Fury (2014)

Degelijke film, maar niet meer dan dat. Tijdens de eerste akte leek de film zichzelf nogal te herhalen, waarbij je je begint af te vragen of de film zo meer dan 2 uur weet te boeien. Voor het middenstuk van de film wijzigt de toon en pacing en tijdens de derde akte komt er weer wat spanning in het geheel. Fury is visueel prima en de acteurs doen het - sommige verrassend genoeg - prima, maar het geheel is redelijk voorspelbaar. En het wordt, hoe kan het ook anders, op een gegeven moment wel heel Amerikaans. Maar als je daar doorheen kijkt, hou je een prima film over.

3 sterren.

Oorlog is bagger. 70 jaar na dato kunnen we er (nog) films over maken, de oorlog die resulteerde

in het heerlijke vrije westen waar we nu (nog) in leven.

Wat in the real world nu wordt gekuist (Brandende lichamen, afgeschoten hoofden, afknallen van de

'vijand') kan dan weer wel in een grote bioscoopfilm. Zo was het toen. Zo is het nu.

De film is een klein perspectief vanuit een tankcommandant aan het eind van WO2 die opweg is naar

Berlijn. Je mag best een film maken als hij er is aangekomen, of toch niet.

Een rauwe oorlogsfilm die de gruwelijkheden van de oorlog laat zien, en de originele invalshoek (vanuit een tank-eenheid) maakt de film redelijk uniek in zijn genre; in zekere zin is het te vergelijken met het claustrofobische Das Boot.

Helaas begint de film met een zwak plot device: een jonge, onervaren knul wordt bij een ervaren tank-eenheid aangesteld, maar blijkt een slap, pacifistisch mietje die het oorlogsprincipe 'kill or be killed' niet kan of wil begrijpen. In Saving Private Ryan zat ook al zo'n eikel en ik vind dat soort personages echt gruwelijk vervelend. 'Act like a man!' wil ik dat soort figuren toeroepen. Ik kan me voorstellen dat je als rookie schrikt van alle gruwelijke taferelen (het is even inkomen, zo'n oorlog) maar de hele film met waterige oogjes rondlopen en niet eens een nazi willen doodschieten als hij de kans krijgt? Kom op zeg.

Ook de scene in het huis van de twee vrouwen vond ik complete onzin. Hoe het Duitse meisje plots omslaat van pure angst en afschuw naar affectie voor een Amerikaanse soldaat, alleen maar omdat hij piano kan spelen en een beetje haar hand leest, is verre van geloofwaardig. Dat zij daarna direct met hem naar bed gaat (hoewel deels gedwongen, maar niet zonder tegenzin) en daarna vrolijk een eitje met hem gaat eten is pure onzin. Ik snap wat ze probeerden over te brengen met die scene, maar het slaat compleet de plank mis.

Het acteerwerk vond ik echter verrassend goed. Shia LaBeouf doet het uitstekend en zelfs Brad Pitt speelde zijn rol met overtuiging. Het zal nooit mijn favoriete acteur worden, maar ik kon eindelijk eens langs de acteur heen kijken, zonder dat zijn typische Brad Pitt-maniertjes in de weg stonden.

De gruwelijkheden van de oorlog en de gevechten zijn op zich prima in beeld gebracht. Het enige ongeloofwaardige was het eindgevecht. Hoe knullig het SS-bataljon te werk gaat om één immobiele tank te stoppen is bijna lachwekkend te noemen. De eenheid kan rustig tientallen Duitsers afknallen die amper moeite doen om tactisch te werk te gaan. Ik begrijp dat de Duitsers aan het eind van de oorlog nog weinig ervaren SS'ers over hadden, maar dit slaat alles.

Een oorlogsfilm met enkele aardige punten maar veel zwakke punten maken dat ik er toch niet enthousiast over kan zijn.

was eigenlijk best een erg saaie film hoor. bah.

