The Water Diviner (2014)

Begon wel goed en altijd wel interessant over 1e of 2e wereld oorlog.

Alleen wel erg matige film, ondanks dat Crowe wel goed speelt. Beetje eenvoudig en teleurstellend als Rowe op de oorlogsplek zelf aankomt.

Einde ook afgeraffeld en wat er bijvoorbeeld met vader van jongen verder is blijft ook onbeantwoord.

Best te kijken dus, maar jammer over het geheel.

Wat onzettend slecht dit zeg!

Veel te lang en propvol clichés.. wat een draak van een film met vlakke karakters en een veel te hoog 'Disney' niveau. Bah russel, doe maar gewoon niet meer.

Uiterst teleurstellend. Het verhaal is door de vreemde flashbacks en tijdvolgorde lastig te volgen. Het drama mist overtuiging en de personages en gebeurtenissen konden me niet boeien. Wel prima art-direction, het zag er allemaal geloofwaardig uit.

Ik heb genoten van deze film, geen voor of na oordelen. Vaak kun je ook gewoon genieten. Wat ik wel prettig heb gevonden in deze film was hoe de Turken hier op een fijne manier neergezet werden.

Beschuldiging van geschiedsvervalsing:

"Is it too harsh to compare “The Water Diviner” to a movie that ignores the Holocaust? Or, to be more specific, to a movie that ignores the Holocaust and is released on Yom HaShoah, the annual Jewish day of remembrance?"

Artikel in What Armenian genocide? ?The Water Diviner,? Russell Crowe’s disgraceful Turkish fantasy - Salon.com

Een goede film over een waargebeurde verhal..

Oké regiedebuut van Russell Crowe, die tevens de sympathieke hoofdrol vertolkt. Het verhaal wordt enigszins onevenwichtig uitgewerkt en neigt meer dan eens naar goedkoop melodrama, maar de film heeft zeker zijn momenten. De emotionele climax is bijvoorbeeld behoorlijk aangrijpend. Crowe regisseert op een wat ouderwetse en oubollige manier, maar de film ziet er door het eersteklas camerawerk van Andrew Lesnie (de vaste cameraman van Peter Jackson) wel erg fraai uit.

Na Russel Crowe met wichelroedes te hebben zien klungelen, is de kijker gewaarschuwd: er gaat nog meer onnozelheid volgen.

Behoedzaam pulkte ik aldus nog een pistachenootje uit mijn navel, toen bleek dat Crowe andere zaken ook feilloos weet op te snorren. En ik vond die watervinderij al zo knap, nota bene.

Vanuit historisch oogpunt is The Water Diviner absoluut interssant. En onderhoudend - mits je maag tegen een stevige klodder melodramatiek bestand is.

Persoonlijk werd ik richting finale - "Tangu" "Tangu", zucht - lichtelijk onwel. Maar evenwel zijn dat die dekselse nootjes geweest.

Prima vermaak met wat kanttekeningen. Strakke regie. Mooie plaatjes van cultuur en natuur, en realistisch in beeld gebracht oorlogsgeweld.

Het gegeven (vader zoekt zonen) lijkt aanleiding tot een avontuurlijke en spannende film, met bescheiden ruimte voor drama. Wat mij betreft gaat Crowe echter regelmatig over die bescheiden grens heen. Het leidde af van de kern van het verhaal.

De cast speelde over het algemeen acceptabel en overtuigend. Hier en daar werd een personage wel dusdanig dik aangezet, dat het op de lachspieren ging werken. Dat kon volgens mij niet de bedoeling zijn.

Al met al toch een ruime voldoende.

Mooi gemaakte avontuur/drama film.

De beelden zijn sfeervol en fraai, het verhaal boeiend en soms ontroerend.

Russell Crowe houdt het tempo erin zodat het thema niet te zwaar beladen wordt en de film nooit saai.

Soms gaat het even van hak op tak en de manier waarop Crow's personage zijn zonen vindt gaat wel heel makkelijk maar het stoorde mij niet.

3.5*

Deed me weinig.mooie beelden.prachtig camera werk.

Redelijk verhaal.maar ook wel ( op wat actie scenes na) een beetje een chick flick.

Melodramatisch.maar voor een regie debuut . Beloofd zeker nog wat goed betreft Russel.

Merk natuurlijk dat ik hier kwa score niet echt in de meerderheid ben.

Wil hem over een jaar nog een kans geven.

Voor nu , net aan 2,5 *

"He is the only father who came looking."

Redelijk regiedebuut voor Russell Crowe.

Blijkbaar is het verhaal losjes gebaseerd op waargebeurde feiten omtrent de Slag om Gallipoli. Een uiterst serieuze aangelegenheid dus, alleen jammer dat de uitwerking er niet naar is. Weliswaar worden de gruwelen op het slagveld indrukwekkend in beeld gebracht, maar de rest hangt er maar een beetje bij.

