menu

Lincoln (2012)

mijn stem
3,12 (1058)
1058 stemmen

Verenigde Staten
Drama / Historisch
150 minuten

geregisseerd door Steven Spielberg
met Daniel Day-Lewis, Sally Field en David Strathairn

De film volgt de politieke clash tussen Abraham Lincoln, de zestiende president van de Verenigde Staten, en de machtige mannen van zijn kabinet in de strijd tegen de afschaffing van de slavernij en het einde van de Amerikaanse Burgeroorlog. De focus ligt hierbij voornamelijk op de laatste maanden van Lincolns leven, waaronder ingezoomd wordt op de permanente afschaffing van de slavernij, die het gevolg was van een zeer nipte stemming in het Huis van Vertegenwoordigers over het 13e Amendement.

TRAILER

https://www.youtube.com/watch?v=22LUxNDpqO8

Wanneer je deze, als ook andere ingevoegde media op de site wilt zien, dan moet je hier even toestemming voor geven.

Met het tonen hiervan wordt er mogelijk door een andere partij cookies geplaatst en/of wordt je ip-adres geregistreerd, zonder dat MovieMeter hier invloed op heeft. Lees ons privacybeleid voor meer informatie over hoe MovieMeter met je privacy omgaat.

zoeken in:
2,0
Ik heb hem in het buitenland gezien. Daardoor ontbrak de Nederlandse ondertiteling, maar damn wat was dit een saaie film. Echt vreselijk!
Acteerwerk is het enige waar ik nog een beetje enthousiast over ben.
Verder duurde het bovenal veel te lang en het verhaal was vooral uitgerekt.

avatar van W.M.J.M
5,0
Geweldige Film

Een biografische film lijkt bij mij het beste te werken als het hoofdzakelijk gaat over een bepaald segment van iemand zijn leven. Walk the Line ging over de liefde tussen Johnny Cash en June Carter, Social Network over het creëren van Facebook en dan deze film over de afschaffing van slavernij. Films die het hele leven van een persoon willen laten zien komen bij mij altijd fragmentarisch over, als een soort greatest hits van iemand zijn leven. Deze film laat de mens Abraham Lincoln zien, terwijl het een specifiek onderdeel van zijn politieke carrière laat zien.

Lincoln is zo’n icoon als beste president van de VS dat ik, voordat ik de film zag, bang was dat hij zou worden neergezet als een soort van god (zoals in Ghandi), in plaats van een mens van vlees en bloed. Gelukkig is Daniel Day Lewis simpelweg GEWELDIG als Lincoln, met zijn wat hoge stem, zijn rare manier van lopen maakt hij er een mens van die je inspireert. Tijdens het kijken van deze film kijk je niet naar Daniel Day Lewis, hij is Abraham Lincoln. Als hij geen Oscar hiervoor krijgt, dan weet ik het ook niet meer.

Voor iemand die als bijnaam Honest Abe heeft is het leuk om te weten dat hij alles heeft gedaan, mensen omkopen, bedreigen etc… om deze wet erdoorheen te krijgen. Het mooie vind ik ook de morele keuze die hij moest maken. Door deze wet was vrede onmogelijk. Hij kon vrede krijgen, door deze wet er niet doorheen te drukken. Toch koos hij ervoor om de oorlog voort te zetten en de wet erdoor heen te drukken. Misschien dat de meeste mensen na het aflopen van de film de stemming zullen herinneren. Het mooiste vond ik de kleine momenten. Het begin als Lincoln praat met de zwarte soldaten. Zijn verhaal over Washington zijn afbeelding op de wc enz.

Beste film van het jaar: 5 sterren

P.s. waarom draait deze film nog niet in de Nederlandse bioscopen. Waarom moeten we altijd veel langer wachten terwijl je het allang kunt pindakazen?

avatar van james_cameron
3,5
Een lange zit, dat is een feit. Daniel Day-Lewis is uitstekend als Abraham Lincoln en het script zit intelligent en vrij subtiel in elkaar, maar dit is taaie kost. De hele film bestaat vrijwel uit dialoog en er zijn overwegend interieuropnamen, iets dat op gegeven moment zijn tol gaat eisen. Cameraman Janusz Kaminski brengt alles prachtig in beeld, maar er gebeurt wel erg weinig en het tempo ligt behoorlijk laag. Het unaniem sterke akteerwerk redt de boel nog een beetje, alsmede een dosis welkome humor op bepaalde cruciale momenten. Het onderwerp is interessant, dat valt niet te ontkennen, maar om nou te zeggen dat ik van de film heb genoten... nee.

avatar van labbie01
Draak van een film, na 45 minuten in z'n forward bekeken. Een andere film liefhebber zei het al bij deze film geloof ik, lijkt wel op J. Edgar Hoover. Was ook niet om aan te gluren.

avatar van otherfool
2,5
Weinig inspirerend werkje van Spielberg, dat beter 'One Month in the Life of Abraham Lincoln' had kunnen heten, of eventueel 'The 13th Amendment'. Wie zoals ik een biopic over de legendarische 16e president van de Verenigde Staten had verwacht komt namelijk nogal bedrogen uit.

We zien niks van de opkomst van Lincoln, zijn verkiezing, de afscheiding van de CSA of de wereldbefaamde Gettysburg address. Wel een hoop hoopla over de stemming in het Congres over het dertiende Amendement, met een verzameling anachronistische terminologie en redenaties en te veel focus op slavernij en racisme, met daarbij enkele onzalige komisch bedoelde scenes.

Wat overblijft is een aardig inkijkje in de beslissende stemming, ik ken het boek van Goodwin niet maar het is wel grappig om te zien hoe het Amendement met omkoperij en halve leugens door het Congres werd geloodst. Verder speelt Day-Lewis weer monsterlijk sterk, wat een kalmte en présence, de sterkste momenten van Lincoln zijn dan ook als hij verhalen vertelt of monologen houdt. Des te spijtiger dat Gettysburg er dan niet bij zit.

