Darkest Hour (2017)

Een goede kijk op winston Churchill

Ik heb me erg vermaakd met deze film

Zeer goed geacteerd, kortom een zeer interessante film over het begin van deze legendarische man!

Leuke en op-en-top Britse film met een geweldige Gary Oldman, zoals je mag verwachten van deze kameleon . Neville Chamberlain wordt prachtig neergezet door Ronald Pickup. Maar Kristin Scott Thomas krijgt veel te weinig te doen, net als Lily James die vooral een brave tiepmiep mag spelen, als vehikel om de beslissingen van Churchill te vertellen. Ben Mendelsohn (zo geweldig in Rogue One) brengt weinig kleur in de Koning, hooguit wat raar geslis.

Het dynamische camerawerk brengt de nodige schwung in het geheel. Want Darkest Hour is een ontzettende praatfilm die heel weinig van de oorlog laat zien en vooral de politieke strijd van kettingroker -en drinker Churchill om zijn omgeving te overtuigen. Natuurlijk hoeft de film geen spektakel ala Dunkirk te laten zien maar wat je nu af en toe met wat cgi van de oorlog krijgt voorgeschoteld blijft wel heel erg een ver-van-je bed show. Eigenlijk gebeurt er qua verhaal ook maar heel weinig. Boeiende stukken historie over WOII, Britse strategie en plans de campagne komen niet aan bod, zelfs de gevechten tegen de Nazi's niet, alleen wat strijdlustige praat dat men moedig moet blijven en nooit opgeven. Het blijft ook een oppervlakkige film die vooral een ode is aan een kleurrijk politicus die indrukwekkend veel tegenstanders om weet te krijgen.

Een absoluut hoogtepunt is wel het telefoongesprek met Roosevelt, waarin de wanhoop het meest voelbaar is. De film wordt verder gered door een opvallend luchtige toon en de nodige humor, hoewel de 2 beste grappen van Churchill niet eens aan bod komen:

-toen hij werd aangevallen in een debat met een vrouwelijke politica die beweerde dat als Winston haar man was, ze hem het liefste zou doodschieten, antwoordde hij dat als ze zijn vrouw was, hij het liefste doodgeschoten zou willen worden.

-als je jong bent en conservatief stemt heb je geen hart, als je oud bent en progressief stemt heb je geen verstand.

Zijn waarschuwing voor de antifascisten komt ook niet aan bod en we komen niet te weten waarom zijn carriere na de oorlog zo snel over was.

Het had veel meer body mogen hebben. Een zeer ruime voldoende maar Dunkirk is de indrukwekkendere oorlogsfilm waar Darkest Hour een leuk tussendoortje biedt, iets te gemakzuchtig opgezet als Oscarbait. Maar het zij Oldman alleszins gegund, een Oscar voor hem is long overdue.

Glansrol voor een bijna onherkenbare Gary Oldman die in mijn ogen een goede Churchill neerzet. Ik ben absoluut geen held in historie/geschiedenis en kijk dan ook graag dit soort films om ook wat op te doen. Nu blijkt dat ik ook alweer leer van de recensies hier dat Churchill Zelf ook niet helemaal een heilige was, integendeel zelfs. De metro scène stoorde mij ook, was behoorlijk gemaakt en geromantiseerd, toch scheen hij dat wel vaker te doen???

“You can not reason with a tiger when your head is in its mouth.”

Als fan van Tweede Wereldoorlog films is ook Darkest Hour weer een interessante en indrukwekkende filmbelevenis. De film focust zich op Churchill, en de vele politieke intriges en argwaan waar hij tegenaan liep. Het levert een fascinerend film op. Veel was natuurlijk al bekend, maar het feit dat veel Britse politici een ‘peace agreement’ wilde sluiten met Hitler blijft verbazingwekkend.

Gelukkig hield Churchill zijn poot stijf, gesteund door koning George en sommige metgezellen (een zeer sterke rol is weggelegd voor Lily James als typiste en vertrouwenspersoon van Churchill). Historisch is misschien niet alles even accuraat, maar het geeft wel een goed tijdsbeeld en laat zien welke levensbepalende beslissingen Churchill moest nemen. Oldman is grandioos, met sterke bijrollen van James, Mendelsohn en Scott Thomas.

