menu

The Water Diviner (2014)

mijn stem
3,20 (421)
421 stemmen

Australië / Turkije / Verenigde Staten
Drama / Oorlog
110 minuten

geregisseerd door Russell Crowe
met Russell Crowe, Olga Kurylenko en Jai Courtney

Een vader reist in 1919, vlak na de Eerste Wereldoorlog, af naar Turkije. Daar hoopt hij erachter te komen wat er gebeurd is met zijn zonen die zijn verdwenen na de slag om Gallipoli, de mislukte geallieerde invasie van Australië en Nieuw-Zeeland die gericht was op Turkije.

TRAILER

https://www.youtube.com/watch?v=9DNUgucvcUA

Wanneer je deze, als ook andere ingevoegde media op de site wilt zien, dan moet je hier even toestemming voor geven.

Met het tonen hiervan wordt er mogelijk door een andere partij cookies geplaatst en/of wordt je ip-adres geregistreerd, zonder dat MovieMeter hier invloed op heeft. Lees ons privacybeleid voor meer informatie over hoe MovieMeter met je privacy omgaat.

zoeken in:
0,5
Beschamend slecht. Heb mijn cijfer nog naar beneden bij gesteld na ik wat achtergrond informatie heb gelezen. Het verhaal heeft best potentieel. Maar hoe het is uitgewerkt, bijzonder slecht.
Ik ben blij dat mijn stem het gemiddelde heeft verlaagd, al is het maar een honderdste.

avatar van Filmkriebel
3,0
Wel ik zal maar het gemiddelde meteen weer wat verhogen, want dit historisch drama is een respectabel debuut van Crowe. In ieder geval was de Ottomaanse sfeer mooi in beeld gebracht met gebruik van Turkse acteurs, gefilmd in Turkije en met Turkse taal ertussen door. Op dat vlak kan ik niet klagen. Kurylenko, die ik niet had herkend, speelt overtuigend en bleek geen slechte keuze. Echt mooi op visueel vlak. Het verhaal daarentegen vond ik redelijk standaard, vooral de obligate opbloeiende romance tussen de Australische redneck en de geraffineerdere Turkse schone. Dat zat er van mijlenver aan te komen. Ook het gemak waarmee hij de lijken van zijn zoons vond op het slagveld was larie en apekool.

Gallipolli was een menselijk drama en wat er met de zoons van Joshua gebeurde is daar maar één droevig voorbeeld van. Ik zie ook niet in wat er mis is door Turken als sympathiek te vertonen : Zoals in de film gezegd zijn het de Britten die binnengevallen zijn en de boel op stelten hebben gezet. Het is dan voor mij alleen maar normaal dat de Brit hier als een norse kolonialist wordt afgeschilderd. Oorlogsfeelgood van een degelijk niveau.

avatar van VincentL
3,0
Filmkriebel schreef:
Wel ik zal maar het gemiddelde meteen weer wat verhogen


Hoe wil je een gemiddelde van 3.17 met 3 sterren verhogen?

avatar van Filmkriebel
3,0
VincentL schreef:
(quote)


Hoe wil je een gemiddelde van 3.17 met 3 sterren verhogen?


Achteraf gezien leek een 3,5 me net iets teveel en was mijn enthousiasme na tien zinnen al wat bekoeld. Zo snel kan het gaan. .

avatar van VincentL
3,0
Filmkriebel schreef:
(quote)


Achteraf gezien leek een 3,5 me net iets teveel en was mijn enthousiasme na tien zinnen al wat bekoeld. Zo snel kan het gaan. .


Haha oké, duidelijk

avatar van Rodger
2,5
De film start prima, maar het einde toch iets te voorspelbaar..
Toch wel kunnen amuseren van deze film, met zeker mooie beelden en sfeer uit het oude Turkije.
2.5 **

avatar van Boneka
3,5
Zelden zulke mooie beelden gezien als in deze film. De kleurschakeringen zijn fenomenaal. Een schoonheid! Qua cultuur ook zeer mooi in beeld gebracht. Filmisch krijgt deze film van mij een dikke 5 sterren maar daar kan de film niet alleen op leunen. De geloofwaardigheid is ver te zoeken met zijn wichelroede. Ook wil men iets teveel laten zien. Wellicht was een mini serie beter geweest. De flashbacks vond ik prima en heb genoten van de mooie Olga. Of Russell deze hoofdrol had moeten spelen vraag ik me af. Misschien had ie dat beter kunnen overlaten aan een ander. Het romantische gedeelte vooral op het eind had voor mij niet gehoeven. De film wil enerzijds serieus overkomen om vervolgens weer heel avontuurlijk om de hoek te komen. Ergens mis je dan toch de juiste balans.

