Planet of the Apes (1968)

Was ik de eerste keer behoorlijk gegrepen door de 'grootsch- ende meeslependheid' van deze film, na herziening moet er toch echt wel een vol punt af. Niet alleen vond ik de wendingen in het verhaal wat al te snel op elkaar volgen, er zitten ook een aantal storende elementen in die ik gewoon niet vat. Wie legt mij het volgende uit:

1) Aan het eind van de film blijkt dat de mens zichzelf heeft weggevaagd ("We blew it all up!"). Toch zijn er in de tijd die volgde nog altijd mensen, apen en paarden, waaruit blijkt dat tenminste een klein aantal van elk de verwoesting heeft overleefd. Gesteld dat de aap zich sindsdien heeft ontwikkeld tot een intelligent ras, als er toch mensen zijn die het hebben overleefd, waarom zijn deze dan teruggevallen in 'dierlijke' staat?
2) De apen kennen wetenschappelijke vondsten van de mens, zoals vuurwapens, brandslangen, fotografie en bloedtransfusie. Hoe verklaart dit zich in een nog altijd primitieve samenleving (paard en wagen, fakkels, primitieve woningbouw), waar nog niet eens stromend water of elektriciteit lijkt te zijn?
3) Waarom, ik zou zelfs bijna zeggen waarom THE FUCK, spreken de apen Engels? En waarom spreken ze Engels op zo'n onveranderde manier dat ze zelfs, eeuwen later, Taylor's beeldspraak en modern taalgebruik begrijpen? Om nog dieper te graven: waarom noemen ze zichzelf apen, terwijl dit een term is die door de mens aan ze toegekend is?
4) Hoe is het in godsnaam mogelijk dat naast de beenderen van een opgegraven mens van zo'n 1200 jaar oud, een (nog functionerende) PLASTIC pop wordt gevonden? Terwijl van andere mensen alleen nog maar de hartkleppen en valse tanden worden aangetroffen?
5) Dit is nogal een inkopper: Taylor had van begin af aan al veel meer mogelijkheden om kenbaar te maken dat hij de apen kon begrijpen (non-verbale communicatie bijvoorbeeld, zoals het gebaren dat je schrijfgerei nodig hebt). Waarom maakte hij daar geen gebruik van?
6) Het landschap wat we zien heeft geen enkele gelijkenis met de omgeving van New York. Hoe komt het Vrijheidsbeeld daar terecht zonder helemaal verpulverd te zijn? (Dit trouwens los gezien van het feit dat ik die scene angstaanjagend mooi vond).
7) Als de apen al een zo ver gaande kennis hebben van de wetenschap, waarom leunen ze dan nog altijd zo sterk op een religie die ze in een paar honderd vierkante kilometer dwingt? Dat voelt aan alsof we hier in Nederland een schaap kunnen klonen, maar nog geen wetenschap hebben van het bestaan van België en Duitsland.
8] Waarom loopt Charles Heston altijd met zijn tanden ontbloot?

Wie niet het einde weet, wie niet die domme dvd met die domme hoes koopt, (wie de film al gezien heeft snapt waarom)zal hoop ik de film ervaren zoals ik hem ervaar.

namelijk:
bijna 2 uur lang kijken naar een film waarin zoveel plotgaten zitten, zoveel dingen totaal niet kloppen, je bijna begint af te vragen waarom deze prulfilm zo goed is,komt het einde, het meest geniale einde allertijden! Echtwaar ik was helemaal van de kaart!

En nu een betoog over de plotgaten(jawel heb vrijetijd!)
Over die plot gaten die er nog wel zijn, moet men niet zeuren.

Het feit dat de aarde verwoest is, de evolutie onder invloed van nucleaire oorlog opnieuw is begonnen, maakt alles weer mogelijk!!

In die duizenden jaren evolutie kunnen dingen veranderden, niet veranderden en welke richting dan ook, alles in het verhaal, hoe dom het ook kan zijn, kan hypotetisch kloppen.

Wie aan Adam en Eva uitlegt hoe de 20ste eeuw in mekaar zit en hoe dit is in de loop der duizende jaren zo gekomen is, zal voor elk detail in onze maatschappij ook geen verklaring hebben!( haha niet uitlachen!)

Het doet er niet toe om in detail te weten waarom ze engels spreken, AK geweren hebben, waarom ze soms primitief zijn en soms heel ver zijn met hun wetenschap.
Waarom een pop en het vrijheidsbeeld het wel overleeft hebben of mensen niet kunnen praten. Die nieuwe evolutie maakt het mogelijk en kan deze dingen niet uitsluiten, dus is het geloofwaardig.