Misschien verbazingwekkend voor jou, maar toch al bekend sinds dat het plaatsvond. Overigens kan je terugkijkend makkelijk vaststellen dat Churchill terecht zijn poot stijf hield (wat terecht ook mag betekenen), maar op het moment zelf is het toch wat anders. GB stond er heel erg slecht voor. Het mocht van geluk spreken dat ze dat eerste oorlogsjaar een beetje doorkwamen.

Het was mij ook al bekend. Maar zelfs al was het bij mij al bekend, als je die Britse politici zo bezig ziet blijft het verbazingwekkend. Lijkt me weinig discussie over mogelijk dat het terecht is dat Churchill geen vrede met Hitler wilde. Ten eerste was GB de oorlog toch wil ingetrokken (zeker na Pearl Harbor). En ten tweede had de oorlog veel langer geduurd, en waren er veel meer doden gevallen als Churchill niet had ingegrepen. Vrede was er toch niet gekomen.

Euh, . . . kleine update: het was GB dat Hitler de oorlog verklaarde.

Waarom zou dat 'weinig discussie' zijn? GB werd afgesloten van alle toevoer van buiten door de u-boten en gebombardeerd door de luftwaffe. GB stond er in die tijd behoorlijk slecht voor. Het heeft niet veel gescheeld of GB was ingestort.

Ik denk dat de oorlog verkort zou zijn geweest als GB vrede had aangeboden. Duitsland had dan Rusland aan kunnen vallen zonder last te hebben van een westfront. De kans dat Duitsland dat wel had gewonnen zou groter geweest zijn. Hoeveel groter is onduidelijk, maar groter lijkt aannemelijk.

Juist dat bedoel ik. Doordat Hitler in Europa (vaste land) bezig was met het veroveren van landen kon GB niets anders doen dan Hitler de oorlog verklaren. Hitler had anders misschien wel gewonnen, en dan hadden we nu Duits gesproken. Dat bedoel ik met dat vrede nooit een optie is geweest. Vrede tussen Hitler en GB was sowieso kortstondig geweest, want door Pearl Harbor raakten ook de Amerikanen betrokken bij de oorlog. En die hadden sowieso wel een beroep gedaan op de Britten. Dus linksom of rechtsom, GB was toch wel betrokken geraakt bij de oorlog.

Dus het maakt niets uit dat Churchill zijn best heeft gedaan om de engelsen in de oorlog te houden?

We shall defend our island, whatever the cost may be, we shall fight on the beaches, we shall fight on the landing grounds, we shall fight in the fields and in the streets, we shall fight in the hills; we shall never surrender

Darkest Hour verteld het verhaal van Winston Churchill van het moment van zijn aantreden tot de definitieve oorlogsverklaring van Groot-Britannië aan Nazi-Duitsland.

Het zelfde jaar verscheen ook al Churchill waarin Brian Cox de rol van de minister president vertolkte. En Dunkirk van Christoper Nolan hield zich ook met precies dezelfde periode bezig. Toch maakt dat het ook lastig zoveel films achter elkaar. Churchill ging echt over het innerlijke dilemma in Churchill over het feit dat zoveel soldaten zouden sterven. Darkest Hour toont dat heel anders, Churchill is voornamelijk in conflict met rivalen die nog steeds een belachelijke appeasement met Hitler willen. Zowel Brian Cox als Gary Oldman spelen de rol meesterlijk. Toch heeft Oldman ook een stuk meer humor als Churchill en is hij werkelijk een jaar bezig geweest om zich in te leven in de rol en rookte hij zoveel sigaren dat hij nu nicotine-vergiftiging heeft. Als je enkele jaren geleden zou hebben gezegd dat Oldman ooit Churchill zou gaan vertolken zou iedereen je waarschijnlijk voor gek hebben verklaard, maar door een meesterlijk staaltje grime en make-up is het resultaat hier dan toch.