En toch overall was het geen straf om naar deze film te kijken.

avatar van Tarkus
3,5
Hoewel het niet zijn beste rol is, is het toch dankzij Russell Crowe zijn prestatie dat deze film naar een wat hoger niveau wordt getild.
Het verhaal is ook wel goed maar vond de rest van de cast veel minder goed.
Wel prachtige locaties, maar vind dat er meer had in gezeten.
Ondanks waar gebeurd, niet wat ik er van had verwacht.

avatar van frolunda
3,0
Aardig regie debuut van Russel Crowe.Geen hoogvlieger maar the Water diviner verveelde me geen moment en had een interessant onderwerp.Verder degelijk acteerwerk en een oogverblindende Olga Kurylenko.Echter niet zo goed als deze film Gallipoli (1981) met een wat vergelijkbaar gegeven.

avatar van scorsese
3,5
Goeie film over een vader die op zoek gaat naar zijn drie gesneuvelde zoons na de Eerste Wereldoorlog. Het verhaal is soms wat onevenwichtig, maar de film blijft wel onderhoudend. Een aantal prima scenes en het ziet er allemaal ook mooi uit (de aankleding en het Turkse en Australische landschap). Geen verkeerd regiedebuut van Russel Crowe die hier ook de hoofdrol vertolkt. Een kleine 3.5 sterren.

3,5
Crowe's eerste langspeler mag best gezien worden, al vond ik hem in de beginne nogal warrig met niet zo best montagewerk.
Vele films vermelden dat hun verhaal geïnspireerd is op ware gebeurtenissen. Het is een pluspunt voor de film want het vergroot het geloofwaardigheidsgevoel bij de kijker. Zelden of nooit echter wordt vermeld in hoeverre alles met de waarheid strookt, zoals ook in deze "The Water Diviner" waar ik toch de indruk kreeg dat er hier en daar wat bijgekleurd is.
Maar goed, het is een indringend en ook wel emotioneel verhaal over de Gallipolli-veldslag en de nasleep ervan.
Cinematografisch best in orde, goede beeldvorming, kleuren, sfeerschepping...en Russell Crowe die, zoals verwacht, knap acteert terwijl Olga Kurylenko ontzettend mooi is maar precies geen rechte lijn in haar vertolking krijgt.

avatar van DragQueen
3,0
Het verhaal biedt stof voor een goede film. Toch is de algemene uitvoering niet optimaal, en had wat beter gekund. Verder is het tempo wel aangenaam, en blijft de speurtocht van Crowe tot het eind boeiend. Crowe levert verder een prima regieklusje af, en acteert ook overtuigend. Qua camerawerk, en hoe alles in beeld is gebracht, valt er weinig te klagen. Visueel onderhoudend. 3 Sterren.

avatar van martijn011
2,5
Tegenvaller. Heb Crowe hoog staan maar in deze film kon hij me niet bekoren. Niet alleen het tempo van de film lag erg laag, ook zijn personage kon weinig indruk maken. De speurtocht is een grote onwaarschijnlijke gebeurtenis zodat ik me totaal niet kon inleven in de personages en hun emoties.