2,5*.

4,0
De naam Spielberg was voorheen altijd een reden om uit te kijken naar een film. Door schade en schande wijs geworden was ik bij Lincoln eerder huiverig dan blij met Spielberg als regisseur. En dat zul je altijd zien, juist dan laat hij zijn klasse weer zien. Want wat is het een goede keus om zich te focussen op die ene maand uit het leven van Lincoln. Éen maand waarin ontzettend veel samenkomt. Een maand die heel veel over hem zegt en waarin hij keuzes moet maken die hem definiëren.

Dat Daniel Day-Lewis de beste man dan ook nog op ongeëvenaarde wijze neerzet is helemaal mooi. Want of hij nu als de president met stijl vol krachtige monologen zijn standpunt verdedigt of bijna vaderlijk met twee ondergeschikten omgaat, het is allemaal even goed. Hij krijgt daarbij hulp van een voortreffelijk script. 150 minuten die bijna alleen bestaan uit dialoog ga er maar aan staan om dat interessant te houden. Dat lukt fantastisch.

Het moge duidelijk zijn Lincoln is een prachtfilm die het beste van Spielberg en het beste van Day-Lewis verenigt. Indrukwekkend!

Voor een uitgebreide recensie zie: Filmmad.nl | Recensie: Lincoln (31 januari)

avatar van Honey Blossom
4,0
Steven Spielberg heeft 12 jaar over deze film gedaan.. and that's definitely showing on the screen.

Ik kan me niet indenken dat er ook maar iemand anders dan Daniel Day-Lewis de hoofdrol van Abraham Lincoln beter kon vertolken. Alhoewel hij in beginsel de rol af wees omdat hij van mening was dat hij hier niet geschikt voor was. Wat ben ik toch blij dat DiCaprio hem over heeft gehaald.

Ik ben wat minder blij met de casting van Sally Field als Mary Todd Lincoln. Ze is in feite veel te oud voor de rol. De scène waarbij Lincoln haar helpt uitkleden, en haar oma postuur te zien is, made me wanne watch with closed eyes!

Ik weet zelf niet hoe Lincoln was in zijn tijd, (ik leefde simpelwel niet in die tijd) ik ken enkel de beroemde toespraken en zijn daden. Na het zien van deze film, heb ik werkelijk het gevoel dat ik Abraham Lincoln beter heb leren kennen. En wat heb ik toch énorm veel respect voor de manier waarop deze filosoof/politicus/advocaat/vader/echtgenoot/President als individu in het leven stond. Hij was spiritueel op een veel hoger niveau dan menigeen in der tijd. Dat is ook wat hij uitstraalde en dat is ook waarom hij men zover kreeg om naar hem te luisteren. (en dus toch nog de benodigde stemmen wist te werven)

Des al niet te min, was hij ook maar een mens en hij leed dan ook aan Melancholie, wat uitmondde in een klinische depressie. Dit is ook duidelijk te zien in de film; de manier hoe hij bvb om gaat met de dood van zijn zoon, en hoe hij om gaat met zijn vrouw die bijna krankzinnig wordt van verdriet. Hoe hij zich vaak afzonderd, zelfs in de manier waarop hij de complete chaos om zich heen 'bewust' negeert, en plotseling verhalen begint te vertellen.

Steven Spielberg is er ontzettend goed in geslaagd om Abraham Lincoln als individu neer te zetten. Hij heeft ervoor gekozen om in te zoomen op de laatste 2 maanden van Lincoln zijn leven. Ik heb hier dan ook respect voor, omdat dit verhaal eigenlijk al algemeen bekend is (de aanname van het 13e amendment en zijn dood etc.)

Erg fraai vind ik ook de manier waarop Spielberg er voor heeft gekozen om de scène van de dood van Lincoln in beeld te brengen: vanuit het perspectief van zijn kleine zoon. Ontroerend. Spielberg weet zoals altijd exact hoe hij zijn publiek moet verroeren.

Daarnaast wordt ik er altijd gelukkig van als Joseph Gordon-Levitt ook nog eens voorbij komt. Fijn om te zien dat Spielberg hem onder zijn hoede nam.

Met Stempel: 4*

avatar van rep_robert
2,0
Tsjah, ik ben best een Spielberg fan, maar toch moet ik hier toch de eerste echte onvoldoende uitdelen.

Technisch is het allemaal verzorgd en ook de cast weet te imponeren. Daniel Day-Lewis is op zijn plek en weet hier wel te overtuigen. Een Oscar nominatie is het logische gevolg.

Het grootste probleem van de film is eigenlijk simpelweg dat het saai is. De film bestaat enkel uit dialoog en dit resulteert in een bijzonder lange zit van 2,5 uur. Dat is veel te veel van het goede bij een film die niets anders te bieden heeft dan een hoop gepraat, er was geen doorkomen meer aan.
Richting het einde komt er eindelijk wat meer pit in de film, maar dan is het al te laat. Achteraf gezien besef ik pas dat ik gewoon 2,5 uur lang naar continu pratende politici heb zitten luisteren die hun ideeën en kleffe moraaltjes tentoon spreidden. Blegh, wat een waanzin!!!

Misschien leuk voor Amerikanen en Amerika-kenners die interesse hebben in de geschiedenis(gezien de vele nominaties), maar vermaak zoals ik gewend ben van Spielberg herken ik er helaas niet in.

2,0*

avatar van mjk87
4,5
Lincoln, de nieuwste van Spielberg, al had deze prent net zo goed The 13th Amendement kunnen heten. Want om die maand rond de afschaffing van de slavernij draait deze korte biopic.

