Fury (2014)

Net als een boek kan een film op verschillende manieren beginnen, Fury start midden in een situatie, het slagveld, waardoor je gelijk in de film zit. Hoewel geromantiseerd geeft het een aardig beeld van het leven in een tank en de door militairen veel genoemde en geroemde kameraadschap.

Het acteerwerk is in orde en de liefhebber van oorlogsfilms kan ik deze film aanraden.

Ik had hier meer van verwacht. Het verhaal vond ik over het algemeen niet zo boeiend. Uitblinker was voor mij de scène in het huis met de Duitse vrouwen. Die vond ik een stuk interessanter dan de rest van de film. Wel wordt de tragedie en gruwel van de oorlog op veel momenten goed benadrukt, wat ik toch een stuk beter vindt dan de verheerlijking die je in veel films ziet.

Wat een mooie en indrukwekkende film! Ik ben zelf niet echt een liefhebber van oorlogsfilms, maar deze toch een kans gegeven(mede door de goede acteurs Brad Pitt, Shia LaBeouf en Jon Bernthal) en geen minuut spijt van gehad!

Een film over de Tweede Wereldoorlog waarin tanks zo centraal staan kende ik nog niet. Na twee minuten is de toon gezet en word je meegetrokken in het oorlogsgeweld en niet meer losgelaten. Het makkelijkste was dan ook om me te identificeren met rookie Norman, die pas acht weken in het leger zit en nog nooit iemand heeft vermoord. De bikkelharde Pitt en zijn mannen zijn vaak een pain in the ass wat tot verhitte discussies leidt. De scene bij de Duitse vrouwen is daar een goed voorbeeld van, prachtig om naar te kijken.

Uiteraard is het tankgeweld de grote publiekstrekker. Wanneer een aantal tanks elkaar in een open veld treffen moet je je geluid voluit zetten en lekker achterover gaan zitten. Het geluid klinkt namelijk erg goed waarbij vooral de fluitende tankkogels imponeren. Aparte sound. Ik had soms wel een beetje mijn bedenken bij de vele lichtgevende kogelregens. Soms leek het net Star Wars. Desalniettemin genieten en de actie is ook lekker in your face.

Over het einde is al veel gezegd. Ik heb me niet echt gestoord aan de onkunde van de SS-ers omdat ik teveel aan het genieten was van het spectaculaire geweld. Dat de rookie overleeft is helaas een enorm cliché maar blijkbaar nodig voor het grote publiek.

Ben een liefhebber van oorlogsfilms. maar dit is toch heel slecht. Volkomen ongeloofwaardig hoe die Duitse SS-eenheid zich laat afslachten. als dit de tegenstanders van de duitsers waren haden we nu allemaal duits gesproken.las een recensie van een tankcommandant die vond de herrie in en om de tank het enigste wat klopte.een 1 kan er niks meer van maken.

Aardig.

Normaal niet zo'n fan van oorlogsfilms dus dat deze een voldoende krijg is al best wat. Vond persoonlijk de focus op het tankgebeuren wel leuk om zien. Brengt toch net dat beetje variatie in de groepsdynamiek tov andere oorlogsfilms.

Over het realisme kan ik moeilijk oordelen. De film is best cru qua geweld, wat al eens met realisme verward durft worden. Verder vond ik de eerste veldslag ook meer lijken op een Star Wars lasergevecht dan een werkelijke veldslag (die kogels waren iets té geaccentuurd?), maar het kan allemaal best dicht bij de werkelijkheid in de buurt hebben gelegen.

Acteurs doen het goed, vooral LaBeouf viel positief op. Dat het plotje lekker simpel is vond ik goed, het hele rookie gebeuren deed me veel minder. Halverwege beland je ook even in een compleet andere film, maar die overgang weet Ayer wel goed te benutten. 140 minuten tank was ook wat van het goede teveel geweest denk ik. Alleen jammer dat het wel weer érg heroisch wordt op het einde. Ze kunnen het ook niet laten.

Al bij al een degelijke oorlogsfilm die aan spanning wint door een wat nauwere focus. Ontspoort een beetje op het eind, maar over het algemeen wel de moeite waard.

