Fury (2014)

Lekkere oorlogsfilm, het einde was een beetje te!

Ik kan me vergissen, maar ik vond het juist wel goed gevonden. Norman stond, zeker aan het begin van de film, voor een soort humaniteit die hij eigenlijk niet wilde loslaten. Zo weigerde hij in eerste instantie de SS'er af te knallen, en moest hij daar door Pitt toe worden gedwongen. De SS'er helemaal aan het einde van de film is ook een jonge jongen, zo van Norman's leeftijd. Alhoewel het enigszins cliche aandoet, vind ik het wel mooi dat Norman, zo lijkt het, wordt gespaard door iemand die hetzelfde ideaal aanhangt als hij.

Ongeloofwaardige bagger vol clichés. Niet te pruimen.

Goed gevonden tbouwh. Zo had ik nog niet gezien.

Goed gevonden? Het lag er dik bovenop.

Van IMDb:

Ik heb het niet opgezocht, dit is wat ik er zelf in zag. De IMDB-quotes die je hier aanhaalt sommen de cliches op die de film bevat, maar geven geen verklaring voor de mogelijke symbolische waarde van de laatste scene. Ik zeg mogelijk, want ik weet het ook niet zeker.

Volgens mij lag het er nogal dik bovenop, maar goed.

dat vond ik juist een briljante scene!

je kan ook gewoon mijn mening respecteren en je gezeur erover voor je houden

beste oorlogs film na Saving private Ryan.

zeker kijken en een 9,9 waard (als je van oorlogs films houdt) zeer geloofwaardig. Goede actie scenes en goede acteurs. Tanks en uniformen zien er goed uit en kloppen in vergelijking met B oorlog films. Als je deze film hebt gezien kan ik je garanderen dat je deze film nog een keer wilt zien.

Zucht.

Nee, er schort van alles aan zowel het verhaal als de aankleding.

Over welke 'B oorlog films' heb je het in vredesnaam?

Als Fury en Saving Private Ryan je nummer 1 en 2 zijn, heb je nog veel te kijken, petton...

Super film. Goed verhaal over de nadagen van de tweede wereldoorlog. Hetzelfde verhaal zoals bijvoorbeeld ook Platoon laat zien: hoe mensen gevormd worden door oorlog en zo tot alles in staat zijn, verteld uit het oogpunt van een tank bemanning. In een oorlog gaat het er op een zeker moment niet meer om wie goed of fout is maar om te vechten voor levensbehoud. Ik vond de film super spannend en realistisch, ik heb me geen moment verveeld. Je hebt echt het gevoel dat je midden in de gevechten zit. Absoluut een aanrader voor liefhebbers van oorlog films.

Ik begrijp de lui niet die zeuren over de realiteit van het verhaal: er wordt nergens beaamt dat het een waar gebeurt verhaal zou zijn. Op mij kwam de film wel heel realistisch over een gevoel wat versterkt wordt door de laatste filmbeelden die wel in de in de realiteit zijn geschoten.

Mixed feelings,

Dat de tweede wereldoorlog een onuitputtelijke bron voor filmmakers is blijkt maar weer door Fury. Ik heb dit genre altijd een warm hart toegedragen. Fury begint op een punt in de oorlog waar weinig films zich aan wagen. Namelijk diep in Duitsland aan het einde van de oorlog. Dit bewonder ik en al helemaal de manier waarop je het verhaal word in geslingerd. Geen achtergrond informatie of wat kleine dingen na die verderop zijn intrede doen. Je volgt een tankcrew vanaf dit punt tot hun einde en thats it.

Brad Pitt zet weer een sterke rol als altijd maar het lijkt wel op auto-pilot werk. Logan Lerman was goed maar niet meer dan dat. Shia LaBeouf viel me wel op. Kan me niet herinneren dat ik z'n sterke rol van hem heb gezien.

David Ayer heeft het allemaal erg strak in beeld gebracht en alles ziet er voortreffelijk uit. Gelukkig veel steady shots in plaats van het handheld gefriemel waar menig regisseur zich in laat verdwijnen. Zijn er dan nog minpunten aan deze film? Jazeker, de film streept menig cliché af en is doordrenkt met patriottisme. Had ik anders verwacht? Nee, feit blijft dat het toch wel afbreuk aan de film doet. Veel scenes verliezen gewoon zijn waarde door ongeloofwaardigheid. De laatste scene waar een SS'er Norman spaart was voor mijn gevoel misplaatst.

Fury kijkt makkelijk weg maar vervalt jammer genoeg in een Amerikaans propaganda werkje. Gemiste kans.