Vanaf de kernoorlog met resten van onze beschaving hebben de Apen een nieuwe sameleving gebouwd, en die doen het op hun manier!! Daarom maakt het einde alles goed in de film, werkelijk alles.

En dat gezeur over die maskers, valt hier ook onder.
Het zijn geen apen zoals nu in deze wereld, maar
geevolutineerde apen richting de mens..
Dus dat ze er uit zien als mensen met apenmaskers is volkomen logisch en geloofwaardig omdat het schepsel zijn die wij nu niet kennen. Dan hoefen ze er toch niet uit te zien als een baviaan of chimpansee van nu!
(je kunt chewbakka ook niet verwijten dat het lijkt op een mens in een pak?? jaja,)

prima film, die de belachelijke remake uit 2001 helemaal snel doet vergeten. vind het uitgangspunt in the Planet of the Apes films al erg leuk. wat als de mensen nu eens niet de baas zouden zijn?

De film begint als een leuke avonturenfilm en is een uur lang erg goed. dan zakt de film iets in (dat gedoe bij het tribunaal, vond ik wat minder), maar het einde maakt veel goed. het eind (dat doodleuk op de hoes van de dvd (je ziet Heston op zijn knieën zitten voor het gehalveerde vrijheidsbeeld)) is een van de beste ooit.

nog even tegengas geven aan de mensen die de kostuums en special effects niet goed vonden. als je meer vergelijkbare films uit die tijd ziet, moet je concluderen dat PA alleen zijn meerdere moet erkennen in 2001 van Kubrick. ik ga toch weer even een lekker cliché gebruiken; plaats deze film alsjeblieft in het juiste tijdskader. de film kreeg niet voor niets een oscar voor de make-up en een nominatie voor de kostuums. blijkbaar waren er in die tijd toch een aantal mensen van onder de indruk.

kortom een prima film die terecht in de imdb top 250 staat. 4 sterren [edit] hij is er toevallig net weer uitgevallen [/edit]

Een klassieker die de tand des tijds niet helemaal doorstaan heeft en soms behoorlijk knullig is. Acteren was ook wennen en niet echt mijn stijl. Maar ik heb ook het idee dat het bewust dik is aangezet, misschien wel om de tekortkomingen van de film te verexcuseren, misschien had het ingehouden allemaal slechter gewerkt. De bijna antichristelijke toon verbaasde me. Dat riep vast protesten op destijds. Het einde is niet veel minder dan geniaal, al wist ook ik wat ging komen (ik had heel erg lang geleden gezien en was bijna alles vergeten behalve het einde. Sowieso vond ik het laatste stuk het sterkst. Uiteindelijk prettig vermaak met veel thema's er geinig in verweven en duidelijk onder invloed van de tijdsgeest (Taylor zegt op een gegeven moment dat alleen heel jonge mensen baarden hebben ).

De film is wat mij betreft zeker geen meesterwerk, maar dat einde maakt heel erg veel goed.

Kleine 3.5*

Prima film met een klassiek einde. Gewoonweg een goed verhaal met een sterke cast. 3,5*.

De film viel mij tegen. De hele film kwam wat simpeltjes over. In alles wel. Ook weinig overtuigend geacteerd. Fotografie was niet bijzonder, en kwam er een wat bijzonderder shot, dan leek het of de regisseur nog even zo'n shot er in wilde. Pas vanaf het moment dat de kritiek op de maatschappij, en de hele mens naar voren kwam werd de film interessant. Al werd het wel weinig subtiel soms gebracht. Het was in ieder geval wel duidelijk. Het einde past daar prima in. Toch 3*

Magnifieke film met een zeer goed en boeiend verhaal. Charlton Heston speelde schitterend en het einde van de film was gewoon geweldig.

Ze zenden deze film vrijwel ieder jaar uit (vooral veel op de Duitse zenders) en ieder keer dat ze hem uitzenden probeer ik toch weer te kijken of in ieder geval een stuk ervan.

Lekker gedateerd allemaal met die apenpakken, maar wel leuk om eens deze klassieker te zien. En ondanks dat de kostuums naar de huidige maatstaven er bedenkelijk uitzien, irriteert het geen moment. Het einde mag voor de meesten geen verrassing wezen, maar was toentertijd eentje waar mensen van de bioscoopstoel werden geblazen, me dunkt.

Volgens mij had ik deze klassieker al een jaar in huis, maar op één of andere manier lokte deze Planet of the Apes me nooit zo. Ooit eens de 2-disc SE gekocht en na het zien van deze film vandaag ben ik daar toch erg blij mee, want ik vond het een geweldige film.