3.0*

Fury voelt een beetje als een show van Hans Klok - je weet dat je besodemieterd gaat worden, maar toch is het leuk en je hebt nog geld over voor een kaartje ook. Er wordt op de kijker een trucje losgelaten en blijkbaar werkt het.

"Fury" gaat over de lotgevallen van Brad Pitt en zijn tankbemanning, die stukje bij beetje nazi-Duitsland in trekken met hun tank genaamd "Fury". Dit speelt zich af in een verder niet nader genoemd gebied en in het kader van een niet nader genoemde operatie. Het trucje is deze optelsom: we hebben de oude rot, het jonkie dat we langzaamaan harder zien worden, authentieke tanks, een rustig middenstuk waarbij de personages en hun onderlinge verhoudingen nog eens goed worden neergezet en actie, maar niet teveel zodat je het niet kan wegzetten als "domme actiefilm". Het klopt allemaal. De individuele elementen zijn akelig perfect zelfs - maar toch mist de film een ziel.

De film lijkt namelijk heel berekenend op alle fronten elementen te kiezen die het "goed doen". Qua casting, qua verhaal, qua muziek. Het grauwe kleurfiltertje. Zelfs het rustige middenstuk, waarbij de hoofdpersonen een ontbijtje krijgen geserveerd, voelt wat geforceerd aan. Alsof men zich realiseerde dat er wat karakterontwikkeling ontbrak. Het lijkt allemaal een formule te zijn. Hier en daar ook wel wat makkelijk en vooral voorspelbaar.

Je voelt je als kijker gewoon een beetje gebruikt. Een beetje het dubbele gevoel dat je krijgt van een supersized MacDonalds maaltijd: je korte termijn-genotsferomonen geven je een gelukzalig gevoel, maar je weet dat je aderen weer wat verder dichtgeslibd zijn en je hartaanval weer enkele uren dichterbij is. Je weet dat de film gewoon het product is van een rekensommetje en toch zou je de film tekort doen met een matig cijfer.

Als je dat dubbele gevoel even loslaat dan valt er behoorlijk van de film te genieten. De authenticiteit is zeer goed en het voelt alsof je erbij bent. Duitsers spreken echt Duits en worden grotendeels ook echt gespeeld door Duitsers. De cast is uitstekend en als je gaat twijfelen aan wat je moet voelen, is daar - geheel in lijn met de formule - de prima muzikale omlijsting van Steven Price die je weer op het juiste emotionele spoor zet. De focus op tanks en dan één in het bijzonder, werkt goed en is na duizenden oorlogsfilms een enigszins originele invalshoek. Sinds "The Beast of War" uit 1988 is er geen film gemaakt die zich vrijwel uitsluitend in en rond een tank afspeelt. Het beklemmende "Das Boot" effect is hier redelijk uitgevoerd, maar er had meer spanning ingezeten.

Ik had van David Ayer iets meer originaliteit verwacht wat betreft regie, maar de "first person shooter" grapjes die hij uit kon halen in "End of Watch" en "Sabotage" zouden hier natuurlijk niet passen. Hij houdt het behoorlijk ingetogen, maar wel degelijk. Opvallend vond ik de groene en rode tracer-kogels bij diverse machinegeweren; soms lijkt het meer op Star Wars lasergevechten. Het gaf een druk en bombastisch effect, maar ik was er niet kapot van. De toon van de film is rauw en grimmig - typisch David Ayer - maar hoewel het allemaal erg serieus is, gaat het realisme tegen het einde wel een beetje overboord.

Tot slot nog over de trailer: als je die nog niet hebt gezien, doe dat dan ook niet - je beleeft dan honderd keer meer lol aan de film. Maar zelfs zonder de trailer is het verhaal al na tien minuten duidelijk. Het enige wat er dan nog te raden valt is het lettertype dat ze gebruiken voor de aftiteling.

4 sterren

Tsja, wat moet je hier nou mee? Fury is voornamelijk een film over hoe vijf Amerikanen bezig zijn met het ontwikkelen van een posttraumatische stressstoornis. Peng, peng, peng, de gevechten rond de tank knallen behoorlijk eruit en dat is ook het positieve van deze film. Die gevechtsscenes zagen er mooi en realistisch uit. Hoe de groep soldaten onder leiding van Brad Pitt onderling met elkaar om gaan en handelen komt daarentegen ongeloofwaardig en overdreven heroïsch over. Het is allemaal ook iets teveel rechttoe rechtaan om een uitzonderlijk goede oorlogsfilm te zijn, eerder gewoon gemiddeld. Ruime voldoende dan maar.