We volgen dus Lincoln zelf, tegen het einde van de oorlog, die voordat zijn nieuwe termijn ingaat de slavernij per wet wil afschaffen. Zo krijgen we een breed verhaal waarin Lincoln in zijn privéleven wat problemen krijgt en waarin de politiek gespannen staat doordat niet zeker is of de wet door het Huis heen komt. Dat laatste is interessant, en zeker bij de uiteindelijke stemming ook spannend, al ken je de uitslag al. Maar juist de problemen privé doen wat vreemd aan. Zeker, ze geven karakter aan de persoon Lincoln (maar dat doet de hele film eigenlijk) alleen denk je aan het eind: wat deed Joseph Gorden-Levitt nou eigenlijk in de film? Maar verder is de film uitermate interessant en nog steeds actueel, want politiek en stemmen winnen is de 150 jaar daarna niet substantieel veranderd. Dit gaat over die bepaalde periode, maar heeft eeuwigheidswaarde omdat men nog immer zo handelt en steggelt. Ook racisme, vooroordelen, de macht van de man: dat alles is nog altijd aanwezig. Rond de centrale plot voert Spielberg subtiel al deze thema’s aan.

Hij wordt natuurlijk geholpen door zijn acteurs. Uiteraard is er een schitterend script met mooie dialogen, maar je moet daar nog wel iets mee doen. Tommy Lee Jones heeft een prima rol, zoals de meeste afgevaardigden, generaals, soldaten en gewone mensen. En dan is er nog Day-Lewis, die eens een andere rol heeft. Zijn zware stem heeft hij thuisgelaten en kruipt volledig in de huid van Lincoln en komt volledig naturel over. Of het nu tegen een ondergeschikte is, tegen zijn zoon, een echtelijke ruzie met zijn vrouw: altijd is hij volkomen overtuigend. Hij weet Lincoln als staatsman te portretteren met een imposante fysiek, maar ondertussen ook als breekbare man, een familieman en een gewoon mens met een opvallend bedeesd stemmetje. Oscarmateriaal, absoluut.

Visueel is de film erg mooi. Ik ben wel liefhebber van Spielbergs vaste cameraman Kamiński, met altijd die bijzondere lichtinval. Daarnaast is deze film mooi donker (onderbelicht lijkt het) met diepe schaduwen maar ook mooi gekadreerde shots. Ook de kleur blauw valt op, natuurlijk de kleur van de Noordelijke Staten. Nou heeft Spielberg dat vaker (meen dat ook te kennen uit een Jurassic Park) maar bij deze film past het ook inhoudelijk goed. Het hele budget is verder gezet te zien in de hele aankleding van de film, overvol met mensen in kledij van toen, maar ook Washington ziet er schitterend uit.

De Oscar voor beste muziek kan wat mij betreft direct naar Williams. De beste man heeft af en toe de neiging overgedramatiseerde muziek te produceren, maar hij weet zich heer zeer goed in te houden. Met vaak subtiele tonen, soms begeleid door een presidentiële trompet, past de muziek precies op de achtergrond en weet deze de juiste toon aan te slaan. De muziek versterkt de sfeer maar vraagt nooit nadrukkelijk zelf de aandacht. Zoals het dus hoort in deze film. Ook had ik het idee dat Williams heel goed heeft geluisterd naar The New World Symphony van Dvorak die ook over het beloofde land ging, zo zeer leek het af en toe op dat stuk klassieke muziek.

Al met al een film die schitterend klinkt en eruitziet, prima spel, maar die af en toe nog wat kleine oneffenheden heeft. En het einde had wellicht wat eerder gekund (als Lincoln naar het theater loopt had de film mogen eindigen eigenlijk. Dat mag echter niet de hele pret drukken, dus 4,5*

avatar van trompadour
4,0
Ook al ben je geen Amerikaan, dìt moet je gezien hebben. Al was het alleen al omdat wij Dutchers in vroeger jaren heel wat 'zwart' hebben gehandeld daar !

avatar van Piratje
5,0
Met een klinkende cast, prachtige muziek, een vlot evenwicht tussen privaat en openbaar, wist Spielberg dit duister thema in al zijn facetten glans te geven.
Prachtig! Ook al is het verhaal een aaneenschakeling van, soms verwarrende dialogen, politiek (on)evenwaardig, heeft men ook het gebeuren naast en achter de schermen belicht.
De diverse karakters van belangen werden mooi aan mekaar gelijmd.
Ondanks de uitgesmeerde politieke dialogen bleven de tussenkomsten aantrekkelijk.
Dan eens beknopt, dan eens uiterst langdradig (zoals de stemming) werd aantrekkelijk gehouden.

Dit is een historisch, biografische film die men moet gezien hebben om te weten hoe flinterdun een uiterst belangrijke situatie als de afschaffing van de slavernij wordt behandeld.

Gelukkig dat we een Spielberg hebben die dit, bijna, onmogelijk werk meesterlijk heeft uitgevoerd.

Ik begrijp dat er in de stemming uitersten zijn, van 0 tot 5, bij een beoordeling van zo'n moeilijk verhaal dat zich 2,5 uur uitstrekt op het doek.

Het start al bij het begin: men is er gewoon voor of tegen. Nu eenmaal gebonden aan de strategische opstelling binnen een regeerplatform.

Maar men kan zeker niet ontkennen, buiten de inhoudelijke interresse dan, dat de karakters uitmuntend zijn uitgebeeld door een meesterlijke bezetting van acteurs die totaal meeleefden in hun rollen.

Van kind, echtgenote(n), slaaf tot president met de beknopte gepaste humor op het toilet.
Een prachtige uitbeelding van enkele maanden politieke taktiek met al zijn pro's en contra's waarin de zijpoortjes en dekseltjes ruimte krijgen.

Zo'n film durft men bij ons niet te maken waarin de realiteit bijna tot op het bot wordt afgeknaagd en de werkelijkheid erg benadert.

