Blue Velvet (1986)

Blijft ook na herziening op 4* staan. Ken betere films van Lynch, maar al met al toch een sterke film, met een Hopper die compleet over de top gaat, een einde dat ik tegen mijn eigen principes in kan waarderen en bovenal ziet het er allemaal bijzonder mooi en sfeervol uit.

David Lynch films zijn surrealistisch op de suffige straight story na dan.

Ik vind ze prachtig en laat de fantasie de vrije loop om te bedenken wat hij er nou mee bedoeld zou hebben.

Deze film kwam echt te langzaam op gang voor mij. Heb hem een paar keer zelfs afgezet, en niet bepaald de moeite genomen om hem later nog eens op te zetten. Uiteindelijk vandaag eens afgekeken en toch leefde deze film niet zo op aan de verwachtingen.

Hij werd mij aangeraden als de beste Lynch, nou dat was het zeker niet. Na Mulholland Drive, Lost Highway en Twin Peaks was dit één grote teleurstelling. Een behoorlijk standaard verhaal en hele houterige dialogen (voornamelijk tussen Dern en McLachlan mis ik iets van 'inleving' in hun rollen). Hopper is daarentegen behoorlijk op dreef, alleen jammer dat iedere zin drie keer loopt te effing...:(

Het was geen slechte film, maar ook niet zo goed als Lynch z'n andere werkjes die ik gezien heb. 3*

Absoluut de beste Lynch-film, wat mij betreft.

Gewoon geniaal van begin tot eind.

Blijf hem ook na herziening een mindere Lynch vinden. Niet zo sfeervol of goed geacteerd als zijn andere films. Minder briljante scènes. Vooral een vrij vaag moord-mysterie maar ook niet echt Lynch op een aantal sterke scènes na. 3.5*

Pas herzien, en wat een briljante film is dit toch.
Deze Lynch bevat werkelijk alles : mystery (wat is droom, wat niet ?), een spannend verhaal met een slim plot, een boeiend onderliggend thema (de “ontmaagding” van Jeffrey), heerlijke cinematografie en een perfecte soundtrack.

Wat mij betreft, een onmiskenbaar hoogtepunt uit Lynch’ carrière, toen rabbit-hoofden en sitcoms er echt nog niet bijhoorden.

Wat aardige achtergrondinfo over David Lynch en o.a. zijn film Blue Velvet.

Wie zich wat wilt verdiepen in de wereld van David Lynch kan misschien het beste met deze film beginnen. Relatief simpel in vergelijking met zijn latere werk, maar daardoor niet zozeer oninteressant. Het is interessant om de ontwikkeling van deze ongelofelijk interessante regisseur te zien. Hierbij komt al duidelijk zijn interesse voor het verborgene naar boven: wat ogenschijnlijk een duf dorp is kent z'n geheimen, iets dat later in Twin Peaks nog sterker naar boven is gekomen, beiden hebben dan ook een hoop gemeen.

Wat Blue Velvet zo'n prachtige film maakt is het feit dat ongelofelijk degelijk is. Het gebruik van schaduwen en soms prachtig gebruik van kleuren als blauw en rood komen misschien niet sterker terug dan in zijn latere werk, alhoewel natuurlijk niets kan tippen aan zijn nieuwste films zoals Mulholland Drive. De soundtrack is daarnaast ook geweldig, dit is misschien wel de Lynch-film met de beste muziek. Het zorgt ervoor dat de woorden Blue Velvet voor altijd in je hoofd worden gebeiteld. De spanning wordt goed opgebouwd, en alhoewel het gehele mysterie niet eens zo bijzonder op zichzelf is laat het al wel de interesses van Lynch zien, waar hij met de jaren steeds meer naar toe gaat en die hij ook steeds effectiever, abstracter en persoonlijker weet uit te drukken. Desondanks blijft dit een mooi gebracht mysterie.