Met een beetje verstand over de (laatste dagen/weken/maanden van) Tweede Wereldoorlog, zou je weten dat er rond die tijd geen grote veldslagen meer zijn geleverd. Op een 'opstootje' hier en daar na, konden de Geallieerden relatief makkelijk doorkachelen naar Berlijn.

De weerstand die in deze film wordt geboden, en dan met namen door een heel bataljon vrolijk fluitende SS'ers, is op zijn zachtst gezegd 'niet realistisch' te noemen.

En ook de onkunde die de SS'ers tentoon spreiden is absurd. Lijkt wel Zulu (1964) !

Fictie is één ding. Complete zever als deze heel wat anders!

Je kan toch wel een beetje tegen kritiek ? Jou mening was duidelijk erop gericht om de film helemaal af te kraken, terwijl je geen gegronde redenen hebt aangedragen.

WAT een ellende. De laatste scene verpest compleet de hele film, die daarvoor het alleen moest hebben van wat aardige actiescenes. De laatste scene is denk ik de meest debiele die ik in jaren gezien heb. Hilarisch.

Lekkere rauwe oorlogsfilm, hier en daar wat over de top, verhaal is misschien niet al te serieus te nemen, maar de karakters zijn prima, sterke cast, de grauwe sfeer is goed getroffen en vooral de dialogen zijn vaak genieten geblazen.

En het nogal ongeloofwaardige einde neem ik graag op de koop toe.

Hear hear.

Ik ben geen expert op het vlak van de tweede wereldoorlog. Bijgevolg kan ik dus ook niet zien of de tanks wel daadwerkelijk de tanks waren die destijds gebruikt werden, of de uniformen wel kloppen en of je over het algemeen over een realistische oorlogsfilm kan spreken. Eerlijk gezegd interesseert het me ook totaal niet, ik kijk niet naar een speelfilm om een afspiegeling van de realiteit te krijgen.

Het eerste deel van de film had ik gewoon het gevoel in een echte oorlog te zitten, en daarvoor mijn complimenten. Maar als je het einde basseert op een scene die je in talloze video games tegenkomt (de eindeloze waves aan vijanden vs een paar helden) dan creëer je een nogal belachelijk contrast met hetgene wat de twee uur daarvoor gebeurde.

Helaas

Kijk, dat zijn tenminste meningen die het juist zeggen: boeiend of het klopt, ik wil geschiet zien.

Ayer is het helemaal kwijt. Met End of Watch leek het nog wat te gaan worden, met Sabotage en Fury is het eerder kommer en kwel. Hij heeft Vasyanov er weer bij betrokken, dat scheelt qua plaatjes, maar het smoort al snel in de Duitse blubber. Het lijkt iets van doen te hebben met verknocht zijn aan de tank en Wardaddy die een groentje opvoedt in de wereld van oorlog.

Dat gaat er stevig aan toe te en de film lijkt daarmee zowaar munitie in handen te hebben, maar tijdens en na het gedoe met de twee vrouwen blijkt het niet meer dan een losse flodder. Het lesje is geleerd en wanneer Norman meerdere malen dingen als fucking nazi's gaat roepen is zijn transformatie blijkbaar compleet. Gebakken lucht op het slagveld, het stelt niks voor.

Elders komt Ayer niet verder dan the tank is my home. De aanzet voor een doorzichtig buddy momentje om een nogal groteske finale op gang te trekken. Het is de enige keer dat de cast niet tegen elkaar loopt te zeuren en te klieren. Het probeert hard, stoer en heldhaftig te zijn, maar is het niet. Veel carnage met dweperige muziek en een wit paard verpakt in een lege huls.

ik kan prima tegen kritiek. Jij bent degene die het niet kan hebben dat iemand een van jouw favoriete films afkraakt

Ik ben absoluut geen oorlogfilms liefhebber, enkel Inglourious vond ik awesome en toch heb ik nu echt de hele film genoten. Dat zegt denk ik genoeg over de kwaliteit van deze film!

Ben niet gek op oorlogsfilms, teveel zijn de films gericht op schietscenes. Deze film zit echt een verhaal in.

Pracht begin, filmtechnisch dus, maar het paard laten lopen was niet gebeurd. Het arme beest was meteen op het menu komen te staan aangezien de soldaten destijds allemaal honger leden. Tevens, niet belangrijk maar wel een detail, zag het paard er veel te gezond en verzorgt uit in oorlogstijd. Maar dat alles mag de pret niet drukken, ik hoopte op een lekker spektakel met veel bombarie. Lekker de versterkers open en kamer donker. Pitt................. maar goed, .ik ging er helemaal voor. Van de regisseur moeten we Sobotage maar gaan vergeten en hopen op zijn normaal kaliber dat hij in eerdere films getoond heeft. Insignificance hierboven mij deed mij mijn hoop verliezen, de film zelf zou bewijs daarvoor kunnen leveren.