Oké, het oogt allemaal aardig gedateerd en houterig (dit is overigens eerder gezegd ), maar een film uit '68 hoort gewoon in een ander tijdsbeeld geplaatst te worden. Die oscarnominaties krijgt de film natuurlijk niet voor niets. Ik vind dat het gedateerde ''deze oudere'' films altijd een bepaalde charme meegeeft. De settings zijn prachtig; de woestijn, het dorpje, de kooien, de jungle en ga zo maar door, allemaal geweldig. De film is daarnaast erg vermakelijk. Heston had best wat beter z'n best mogen doen om te laten zien dat hij wel degelijk veel ''slimmer'' was dan die apen, maar de film kent nog wel meer van dit soort schoonheidsfoutjes.

Ook dat hele gedoe met Nova, gespeeld door Linda Harrison vond ik erg leuk. Ik had daar ook een mooie vrouw meegenomen in ieder geval. Daarnaast staat het weer voor een soort ''nieuw begin'' van de mens, als die twee weer kinderen krijgen. Het einde is prachtig, echt fenomenaal. En ondanks dat het waarschijnlijk één van de meest bekende eindes in de filmhistorie is en er ook een glimps van het vrijheidsbeeld op de hoes van de dvd stond, wist ik niet wat me te wachten stond. Geweldig. Het vrijheidsbeeld had allang vergaan moeten zijn, maar de symobliek is gewoon prachtig en doet veel vergeven. Vier sterren van mijn kant.

Ik vond dit een geweldige film. Ik heb er met meer plezier naar gekeken dan de remake die me achteraf toch het gevoel gaf dat ik beter een andere film had kunnen huren. Op het hoesje staat iets over een klassiek sci-fi avontuur voor de nieuwe sci-fi fans. Dit is het enige wat ik niet echt terecht vind. Ik vind het namelijk niet echt een sci-fi film maar eerder een drama/avontuur film. De eerste 20 a 30 minuten is het wel degelijk een sci-fi film te noemen maar als ze uiteindelijk door de apen gevangen zijn genomen gebeurd er niks meer op dit vlak. Wat ik ook wel jammer vond is dat je in het begin het idee krijgt dat ze op een totaal andere planeet zijn terecht gekomen waar andere natuurwetten gelden. Zoals het bliksemen en donderen zonder dat de wolken donker zijn en dergelijke. Wat mij betreft had dit er niet in gehoeven. Vooral omdat we er aan het einde achter komen dat ze op de planeet aarde zijn. Want als ze al de hele tijd "thuis" zijn hoe kan het dan dat er andere natuurwetten gelden...
Naast die 2 dingen heb ik absoluut niks aan te merken op deze film. De boodschap is mooi, de kostuums zijn zeker voor die tijd indrukwekkend gemaakt en de hele sfeer in de film is gewoon geweldig neergezet.
Het einde kon me niet echt meer verrassen hoewel ik wel al een sterk vermoeden had "dankzij" de plaatjes op het hoesje.
Deze film moet je gewoon gezien hebben als film liefhebber!

Een prima klassieker, die her en der wel wat gedateerd oogt, maar qua verhaal en invulling interessant genoeg is om tot het einde toe te boeien. De apen zelf zien er behoorlijk nep uit en het is af en toe wel zeer duidelijk te zien dat het gewoon mensen in pakken zijn, maar desondanks heeft het toch ook wel zijn charme en kan ik het meer waarderen dan de slechte CGI, die we ook in deze tijd nog regelmatig voorgeschoteld krijgen. Ik was nooit echt van het verhaal op de hoogte en liet me dan ook af en toe verrassen door het verloop van de film. Het acteerwerk was ik niet altijd even van onder de indruk. Beetje druk en overdreven vaak, maar verder heb ik weinig te klagen. De planeet is mooi gemaakt en het verhaal is toch redelijk onvoorspelbaar, op de ontsnapping aan het eind na, maar dan wordt je uiteindelijk alsnog verrast door het indrukwekkende einde, waarbij het uiteindelijk de aarde blijkt te zijn en niet een of andere vreemde planeet. Erg mooi einde toch wel van deze uiterst charmante film. Ik heb de remake ook nog nooit gezien, maar ik ben wel benieuwd wat Tim Burton er van gemaakt heeft, dus daar ga ik nu ook maar eens naar op zoek.

3,5*

Vond het vroeger al een heel erg indrukwekkende film. Vooral hoe die apen eruit zagen en het einde. Leuk gegeven dat de apen de macht overnemen. Heel erg mooie film met prachtige omgevingen goed acteerwerk en natuurlijk mooie special effects. Linda Harrison is ook een mooi verschijnsel in deze film. 5,0.