4,0/5

Samen met mulholland drive mijn favoriete david lynch film. Een van de meest interessantste/boeiende sfeervolle films ooit gemaakt. Je moet de film zien als een boeiende reis, langs goed en kwaad, vage personen en mysterieuze gebeurtenissen. Al vanaf de eerste minuut maak je kennis met de prachtige vage fantasierijke wereld van lynch, de film zit prachtig in elkaar en het boeiende verhaal wordt op een geweldige manier opgebouwt. De personages in de film worden geweldig vertolkt, jeffrey een brave jongen opgegroeit in een beschermde wereld, en door zijn nieuwschierigheid kennis maakt met de grote boze buitenwereld. dorothy een gebroken mysterieuze vrouw en frank (geweldig gespeelt door hopper) een psychopatisch gestoorde moordenaar . Het spannende mysterieuze verhaaltje bouwt zichzelf geweldig op en spat in een geweldige climax uit elkaar. Ook de muziek in de film is brilljant en past perfect bij het sfeertje van de film en helpt erg goed bij het opbouwen van de spanning. Kortom een bijzonder interessante film, die mij erg goed heeft geboeit, de acteurs zijn geweldig in hun rollen, en ook lynch regisseerde de film met hard en ziel, maar bovenal een prachtig en boeiend verhaal vol mysterie en spanning, ook de vraag is het nou allemaal een droom of een fantasie van jeffrey is maakt de film nog interessanter . petje af.
4,5 sterren (voor deze uitermate boeiende film)

Ps:Wat is die lynch toch een geweldige regisseur zeg wauw, hij heeft echt een goed oog voor detail.

Verschrikkelijk interessante film die ik binnenkort weer ga kijken voordat ik echte uitspraken ga doen!

Ga hem binnenkort ook zeker herkijken, het is nu een aantal maanden terug dat ik de film voor het eerst zag en hij blijft nog steeds een beetje door mijn hoofd spoken.

Vandaag een nieuwe uitgave van deze film gehaald. Wat was mijn vorige uitgave bagger zeg. Beeld was matig en geluid gewoon om te huilen. Bij een film waar geluid en muziek zo'n grote rol speelt, belemmert dat je beoordeling natuurlijk.

Dit is namellijk gewoon een geweldige film! Lynch weet zo goed van een schijnbaar normaal leven iets bizars te maken. Erg knap. De rol van Hopper als geflipte man is natuurlijk al helemaal geweldig. Ik heb de film nu een paar keer gezien, maar veel quotes en situaties zijn ook zo memorabel, dat ze waarschijnlijk nooit meer uit me hoofd zullen gaan.

Dus van een 3.5 naar een 5*? Ja dus, want de slechte DVD van eerst vertroebelde zo mijn beeld, dat ik niet goed kon oordelen.

Na zoveel jaren eindelijk nog eens Blue Velvet de DVD-speler ingeduwd. Het enge, bizarre gevoel dat deze film bij mij oproept kwam helemaal terug. Het goede en kwade dat in ieder van ons huist wordt hier mooi bloot gelegd en Hopper blijft fenomenaal in deze film. Gewoon een creepy tijdloze klassieker. 4.5*.

Weer een hele aparte film, maar zeker niet meteen zijn beste.

Krijgt voorlopig een 3,5* maar kan nog groeien.

Ik vond de spanningsopbouw weer erg uitstekend, het acteerwerk over het algemeen goed.

niet de sterkste van Lynch maar wat zit dit verhaal steengoed in elkaar

Vreemde film. Ik heb gemerkt dat Lynch in de stijl van Hitchock filmt, wat ik erg mooi vind. Zelfs de minst interessante scenes, maakt deze beste man interessant. De sfeer is uitstekend en het is nog nooit zo eenvoudig geweest om mee te leven met de hoofdpersoon.

Dat is de kracht van Lynch, ik heb het bijna in al zijn films gezien/meegemaakt, alleen is deze wel 1 van de betere (of juist niet?), want deze kon ik nog wél volgen. Ik heb eerder Mulholland Drive en Lost Highway gezien, waar ik aardig veel moeite mee heb gehad met het volgen van het verhaallijn, bij Blue Velvet valt dat nog reuze mee.

Alleen, nu ik het verhaal wel kon volgen, ik vond het toch wel best magertjes. Ik noem het expres magertjes, want slecht is het absoluut niet. Het dunne verhaaltje wordt dan wel omringd door de prachtige sfeer en uitstekende camerawerk waardoor die 2 uren een lust voor het oog zijn, maar als ik er over nadenk, viel het toch wat tegen.

Het is echt heel erg moeilijk om bij ietwat vreemde films tot een goede conclusie te komen, ik wil deze zeker nog een keer herzien.

schitterend werk weer van Lynch!