Vandaar ook de misvormde score van beoordelaars die helemaal niet van deze ingrijpende, eerder passieve thema's houden. Men heeft hier een inhoud in beeld gerbracht zonder veel actie. Maar veel uitdrukking.

Voor mij een 5+ film waar je nog veel meer van zult horen in de komende maanden.

avatar van Rookbom
2,0
Mooi verhaal maar na 45 min uitgezet, zeer langdradige film, snel vergeten

avatar van NarcissusBladsp.
4,5
Meest radicale film van Spielberg: compromisloos (voor zijn doen) gaat hij voor de inhoud. Veel dialogen, prachtige karakterrollen, weinig spectakel. Kortom een 'saaie' film, waarbij enige voorkennis nodig is om alle subtiliteiten te begrijpen. Ik ging er onbevangen in... een Spielberg.... dat is te doen. Dat dacht de volle zaal ook met bier (dat altijd luid 'ontkurkt' moet worden) en veel geknisper van zakken chips en gedoe met popcorn...en later kwam daar zuchten en lichte geroezemoes bij...Kortom niet bevordelijk om de vele dialogen goed te volgen. Dus heb ik nogal momenten gemist.

Vooral ook omdat Lincoln geen spectaculaire spreker is... ik bedoel geen extravert typ... nee een fascinerende droogstoppel! Gelukkig (filmisch gesproken) waren er veel senatoren die uit andere hout gesneden waren. Al dat sfeervolle, zeer knap gespeelde politieke gedoe, zoog me de film in ondanks de ruis om me heen.

Er zitten heel zuinig, aan 't begin en aan 't eind, wat Spielberg typische momenten in waarbij zijn sentiment even opspeelt. totaal niet storend want het geheel is een verhaal dat hij... en misschien hij alleen... wel moest vertellen, zeker gezien zijn films The color Purple, Amistad en natuurlijk Obama... Voor Spielberg is de cirkel rond.

De film is klassiek geschoten zonder overdreven special effects en komt zeer geloofwaardig over. Er wordt alle tijd genomen om deze doorslaggevende episode uit de Amerikaanse geschiedenis te vertellen. En Daniel Day-Lewis is weergaloos... de zoveelste keer. Maar er zijn vele andere acteurs die overtuigende karakters spelen. Hieruit blijkt ook dat Spielberg een zeer veelzijdige regisseur is die niet alleen het publiek wil behagen maar ook voor de inhoud gaat.

Saai? Nee een prachtige ode aan Abraham "character driven" Lincoln in een monumentale film.
Ik zie uit naar de DVD...

PS: vergelijk deze film met Borgen... de telegraaf toen en (interactieve) massamedia nu... Wat een verschil!

avatar van cordiacovens
4,0
Spielberg flikt het weer eens,

Door een geweldig script van Tony Kushner is Lincoln een zeer goede film geworden. 2,5 uur Amerikaanse Politiek. Dit is een kwestie van interesse of je het leuk vind of niet, ik vind geschiedenis en Amerikaanse geschiedenis daarbij al interessant.

Abraham Lincoln wordt geweldig neergezet door Daniel Day-Lewis, de man is gewoon een legende. Na there will be blood is dit weer een geweldige rol van DDL, gewoon de beste acteur die er rondloopt momenteel. verdiende 3e oscar aan het eind van de maand.
Tommy Lee-Jones was ook erg goed als Thaddeus Stevens. net als Sally Field als Mw. Lincoln. Ik vond de hele cast enorm sterk, al die bijrollen waren overtuigend.

Wat de film voor mij zo goed maakt, is dat Spielberg het aangezette drama omlaag doet, Williams score is ook wat minder aanwezig, het is allemaal wat subtieler gedaan dan de laatste paar films van Spielberg. (Zoals het zeer matige War Horse). Het script is van fenomenale klasse, Kushner maakt er bijna een toneelstuk van met geweldige dialogen die door DDL geweldig worden over gebracht. er zat misschien één anekdote/vrhaaltje van Lincoln teveel in, maar het was allemaal erg goed geschreven.
Cinematografisch was het ook allemaal subtiel en mooi, Kaminski heeft een erg goede bijdrage geleverd aan deze film.

Maar de film draait om het verhaal van Lincoln, de man achter de mythe en de man die grootse dingen heeft gedaan. Dit brengt deze film van Spielberg uitstekend naar voren en ik was continue geboeid en wil deze film zeker nogmaals zien vanwege het uitstekende acteerwerk en het interessante verhaal.

avatar van avdj
3,5
Een film waar het vakwerk vanaf druipt. De aankleding, decors en interieurs zijn van hoog niveau. Vanaf begin tot eind waan je jezelf volledig in de 19e eeuw. Ook de wat donkere cinematografie sluit naadloos aan op het onderwerp en het tijdsbeeld.

De rollen zijn stuk voor stuk geloofwaardig en authentiek neergezet. Ik heb zelfs het idee dat er aanmerkelijk langzamer met elkaar wordt gesproken dan in de meeste hedendaagse films. Een teken dat de makers van de film geen enkel detail over het hoofd hebben gezien. De hoofdpersoon zelf wordt echt weergaloos vertolkt door Daniel Day-Lewis. De manier van lopen, het contrast tussen de bedachtzame luisteraar en de vinnige spreker...allemaal Oscar waardig en een genot om naar te kijken.

Het verhaal zelf is wel behoorlijk taai. Natuurlijk is de inhoud domweg te complex om flitsend te filmen maar het is op deze manier bijna een documentaire geworden. Aan de andere kant: als ik de wat geforceerde actie in het begin zie ben ik blij dat Spielberg de beelden van het slagveld verder achterwege heeft gelaten. Het is nu vooral een politiek werkje dat gezien het onderwerp logischerwijs hoger scoort bij de Amerikanen dan bij ons.

