Hellraiser: Inferno (2000)

Dit is een erg slap deel in de Hellraiser reeks. De hoofdacteur Craig Sheffer speelt erg slecht vind ik. En ook de Cenobites vond ik op Pinhead na helemaal niks. Geef mij maar deel 6 wat voor mij al lang geleden is dat ik die gezien heb, maar waarvan mij bijstaat dat die toch wel vele malen beter was als dit prul 1*

Erg slecht vervolg.

Hoewel de regisseur er hier en daar nog wel in slaagt om een degelijke sfeer neer te zetten (de sneeuwscenes waren mooi), faalt de film compleet.

Het gebeurt weinig dat één acteur een film zo kan verpesten. Die Sheffer is echt een klasse apart. De belachelijk overdreven smoelen die hij trekt zijn hilarisch. Hij lijkt een soort van Tim Robbins met ridicuul grote ogen. Alsof hij opgegroeid is met tandenstokers tussen z'n oogleden.

De cenobites waren inderdaad ook weinig, al was dat tandenklappertje wel geinig nog. Maar gewoon waardeloze film verder, idioot acteur, bah bah bah.

1.5*, voor Pinhead, de leuke sneeuwscenes en enkele succesvolle pogingen tot sfeerschepping (vooral de belichting dan).

Een heuse genre verschuiving in een reeks, huh?

Dit is een semi-psychologisch politie thriller/drama, wie bedenkt dit?

Absoluut het minste deel tot noch toe, ik merk een duidelijk dalende lijn, waar ik de voorgaande delen beloonde met 4, 3 en 2.5* word dit helaas de eerste onvoldoende in de reeks, waarom? Hierom:

De eerste 75-80minuten zie je Pinhead, het gezicht van Hellraiser (Staat niet voor niets op de cover, hallo mensen die dit hebben bedacht?) slechts 1 maal heel snel voorbij komen in z'n nachtmerrie. De rest word gevult met cliché-matige politie taferelen en af en toe een glimp van een cenobite die zelfs teleurstellend waren, al was dat ding met die klapperende tanden wel tof.

Het verhaal is zo voorspelbaar dat het me begon te ergeren, heb me er echt door heen moeten slepen, wil nou eenmaal de hele reeks eerlijk kunnen beoordelen. Wat verder nog ontzettend slecht is zijn de acteerprestaties, vooral van de hoofdpersoon kreeg ik spontaan uitslag, gadverdamme wat een irritante verschijning..

Wanneer je alle elementen van de voorgaande delen slechts deels terugziet in de laatste 15minuten, die nog best te doen waren, is een onvoldoende onvermijdbaar.

Hier dan ook met diepe teleurstelling 2 krappe sterren.

Hopelijk heb ik het dieptepunt gehad en zal het weer herstellen naar het niveau van de vorige delen

Mijn eerste Hellraiser film.

Had deze misschien toch beter links kunnen laten liggen en eerst deel 1 gekeken. Niet dat ik er niks van snapte, maar dit deel was behoorlijk slecht en geeft een nare nasmaakje aan het Hellraiser concept. Het verhaal sloeg nergens op, vooral het einde is nogal lachwekkend. Blijkbaar is het onmogelijk om dat spel te kunnen winnen omdat de hoofdrolspeler zich zelf moet doden om te winnen, want hij is de koning (het is blijkbaar een soort schaak spel). Maar goed, het horror gedeelte stelt ook teleur. Geen enkele acteur kon acteren, dialogen waren erg slecht, en visueel was het ook niet echt goed. Al werd er af en toe wel wat geprobeerd, bijvoorbeeld de groen witte kamer. Maar dan kwam die man binnen lopen en ook groen weerspiegelend, wat dan weer een komische effect veroorzaakte. Voor die redelijk gedurfde dood van die vrouw en dochter toch maar. 1*

Inferno is nauwelijks een Hellraiser-film te noemen; het is een bovennatuurlijke detective-film. En een paar halfslachtige Cenobites in de film stoppen en Doug Bradley voor vijf minuten op laten draven verandert daar niets aan.

Voor de rest was alles erg ondermaats. De muziek vooral was tergend, en is hier het bewijs dat goede muziek echt wel wat doet voor de sfeer, wat hier dus falikant mislukt. Verder is er qua gore ook bitter weinig te genieten en zijn zoals ik al zei de Cenobites totaal niet memorabel en is Pinhead er bij z'n nekvel bijgesleept. Het is dat hij in de film zit, anders was deze film binnen no time in de vergetelheid geraakt.

Het is wel verademend dat de hoofdrolspeler zo'n grote klootzak is, maar de wanhopige pogingen om hem op het laatst enigzins meelijwekkend te laten lijken mislukken finaal. Het feit dat hij op het laatst krijgt wat hij verdient wordt ook weer teniet gedaan doordat het allemaal zo slapjes wordt getoond.