Al snel komen de dikke dreunen binnen, heerlijk hoe het geluidspoor erop staat. Ook van het beeldkwaliteit kan ik met lof spreken maar wat vooral direct binnenkomt is de setting. Alsof je je daadwerkelijk in de oorlog zelf bevindt. Met een prachtige blauwe filter wordt het sterk dramatisch ingekleed en is de ellende bijna te proeven. Chapeau voor dat gedeelte.

Helaas ben ik meteen weer geïrriteerd door Pitt, hij wil cool overkomen maar heeft voor mij die uitstraling totaal niet. Dan ook nog proberen om zijn stem één of meerdere octaven te verlagen brengt zeker geen soelaas. Nee het is niet de cast die ik uitgekozen zou hebben maar ach het kan ermee door. Maar oh wat een genot dat geronk van de tanks en vliegtuigen en wat heerlijk die inslagen en kanonsschoten.

Het verhaal is een roadtrip op een battlefield, een held met team dat opzienbarende resultaten levert. Het oogt allemaal als een videogame die ik graag speel en zeker met de setting van de 2de wereldoorlog. Maar jammer is weer eens dat de tegenstander, hier de Duitsere, zo slecht kunnen mikken, je waant je op de set van The A-team. Daarnaast kreeg ik op momenten het gevoel van Star Wars met de neon lichtflitsen die kogelbanen moest voorstellen. Tja......... i rest my case.

Maar wat wil de film nu eigenlijk, de ellende van de oorlog laten zien? Dat is dan niet gelukt, het is een soort en met heldenepos geworden op een Hollywood wijze helaas. Stoere bevrijders uit Amerika, hoe vaak hebben we dat straatje al niet moeten bewandelen met die druiperige muziek op de achtergrond. Gaat het de regisseurs dan alleen maar om tijdverdrijf, leeg hoofd en genieten van beeld en geluid? Ja daar lijkt het op, diepgang is ver te zoeken, laat ik zeggen is niet aanwezig. Pitt als publiekstrekker net zoals het filmpje waarin hij zombietjes achterna zit.

Het is repeterend: script en battle, script en battle, script en battle enz,.en wie bedenkt het nou dat zoiets ook nog 2 uur en 14 minuten moet duren. Was dat door zulke baggerfilms als bijvoorbeeld Pearl Harbor dan echt nog niet afgeleerd? Cliché dialogen en verhoudingen zijn onontbeerlijk bij dit soort films, geen gebrek in deze nee totaal niet. Op sommige momenten wil het script ook nog serieus overkomen, met oneliners die over moeten komen alsof het Churchill erbij verbleken wilde. Dat was op momenten dus gewoon tenenkrommend te noemen.

Tempo, iets wat men thuis had laten liggen op het nachtkastje. En dan te bedenken dat er 2:14 op mijn teller stond na deze film, ja een hele lange zit dus. Momenten in overvloed dat ik wilde doorspoelen naar actiemomenten puur om dan maar te kunnen genieten van de geluidseffecten. De rest was immers dodelijk saai, waarom dan jezelf die kwelling aandoen.

Maar wat mij het meeste raakte was wel dat het totaal niet als oorlog overkwam. Men loopt rond alsof het kermis is op het raadhuisplein, ik heb de oorlog dan wel niet meegemaakt maar ik kan me echt niet voorstellen dat men zo door de oorlog kwam. Op alle docu's (het zijn er aardig wat) die ik gezien heb van de 2de W.W. kun je de angst aflezen en hier is het gewoon een dag op kantoor. Hup een beetje drama erin met dramamuziek op de achtergrond voor het tearjerking en daar het je je Hollywoodgedrocht. Schoolvoorbeeld, met een tien op het rapport.

Al met al om het kort samen te vatten kreeg ik een flinke slappe plasser van dit werkje. Beeld en geluid kon ik nog van genieten en de setting was realistisch maar het verhaal/script en de cast verknallen dit overmatig lang product. Ik durf het niet eens tijdverdrijf te noemen maar denk eerder aan tijddiefstal. Ik ben het met Insignificance eens, David Ayer is de weg kwijt, in ieder geval de weg naar serieus filmwerk. Nee ik voel me berooid door deze prent en met moeite ben ik er doorheen gekomen. Pitt mocht en mag van mijzelf voor altijd thuisblijven en spelen met zijn barbiepop en haar verzameling adoptiekids.

2.5** voor beeld en geluid en de setting.

Lezen kun je ook al niet goed, want het is niet een van mijn favoriete films.

Bah, wat een vervelende recensie.

Het was dan ook een vervelende film voor mij.

Vervelend trouwens dat jij het een vervelende recensie vindt......erg vervelend voor jou.