Heel goed qua tankbemanningteam.
Matig qua weergave van de Duitsers, er wordt gezegd dat de de Duitsers nog fel weerstand boden in deze fase van de oorlog. Maar bij de de eerste slag is het 100 -0 voor de Amerikanen, terwijl die eigenlijk in de hinderlaag lopen, op het eind doen ze ook flink hun best om zich massaal af te laten schieten, en dat moet.en dan geharde SS soldaten zijn, vrij ouderwets dus op dit vlak alleen de Tiger tank bood partij, en daarbij was het dan weer precies omgekeerd. Een beetje onevenwichtig wel goed in beeld gebracht allemaaal

Matige film met een ongeloofwaardig einde, waar het lijkt alsof een heel Duits regiment wordt neergemaaid door een enkele tank en bemanning. Brad Pitt deed erg aan overacteren in deze film.

Topfilm! Goed geacteerd. Alles is realistisch gore in beeld gebracht zoals Saving Private Ryan ook deed.

Hier en daar wat onrealistische wendingen maar heb me prima vermaakt.

4*

Alle 5 de mannen zitten fantastisch in hun rol, daar heb ik echt van genoten. Verder een prima film met hier en daar wat smerige scenes, spanning en actie maar ook stukken drama. Dat laatste is niet waar de film het van moet hebben maar desondanks scoort dat ook zeker voldoende.

Verwacht zeker geen tot in de puntjes realistische oorlogsfilm die om het verhaal draait maar vermaak, actie en de nodige humor en deze film zal je zeker vermaken van begin tot eind.

Fury overtuigt niet, maar ziet er visueel wel erg mooi uit. Ook met het geluid is niks mis mee. Maar op e.o.a. manier is de balans een beetje zoek. Te lange scènes blijven in beeld. Dat begint al gelijk met het paard al kan ik daar wel mee leven, maar het onderonsje met de twee Duitse vrouwen duurt gewoon veel te lang en dreigt naar vervelend. Ook de schietscènes waar het lijkt alsof ik in een Starwars movie zit te kijken breekt de film af. En het ongelooflijke eind waar het ineens erg donker wordt komt bepaalt niet geloofwaardig over. Gezien de geknipte scènes van bijna een uur had de regisseur het kennelijk erg moeilijk. Wellicht moet de film opnieuw gemonteerd worden en daarna nog een keer zoals bij Alexander. Had een iets betere oorlogsfilm verwacht en vooral meer spanning.

Heb inmiddels de delete scenes bekeken. Vele fragmenten zitten er gewoon in dus niks 58 minuten verwijderd, maar een paar die er niet in zitten zijn zeker interessant! Zo rijden ze na een tijdje langs een veld waar in gestreepte pyjama's dode Joden liggen. Zeer indrukwekkend!! Helaas eruit geknipt. Ook een zeer interessant stuk is waar de jonge jongen het moeilijk vindt om soldaten te doden. We zien hier een prachtig dialoog. Die stukken mogen er van mij in. Het tweede stuk van de vrouwen mag er van mij uit. Het moment dat de rest even binnen komt lopen. Totaal oninteressant en te langdradig.

Geweldige film , een van de beste die ik de laatste tijd heb gezien!!

Nou ik vond de balans hier en daar flink zoek. Ik vond trouwens nog iets in de extra's dat na het schijnt elk land hun eigen kleur kogels heeft. Vandaar die kleureffecten. Zo schijnt Amerika roze te gebruiken en Duitsland blauw of zo. Wat hier van waar is weet ik niet, ik vond het in ieder geval iets te dik erop gelegd.

Normaal ben ik te porren voor films die zich afspelen in de Tweede Wereldoorlog maar deze kon mij niet bekoren. Fury blijkt vooral weer een ode te zijn aan Amerika. Grappige is wel dat regisseur David Ayer niet heeft geschuwd om de Amerikaanse tankbemanning regelmatig als beesten neer te zetten. Het is dus een beetje van alles wat en dat is best wel frappant. Fury heeft dus van alles wat, maar excelleert nergens in. Tevens heeft de film een aardig aantal ongeloofwaardigheden. Hiermee bedoel ik onder andere goedgetrainde SS soldaten die met bosjes tegelijk worden afgemaakt door de tankbemanning. Ook de scène met de vrouw en dochter in het huis slaat nergens op.

