Meningen

Ik vond het een vrij vermakelijk, schlocky filmpje. Begint al met de domme found footage cliche's in het vliegtuig. Werkelijk alles wordt uiteraard gefilmd, alle passagiers werken welwillend mee met het irritante meisje dat de camera bedient. Continue expositie en introductie van de personages waar het uiteindelijk natuurlijk om zal gaan draaien. Na de crash houdt het irritante kind gelukkig merendeels haar mond. Leuk is dat de tijd genomen wordt voor het doelloze aanklooien van de personages na de crash. Wat ik nog het meeste kon waarderen is het verfrissende gebrek aan expositie en plotopbouw (vooral in contrast met het begin in het vliegtuig) en hoe dingen gewoon gepresenteerd worden zoals de personages ze tegenkomen zonder een gekunsteld narratief. Tegen het einde kun je de touwtjes een beetje aan elkaar knopen, maar het blijft mooi mysterieus. Lekker pulpy en gefocust filmpje, kon er wel wat mee.

Zoals verwacht plempt Bay weer een stel zwaar indrukwekkende actiescènes neer, niets minder dan audiovisuele kunststukjes. Het laatste uur is één groot, onophoudelijk spektakel en de prijs van een kaartje al bijna waard. Je hebt het gevoel dat iedere dollar van het budget wel terug te zien is op dat vlak. 3D is voor de verandering ook weer eens van toegevoegde waarde, het stuk met de skydivers profiteert daar vooral van.

Het zou leuk zijn geweest wanneer er ook nog een interessant personage of überhaupt enige vorm van menselijkheid te bespeuren was, vooral omdat het niet alleen actie is wat de klok slaat. Vrouwelijk schoon wordt als hol lustobject gepresenteerd -- zie bijv. de suggestieve editing tijdens de scene waarin een exotische auto wordt beschreven terwijl de camera Huntington-Whiteley van boven naar beneden afgaat, of de jumpcuts tussen haar en een qua silhouet verdacht overeenkomend hondje. LaBoeuf is een unlikeable, zeurderige hoofdpersoon en zijn relatie met Huntington-Whiteley zo onwaarschijnlijk en onbegrijpelijk als wat. Prime en de Autobots moeten de voorvechters van het rechtvaardige zijn, maar deden vooral de wenkbrauwen fronzen bij de zoveelste moreel dubieuze actie. De pogingen tot drama en humor (buiten de stukjes met Malkovich om) zijn weer tenenkrommend en/of ongepast maar gelukkig wat minder prominent aanwezig.

Ik zet 'm op een kleine 3. Met een goede scriptschrijver en zo min mogelijk typische Bay invloeden buiten de actie om, kan er nog wel eens een echt goede film uit komen rollen.