The Thin Red Line (1998)

Voor een Oorlogsfilm is TRL een aparte ervaring. Ik twijfel tussen een mooie aparte film of een gemiste kans?

De beelden zijn mooi, het komt ook allemaal erg realistisch over, oorlog is smerig, hard, gemeen en vuil. Toch is het verhaal m.i. te dun, de lijn is zoek. Wie volgen we? Waar gaat het verhaal naar toe? Het wordt niet echt duidelijk en dan is de film afgelopen. Ik blijf achter met een lichte kater.

Een film zonder duidelijk begin en eind. De tussenliggende tijd wordt opgevuld met veel mooifilmerij, dromerige teksten en een paar stevige actiescenes. Alles verstevigd door de muziek van Zimmer maar wel met een tempo waar je tegen moet kunnen. Als oorlogsfilm alles behalve standaard maar dat geldt waarschijnlijk voor alles wat Malick maakt.

Een betere film heeft als kenmerk dat je bij de eerste kijkbeurt al onder de indruk bent en dat iedere volgende kijkbeurt een grotere waardering oplevert, althans zo werkt dat voor mij. Dit is van toepassing op de meeste films van Malick en dat maakt hem voor mij toch wel mijn favoriete cineast van allemaal, dit kan ik met steeds meer zekerheid stellen. Gisteravond deze voor de tweede maal gezien, hij werd vertoond op groot scherm in de Uitkijk en dat kon ik natuurlijk niet laten schieten. Wat ik heb genoten.

Hij begon laat, om 23.00 uur en ik twijfelde of ik moest gaan want ik herinner me dat sommige delen van de film mijn aandacht licht wegzakte en drie uur blijft aan de lange kant voor een film. Maar deze twijfel werd meteen al weggenomen door de intro scene met Caviezel in het dorp van de inheemse bevolking. De typische Malick stijl van beelden plakken, van de zonnestralen die door de tropische bomen vallen, de glimlachen op de gezichten van verschillende mensen, water in de zee, interactie van mens en natuur, de vragende voice-overs en de dans en ritmisch gezang op het eind. Bij mij haalt dit puur geluk naar boven, goede emotie en een soort levensvreugde. Toen wist ik meteen al weer wat voor topfilm dit is en dat ik hem zonder meer uit ging zitten.

Ik kan nog wel uren over Malick doorpraten en schrijven, maar zijn stijl waardeer ik gewoon extreem. Het is meer vraag dan antwoord. De menselijkheid; de verbazing, onzekerheid, twijfel, daadkracht die in The Thin Red Line word gecombineerd met realisme, actie en oorlog is zo puur en zuiver, zo goed. De harmonie tussen beeld en geluid is ook zo goed in balans, met name de scene waarbij ze het Japanse kamp invallen vanuit de mist en er een diepe ambient track op de achtergrond speelt terwijl de voice-over vragen stelt over goed en kwaad. Deze herziening maakte het voor mij vrij duidelijk dat ik mijn stem met één ster moest verhogen naar de 5. En iedereen die de kans krijgt om deze in de bioscoop te zien, niet twijfelen en doen.

ps. Ik kom erachter dat ik de films van Malick waardeer op hun lengte, hoe langer hoe beter . Met The New World natuurlijk als onbetwiste nummer één.

Gemeen dat ze deze kleine meesterwerk aleen in Amsterdam vertonen

Gek genoeg staat hij hier nog vermeld als "te zien in 1 bioscoop", maar het was helaas een eenmalige vertoning afgelopen week..

Visueel zit The thin red line prima in elkaar. Het is een typische Malick film. Een die op het eerste oog een redelijk simpel verhaal verteld maar waarin veel meer te ontdekken valt. En daar ging het wat mij betreft dit keer niet goed. Ik herkende de vertrouwde 'truukjes' van de regisseur. De aandacht voor de natuur, de mooie beelden (zelfs van de gruwel van de oorlog) en de hoorbare, mijmerende gedachten gangen die de beelden een beetje naar de achtergrond drukken. Op de een of andere manier werkte het niet en begon het me zelfs tegen te staan. Dat contrast tussen natuur en oorlogs gruwel ging nog goed, maar er begon flinke wrevel te ontstaan bij weer een mijmering.

Verder is het verhaal natuurlijk bijna ontluisterend simpel en daar moet de film het dan ook niet van hebben. Ook niet van de enorme school aan bekende acteurs. Het zijn er nogal wat en daardoor begin je door de film te zwerven. Er is geen aandachtspunt, geen hoofdrolspeler, geen rustpunt, geen personage waarmee je je kunt inleven. Daardoor is The thin red line voor mij een film die me moeite koste mijn aandacht bij de film te houden. Vergeleken met het veel kleinere, simpelere en even sfeervolle Badlands bijvoorbeeld, legt deze film het naar mijn gevoel op alle belangrijke punten af. Voorlopig ga ik voor een 3*. Een herziening volgt nog, die me dan wellicht van een ongelijk gaat overtuigen.........

