Fury (2014)

Fury is een degelijke oorlogsfilm. De setting is realistisch neergezet, licht overdone met tomahawk kapsels en eindscene. De gevechten zijn realistisch hoewel Tigers hoofdzakelijk met bazooka's uitgeschakeld werden(Van achter onder geschutskoepel). Ze waren niet zoveel langzamer dan de Shermans. Pitt is vrij vlak in zijn rol maar dat maakt de context interessanter. En eindelijk eens een echte Tiger 1. Aangevuld met sfeervolle Duitse landschappen maakt dat de film nog even nadreunt. Niet op zelfde nivo als SPR maar een goede 2e.

Redelijk vernieuwend in de zin dat nu bijna als een soort retrospectief WO2 ook niet als een "goeie oorlog zonder afgerukte ledematen" wordt geportretteerd, zoals we bijv. nog met Bridge Too Far hebben kunnen zien. Oorlog is smerig, en overleven is wat voor iedere soldaat primair telt. Qua gruizig realisme bouwt deze film voort op een Private Ryan. Aan de andere kant zat er toch weer een duidelijk Hollywood element in van Amerikaans heroisme. Wat in Westerns nog draaide om een door Indianen omsingelde huifkar, is het hier 100% overgezet naar een tank die omgeven wordt door Duitse soldaten. Pitt doet het goed. Gelukkig konden ze Bambie Eyes LaBeouf in toom houden. Klein rolletje voor de "zoon van" (Scott Eastwood) die er steeds maar niet in slaagt om in een mainstream movie de lead te spelen. De oplettende kijker ziet 'm sneuvelen als infanterist. Rating? Ergens tussen 3,5 en 4 * in.

Overtuigend.

Een film die me een beetje qua opzet deed denken aan Lone Survivor en 12 Strong. Deze is alleen wat minder drama en wat meer actie. Desondanks krijgen ze alle 3 een 3,5* van mij. Vooral omdat ik dit soort films erg leuk vind om te zien.

Een beetje raar dat ik aan Star Wars moest denken bij de machine geweren. De film is vooral een Actie/Oorlog/Thriller met een hele sterke drama scene de scene met die 2 Duitse vrouwen. De veldslagen zijn lekker rauw en mooi in beeld gebracht, acteerwerk prima met een cast waar ik graag naar keek. Pitt, Pena, Bernthal, Lerman en LeBeouf. Heerlijk!

Alleen het verhaal zelf was niet heel bijzonder. En daar faalt de film voor mij een beetje in. Ook raar dat ze een soort laserbeams als kogels kiezen. Zal dat echt zo gegaan zijn? Soms een beetje Amerikaans, maar gelukkig is daar een hoop van weggelaten.

Best een goede film.

Grimmig en indrukwekkend gedurende de eerste helft, beklemmend wanneer de actie zich beperkt tot twee mannen en twee vrouwen – en dan plotseling nóg drie mannen, maar op het einde uit de bocht vliegend, eerst met plotse religieuze bevlogenheid en daarna met een climactische slachtpartij die ik niet langer serieus kan nemen. Jammer, want het ziet er allemaal geweldig uit, en het eerste uur geeft een mooi rauw portret van de ontmenselijking die oorlog teweeg kan brengen.

Fury zag er op het eerste vlak een film uit als Inglorious Bastards en daardoor liet ik de film een tijd links liggen. De film draaide een pak beter uit gelukkig. Meer spanning en verhaal, al zorgt de cast soms dat het op het randje van een parodie is. Pitt doet het wel goed moet ik zeggen. Een typische Amerikaanse WO II film. En met respect voor hun bijdrage in de oorlog, slaan ze meestal de bal wat mis in de verfilmingen (uitzonderingen na gelaten). Historisch kan je dit niet au serieux nemen, maar als entertainment valt het best wel mee. En dat is ook niet slecht in een film natuurlijk. Leuke film, maar meer ook niet.