Erg gaafe science-fiction film. Ik was vooral gecharmeerd van de zeer degelijke opbouw en de toch interessante uitwerking van het verhaal. Vond Charlton Heston behoorlijk spelen maar de show wordt natuurlijk gestolen door de geweldige apen.Tim Burton's versie doet duidelijk onder voor deze bijzonder goede film. Planet of the Apes is een gaafe film.

Deze film mag dan gedateerd zijn in de zin, dat de apen geen schrik meer inboezemen. Planet of the Apes is nòg steeds een hoogst vermakelijke avonturenfilm, die draait om de verkenning van onbekend terrein, naastenliefde ( vertederende rollen van de 2 apen: Dr. Zira & haar vriend ) en een intelligent script, ( men vertoeft op een verre planeet in het heelal, waar de rollen tussen mensen en apen exact zijn omgedraaid ).

Dit alles levert een amusante film op waarbij ik o.a. genoten heb van een struintocht door onbekend landschap en een heuse invasie van actie als de apen, de mensen gevangen nemen. De fotografie van de apenplaneet is met name in het begin toch best wel mooi, de regisseur bewijst ook dat hij oog heeft voor enkele aparte camerastandpunten. De apenkostuums zijn niet heel denderend, maar eigenlijk vond ik het concept al zó leuk, dat ik mij nauwelijks kon storen aan de gedateerde apenpakken.

Ik zat eigenlijk met een 3,5* in mijn hoofd, toen ik plotseling werd lamgeslagen door het spetterende sluitstuk van deze film. Uiteraard wist ik wel dat Planet of the Apes verantwoordelijk was voor een van de meest tot de verbeelding sprekende eindscenes ooit, maar dit sloeg alles! Gelukkig, was ik nog niet vervuild geraakt met de remake van deze film. Wat een verbluffend krachtig einde! Zowel schitterend bedacht op papier als gefilmd. Ik had gewoon nooit voor mogelijk kunnen houden dat men gewoon op de aarde aan het vertoeven was. De manier waarop dit vervolgens ook duidelijk gemaakt werd, met een alom gekend, iconisch standbeeld dat meer zegt dan 1.000 woorden. Een prachtig staaltje aan beeldtaal! Een 4*

Oké, dus het is een bij vlagen wat gedateerde film. Niet in de make-up afdeling wat mij betreft. ik vind het er nog altijd overtuigend uitzien, zelfs met een zijnoot dat het nu inderdaad beter kan. Het zijn meer de sets die een wat gedateerde indruk maken. Net wat te kaal en goedkoop ogen ze. En misschien is Franklin J. Schaffner niet de meest geïnspireerde regisseur voor een film als deze, al levert hij nog wel veel sfeer als de astronauten aan het begin op de dan nog voor hun onbekende planeet ronddwalen. Ook het scenario is soms iets te recht voor zijn raap en bovendien bevolkt door wat al te flauwe grapjes ("Man see, man do" of als die drie oerang-oetans van het tribunaal in bekende pose zitten waarin één de oren bedekt, één de ogen en één de mond). En misschien is het acteerwerk soms wat over-the-top. Niettemin vind ik dat er nog altijd een prima avonturenfilm overeind staat, met enkele leuke en intrigerende ideeën.

De opbouw is perfect. De planeet en haar mysteries worden lekker langzaam onthuld, zonder dat het saai wordt, dankzij goed getimede avonturenscènes. Ik vond het verhaal erg leuk en er wordt, mede door het bekende einde, een goed episch gevoel gecreëerd over de toekomst en/ of geschiedenis van de mens. Het is eigenlijk een echte ideeënfilm, vol met dialogen over religie, evolutie en mensen- en dierenrechten. Diepfilosofisch is het niet, daar zijn de dialogen te simpel voor, maar doordat ze het verhaal goed ondersteunen en het naar het befaamde eidne leidt werkt het allemaal prima. Jammer dan weer dat het einde nooit geheim wordt gehouden. Zo'n beetje iedere afbeelding van de film die ik zag de afgelopen jaren was die van het Vrijheidsbeeld. Hij stond ook op zowel de voor- als achterkant van de dvd-hoes. Een grote impact maakte het einde dan ook niet, maar het is wel een sterk beeld.

Goed vermaak dit. Ik vraag me af of er niet een meer horrorachtige film in verstopt zit.
3,5*

Zoveel jaar na dato nog steeds een erg sterke film.