Degelijke film, maar niet meer dan dat. Tijdens de eerste akte leek de film zichzelf nogal te herhalen, waarbij je je begint af te vragen of de film zo meer dan 2 uur weet te boeien. Voor het middenstuk van de film wijzigt de toon en pacing en tijdens de derde akte komt er weer wat spanning in het geheel. Fury is visueel prima en de acteurs doen het - sommige verrassend genoeg - prima, maar het geheel is redelijk voorspelbaar. En het wordt, hoe kan het ook anders, op een gegeven moment wel heel Amerikaans. Maar als je daar doorheen kijkt, hou je een prima film over.

3 sterren.

Een rauwe oorlogsfilm die de gruwelijkheden van de oorlog laat zien, en de originele invalshoek (vanuit een tank-eenheid) maakt de film redelijk uniek in zijn genre; in zekere zin is het te vergelijken met het claustrofobische Das Boot.

Helaas begint de film met een zwak plot device: een jonge, onervaren knul wordt bij een ervaren tank-eenheid aangesteld, maar blijkt een slap, pacifistisch mietje die het oorlogsprincipe 'kill or be killed' niet kan of wil begrijpen. In Saving Private Ryan zat ook al zo'n eikel en ik vind dat soort personages echt gruwelijk vervelend. 'Act like a man!' wil ik dat soort figuren toeroepen. Ik kan me voorstellen dat je als rookie schrikt van alle gruwelijke taferelen (het is even inkomen, zo'n oorlog) maar de hele film met waterige oogjes rondlopen en niet eens een nazi willen doodschieten als hij de kans krijgt? Kom op zeg.

Ook de scene in het huis van de twee vrouwen vond ik complete onzin. Hoe het Duitse meisje plots omslaat van pure angst en afschuw naar affectie voor een Amerikaanse soldaat, alleen maar omdat hij piano kan spelen en een beetje haar hand leest, is verre van geloofwaardig. Dat zij daarna direct met hem naar bed gaat (hoewel deels gedwongen, maar niet zonder tegenzin) en daarna vrolijk een eitje met hem gaat eten is pure onzin. Ik snap wat ze probeerden over te brengen met die scene, maar het slaat compleet de plank mis.

Het acteerwerk vond ik echter verrassend goed. Shia LaBeouf doet het uitstekend en zelfs Brad Pitt speelde zijn rol met overtuiging. Het zal nooit mijn favoriete acteur worden, maar ik kon eindelijk eens langs de acteur heen kijken, zonder dat zijn typische Brad Pitt-maniertjes in de weg stonden.

De gruwelijkheden van de oorlog en de gevechten zijn op zich prima in beeld gebracht. Het enige ongeloofwaardige was het eindgevecht. Hoe knullig het SS-bataljon te werk gaat om één immobiele tank te stoppen is bijna lachwekkend te noemen. De eenheid kan rustig tientallen Duitsers afknallen die amper moeite doen om tactisch te werk te gaan. Ik begrijp dat de Duitsers aan het eind van de oorlog nog weinig ervaren SS'ers over hadden, maar dit slaat alles.

Een oorlogsfilm met enkele aardige punten maar veel zwakke punten maken dat ik er toch niet enthousiast over kan zijn.

Matige film met een ongeloofwaardig einde, waar het lijkt alsof een heel Duits regiment wordt neergemaaid door een enkele tank en bemanning. Brad Pitt deed erg aan overacteren in deze film.

Normaal ben ik te porren voor films die zich afspelen in de Tweede Wereldoorlog maar deze kon mij niet bekoren. Fury blijkt vooral weer een ode te zijn aan Amerika. Grappige is wel dat regisseur David Ayer niet heeft geschuwd om de Amerikaanse tankbemanning regelmatig als beesten neer te zetten. Het is dus een beetje van alles wat en dat is best wel frappant. Fury heeft dus van alles wat, maar excelleert nergens in. Tevens heeft de film een aardig aantal ongeloofwaardigheden. Hiermee bedoel ik onder andere goedgetrainde SS soldaten die met bosjes tegelijk worden afgemaakt door de tankbemanning. Ook de scène met de vrouw en dochter in het huis slaat nergens op.