Redelijk goed, maar onevenwichtig. Soms realistisch, soms ongeloofwaardig; niet alleen qua gevechtshandelingen maar ook qua personages. Dat is vooral storend voor de ontwikkeling van het hoofdpersonage, hij maakt wel erg snel, te snel, een transformatie door. En ook verder: camerawerk degelijk (maar niet indrukwekkend), maar de muziek was irritant aanwezig en te leidend in het gevoel dat het moest opwekken.

Ik kan me overigens niet aan de indruk onttrekken dat qua personages er wat teveel vanuit de 21e eeuw geprojecteerd wordt. Niet alleen in de film zelf maar ook de meningen hier op MovieMeter. Zo wordt bijvoorbeeld de rol van religie als niet relevant terzijde geschoven terwijl destijds het grootste deel van de bevolking en dus ook de militairen gelovig zal zijn geweest.

Ergens tussen de 3 en 3,5*. Het kan het niveau van Fulltime Metal Jacket of The Thin Red Line niet bereiken, maar is toch beter dan menig ander oorlogsfilm. Wel een film om nog eens te bekijken, misschien ben ik dan milder.

Fury is een rauwe oorlogsfilm waarin de verschrikkingen van WOII worden blootgelegd. De onderlinge spanning tussen de testosteronbommetjes, aangevoerd door de doorgewinterde tanksergeant 'Wardaddy', is bij wijlen te snijden. De bikkelharde gevechtsscènes zijn zeker voor de actiefetisjisten onder ons het kijken waard, maar ontspoort helaas op het einde. Een overdosis Hollywood geeft toch wel een ietwat bittere nasmaak aan een verder prima oorlogsfilm.

Inmiddels netjes uitgebracht op een mooie 4K transfer, moest ik hem wel weer eens bekijken naar de toch wel zeer teleurstellende T-34. Nee dan is Fury uit 2014 toch een stuk betere film degelijker en beter in elkaar gezet. Fury duurt ruim 2 uur maar verveelt echter nooit. Mijn vorige score was nog 3.0, maar na T-34 moest ik hier wel een beter cijfer geven. Ik vind de karakterrollen mooi weergegeven. Eind van de oorlog is toch iets anders dan wanneer je eraan begint. En dan komt er zo'n broekie die er pas 8 weken in zit. Pacifist of niet die jongens zitten er altijd wel in. Nu ik hem voor de tweede keer heb gezien vond ik toch wel dat er verassend goed wordt geacteerd. Bijna bij iedereen. Alleen blijf ik het jammer vinden dat de film eigenlijk maar uit 3 bedrijven bestaat. Kop romp en staart. De kop begint aardig de romp met twee vrouwen iets te lang en dat geldt ook voor het derde bedrijf. Een vierde bedrijf had best gemogen. Ergens er tussenin. Maar ik blijf het toch een sterke film vinden die er heel volwassen uitziet.

Film 3.5

Beeld 4.5 (4K)

Geluid 4.5

Extra's 3.5

Lekker filmpje man. Pitt niet op z'n hoogste niveau, niet altijd even realistisch maar goed filmwerk, toffe dialogen en andere acteurs waarvan sommigen wel een erg hoog niveau halen maken dit ruimschoots goed. Sommige scènes komen wel even binnen, de film wisselt dit goed af met de soms wat buitenproportionele actie.

Het is april 1945 en het 3e bataljon onder leiding van Sergeant Don “Wardaddy” Collier [Brad Pitt] is gedecimeerd tot een handjevolequali overlevenden die zowel fysiek als mentaal uitgeput door de verbitterde strijd tegen de wanhopige Duitsers. Maar de strijd gaat door en dus krijgt Collier de opdracht om met zijn mannen klaar te stomen voor een missie waarmee ze een andere eenheid uit een benarde positie moeten weten te redden. Niet geheel onbegrijpelijk vliegt het testosteron je om de oren in de vorm van mannelijke verbale en fysieke agressie – en in de scènes op het slagveld natuurlijk – maar Pitt ontstijgt zijn weinig sympathieke karakter en het onaangename verhaal. Voer voor verstokte fans van oorlogsactie.

Heerlijke spannende oorlogsfilm over een stel mannen in een tank.

