Interstellar (2014)

Top ! En dank je voor deze heldere uitleg. Voor mij weer wat duidelijker (en ook weer wat inzichtelijker naar de scène dat McConaughey en Hathaway weer terugkeren van de planeet naar hun basisschip).

Deze film is 1 van de mooiste films die ik heb mogen zien, hij duurt dan wel 3 uur zowat (met pauzes zeker) maar die zijn zo voorbij. Het verhaal, de setting en cgi en ook de cast zijn echt top, met name toch Matthew McConaughy wat ik anders niet zo'n fan van ben speelde erg goed. Ook het idee van dat ons voedsel opraakt en dus andere planeten zoekt om daar opnieuw te kunnen beginnen sprak mij wel aan. Vond het wel grappig dat Matt Damon hier een kleine maar goeie rol neerzet en het jaar erop met The Martian kwam wat ook over overleven ging. Ook de mooie Jessica Chastain speelde goed en die speelt dus een jaar later ook in The Martian wat toch best wel grappig is. Maar al met al dit is een film die je echt goed moet volgen ook gezien het complexe verhaal (niet zo complex als Inception, nog zo'n topper) en de lengte van bijna 3 uur, ik ben een grote fan van Christopher Nolan (heb alle films) en kijk zeer uit naar zijn volgende project Dunkirk maar voor nu enjoy.

Zo onlogisch was het allemaal niet, hoor. Ben het wel erover eens dat het vaak onrealistisch was in de film ingewikkelder wil overkomen dan hij is.

"Do not go gentle in into that good night"

Beeld- en geluidstechnisch wonderschoon, laat dat maar aan Nolan over. Geweldig!

Maar dat is mijn enige echte lof over de film dan ook wel, het verhaal zal mij een worst zijn. Ik ben daardoor een beetje in een zwart gat gevallen met deze prent.

Het kostte me ook drie pogingen om de film in één ruk uit te zitten, het verhaal doet voor mij nogal traag aan. Gravitatie, singulariteit en time-lapse moeten het verhaal interessant maken, deze film is daar zeker geen pionier in. Daarnaast krijgen we dit maal een grote dosis drama over ons gestort. Familiedrama, opoffering en liefde voor jong en oud om de film als een volledig gezinsproduct de bios in te laten hobbelen. Touché, een tien met een griffel voor het grote publiek, voor mij een veel te lang durend verhaal met (veel) oninteressante momenten.

Het is een lange zit die ik door de kwaliteit van het geluid en het beeld overleefd heb, een enkel spannend moment daar. De film legt uit dat er iteratie zit in de stelling m.b.t. de kijk op tijd op wiskundig vlak, helaas zit er ook iteratie in het script. We blijven rondjes draaien in uitleg en ontdekkingen op theoretisch gebied, dit doet me nogal saai aan en origineel is het ook niet.

Bijna drie uur lang een hoop script met een redelijke soundtrack op de achtergrond, Zimmer heeft werkelijk beter gedaan. Het moet je kunnen pakken, dit aangezien de film hier op MM en op IMDB prachtige beoordelingen krijgt. Voor je centjes krijg je een prima cast op het scherm getoverd die hun toneelkunsten gematigd opvoeren. Daar kan en zal ik niks verkeerds over zeggen, ze brengen puur het script over op beeld. That's it!

Sciencefiction / Mystery staat er hier bij deze film, zet daar gerust drama bij. Ik had hoge verwachtingen bij deze prent, vanwege de regisseur en het genre. Sciencefiction / Mystery zijn allebeide genres waar ik vaak van kan genieten. Interstellar wil teveel van alles, hoofdmoot het gewichtig brengen van het mystery kan maar a.u.b. maak het dan niet zo langdradig als in deze prent. De man heeft met deze prent voor mij hetzelfde bereikt als met Inception, interessant proberen te zijn door moeilijk te lopen doen.