Herzien na een jaar of 20. De opbouw van de film is heel wat beter dan de tweede en laatste akte. Als je de docu op de dvd er even naast houdt, dan blijkt dat Lynch tweede helft altijd al problematisch bleek. Moest ook herschreven worden en zo. Je merkt als kijker ook een kwaliteitsverschil. Het gaat over een jongen die de sleutel vindt die toegang verschaft tot wat op een hel lijkt in een schijnbaar ideale samenleving. Maar aanvankelijk weet je al dat er onder de oppervlakte al heel wat mis is. De zoektocht is heel spannend alleen als hij daar eenmaal is, wordt het wat minder interessant. Wat eerst zinvol lijkt, wordt een gedoe waarvan je soms denkt: wat moet je hier nou mee. Lynch is een geweldig regisseur maar als schrijver vind ik hem minder sterk. van 4.5 naar 3.5

Een schitterende prent levert lynch met deze af. een boeiend verhaal wat met de nodige vormgeving behandeld is, en bovendien erg mysterieus en sfeervol is. en daarnaast wordt er klasse acteerwerk geleverd door de gehele cast. de uitschieters zijn naar mijn mening hopper en maclachlan. 4,5 sterren.

Leuke en wederom apart opgezette Lynch film.

De film bevat een beetje normaal verhaal (zo lijkt in het begin) maar wordt wel goed uitgewerkt, met sterke personages in de rolbezetting, met name Dennis Hopper (echt een ziek ventje). Verder ook alle rare typetjes, die wel even in een Lynch film moeten voorkomen. 3,5*

Erg intressant, de macabere sfeer is erg indrukwekkend, daarnaast is er ook nog eens een vrolijk muziekje van Blue Velvet bij wat het al helemaal frapant maakt maar daarintegen niet minder intressant.

Een goede film van Lynch maar behaalt het toch echt niet bij Eraserhead.

Bij Lynch is het elke keer maar weer afwachten wat je voorgeschoteld krijgt, vooral wanneer je enige voorinformatie bewust ontloopt. Tot mijn verrassing was Blue Velvet erg gemakkelijk te volgen. Een zeer stijlvolle thriller die haast wat nostalgisch aandoet. Nostalgie is het goede woord niet, aangezien ik de jaren '60 nooit meegemaakt heb, maar deze film doet mij weer naar die periode verlangen. David Lynch is een van de enkele sfeermeesters in de filmwereld en dat bewijst hij hier eens te meer. Mooi en stijlvol gefilmd en, zoals ik gewend ben bij Lynch, uitstékende muziekkeuzes. Vriend Angelo Badalamanti draagt uiteraard ook weer zijn steentje bij met zijn soundtrack.

Kyle MacLachlan en Isabella Rossellini waren mij nog onbekend, maar op hen viel niets aan te merken, evenals de prima Laura Dern. Het is echter rasacteur Dennis Hopper wie de show steelt. Zijn personage, de onvoorspelbare maniak Frank Booth geeft daar al alle reden toe, maar de manier waarop Dennis Hopper dit karakter leven inblaast is nagenoeg perfect. Overigens is het karakter 'Ben', slechts in één scène voorkomend, ook fantastisch en behoorlijk weird. En dan opeens die playback van een prachtig romantisch nummer van Ray Orbison door Ben, die nogal contrasteerde met de situatie van dat moment..

Het mysterieuze plot, wat je aandachtig bij de les houdt, de spanning en toch ook het drama, maar toch vooral ook de sterke regie, zeer goede sfeer en de (bij)rol van Dennis Hopper maken van deze Lynch weer een uitstekende film.

ps: Leuk, dat vervreemde 'wegenshot' wat later uitgebreid terug zal komen in het nog sterkere Lost Highway. Ook in het mindere Twin Peaks: Fire Walk with Me vallen veel elementen terug te zien uit deze film.

Dennis Hopper is een koning; hij kan acteren en regisseren als een gek. Weet je toevallig of er een mooie import uitgave van Easy Rider is?

Het was al lang geleden dat ik iets van Lynch had gezien. 2 jaar zeker, op een uitzondering van een herziening van Mulholland Dr. na. Ik vind het een boeiend regisseur, maar zijn films kijken komt er telkens niet van. Blue Velvet zou daar wel eens verandering in kunnen brengen. Dit vind ik tot nu toe namelijk de beste die ik van hem zag.