Ik moet wel zeggen dat de film een lust voor het oog is. Schitterende beelden van de prachtige natuur en oude steden. Helaas gaat het verhaal daar niet in mee en kon het einde me al niet meer raken.
Onvoldoende.

avatar van ikkegoemikke
3,5
“Are there any more records about my son?
We are Ottomans, not Germans. “


Het lijkt wel Russell Crowe filmweek hier. Na “Fathers and daughters” heb ik me gewaagd aan zijn regiedebuut. En om eerlijk te zijn vond ik deze naoorlogse, dramatische film veel beter dan het zoetsappige “Fathers and daughters”. In beide films staat zijn vadersrol centraal. In “The Water Diviner” is het echter de rol als treurende vader wiens zonen sneuvelden in de slag om Gallipoli, die plaatsvond in Turkije tijdens de 1ste wereldoorlog. Een bloederige veldslag op een zakdoekgroot terrein tussen Turkse troepen en een korps samengesteld uit Australische en Nieuw Zeelandse manschappen (Australian and New Zealand Army Corps oftewel ANZAC). Dat oorlogstoestanden voor wansmakelijke taferelen zorgen, die gewoonweg nogmaals de onzinnigheid van zulke tragedies aantonen, staat buiten kijf. De doodstrijd van de drie broers op het slagveld was voor mij het meest onaangenaam en moeilijk te verteren onderdeel van de gehele film. Zo vreselijk om aan te zien dat ik op een bepaald moment wel echt vond dat het welletjes was geweest. De relevantie was me al te duidelijk. Waarom het zo ellendig lang moest duren was me niet echt duidelijk.

Op enkele minpuntjes na, vond ik dit toch een redelijk geslaagde film. Vooral de cinematografische kant was zelfs uitmuntend te noemen. Misschien leek het wel op een gedramatiseerde reisdocumentaire op bepaalde momenten. Maar het kleurenpalet van gekleurd stof en het binnen aanzicht van Turkse moskeeën zorgen voor enkele visueel overweldigende beelden. Ook het fenomenale fragment in Australië waar Connor (Russell Crowe) zijn drie zonen beschermd tegen een indrukwekkende zandstorm, was een adembenemend moment. En dit impressionant beeldmateriaal is verwerkt in een redelijk episch aanvoelend avonturenverhaal. Een beetje zoals in “The Physician”. In dit geval is het iemand van downunder die zich vergaapt aan de gewoontes, folklore en pracht van het Turkse Istanboel. Vanzelfsprekend leidt dit weeral tot interculturele conflicten met luidkeelse Turken die hun waarden verdedigen en een op de vlucht slaande Aussie.

Ook de geschiedkundige kant vond ik boeiend. Er is me sowieso al niet veel bekend over de 1ste wereldoorlog. En al zeker niet over wat er zich afspeelde in het Arabische gedeelte van de wereld. Dat de Turkse gemeenschap naderhand niet zo gastvrij was voor Australische toeristen werd ook realistisch voorgesteld. Daartegenover staat dan dat de samenwerking tussen de ANZAC’s en de Turkse Majoor Hasan (Yilmaz Erdogan) ook niet vlekkeloos verloopt en de intense haat nog steeds de kop opsteekt. En nog even de scene aan het begin vermelden waar de lokale geestelijke een enorm probleem heeft met het begraven van Connors vrouw, daar ze schijnbaar zelfmoord pleegde. Een ijzersterk moment. Zo zie je maar dat de kortzichtigheid en ongevoeligheid door de jaren heen intact is gebleven.

Al bij al een pracht debuut van Crowe. En dit gecombineerd met een niet eens zo slechte hoofdvertolking. Ook de rol die Erdogan speelt is vermeldenswaardig. Een kalme Turkse Majoor die zijn grieven langs zich neerlegt en probleemloos zijn hulp aanbiedt om eerstens de tienduizenden slachtoffers te identificeren. En vervolgens ook Connor te helpen in zijn zoektocht naar zijn verloren zonen. Dylan Georgiades vertolkt op geestdriftige wijze de rol van zoontje Orhan. Terwijl de ultra-koele Olga Kurylenko gestalte geeft aan de weduwe Ayshe. Een exotische schoonheid die in het begin afstandelijk overkomt maar naarmate de film vordert zie je haar ijzige houding langzaam wegsmelten.