Qua acteerprestaties gaat het allemaal nog wel. Craig Sheffer speelt goed een totale klootzak en hij heeft een goede rotkop. De supporting cast is aardig, maar Doug Bradley steelt de show gedurende de paar minuten die hij in beeld is. Ook al is het meer een veredelde cameo, hij doet zijn stinkende best om er nog wat van te maken.

Twee sterren is wat aan de hoge kant, maar het was allemaal net boeiend genoeg en de film ging nooit echt vervelen. Maar een echte Hellraiser-film is dit natuurlijk niet.

But who is the king in this game?

Ergens in 2009 was ik eens begonnen met de Hellraiser franchise. Niet meteen één van mijn favoriete horroriconen, maar de reeks bleef met de eerste 2 delen nog wel een goed niveau houden en begon met deel 3 en 4 wat in te zakken. Om een reden die ik ondertussen al lang ben vergeten, ben ik toen gestopt met kijken naar de reeks, maar gisteren dan toch de avonturen van Pinhead terug opgepikt.

De voorgaande delen stonden dus helemaal niet meer vers in de herinnering, maar ik betwijfelde of dat eerlijk gezegd nodig ging zijn. Nu het kan zijn dat ik een paar details heb gemist, maar in mijn ogen is Inferno een volledig op zichzelf staand verhaal. Een verhaal dat zelfs eigenlijk amper iets met heel de Hellraiser cyclus heeft te maken, want Pinhead komt er amper aan te pas. Dat hoeft niet te betekenen dat het geen interessant deel kan zijn, maar Thorne is gewoon een vreselijk irritant personage. Wat volgt is een soort van Groundhog Day-achtige toestand waar een poging wordt gedaan om de hel waar de slachtoffers van de Cenobites in terecht komen in beeld te brengen. Geen slecht idee, maar de film blijft te lang trappelen als een soort van bovennatuurlijke detectivefilm.

Wel tof om James Remar nog eens te zien. Vanwege zijn rol van Ajax in The Warriors zal ik altijd wel fan zijn van de man, maar hij heeft in zijn carrière gewoon al een handvol leuke dingen gemaakt. Hier heeft hij een beperkte bijrol en het gaat hem redelijk goed af, al had ik op een grotere rol gehoopt. Hetzelfde kan gezegd worden van Doug Bradley die al sinds het eerste deel de rol van Pinhead op zich neemt. Zeker wanneer het echte hoofdpersonage, hier gespeeld door Craig Sheffer, een verschrikkelijke acteur is.

Het verval lijkt nu helemaal te zijn ingezet. Inferno is een wat vreemde eend in de Hellraiser cyclus, maar het is gewoon ook een saaie film. Het uitgangspunt kan er op zich nog wel mee door, maar de aanwezigheid van Schiffer nekt de film in zijn geheel.

1,5*

Het vijfde deel in de ‘Hellraiser’ reeks lijkt nog maar weinig op waarmee het allemaal begon. Horroricoon Pinhead komt maar enkele keren in beeld. Maar zelfs wanneer je de film als losstaande horrorfilm beschouwt blijft er maar weinig over om de film aan te raden. Het te verwaarlozen plot gaat eigenlijk nergens over. Liefhebbers van gore komen met deze film al helemaal niet aan hun trekken. Eigenlijk is het gewoon een bovennatuurlijke misdaadfilm en met cenobites heeft deze B-film maar weinig meer van doen. Laten we het er maar ophouden dat regisseur Scott Derrickson (The Exorcism of Emily Rose, Sinister en Doctor Strange) die de film heeft geschreven en geregisseerd ergens moest beginnen.

De eerste van de vele 'straight to video' vervolgen van Hellraiser. De eerste vier Hellraiser films sloten qua verhaallijn nog enigszins bij elkaar aan en het rommelige Bloodline was de conclusie. In de bioscoop was de film geen succes, maar op video deed ie het vrij goed. En geld betekent uiteraard nog een vervolg, dus werd Hellraiser: Infero gemaakt. Het verhaal gaat dat deze Inferno - net als de vervolgen die hierna kwamen - begon als een script voor een andere film. Toch meent de regisseur dat dit script wel als een Hellraiser film is opgezet en verwijst naar de eerste film, waar de Cenobites ook maar een kleine rol aan het eind spelen. Schijnbaar ontstond zo deze Inferno, een detective thriller met hier en daar een cameo van een Cenobite.

