Willard (2003)

Herzien en toch een halfje eraf. Glover blijft erg sterk en de setting is zeer aardig, maar de punch was eruit de tweede keer. Het kwam allemaal wat braver over dan de eerste kijkbeurt. Blijft toch een erg vermakelijke film en de 'Ben' scène een classic.

UIterst sfeervol werkje dat qua stijl erg Tim Burtonesk aandoet.

Hoewel het personage van Willard een pathetisch personage is, weet Crispin Glover hem zo neer te zetten dat je toch sympathie voor hem krijgt. R, lee Ermey is heerlijk op dreef als de blaaskaak die je met liefde haat. De climactische scène is daarom lekker bevredigend, met als grote attractie natuurlijk de ratten.

En de ratten zien er op een paar uitzonderingen na geweldig uit. Het zullen er geen honderden zijn geweest, maar je krijgt echt het gevoel dat ze je kunnen overrompelen. Glover's interactie met Socrates is soms ontroerend, terwijl Ben, de grootste en engste rat, met wat hulp van de computer erg dreigend overkomt. Toch wel knap om dat voor elkaar te krijgen.

Het verhaal heeft een vrij voorspelbaar einde, maar het spel van de Glover en het aanzien van al die ratten blijft indrukwekkend.

Wat een horror is dit zeg. Ik zat de hele film te wachten tot er een climax zou komen die maar niet kwam.

Echt horror kan ik dit niet noemen, het lijkt eerder op een zwarte komedie. Dat bevredigt dan ook het meest. Het is allemaal best bizar wat er allemaal gebeurt, de grote muizenopstand is vermakelijk, Glover en R. Lee Ermey zijn leuke extravagante figuren die de film ook leuk sieren. De muizen zijn ook overtuigend in beeld gebracht, al had Big Ben wel iets enger uit zn ogen mogen kijken Het idee achter deze rebellerende muis is wel geniaal.

Helaas is het horror gedeelte behoorlijk tegenvallend en wordt er van het gekke uitgangspunt niet altijd even veel gebruik gemaakt. Het had net allemaal iets gekker gemogen wat mij betreft. Nu is het toch nergens echt spannend of heb je het gevoel naar een memorabele film te kijken.

Leuk, meer ook niet.

3*

Mooie sfeervolle regie, prachtige ouderwetse filmmuziek en een geinig script. Glover zet een mooi karakter neer; het gefrustreerde moederskindje. De moeder zag er ook echt vreselijk uit, jakkes.

Apart gevalletje. Het voelt soms aan als een komedie maar toch net niet. Het voelt soms aan als een horror maar toch net niet. Glover mag heel de film als halve gare door de film wandelen maar ik was er niet zo gek op. De sfeer is gotisch zoals in Tim Burton films merkte iemand hier spitsvondig op, en ook weer net niet genoeg om een stempel te drukken in het geheugen. Het verhaal zou zo uit een stripverhaal als Creepshow kunnen komen. Dat is ook het hele probleem : als kortverhaal van een half uurtje was dit prima geweest. Zeer middelmatig.

Sfeervolle horrorfilm van Glen Morgan. Van hem zag ik 2 dagen geleden ook Black Christmas, die was wel een stuk minder zeg.. Want deze Willard.. er zijn maar weinig horrors van dit niveau.
Zo sfeervol, zulk acteerwerk. Iedere rol past perfect bij de acteur, Crispin Glover speelt géweldig als Willard, R. Lee Ermey doet het geweldig als Mr. Martin...

De film bouwt lekker langzaam op, maar de sfeer zit er bij de intro al heerlijk in, mede door de fantastische en vooral ook bijpassende soundtrack, geweldig gebruik gemaakt hiervan door de regisseur die in vooral het eerste uur een aantal fantastische scènes heeft laten zien ondersteund door de betreffende soundtrack.
Zoals ik al zei is het acteerwerk geweldig, maar het hoogtepunt zijn toch echt de ratten zelf, man, man, man wat zijn die dingen geweldig in beeld gebracht af en toe, zeker naar het einde toe als het er steeds meer worden, de climax die op het einde volgt mede door de grote hoeveelheid ratten is géweldig om te zien. Ook de special effects zijn goed en de sfeer in de film verslapt naar het einde toe niet.