En dan kom ik automatisch bij de tegenvallende onderdelen van deze toch boeiende film. Het stationsroman-achtige liefdesverhaal dat er in verwerkt werd, was in mijn ogen compleet overbodig. Dat het over twee individuen uit twee verschillende culturen gaat die elk een verlies dragen dankzij de oorlog, is nog aannemelijk. Maar daar mocht het dan ook bij gebleven zijn. Ook het paranormaal talent dat Connor zogezegd heeft, was ook schromelijk overdreven. Dat hij door gebruik te maken van een wichelroede water kan vinden in de kurkdroge Australische woestijn, vond ik nog plausibel (passend bij de filmtitel). Maar dat hij in trance modus geraakt in het midden van een slagveld waar er duizenden restanten van slachtoffers liggen weg te rotten en aldus zijn zonen kan lokaliseren, was een beetje belachelijk. En het Indiana Jones slotoffensief botste ook een beetje met de rest van de film. Maar de grootste ergernis was het geluid. De dramatische muziek en geluidseffecten waren vreselijk luidruchtig. De conversaties die hier op volgden waren daarentegen fluisterzacht. Ik heb er een pijnlijke duim aan overgehouden doordat ik de volumeknop continue moest gebruiken. Maar uiteindelijk was het toch een grandioze film.

3.5*

avatar van Dying Rose
3,0
Russell Crowe koestert sentimentele gevoelens.
Dat de acteur te veel hooi op zijn vork neemt, moge duidelijk zijn. Hij voert diverse verhaaltjes op en weeft ze samen tot THE WATER DIVINER, maar denkt er niet bij na of deze wel bij elkaar passen. Zo lopen actie, romantiek, drama en oorlog door elkaar.
Het helpt evenmin dat hij blind is voor of niet genoeg kreeg (wat even erg is) van de overromantisering die in zijn regiedebuut sluipt. Bovendien mis ik zijn touch. Doordat hij zowel regisseerde als acteerde, verwacht ik een duidelijke visie of creatieve hand, maar die komen niet naar voren.
Dat Crowe het nog even bij het acteren laat.

3,0
inderdaad toch onderhoudende film al voelt het laatste half uur vrij afgeraffeld aan. Door de prachtige beelden en de erg mooie Olga Kurylenko was de film prima uit te kijken. De erg mooi gezongen endtrack 'Love was my alibi' van Kris Fogelmark was een erg mooie afsluiter om nog even over de film na te denken.

avatar van Captain Pervert
3,0
The Water Diviner gaat over de slag bij Gallipoli in de Eerste Wereldoorlog en dan vooral over nasleep ervan - voor één man, die een zoektocht begint naar de overblijfselen van zijn gesneuvelde zonen.

De gebeurtenissen in de film 'leven' niet echt in Hollywood of West-Europa, maar vooral in Australië en Nieuw-Zeeland. In Australië en Nieuw-Zeeland is 'ANZAC Day' zelfs 1 van de belangrijkste feest(gedenk)dagen. Zonder Russell Crowe in de hoofdrol (en aan het roer als regisseur) zou het wellicht aan onze aandacht voorbij zijn gegaan.

En dat zou zonde zijn geweest, want het is een zorgvuldig gemaakte, sfeervolle film die er niet voor terugdeinst te laten zien dat oorlog geen pretje is. Dat staat wel in schril contrast met gezapige scènes tussen Crowe en Kurylenko. Deze laatste speelt een Turkse vrouw, toevallig de enige in de film die rondloopt zonder boerka, en uiteraard is zij knap en schattig. Toevallig hoor.

Sowieso is de film nogal kritiekloos: geheel volgens moderne Westerse tradie worden de niet-westerse figuranten van dienst (de Turks/Islamitische in dit geval) neergezet als nobele wilden, sympathiek en met een hart van goud, die de relatie met de westerse wereld eigenlijk liever ook anders hadden gezien. Dat het Ottomaanse rijk een eeuwenlange traditie van gewelddadige islamitische expansiedrift kende, blijft onbenoemd. Het is leuk dat in de film Mustafa Kemal (Atatürk) nog even genoemd wordt - de man die het vervallen Ottomaanse Rijk omtoverde in de moderne en vooral seculiere Turkse staat (iets wat dhr Erdogan tegenwoordig stapje voor stapje bezig is terug te draaien)

Maar het is ook niet erg dat de film een relatief neutraal standpunt inneemt. Het is vooral een eerbetoon aan ruim 250.000 mensen uit Down-under en dat andere eiland die destijds het leven lieten. Dat was toen en nu best een dingetje aldaar.