Heb ik me dan helemaal niet vermaakt met deze prent, nou eerlijk......weinig. De weinige momenten dat de geluidinstallatie zijn taak mocht vervullen gaven me een glimlach. Is er leven na de dood, zijn we echt alleen in het heelal en bestaat er ergens een methode om tijd te kunnen buigen. Heavy.. met veel drama, saai en nog eens saai. Had eerder al twee maal geprobeerd om de prent uit te zitten, dit was me niet gelukt. Dit keer wel, en dat omdat ik mij vandaag voor had genomen uit respect voor de regisseur de klus te gaan klaren. Een sinecure op zijn allerminst.

3** voor beeld en geluid. Het verhaal is ronduit tergend langzaam en oninteressant te noemen. Misschien waren mijn verwachtingen te hoog ingeschat, dat neemt niet weg dat ik weinig met het verhaal heb. Film die voor mij snel in de tijd zal verdwijnen.

Super verhaal, 3 uur lang spannend, beste film die ik in lange tijd heb gezien!!

Geniaal! Wat een film. Daarvoor wil ik wel 3 uur stil zitten

Sluit me aan bij t verhaal van left4dead

Voor een 4de keer bekeken. Film die je bij blijft, die je laat nadenken.

4 -> 4.5

Zwaar geïnspireerd door Stanley Kubrick’s 2001: A Space Oddyssey is regisseur Christopher Nolan begonnen aan het project Interstellar. Het is de negende keer dat Nolan op de regiestoel plaats nam en de verwachtingen lagen erg hoog. Dat is ook niet zo vreemd, want met films als The Dark Knight, Inception en Memento op zijn naam kan het ook niet echt missen. Het eerste uur gebruikt Nolan om de geruïneerde aarde weer te geven en met een post-apocalyptisch sfeertje dat het met zich mee brengt, lukt dat prima. Matthew McConaughey speelt de rol van Cooper, een boer die met zijn vader en kinderen de eindjes aan elkaar probeert te knopen. Door de vele stofstormen is de buitenwereld bedekt door een dikke laag stof en dat dringt zich door tot binnenshuis. Zijn dochter Murph denkt dat er geesten op haar kamer zijn die haar telkens vreemde boodschappen doorgeven door middel van boeken van de boekenplank op haar kamer te duwen. Maar als Murph op een dag haar raam vergeet te sluiten als er een stofstorm over het huis heen raast, vindt ze een vreemde boodschap op de vloer.

Door de boodschap belanden ze bij een groep wetenschappers, die onder leiding staan van professor Brand gespeeld door Michael Caine. Caine is altijd een stabiele factor in een film en speelt zijn rol ook weer uitermate goed in Interstellar. De veelzijdige Britse acteur is geliefd bij regisseur Nolan, want eerder speelde hij ook al in The Prestige, Inception en de Batman-reeks. Elke keer weer bewijst Caine waarom hij een groot acteur is en waarom Nolan voor hem blijft kiezen. Als Cooper uiteindelijk met drie mede reizigers de ruimte in gaat kunnen we ook direct een kleine vergelijking met Gravity trekken. De film profileert zich uiterst realistisch door in de ruimte ook echt geen geluid te laten optreden. Echter, daarmee zijn alle vergelijkingen wel gemaakt, want Interstellar heeft wel meer diepgang dan Gravity. Als de shuttle is aangesloten op een groter geheel, rollen ze door de ruimte heen en de scène waarbij het schip voor Saturnus rolt met wat klassieke muziek op de achtergrond zou regelrecht uit 2001: A Space Odyssey kunnen komen.

Over muziek gesproken, de bombastische muziek van Hans Zimmer is schitterend in de film. Het past perfect bij de beelden die je voorgeschoteld krijgt en geeft daarbij ook nog een soort van emotionele lading aan het geheel. Maar een emotionele lading heeft de film sowieso, want Cooper verlaat zijn gezin en zijn dochter is daar heel erg boos om. Dit resulteert in het feit dat Cooper alleen maar berichten van zijn zoon krijgt op zijn reis, wat hem erg pijn doet. Dit loopt als een rode draad door de film heen, want Cooper is twee jaar onderweg naar Saturnus in een cryo slaap. Als ze uiteindelijk bij het mysterieuze zwarte gat zijn beland gaat de tijd met decennia vooruit. Iedereen op aarde wordt ouder en Cooper en zijn bemanning natuurlijk niet. Dit zorgt voor de bewuste emotionele lading, want Cooper ziet zijn zoon ouder worden en kinderen krijgen en geliefde figuren uit zijn leven sterven door ouderdom.