Ik word steeds minder enthousiast van Brad Pitt en die lijn zet zich door. In deze film speelt Pitt weer een cliché: de onoverwinnelijke soldaat die alles beter weet. Pitt acteert regelmatig te overdreven en weet mij zelfs lichtelijke te irriteren. Shia LaBeouf kan mij in deze film ook niet bekoren. Dat ligt voornamelijk aan het personage dat hij speelt want het staat bol van de ongeloofwaardigheden. Van pacifist tot moordmachine in luttele dagen, het kan blijkbaar. De rest van de acteurs doen het redelijk maar nergens waan je je in de Tweede Wereldoorlog.

Fury moet het vooral hebben van de actiescènes. Die zien er simpelweg goed uit: rauw en smerig. Zo krijg je als kijker echt het gevoel dat je naar een realistische oorlogsfilms kijkt. Jammer genoeg is dat het enige dat Fury goed doet, en dat is bij lange na niet goed genoeg om zich te kunnen scharen bij oorlogfilms zoals bijvoorbeeld Saving Private Ryan.

3*

Uitstekende film over een vijfkoppige bemanning van een Amerikaanse tank tijdens de tweede wereldoorlog. Een aantal brute en spannende actie-scenes die goed in beeld zijn gebracht. Echter zijn de sterkste momenten waarin de omgang tussen de mannen onderling centraal staat. Goed acteerwerk en voor regisseur David Ayer een geheel andere setting vergeleken met zijn vorige films.

Het uitgangspunt en de setting is sterk, het verhaal wordt echter niet heel sterk uitgewerkt. Zeker de karakters komen er bekaaid vanaf; wat uiteindelijk ook spanning kost (als je tenslotte ook niet boeit wat er gebeurd met ze is de spanning ook een eind weg). De dialogen zijn daarnaast vaak slap en de scenes in het half verwoeste dorpje (met die meid) komt niet goed uit de verf. De climax is wel aardig.

Nee. Nee, nee en nog eens nee. Misschien wil ‘Fury’ de ruwere evenknie zijn van pakweg ‘Saving Private Ryan’ - niet de heroïek van de oorlog, maar de totale verschrikking; niet de onvoorwaardelijke kameraadschap, maar de onbehouwen soldatencultuur; niet de epische vertelling, maar de brutale weergave van scènes waarin wordt neer gemaaid, neer gemaaid en nog eens neer gemaaid. Misschien.

Uiteindelijk ontpopt de film zich echter vooral tot wat het Amerikaanse oorlogscliché keer op keer voorschrijft, opdringt en door de strot ramt: heroïek, kameraadschap en epiek. Op een zodanig stereotiepe en uiteindelijk ongeloofwaardige manier, dat Spielbergs weergaloze creatie (om de vergelijking dan toch maar te handhaven) nog veel meer de onbevattelijke brutaliteit van medio jaren ’40 in kaart weet te brengen. De psychologische diepte, de pulserende continuïteit, de ragfijne opbouw: het zijn parameters die noodzakelijk zijn om de onmetelijke gruwel van die immense slachtpartij weer te kunnen geven. ‘Fury’ ontbeert ze, en mondt uiteindelijk zelfs uit in het quasi groteske.

Om kort te gaan: nee. Nee, nee en nog eens nee.

2,5*

Gisteren toch maar gaan zitten om deze film te gaan kijken. Van tevoren verwachtte ik een simpele, voorspelbare oorlogsfilm. Maar tot mijn verbazing heb ik mij absoluut vermaakt met deze rauwe, harde oorlogsfilm. Ikzelf ben erg geobsedeerd door alles wat te maken heeft met WOII en deze film laat goed zien hoe soldaten tegenover elkaar staan in tijden van wanhopige oorlogsvoering. Het moordlustige en de haat aan de SS wordt goed geschetst en de ontwikkeling die Norman (Logan Lerman) doorgaat laat zien wat oorlog men een soldaat kan doen.