Kijkt lekker weg

Film met een slecht script en teveel budget. De laatste gevechtscenes deden me denken aan cowboyfilms uit de jaren 60 waarin de indianen al neervielen als de held naar ze keek.

Als je haar maar goed zit, zal Brad Pitt gedacht hebben. Want hoe hard de gevechten ook zijn, Pitt heeft een keurig kapsel. Zelfs bij een granaatexplosie. Wel wat schrammetjes, maar zijn haar zit vlekkeloos strak naar achteren gekamd.

De film is er weer één van de onverschrokken Amerikaanse soldaten, die de Duitsers (die blijkbaar allemaal Nazi's zijn) met minimale mankracht te lijf gaan. Flut onderwerp en ongeloofwaardig uitgewerkt.

De metamorfose van Norman is van een niveau die zelfs een Eendagsvlieg niet kan bereiken. Logan Lerman speelt overigens wel goed. Brad Pitt is de heldhaftige leider van een stelletje ruige bolsters blanke pit, en dat speelt hij prima. Sowieso is de Amerikaanse cast dik in orde.

Je krijgt zeker claustrofobische neigingen als je kijkt naar de opnamen kijkt in de tank. Heel goed gefilmd. Ook de tankgevechten zien er goed uit. De kwetsbaarheid van de tanks die als stalen doodskisten rondrijden. Echter het laatste gevecht kan echt niet door de beugel. Maar bij een gevecht van vijf man in een tank tegen een bataljon Duitsers schiet de film uit de bocht.

De film is leuk vermaak.

Goede oorlogsfilm. De film is hard en bruut, niet altijd gezellig of aangenaam om naar te kijken. Ook de personages die je volgt zijn niet sympathiek. Dat maakt het soms lastig om je in te leven. Aan de andere kant denk ik wel dat het een redelijk realistisch beeld geeft van hoe WOII vanuit een US tank is beleefd en ik denk dat het bedenkelijke niveau van de US soldaten in de tank ook goed overeenstemt met de werkelijkheid. Vooral in de scene in het gebouw bij de 2 Duitse dames, zie je hoe macht corrumpeert en dat geldt niet alleen voor de 'slechterikken'. De verhalen en beelden daarvan kennen we maar wat goed. Dat wordt akelig realistisch in beeld gebracht.

De ontwikkeling van Norman gaat snel. Ik weet niet of het té snel gaat, want hij maakt de nodige trauma's mee. Ik vond het nog steeds binnen de bandbreedte van wat ik geloofwaardig vond. Naar het einde wordt het misschien wat Hollywood / US over de top. Onze hoofdpersonen waren in het echte leven al allemaal 10x neergeschoten, maar vooruit, dat zie ik door de vingers. De acteurs doen het allemaal erg goed. Camera werk is ook bovengemiddeld: de actie wordt goed en realistisch in beeld gebracht. Daarnaast is er voldoende aandacht voor de 'groepsdynamiek' in de tank en zie je hoe deze verandert gedurende de tijd. Je gaat de karakters wel wat beter begrijpen en ze worden gedurende film menselijker en minder één-dimensionaal (maar voor mij toch niet echt sympathieker).

Al met al een prima oorlogsfilm waarbij je WOII meemaakt vanuit het perspectief van een tank bemanning. 4 sterren.

En voor de herkijk met Fury en daarmee een film die ik even vaak keek als goed vond maar met de nodige zwakke punten. Tot deze keer, want tot mijn eigen verbazing zag ik anders dan andere keren naar de film en vond ik de film beter dan eerder, wellicht dat ik voor het eerst echt zag wat Ayer voor ogen had met deze film.