De film begint erg steriel en met een kleine kritiek op de mensheid zoals verteld door Heston. Dan beginnen de credits met de opvolgende scène waarin de astronauten neer storten. Erg surrealistisch allemaal. Dit wordt alleen maar versterkt door de mooie beelden rond en in Lake Powell. De muziek van Jerry Goldsmith draagt daar alleen maar aan bij. Misschien wel een van zijn beste scores. Niet meteen iets wat je bij hem zou verwachten. Erg bevreemende muziek waarin gebruik word gemaakt van niet alledaagse instrumenten. Past perfect bij de film, de beelden en het verhaal. Dan komen we in de omgekeerde wereld terecht. Tot we op dit punt komen, krijgen we nog wel een lange intro, waarin de karakters wat meer worden voorgesteld. Nog steeds met de kritiek op de mensheid die vooral van Taylor komt. Naarmate ze verder in de woesternij komen, worden we voorgesteld aan de bewoners. De mensheid lijkt meer op de oermens en apen hebben het roer overgenomen op de planeet waar we ons nu bevinden. De omgekeerde wereld van wat we hier kennen. De apen zijn verder geëvalueerd in intelligente wezens en de mensen zijn weer terug bij af.

Je vraagt je dan af waarom de apen niet verder zijn gegaan in hun evolutie en een futuristische wereld hebben gecreëerd. Het antwoord is simpel, geld. Een futuristische wereld zou te duur zijn, en vandaar dat de schrijvers hebben gekozen om het zo low tech mogelijk te houden. Bijna al het geld ging namelijk op aan het maken van de maskers. Die zien er voor die tijd goed uit, al is het nu niet zo baanbrekend meer, en kunnen acteurs nu beter door de maskers acteren. Toch heeft het low tech wel wat, en draagt dat ook bij de sfeer van de film.

Taylor komt er achter hoe het is om onder aan de ladder te staan in de evolutie. Toch krijgt hij hulp van twee chimpansee's. Die worden erg goed vertolkt door Roddy McDowell en Kim Hunter. Ook de rest van de cast doet het prima. Het verhaal blijft een wat politieke lading houden, bewust of onbewust. Gelukkig is dit nergens echt storend, en blijft het avontuur, want dat is het in eerste instantie, boeien en vermaken. De situaties zijn leuk, en de dialogen interessant. Dit alles raast af op een einde die je nog erg lang zal bijblijven. Erg mooi gedaan en verhaal technisch een slimme zet.

Planet of the Apes is nog steeds een erg leuke film. Avontuurlijk, een beetje een politiek geladen tintje en een kritiek op de maatschappij die echter nooit in de weg staan van het avontuurlijke deel. Designs zijn erg mooi, en de make-up doet zijn werk goed. Het surrealistische druipt er vanaf en ook visueel is dit een pareltje.

Ik heb het niet echt voor zulke spacy films. Ik was dan ook blij dat het spacy gedoe na circa 5 minuten al gedaan was. Een ander voordeel is dat de film begint met de dood van de dame. Dat bespaard ons een heleboel gedoe. En wat ik niet had durven hopen is dat ook de andere personages, die toch hoofdpersonages schenen te zijn, ook snel het loodje zouden leggen. Dan zijn we daar toch vanaf.

Een negatieve zaak is dat die dame dan direct vervangen wordt door een stomme variant, die meegesleurd wordt tot het einde van de film, zodat het dan toch een happy Hollywood-ending kan worden. Dat zorgt er toch voor dat er wat sleur zit in de film.

Het laatste vond ik maar zever. Ik was eigenlijk al van in het midden van de film bewust dat het zich op aarde af speelde. Het is raar dat Vrijheidsbeeld wel overleefde, maar er voor de rest niets meer te vinden is van bebouwing.
It just makes no sense.

De film speelt natuurlijk in op de actualiteit, en is daarom eigenlijk gedoemd om te dateren. En dat is hij, 40 jaar na datum, ook. Er wordt een sneer uit gehaald naar religie. In de jaren 60 begon het jonge volk zich te verzetten tegen de kleinburgerlijke bekrompenheid en religie. Deze film illustreert een mooi staaltje godsdienstwaanzin. Te vergelijken met de kerk die jarenlang ontkende dat de wereld rond was.
Een 2de iets waar de film naar uit haalt is naar de koude oorlog. Het hoofdpersonage dat het constant heeft over zijn ‘vlucht’ van de Aarde, omdat de mensen steeds onaardig zijn. Ook ‘de knop’ en ‘de bom’ komen een aantal keer voorbij.