Ik word steeds minder enthousiast van Brad Pitt en die lijn zet zich door. In deze film speelt Pitt weer een cliché: de onoverwinnelijke soldaat die alles beter weet. Pitt acteert regelmatig te overdreven en weet mij zelfs lichtelijke te irriteren. Shia LaBeouf kan mij in deze film ook niet bekoren. Dat ligt voornamelijk aan het personage dat hij speelt want het staat bol van de ongeloofwaardigheden. Van pacifist tot moordmachine in luttele dagen, het kan blijkbaar. De rest van de acteurs doen het redelijk maar nergens waan je je in de Tweede Wereldoorlog.

Fury moet het vooral hebben van de actiescènes. Die zien er simpelweg goed uit: rauw en smerig. Zo krijg je als kijker echt het gevoel dat je naar een realistische oorlogsfilms kijkt. Jammer genoeg is dat het enige dat Fury goed doet, en dat is bij lange na niet goed genoeg om zich te kunnen scharen bij oorlogfilms zoals bijvoorbeeld Saving Private Ryan.

3*

Uitstekende film over een vijfkoppige bemanning van een Amerikaanse tank tijdens de tweede wereldoorlog. Een aantal brute en spannende actie-scenes die goed in beeld zijn gebracht. Echter zijn de sterkste momenten waarin de omgang tussen de mannen onderling centraal staat. Goed acteerwerk en voor regisseur David Ayer een geheel andere setting vergeleken met zijn vorige films.

Film wordt afgewisseld met sterke en ook wat zwakkere momenten. Maar over het algemeen zeer zeker de moeite waard.

Ik kan LeBeouf, Peña en Bernthal totaal niet uitstaan.

Toch heeft deze film toch wel iets leuks op de weg weten te brengen.

Prima actie, einde zeer ongeloofwaardig maar op zich wel leuk om te zien (het blijft een actiefilm).

Acteerwerk van Pitt en Lerman vond ik prettig om naar te kijken.

Naar mijn mening een zeer slechte film! Er zitten leuke delen in, maar hieronder geef ik een opsomming van punten die naar mijn idee niet helemaal zuiver (kunnen) zijn:

- De film is extreem wreed, natuurlijk gebeurden er in de WO II dingen die het daglicht niet konden verdragen maar dat een soldaat een Duitser neer moet schieten van een sergeant klopt niet;

- In de WO II ging een peloton ook niet doodleuk een plein op, er liepen vaak eerst verkenners voorop en pas dan volgend de Shermans etc. in de film rijden er 2 Sherman tanks gewoon een plein op waarna ze onder vuur worden genomen;

- Brad Pitt mag dan wel sergeant zijn, hij heeft geen enkele Duitse achtergrond maar spreekt voor een Amerikaan vloeiend Duits;

- In een scene rijden er 4 á 5 Sherman tanks in open veld. De Duitse linie neemt ze onder vuur maar raakt de tanks telkens 'verkeerd'. De gehele Duitse linie, die toch wel gedekt zijn door bos, wordt aan flarden geschoten terwijl de Sherman tanks het overleven;

- Emma, het z.g.n. liefje van Norman komt om bij inkomend inslagen. Ze ligt echter vol in the picture terwijl men normaliter bij een aanslag bedekt ligt onder een laag puin. Typisch een scene uit een 'romantische' film;

- Fury moet wel een heel bijzondere tank zijn. De overige Sherman tanks worden eenmalig geraakt en zijn direct kapot. Fury wordt telkens net verkeerd geraakt en schakelt een Tiger uit. Tigers zijn velen malen sterker dan Shermans maar toch klopt de scene niet.

Verder is de film wel mooi gemaakt wat betreft het decor enzovoort.

Dat een film wreed is maakt een film nog niet slecht!

