Fury (2014)

Fury is geen film over helden of over goed of kwaad. Ook gaat de film niet over idealen, die lijken deze karakters al lang geleden overboord te hebben gegooid. Jammer is dan ook het einde dat hier van afwijkt. Het is een film die laat zien hoe zwaar de laatste maanden van de tweede wereldoorlog waren en wat de jaren daarvoor al met deze mannen heeft gedaan. Ze zijn dan niet dood, maar wel verslagen door de oorlog. Het is dan ook niet voor niets dat ze sarcastisch ‘Best job i ever had‘ roepen als het over hun bestaan in de tank gaat. Die baan was intens en zwaar met een kleine kans op overleven. Fury geeft dit op een zeer overtuigende manier weer door een vol met goed gemaakte actie zittend tankdrama te zijn waarin het gaat om overleven en niet om een diepere betekenis van de film, of de oorlog zelf. Tel daar de zeer solide cast bij op en je hebt een sterke en overtuigende oorlogsfilm.

'Fury' Recensie - Review op Filmtakers

Bijzonder indrukwekkende oorlogsfilm met name dankzij de fijne castleden.

Fury is van begin tot eind spannend en meeslepend (op het gedeelte in het appartement van de twee duitse dames na, dit haalde me even compleet uit de film en duurde me echt te lang) en dat heeft de film te danken aan elk van hun hoofdrolspelers. Stuk voor stuk hebben ze me helemaal weten te overtuigen.

Ik had al hoge verwachtingen van Brad Pitt (hij is stiekem ook één van de voornaamste redenen dat ik naar de bioscoop ben gestapt voor Fury) en ja hoor, deze heeft hij wederom waargemaakt.
Jon Bernthal wordt in mijn ogen met iedere film die hij maakt weer een betere acteur en hij gaat steeds verder weg uit het middelmatige.
Logan Lerman kende ik voornamelijk uit The Perks of Being a Wallflower, waarin hij fantastisch acteerwerk laat zien, maar ook hier was hij op zijn plaats.
Maar volop lof gaat naar Shia LaBeouf, welke ik nooit een interessante acteur heb gevonden. Dit is absoluut de andere kant op gegaan gedurende de speelduur van de film. Bible heeft stiekem mijn hart gestolen.

Voor mij geeft Fury het beeld van een oorlog bijzonder goed weer en vooral dat gaf me kippenvel, van begin tot eind. Omdat de mannen in die tank je laten voelen hoe het is om in een oorlog te zijn (voor zover dat mogelijk is bij het enkel zien van een film, natuurlijk).

Ik kan nog doorgaan over de mooie beelden, de momenten van kippenvel tijdens de veldslagen, de prachtige, bijpassende soundtrack, die vijf fijne mannen en de meeslependheid van Fury, maar ik liep zo weggeblazen de bioscoop uit dat ik hier gewoon een *4.5 neer knal.

Een van de beste oorlogsfilms die ik ooit zag. Vooral het eerste anderhalf uur is fenomenaal. Regisseur Ayer laat feilloos zien waarom niemand ongeschonden uit een oorlog komt en hij spaart de Amerikanen daarbij bepaald niet. De scene waarin Norman een Duitser moet executeren is daarvan een perfect voorbeeld Daar komt de ontmoeting met de twee Duitse vrouwen dan nog eens bij. Ayer neemt de tijd en rekt de scene uit totdat je zelf bijna onpasselijk achterblijft. Wat mij betreft een van de beste filmscenes uit de film.

Het is jammer dat Fury in dat laatste half uur alsnog de kant van een heldenepos opgaat. Het doet afbreuk aan de film en zorgt er voor dat de vijf sterren net buiten beeld blijven. Maar een kniesoor die erover valt als je terugdenkt aan die weergaloze eerste negentig minuten.

Voor een uitgebreide recensie zie: Filmmad.nl » Recensie: Fury (23 oktober)

"Best job I ever had."

Tijdje geleden dat ik zo een goede oorlogsfilm heb gezien.

David Ayer weet met 'Fury' een dermate rauwe en bovenal authentieke wereld te scheppen die je met de neus op de harde feiten drukt; oorlog is naar en kent geen genade. Als kijker ondervind je dit zowaar aan de levende lijve, omdat het lijkt alsof je zelf in de tank zit. Het is lekker dicht op de huid zonder de blik af te wenden.

De kameraadschap tussen de tankbemanning komt dan ook uitstekend naar voren, waarin elk crewlid karakteristiek van elkaar te onderscheiden is. Deze worden stuk voor stuk overtuigend neergezet. Hun gedrag kun je niet uiteenzetten in goed of kwaad, aangezien ieder lid wel een donkere kant heeft. Dat is met name te merken als een intermezzo met twee Duitse dames ruw verstoord wordt. Het resulteert in een beklijvende - psychologische - dreiging die eigenlijk al gedurende de film aanwezig is, maar o.a. deze scène onderstreept het des te meer.

Maar op het actiegebied valt denk ik het meest te genieten. Daarvoor zijn er een hoop sensationele tankgevechten aanwezig, gevuld tot de nok met actie. Deze worden fenomenaal in beeld gebracht, hoewel op momenten iets over-the-top. Hierbij helpt het dat er gebruik gemaakt is van echt werkende tanks, wat een hoge productiewaarde zeg. Alleen jammer dat het laatste eindgevecht enigszins afbreuk doet aan de geloofwaardigheid van het geheel.

