Blue Velvet (1986)

amyl nitraat, ook wel bekend als poppers

Da's toch niet echt drugs?

Zeker wel.

Wel drugs ja. Was voorheen legaal in Nederland (vaak te verkrijgen in sexshops) en nu verboden meen ik. Heb 't wel eens geprobeerd. Erg leuk. Poppers waren erg populair in het homoseksuele circuit.

Wel leuk om te weten dat in het originele script het geen drugs waren, maar gewone helium, om zijn stem te vervormen. Dennis Hopper begreep dit echter niet en heeft aangedrongen om er drugs van te maken.

In een docu heeft Hopper later bekent dat dit een domme beslissing van hem was en zag nu in dat het karakter nog zieker en enger was geweest als hij idd geen drugs gebruikte maar van nature al zo was. Om nog maar te zwijgen over hoeveel zieker "Daddy wants to fuck" in hoge helium-vervormde stem had geklonken.

Die heliumstem lijkt me niets. Dat had het alleen maar flauwer gemaakt denk ik.

Ik weet het niet, Zou kunnen werken. Vraag me alleen af waarom David Lynch toentertijd Hopper niet kon uitleggen waarom hij voor de helium ging.

Hopper zei van zichzelf dat hij toen onmogelijk was om mee te werken en is blijven zeuren om die edit, zelfs na de vele pogingen van Lynch om hem te overtuigen.

Het had idd ook best belachelijk kunnen uitpakken, maar in Lynch z'n vervreemdende stijl denk ik dat het toch nog creepier was geweest.

Wel of geen helium/drugs...het blijft een geweldige film! Dit genre is niet echt mijn ding, maar de film heeft me ontzettend kunnen boeien! Het duurde wel een beetje lang voordat ik er helemaal in zat, maar toen het zover was...wow! Het camerawerk...de kleuren...de muziek...echt super!

Ik vond het acteerwerk niet altijd overtuigend (mnv de vriendin van Jeffrey) maar Frank (hopper) was weer super!

Wat begon als een perfect Hitchock-thema, verloopt verder als een commercieel geschijt van jewelste.

Als de kijker moet ingelicht worden over de decadentie, geweld en drugs van onze samenleving, dan gebeurt dat best op een andere, verantwoordde manier en niet met een film die aan éénieder te grabbel wordt gegooid.

Dit is niet " vanaf 10..12,..15 of 18. Ook niet " Te mijden" of "Af te raden" maar gewoon "Productie verboden".

I'm sorry.

110% art house is het en blijft het. Zie totaal niet wat er zo commercieel aan is.

Snap verder ook niet zoveel van je kritiek. Wat is er mis met deze film in jou ogen?

Ik denk dat U zich misschien vergist van film.

Ik zag gisteren Blue Velvet voor het eerst, zonder er voorafgaandelijk commentaar te hebben over gelezen. Ondertussen vernam ik dat de film bij zijn verschijnen reeds veel stof heeft doen opwaaien : felle bewonderaars, felle tegenstanders.

Ik zal dan maar bij die laatste groep behoren.

Tot op het ogenblik dat het hoofdpersonnage zich verstopt in de kamer van de verdachte zangeres, vond ik de film best onderhoudend, maar dan komen er plots allerlei absurditeiten, scènes en toestanden die, voor mij althans, inhoudelijk geen meerwaarde met zich meebrengen, hoe filmisch mooi voorstaanders dit ook mogen noemen.

Wellicht ben ik te hard geweest in mijn bewoordingen, maar van dergelijke films zal ik nooit houden.

Ik behoud wel het respect voor éénieders mening.

Ach ieder zijn mening. Voor mij is de film een idyllische droom die omslaat in een donkere nachtmerrie. Om uiteindelijk te ontwaken op een mooie vroege zomerse dag. Een vorm van filmkunst die Hitchock nooit gemaakt heeft en al zeker niet commercieel is. Maar zeker toen de film uitkwam spraken er grote groepen schande van, dus je felle reactie is niet uitzonderlijk.

Na MD word dit waarschijnlijk mijn 2e Lynch. Kan iemand mij vertellen of er weer van die 'droomtheorieen' in zitten verweven of is het gewoon 'what you see is what you get'?