Visueel zit Interstellar subliem in elkaar, want niet alleen de ruimte beelden zijn prachtig gefilmd, maar de beelden op aarde en op de onbekende planeten zitten cinematografisch erg sterk in elkaar. Het is overigens ook best lastig om te schrijven over deze film zonder te spoileren. Juist het onbekende waar je je in bevindt geeft je een vreemd gevoel. Wat gebeurd er nou als ze dat zwarte gat door gaan? Wat bevind zich nou op de planeten? En zo kunnen we wel even doorgaan. Nolan heeft de film met zoveel verbazingwekkende elementen volgegooid dat je eigenlijk het beste de film blanco in kunt gaan. Overigens is het ook best voor te stellen dat mensen deze film niet zullen trekken. Het verhaal is bij tijd en wijlen best ingewikkeld en een deel van de film gaat het om het visuele aspect in de film. Als je dan nagaat dat de film dik 169 minuten duurt, moet je wel een beetje open staan voor dit soort projecten. Maar de boodschap is in ieder geval heel duidelijk in de film en dat wordt op subtiele wijze naar het beeldscherm vertaald.

Matthew McConaughey steekt met kop en schouders overal bovenuit als het om acteerprestaties gaat. Hij zet zijn rol op de meest geloofwaardige manier neer en bewijst dat hij op acteergebied bij de top van de wereld hoort. Je leeft compleet mee met het karakter Cooper en het knappe is dat McConaughey je op bepaalde momenten echt raakt en ontroerd. Dit bewees hij natuurlijk ook al in de meesterlijke films Dallas Buyers Club, waar hij absoluut terecht een Oscar voor won en zijn rol in Mud. Voor de rest is het raadzaam om even niet te kijken naar de cast op IMDb, want zo wordt je onverwacht nog eens verrast door een grote naam die een belangrijke rol speelt in het geheel. Wie dat is? Dat verklap ik dan ook lekker niet.

Interstellar is een van de meest bijzondere filmervaringen van de laatste jaren. Naast dat de film cinematografisch perfect in elkaar zit, spelen de acteurs en actrices de sterren van de hemel, met Matthew McConaughey die daar met kop en schouders bovenuit steekt. Met ook nog eens een prachtige soundtrack van Hans Zimmer zal de film veel indruk op je maken. Geïnspireerd door 2001: A Space Odyssey levert Christopher Nolan misschien wel de beste film van 2014 af. Dat sommige mensen dit niet zullen trekken is te begrijpen, want het verhaal zit soms best ingewikkeld in elkaar en door zijn lange speelduur van 169 minuten is het een hele zit.

Deze film heeft zeker zijn momenten, vooral het middenstuk was prima, maar er kon wat mij betreft veel meer uitgehaald worden, maar helaas, Nolan kiest liever voor goedkoop sentiment en bombast.

Everybody good? Plenty of slaves for my robot colony?

Een prima film van Christopher Nolan...

Het verhaal is wel iets waar je goed bij moet opletten en volgen, maar als je er eenmaal in zit is het echt de moeite waard...

De gehele aankleding en setting/locatie's zorgen dan ook voor de juiste sfeer die bij dit soort films past...

Matthew McConaughey speelt zijn rol zeer goed en wordt bijgestaan door de 2 charmante dames Jessica Chastain en Anne Hathaway die ook nog eens top acteren. De overige cast past hier zeker ook bij en voegt dan ook zeker wat bij...

De score van Hans Zimmer is ook een groot pluspunt...

Hans Zimmer - Interstellar (2014) - MusicMeter.nl

Same here, stem verhoogd na de derde kijkbeurt.