Visueel zit The thin red line prima in elkaar. Het is een typische Malick film. Een die op het eerste oog een redelijk simpel verhaal verteld maar waarin veel meer te ontdekken valt. En daar ging het wat mij betreft dit keer niet goed. Ik herkende de vertrouwde 'truukjes' van de regisseur. De aandacht voor de natuur, de mooie beelden (zelfs van de gruwel van de oorlog) en de hoorbare, mijmerende gedachten gangen die de beelden een beetje naar de achtergrond drukken. Op de een of andere manier werkte het niet en begon het me zelfs tegen te staan. Dat contrast tussen natuur en oorlogs gruwel ging nog goed, maar er begon flinke wrevel te ontstaan bij weer een mijmering.

Verder is het verhaal natuurlijk bijna ontluisterend simpel en daar moet de film het dan ook niet van hebben. Ook niet van de enorme school aan bekende acteurs. Het zijn er nogal wat en daardoor begin je door de film te zwerven. Er is geen aandachtspunt, geen hoofdrolspeler, geen rustpunt, geen personage waarmee je je kunt inleven. Daardoor is The thin red line voor mij een film die me moeite koste mijn aandacht bij de film te houden. Vergeleken met het veel kleinere, simpelere en even sfeervolle Badlands bijvoorbeeld, legt deze film het naar mijn gevoel op alle belangrijke punten af. Voorlopig ga ik voor een 3*. Een herziening volgt nog, die me dan wellicht van een ongelijk gaat overtuigen.........

Ik vond het juist erg complex. Prachtig hoe alle verschillende standpunten binnen een oorlogssituatie aan bod komen, de menselijke kant, de twijfel, het eergevoel, maar ook de militaire druk en het machtsschaakspel dat daar plaats vindt.... Nee, vind het echt het tegenovergestelde.

Herziening zal vast tot een ander inzicht leiden.

Ik doel met het verhaal op de hoofdlijn: een groep Amerikaanse soldaten stormt een heuvel op (dit even zeer gecharcheerd, ben ik me bewust). Wat jij aanhaalt zie ik niet zozeer als het verhaal maar als de invulling daarvan, hoe een en ander is vorm gegeven. En vele van de zaken die je aanhaalt vind ik ook niet erg origineel: 'de menselijke kant',' machtsspel', 'militaire druk' enz. heb ik al vaker in films naar voren zien komen. Niet altijd even effectief of fraai in beeld gebracht, maar dat doet Malick hier ook niet echt, vind ik. En die zoveelste voice over die hij in zijn film gooit; het is een beetje een truucje dat me nu begint tegen te staan, merk ik. In 'The new world' en 'The tree of live wordt dat ook al gebruikt. Verzin iets anders, begin ik dan bijna te denken. Als ik die films niet had gezien, had deze film wellicht wel hoger gescoord. Hoe dan ook: voor nu staat de 3*. Herziening wijzigt dit wellicht.

Hoe langer de film duurde hoe minder hij voor mij werd. Het laatste uur ging ie zelfs tegenstaan.

Top acteurs die hier ook niet erg functioneren; Sean Penn doet de hele film niks anders dan moeilijk kijken, en Nick Nolte heeft een twijfelachtige rol, die hij nog es compleet overacteert, en werkelijk geen zin kan normaal uit zn hoofd komen.

Grappig dat er in een nagenoeg vlak landschap pál voor de bunker ineens alle mogelijke rotsen staan, waar achter het goed schuilen is, zoals in een tweederangs western

Die mooie natuuropnames, zal wel leuk zijn, maar ze komen volkomen ingelijst over.

Een vliegende hondenkolonie die overdag compleet actief is?????

Overigens deed het me meer aan een Vietnamfilm dan een WO 2 film denken, en aanvankelijk voelde ik nog iets van Hamburger hill of FMJ, maar dat ging wel over.

Er was ook niks dat me tot nadenken stemde, en een anti-oorlogsfilm?

Wat is dan een pro-oorlogsfilm?

Helaas, de hoge verwachtinge die ik hier van deze Malick film had werden totaal niet ingelost.

Je had gelijk.

Herziening beviel zoveel beter, puur omdat ik nu wist wat ik moest verwachten. Zoals ik bij elke Malick heb is het de eerste kijkbeurt gewoon in je opnemen en altijd heb je de verkeerde verwachtingen.