Wat echter wel jammer is aan Darkest Hour is dat de film volledig vanuit het hier en nu is gemaakt. Tegenwoordig is Churchill een symbool van de dappere weerstand tegen het Nazi-regime. Toendertijd was hij dat zeker niet. De scène waarin het Britse volk Churchill verteld dat ze nooit zouden overgeven is dan ook echt een fout (los van het feit dat Churchill nooit met de underground heeft gereisd). Na de oorlog liet men Churchill als een baksteen vallen, voornamelijk omdat hij een groot tegenstander van sociale wetten en de onafhankelijkheid van Brits-Indië was. In 1951 zou hij echter wel herkozen worden voor een tweede termijn.

Al met al vond ik het een erg degelijke historische film. Hier en daar hadden dingen wel wat anders uitgewerkt gekund, maar over de hele linie is de film zowel vermakelijk als dat er een aantal goede shots in zaten. Het werd in ieder geval nergens traag of saai. Gary Oldman heeft volledig terecht de Oscar gewonnen voor zijn vertolking van Churchill.

Sterke verfilming!

Een film over een irritant figuur die in 1940 een zeer roekeloze beslissing nam die gelukkig voor hem - en voor iedere Brit - goed uitdraaide (Mede dankzij de Amerikanen!).

Extra minpunten voor de pogingen tot humor - op het randje van de slapstick - en de geschiedvervalsing die slechts 1 doel heeft: Churchill opheerlijken. Ik pas daarvoor.

Churchill een symbool voor dappere weerstand? Die man zat de hele oorlog comfortabel in Londen, en zou nooit rekenschap moeten afleggen als z'n roekeloze daden in WO2 ook tot onnodig bloedvergieten zou geleid hebben. (Zoals Gallipoli in WO1)

Geef mij dan maar de miljoenen Sovjetsoldaten die in zeer moeilijk omstandigheden streden, of de vele verzetsstrijders die hartverscheurende keuzes moesten maken, of de leden van de Witte Roos, of de vele duizenden anderen die op hun manier verzet boden.

Gary Oldman is Winston Churchill en dit maakt de film uitzonderling boeiend om naar te kijken. Winston Churchill was een indrukwekkend man en de film geeft wat meer vrij over zijn manier van werken en de kijk op het leven ten tijde van een wereldoorlog. Alle lof voor meneer Oldman!

Wat zeg je hier nu eigenlijk? Ik kan er geen touw aan vastknopen.

Hele treffende verfilming, wat mij betreft met veel gevoel en humor neergezet en uiteraard drama maar zonder dat het te zwaar wordt. Geweldige vertolking van Gary Oldman die de absolute hork die Churchill bij tijd en wijlen was met verve neerzet maar ook de beste man van een hele kwetsbare kant laat zien.

Dat Churchill niet breed gedragen werd door delen van de regering is een bekend feit. Net als dat een grote partij in the house openlijk en behoorlijk nationalistisch zeg maar gerust fascistisch instelling had met een partijleider die openlijk met Hitler dweepte. Sterker Hitler stak van zijn kant niet onder stoelen en banken dat hij graag een vredesakkoord wilde met de Britten wilde, nog sterker, hij vond dat de Britten en Germanen van de zelfde voorouders afstamden, op elkaar leken, praktisch hetzelfde volk waren. Hoe ver men precies gegaan is om tot vredesonderhandelingen te komen, links of rechtsom, zal altijd in nevelen gehuld blijven net als de zogenaamde nachtvlucht die Rudolf Hess deed naar Schotland. Was het eigen initiatief of was het in opdracht van Hitler?

Ander feitje over de nationalistische/fascistische kant van de Britten, de SS had een speciale afdeling met Engelsen.

Terug naar de film, prima prent! Goed geacteerd, prima sfeertje, en verdomd wat een leuke typiste heeft die ouwe kerel.

Geweldig acteer werk en de film is leuk maar het is wel ietwat problematisch richting de historische waarheid maar goed dat zie je wel vaker.