Een pluspunt is dat de film me minder irriteerde dan ik had verwacht. De apen zijn namelijk niet constant irritant. Ze blinken eigenlijk ook niet uit.
Ik blijf het eigenlijk spijtig vinden dat we na een half uurtje te maken krijgen met de apen. Het deel van de film tot dan toe was echt beangstigd; De sfeer was echt dodelijk!. Daarnaast zijn de dialogen in het begin ook veel hoogstaander dan daarna. Men moest de film gewoon een andere verloop toekennen, want er zat meer in.


2,5* En dat is al veel meer dan wat ik er van verwacht had.

Met het oog op de reboot van de Planet of the Apes serie die binnenkort aan het draaien is ga ik maar eens het origineel kijken en de remake uit 2001 herkijken. Zeker het origineel zou ik toch eens moeten zien.

Het is een sterke film geworden die vooral door het thema weet te boeien. Nu eens niet de mens als overheerser, maar de apen. Het zijn surrealistische momenten als je apen met elkaar ziet bespreken dat de mensen niet veel kunnen, op wat kunstjes na. Wat begint als een behoorlijke avonturenfilm, dat verandert na een uurtje van toon en wordt veel scherper. Soms vond ik de rechtbankmomenten wat langdradig, maar over het algemeen bleef het toch wel boeien. En dan heb je ook nog het einde waaruit blijkt dat ze al die tijd op de aarde hebben gezeten. Schitterend shot, als je het verwoeste Statue of Liberty voor je ziet liggen. Gelukkig wist ik helemaal niks van dit einde, waardoor het de impact niet verloor.

Visueel gezien heeft de film de tand des tijds helaas niet echt overleefd. Niet dat het storend was, maar je ziet natuurlijk wel duidelijk mensen in apenpakken. Maar gelukkig kan ik me goed inleven in 1968; dit is natuurlijk logisch. Dit zijn eigenlijk films die eerder vandaag de dag gemaakt zouden worden door de computermogelijkheden, maar ik vind het wel sterk dat ze dit toen al hebben geprobeerd, 43 jaar terug. Fraaie klassieker.

3,5*

In navolging op veel MM-gebruikers deze film maar eens gepakt voordat ik me waag aan de reboot die onlangs uitgekomen is.

En, al is het wel zeer duidelijk een gedateerde jaren '60 film, het heeft me zeker verrast.
Wat betreft de acteurs met een apenpak, tja, wat moest je in die tijd anders verzinnen. Maar het is wel zeer duidelijk te zien en het heeft toch duidelijk wel een invloed op het kijken zelf.

Het begin is prachtig en je bent als kijker zelf ook behoorlijk nieuwsgierig wat er zich nou precies op het eiland bevind.
Vanaf het moment dat de apen in beeld komen wordt de film naar mijn mening iets minder interessant.
Het einde maakt het weer helemaal goed en zorgde voor een kippenvelmomentje..

De muziek kon me niet boeien en vond ik eerder irritant dat een ware toevoeging. Maar al met al toch zeker een geslaagde kijkbeurt en ik heb zin in de reboot!
Maar toch eerst maar eens de versie uit 2001 bekijken..
Deze film is toch zeker 3,5 ster waard!

Geweldige film!! Voor die tijd (de slechte studio, goedkope kostuums en matige acteurs-tijd) is dit een MEGA goede film. En zelf voor deze tijd is het een meesterwerk. Goed geacteerd. Goed verhaal. Prachtige locaties. Goede kostuums. Goede effecten. Ook de apen zijn heel erg goed gemaakt. Totaal onverwacht einde. Prachtige film. Ben erg benieuwd naar Tim Burton's remake alhoewel ik betwijfel of dat die deze kan evenaren.

Prachtige film over een groep astronauten die terecht komen op een vreemde planeet waar de apen de dienst uitmaken. Een origineel verhaal over een omgekeerde wereld tussen mens en dier. Een vrij onheilspellend eerste gedeelte waarbij de muziek van Jerry Goldsmith zeker aan bij draagt. De make-up ziet er ruim 40 jaar na dato nog geloofwaardig uit, en ook de sets zijn mooi. Een sterk en verrassend einde.

Vermakelijk oudje, beter dan die Burton-versie dat is zeker. Aardige decors en de rest van de aankleding mag er ook nog steeds zijn, en er wordt rustig de tijd genomen om het verhaal uiteen te zetten. Voor de rest ligt het er allemaal iets te dik bovenop. Zowel de mens-aap rolverdeling, als het feit dat we ons al die tijd op aarde bevinden.

