Interstellar (2014)

Geef je Casey Affleck een rol in je film, daarna laat je hem nietsen . Ach Hollywood ach...

De film is af en toe onevenwichtig, maar Mister Nolan zorgt altijd wel voor speciale momenten in zijn films.

En tot mijn grote verbazing heb ik echt meegeleefd met de hoofdpersonage. De scenes met zijn dochter waren wel indrukwekkend.

Hans Zimmer heeft weer voor top soundtrack gezorgd. Het plaatje was bijna compleet, maar die ontknoping zag ik wel aankomen. Het werd te fantasievol allemaal. Maar goed, voor de rest is het een prima film.

Ik hou juist van "moeilijke" films. Maar dan moet het wel goed in elkaar steken en realistisch overkomen. En vooral dat laatste doet deze film geenszins. De film had zoveel potentie, maar als je het dan zo overdreven uitwerkt verdien je gewoon een lage score.

Overigens vind ik Rambo verschrikkelijk.

Iets wat buiten je eigen logica valt hoeft niet onrealistisch te zijn

Misschien niet, mits goed onderbouwd. En daarin heeft de film bij mij niet voldaan. Maar er zullen vast mensen zijn die dat wel vinden. Gelukkig maar.

Nou dat gaat niet samen... iets wat buiten je eigen logica valt kan niet onderbouwd/beredeneerd worden. Als het wel onderbouwd wordt op een manier die je realistisch vindt dan valt het weer binnen je eigen logica. Maar ik ben ook een sucker voor het mysterische genre, en probeer je zeker niet te overtuigen om dat ook te zijn. Ik hou wel van verschillende meningen.

Dat moet je ook niet willen . Je hebt wel gelijk. Maar als je iets niet kan onderbouwen of op een manier die buiten je eigen logica valt, kan iedereen maar wat roepen toch? Bij deze film viel het bij mij gewoon slecht. Maar ik ben blij dat jij er van hebt genoten!

Een meester werk , als je het mij vraagt.

Hier een soort samenvatting met ironisch commentaar ,,maar wel grappig .

Hidden Meaning in Interstellar ? Earthling Cinema - YouTube

In tegenstelling tot andere apocalyptische films vond ik het einde der tijden in deze film wel zeer beklemmend te noemen. Dat kwam omdat het in ieder geval op mij realistisch over kwam zodat ik niet afhaakte. De frustraties, agitatie en uitzichloosheid waren voelbaar.
Ben niet zo thuis in wetenschap, maar iemand met wie ik de film keek wel. Die kon een heel eind meekomen met het NASA verhaal. De beelden met golven etc. boeien mij niet, maar dat is persoonlijk.
Ik vond het laatste half uur prachtig. Ook het uiteindelijke afscheid van de dochter.

Matthew McConaughey, Jessica Chastain en Anne Hathaway. Met deze keur aan talent slaat mijn hart al meteen sneller en ook deze keer was ik meteen mee. Speciale vermelding voor de muziek. Outro van M83 werd al in verschillende films gebruikt als filmmuziek (The Gambler, Melancholia). Ik krijg er steeds weer kippenvel van.

Twijfel over mijn stem... Deze film kun je echt geniaal vinden, of echt crap... Ik weet niet welke van de twee ik prefereer.

Het 'wat als' gehalte is heel sterk. Wat als dit zou kunnen? Dan zou dit verhaal zo goed onderbouwd zijn, zo sterk. Goed onderzoek. Noem het maar op.

Met 'wat als' gehalte laag, zou ik zeggen dat dit vooral heel verwarrend is.. Veel theoriën door elkaar gegooid, zeer onwaarschijnlijk allemaal.

Ik kijk altijd met een hoog 'wat als' gehalte naar een film, maar was hier niet helemaal overtuigd, bleef een beetje in het midden steken.

Acteerwerk: deze acteurs/actrices waren goed gecast als je kijkt naar hoe goed zij zijn. Maar voor deze film had er een passendere cast kunnen zijn. That's just my opinion.

Verder is de sfeer heerlijk. De beelden zijn prachtig. Het uiterlijk van deze film is schitterend! Niets aan veranderen.

Het verhaal is onwijs sterk voor mensen die een heel open mind hebben over de mogelijkheden in ons universum.

Uiterst spectaculair, episch en technisch bewonderenswaardig, maar ook genoeg aan te merken.

Nolan heeft zich weer flink uitgeleefd met deze sci-fi. Een boel spektakel, complexe (en vergezochte) ontwikkelingen en een vader/dochter akkefietje in een bijna drie uur durende rit. Natuurlijk erg vermakelijk, maar hoe hoogstaand het ook oogt, het blijft duidelijk een blockbluster. In plaats van dat Nolan aan het denken zet, wordt alles al voorgekauwd door de filosoferende personages. Bovendien is de vader/dochter relatie ten alle tijde belangrijker dan het ontdekken van nieuwe planeten en de reis door het universum.

Desalniettemin verdient Nolan wederom alle lof en respect voor het spectaculaire en vermakelijke werk dat hij hier aflevert.