Vooral de scene in de metro (dat leek me zou out-of-character al voor W.C.) en de speech aan het eind waar de belangrijke rol van labour wordt verborgen (en ja die leider van labour zou na de oorlog dus winston verslaan in de verkiezingen).

Ik vermoed dat deze film mocht komen omdat ondanks de problematische meningen die hij had over minderheden en andere rassen dat de Britten hem toch als #1 stemden dat we hem dan maar in iets beter licht moeten plaatsen.

Was een kans om een redelijk historisch accurate film te maken zit er weer zo'n dikke laag politiek correcte hollywood saus over heen...

Een ode aan Churchill.

Historisch klopt er allemaal maar bitter weinig van, ben ik bang - zonder even op alle details in te gaan, en dat hoeft ook niet echt want de samenvatting is ook al wat teveel geromantiseerd. Maar misschien verdient de persoon van Churchill dat ook wel een beetje. Toch voelt het ergens wel wat aan als een gemiste kans, en ik zou graag toch ook eens een echt volstrekt uber-nerd versie van dit stuk geschiedenis willen zien - gewoon om eens te weten hoe het nou precies zat. Een documentaire in 52 delen lijkt me daar toch wel erg geschikt voor - er is vast zat over te vertellen.

En dat is dan wellicht de waarde van deze film, precies dat het aanzet om nieuwsgierig te worden naar hoe het nou echt zat. Daar helpt de geniale rol van Oldman dan al een heleboel voor, en de mooi getimede manier waarop het verhaal verteld wordt ook. Mooie rollen ook voor Lily James (al geloof ik daar ook niet heel veel van, vooral de familiaire omgang was echt niet iets van die tijd) en Ben Mendelsohn (zelfs Churchill zal toch niet zo lomp geweest zijn in aanwezigheid van de koning).

Heel lang geleden heb ik eens een van de delen van de memoires van Churchill gelezen. Misschien ga ik die maar weer eens opzoeken.

Deze eens geprobeerd en kon me toch iets minder boeien. De cast deed het nochtans prima, maar de film duurde me toch te lang om de volledige speelduur te boeien.

Wel een verbluffende metamorfose van Gary Oldman.

Leuk om eens gezien te hebben, maar meer ook niet.

Toch onder de indruk van deze interessante film over wellicht de belangrijkste uren in het leven van Churchill...en de ganse wereld.

Spetterende speeches, bewondering voor de "writing" en bovenal voor Gary Oldman, die terecht met topprijzen ging lopen.

In het begin wat karikaturaal rond de figuur van deze staatsman met de hardnekkige visie op de feiten, maar grotendeels sterke cinema, waarbij het aspect "emotie" gevat wordt ingelast, zoals in de, al bij al zeer geslaagde scène in de metro.

Na "Dunkirk" deze "Darkest Hour" over zowat dezelfde periode in WO II en meteen 2 kwaliteitsfilms

Of wat er in deze film te zien is allemaal de historische waarheid is, dat laat ik in het midden.

Ik lees veel over de geschiedenis van Wereldoorlog 2, en vele dingen in deze film kloppen wel, andere dan weer niet.

Maar de boodschap is wel duidelijk, en daar gaat het hem om in deze film.

Ik kan hem warm aanbevelen, mede door de verbluffende rol van Gary Oldman, die hier een prachtige Churchill neerzet, het is onmogelijk om Oldman in zijn personage te herkennen. Een pluim voor de make up !!

Deze film heeft me uiteraard van begin tot einde kunnen boeien, al had ik wel verwacht dat er meer over de levensloop van de Eerste Minister tijdens de ganse oorlog ging verteld worden. Het gaat dus alleen over het begin van het conflict, waarvan de belangrijkste gebeurtenis toch de terugtrekking van de Britse troepen uit Duinkeren is.

Toch alweer iets bijgeleerd over de toch boeiende en helaas ook tragische geschiedenis van de Tweede Wereldoorlog.

Dat laatste was compleet verzonnen ook.

Ben een beetje verbaasd over alle hoge cijfers hier. Okay Churchill wordt hier uitstekend vertolkt wat ook geldt voor zijn medespelers, maar geschiedkundig is er toch een hoop fictie aan toegevoegd en dat vind ik betreurenswaardig voor een historische film.