Al met al een zeer indrukwekkende oorlogsfilm die wat mij betreft gerust naast de welbekende titels uit het genre kan staan. Ayer heeft duidelijk zijn huiswerk gedaan, wat ervoor zorgt dat nagenoeg elk detail klopt.

Dikke 4,0 sterren.

Ayer wordt geprezen om zijn realisme - ik zou het niet weten, ik ken enkel Sabotage van hem- en ook deze film zou hyperrealistisch zijn. Grappig, want dat was nu niet wat bij mij naar voren kwam. De film is zeer gestileerd: een grijs-bruin filter kleurt de film, enkel de gruwelheden worden getoond, altijd is het bewolkt en tegen het einde wordt de film zelfs surrealistisch.

Maakt dat een slechte film? Nee, want ergens past het wel. Hoewel oorlog nu iets typisch menselijks is (net als martelen en genocide), is het ook ver weg voor de gewone man. Een plek waar je gek wordt. Een plek verwijderd van de werkelijkheid. In wezen draaide daar ook de prent Apocalypse Now om, alleen ging die er net verder in door. Maar op zijn beste momenten komt Fury wel in de buurt.

De film is helder verdeeld in drie akten met een nog redelijk normaal eerste deel wat alleen en vuig en vuil is. Dan het vreemde middenstuk dat an sich een sterke scène is omdat die maar duurt en duurt en juist daardoor vervreemdend werkt, maar ook totaal niet lijkt te passen in de film. En vervolgens de slotscène met mooie kleuren en rook en waarin dat surreële echt wordt doorgetrokken waarvan er in de hele film al hints waren te zien. De fotografie en de muziek werken ook wel mee dan.

Als actiefilm is het overigens niet altijd geslaagd. De explosies en het geluid zijn allemaal prima in orde, maar de regie is wat chaotisch. Als kijker is het soms wat gissen wat er nu precies gebeurt. Dat zal in een oorlog niet snel anders zijn, maar als je op een open veld tegen één vijandelijke tank strijdt, dan is dat er meestal wel. Geef dat je kijker dan ook mee.

Verder wordt er wel uitstekend gespeeld met vooral een uitstekende LaBeouf en een Pitt die me net iets te schoon rondliep. We krijgen geen moeilijke karakteruitdiepingen in de film, de soldaten zijn zoals ze zijn. Overigens is het wel jammer dat eind in april '45 zit, want je merkt wel dat de soldaten inmiddels wat gek zijn geworden, maar helemaal begrijpen doe je dat als leek niet. Dat werkte nu juist zo mooi bij een serie als Band of Brothers in de laatste afleveringen. Enkel het nieuwe knulletje krijgt iets meer te doen en ondanks behoorlijk spel irriteerde zijn rol me wel. Een beetje cliché, zoals ook de talk in Saving Private Ryan.

Er is dus genoeg op aan te merken, maar de film vermaakt wel, valt niet stil door de afwisseling en structuur en kent echt een fantastische laatste deel. 3,5*

Fury

Wat een super vette Oorlog's films is dit zeg! Ik keek er erg naar uit, maar dat mag ook echt want je verveeld je op bijna geen enkele momenten. (Af en toe maar goed dat heb je bij heel veel films niet alle natuurlijk). Brad Pitt speelde zijn rol super goed! Was een goeie personage met helaas een slecht eind.. Shia LaBeouf is mij niet opgevallen, gods wat lijkt hij op een man van 43 met die snor zeg... Sjonge jonge... Maar ook hij speelt een goeie rol, beter dan Transformers vond ik helaas ook met een slecht eind.. Logan Lerman komt mij niet bekend voor, puur omdat hij in films speel die ik nog moet kijken! Maar ook hij heeft het prima gedaan in deze film, bij hem kwam een goed eind.. Michael Peña is mij helemaal niet bekend, alleen van de films Turbo.. Tja gewoon een beetje standaard acteur die mijn aandacht niet echt heel erg vast pakte! Jon Bernthal, uiteraard de acteur van The Walking Dead, hem vergeet ik niet snel,.. Speelde zijn rol ook goed als een soort "Pestkop" van het team... Maar achteraf is die ook wel lief hoor

Fury speelt zich af in Wereld Oorlog II in het jaar 1945. Ze zitten inmiddels met hun tank "Fury" in het Duitse gebied en moeten lekker wat vechten voor hun weg, wat je ook erg veel tegenkomt want tjonge wat word er veel geknald in deze film, maar niet dat het verveeld..! De film blijft ijzersterk! Fury zit vol met verhaal twist. Kijk maar naar die meid waar "Machine" dan in de kamer gaat, en dat ze eruit gaan en er word een bom op het huis gegooid..Zulke dingen kom je vaak tegen in Fury, maar dat houd je aandacht heel sterk bij elkaar.. De film zit ook bomvol met feiten uit het echte leven.. Kijk maar naar de kindsoldaten, Hitler heeft dit uiteraard ook in het echt gedaan, ook omdat ie ten einde raad was aangezien om Duitsland heen hij alles kwijt was. Ook het moment dat "Machine" onder de tank ligt, en er een Duitse soldaat gaat kijken of die leeft, en hem dan gewoon laat leven is ook vaak genoeg gebeurd in de Oorlog, want vele wouden natuurlijk niet vechten... Dus dit was ook goed te herkennen in de film! Maar Amerikanen zouden dit niet snel doen! Ook was het erg ziek om naar te kijken dat de SSers mensen ophingen met daarop een "Personelijke tekst", ook kon je goed merken dat ze het zo acteerde dat je de woede voelde. Je begon de film al meteen op een slachtveld, en bij de eerste actie scene, dat die man van zijn paard afgerukt word, kun je al merken dat de film erg vet word, aangezien je ook al ziet dat er echt bloed is etc. Maar goed, de slacht partijen waren goed en sterk en de film trok je erg mee! Natuurlijk is de hele film vet, maar de voor mij echte actie scene waar je maar naar blijft kijken is op het eind, als de grote SS Cavalarie er aan komt, alleen dat je ze hoort zingen al is gewoon... Geen woorden voor opzich.