3,5*

avatar van SilentF0rce
2,0
Lincoln. Één van de saaiste films die ik ooit heb gezien! Als ze een film hadden gemaakt over een stilstaande Lincoln auto was de film spannender geweest. De persoon naast me viel zelfs in slaap (en snurkte nog ook!)..

Saaie dialogen en veel te veel karakters (die ook nog eens op elkaar lijken) waardoor ik op veel momenten me af vroeg wie nou wie is en waar hij voor stond. Erg jammer want zo werden veel belangrijkere en interessantere personages te weinig in beeld gebracht.

En die irritante zoetsappige muziek in iedere scene! Dat doet Spielberg altijd maar ik begin dat echt een beetje zat te worden nu.

Er werd wel heel goed geacteerd! Vooral door Daniel Day-Lewis en Tommy Lee Jones.

Neemt niet weg dat deze film naar mijn mening heel erg overgewaardeerd wordt.

2* wat mij betreft.

avatar van Mister Kubrick
5,0
Niceeee! Wat een mooie film is dit. Ik heb sinds tijden niet zo snel 2,5 uur voorbij zien schieten. Er wordt in de film een heerlijke 19e eeuwse sfeer opgeroepen, mooie decors gebruikt en uitzonderlijk goed geacteerd (met name Daniel Day-Lewis en Tommy Lee Jones). Maar wat mij boven dit alles het meest kon bekoren: waren de mooie stukken tekst die overtuigend ten tonele werden gebracht.

Abraham Lincoln: "I could write shorter sermons but when I get started I'm too lazy to stop."

Een dikke aanrader dus. Mits je natuurlijk politiek geïnteresseerd bent, een beetje hebt opgelet tijdens de geschiedenislessen en wanneer je het kan waarderen dat de actie en spektakel niet visueel maar -letterlijk en figuurlijk- verbaal om je oren wordt geschoten.

5 sterretjes.
Een nieuwe all-time top-tienner!

avatar van wibro
3,0
Neen, dit was het dus duidelijk niet. Uitstekend acteerwerk, dat wel maar deze film wist mij maar niet te boeien. Al dat gedebatteer en gemanupuleer om het 13e Amandement er door te loodsen begonnen mij op den duur toch behoorlijk de keel uit te hangen. En dat allemaal 150 minuten lang. Ik had verwacht wat meer van het strijdtoneel in de Amerikaanse Burgeroorlog te zien. Toch niet onbelangrijk omdat het een gevolg was van de afschaffing van de slavernij door Lincoln. De schaarse beelden van die oorlog die we te zien kregen waren wel indrukwekkend, dat moet gezegd worden, maar helaas werden ze daarna onmiddellijk weer opgevolgd door eindeloos politiek geleuter.
De lage waarderingen voor deze film kan ik dus achteraf best begrijpen; als je niet geïnteresseerd bent in de Amerikaanse geschiedenis van die tijd, dan kun je deze film ook beter aan je voorbij laten gaan. Actie hoef je namelijk in deze film niet te verwachten, eindeloze politieke discussies des te meer en op dat laatste zit niet iedereen te wachten.
Of Lincoln een oscar in de wacht weet te slepen voor beste film durf ik niet te zeggen, wat mij betreft niet. De politieke films Argo en Zero Dark Thirty vond ik tig keer beter dan deze nogal behoorlijk saaie film van Spielberg, die dankzij het goede acteerwerk van mij nog net een voldoende krijgt..

3,0*

avatar van Montorsi
2,5
Ik vond de film niet eens heel saai, wel behoorlijk oninteressant. En om het maar voor te zijn, ik ben zeer geinteresseerd in de geschiedenis, en ook over Abe Lincoln heb ik me redelijk ingelezen, toch kon het me amper boeien.

Het heeft te maken met een aantal zaken. Het belangrijkste minpunt, ik vind de hele opzet van de film niet zo boeiend. Je kiest van Lincoln, waar je toch heel wat over kan vertellen, een maand in zijn leven waarin het Huis van Afgevaardigden over de bekende Thirteenth Amendment gaat stemmen. Dit is waar de 2,5 uur mee gevuld zijn. De slavernijkwesties worden echt op een tweede plan geschoven, en zien we alleen hoe er dmv corruptie een meerderheid wordt binnengehaald. Meningsverschillen zijn er amper op inhoudelijk vlak maar alleen op procedureel vlak. Enige discussie komt van een afgevaardigde die terecht opmerkt: "Als je slavernij afschaft, moet je ze ook alle rechten van blanken geven". Interessant discussiepunt, maar de film schuift die soort dingen toch vrij simpel op zij. Te simpel, want qua diepgang valt het hierdoor gewoon tegen wat mij betrteft.

Je krijgt te weinig mee hoe Lincoln er zelf in staat. Spielberg lijkt dat wel te proberen, maar komt niet ver. Na de derde keer dat Lincoln zelf zich uitspreekt aan de hand van een of andere anekdote of metafoor begint het toch wel erg te vermoeien. En dan krijg je zulke scenes ook nog een keer of 5 voor je kiezen, waarbij het er op neer komt dat we elk half uur een monoloog krijgen van Lincoln met een moraal, ondersteund door van die cliché John Williams muziek. En dat keer op keer. Verder wordt Lincoln een keer boos als hij wat tegengas krijgt, maar ook daar blijft het bij. Als karakterstudie vind ik de film echt te kort schieten.

Audiovisueel, tsja, zoals verwacht. Ik noemde het hier voor al even, de muziek is te standaard voor woorden. Alles wat je vooraf verwacht van een soundtrack van een Spielberg met de naam Lincoln, dat zit er in. Vredige, zwierige muziekjes. Vooral niet te veel opvallen moet Williams gedacht hebben. Verder is het visueel oerdegelijk, kan er weinig slechts over zeggen, maar het is zeker niet veel bijzonders.