'The Water Diviner' husselt er namelijk flink op los met de verscheidene plotelementen; een onnodige romance, de protagonist zijn speurmogelijkheid, een vreemde tijdsvolgorde enz. Het komt de geloofwaardigheid in ieder geval niet ten goede. Daarbovenop snap ik het frivole gedoe op momenten niet, met misplaatste humor.

Wat ik daarentegen wel kan waarderen is de manier waarop de film is geschoten, aangezien het geregeld voor mooie plaatjes zorgt en een authentieke sfeer creëert. Toch blijft het wringen met vlakke personages en clichés. Op zich wordt het bij vlagen nog interessant, ondanks dat het soms wel erg melodramatisch is aangezet. Hierdoor wil het als geheel nergens echt memorabel worden.

Al met al een onevenwichtig drama dat qua narratief veel beter uitgewerkt had kunnen worden. Desondanks wordt het over de volledige speelduur nergens al te vervelend om uit te zitten.

Kleine 2,5 sterren.

Echt een film die ik kan waarderen een kleine twee uur heerlijk vermaak met mooie sfeervolle beelden en prima acteer prestaties en wat het regiedebuut aangaat van Russell Crowe we kunnen niet wachten op de volgende film.

Heerlijk vermaak over een man die zijn zoons gaat zoeken, omgekomen in de meest gruwelijke oorlog denkbaar. Gelukkig is er nog eentje over. Lekker wat romantiek, jongens wat willen we nog meer. Helemaal als de The Shawshank Redemption. Echt genieten. Ook ik kan niet wachten op de volgende film van Russell Crowe, de meester van het goedkope melodrama.

Zeer degelijk drama met mooie plaatjes en overtuigende rollen. Dat hopeloze gehuil in de nacht kom je niet vaak tegen, en als het blijft doorspelen onder een willekeurig shot laat je zien dat we met een iets andere regisseur te maken hebben dan doorgaans. Relaties zijn boeiend weergegeven en de opbloeiende band met Ayshe (Kurylenko) is soepeltjes in elkaar gezet. Fijn debuut van Crowe.

Je snapt niet echt wat ik bedoel en ja als ik op het puntje van mijn stoel zit bij Schindlers List geld dat ook voor me als vermaak gewoon omdat ik dat een goede film vind , Niet om alle verschrikkelijke dingen die er gebeuren....

Ja, daarom heb ik ook zo'n hekel aan films zoals Schindlers List. Ik snap dat vermaak niet en daar zijn dat soort films echt voor gemaakt. Smullen en genieten om andermans ellende.

Dat is gelul dan moet je niet een drama kijken

Er is een levensgroot verschil tussen drama en melodrama.

Indrukwekkende film! (Niet wat ik van te voren had verwacht) En hoera: niet alles wordt gelijk engels.. Crowe kan nog meer dan acteren (:

je noemt de beste man een meester in zijn debuutfilm, en dan toch maar 2 sterren ?

en goedkoop was het zeker niet, hooguit stoffig

prachtige film die eindelijk is een keer een deel van de eerste wereldoorlog laat zien wat niet heel erg bekend is.

Degelijk zonder meer. De cast is overtuigend en de film heeft heel wat leuke shots en mooi uitgevoerde actiescènes. Het ziet er allemaal gelikt uit. Het verhaal zelf is niet zo overtuigend gezien de gave van Crowe en de langzaam openbloeiende liefde tussen Crowe en Kurylenko. Iets te melodramatisch. 6,5/10

Helaas niet helemaal wat ik er van had verwacht. Mij iets te zoetsappig zo hier en daar (de onverbiddelijke romance, zucht), maar daar zullen dan ook liefhebbers voor zijn. De film duurde me te lang (heb nog een spelletje wordfeud tijdens de film zitten doen... dat is wel tekenend). Crowe speelde goed en de landschapsplaatjes mochten er ook zijn.

The Water Diviner

Russel Crowes regisseerdebuut... Ik wist niet wat ik er van moest denken. Gelukkig had hij besloten om, naast achter de camera, er ook nog voor te gaan staan. Mocht het een niet werken kan je altijd nog terug vallen op het ander. Uiteindelijk viel het allemaal reuze mee, maar echt origineel of innovatief is The Water Diviner niet geworden.

Het begint allemaal best goed. De opening is vrij aardig en origineel. Gallipoli is voor ons westerse Europeanen een onderbelicht thema van de Eerste Wereldoorlog. Aangezien de gehele Eerste Wereldoorlog in Nederland behoorlijk onderbelicht is vond ik het verhaal van Crowe goed gekozen. Het pretendeert afgeleid te zijn van echter gebeurtenissen dus zal er wel meer drama dan realiteit in hebben gezeten. Helaas ontpopt de film zich al na een halfuurtje als doorsnee, als blijkt dat een van de zoons nog leeft. Het bijna anderhalf resterende uur kan je dan op je kladblok al invullen. Tevens mis ik het doel van het nevenplot dat zich ontpopt in de film. Onnodig in mijn optiek. Jammer, want na de opening had er meer ingezeten.