Maar goed, ik heb nu wel voldoende getypt, ik zou nog wel een heel stuk verder kunnen gaan, maar dan moet je de film maar gaan kijken want dat is hij wel waard! Sowieso dat deze op mijn Top 10 2014 films komt... Ik geef de film beste uit beste 5* aangezien ik erg aangetrokken word door zulke films en ik het altijd heel vet vind om naar te kijken.. Uiteraard was de oorlog niet leuk etc.. maar als je goed kijkt naar wat voor een ideeen Hitler allemaal had, dan denk je echt van "Wow! Goed dat die nooit zover gekomen is"... Maar goed, super film dus! Voor mij!

Gister naar de imax geweest. Echt ontzettend genoten van deze film. Ik vind deze film echt heel mooi gemaakt. Heb ook echt super genoten van het geluid in deze film het komt allemaal zo realistisch over. Het einde van de film vond ik persoonlijk iets minder maar de eerste 90 minuten waren van heel hoog niveau. Ik hoop dat er in de toekomst weer meer films komen over de 2 wereld oorlog.

Topper!

Begon heel sterk. Vooral de authenticiteit vond ik erg top, maar dat is schijnbaar ook het handelsmerk van Ayer. Het verhaal vanuit een tankcrew is best tof, helemaal omdat het zich al in 1945 afspeelt en ze al diep in nazi-Duitsland zitten. Helaas komt de onderlinge band tussen de crewmembers van de Sherman amper uit de verf. Sterker nog, ik vind de personages redelijk emotieloos en de dialogen weinig boeiend. Qua sfeer doet de film het al veel beter, maar mooie grijs-grauwe filters en een sfeer die echt oorlog ademt.

Het einde vond ik echter vrij vaag. Er wordt een iets te dik Hollywood sausje geserveerd, met een redelijk onrealistisch gevecht. Een battalion SS'ers laat zich vrij simpel stuk voor stuk afslachten en iedereen moet opeens een heldenrol spelen. Jammer, want dit zorgt er toch voor dat de film niet echt een hele positief gevoel blijft overhouden, ondanks het sterke begin en middenstuk.

We zien enkele geallieerde tanks in Duitsland die hun, ietwat vage, missies moeten uitvoeren. Na enige tijd arriveert er een groentje die aanvankelijk maar weinig kon verdragen (hij was immers opgeleid om zestig woorden per minuut te tikken). Deze knaap werd niet continu in beeld gebracht, maar stiekem begon de focus wel op zijn ontwikkeling te liggen. Naarmate de oorlog vorderde kreeg hij vanzelf meer haat jegens de moffen en werd zijn vredevolle instelling aan de kant geschoven. Ondertussen moet Don het in niemandsland allemaal uit zien te zoeken en zijn crew mentaal bij elkaar proberen te houden. De acteurs zaten erg fresh in hun rol en het kwam allemaal best overtuigend over. Het laatste gevecht (opoffering) duurde wel verbazingwekkend lang en ik vroeg me af waarom die Duitsers, compleet uitgerust met allerlei wapens, zoveel moeite hadden om dit stilstaande object uit te schakelen (het werd zelfs donker... en toen gingen ze nog een tijdje door). Brad Pitt in een soortgelijke rol als bij Inglourious Bastards en dat deed 'ie goed. De scène aan de keukentafel met de twee dames mocht er ook wezen.

Hier sluit ik me bij aan. Als je de film gaat analyseren moet je toch tot de conclusie komen dat de film behoorlijk duidelijk formulematig in elkaar zit: de samenstelling van de bemanning van de Fury (de verscheidenheid aan types), de ontwikkeling van het personage van Norman, sgt. Wardaddy die aanvankelijk bikkelhart lijkt, maar toch een klein hartje blijkt te hebben, de afwisseling tussen brute gevechtsscènes en "gevoelige" intermezzo's, en de loop van het verhaal als geheel.

De beelden en sfeer maken echter heel veel goed, er zit genoeg actie in de film met een paar erg spectaculaire scènes, er gebeurt genoeg om zeker niet te vervelen, en er wordt -zoals te verwachten met deze cast- goed geacteerd.

Al met al een goede film, maar zeker geen instant classic. 3,5*

IMAX was zeker een meerwaarde bij het kijken van deze klassieke oorlogsfilm. Iedere granaat inslag voelde alsof je er vlak naast zat. Verder was het gewoon een schaamteloos spektakel waarbij het groentje net als bij een film als Platoon zijn plek moet weten te vinden bij de rest van de crew. Als de film een mindere cast zou hebben, dan waren de makers waarschijnlijk niet weg gekomen met de gebeurtenissen die zich in de film afspelen. De sterke acteerprestaties maken een hoop goed. Verder blijft het heerlijk om ongeneerd te genieten van alle gore die een oorlog met zich meebrengt. Ik had bij Saving Private Ryan nog wel iets van terughoudendheid op dat vlak, omdat daar de nadruk meer lag op dat het waargebeurd is, maar daar had ik bij deze film geen last van. De gevechten die deze tankbemanning meemaken zijn genoeg uitvergroot om er eens lekker voor te gaan zitten. 4 sterren.