3.5*

Tijdreizen en het verkennen van onbekende werelden is buitengewoon interessant en wanneer goed uitgevoerd, prima kijkvoer. En alles bij elkaar genomen is Interstellar dat zeer zeker. Zoals zo vaak kan ik de materie eromheen, de rekensommetjes hier en de formules daar, niet altijd meer even goed volgen, wat een voor- en nadeel kan zijn voor de filmmaker. Ik heb daarom wel het idee dat Nolan het na het eerste gedeelte van de film geleidelijk te ver doordrijft, met een aantal plotwendingen die je eigenlijk al lang aan ziet komen, maar die je liever niet had gezien. Of tenminste met een andere uitvoering.

De inleiding in de apocalyptische wereld is boeiend, te meer omdat het vrij realistisch en niet te bombastisch wordt neergezet. De sfeer is somber, donker en weinig hoopgevend. Alles speelt zich af in een kleine cirkel en dat maakt je nieuwsgierig naar meer. Een accentje hier en daar, zoals die honkbalwedstrijd, werd erg sterk in elkaar gezet.

Wanneer Mac daarna vertrekt voor zijn missie en het geestverhaal komt ter sprake, hoor je eigenlijk al het kwartje vallen.Wie er verantwoordelijk is, weet je dan eigenlijk al, maar hoe de uitwerking er uit gaat zien, moet nog blijken in de ruim 1.5 uur die daarop volgt.

En zoals gezegd, wordt het dan helaas minder, hoe langer je in de ruimte verblijft. Het 3 planeten/brandstoftekort lijntje is cliché en zet een volgende plotwending op (hoewel ik Damon niet had verwacht).

Op momenten neigt het soms wellicht te veel naar een Armageddon-esque verhaal, wanneer Nolan er op het einde juist een aantal extra scheppen fantasie bij gooit. Soms is die poging nog wel te waarderen (het boekenrek), soms is het too much (het koppelen van het schip). In alle gevallen haalt het 't gemiddelde van de film niet omhoog. Het einde is voor mij zelfs iets te wazig, hoewel dat zeer waarschijnlijk iets persoonlijks is.

Interstellar biedt naast een fascinerend principe echter nog een overvloed aan pro's. Het acteerwerk is prima (en dan kijk ik vooral naar Mac, zijn jongste dochter en zijn schoonvader).
De onderontwikkelde planeten zien er visueel prima uit en de soundtrack is prachtig.
In bijna 3 uur verveel je eigenlijk geen moment en dat is op zich al een prestatie te noemen.

3,5*

Wat maakt voor velen het verhaal zo matig tot slecht? De film was voor mij meer sf sprookje, wat op zich goed beviel

fcdenhaag heeft gelijk. Ik heb me laten misleiden door een YouTube Filmpje van ene Multi Versian die beelden van Interstellar gemonteerd heeft met de muziek van M83 - Outro. Niet mis trouwens, maar de muziek komt (jammer genoeg) niet voor in de originele soundtrack van de film.

Wellicht is dit de meest overschatte film van de 21ste eeuw. Ik heb het gevoel dat ik het nog te hoog heb beoordeeld. Het is wel duidelijk dat Nolan de meest overschatte regisseur is van het moment. Ik heb het gevoel dat deze film gewoon een hoog cijfer krijgt, omdat er Nolan bijstaat? Ik heb vandaag Gravity gezien. Zo moet het dus, niet zoals dit.

Ik zou zelf die 'eer' aan Justin Lin oid geven, maar hoewel ikzelf wél behoorlijk gek ben op Nolan films, komen ze zelfs naar mijn smaak te hoog op de eindlijstjes terecht. Ik vond ook Interstellar zeker niet bij de beste films van heel 2014 horen, en ook The Dark Knight trilogy zijn voor mij ver verwijderd van de beste films ooit gemaakt. Maar dan nog vind ik Nolan een fijn filmmaker, een van de weinige ouderwetse vakmmannen die nog big budget films maakt. Ik heb dan ook erg zin in Dunkirk. Ik denk niet dat ik veel filmmakers kan bedenken voor wie ik met meer anticipatie in plaats van naar mijn filmhuisjes naar de Pathé of Cinemec toog.

Overschat, ja, I suppose. A bit. Maar dan nog laat hij een horde generic prutskoningen achter zich, wat mij betreft

Het is echt zo'n clichédingetje geworden, Nolan - al dan niet onderbouwd (in dit geval letterlijk met geen woord) - overschat noemen. Lekker laten gaan. Als je het zelf mooi vindt, doen de meningen van anderen er toch niet toe? Net als dat het niet zou moeten uitmaken dat anderen een film goed vinden die jij niet goed vindt. Het is niet dat het forum 24/7 gedomineerd wordt door Nolan-propaganda.

Beetje off-topic maar Star Trek Beyond is toch wel heel erg goed.

Bekijk Nolan's gemiddelde op moviemeter en dat was al hoog voor dat The Dark Knight uitkwam. Tijdens Batman Begins was hij ook nog niet de gerenomeerde regisseur. Na the Dark Knight en Inception kreeg hij nog flinke duw omhoog. Maar TDK vind ik juist zijn minste film (samen met TDKR).