Het uitgangspunt en de setting is sterk, het verhaal wordt echter niet heel sterk uitgewerkt. Zeker de karakters komen er bekaaid vanaf; wat uiteindelijk ook spanning kost (als je tenslotte ook niet boeit wat er gebeurd met ze is de spanning ook een eind weg). De dialogen zijn daarnaast vaak slap en de scenes in het half verwoeste dorpje (met die meid) komt niet goed uit de verf. De climax is wel aardig.

Nee. Nee, nee en nog eens nee. Misschien wil ‘Fury’ de ruwere evenknie zijn van pakweg ‘Saving Private Ryan’ - niet de heroïek van de oorlog, maar de totale verschrikking; niet de onvoorwaardelijke kameraadschap, maar de onbehouwen soldatencultuur; niet de epische vertelling, maar de brutale weergave van scènes waarin wordt neer gemaaid, neer gemaaid en nog eens neer gemaaid. Misschien.

Uiteindelijk ontpopt de film zich echter vooral tot wat het Amerikaanse oorlogscliché keer op keer voorschrijft, opdringt en door de strot ramt: heroïek, kameraadschap en epiek. Op een zodanig stereotiepe en uiteindelijk ongeloofwaardige manier, dat Spielbergs weergaloze creatie (om de vergelijking dan toch maar te handhaven) nog veel meer de onbevattelijke brutaliteit van medio jaren ’40 in kaart weet te brengen. De psychologische diepte, de pulserende continuïteit, de ragfijne opbouw: het zijn parameters die noodzakelijk zijn om de onmetelijke gruwel van die immense slachtpartij weer te kunnen geven. ‘Fury’ ontbeert ze, en mondt uiteindelijk zelfs uit in het quasi groteske.

Om kort te gaan: nee. Nee, nee en nog eens nee.

2,5*

Gisteren toch maar gaan zitten om deze film te gaan kijken. Van tevoren verwachtte ik een simpele, voorspelbare oorlogsfilm. Maar tot mijn verbazing heb ik mij absoluut vermaakt met deze rauwe, harde oorlogsfilm. Ikzelf ben erg geobsedeerd door alles wat te maken heeft met WOII en deze film laat goed zien hoe soldaten tegenover elkaar staan in tijden van wanhopige oorlogsvoering. Het moordlustige en de haat aan de SS wordt goed geschetst en de ontwikkeling die Norman (Logan Lerman) doorgaat laat zien wat oorlog men een soldaat kan doen.

Het verhaal is natuurlijk niet erg origineel, het einde van de film heeft veel weg van Saving Private Ryan, maar desondanks vond ik het vermakelijk om oorlog vanuit een tank mee te maken.

Brad Pitt speelt een prima rol en dat geldt ook voor de andere acteurs. Jammer vond ik dat de visuele effecten naar mijn idee niet in orde waren. Kogels van machinegeweren die groene lijnen veroorzaken gaven mij het gevoel te kijken naar een sci-fi-film. Ook de explosies die eruitzagen als een ontploffende vuurpijl ipv vuurballen vond ik minder.

Hoe vreemd het ook zal klinken voor velen, zijn juist die gigantische vuurballen verre van realistisch...

Ook de groene strepen zijn niet onrealistisch, lichtspoormunitie werd uitgevonden in 1916 en in de Eerste Wereldoorlog gebruikt. het is in Engeland uitgevonden, speciaal om gevechten in de nacht mogelijk te maken.

Die groene lijnen werden gebruikt om het aankomend gevaar beter over te laten komen, zoals de regisseur in het volgende citaat zegt (cursief gedeelte);

Bron: Interview: Director David Ayer Talks Realism, On Set Batt | The Playlist - blogs.indiewire.com

Prima verhaal met een prima cast. Het uiterlijk vond ik ondermaats. Hiermee bedoeling ik niet het camerawerk maar de kleding van de acteurs. Lijkt verdorie het jaar 2000 wel. Alles zag er spik splinternieuw uit. Dit vind ik jammer. Besteed er meer aandacht aan zou ik zeggen.