Want hoewel de inleidende tekst de indruk geeft dat men, en met name de tanks, aangeschoten wild was komt het bij tijd en wijlen over alsof de Duitsers niet kunt schieten, neem bv de scène waar de vier tanks in rij op de Duitse linie met twee kanonnen afrijden. Een volgende punt is de tijd die men kennelijk heeft voor de voorbereidingen omtrent de eindslag, Norman heeft weliswaar gerend maar het duurt wel erg lang voordat de vijandelijke troepen er zijn. Tenslotte de eindslag rondom de tank waar het wel uitermate onnozel is hoe 'ervaren' SS troepen zich keer op keer stuk blijven lopen en de tank niet eerder aan een blinde kant aanvallen. Zeg maar gerust dat de eindslag uitermate knullig is vanuit Duits oogpunt en behoorlijk ongeloofwaardig. Vooral het laatst genoemde was toch wel een punt waar ik de film altijd behoorlijk hard op afrekende, tot nu...

Want meer dan ooit maakt Fury indruk met een ongelooflijk sterke sfeer, cinematografisch en qua muziek, dit alles verweven met een uitermate rauwe, harde en realistische sfeer. Was Saving Private Ryan in 1998 een visuele eyeopener, dan is Fury dat wel met terugwerkende kracht omtrent zijn sfeer, de communicatie tussen de mannen en de scheidslijn tussen goed en kwaad. Want waar Spielberg dat nog enigszins kinderlijk afschildert in SPR is de scheidslijn tussen goed en kwaad wel heel erg ver te zoeken in deze Fury, iets dat natuurlijk veel dichter bij de waarheid ligt. De soundtrack van Steven Price is in één woord geweldig te noemen met een uitermate melancholieke terugkeerde melodie tegelijk met het gezang dat heel dreigend is. Ook zeker noemenswaardig de locaties zoals het militair kampement in het begin die een ontzettende vette sfeer uit ademt qua ellende, afgematheid, wroetend door de modder. Ook geweldig is de geluidsmix met bijvoorbeeld geluiden van buiten de tank, het fluiten van de artillerie granaten zal wat overdreven zijn maar dat neem ik voorlief. En dan is er tenslotte nog de actie die next level is, een waar spektakel uiteraard de scène waar de vier tanks in een rij op de Duitse linie afrijden, en andere momenten zoals het schieten met fosfor mogen ook genoemd worden.

Maar toch zijn het de acteurs en de groep karakters met diens chemie die op mij nu de meeste indruk maken. Want wat wordt er goed geacteerd door onder andere Le Boeuf en Bernthal waarvan de laatste toch echt wel een glansrol neerzet met zijn karakter Coon Ass. Treffend de krappe ruimte maar vooral ook de communicatie tussen de mannen, het gefit, het gescheld, maar op sommige momenten vooral ook de stress tussen lader en schutter waarvan de laatste zenuwachtig op een nieuwe granaat zit te wachten. Afstomping, de wrede hardheid van de oorlog en oorlogsmisdaden is wat wij zien, neem bijvoorbeeld het vervelende gedrag ten overstaande van de tweede dames, niet alleen getuigd deze scène van afgestompte normen en waarden maar tegelijk ook van de dualiteit betreffende WarDaddy die harder dan wie dan ook is maar alleen op de juiste momenten. Het verhaal met de dode paarden onderstreept nogmaals wat voor zware rit deze mannen reeds achter de rug hebben, zeg maar gerust dat ze getraumatiseerd zijn. Maar ondanks alle wrevel en gescheld blijkt het toch een hechte en homogene groep maar zelfs noob Norman wordt opgenomen iets dat zich ten volste ontvouwd wanneer mijn trouw aan elkaar blijft in de tank. De eindslag is daarmee dus ook niet realistisch bedoeld maar eerder als situatie om de band tussen de groep mannen te tonen.

Hilarisch trouwens de scène met de piano en de handgranaat, buiten dat is het deze film natuurlijk dood ernst die met recht een brok sfeervolle cinema genoemd kan worden en bij tijd en wijlen behoorlijk intens is met een eindgeneriek die zelfs aan Come and See doet denken. Maar zoals reeds gezegd schat ik de film meer dan ooit op waarde met zijn karakters en sfeer. Een halve ster erbij wat mij betreft.