Sterke oorlogsfilms van het niveau Band of Brothers met zeer overtuigende prestaties van de vijf acteurs. Ja Shia LaBeouf, ik haat jou met je poppesnor, maar je was de beste van iedereen! De film is meedogenloos en geeft een goed realistisch en gedetailleerd beeld van wat de mannen in deze situatie moeten doorstaan. Het is intens!

Het eerste uur van de film is voor mij haast foutloos, maar een foutloze film bleek helaas te mooi om waard te zijn. Er zijn clichés in overvloed waarvan ik de meeste met liefde voor lief neem, maar er zit een kantelpunt in de film en dit deel van de film sluit vervolgens af met een in mijn beleving niet zo'n geslaagd cliché.

De film lijkt daarna weer terug te gaan naar het niveau van het eerste uur. Maar schijn bedriegt, want de grote finale is een afknapper. Het SS Bataljon wordt geïntroduceerd alsof het de 300 Spartanen zijn. Wat volgt is een teleurstellende finale waarbij de Duitse soldaten grotendeels worden afgeslacht en het lijken wel een stelletje beunhazen! De film verliest al zijn geloofwaardigheid!

Al zijn er waargebeurde verhalen uit de tweede wereldoorlog zoals het gevecht bij het Poolse dorpje of gemeente Wizna. 720 Poolse soldaten wisten 3 dagen succesvol stand te houden tegen de aanval van meer dan 40.000 Duitse soldaten!

En tot slot Don die om het leven komt door maar liefst twee Stielhandgranate!! Je zou denken dat er weinig van je overblijft wanneer deze naast je tot ontploffing komen. Ok, zijn lichaam komt niet in beeld, maar zijn hoofd wel en daar zitten slechts twee schaafwondjes op. Dus 1 schaafwond per granaat. Ik heb hier totaal geen begrip voor!

Opvallend was trouwens de empathische Duitse soldaat die Norman niet verraad!

De Tweede Wereldoorlog heeft altijd al op mijn belangstelling kunnen rekenen en naast het verslinden van boeken zie ik graag zo nu en dan een film over dit tijdsbestek. Zodra er een leuke trailer voorbij komt schroom ik dan ook niet om maar weer eens een bioscoopkaartje te kopen.

Nu is de oorlogsfilm de laatste decennia behoorlijk getransformeerd dus probeer daarin maar eens boven het maaiveld uit te steken. David Ayer lijkt geen nadruk te willen leggen op historische correctheid of het zo precies mogelijk vastleggen van veldslagen. Vooral de ontberingen en wanhoop van de tankbemanning komen naar voren en in dat opzicht is Fury geslaagd. De mannen zijn door en door verdorven dus is het geloofwaardig dat het einde van de oorlog in zicht is.

Over de cast ben ik positief. Brad Pitt hoeft zich met zijn natuurlijk charisma niet bovenmatig in te spannen om geloofwaardig als leider naar voren te komen. Shia LeBeouf liet zien veel meer te zijn dan dat irritante ventje uit Transformers: nu hielp de snor misschien mee maar ik herkende hem vrijwel niet. De overige bemanningsleden van de Sherman-tank verschillen voldoende van elkaar om zo nu en dan een sappige dialoog te kunnen leveren. En o ja, dat Duitse meisje is zoals de kenners in het veroverde huis al riepen 'sehr schön'.

Die huiselijke scene lijkt op het eerste oog trouwens niet echt in de film thuis maar ik vond het een vermakelijk tafereel wat de nodige luchtigheid gaf aan Fury. Zo nu en dan moest ik zelfs denken aan Inglourious Bastards en dat is zeker positief. Bovendien geeft het wat rust tussen de twee lang uitgesponnen actiescènes in.

Over die scènes gesproken: de eerste vond ik erg gaaf, de tweede bij tijd en wijle wat onrealistisch en chaotisch. Omdat ik weiger te geloven dat een paar honderd SS'ers zich zo makkelijk laten afslachten door slechts één stilstaande, inferieure tank doe ik toch nog een halfje van mijn beoordeling af. Voor de rest niets dan lof voor de sfeervolle, beklemmende beelden.

3,5*

Redelijke oorlogsfilm. Geen adept van Brad Pitt in tegenstelling tot een van mijn kinderen, maar vond de acteerprestaties zeer acceptabel.

Geen vrolijke kost maar WWII is in Fury wel uitstekend in beeld gebracht.

Zo op het grote doek komen de artilleriegevechten wel over ja. Erg heftig.

Vanaf het begin leef je enorm mee met de personages in de tank, het verhaal richt nu eens echt op de soldaten zelf en hun strijd en niet op de holocaust.

Boeiende film in de lijn van Saving Private Ryan.

Heerlijke film. Komt langzaam op gang maar zuigt je steeds verder in het verhaal. Ik ben geen Brad Pitt fan, maar in deze film acteert hij sterk, evenals de overige hoofdrolspelers.

Ik vind het echt een aanrader!