Die hoge waardering begrijp ik totaal niet. Met 2 sterren geef ik misschien nog wel te veel. Ik vermoed dat er heel veel jonge actie liefhebbers tussen de stemmers zitten.
Wat een ongeloofwaardige, over de top rauwe en saaie (dat lange actie deel aan het eind waarbij een half Duits leger wordt weggemaaid) film zeg.

Enkel de tafel scene (hoewel ook irritant overdreven neergezette karakters) kende enige verhalende spanning. Verder houd een naar gevoel over dat een dergelijk tragische periode voor zulk lomp vermaak gebruikt wordt.

Mooie film, goeie actie... Ook prima in beeld gebracht.

Normaal ben ik niet echt een fan van oorlogs films.

Maar deze was goed van het begin tot het einde.

4.0 ***

Ideals are peaceful. History is violent.

Fury is een erg interessante oorlogsfilm die zich concentreert op een groep van vijf man die in een tank moeten zien te overleven. Door hun ogen zien we de gruwelijkheden van de oorlog en de tank zorgt voor een lekker claustrofobische sfeer. Het is verfrissend om te zien dat de vijf man niet alleen als sterke, heldhaftige militairen worden neergezet maar ook als getraumatiseerde, nietsontziende, maniakale mensen van vlees en bloed. Dikke pluim voor de acteurs. Allemaal acteren ze geweldig en de meeste laten een sterk staaltje ‘method acting’ zien (google maar even hoe Pitt, Pena, Bernthal, Lerman maar vooral LaBeouf zich hebben voorbereid op hun rol).

Don (Brad Pitt), Boyd (Shia LaBeouf), Trini (Michael Pena), Grady (Jon Bernthal) en rookie Norman (Logan Lerman) moeten in de tank ‘Fury’ de Amerikaanse militairen beschermen van aanvallen van de Duitsers en Duitse tanks uitschakelen. Dat het leven in een tank geen pretje is wordt snel duidelijk en Ayer schuwt de expliciete, harde beelden van de oorlog niet. De actiescènes zijn dan ook dik in orde maar vooral de groepsdynamiek is interessant. Allemaal zijn ze getraumatiseerd van de oorlog en rookie Norman zal dit uiteindelijk ook aan den lijve ondervinden. Dit komt samen in de briljante scene rond de groep en twee Duitse vrouwen. De scene begint rustig met Don en Norman die een soort van connectie hebben met de twee Duitse vrouwen. Het is vriendelijk en Norman wordt zelfs het bed ingetrokken door één van de Duitse vrouwen. Wanneer de andere drie groepsleden binnenkomen veranderd de sfeer en komen de frustraties en ergernissen bovendrijven. Als Trini zijn monoloog afsteekt over paarden staat het kippenvel op je arm. Ayer kiest ervoor om hier de verhoudingen binnen de groep duidelijk te maken en het werkt uistekend.

Het einde is een uitbarsting van geweld. De spanning wordt goed opgebouwd en het is allemaal schitterend gefilmd. Door de scène met Norman die wordt gespaard door een Duitser wordt de cirkel door Ayer rondgemaakt. De jonge, naïeve, passieve Norman wilde eigenlijk ver van de oorlog wegblijven, maar wordt gedwongen verschrikkelijke daden te verrichten en veranderd hierdoor in een heldhaftige maar getraumatiseerde jongeman. Door Norman te sparen laat Ayer zien aan Norman en de kijker dat ook in een oorlog toch nog een moment van compassie en vergiffenis kan zitten.

Deze lag in de bib en ondanks dat het niet echt m'n genre was, toch maar eens bekeken. Het was jammer genoeg toch niet echt m'n ding en het kon me allemaal maar matig boeien. De film duurde dan ook nog ruim 2 uren, wat het ook niet echt bevorderde.

De cast deed het gelukkig wel goed en de film zag er goed uit.

'k had gehoopt dat de film toch nog ging meevallen, maar het was niet m'n ding.