We beginnen positief. De acteurs zien er geweldig uit. Daarvoor dus ook de terechte Oscars voor acteur(s) en make up. Filmisch ziet hij er ook erg fraai uit en er wordt gewoon goed geacteerd. Vond de koning George VI er ook indrukwekkend goed uitzien. Ook zijn secretaresse Elizabeth Layton (mooie rol van Lily James) zag er bijna look alike uit behalve haar kapsel. Ook de setting is niets mis mee.

Maar dan de negatieve aspecten aan deze film. Men moest zo nodig een beeld van Churchill vormen over de eerste 5 belangrijke weken als gekozen premier. En dan worden er keuzes gemaakt of verzonnen die gewoonweg niet kloppen. En ja dat is jammer, want we hebben het hier over een geschiedkundige film. Het veelbesproken metroverhaal is compleet verzonnen. Wel was het zo dat hij graag de mening hoorde van het publiek, maar dit was wel erg dik aangelegd. Leek bijna een klucht. En dan gaat hij ook nog stuk voor stuk de namen noemen in het parlement. Okay vond het best vermakelijk, daar niet van, maar daar klopt natuurlijk niks van. De rol van zijn secretaresse was ook al opmerkelijk. Die kwam pas in 1941 in beeld. Een jaar later! Het verhaal over haar broer die was gesneuveld op weg naar Duinkerke ook compleet verzonnen. Dit om het verhaal en zijn keuzes wat aannemelijk te maken bij zijn eindbeslissing. Jammer. Overigens stierf haar broer wel, echter onder andere omstandigheden.

De film had beter over een langer tijdsbestek gemaakt kunnen worden inclusief de bombardementen op Londen. Dan hadden we ook nog iets spannends gezien, met meer verhaal en echte feiten.

Darkest Hour ziet er perfect uit met uitstekende acteurs. De keuze om de film te belichten van slechts 5 weken, met geschiedkundige fouten maakt het voor mij een gemiddelde film.

Mooie samenvatting!

Een prima film, maar niet spannend.

boeiende verfilming over Churchill en deze moeilijke periode waarin het roer drastisch om moest om de duitse dreiging het hoofd te bieden .

De regering voor hem was daar duidelijk te soft voor gebleken en het besef van het gevaar was blijkbaar nog steeds niet goed tot hen doorgedrongen .

In hoeverre deze verfilming accuraat is weet ik natuurlijk niet maar de grote lijnen komen wel overeen met wat ik erover gelezen heb .

Oldman speelt de rol erg goed en je herkent hem nauwelijks .

Erg knappe prestatie van Gary Oldman die in de rol van Churchill Darkest hour toch duidelijk naar een hoger plan tilt.Verder is het vooral een degelijk drama dat de korte periode periode belicht rondom de evacuatie van de Britse militairen (en niet te vergeten ruim 100.000 Fransen) uit Duinkerken aan het begin van de tweede wereldoorlog.

Een biografie van de Britse staatsman is het dan ook niet echt al denk ik wel dat Churchill juist door deze gebeurtenissen uiteindelijk op een voornamelijk positieve manier in de geschiedenisboekjes terecht is gekomen.

Verder viel me vooral de uitstekende rol van Ronald Pickup op als Churchills voorganger als premier, Neville Chamberlain.De overige hoofdrolspelers van destijds komen wat minder goed aan bod en dan met name Kristin Scott Thomas wiens talenten nauwelijks worden benut als Churchills echtgenote.

Ook qua camerawerk verder niet echt een opvallende film,Darkest hour concentreert zich hoofdzakelijk op de politieke aspecten van,hoe om te gaan met de Duitse oorlogsmachine.Wat dat betreft had ik wel graag wat meer buitenopnames gezien terwijl de Nazi's zelf ook totaal niet in de film te zien zijn.

Als een kijk op Churchills beslissingen en motieven tijdens de aanvang van de blitzkrieg in mei 1940 is Darkest hour echter prima geslaagd.