Goeie film, niet zo zeer door de tankgevechten, maar vooral door de manier waarop soldaten worden tot wat ze zijn. zo is er de nieuwe knul die een gesneuvelde tank kameraad moet vervangen en huiverig is om de trekker over te halen, maar aldoende komt hij er wel. Ook de manier waarop de overwinnaars de verslagen burgers (en soldaten) behandelen is op zijn minst de moeite van het bekijken waard, dat zal zeker een eerlijker blik op de gebeurtenissen zijn dan de meeste oorlogsfilms laten zien.

Uitstekende oorlogsfilm met een hele goede cast. Had ook redelijke verwachtingen en die zijn helemaal uitgekomen. Ook Shia laat gewoon zien dat ondanks dat hij ontspoord is gewoon een prima acteur is. En Pitt is weer als vanouds in vorm. Al blijft voor mij de ster Logan Lerman, wat een geweldig talent is dat. Moet ook zeggen dat ondanks de redelijk lange speelduur ik me geen moment heb verveeld en het vrij vlot ging. Het verhaal is goed en de beelden zijn super.

4*

Gisteravond bekeken in de bios.

De film is goed in elkaar gezet, goede beelden, uitstekende acteerprestaties van zowel Brad Pitt als de andere acteurs. Echter de verwachting die ik had van deze film heeft hij niet kunnen waarmaken. Sommige scene's duren wat mij betreft te lang en voegen weinig tot niets toe aan de film.

Op schaal van 10 een goede 7.

Het is best leuk om naar wat knal- en schietwerk met WOII tanks te kijken, maar op een gegeven moment verwacht je toch dat een WOII film ook nog iets te vertellen heeft. Op de spaarzame momenten dat Fury serieus probeert te zijn werd het bijna lachwekkend.

Ze hadden beter Chuck Norris achter de kanonnen kunnen zetten, dan weet je tenminste vantevoren naar wat voor film je gaat. Chuck had die hele tank niet eens nodig gehad, die knalt dat hele SS-peloton met hun eigen Panzerfaust de bioscoop uit.

Zeer sterke film op de manier waarop ik het graag zie. Niets romantiseren, maar de keiharde werkelijkheid laten zien wat oorlog echt is. Oorlog is geen pretje en dat komt in deze film heel duidelijk naar voren. Realistisch beeld van de gruweldaden van de Duitsers. Dat het maar een heel klein stukje van de oorlog is, vind ik juist een pluspunt. Dan kan je in detail gaan en dat hebben ze uitstekend gedaan.

Mja.

Fury is goed maar doet te veel dingen slecht om het maximum uit z'n potentieel te halen. Sowieso is die hele finale erg idioot. Anderhalf uur lang is Fury een doodserieuze film die - weliswaar opgezadeld met een hoop clichés - rauw tracht te zijn. Dat lukt redelijk goed, maar dan begint die finale - wat een aanfluiting. Dankzij de Grote Leider wil verrassend genoeg toch iedereen blijven vechten en dan kan het verhaal van de in dit geval Vijf Kleine Negertjes beginnen, waarbij Grote Leider Wardaddy na een viertal kogels nog net genoeg kracht heeft om een speech'je te houden en erop te wijzen dat er nog een luik is waardoor ontsnapping mogelijk is.
Ofwel hou je het serieus en had je iedereen dood laten gaan zonder al te veel franjes en heldenversjes, ofwel maak je een komedie. Dit is vleesch noch visch.

Logan Lerman's personages worden wat eentonig -, Jon Bernthal is een wandelend karikatuur en van Michael Peña ben ik nooit echt zot geweest. Blijven over: Brad Pitt en Shia LaBeouf, waarbij ik vooral laatstgenoemde wederom sterk vind. Die heeft mij de laatste tijd echt verrast. Pitt niet meer - van die wist ik al dat het een sterk acteur is -, maar het blijft wel opvallend hoeveel beter hij geworden is sinds midden jaren 2000.

Het leukste aan Fury is dat ik nooit eerder een film zag die zo gefocust is op slechts één deel van de soldaten hun leven, namelijk de tank. In Fury wordt niet overal in Duitsland gevochten, maar wordt slechts een tweetal dorpjes aangedaan en wat velden hier en daar. Door de actie spaarzaam te brengen - nu ja, tot die finale - behoudt Fury z'n kracht. De gevechten waarin antitankgeschut uitgeschakeld dient te worden hebben ondanks de voorspelbaarheid een redelijke spanningsboog en qua choreografie is het voor mij althans ook eens wat anders.
Naast de actie is er die ene lange scène met die Duitse vrouwen die erg goed is - misschien wel de beste scène van de film, ondanks de afloop. Of het in die scène van toepassing is, weet ik al niet meer maar doorheen de film is de soundtrack wel een paar niveautjes te bombastisch.

Niet slecht, maar had beter gekund.
3

Deze film afgelopen week in de bioscoop gezien. Ik was na het lezen van recensies een beetje voorbereid op wat ging komen maar ben toch aangenaam verrast door deze film.

Het was een tijdje geleden dat ik een goede, nieuwe oorlogs/WOII film heb gezien en ik vind deze toch een welkome nieuweling in dit genre.

De rauwe en pure scenes waar Ayer voor heeft gekozen geven net het beetje onderscheid wat de film nodig heeft, dat de film verder geen verhaal bevat maakt om deze reden ook niet uit.

Ik vind er wel wat mindere stukjes inzitten, waarbij ik het met anderen eens ben dat het einde bijna ongeloofwaardig wordt

De cast vind ik goed met een sterke rol van Pitt, en ook LaBeouf vond ik zijn rol goed spelen.