3.0*

Planet of the apes is een indrukwekkende film die de mensheid een spiegel voorhoudt. De verwijten die Taylor geeft aan de apen, is deels naar zichzelf. De mens voelt zich superieur en was in het verleden wel eens meer blind voor nieuwe dingen door het vasthouden van geloof. Vond het misschien wel raar om zo'n morele film te horen uit de mond van Charlton Heston, een enorme wapenliefhebber.

Maar kom, de film is lang niet gedateerd en heeft soms een beklemmend sfeertje. Het mocht van mij soms zelfs nog iets meer duister. De film blijft boeien tot het einde, dat door de domste dvd-hoes voor velen al wordt verknald. In elk geval een klassieker en nog steeds leuk om zien.

Verouderd prul.

Ooit al eens gezien, herinnerde me er niet heel veel meer van maar het einde stond me nog wel bij. Met de reboot vol aan de gang daarom deze film nog maar eens bekeken, dat viel serieus tegen.

Het begin, even los van de ruimtereis dan, is op zich nog niet zo slecht. De drie die aankomen op de planeet en wat ronddolen tenmidde woeste ('t zal wel de Grand Canyon geweest zijn) landschappen, dat heeft nog wel iets. Eens de apen erbij komen is de pret echter snel verdwenen.

De kostumering is best storend. Alle rubber en plamuur verhinderen een hoop uitstraling van de acteurs, al moet je zeggen dat als je Heston bezigziet dat misschien niet eens zo slecht is. Ongekend staaltje overacting dat amper aan te gluren valt. Maar het is vooral de civilisatie van de apen die erg saai en primitief is, behalve dan natuurlijk de "slechtere kanten". Die zijn namelijk nodig voor de spiegel etc etc ... 't is allemaal zo plat als een dubbeltje natuurlijk.

Daarom best jammer dat het pure avonturenstuk uit het eerste half uur niet gewoon voortgezet werd. Nu wordt het veel te snel prekerig en vervelend, in combinatie met verouderde make-up effecten en kale decors levert dat serieus irritante cinema op.

Bij die oude vervolgen blijf ik maar even uit de buurt.

0.5*

Heel erg goede film. Het verhaal spreekt mij enorm aan. Al vanaf de eerste minuut zat ik helemaal in de film. Er wordt in de film een erg surrealistisch beeld geschept van een wereld waarin de apen de baas zijn over de mensen. Op een goede manier wordt de mens ook een spiegel voorgehouden en de film zet dan ook aan tot nadenken. De scenes waarin de mensen door apen als beesten worden behandeld vind ik geniaal. Het is hier al eerdergenoemd, maar ook het ontkennen van de evolutietheorie door de apen is een geniale vondst.

De film werd opgenomen op een aantal prachtige locaties. Vooral in de eerste helft van de film is het genieten geblazen met mooie beelden van o.a. de Grand Canyon.

Het acteerwerk is erg sterk. Charlton Heston acteerde erg goed als een soort macho achtig figuur. Bij de apen viel vooral Maurice Evans als Dr. Zaius in positieve zin op. Dit personage had naar mijn mening erg veel charisma. Maar ook de rest van de cast acteerde erg sterk.

Jerry Goldsmith componeerde de muziek voor deze film. Zijn bijdrage is geweldig. Hij komt met een geweldige experimentele muziek aanzetten wat de film zeker naar een nog hoger niveau teelt.

Het einde van de film maakt het helemaal af. De scene waar door middel van de restanten van het Vrijheidsbeeld duidelijk wordt dat het verhaal zich gewoon afspeelt op aarde vind ik geniaal. De scene gaf net het laatste zetje wat ik nodig had om deze film de maximale score te geven.

5,0*

De originele verfilming van Planet of the Apes. Qua verhaal best aardig, zeker het begin is zeer behoorlijk. Na de confrontatie tussen de apen en mensen wordt het iets minder, hier en daar iets te zwaar aangezet. De aankleding is best charmant en ook niet verkeerd. Het acteerwerk houdt daarentegen niet echt over, met name hoofdrolspeler Charlton Heston acteert bepaald niet best. Toch best aardig om een keer te zien.

Ik vond dit wel een charmant filmpje en nadat ik de nieuwe trilogie heb gezien, merk je dat er veel dingen leuk terugkomen. Heston doet het prima, de apen make up is voor die tijd ook prima en het is al lang een verademing dat de mondjes meebewegen. De omgekeerde evolutie thematiek wordt ook lekker weinig subtiel gebracht en dat heeft z'n charmes. Ik kon wel erg genieten van het begin in dat dorpje.