Tweede kijkbeurt valt altijd beter. Zo heb ik ondervonden met deze en The New World vandaag. Vooral de oorlog als setting leent zich voor een humanistische reis vol zelfreflectie en relativering. Briljant hoe de natuur troost, relativering en kalmte biedt in de razernij die oorlog biedt.

Wat een meester die Malick. Universele, poetische grootse en reflecterende cinema. Prachtig. Geen cineast die ook maar in de buurt komt van Malick wat mij betreft.

Ben bij de eerste kijkbeurt al weggeblazen. En wat een meerwaarde heeft Blu-Ray bij deze film. Ben uit m'n stoel geblazen.

Ik ook, al verwachtte ik wat 'anders' destijds. Zag 'm voor het eerst na het nog meer universele Tree of Life. Ben het met je eens, Bluray biedt een wereld an verschil en een goede homecinema set scheelt ook heel veel.

Benieuwd wat het volgend jaar gaat worden met al die Malicks die uitkomen .

Ik had van tevoren al het ene ander opgezocht want wilde niet met de verkeerde verwachtingen de film ingaan. Doe ik normaal nooit, maar had een vermoeden dat het bij deze film wel verstandig zou zijn. De film heeft twee maanden in de kast gestaan omdat ik 'm onder 'juiste omstandigheden' wilde kijken.

Dat is ook weer zoiets wat wel een enorme vereiste is. In de juiste omstandigheden kijken en geen invloeden van buitenaf. Slim geweest van je . Ik keek 'm iets te snel na The Tree of Life. Mijn fout, maar het is alsnog goedgekomen.

Was een sterke oorlogsfilm en blijkbaar ook de concurrent van Saving Private Ryan, en in het begin lijken de 2 films ook behoorlijk veel op elkaar (ze hebben bijvoorbeeld allebei de scene dat het leger aankomt aan een strand)

Maar dit was voor mij wel een realistische oorlogsfilm waar het gewoon weer niet om heldendom draait maar gewoon om overleven. De oorlogsscenes zagen er erg knap uit en ook vooral dat landschap sprak me erg aan en ik had niet echt snel het idee dat ze in Japan waren. Verder is de hele enorme lijst aan acteurs ook erg goed. Denk dat ik bijna geen film heb meegemaakt, met zoveel sterren in een. Dus zeg maar over 10 hoofdrolspelers. Ik moet zeggen dat ik daar soms een beetje moeite mee heb, aangezien je ook dan vaak acteurs uit elkaar moet houden. Ook de band tussen de soldaten en de wil om te overleven speelde hier een groot rol.

Wat mij betreft een prima oorlogsfilm.

3,5*

Mijn waardering is na mijn tweede herziening wederom omhoog gegaan, maar aangezien ik na mijn eerste kijkbeurt al op de maximale score zat laat ik deze per kijkbeurt maar een plaatsje in mijn persoonlijke top 10 stijgen. Wat een magistraal meesterwerk.

Gemengde gevoelens.

"Gemengde gevoelens" klinkt misschien negatief, maar dat ben ik niet. The Thin Red Line is een fantastisch stukje pure cinema. En toch.

Er zijn zo'n 3 à 4 personages die veruit de meest interessante zijn; had daar iets meer focus opgelegen in plaats van op het in beeld brengen van "grote namen", dan was dit epos compleet geweest.

Die 170 minuten zouden met minder personages ook goed te verteren zijn geweest. Het contrast tussen de verwoestingen van de mens en de rustige vastheid van de natuur is een hoofdpersoon op zich. Ik zou eeuwig naar dat fantastische schouwspel kunnen kijken.

Jim Caviezel, Ben Chaplin en Elias Koteas zijn misschien wel de minst bekende namen uit de sterrencast, maar acteren wel het best. Iemand als Sean Penn is ook geen onaangename toevoeging, maar daar blijft het bij.

Nick Nolte daarentegen kan zoveel schreeuwen met die lelijke rokersstem van hem als hij wil, indruk maken doet hij nooit. Maar ook de bijdrages van pakweg John Travolta, John Cusack, Woody Harrelson of godbetert George Clooney zijn te dom voor woorden. Geld opbrengen zullen zij wel doen, maar daar vloekt het dan ook: The Thin Red Line is allesbehalve de zoveelste commerciële, opgeklopte oorlogsfilm vol met macho's.

De filosofische mijmeringen zijn één ding, maar ik heb vooral genoten van het visuele. Deze film is zonder enige twijfel de mooist gefilmde oorlogsfilm ooit. Weg met chaotische, schokkerige en sensatiegerichte beelden; de rustige, poëtische en dromerige aanpak van Terrence Malick is veel en veel beter. Zelfs actiescènes zoals één van de vele bestormingen van de heuvel (één van de betere oorlogsscènes ooit) verliezen de focus van het geheel niet uit het oog.