Pitt speelt doorgewinterde, doch "menselijk" naar zijn rookie Norman blijvende, sergeant van een tankpeloton. Veel bekende technieken uit andere oorlogsfilms worden hierin gebruikt met de nadruk op operatiestrategiën met tanks. De "combats" worden goed neergezet, het sociaal emotionele stuk is al vaker gedaan. "Battle of the Bulge" 1965, kwam op tijdens het kijken. Interessant: de sterke non-verbale communicatie van Marinca. Heftig: de echte beelden in de aftiteling.

Over een groepje doorgewinterde Soldaten, die bij een tank divisie zitten.

Geleid door Sergeant Don Collier met de bijnaam War daddy die zijn bijnaam eer aandoet, gespeeld door Brad Pitt wat hij ook hier uitmuntend speelt, die door ervaring op het slagveld getekend is en meedogenloos is geworden, wat geld voor zijn hele team.

Na een korte rustpauze krijgen ze een groentje mee.

Ook een ijzersterke gespeelde rol van Logan Lerman.

Die zijn angst moet overwinnen, tussen het brute geweld en zijn meedogenloze team.

Wat niet gemakkelijk is voor hem, tussen dit keiharde clubje.

Een film met een grandioos spelende cast.

En fantastisch camera werk.

En mooie film muziek.

Razend spannend en een keiharde en brute oorlogsfilm.

Een uitmuntende en indrukwekkende film in dit genre.

Destijds nog in de bios mogen bewonderen. Nu herzien op de vernieuwde 4k steelbook uitgave van Sony mét Dolby Vision, zag er geweldig uit. De Atmos track had de 2018 uitgave ook al, maar toen had ik nog geen geen geluidsinstallatie. Geluid is bizar en demo materiaal!

Op de achterkant staat: “the best war film since Saving Private Ryan”, ik kan me hier goed in vinden. Indrukwekkende oorlogsfilm waar we aan het eind van de Tweede Wereldoorlog een vijfkoppig tankdivisie volgen onder leiding van pelotonsergeant Don Collier aka Wardaddy. De bemanning zijn stuk voor stuk door strijd geharde en getraumatiseerde soldaten. Don’s team heeft onlangs bemanningslid Red verloren die een zeer hechte band bleek te hebben met de tankbemanning en Don Collier noemde hem de "beste schutter van het hele Negende Leger". Kort daarna krijgen ze groentje Norman toegewezen, die Red moet vervangen als assistent gunner. Een onervaren, jonge soldaat met als achtergrond typist. De bemanning minacht Norman vanwege zijn gebrek aan gevechtservaring en afkeer van geweld. In hun tank “Fury”, die ze als thuis beschouwen, veroveren ze stad na stad tot de Duitsers zich overgeven, wat eindigt in de verdediging van een kruising wat als knooppunt dient.

Geweldige cast waar Pitt echt dat leiderschap uitstraalt. Ingetogen en zelfs wat aandoenlijke rol van Shia la Boeff als religieuze en bedachtzame schutter met goed gevonden nickname Bible. Jon Bernthal als tanklader Grady "Coon-Ass" Travis. Zijn rol is ruw, cynisch, onsympathiek en provocerend, maar toont later zijn menselijkheid en vecht dapper, hoewel de oorlog hem voor altijd verandert. Michael Peña als chauffeur Trini "Gordo" Garcia, grof en boos, maar op een kritiek moment karakter en moed toont. Zijn monoloog over de paarden gaat door merg en been. En natuurlijk Logan Lerman als Norman Ellison die psychisch klap na klap krijgt en binnen no-time getraumatiseerd is door de oorlog.

Hoogtepunt blijft voor mij de hinderlaag van de technisch beter uitgeruste Duitse Tiger tank met anti-tank geschut, die het opneemt tegen vier Geallieerde tanks. De groepsdynamiek en communicatie tijdens het gevecht is geweldig, en je hebt echt het gevoel dat je bij ze in de tank zit, wat een beklemmend en claustrofobische sfeer geeft.

Ondanks de ongeloofwaardige finale blijft dit een te gekke film met rauwe settings en brute actie, ondersteunt door een ontroerende soundtrack.