De actie is wat houterig en ik miste een beetje het gevoel van een samenleving. Alles is erg kleinschalig, blijft bij een paar apen en de andere apen in de film zijn er vooral om aan de kant te springen voor Heston. Het was iets leuker geweest als we een glimp van de samenleving zouden hebben gekregen en dan had de film van mij best 10 minuten langer mogen duren. De verboden zone oogte ook niet zo heel groot.

Dan merk je toch de limiet van het maken van een film in de jaren 60 en 70.

De interesse voor deel 2 is iig opgewekt

3,5*

“Take your stinking paws off me, you damned dirty ape!”

Schitterende klassieker. Het iconische einde is natuurlijk bekend en maakt na al die jaren nog steeds indruk. Maar ook de sets zien er schitterend uit, en het acteerspel is uitstekend. Charlton Heston strandt op een (denkt hij) vreemde planeet en komt erachter dat apen de macht hebben, en dat de mensen gevangen worden gehouden. De mensen kunnen niet praten en worden als minderwaardig gezien. Een intrigerend uitgangspunt, en Planet of the Apes heeft nog niets van zijn relevantie en importantie verloren. De apen zien er natuurlijk niet heel overtuigend uit, maar als je jezelf daar overeen kan zetten valt er genoeg te genieten.

De originele Planet of the apes uit 1968 blijft zich moeiteloos staande houden tussen alle vervolgfilms en remakes die we tegenwoordig voorgeschoteld krijgen. De film kende een enorm commercieel succes en was voor het grote publiek toegankelijker dan die andere scifi-film van Kubrick die destijds meer beroering uitlokte. In de hoofdrol uiteraard, Charlton Heston, die zijn strepen al meermaals verdiende met The Ten Commands (1956), Ben Hur (1959) en El Cid (1961).

Planet of the apes heeft een niet zo'n positieve visie over de mensheid. De mensheid is arrogant, wraak- en oorlogszuchtig. Door zijn steeds groeiende honger naar macht en hebzucht creëerde hij zij eigen ondergang. De apen gaan dezelfde toer op wanneer ze Taylor op onredelijke wijze terechtstellen. Ook de gevangenschap vzn de andere mensen is barbaars en verschilt in niets in wat de mens zou kunnen doen. Later gaat de film de wetenschappelijke-religieuze toer op: de angst voor vernieuwing en bovenals de vrees dat de geschiedenis onthuld wordt. De verboden zone herbergt de oorsprong van de evolutie van de apen. Het eindshot is welbekend, maar blijft fascinerend en een slag in je gezicht, telkens opnieuw.

Qua decor en kostuums is de film meer dan behoorlijk zeker als je weet dat de film reeds 50 jaar oud is. Elke aap heeft zijn eigen persoonlijkheid en is anders gekleed. Het spreken verloopt misschien niet altijd synchroon, maar na een tijdje let je daar niet meer op. Fijne sfeer, goede muziek, mooi decor en bovenal een sterk verhaal met boodschap. Deze Planet of the apes heeft zijn originaliteit mee en is niet meer geëvenaard door zijn opvolgers. Kleine miniklassieker!

Na War of the Planet of the Apes (2017) gezien te hebben, ook deze originele Planet of the Apes (1968) nog eens herzien en ik blijf het ondanks zijn leeftijd een goede film vinden. Toegegeven, het acteren is nogal houterig, de gevechten tussen Taylor en de apen zien er heel nep uit en de apenplaneet ziet er helemaal niet uit als een onbekende planeet ergens ver weg in het heelal, terwijl de astronauten er geen moment aan denken dat ze terug op aarde zijn.

Maar het idee voor die tijd was erg origineel (weliswaar gebaseerd op een boek La Planète des Singes uit 1963 van de Fransman Pierre Boulle) en de make up van de apen was heel goed gemaakt. Er was natuurlijk nog geen CGI in die tijd, en men kan zich afvragen wat er het meest nep uitziet: CGI of acteurs in maskers en make up?

Charlton Heston imponeert weer in zijn rol als George Taylor. De man straalt gewoon mannelijkheid uit, en schitterde eerder al in Ben-Hur (1959) en The Ten Commandments (1956). Linda Harrison als de mooie Nova heeft niet zoveel te doen aangezien ze niet kan praten, maar ze weet met haar grote ogen toch goed uitdrukking te geven aan haar emoties.

Als je deze film zonder enige voorkennis kunt ingaan, zal je natuurlijk meer geshockeerd zijn bij de verrassende ontknoping, maar is er nog wel een mens die niet weet op welke planeet Taylor zich bevindt? En dat is een beetje jammer, want ik kan mij nog herinneren hoe ikzelf als kind compleet uit het veld geslagen was bij het zien van de laatste beelden van Planet of the Apes.