Het verhaal is natuurlijk niet erg origineel, het einde van de film heeft veel weg van Saving Private Ryan, maar desondanks vond ik het vermakelijk om oorlog vanuit een tank mee te maken.

Brad Pitt speelt een prima rol en dat geldt ook voor de andere acteurs. Jammer vond ik dat de visuele effecten naar mijn idee niet in orde waren. Kogels van machinegeweren die groene lijnen veroorzaken gaven mij het gevoel te kijken naar een sci-fi-film. Ook de explosies die eruitzagen als een ontploffende vuurpijl ipv vuurballen vond ik minder.

Ideals are peaceful. History is violent.

Fury is een erg interessante oorlogsfilm die zich concentreert op een groep van vijf man die in een tank moeten zien te overleven. Door hun ogen zien we de gruwelijkheden van de oorlog en de tank zorgt voor een lekker claustrofobische sfeer. Het is verfrissend om te zien dat de vijf man niet alleen als sterke, heldhaftige militairen worden neergezet maar ook als getraumatiseerde, nietsontziende, maniakale mensen van vlees en bloed. Dikke pluim voor de acteurs. Allemaal acteren ze geweldig en de meeste laten een sterk staaltje ‘method acting’ zien (google maar even hoe Pitt, Pena, Bernthal, Lerman maar vooral LaBeouf zich hebben voorbereid op hun rol).

Don (Brad Pitt), Boyd (Shia LaBeouf), Trini (Michael Pena), Grady (Jon Bernthal) en rookie Norman (Logan Lerman) moeten in de tank ‘Fury’ de Amerikaanse militairen beschermen van aanvallen van de Duitsers en Duitse tanks uitschakelen. Dat het leven in een tank geen pretje is wordt snel duidelijk en Ayer schuwt de expliciete, harde beelden van de oorlog niet. De actiescènes zijn dan ook dik in orde maar vooral de groepsdynamiek is interessant. Allemaal zijn ze getraumatiseerd van de oorlog en rookie Norman zal dit uiteindelijk ook aan den lijve ondervinden. Dit komt samen in de briljante scene rond de groep en twee Duitse vrouwen. De scene begint rustig met Don en Norman die een soort van connectie hebben met de twee Duitse vrouwen. Het is vriendelijk en Norman wordt zelfs het bed ingetrokken door één van de Duitse vrouwen. Wanneer de andere drie groepsleden binnenkomen veranderd de sfeer en komen de frustraties en ergernissen bovendrijven. Als Trini zijn monoloog afsteekt over paarden staat het kippenvel op je arm. Ayer kiest ervoor om hier de verhoudingen binnen de groep duidelijk te maken en het werkt uistekend.

Het einde is een uitbarsting van geweld. De spanning wordt goed opgebouwd en het is allemaal schitterend gefilmd. Door de scène met Norman die wordt gespaard door een Duitser wordt de cirkel door Ayer rondgemaakt. De jonge, naïeve, passieve Norman wilde eigenlijk ver van de oorlog wegblijven, maar wordt gedwongen verschrikkelijke daden te verrichten en veranderd hierdoor in een heldhaftige maar getraumatiseerde jongeman. Door Norman te sparen laat Ayer zien aan Norman en de kijker dat ook in een oorlog toch nog een moment van compassie en vergiffenis kan zitten.

Deze lag in de bib en ondanks dat het niet echt m'n genre was, toch maar eens bekeken. Het was jammer genoeg toch niet echt m'n ding en het kon me allemaal maar matig boeien. De film duurde dan ook nog ruim 2 uren, wat het ook niet echt bevorderde.

De cast deed het gelukkig wel goed en de film zag er goed uit.

'k had gehoopt dat de film toch nog ging meevallen, maar het was niet m'n ding.

Fijne ouderwetse oorlogsfilm, die wel zo zijn mankementen heeft. Technisch is Fury sterk en het is best een beklimmende film, maar het verhaaltje is niet veel meer dan een aaneenschakeling van situaties waarin de mannen terechtkomen, waarvan de geloofwaardigheid af en toe flink in het geding komt. Toch is het behoorlijk vermakelijk, wat eigenlijk al aangeeft dat de film het niet moet hebben van zijn dramatische kwaliteiten. De personages zijn vrij plat en eendimensionaal en eigenlijk gewoon nogal cliché. Een aantal scenes dreigen daar een ommekeer in te brengen, maar het komt niet helemaal los. Maar er zijn verschillende scenes die me wel bij zullen blijven. 3,5 sterren.