Crowe speelt helemaal niet slecht. Eigenlijk meer zoals we van hem gewend zijn. Het acteren is op zijn niveau en zijn leeftijd een routineklus geworden. Toch is het in combinatie met zijn regisseerwerk een aardig geheel geworden.
Dylan Georgiades speelt een bijzonder vervelend kind. Hij is een ongelooflijke stoorfactor en mist alle overtuiging. Ook zijn moeder Olga Kurylenko mist behoorlijk wat passie in haar spel. Beiden stoorfactoren.
Yilmaz Erdogan, die zijn achternaam zeker in deze tijd mee heeft zitten. Speelt ergens tussenin. Het niveau van Crowe haalt hij niet, maar hij speelt zeker beter dan moeder en zoon.

Visueel is de film erg sterk. Zowel in Australië als in Turkije zijn bijzonder mooie beelden geschoten en zijn zeker een toevoeging aan het verhaal. Ook de passerende oorlogscènes zijn goed geschoten. Ze zijn ietwat chaotisch, maar in het rustige vaarwater van de film - zeker het begin - is dat helemaal geen slechte toevoeging.

The Water Diviner heeft een doorsnee niveau, met hier en daar een piekje en een dalletje. Het geeft een aardig werk dat leuk is om eens te bekijken.

3*

Dit was dan het verdienstelijke regiedebuut van Russell Crowe waarin hij zelf ook nog de hoofdrol speelt. Ondanks dat het verhaal inderdaad behoorlijk zoetsappig is en ik het laatste gedeelte (de laatste 20 minuten) behoorlijk flauw vond, was dit geïnspireerd op ware gebeurtenissen oorlogsdrama (Slag om Gallipoli) zeker niet onaardig.

Zo begint de film sterk, zit de uitvoering mooi en gelikt in elkaar, zien de beelden er fraai uit (prachtige landschap beelden van Turkije en Australië) en bevat de film ook de nodige drama. Hier en daar vond ik de drama best heftig en aangrijpend (o.a. als zijn vrouw zelfmoord pleegt en de drie broers die zwaargewond liggen te creperen), maar aan de andere kant was het ook geregeld behoorlijk theatraal en met name de gedeeltes die om Olga Kurylenko draaiden. Hierbij moet ik wel zeggen dat Olga Kurylenko er weer behoorlijk fraai uitzag en dat ze haar rol ook best mooi en goed speelde. Dat goed spelen was zeker van toepassing op Russell Crowe en met name op Yilmaz Erdogan in de rol van de zeer sympathieke Turkse Major Hasan. Dat sympathieke was zeker ook van toepassing op Jai Courtney in de aardige rol van Lt Colonel Hughes.

Verder keek de film zich wel lekker weg, zit er wat actie in en wist het hele verhaal zeker ook te boeien. Ondanks het flauwe laatste gedeelte, was het einde natuurlijk wel mooi. Al met al een verdienstelijke regiedebuut voor Russell Crowe en hetzelfde geldt voor dit oorlogsdrama.

Oorlogsfeelgood.

Want ondanks dat er hier en daar best wat van de onplezierige oorlogsgebeurtenissen op Gallipoli langs komt, verloopt het verhaal wel wat erg gladjes - om maar niet te zeggen, het hangt van onwaarschijnlijk mooie toevallen aan elkaar. Toch kan ik het ook wel weer waarderen, de eerste wereldoorlog op de Dardanellen is bij ons niet zo heel bekend, en dit is denk ik de eerste film waarin de Turkse kant van de geschiedenis ietwat aandacht krijgt. Al is het dan wat oppervlakkig.

Waar het verhaal wat teleurstellend standaard en zoetsappig is, zo sterk zijn de beelden. Erg mooi plaatjeskijken, en niet eens alleen als Olga Kurylenko in beeld is - ook de karakterkop van Erdogan komt er mooi sterk uit.

Crowe is zelf wellicht het zwakste punt bij de acteurs. Maar qua regie weinig op aan te merken, buiten dat het verhaal wat scherper had gemogen en dat de flashbacks in het begin teveel afleiden.

Hoe inspiratieloos moet een regisseur zijn dat een droom het antwoord geeft op de zoektocht naar zijn zoon. Met precieze locatie en al.

Of wat te denken van de slow-motion scene bij het water. Die truc kan toch ook niet meer.

Of de tangu-scene bij de zandstorm, waarvan je direct weet dat dit terug zal komen.

Hou het maar lekker bij acteren Russell.

1.5*

Sterke film, goed verhaal en goed acteerwerk

Mooie film over een vader die zijn zoons gaat zoeken. Het zoetsappige wat beschreven word vind ik nogal meevallen. Er mogen van mij meer zulke films gemaakt worden!