Ik kan eigenlijk geen enkele regisseur bedenken die zulke beangstigende films kunnen maken als Lynch. Hithcock's films zijn vaak spannend, maar te luchtig om echt eng te zijn. Verder weten films mij niet snel bang te maken, horrorfilms vaak nog het minst van allen. Maar Blue Velvet is de eerste film sinds Mulholland Dr. die weer in de buurt komt. Om te zeggen dat ik bang wordt is een beetje overdreven, maar de film kruipt heel erg onder de huid en ik hou er een naar gevoel aan over. Precies zoals het hoort bij dit soort films.

Het is moeilijk te zeggen waar dat door komt. Zeker niet door moord of afgesneden oren, tegen dat soort truukjes ben ik wel bestand. Het zijn denk ik meer de kleine elementen die de film iets ongemakkelijks geven. Het speciale gebruik van een doodnormaal liedje. Een wapperend gordijn waar Lynch heel kort zijn camera op richt en waarvan je denkt dat er elk moment iets achter vandaan kan springen (wat niet gebeurt; vind ik extra leuk). Een camerastandpunt dat plotseling verandert en een flinke afstand neemt van Dern en MacLachlan terwijl ze over straat lopen, waardoor ze in de gaten gehouden lijken te worden. En de almaar terugkerende blauwe stoffen. Het zijn kleine dingetjes, op zichzelf niets waard, maar ze helpen op een bepaalde manier om het gevoel te geven dat er onder de oppervlakte iets flink mis is. En dat is het ook natuurlijk. Zelfs het ontzettend gelukkige begin straalt zoveel geluk en vrolijkheid uit dat ik het automatisch heel erg ga wantrouwen. En het net zo vrolijke einde vertrouw ik nog veel minder.

Verder een vreemdsoortige film, alleen vergelijkbaar met ander werk van Lynch. En er is weer hoop te genieten. Bijna iedere scène is ijzersterk en de film heeft een hoop sfeer, waar Lynch opvallend weinig cameratruukjes voor nodig heeft. De casting is nagenoeg perfect, met de vreemd uitziende MacLachlan, de ijzersterke Rossellini (wel een ontdekking voor mij, doet niet onder voor haar moeder) en een mysterieuze en creepy Dean Stockwell in een hele korte rol. Lynch weet er zelfs voor te zorgen dat een belachelijk overacterend figuur als Dennis Hopper voor de verandering eens op zijn plaats is. Dat is wellicht nog wel Lynch' beste prestatie. Sterke schurk, al vond ik Stockwell net iets griezeliger.

Buitengewoon goede film dus. Hangt ergens tussen 4,5* en 5* in. Ik speel het zoals gewoonlijk weer veilig met 4,5*. Mocht de indruk blijven hangen kan hij altijd nog omhoog.

Grandioze film, lang geleden gezien op televisie en nu op DVD. Boeiend tot het einde, mooi gefilmd, mooie muziek, echt een film om af en toe terug te zien en bovendien wat een gekke rol van Dennis Hopper.

Zeker weten Luc. Ik heb deze film ook thuis op DVD en ik heb hem vanavond maar weer eens bekeken. Het begint al gelijk goed met de opening. Nog nooit zo'n mooi tuinhekje met bloemperkje gezien in een film. Er werd uitstekend geacteerd, de sfeer werd uitstekend weergegeven niet in het minst door de muziek van Angelo Badalementi. Ook de rest van de soundtrack was zeer goed. En wat jij zegt een geweldige rol van Dennis Hopper.

Zou Freddy Heineken destijds ook naar deze film gekeken hebben?

Vraagt Frank aan Jeffry; "What kind of beer you like?"

Antwoordt Jeffry: "Heineken."

Zegt Frank; "Heineken? Fuck that shit!"

Ben het natuurlijk helemaal eens met Frank.

Al met al een geweldige film van David Linch. Binnenkort ook "Mulholland Drive" maar weer eens bekijken. Kan ik oordelen welke film van David Lynch ik nu de beste vind.

Waardering verhoogd van 4,5* naar 5*

mooie rol van de aan drugs verslaafde, levensgevaarlijke sadist (Dennis Hopper), maar weet ook iemand wat voor drugs hij gebruikt?

Is dat belangrijk?

Hoezo, wou jij ook zo'n levengevaarlijke sadist worden als Dennis Hopper