Tuurlijk is het qua aankleding, acteerniveau etc allemaal wel erg fraai. Day-Lewis heeft wederom absoluut een personage eigen gemaakt, de gelijkenis is ook nog eens angstaanjagend groot, wat best helpt in een film als deze. Ook de kleine bijrol van Jared Harris als Ulysses Grant vond ik sterk. Maar verder vind ik het toch een beetje een lege film, en daar moet een film als deze het toch van hebben.

2.5*

avatar van The One Ring
4,0
Abraham Lincoln is een figuur die me al langer fascineert, maar zou ik een film over hem willen zien geregisseerd door Steven Spielberg? Niet echt, was mijn gedachte. Ik waardeer Spielberg over het algemeen wel, maar drama is niet het type film waarin hij over het algemeen op zijn best is. Ik zag al meteen een film voor me met versimpelde politiek en vooral veel verafgoding van Lincoln waarin "Honest Abe" vooral grootse speeches maakt, waar iedereen omheen staat te klappen, terwijl John Williams score nog eens extra over-the-top gaat. Zelfs op zijn best verwachtte ik iets als The King's Speech, wat ik een vermakelijke, maar ook weinig verheffende film vind.

Ik kreeg ongelijk over bijna alles. Alleen mijn verwachtingen rond de muziek van John Williams kwamen uit. Ik lees hier en daar dat Williams muziek onopvallend zou zijn, maar ik zou willen dat dat waar was. Williams' scores zijn vaak geweldig bij avonturenfilms, maar dergelijke bombast past niet bij een film die verder toch probeert om zich in te houden. Het leidde me soms zelfs af.

Voor de rest is dit een verrassing van Spielberg. Nog nooit heb ik hem met zoveel intelligentie een moeilijk onderwerp zien benaderen. Van een versimpeling van geschiedenis is hier nauwelijks sprake en Spielberg vertrouwd erop dat de kijker de vele kleine nuances in de dialogen en de acteerprestaties opmerken om te zien hoe gevoelig dit politieke spelletje werkelijk is. Ik kan zo snel geen Amerikaanse film (en eigenlijk ook niet uit een ander land, al geloof ik dat ze bestaan) bedenken die zo betrokken lijkt te zijn bij politiek en die zo goed doorheeft in hoeverre het een soort spel is. Tevens is het een prachtige studie van idealisme en de prijs die betaald moet worden om dergelijk idealisme tot uiting te laten komen in de politiek. Terwijl er ook nog eens een burgeroorlog heerst!

Ik ga dan ook niet bepaald met de kritieken mee dat dit een film is die nauwelijks op de issues rond slavernij ingaat. Hij gaat juist erg diep en in ieder geval op filmgebied kan ik zo snel niets bedenken dat zo de complexiteit weergeeft van het denken over rassenverschillen in Amerika in de negentiende eeuw (alleen het boek The Adventures of Huckleberry Finn weet het nog interessanter te dramatiseren, maar dat terzijde). Kijk alleen maar naar Lincoln zelf. Je kunt de film verwijten dat hij niet duidelijk maakt hoe Lincoln nou precies tegen rassenverschillen aankeek, maar de geschiedenis heeft nooit zijn standpunt op dat gebied duidelijk gemaakt en het is erg sterk om in de film het personage zelf te laten twijfelen over wat hij vindt van zwarte mensen. De scène waarin hij praat met die zwarte vrouw die voor hem werkt is een sleutelscène, waarin Lincoln toegeeft dat hij niets van zwarte mensen weet en hij wellicht aan ze zal moeten wennen. Vergeet niet dat we hier te maken hebben met een man die leeft in een tijd waarin het idee van gelijke rechten tussen rassen net pas het stadium van sciencefiction voorbij was.

Even belangrijk is de scène waarin Lincoln met het personage gespeeld door Michael Stuhlbarg praat. Die man is net als Lincoln compleet tegen slavernij, maar hij is er in tegenstelling tot de president open in dat hij het niet zo ziet zitten dat zwarten gelijke rechten krijgen. Lincolns reactie hierop, waarbij hij benadrukt dat wat de zwarten zullen doen met complete vrijheid onzeker is, maar dat iedere politieke hervorming onzeker is, is een goede statement, al weet Lincoln het beter te verwoorden dan ik hier.

Een gemakkelijk verwijt die je de film kan maken is dat het tegen radicalisme en duidelijke statements is en dat het compromis en behoudendheid verdedigt. Ja, dat is waar en dat is wat ik hier in zekere zin aan waardeer. De manier waarop Lincoln weet dat behoudendheid en compromis de enige manier zijn om voor die tijd radicale ideeën als de afschaffing van slavernij ooit in een wet om te zetten lijkt mij zeer geloofwaardig. De corruptie is helaas een noodzakelijk kwaad in deze procedure, maar let toch op hoeveel mensen Lincoln weet te overtuigen met zijn woorden. Woorden die overtuigen zelfs als je het niet met hem eens bent. Dat is moeilijk, zeker in politiek.

Vervalt de film daarmee in heldenverering van Abraham Lincoln? Ja. De film laat zien dat Lincoln niet vies was van wat corruptie hier en daar en dat liegen hem al helemaal goed af ging, maar dat wordt enigszins verzacht door het feit dat de doeleinden nobel zijn, in ieder geval in moderne ogen (veel voorstanders van slavernij lijken er zelfs onder racisten niet meer te zijn). De film komt echter met deze verering weg doordat het een oprechte en intelligente film eromheen heeft gebouwd en geen simpele veralgemenisering van de heldendaden van Lincoln, zoals bijvoorbeeld in Gandhi. Deze film verteld je niet dat Lincoln een held is, maar houdt daar een goedgeïnformeerd pleidooi voor. In de laatste paar scènes, na Lincolns zege slaat de film een beetje door met zijn ode; de moord en daarna die speech hadden niet gehoeven, maar gelukkig komt dat na de hoofdgebeurtenissen van de film, waardoor het minder stoort.