Eigenlijk zit het een beetje in het midden; een beetje dromerig realisme, maar over theorieen e.d. hoef je je hier geen zorgen te maken.

Hangt van jezelf af.

Perfect interpreteerbaar als rechttoe rechtaan verhaal (wel goed opletten, want eenmaal de hoofdpersoon zich als detective ontpopt, zal je merken dat het allemaal ingenieus in elkaar zit !).

Maar de film heeft een dubbele bodem : als je dieper wilt graven, ook dan heb je er nog een hele kluif aan...

Onwaarschijnlijk sterke film dus, zeker niet voor watjes !

Hmm, ik had iets heel anders van deze film verwacht, misschien dat hij me daarom een beetje tegenviel. Ik weet dat er hier veel mensen zijn die lyrisch zijn over deze film en het de beste film van David Lynch vinden en ik vind het jammer dat ik niet kan zien wat er mooi aan deze film is. Ten eerste snapte ik op een gegeven moment niet meer wat er aan de hand was en ten tweede miste ik ook een beetje de typische Lynchsfeer (op enkele momenten na dan). Ik heb hem op dvd, dus ik zal hem nog een keer bekijken, maar ik bleef helemaal verward achter na het kijken van Blue Velvet.

3 sterren.

Had destijds het zelfde als jou en heb de film daarna ook nooit meer gezien maar ik vond de sfeer zo geniaal, de rollen zo geweldig vertolkt (en dan vooral Hopper in een van de beste rollen ooit vertolkt), de score is zo beklemmend en het hele "niets is wat het lijkt verhaaltijtje" is echt schitterend op het doek gebracht, de film heeft zeker niet het typische Lynch sfeertje zoals in zijn latere werk als bijvoorbeeld Mulholland Drive, het was imo zelfs iets beter. En ik durf trouwens wel te roepen dat dit mijn favoriete Lynch film is. Gewoon eens herkijken zou ik zeggen, zal ik binnenkort ook eens doen.

Tijdenlang veel dingen over David Lynch gehoord van hoe ingewikkeld zijn films nog wel zijn en hoe hij zijn films creepy kon maken zonder horror te gebruiken. Maar toch niet aan toegekomen om eens een film van hem te zien. Nouja... de films die ik van hem wou zien (Eraserhead, Blue Velvet, Elephent Man en Lost Highway) waren best wel moeilijk te vinden en op internet best prijzig. Totdat ik Blue Velvet vond en ik moet zeggen: Het is een schitterende film en helemaal wat ik verwachte.

Het is inderdaad best een ingewikkelde film en veel dingen worden nog wel doormekaar gehaald. En zoals hierboven gezegt: ondanks het geen horrorfilm was, wist Lynch toch bepaalde dingen zo te maken dat je met ingehouden adem zat te kijken, al zou het niet veel voorstellen oa: mensen die vanuit het donker tevoorschijn komen, het verstoppen in de kast, die mieren, aan het eind dat Jeffrey zich moest verstoppen voor Frank enz En dat allemaal met een donkere achtergrond en creepy muziek.

Het verhaal is idd een warboel maar ik vind dat er wel waanzinnig goed in word geacteerd. Mc Cachlan als een doodnormale student die in de macabre situatie terecht komt. Rossellini als een sadomasochistische zangeres en als klap op de vuurpijl, dat de hele film ook goedmaakt: Hopper als psychopaat, die lekker hard, cynisch en flink gestoord was. Ook Laura Dern die er constant in word meegesleurd deed het perfect. De blues-muziek en de jaren 50 slow-rock & roll deuntjes zorgden voor sfeervolle achtergrond-geluiden.

Blue Velvet was voor mij een aangename kennismaking (eindelijk) met Lynch. Lynch is de volgende regiseur waarvan ik meer dingen op de kop wil tikken. Alhoewel ik dat toch al een tijdje wou. Maar na Blue Velvet word de druk om meer dingen van hem te kopen steeds groter.

5,0*

Ben erg blij dat hij je beviel

Eraserhead ben je misgelopen, die was zondag (nacht) op tv, verder zou ik je graag Mulholland Drive aanraden om hierna te gaan zien. En ook de rest van zijn films zijn geweldig, je hebt dus nog een hoop om naar uit te kijken.