Het is voor mij geen top 10 film en dat zal het ook niet worden maar ik heb me deze ruim 2 uur geen moment verveeld.

Deze film krijgt van mij 4 sterren.

Voor een aardig lange tijd werd Fury gezien als één van de films die mogelijk aankomend jaar bij de Oscars zou gaan scoren. Totdat de film uitkwam en, ondanks een goede box-office, geen hond er nog over praatte. Fury werd niet algemeen beschouwd als een tegenvaller, maar ook niet als een echt opzienbarende film.

Nu ik hem eindelijk zelf gezien heb is het ook wat moeilijk in te schatten waarom dit als zo'n grote kanshebber voor de Oscars gezien werd (for the record: hij zal waarschijnlijk hoogstens in de technische categorieën te vinden zijn, met geluk). Ik weet niet hoe het script er op papier uitzag, maar het nu is waarschijnlijk het grootste probleem dat het allemaal wat cliché aanvoelt. Er zijn misschien niet al te veel films over de Tweede Wereldoorlog die zich zo specifiek op tanks richten, maar buiten dat om is het allemaal wel al eerder gedaan. Vooral de focus op het groentje is me wat afgezaagd. Hoe hij eerst idealistisch is en steeds meer gruwelijkheden voor zijn kiezen krijgt en zo verhardt is al wat typisch, maar ook wel iets dat waarschijnlijk veel voorkomt in de oorlog. Minder is dat het hele proces verloopt volgens standaard scènes. Dat hij gedwongen wordt een hulpeloze nazi te vermoorden is al wat typisch, dat hij het tussendoor even doet met een knap Duits meisje eens te meer.

Fury mist dan ook een beetje een eigen visie. Het is ook moeilijk om na zo veel films waarin de oorlog als hel wordt afgebeeld nog origineel te zijn, maar Ayers weet er zowel qua verhaal als qua stijl niet echt iets nieuws mee te doen. Het is nogal Saving Private Ryan in een tank. Het meest eigen is nog de opvallende muziek van Steven Price, maar die haalde me nogal uit de film. Deze deed me namelijk nogal te sterk denken aan de score van Howard Shore tijdens de scène in de mijnen in de eerste Lord of the Rings. Ik verwachtte ieder moment dat er orks de tank van Pitt zouden bestormen. Nou dat zou nog eens een eigen visie zijn geweest.

Ook enigszins jammer vond ik het dat de cynische toon van doorheen het grootste deel van de film niet werd volgehouden. Het gaat aanvankelijk toch vooral om militairen die echt op scherp staan en ieder moment buiten de eisen van het werk om gruwelijkheden zouden kunnen verrichten, wat ook gebeurt als Norman dus die ene nazi die zich heeft overgegeven moet neerschieten van Warddaddy. Het stuk met de Duitse vrouwen vond ik aanvankelijk niets, maar de spanning als alle leden van de vrew aan tafel zitten is voelbaar en daar merk je hoe de oorlog de innerlijke haat van mensen soms kan voeden. Het is misschien de enige echt interessante scène vanuit een inhoudelijk standpunt. Helaas gaat Fury bij de finale toch voor het typische heldenwerk, waar het cynisme plaats maakt voor standaard Hollywoodopoffering. Ik geloofde het niet helemaal, juist omdat Wardaddy duidelijk maakte dat zijn belangrijkste missie het in leven laten van zijn crew was. Hij leek me aanvankelijk te cynisch voor een laatste, relatief zinloze daad van heldenmoed. Het wordt nog geen "why-we-fight"-film en de link met Amerikaans patriottisme wordt niet gelegd, maar verder is het nogal afgezaagd.

Hoe Fury wel werkt is als actiefilm. Op dit gebied is het erg goed geschoten, vooral op het gebied van ruimte en montage, waardoor het altijd duidelijk is wat er gebeurt en de spanning te voelen is. Het melodrama van de finale is me misschien teveel van het goede, maar het gevecht zelf is zeker de moeite waard en het één-op-één gevecht met de Tiger is al helemaal top. Ik denk dat uiteindelijk Fury toch vooral een ouderwetse oorlogsavonturenfilm is, maar dan één die af en toe pretendeert wat cynischer te zijn. Wellicht omdat luchtig avontuur en de Tweede Wereldoorlog een wat politiek incorrecte combinatie is geworden door de jaren. In dat opzicht levert Fury wel goed werk echter, maar het is ook niet verwonderlijk dat de film zelfs nu hij nog met succes in de bioscopen draait al wat vergeten lijkt te zijn door het publiek.
3*

Gisteravond dan eindelijk deze film in de bioscoop gezien, welke ik graag wilde zien omdat ik films over de Tweede Wereldoorlog in Europa altijd zeer interessant en boeiend vindt (er staan er dan ook genoeg van in mijn Top 10).

Opzicht had ik wel hoge verwachtingen van deze film, maar naar het lezen van een aantal reviews was ik bang dat het wel eens kon tegenvallen. Toegegeven, de film is me inderdaad wat tegengevallen omdat het verhaal simpelweg te cliché (min of meer de één na de ander) is en eigenlijk ook niet echt bijzonder. Zeker het gedoe om de jonge onervaren Norman Ellison (gespeeld door Logan Lerman) als nieuw tank bemanningslid was behoorlijk flauw en is ook al tig keren uitgevoerd in andere films. Ook zitten er hier en daar ietwat saaie en langdradige (met name het gedeelte in het huis met de twee Duitse vrouwen) stukken in.