Churchill heeft misschien niet in de metro gezeten, maar wel was hij vaak zoek. En dan werd hij weer gevonden op straat pratend met de mensen en hun mening vragend. Dat dat voor de film in 1 scene in een metro wordt geplaatst is toch helemaal niet erg. Het gaat erom dat met de gewone mensen in het land sprak.

Zonder Churchill zou de WWII zeer waarschijnlijk korter geduurd hebben en Duitsland gewonnen hebben. Dit betekent i.i.g. minder doden, vernieling en ellende. Verder zou dit ook betekend hebben dat we al in de jaren '50 één Europa gehad zouden hebben, met één munt, één taal, één regering. Zo'n beetje wat de huidige politici voor ogen hebben.

Wat de Revenant is voor DiCaprio, is Darkest Hour voor Gary Oldman. Een ietwat geforceerde film om de acteur toch maar een Oscar te gunnen nadat ze beseft hebben dat hij die al lang verdiend had. Oldman doet het alvast beter dan DiCaprio. Deed me wat denken aan Christian Bale in de rol van Dick Cheney voor de film Vice (2018). Churchill is een iconisch figuur, een typische held dat een land nodig heeft voor het nodige zelfvertrouwen. Maar evengoed geen onbesproken figuur die toch wel wat doden op z'n geweten heeft. Ik ging er dan ook vanuit dat de film (zoals praktisch alle biopics) de nodige fouten kent en sterk geromantiseerd is. Ik ga de film dan ook niet helemaal afrekenen op de onjuistheden. Al zal dat altijd wel een stuk meespelen als je een realistisch beeld van de geschiedenis denkt weer te geven.

Ik zag kort hiervoor een andere film van Joe Wright: Pride and Prejudice. Een geweldig romantisch epos. En ook hier is Joe Wright een meester die een zeer mooie film neerzet. Dit is de stijl waarin hij goed is en kan uitblinken. Beter dan in het soms eerder geprezen Atonement wat mij betreft. Toeval wil dat actrice Lily James, die hier secretaresse speelt, een jaar eerder speelde in Pride and Prejudice en Zombies. Een verfilming van het bekende boek van Jane Austin (wat Joe Wright ook heeft gedaan), maar dan aangevuld met zombies.

Ik ken de figuur Churchill natuurlijk wel, maar net te weinig van de feiten achter deze film om te zien wat echt is en wat niet. (buiten de iconische speech). Ik kan me wel voorstellen dat Engeland voor een dilemma zat. Kiezen voor de vrede, wat wil zeggen dat ze Europa in de steek laten en dan maar hopen dat Hitler het daarbij laat. Maar dan verliezen ze ook hun macht natuurlijk. Amerika wil geen partij kiezen en steunt Engeland op dat moment dus ook niet. Engeland wordt daarmee geïsoleerd. Een Brexit avant la lettre eigenlijk. Maar dan wel met de dreiging voor de deur dat Hitler toch nog naar het eiland trekt om zijn rijk uit te breiden. Ofwel kiezen voor de confrontatie. Dat houdt in dat mensen opgeofferd worden om andere soldaten te redden. En zich klaar te zetten voor een oorlog. Een ideale situatie is er niet en elke keuze heeft haar kostprijs. De film stelt alles dan wat romantisch en heroïsch voor. Dat hoort wat bij een biopic zeker?

De film stelt op zich niet veel voor, maar Gary Oldman in de hoofdrol en de regie van Joe Wright maken veel goed. Best genietbare film dus.

wat een acteerprestaie van gary oldman

zelden heb ik me zo vermaakt met een praatfilm

prachtig verfilmd over deze historische man die wat mijn mening betreft er mede voor heeft gezorgd

dat Europa na jaren onder het schrikbewind van deze dictator hitler uiteindelijk bevrijd werdt

zijn uitspraken hoor ik nog regelmatig in songs van within temptation, iron maiden en het schitterende nummer fools ouverture van supertramp

prachtig deze film en ik ga hem zeker nog vaker kijken

ook alle lof voor de andere acteurs die een stukje geschiedenis neerzetten die we nooit moeten vergeten.