I know, ik volg hem al op de voet vanaf dat Memento in 2001 in de bioscoop draaide, vijftien jaar geleden. Hij werd al snel hoog gewaardeerd, en niet zonder reden. Ik had Memento meteen gekocht destijds, en die band werd massaal uitgeleend tussen filmminnende studenten onderling, om te zien waar 'iedereen' het nu over had. Maar dat hield toen nog geen bekendheid bij het grote publiek in, inderdaad.

Maar wat dat andere betreft, ik heb Star Trek Beyond in Imax gezien, maar ik zou hem zelf allerminst goed durven noemen. De weegschaal sloeg nét over naar een mager zeventje voor mij. Iets beter dan Into Darkness, maar haalt het niveau van Star Trek (2009) bij lange na niet.

Daarbij ben ik nog nooit iemand tegengekomen die bij voorbaat denkt; "Goh, een Nolan film, laat ik die maar eens 5 sterren geven nog voordat ik hem heb gezien". Van mijn vriendengroep (gemiddelde filmkijkers) gaat ook niemand naar de bioscoop om speciaal een film van een bepaalde regisseur te kijken.

Toen ik Memento voor het eerst zag wist ik zelfs niet wie de regisseur was, ik wist alleen dat ik het een verdomd goede film vond. Met Batman Begins, The Prestige en TDK hetzelfde. Pas bij Inception begon me op te vallen dat Nolan een paar van mijn favoriete films had gemaakt. Ik kan begrijpen dat iemand The Dark Trilogy slecht vindt (want superhelden, bah), maar een regisseur met Memento en The Prestige op zijn cv overschat noemen is belachelijk. Maar ieder zijn mening. En ik ben zelf ook niet helemaal objectief want als ik nu een top 100 zou moeten maken, zouden er 6 á 7 Nolan films in staan .

Ik ga wel speciaal voor zijn naam naar de bios (hoewel, moeilijk te zeggen hoe zo'n film anders zou zijn gepromoot). Niet om de fan uit te hangen, maar omdat inmiddels wel duidelijk is dat er een heel dikke kwaliteitsstempel op zijn films zit.

Bij andere regisseurs heb ik dat toch een stuk minder. Of ze zijn te klein om de bios te halen (een Flanagan) of te wisselvallig om er blind op te vertrouwen. Zo'n Warcraft had ik waarschijnlijk niet gezien als het geen Zowie was, maar da's een uitzondering.

Met actrices heb ik dat veel meer. Daar zit er wel een aantal bij waarvan ik niets oversla.

Nou heb je me wel nieuwsgierig gemaakt Zwolle84, welke actrices?

On topic - Ja, sinds Inception kijk ik ook wel uit naar elke nieuwe Nolan. Dunkirk ook weer. Dat heb ik bij geen enkele andere regisseur (Misschien John Carney en Inarritu als ze zo doorgaan).

Sowieso Keira Knightley al heel lang en sinds nog niet zo heel lang ook Elizabeth Olsen, Saoirse Ronan en Emily Browning.

Dunkirk is de eerste Nolan die ik puur en alleen ga kijken omdát het een Nolan is. Anders zou ik absoluut hebben gedacht dat het de zoveelste oorlogsfilm zou zijn, waar ik absoluut niet van houd.

Oh dan ben ik echt een regissseursvolger blijkbaar. Ik heb er echt tientallen van wie ik geen enkele film wil missen. En dan nog waarschijnlijk ook enkele tientallen waarvan ik er liever geen wil missen, maar waarvan het toch wel eens gebeurt. Maar voor Nolan ga ik hoe dan ook naar de bioscoop, al maakt hij een musical.

Ik zie trouwens net dat ik zijn filmografie niet meer compleet heb, ik moet deze nog zien: Quay (2015): a nightmarish inspiration for Christopher Nolan

Prachtig humaan drama gemixt met natuurkunde, ruimte- en tijdreizen.

Ondanks de lange speelduur had ik het gevoel dat er te veel in drie uur is gepropt. Sommige delen van de film verdienen een uitgebreidere uitleg, onderbouwing en meer visuals. Misschien had dit beter een tweedelige film kunnen zijn?

De prachtige achtergrondmuziek zorgt voor een perfecte sfeer. Het acteerwerk is sterk, zeker lof voor de kinderen die Murph en, in mindere mate, Tom spelen.

Tof vond ik ook de robots TARS en CASE die Nolan toch een karakter heeft weten te geven.

Ik hoorde vandaag het bericht van de ontdekking van een soort aarde 2.0 op 4 lichtjaren afstand. Er werd bij vermeld dat daar een jaar 11 dagen duurde. Ik moest toen meteen aan deze film denken (denk aan de scenes met de planeet met die hoge golven). Stel je bent 110 dagen daar en je komt weer terug op aarde. Dan is dus de wereldbevolking 10 jaar ouder geworden dan jij, als jij weer op aarde komt ?

Je moet ook nog even heen en weer reizen hè...

Zwart gat jonguh.