Goed, het concept is best origineel. Er was tot op heden nog geen oorlogsfilm die puur over de bemanning van een tank gaat. Brad Pitt overdrijft zijn veteranengedrag alleen hier en daar tot op irritante wijze en de manier waarop de rookie veranderd van een mietje tot een vechtersbaas waardoor hij de bijnaam Machine krijgt is ook niet echt realistisch.
Daarnaast is ruim 2 uur voor een dergelijke film wel erg lang, waardoor er ook een aantal scenes voorbij komen die naar mijn mening onnodig zijn. De scene met de Duitse jongedame in het huis duurde bijvoorbeeld best lang en had hier en daar best wat ingekort mogen worden. Een nogal nutteloze opbloeiende liefdesscene.
Visueel ziet de film er wel lekker rauw uit. Alleen lijken de mitrailleurschoten soms wel op van die Star Wars zaps, vooral wanneer er groene schoten voorbij komen. Waarom in godsnaam in die kleur? Alsof dat in het echt ook zo zou zijn. Maar goed, verder ziet alles er wel goed uit en zijn de explosies wel een stuk realistischer in kaart gebracht.
Het einde is dan weer zo'n overdreven verheerlijking van de Amerikaanse militairen wanneer de tankeenheid het opneemt tegen een heel bataljon Duitsers. Nadat de laatstgenoemden erg fanatiek hun best hebben gedaan om de tankeenheid tot op de laatste man uit te roeien, is het nogal onrealistisch dat een Duitse soldaat besluit om de rookie te sparen.
Een film met zijn positieve en negatieve kanten dus. Mede daardoor kom ik voor deze film niet hoger dan 2,5*.

Ik heb nog geen oorlogsfilm gezien waar het alleen draait om tanks.

Dus deze wel.

Hij zit best wel degelijk in elkaar gestoken , de scene met de 2 vrouwen was leuke afwisseling en vond deze niet lang duren, het heeft trouwens te maken met de gruwel om de oorlog heen omdat

lief en leed zo kort bij elkaar is.

Heb best wel genoten van de film , hoop alleen dat het wel film blijft en geen werkelijkheid

'leuke' film, hier en daar wat over de top. Maar zeker een aanrader om te kijken! 3,5*

En voor de leken wat betreft de 'gekleurde kogels'

Die heten lichtsporen. Deze worden gebruikt om te zien waar je afkomt tijdens het vuren in het donker. Om de 6/7 patronen (afhankelijk van het wapen) zit er een patroon tussen met een fosfor tip, welke de kleur geeft.

Zeker een mooi verhaal over moed, opoffering en afgeknalde nazi's. Dit is voor mij zeker een blijvertje.

Ik ga hem zeker nog een keer kijken!

Een boeiende film, goed acteerwerk ook van Brad, en ja dat het soms wat sentimenteel is dat is puur voor de Amerikaanse markt, tenslotte is het ook een Hollywood productie en niet een Nederlandse. Kortom als je van tevoren al weet dat Hollywood niets voor jou is dan kan ik 1 ding adviseren, kijk niet je ergert je alleen maar.

Best jobs they ever had

Fury vind ik een bovengemiddeld goede oorlogsfilm die wellicht niet altijd even realistisch is, maar die wel de sfeer van de tweede wereld oorlog goed over wist te brengen vanuit een hoek die ik in ieder geval nog niet eerder op deze manier gezien had. De fijne cast droeg hier absoluut aan bij met uitzondering van LaBeouf die ik hier wel een beetje een knuppel vond. Ook vond ik het verfrissend dat het hele verhaal hier een keer niet om het personage van Pitt draaide, al vond ik zijn 'Wardaddy' wel geweldig door hem ingevuld. De nadruk ligt hier meer op het personage van Lerman en hoe de oorlog hem gaandeweg de film vormt. Het verhaal hier omheen is echt flinterdun, maar ik vond dit persoonlijk geen gemis en eerder een verademing dat de focus puur lag op hoe deze tank-crew de oorlog beleefde.