Niet eentje die me zal bijblijven. 3 sterren

avatar van Timothyvdmeer
3,5
mooie film met mooie warme rollen van Crowe en Erdogan.
Mooie beelden en een oorlog die mij niet bekend was. Zorgt er toch voor dat ik dat binnenkort even op mijn gemak ga lezen.

avatar van IH88
3,0
The Water Diviner

Prima regiedebuut van Russell Crowe. Schitterende locaties, sfeervolle beelden en een indrukwekkend verhaal, eigenlijk is er weinig mis met The Water Diviner. Het probleem is alleen dat het verhaal iets te rustig voortkabbelt en meeslepend wil de zoektocht van Connor (Crowe) naar zijn (waarschijnlijk) overleden zoons niet worden.

Er zijn te veel overbodige subplots en Crowe verliest zich te veel in de details. Knap dat hij alles zo gedetailleerd mogelijk over wil laten komen, maar het heeft soms iets te veel weg van een geschiedenisles in plaats van een meeslepend verhaal. Naast Crowe is Kurylenko een erg mooie verschijning en je ziet dat ze zich goed heeft voorbereidt op de rol. De balans tussen romantiek, oorlog en de zoektocht naar Connor’s zoons is soms compleet zoek, maar The Water Diviner is al met al een sfeervol schouwspel met sterke acteerprestaties.

avatar van hoffhaan
3,5
Goed oorlogsdrama goed camerawerk en mooie beelden. Genoten van deze film. 3.2 is inderdaad een goede weergave van de kwaliteit van deze film.

avatar van Fisico
3,0
geplaatst:
Meer dan degelijk filmdebuut van Russell Crowe die met The water diviner één van de slagvelden van WOI op Turkse bodem onder de loep brengt die voor niet ingewijden in WOI niet zo heel bekend zijn. Gallipoli is een erg beladen en gevoelige onderwerp voor de Anzac's, vandaag nog steeds overigens. De gelijknamige film van ruim 35 jaar terug met een jonge Mel Gibson had ook een heuse impact op dat continent. Dat komt vooral omdat op 25 april 1915 de eerste stappen naar een eigen soevereine identiteit werden gezet ten aanzien van de Britse 'kolonisator' (cfr. dominion).

Cinematografisch is er op de film erg weinig aan te maken. Je ziet dat Crowe veel aandacht en zorg besteed heeft om sfeer te brengen in de film. Alles is netjes gefilmd en kwalitatief zit het best allemaal goed in elkaar. Ook de montage en regie is meer dan ok. De zandstorm bvb werd mooi in beeld gebracht en vader Joshua werd geportretteerd als liefdevolle vader. De film loopt gestaag, maar er wordt hier en daar vaart ingestopt door met flashbacks terug te keren naar de slagvelden van 1915 wanneer hij het dagboek inbladert. Op technisch vlak is de film zeker een 3,5* waard.

Wat me vooral stoorde was het verhaal dat alweer Hollywoodiaans clichématig werd opgevoerd. De romance tussen hem en de weduwe of de band met haar zoon, mja, niet zo mijn ding binnen de context van de film. De opbouw van de zoektocht naar zijn zoons was best ok, maar werd te melodramatisch naar het einde toe. Narratief vervolgens eveneens wat mosselen noch vis.
Crowe neemt gelukkig een vrij neutraal standpunt tussen de oorlogvoerende naties en gooit niet met eendimensionale modder. Integendeel: beide kampen betreuren de talloze zinloze slachtoffers hoewel ook aangestipt dient te worden dat Turkije alle recht had zich te verdedigen doordat een vreemde mogendheid hen aanviel op eigen grondgebied. De Grieken komen er in de film minder lief uit. Turkije wordt ook afgebeeld als een bloeiende natie al stond de Turkse onafhankelijkheidsstrijd olv. Mustafa Kemal Ataturk en de Turks-Griekse wel op til.

Desalniettemin vrij tevreden met de film van Crowe in die zin dat ik wel uitkijk naar een eventuele nieuwe productie van hem. Het potentieel is er alvast. Daarom ook een degelijke voldoende met 3,0*.

avatar van Phantasm
3,0
geplaatst:
Prima in elkaar gezette film die lekker wegkijkt.

Gast
geplaatst: vandaag om 00:27 uur

geplaatst: vandaag om 00:27 uur

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.