Maar ondanks dat, heb ik me er toch nog goed me vermaakt en dat kwam vooral door de uitvoering met een aantal indrukwekkende gevechten (zeer realistisch uitziend en ook zeer fraai in beeld gebracht) en dat in combinatie met een waanzinnig geluid waarbij je in de bioscoopstoel letter en figuurlijk werd weggeblazen (met name bij het gevecht met de Tiger tank). Ik kan me niet herinneren dat ik ooit in de bioscoop heb gezetten waarbij de stoel zo enorm trilde. Ook zaten er aantal indrukwekkende en aangrijpende momenten in waarbij het in de bioscoopzaal ook muisstil was.

Het laatste gedeelte van de film mocht er overigens zeker wezen, maar was helaas wel behoorlijk cliché. De cast doet het overigens zeer verdienstelijk en was ook best overtuigend en met name Brad Pitt als commandant van de tank vond ik goed spelen. Van de overige tank bemanningsleden vond ik met name de rol van Jon Bernthal (als lader van het tankkanon) noemenswaardig. Ook heb ik me dit keer niet echt gestoord aan de over het paard getilde acteur Shia LaBeouf, die normaal gesproken één van mijn minst favoriete acteurs is.

De film duurt met ruim ruim twee uren behoorlijk lang, maar ondanks de soms wat langdradige stukken heb ik toch geboeid gekeken van de eerste tot de laatste minuut. Het is alleen zo jammer dat men niet meer uit deze film gehaald heeft en een Oscar zal deze film waarschijnlijk ook niet winnen (zo ook niet verdiend zijn naar mijn mening) of het moet voor het geluid zijn welke ik geweldig vond.

Dat geeft toch wel aan hoe ontzettend slecht ik ‘m vond. Maar had ik de film de hemel in geprezen was het dan wel goed geweest dat ik ad hoc een account heb aangemaakt?

De enige grap hier is de film zelf. Een paar knaapjes van de HJ maken in het begin van de film meer slachtoffers dan een paar honderd doorgewinterde SS’ers tijdens de slotscène. Om te janken…

Dat mag jij vinden. Net zozeer dat ik mag vinden dat ik de film ruk vind. Vervelend dat niet iedereen hetzelfde vindt, hè? Naar mijn idee zat Pitt overigens weer in zijn rol van Aldo Raine uit Inglourious Bastards, maargoed.

Door films als Fury wordt de Tweede Wereldoorlog steevast weer verheerlijkt en geromantiseerd. Ja, ook scènes van soldaten die heroïsch sneuvelen of tragisch sterven is de boel mooier maken dan wat het is. Nu zijn we dit wel gewend van Hollywood, maar wat mij zozeer stoort is dat het geheel ook nog eens wordt gepresenteerd als zijnde historisch correct: zo ging het en dit is de waarheid. Net zozeer dat de Duitsers als hersenloze zombies worden weggezet en de Amerikanen als Rambo’s die daar wel even overheen walsen. Je gaat je bijna afvragen waarom die oorlog zo lang heeft geduurd als ze allemaal zo achterlijk waren, niet?

Het verhaal speelt zich daarbij ook nog eens eind april 1945(!) af, vlak voor het einde (iedereen wist toen dat het niet lang meer ging duren). Toch wordt er aan het eind het idee gegeven dat dat modderpaadje van gigantisch strategisch belang is en tot de laatste man dient te worden verdedigd. Alsof de sterfbereidheid toen nog zo hoog was als vlak na de aanval op Pearl Harbor. Nu kun je wel roepen: “Ga dan een documentaire kijken, zeiklijk”, maar die vlieger gaat bij mij niet op. Als je me maandenlang lekker ligt te maken met wat een degelijke en historisch verantwoorde oorlogsfilm moet worden, en me dan zo’n hoop stront voorschotelt? Nee, sorry.

Als eerste toch even een ‘note to self’.
Ga dit soort films nooit meer zien in de bioscoop. Een te groot aantal onnozele trienen gaat namelijk naar deze film kijken enkel voor Brad Pitt. Bekijk de film op je gemak eens thuis.

Maar hé wat leuk! Een tankfilm met Brad Pitt. Dit kan wat worden. Ik moet toegeven dat ik eigenlijk nog maar 1 ‘tankfilm’ gezien heb, en dat dit subgenre dus onbekend terrein is voor mij. ( Sahara (1943) is de film in kwestie. Een aanrader)


Maar wat een teleurstelling. Hier zat toch veel meer in als men had afgestapt van het uitgemolken heldenverhaaltje.

De meeste oorlogssituaties zijn totaal ongeloofwaardig, en het begint eigenlijk al in het eerste half uur. Amerikaanse tanks rijden tijdens hun opmars ‘gewoon’ over een weg, zonder eerst te controleren of alles veilig is. Normaal stuurt men eerst verkenners op pad die net moeten verhinderen dat de troepen in een hinderlaag lopen. Men mag al blij zijn dat er slechts 1 tank vernield is.