Wellicht moet ik de film nog een keer kijken voor ik 'm ga beoordelen, maar...ik weet niet of dat er ooit nog van komt. Wat een vervelende saaie en pretentieuze film! Steeds weer verwacht ik wel iets van Nolan, maar steeds weer is het 'm gewoon niet. Memento vind ik ik geweldig, The Prestige en TDK zijn behoorlijk en Inception vind ik ook goed. Dit vind ik gewoonweg een draak van een film. Het probeert realistisch te zijn en zo getrouw mogelijk alle natuurkundige theorieen te verbeelden; je kunt beter een 1000 paginas tellende natuurkunde boek lezen, dat is nog amusanter. En die constante quasi-toughe sentimentaliteit erin met de zo cliche twist aan het eind. Verschrikkelijk!

Mooie fotografie, indrukwekkende special effects en acteerwerk is ok. Dat zijn de pluspunten; qua verhaal, strekking en moraal vind ik het vreselijk. Nee, deze zet ik niet meer op.

Vind ik 1 van de beste sf-films. Je blijft er maar over door fantaseren.

Een van de beste films ooit gezien. Ik ben geen Sf-liefhebber, dus dat zegt ook nog wel iets.

Groots aangekondige film toendertijd, maar ik heb hem nu pas gezien. Ik vond hem erg tegenvallen en ik ben wel degelijk een sci-fi fan.
Buiten de interessante theorie die de film drijft over het reizen door black holes en de verschillen in tijd vond ik hem qua acteerwerk tegenvallen.

Een paar dingen die me irriteerden:

Matthew McConaughey speelt een vrij adhd typerige piloot. Niet echt een persoon die je zou verwachten als piloot voor de besturing van een ruimteschip. Hij is vrij afstandelijk (heeft in een dag beslist op ruimtereis te gaan met de mogelijkheid zijn familie NOOIT meer te zien) maar jankt wel veel in de film (vooral om zijn dochter). Ook lijkt hij zonder voobereiding binnen no-time weer als piloot aan de slag te gaan.

De TARS robot ziet er uit als een luxe Amerikaans chromen koelkast. De normale mensenstem vond ik er niet bij passen, net als de manier waarop hij 'loopt' over harde rotspartijen. De manier waarop hij een ruimteschip bestuurt (met z'n robot handje aan de stuurknuppel) zag er wel heel knullig uit.

De dochter veranderd tijdens de film van een tiener in een jonge vrouw van een jaar of 35. Ze ziet er ouder uit. Maar professor Mann zou dus ook iets van 25 jaar ouder moeten zijn, zo rond een jaar of 90 (65 jaar + 25 jaar) maar ziet er praktisch hetzelfde uit, hij is amper ouder geworden qua uiterlijk.

De film bevat steeds weer dezelfde shots aan de buitenkant van het kleine ruimteschip. Je ziet steeds weer die zijkant met de raampjes.. Bij Battlestar Gallactica in de jaren 80 gebruikten ze steeds dezelfde opnames uit budget/gemak maar c'mon, deze film komt uit 2014. Wat extra scenes renderen met de 3d software is zo gebeurd....

Ook het einde is vrij simpel: het ontwaken in een ziekenhuis. De kinderen van zijn dochter (die hij nooit heeft gezien) boeien hem totaal niet, hij kijkt er geeneens naar. Ook stelt hij geeneen vraag over zijn zoon.. Dat vond ik echt ongeloofwaardig.

Uitstekend avontuur/drama/SF film....

Prima verhaal...

Uitstekend acteerwerk...

Bekende acteurs Matthew McConaughey, John Lithgow, Michael Caine

en Matt Damon...

Perfect gemaakt SF film...

Super mooi HD kwaliteit breedbeeld...

Prima achtergrond geluid/muziek

(Dolby Digital)...

Jammer geen 3D, dit zou wil ik graag kijken...

Top!