Ook voor de fans van explosies en kogelgekletter stelt deze productie niet teleur en de acteurs gingen hierbij volledig op in hun rollen. Met name Pitt en Bernthal waren daarbij geweldig om te zien spelen al moest ik bij Bernthal wel regelmatig aan zijn personage uit Daredevil denken. Dit was echter niet erg want de acteur is zowel in die serie als in deze film gewoon een bad-ass personage. Een spierballen filmpje is dit eigenlijk zeker wel maar er zat daarnaast toch nog voldoende dramatiek in. De verandering die het personage van Lerman daarbij doormaakt vond ik in tegenstelling tot wat sommige mensen hier schrijven eigenlijk niet eens zo heel ongeloofwaardig omdat dit opeens wel erg snel leek te gaan. Eigenlijk wel logisch omdat de oorlog pas de eerste keer (althans zo leek het) iets van hem persoonlijk afnam, waardoor zijn haat tegen de Duitsers een motivatie meekreeg. de soms onrealistische veldslagen neem ik hierbij graag voor lief.

4,0*

Tegenvallende film. Flinterdun en onrealistisch verhaal. Had van mij meer over het verschil tussen de tanks mogen gaan of de inzet van bejaarden en kinderen aan het eind van de oorlog. Het begin van de film belooft iets dergelijks.

Wel jammer, na End of Watch had ik wel hoge verwachtingen van deze film van Ayer, maar goed, niet alles wat hij aanraakt verandert in goud (Suicide Squad)

Desalniettemin: wel mooi in beeld gebrachte actie en paar van mijn favorieten in de cast (Peña en Bernthal). 3*

Realistisch geschoten en bij vlagen spannende film die helaas de clichés niet uit de weg gaat. Ayer maakt zijn personages vlak en doorzichtig heldhaftig , en kruidt de dialogen met weinig inspirerende oneliners en Bijbelse citaten; het Amerikaanse laagje stoort. Entertainend is dit werkje anderzijds wel.

De clichés en het gepredik hebben mij doen afkeren van deze film. Ik verwachte een film met het realisme van een Saving Private Ryan. Zeker toen ik las dat men tanks uit de musea heeft gehaald. Echter, het leek inderdaad bij momenten eerder op een Star Wars vertoning. Gemiste kans!

Spectaculaire oorlogsfilm.

Gruwelijke gevechtstaferelen zijn het bijnderste element van de film. Daarnaast het klassieke : Amerikaans heldendom en verheerlijking ervan en conflicten onder de manschappen die weggeveegd worden door het onvoorwaardelijk broederschap in de strijd.

Fury is een oorlogsfilm boordevol geweld. Centraal staat een Amerikaanse tank die op het einde van de oorlog de controle tracht te verkrijgen op het versnipperde Nazi-Duitsland. Hier en daar zijn er nog verzethaarden en die maken het de tankeenheid van Don knap lastig. De controverse en de gruwelijke beelden worden niet geschuwd. Pitt mag onmiddellijk van wal steken met zijn mes. Even later wordt over een lijk gereden alsof het een blikje cola was.

Visueel zag het er wel allemaal mooi uit met veel oog voor detail. Ook de regie en het camerawerk was van een voldoende tot goed niveau. Pitt leeft zich wederom uit als Nazihater en sluit geen compromissen. Zijn crew volgt hem blindelings en natuurlijk moet er wel één bange wezel zijn. De bange wezel die nota bene uitgroeit tot een held, surprise surprise ...

Qua verhaal is de film erg beperkt. Vele clichés passeren de revue en het Amerikaanse heroïsme is nooit ver weg. The good versus the bad guys. De slotscène waarbij de ene Duitser de rookie laat leven is al even onbegrijpelijk. Alsof iemand een vijand gratie verleent wanneer hij met hand en tand haast een heel bataljon (van makkers) om zeep heeft geholpen. Die gevechtscène met de tank was trouwens erg spectaculair. Maar dat antitankgeschut kon veel sneller en vaker ingezet worden. Goed gefilmde scène, maar totaal over the top. Ook de laserstralen vond ik zeer eigenaardig. Geen idee wat daar de bedoeling van was. Fijn op eens gezien te hebben, maar er is veel beter op de markt. Vermakelijk, maar meer ook niet.