Al met al gewoon een horrorfilm die ik graag nog een keer herzie, geweldig gefilmd, érg sfeervol, bijzonder goed acteerwerk, een fantastische soundtrack... Wat wil je nog meer? Ik zou het niet weten, maar toch kan ik Willard niet meer geven dan 4 sterren.

Heerlijk rolletje van Glover. Eigenlijk ben ik niet zo weg van horror films, maar ik heb mij hier aan gewaagd en vond het fantastisch. Net zoals bij de oldskool horror film; Braindead (1992) vond ik deze er wat van weghebben (qua sfeer en deels als personage). Perfect! Tevens ook hoe hij dat met die ratten/muizen deed, geweldig!

*3.25

Een hele eigenzinnige en aparte film.

lekker sfeervol, en ik hoop zeker dat er een vervolg komt.

4 sterren

Zeer vermakelijk en sfeervol!

Glover heeft de juiste kop voor deze rol en is duidelijk niet bang voor ratten.

Het origineel heb ik vaak vroeger in de videotheek zien liggen maar altijd op de plank laten liggen .

Crispin Glover is zo'n acteur die je vaak in wat weirdo bijrollen ziet fungeren en hij lijkt dan ook geknipt voor deze rol als outcast .

Het verhaal is boeiend maar ik had er toch wat meer van verwacht , R lee hermey is ook perfect gacast als rotzak baas en ik zat met min of meer genoegen te wachten tot hij zijn verdiende loon zou krijgen .

Uniek en goed geacteerd.

Crispin Glover is perfect gecast voor deze weirdo rol. Hij speelde al eerder de rol van de sullige vader van Marty McFly in Back to the future, maar verder heb ik 'm nog nooit gezien.

De film heeft ook enkele verwijzingen naar de originele Ben. Zo horen we the Jackson 5 het liedje zingen en wordt er ook een rat vernoemd naar Ben. Zelf zingt Crispin het lied ook tijdens de aftiteling.

Het sfeertje is heel jaren '60/'70 maar er zijn al computers en mobiele telefoons dus het was een vreemde mix. Sowieso, het verhaal is vrij bizar, maar het was leuk om een keer gezien te hebben.

Ik kom er net achter dat Willard het origineel een jaar voor Ben kwam dus Willard is de voorloper en Ben is het vervolg. Weer wat geleerd

Eens in de zoveel tijd is er een remake, die het echt waard maakt.

Dit is er zo een met een fenomenale rol van Crispin Glover een van de sterren uit the eighties.

Die ook meespeelde in the Back to the future films met Michael J.Fox als zijn vader met de opvallende en knettergekke lach.

En nu speelt hij als Willard een wederom fantastische rol.

Een film die het meer als verdiend, om opnieuw in de bioscoop te komen.

Volgens mij kwam deze op mijn radar omdat ik fan was van de serie Space Above and Beyond. Heel veel mensen die aan die serie meewerkten (of Millennium van Chris Carter) hebben aan deze film meegewerkt, natuurlijk de regisseur Glen Morgan en producent James Wong. Ook actrice Kristen Cloke zit er in (als psychiater) en de soundtrack is wederom van Shirley Walker...

Ja, wat een leuke film! Mijn vriend kwam met deze film aan en ik kan niet anders dan gecharmeerd zijn van dit juweeltje.

Vanaf de openingcredits kreeg ik gelijk Tim Burton-vibes wat, voor mij, altijd goed is.

Crispin Glover doet waar hij goed in is, hij speelt een eigenaardig buitenbeentje waar je toch sympathie voor krijgt doordat hij een best wel onaardige moeder heeft die hem constant kleineerd en op zijn falen wijst. Ook zijn baas gedraagt zich als een enorme hufter naar hem toe en laat hem dagelijks weten wat voor pathetisch mens hij wel niet is. Zodra Willard vriendschap sluit met het schattige witte ratje Socrates komt ook bakbeest Ben aan bod. Ben wil eigenlijk maar wat graag de baas zijn en dat maakt het niet makkelijker voor Willard.

Extra pluspunten:

- Willard's ingehouden woede momentjes betuigen van een goed staaltje inlevingsvermogen van Glover, je ziet letterlijk elke spier trillen in zijn maniakale gezicht.

- Ben steelt de show elke keer wanneer hij in beeld komt met z'n imposante aanwezigheid en geniepige, valse oogjes.