Boeiende film met een interessant concept. Toch greep deze film me niet helemaal bij de strot. Mogelijks komt het omdat er voor mij althans wel wat onduidelijkheden zijn. Ben nu eenmaal niet zo wetenschappelijk aangelegd en die theorieën over zwarte gaten, quatumfysica, zwaartekracht, die morsecode en co zijn niet echt aan mij besteed. Het kan ook liggen dat ik zelf met een zwart gat zat ergens halverwege de film toen ik waarschijnlijk even indommelde ...

De filmmuziek van Zimmer blijft leuk en is een toegevoegde waarde. Die McConaughey viel best mee en voor Jessica Chastain heb ik altijd al een boontje gehad. Visueel inde film ook prachtig. Die water- of ijssplaneet zijn een streling voor het oog. Mooie shots en camerastandpunten van Nolan ook.

Los van het concept vind ik het verhaal maar matig en kon dit beter worden uitgewerkt. Ik zag eerder een dramafilm gedipt in een sausje van SF. Liefde, opoffering en familie waren de kernpunten, maar echt pakkend vond ik het niet en dat is jammer.

De eerste keer heb ik deze film op internet bekeken en ik vond hem nogal pretentieus. Bovendien vond ik Matthew McConaughey een nogal irritante kerel met zijn zwaar zuiders accent.

Nu voor een laag prijsje toch de film op Blu-ray aangeschaft en opnieuw bekeken. De betere beeld- en geluidskwaliteit helpt echt wel, hoewel de muziek nog steeds veel te overdonderend luid is.

Tot bijna aan het einde van de film (de boekenkast in het zwarte gat) genoot ik eigenlijk wel van de film, ondanks het overdreven sentiment (liefde overwint alles, zelfs de tijd), maar op dat moment wordt het veel te ongeloofwaardig. Ik had het einde beter gevonden als Cooper het zwarte gat niet had overleefd, dat hij bijvoorbeeld na de code gevonden te hebben zou zijn gestorven.

Ondanks het overdreven sentiment, de te harde muziek en een ongeloofwaardig einde ga ik mijn waardering na deze herkijkbeurt toch met een hele punt verhogen. De film stemt tot nadenken, de beelden zijn mooi en er zit genoeg spanning en actie in de film.

Lust voor het oog en voer voor het brein...

Maar weer eens laten verleiden om de film te zien. En dan na een uur denk je: goh, toch een goede film, hoe kan het dat ik die zo laag waardeer? En achteraf denk je: goh, hoe kan het dat zo'n potentieel goed verhaal zo gruwelijk emotieloos verfilmd is? Blijft een sof eerste klasse.

Emotieloos? Hartverscheurend...

Ja, Zwolle, zo gaan die dingen. Ik vond het vanavond weer een vreselijk kaal gebeuren op emotiegebied, maar als anderen zoals jij het een hartverscheurende film vinden, dan is de film zeker geslaagd.

Maar niet voor mij dus.

Ik had vooral bij die scène waarin hij zijn familie in enkele seconden oud ziet worden een brok in m'n keel. Ook qua hoe het in beeld werd gebracht.

Dat was dus één van de dingen die ik goedkoop en gemakkelijk vond. Laat even wat familieleden oud worden op videobanden en oh, oh, oh. Maar het kwam niet over op mij. De hele reactie van "Coop" was geforceerd.

Hmm, Misschien ook maar eens opnieuw kijken. Al is het alleen al vanwege de verbluffende cinematografie. Toch kan ik me wel vinden in Graaf Machines opmerking. Persoonlijk vond ik het nogal theatraal dramatisch i.p.v. oprecht dramatisch.

Goedkoop en gemakkelijk omdat het me geforceerd en nep over kwam. "Gemaakt en onecht", had ik ook kunnen zeggen. De hele problematiek van het "interstellair reizen", komt me overigens op geen enkele manier serieus over in deze film. Het is me allemaal veel te bedacht. Hup effe door een wormgat, effe wat gekke planeten bezoeken en dan een zwart gat in duiken. Dat we dan de logica zover oprekken dat we ethiek voorgoed overboord gooien nemen we maar voor lief. Alles voor het mooie verhaal.

Hoe bedoel je dat?