Het totaal ongeloofwaardig en bovendien zeer voorspelbaar einde maakt de film kapot. De personages die zoals verwacht allemaal komen te overlijden, op het jonkie na. Brad Pitt is de laatste, en hij sterft net niet in de armen van Logan Lerman.
Duitsers die maar als een dolle hond op een tank af stormen en met bosjes vallen, tot er na een half uur iemand door heeft dat stiekem sluipen misschien een beter idee is … De Duitsers, en zeker de SS’ers, waren zeer slimme vechters die niet gemakkelijk te verslaan waren met louter vuurkracht.
Bovendien ontgaat het me waarom men niet gewoon rond de tank heen kon? Het doel van hun missie was de aanvoerlinies van de Amerikanen te doorprikken, niet om een immobiele en totaal onbelangrijke tank uit te schakelen.
Als ik aanvoerder van de SS kampfgruppe was geweest, dan had ik die tank gelaten voor wat ie was en opgerukt hebben naar het doel van de missie. De volgende dag kan de luftwaffe, als ze even tijd heeft, met een simpele bom de tank uitschakelen. Of eventueel kunnen een paar eenheden terugkeren met pantzerfausts om hetzelfde te doen.

Een beetje meer diepgang in de personages had wel gemogen. Af en toe horen we de crew verhalen vertellen over hun aanvoerder, maar zonder mee. Op een gegeven moment zien we Brad Pitt’s rug die vol littekens staat. Welk verhaal zit hier achter? Gewoon niets!

Het neerschieten van een ongewapende gevangene is trouwens een oorlogsmisdaad, en het lijkt me zeer onwaarschijnlijk dat een aanvoerder zich daar aan gewaagd zou hebben. Er moet maar 1 jonkie met idealen onder je bevel zitten, en je staat voor de krijgsraad. De Amerikanen waren daar net zoals de Duitsers trouwens vrij correct in. Individuele exploten buiten beschouwing gelaten.

De beste delen van de film zitten in het begin. Die zorgen er voor dat de film toch net geen absolute bagger wordt. Het eerste deel loopt aardig. De sfeer in zo’n tank zit wel snor, en Brad Pitt en Logan Lerman doen het wel goed als respectievelijk aanvoerder en potloodslijper.
De andere personages zijn voorgekauwde typetjes die soms heel grijs en soms heel irritant zijn. De sterkste scene’s zijn die tussen Lerman en Pitt, en ik denk vooral aan de scene in het Duitse huisje.


WO2 uit de ogen van een Hollywoodscenarist, zoveel is duidelijk.
2,0*

David Ayer levert een knap werkje af waarin we een vijfkoppige crew volgen vanuit een Sherman tank dwars door vijandig Nazi-Duitsland. Ondanks dat het verhaal stelselmatig is opgebouwd uit clichés en het dan ook clichématige personages kent, voelen de beelden wel zeer realistisch aan. Dit komt vooral doordat de regisseur het goed voor mekaar weet te krijgen de agonie van de oorlog voelbaar te maken. De haveloze luitenant Wardaddy wordt gespeeld door Brad Pitt die ondanks zijn altijd herkenbare houding er hier dankbaar gebruik van maakt. De aandacht gaat uit naar Logan Lerman, die zeer overtuigend is.

Best job ever !

Waanzin van oorlog wordt op een cynische manier verwoord door de crew leden van een Sherman tank. Bijna 3 jaar van geweld tegen een oppositie waarvan de leider vastberaden is om de laatste Duitser op te offeren voor zijn toekomstvisie. De 4 gelouterde veteranen zijn afgestompt, afgemat en oorlogsmoe. Alleen hun onderlinge band maakt het enigziens draaglijk. Hun aversie in het begin tegenover de replacement heeft enerzijds te maken voor het gemis van een gevallen kameraad en anderzijds herinnerd het ze toen eind 42 ook zij begonnen aan WW2.

Heeft dit echt plaatsgevonden? Ik weet het niet, ik was er niet bij. Zou het zo gebeurd kunnen zijn dan ben ik geneigd om daar positiever tegenover te staan. Mensen begrijpen maar niet dat realiteit, net zoals een mening, subjectief is. Interview 1000 mensen die in hetzelfde outfit hebben gevochten en je krijgt 1000 verschillende waarheden te horen. Iemands psyche, opvoeding, opleiding, achtergrond etc. bepalen het waarnemingsvermogen en de conclusies die hij of zij daaraan verbind. Dat een granaat na 3 a 5 sec ontploft is waar maar dat het voor soldaten een eeuwigheid duurt is in hun perceptie ook waar. In dat kader moet je de scene zien.

Film is rauw van toon. De 5 hebben een band van vertrouwen en afhankelijkheid. Door de vreselijke gedeelde ervaringen zorgt het ook voor onderliggende spanning en onverdraagzaamheid jegens de vijand. De tank waarin ze zitten bied hun bescherming en tegelijkertijd is het hun doodskist. Het einde is enigziens over the top filmisch gezien. Verhaal technisch vind ik het nog geeneens zo onlogisch. Meerdere malen ontsnapt aan de dood, getuige van de meest vreselijke bloedbaden en verlies van brothers in arms. Courage is lack of fear, hun wil om hier heelhuids uit te komen is evenwijdig als hun wil om het niet te overleven. In hel zijn ze al.

De eerste 3 kwartier lijken geregisseerd door Steven Spielberg, dan die huiskamer scene die zo in een Quentin Tarantino film past en de laatste 40 minuten zijn duidelijk van de hand van Sylvester Stallone die Rambo 4 nog eens dunnetjes over doet.
Die laatste 40 minuten maken van deze film een magere 7 in plaats van een vette 8. Echt heel jammer van dat einde wat zo zwaar over de top was. Tot die tijd vond ik de rauwe keiharde sfeer van deze film echt sterk neergezet (afgezien van de misplaatste lasereffecten).