Maar om positief te blijven, ik geloof dat je het wel overleefd.

Btw. dankzij jou quote staat die vervelende recensie er twee keer op.

Ondanks de veelheid aan clichés toch een goede en vooral intrigerende film, die nog even in mijn hoofd is blijven rondspoken. Het is vooral vrij uniek in mijn beleving, voor een prent van Amerikaanse herkomst, om in een zó grote productie de oorlog zó expliciet als een brok ellende af te schilderen.

Er is bijna geen element in de film dat niet door andere films ook al eens is gedaan (leuk lijstje bijvoorbeeld van aSMoDeuS), en toch is de toon compleet anders. De WO-II film heeft een lange geschiedenis doorgemaakt. Als iconen gelden vooral De Langste Dag (eenduidig en vooral grappig uit nostalgie), Saving Private Ryan (een mislukte poging om te doen alsof oorlog klote is; de heroïek druipte er alsnog vanaf), en in ons eigen landje Paul Verhoevens (ook mislukte) 'Zwartboek', dat symbool moest staan voor hoe we de oorlog inmiddels verwerkt hebben met de mirakelse ontdekking (in 2005!) dat het onderscheid tussen goed en fout helemaal niet zo zwart-wit was.

Fury doet een dappere poging om iedere notie van goed en kwaad uit het centrum weg te laten. Dit gaat niet over heroïek, over een romance die misschien of toch niet slaagt, over dappere mannen die strijden in naam van iets groters. Juist dat element ontbreekt: de tankbemanning, onder leiding van 'Wardaddy' Brad Pitt, voert zijn missies uit omdat het nu eenmaal hun taak is. Nergens wordt genoemd dat ze het doen in naam van de vrijheid, omdat ze zich moreel beter voelen, voor hun vrouwen thuis o.i.d.. Nee: getekend door de ervaringen van veldslag na veldslag, landing na landing, zijn ze enkel gebrand om SS'ers af te slachten omdat ze hen vreselijke dingen hebben zien doen; het is man tegen man. Hoe clichématig ook: het groentje dat zich bij de groep voegt wordt wijselijk bijgebracht hoe belangrijk het is om te hebben gezien wat een mens een ander mens kan aandoen.

Setting is dan ook niet de landing bij Normandië, of een of andere verzetsdaad achter de schermen van overtuigde soldaten, maar Duitsland zelf, enkele weken voor de onvoorwaardelijke overgave, als het pleit eigenlijk al is beslecht maar de laatste weerstand zeer fanatiek is. Er is geen sprankje idealisme meer te bespeuren; de door tanks platgereden lijken liggen verspreid over de reeds verwoeste klinkerpaadjes (en de tanks rijden er doodgemoedereerd nogmaals overheen), en langs de wegen hangen de lichamen van kinderen die weigerden voor het Nazi-regime te vechten. En het zijn niet enkel de Nazi's die walgelijke dingen deden: het beschavingsgehalte van de tankploeg zelf is ook bijzonder schamel, zo blijkt.

Een moreel niemandsland dus, zoiets als ook Lars von Trier in Europa afschilderde (maar dan anders...) En vanaf het begin is duidelijk: die Amerikaanse tanks waren helemaal niet opgewassen tegen de Duitse, van een zegetocht kan dus geen sprake zijn.

De vergelijking met Saving Private Ryan, de laatste enorme WO-II blockbuster (Tarantino kun je toch niet serieus nemen), is interessant: ook daar staat een kleine elite centraal die gevolgd wordt op een belangrijke missie, en ook daar spreken de soldaten meermaals uit wat een klote-oorlog het toch is. Maar dat staat natuurlijk in geen verhouding tot de heroïek die er tegelijk uitspreekt, het druipende patriottisme, de goede zaak waar het allemaal toe dient. Fury laat dat allemaal weg, en toont de oorlog als een echte, wanstaltige klotestrijd.

Erg intrigerend dus, en met een goede intentie gemaakt vind ik. Het is dan ook jammer dat de film alsnog de mist ingaat met alle clichés die het kennelijk toch niet wilde vermijden, en bovenal met het casten van iemand als Brad Pitt, die er op groot doek onvermijdelijk als een held uitziet, al zou hij een pedofiele terrorist spelen.

Geweldige film. Technisch gezien vernieuwend (doordat hedendaags meer mogelijk is dan in het verleden) en dat is toch echt een meerwaarde. Hierdoor krijg ik meer zin in oorlogsfilms.

Verhaal is erg goed, tuurlijk komen de nodige clichés langs, maar dit maakt de film ook toegankelijk, naast de brute details in sommige scenes.

4,5

Geweldig mooie gevechten met de tank(s) in het eerste deel van de film. Het tweede deel van de film kon mij stukken minder bekoren.