Je zou de film op twee manieren kunnen beoordelen; als Hellraiser sequel of als losstaande film. Als losstaande film heb je hier niet veel bijzonders aan; we volgen een onsympathiek hoofdpersonage, dat à la Jacobs Ladder allerlei vreemde dingen meemaakt. Visueel is de film niet heel onaantrekkelijk, maar qua inhoud is het allemaal enorm suf en verre van memorabel; regisseur Derrickson trekt overal inspiratie vandaan; want beter slecht jatten dan slecht zelf bedenken, schijnbaar. Maar de film is niet een simpel detective verhaaltje, het draagt de titel Hellraiser en de kop van Pinhead staat gigantisch op de poster. Voelt een beetje als voor een Star Wars film enkel het hoofd van piloot nummer 14 op de poster te zetten. Maar los van misleidende reclame is de rol van Pinhead ook volledig omgegooid; schijnbaar is hij nu een straffer van mensen die slechte dingen doen. Vreemd, nooit gedacht dat de kwaadaardige Pinhead nu ineens een moraalridder is geworden. Dan vraag je je echt af of dit script wel is geschreven als een Hellraiser film.

1,5 sterren.

Met de eerdere Hellraisers heeft dit toch weinig te maken. Deze Hellraiser: Inferno heeft vrijwel geen Pinhead, sowieso niet al te veel cenobites, en het grootste deel van de film is een vrij saaie bovennatuurlijke crime-thriller. Je weet wel, seriemoordenaar, vastbijtende agent met persoonlijke problemen, onderzoek, onverklaarbare zaken, en het zal niet verbazen dat uiteindelijk die cenobites achter al die ellende in het leven van die detective zitten. Het lijkt er een beetje op alsof Derrickson eigenlijk meer zin had om een misdaadthriller te maken, maar zich toen besefte dat hij ingehuurd was voor de Hellraiser-franchise en dus toch iets met cenobites, bovennatuurlijke effecten en gore moest doen. Maar veel meer dan ongeïnspireerd jatwerk is dit niet.

Pinhead [Doug Bradley] is veroordeeld tot een cameo in deze detectivethriller die slechts zijdelings verbonden is met de Hellraiser-mythologie. De aandacht gaat voornamelijk uit naar detective Joseph [Craig Sheffer], die op jacht is naar een sadistische seriemoordenaar bijgenaamd ‘The Engineer’. Sheffer heeft weinig uitstraling en doet je alleen maar verlangen naar meer Pinhead. Uiteindelijk is dit een standaardthriller uit de B-categorie waar Pinhead en kornuiten met de haren bij zijn gesleept. Vervolg: Hellraiser: Hellseeker.

Alhoewel ik het persoonlijk een vooruitgang ten opzichte van het vierde deel vind, mag het duidelijk zijn dat regisseur Scott Derrickson toen nog een hoop te ontwikkelen had. Inferno betekende de eerste Hellraiser-film binnen een aanstormende reeks die Pinhead gewoon aan een willekeurig en niet-gebruikt script hadden toegevoegd. Het verklaart meteen de teruggeschaalde aanwezigheid van Doug Bradley en dat komt het vermaak niet ten goede. Het acteerwerk is namelijk verder slecht, de speelduur is veel te lang en Derrickson roept slechts sporadisch een effectieve sfeer op. De slotfase is echter ambitieus en elke scene met de iconische Pinhead is meteen raak, maar liefhebbers zullen al bij al erg op hun honger blijven zitten met dit vijfde deel.

Griezel griezel op zaterdagavond zoals het betaamt en andermaal een deel uit de Hellraiser reeks waar ik reeds over had gelezen dat het een buitenbeentje betreft en niet bepaald sterk waarvan akte...

Want inderdaad wijkt dit verhaal sterk af van andere Hellraisers met een verhaal waar de kubus en de Cenobites een beetje een sideshow lijken aangezien alle aandacht naar de detective gaat. Het sfeertje is in het begin nog best wel ook met het eerste slachtoffer van de te volgen zaak rond de Aziaat en de link die daarna volgt naar de LeMarchand box en een spoor van het vermiste kind. Toch is vooral Craig Sheffer de zwakke schakel als matig acteur binnen een verhaal dat nooit een moment echt weet te boeien.

Wel beschikt de film weer over een aantal bijzondere Cenobites zoals de Twins, klappertand en is Doug Bradley natuurlijk weer van de partij. Ontzettend slecht zijn dan weer de Matrix Twins look-al-like die de detective in het bos in elkaar slaan. Sowieso is er geen moment echt sprake van horror en lijkt de film vooral een soort van psychologische thriller waar de uitkomst vanaf het begin al vast staat en zelfs lichtelijk voorspelbaar is.

Anyway, de kwaliteit van de eerste twee delen is definitief het raam uit en Inferno, waarom eigenlijk Inferno, is vooral zwak te noemen ondanks enkele aardige momenten. Geen voldoende wat mij betreft.

.

Dit vijfde deel van de Heelraiser-reeks is weer wat beter als de voorgaande delen, op deel 1 na dan natuurlijk. Craig Sheffer speelt een geloofwaardige rol als detective. Moet wel gezegd worden dat Pinhead, opnieuw gespeeld door Doug Bradley, een klein beetje eentonig wordt. Maar het kijken van dit vijfde deel is weer een beetje de moeite van het kijken waard. 2 1/2 ster voor deze film.