Daniel Day-Lewis is sterk in de hoofdrol, daar had ik nooit twijfels over, maar toch is zijn acteerwerk verrassend, omdat hij hier voor het eerst echt warm overkomt, terwijl hij gewoonlijk op zijn best is als wat meer afstandelijke personages. Hij speelt de rol ook niet te groots, wat uiteraard fijn is. Hij wordt geweldig ondersteund door een enorm scala aan de beste mannelijke bijrolacteurs die Hollywood momenteel rijk is, waarbij Tommy Lee Jones de leukste rol krijgt. Sally Field is ook fijn tegengewicht voor Day-Lewis' Lincoln. De echte ster is echter Tony Kushner, de scenarist. Zijn dialogen zijn ijzersterk en de manier waarop hij dit lange debat weet te vangen in iets minder dan twee en een half uur (die tijd is nodig) is erg knap. Het is voor mij zo'n film waarin ik geen woord wilde missen van wat er gezegd werd. Spielberg voegt daar donkere, bijna schimmige kamers aan toe die de vage spelletjes lijken te symboliseren. Maar met een zwakker script zou als zijn moeite waarschijnlijk niets geholpen hebben.

Ik ga er hoe dan ook niet in mee dat dit een saaie film zou zijn. Hij is zelfs spannend, maar dan moet je politieke debatten natuurlijk wel spannend vinden. Zelden heb ik de Amerikaanse geschiedenis zo goed verfilmd zien worden. Ik verwachtte een mindere Spielberg, maar het is één van zijn beste films.
4*

avatar van Co Jackso
2,5
Wat ontzettend matig. Lincoln had een veel betere film en vooral veel beter script verdiend. Ik hoef alleen maar te wijzen op het eerste gesprek tussen Abe en zijn vrouw. Wat was dat een ongeloofwaardig en tenenkrommend gesprek om de kijker even te informeren over wat weetjes. Het lijkt wel een dialoog geschreven door een amateur.

She delicately touches her head.
MARY
Almost two years, nothing mends.
Another casualty of the war. Who
wants to listen to a useless woman
grouse about her carriage accident?


En dan nog dat personage van Tommy Lee Jones. Een soort personificatie van alles wat ik slecht vind aan het grootste deel van de films van Spielberg. Voorspelbaar, grotesk en overdreven sentimenteel. Natuurlijk had hij de lachers op de hand, maar is dat datgene waarnaar ik op zoek ben in zo'n film?

Lincoln deed mij een beetje denken aan Hugo. Wat mij betreft mag er wel wat kritischer gekeken worden naar de grote namen in de filmwereld. Niet alles wat zij aanraken is goud waard. Zowel Lincoln als Hugo zijn films waar elke vorm van subtiliteit ontbreekt en toch komen ze veelvuldig voor op de vele jaarlijstjes.

avatar van Arnie
2,5
NarcissusBladsp. schreef:
En toen was het stil

Ondertussen schaft Mississippi de slavernij af.


Haha, mooi, dat zal deze film dan toch als terecht succes op zijn naam kunnen schrijven, in tegenstelling tot wat hem vannacht wellicht staat te wachten...

Verder vrij middelmatig namelijk, en een pro-Obama propagandafilm, een beetje wat ik al verwachtte. Knap inderdaad dat Spielberg met zo ontzettend veel dialoog 2,5 uur film kan vertonen zonder het publiek in slaap te sussen, maar dat valt toch nauwelijks een verdienste te noemen.
Het script, als meest bekritiseerde element, was absoluut niet sterk; erg karikaturale dialogen en die Lincoln komt me ook teveel over als een wijze filosoof.

Verder is dit natuurlijk een zeer eenzijdige film; zoals eerder terecht werd opgemerkt worden de tegenstanders (irrelevant als ze zijn omdat ze in de film het kwaad vertegenwoordigen) totaal ongenuanceerd terzijde geschoven in Spielbergs immer zwart-witte aandacht voor zijn personages. Dit is natuurlijk allerminst nieuw in het kader van zijn films, die symbool staan voor wat mensen aantrekt én afstoot in Hollywood: de overdaad aan anachronisme, door ongenuanceerd waarden van nu te projecteren op die van toen - met bijkomende heldenverering.
Het meest zichtbaar was dit in de scene in het begin, waar één van de zwarte Union-soldaten hemelbestormende vooruitzichten voor een era ná afschaffing van de slavernij declameert, en daarbij de mogelijkheid van een zwarte president angstvallig én suggestief vermijdt te noemen. Bijna lachwekkend; hoewel men als het om slavernij gaat inhoudelijk weinig bezwaren kan hebben tegen de ingenomen standpunten, komt de ongenuanceerde invalshoek zeer storend over.

Mijn grootste probleem ligt erin dat het geen betrouwbaar beeld van het verleden oplevert, en het resultaat een weinig zeggend document is over een man die wellicht meer had verdiend. Nu is het een simpel opgedrongen goed versus kwaad-verhaal, terwijl juist inleven in de gedachten van de slechteriken zoveel kan bijdragen. De tegenstanders waren bijvoorbeeld echt geen idioten die geen enkele weet hadden van de lobbypraktijken van de president en zijn metgezellen.

Maar goed, wat zeuren we, het is Spielberg.

avatar van Donkerwoud
3,0
Ironisch genoeg is het de fenomenale acteerprestatie van Daniel Day-Lewis die bij mij tot irritatie ging leiden. Hij zet Lincoln fantastisch neer, maar de balans tussen verering voor de historische figuur en hem menselijk maken, is een beetje zoek. Zelfs op momenten dat ik als kijker geacht werd om compassie met Lincoln te krijgen, zoals wanneer zijn eigen zoon ervoor kiest om het leger in te gaan, moet het meteen weer naar een hoger niveau getrokken worden als iets dat staat voor de grootsheid van deze man. daarbij wordt veel van de ontroering gehaald uit de gekunstelde cliches die we nu wel kennen uit het gehele oeuvre van Steven Spielberg (denk aan: zeikerige vioolmuziek, Amerikaanse vlaggen die opzichtig in beeld verschijnen, bevlogen redevoeringen voor groepen mensen, etc).