Lang niet alle filosofische quotes hebben me kunnen bekoren, maar waar Malick en co wél met glans in geslaagd zijn is het menselijk maken van zijn personages (de op het eerste zicht melige flashbacks met Miranda Otto hadden eeuwig mogen doorgaan).

Ook Hans Zimmer verrast vriend en vijand. Hij toont hier dat hij meer, veel meer kan dan alleen bombastische geluiden produceren. De fijngevoelige achtergrondmuziek valt bijna niet op tussen al de visuele pracht en praal en dat is zelfs bijna een schande, maar toont aan hoe perfect de verpakking is.

3,5

Ik vond juist Nick Nolte het best van iedereen hier. Geweldig personage, hoe hij worstelt en de verkeerde beslissingen neemt.. Speelt ook een sleutelrol in het geheel. Zit vast tussen de jongens in het veld waar pragmatiek geldt en de heren boven hem die vooral bezig zijn met carrière en politiek. Kameraadschap vs wantrouwen. Denk dat als de film zich enkel op de mannen in het veld had gefocust het een stuk minder rijk brok cinema was geweest.

Wat ik zo knap vind is dat het best vaak naar kitsch neigt, maar steeds net niet over dat randje gaat, of dat ik het door zijn presentatie gewoon accepteer. Neem nou die flashbacks van een soldaat naar zijn vrouw thuis. In elke andere film zou dit enorm cheesy zijn, hier niet. Zoveel beeldenpracht, poëzie en grandeur. Heb ook het advies van Malick ter harte genomen en de volumeknop flink opengedraaid. Wat resulteerde in misschien wel de mooiste audiovisuele ervaring tot nu toe. Echt overdonderend, wist door zijn grootsheid zelfs te ontroeren. Verschijningen van enkele bekende namen zijn te verwaarlozen, maar waren blijkbaar nodig voor de financiering. Vooral Travolta voelde nogal misplaatst aan op dat schip, maar kon ook wel weer lachen om dat snorretje van hem. Daarnaast zijn enkele natuurshots er niet helemaal lekker in geëdit, waardoor het dus een beetje gekunsteld overkomt (hier wordt het randje dan toch enigszins overschreden). Laatste shot is werkelijk fenomenaal.

Pas mijn tweede Malick, weet nog niet welke de volgende wordt. Zou Badlands moeten zijn, maar daar is nog geen blu-ray van uit (alleen een HDTV-rip, maar wacht liever op een blu-ray van Criterion). Ach ja, kan nu ook naar voren werken aangezien To the Wonder er bijna is.

Redelijk goeie oorlogsfilm zonder meer....goed acteerwerk, goeie special effects en goed verhaal, niets op aan te merken, wel niet echt iets speciaals en misschien wat langdradig naar het einde toe een 3,5*

Mijn god:

Michael Jackson Apparently Met With Terrence Malick & Offered To Write A Song For 'The Thin Red Line' | The Playlist - blogs.indiewire.com

.

Pfff,...de film is bijna klaar,....en teleurgesteld.

Mag graag wat "diepere" films zien, huisfilm op zijn tijd, maar ook het simpele werk.

Ik dacht na de meeste opmerkingen hier een mix hiervan had gevonden, maar ik vind het allemaal "net niet"

Wat gebrul tegenover een flauwsmakend sausje van "diepte" en een cast waarvan ik veel meer verwacht had.

Nee,...dan liever een echte filmhuisfilm of gewoon simpel rambo die tanks met zijn blote handen wurgt.

Nolte, Penn, Cusack.... Prima acteurs, maar in The Thin Red Line passen ze gewoon niet. Het blijft me verbazen waarom juist deze acteurs gekozen zijn.

De film net bewonderd en vindt het zeker geen slechte film. Beetje wazig begin en af en toe wat overacting. Maar al bij al heb ik me prima vermaakt met deze film. Best veel actie en geeft een goed beeld hoe ruig het eraan toe ging.

3,5 / 5 geen topper, maar kijkt prima weg.

@ikvindjelekkah.. ? De film is nog bezig hoor ! duurt tot 00.00 !

Waarom zend rtl 7 dit ook in godsnaam uit en doet het in de voorstukjes lijken alsof het om een oorlogsfilm van het kaliber Windtalkers gaat?

Reclameblokken in een film zijn natuurlijk sowieso irritant maar voor een film als deze is het echt de doodsteek..

RTL7 - Van Malick naar de tampon reclame en weer terug naar Malick, Peugeot kopen, AH actie, terug naar Malick....