Ik heb de film (op een aantal shots/beelden na, Lynch' handelsmerk) absoluut niet als dromerig of surrealistisch ervaren. Blue Velvet is een spannende sombere misdaad-mystery-thriller van een uiterst hoog niveau. Het begin geeft je inderdaad het gevoel dat je in een ander soort universum zit, maar nadat Jeffrey het afgesneden oor heeft gevonden, ontpopt zich een geweldig mysterie met briljante personages en een strak gedetailleerd plot. Lynch probeert de kijker wellicht op het verkeerde been te zetten met een aantal duizelingwekkende shots, en hem/haar laten denken dat er meer gaande is (wat dus m.i. niet zo is), maar afgezien daarvan vind ik het volkomen onnodig om dieper te graven en ontdekken of er dubbele bodems zijn. Het scenario steekt zoals die is (straight to forward dus) gewoon knap in elkaar. Richting het einde wordt alles vrij duidelijk en de film sluit af op de zelfde manier zoals die begonnen is (met prachtige muziek van Badalamenti).

4,5* voor nu (wie weet komt er wel een 5*-neiging na herziening). Vind dit persoonlijk vele klassen beter dan MD (wat ook vaak als Lynch' beste werk wordt gezien). Durf het bijna niet te zeggen, maar: Masterpiece.

Dennis Hopper als Frank Booth moet natuurlijk een eervolle vermelding krijgen. Zonder twijfel 1 van de beste, zo niet de beste maniakale en extreemste figuur ooit in een film. Krachtige schurk en zwaar onderschat.

Ja dat ga ik ook zeker doen.

Aleen jammer dat Eraserhead niet op NL dvd is verschenen.

Klopt, en ik heb die sfeer uiteraard ook opgemerkt. Maar wat ik wilde zeggen is dat ik Blue Velvet meer als een sombere misdaadfilm (zeg maar gerust film noir) heb ervaren ipv een puur surrealistische droom. Natuurlijk bevat de film de elementen die jij opnoemde. Met die dubbele bodems doelde ik dan ook op het 'twist-sfeertje' (en een kleine verwijzing naar 'mindfucker' MD ).

Begrijpelijke reactie van jou iig.

@ The Last
Ligt de film jou als straight to forward verhaal helemaal lekker ?
Persoonlijk zat ik in de knoop met enkele scènes
Frank vermoordt Jeffrey niet (tijdens Orbison nummer).
Sandy is wel erg vergevingsgezind.
Vader van Jeffrey herstelt volledig van hartaanval ; happy end.
Verder heb je 2 scènes waar respectievelijk in- en uit een oor gezoomd wordt.
Voor mij was dit het signaal om de film "anders" te bekijken ; en ik vind hem nu toch een meerwaarde hebben.

Ik denk dat dat ieder voor zich is vdc. Jij komt meestal met prima interpretaties bij 'warrige' films (sta je om bekend natuurlijk), maar toch denk ik dat je bij de eerstgenoemde 3 scene's wel heel diep moet gaan om er iets uit te halen (jou zal dat vast wel lukken). Misschien probeer ik het bij een herziening.

Dat happy-end vind ik opzich niks bijzonders, en ik vind het (straight to forward) verhaal zoals ik 'm zie wel een meerwaarde hebben. Zonder twijfel een origineel scenario.

Er zit wel degelijk een rode draad in het (straight to forward) plot en ik zou niet weten waarom Lynch er een hele 'warboel' van wilt maken, alles staat prima in combinatie met elkaar. De laatstgenoemde 2 scene's (+ een aantal andere [dromerige] shots/scene's) zie ik meer als details en een handelsmerk van Lynch (de bewegende gordijnen bijv. ook).

Op dit moment zien we het beiden anders. Wie weet ontdek ik wel iets nieuws bij een herziening, maar voorlopig blijf ik van mening dat het een (sombere) straight to forward verhaal is. Dat lijkt mij toch echt het meest voor de hand liggende.

Da's nu net zo merkwaardig aan Blue Velvet.

We vinden het beiden een prachtfilm, om totaal verschillende redenen.

.

Zinderende, originele thriller van Lynch met een aantal beangstigende momenten. Hopper is geniaal. Zéér goed.