De humor heeft mij wel positief verrast. Met goed getimede grappen en sterke bijrollen wordt er op een humoristische manier naar de meer droge aspecten van de geschiedenis gekeken. Maar over de gehele linie is het echter een film die zijn doel een beetje voorbijschiet en ik hoop ten zeerste dat Daniel Day-Lewis weer voor interessantere regisseurs gaat kiezen. Zijn fenomenale acteerwerk past niet in de sentimentele stijl van een Spielberg.

2,5
Mooie film maar erg langdradig...geen afwisseling geen grote spannende momenten. De laatste kwartier vond ik het boeiends. Verder veel politieke gedraai waardoor het erg eentonig werd.

avatar van John Lee Hooker
2,5
Steven Spielberg en een verhaal over politici. Ik wist dat ik geen pizza ging krijgen meer eerder wat gekookte aardappelen en wortelsap maar toch werd mijn maag er niet voller van. Op de eerste plaats Lincoln zelf die wordt vertolkt door Daniel Day-Lewis. Hij deed het zoals gewoonlijk weer aardig maar nergens had ik het idee naar een historisch figuur te zitten kijken en zijn moteriek leek meer op een dertiger dan een opa. Hoe hij zijn jas aan doet, zijn hoed op zet, van een stoel opstaat, etc. Ook de figuranten in de rechtzaal hadden wat betere instructies mogen krijgen. Ik weet niet of het er vroeger echt zo kinderachtig aan toe ging als iemand een stem uitbracht waar jezelf niet mee eens was maar ik vond het vervelend dat ze steeds begonnen te blèren. Net als het schokkerende nieuws dat live wordt gepresenteerd als het doek van de theatervoorstelling dichtgaat waardoor heel het publiek in rep en roer ligt. Goed, sowieso lijkt het allemaal geen poging te zijn om echt iets unieks neer te zetten. Een mooie verpakking maar uiteindelijk een beetje saai en vastgeroest.

avatar van gauke
3,0
Een gedegen les van twee en half uur in de Amerikaanse geschiedenis, met politiek spel dat rijk is aan moraal en (politieke) oogmerken. Je kunt het ook een politieke praatfilm over (politieke) strategieën noemen. On-Spielbergs, stemmig, gortdroog, gelovenswaardig, maar geen moment spannend. Wat minder onnodige dialogen had geen kwaad gekund. Daniel Day-Lewis zet een prachtrol neer, dat staat buiten kijf. De kostuums zijn tijdsgetrouw, de setting is grandioos en de spaarzaam ingezette soundtrack van John Williams lijkt perfect. De scènes in het huis van afgevaardigden waren voor mij het meest interssant.

avatar van Theunissen
3,5
Zware kost maar wel een leerzame en interessante geschiedenisles. Het verhaal wist me te boeien en te pakken en de aankleding ervan was indrukwekkend (je waande je echt in die tijd). Dat laatste geldt eigenlijk voor de gehele cast en dan met name natuurlijk Daniel Day-Lewis (nu ik deze film gezien heb mag ik concluderen dat hij terecht een Oscar heeft gewonnen) en Tommy Lee Jones. De film bevat enorm veel dialogen die eigenlijk allemaal interessant (wel niet altijd even helder allemaal) waren en de film ook naar een hoog niveau tillen. De film duurt met ruim ruim 2,5 uur enorm lang, maar eerlijk gezegd verveelde hij me nergens. Sterker nog ik was geboeid van de eerste tot de laatste minuut, ook al weet je bij voorbaat hoe het zal aflopen. En dan doel ik natuurlijk op de stemming bij het naderen van het einde van de oorlog en niet de dood van Lincoln. Want dat is natuurlijk ook geschiedenis.

avatar van ThaMovieVoter
3,5
Erg degelijke film met wederom een sterke rol van Daniel Day-Lewis, de method actor van onze tijd. Het einde is daarentegen opvallend matig en gehaast. Ook vind ik het jammer dat de film niet het leven van Lincoln laat zien voordat hij president werd en zijn rol in het ontstaan van de burgeroorlog. Gemiste kans wat mij betreft.

avatar van terschelling
4,0
Jammer dat bijna niemand dat voelde aankomen wat ik wel had. Het is een race tegen de klok van zijn eigen bestaan. Lincoln wilde die ene steen beginnen te verleggen voordat zijn leven ten einde liep. Prachtig het dilemma blootgelegd om een oorlog voor een groter doel te voeren, vrede ten koste van zoveel levens. Lincoln speelde een schaakspel die hij won èn verloor.

avatar van Ajax&Litmanen1
2,0
Ongetwijfeld historisch gezien een geweldige film, maar ik heb me 2,5 uur stierlijk zitten vervelen. Niks mis met een paar goede dialogen, maar om er nu 2,5 uur naar te kijken, nee. Daar doet een erg sterke rol van Daniel Day-Lewis niks van af, die wel een boeiende Lincoln neer weet te zetten. Ook over zaken als decoratie heb ik niets te klagen, alles ziet er prima verzorgd uit. Maar de amusementswaarde, of beter de waarde dat een film blijft boeien, is gewoon erg laag. Misschien interessant voor mensen die echt heel diep in de geschiedenis van Lincoln en Amerika willen duiken. Ik heb die interesse bij dit onderwerp niet. Mijn cijfer is dus puur gebaseerd op het feit dat ik het enorm saai vond, niet de kwaliteit van de film an sich.

2*

Gast
geplaatst: vandaag om 12:32 uur

geplaatst: vandaag om 12:32 uur

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.