Lincoln (2012)

Wat een trage ,slappe,slaapverwekkende saaie film.

Zelfs de aanslag op Abe is nog niet in beeld gebracht , waarschijnlijk omdat hij dan nog te spannend zou worden misschien.

Heb er geen goed woord voor over, 0,5 omdat Daniel Day-Lewis wel gelijkenis vertoond.

Ik heb Spielberg altijd gehekeld om zijn narrative-focused films en daar wijkt ie hier nu vanaf. Eindelijk? Nee. Want van character driven films heeft hij weinig kaas gegeten. Je hebt één van de meest invloedrijke historische personen, één van 's wereld grootste humanistische daden en toch is dit een enorm vervelende film.

Vooral heel oninteressant. Toch onaangenaam opvallend met deze thematiek en een hoofdrolspeler die veel indruk maakt. DDL stelt nooit teleur, wat een tour de force. Production design is sterk, ook een zeer aangename cast maar er scheelt vooral veel aan het script en regie. Dialogen zijn om één of andere reden bijzonder cryptisch en ook de vertelstructuur is uitermate rommelig. Score van Williams ook vrij ongeïnspireerd.

Prima bronmateriaal, sterke cast, een enorm budget, sterk production design en een Day-lewis in bloedvorm maar toch is het een erg vervelende oninteressante film geworden. Vooral met de zeer interessante thematiek erg onaangenaam opvallend. Op veel vlakken schiet Spielberg weer eens tekort, wel snapt hij dat je bij een (semi) biopic een periode moet pakken en geen hele carriere/leven.

I don't hold with equality in all things, just equality before the law, nothing more.

Ik wist van tevoren niet zo goed wat ik hiervan moest verwachten. De laatste paar films van Steven Spielberg vielen mij namelijk behoorlijk tegen, maar een fenomenale acteur als Daniel Day-Lewis zie ik graag spelen en weet door zijn spel vaak de film ook een niveautje omhoog te tillen. Lincoln blijkt gelukkig weer een ietwat betere film te zijn, maar echt geweldig is het allemaal niet.

Toch wel een opvallende keuze van Spielberg om het verhaal te vertellen over slechts 1 maand uit het leven van Lincoln. Hij focust zich echt op de befaamde stemming over het “Thirteenth Amendment”, en er komt veel minder over de slavernij aan bod, dan ik had verwacht. Inhoudelijk is het op momenten best boeiend, maar daarnaast zijn er ook momenten dat het allemaal wat minder boeiend is. Gelukkig helpt het wel dat Spielberg goede acteurs heeft gekozen voor de rollen hier. Day-Lewis is zoals verwacht echt weer zeer goed en weet van Lincoln een overtuigend personage te maken. Vooral zijn monologen en toespraken zijn echt heel sterk. Ook de rest van de cast doet het vrij goed. Tommy Lee Jones heeft een paar mooie momenten en zorgt af en toe voor wat humor. Joseph Gordon-Levitt duikt de laatste tijd steeds vaker op en overtuigt ook hier.

Qua soundtrack is het allemaal niet zo heel bijzonder. Williams wist vroeger nog weleens te imponeren, maar speelt hier op veilig. Het zelfde geldt voor de regie die erg degelijk is. De aankleding ziet er dan weer wel erg goed uit en ook aan de decors is duidelijk een hoop aandacht besteed. Lincoln is daarom vooral ook een goed gemaakte film, die mij ondanks het prima acteerwerk niet altijd wist te overtuigen. Ik had liever een iets grotere periode uit het leven van Lincoln behandeld gezien. Spielberg weet zich na drie onvoldoendes in ieder geval wel weer iets te herstellen, maar zo goed als vroeger lijkt het niet meer te worden.

3,0*

Nogal teleurstellende film van Spielberg. Zelfs zijn vorige War Horse was nog beter.

Probleem met deze film is met name dat het nogal taaie kost is, wat helemaal niet nodig zou hoeven zijn.

Het is absoluut te prijzen dat Spielberg kiest voor een puur politieke film en zich richt op de echt belangrijke gebeurtenissen in het Congres uit die tijd in plaats van zijn typische spektakel en de zoveelste slag bij Gettysburg.

Maar de manier waarop de politieke dialogen vervolgens worden gevoerd is erg vervelend.

Spielberg en co laten echt veel te veel blijken dat LIncoln zoveel verstandiger, wijzer, slimmer, welbespraakter etc. was dan zijn collega's dat je er gek van wordt.

Zo'n beetje elke tekst die uit Lincolns mond komt wordt acuut beantwoord met een respectvolle stilte van alle sigaarrokende aanwezigen. Veel te plechtig allemaal.

Daniel Day Lewis in uiteraard weer een geniale rol is het belangrijkste dat deze film voor mij nog op een kleine 3* zet.

De rest van de cast doet me vrij weinig. Tommy Lee Jones heeft eigenlijk een nogal ondankbare rol voor zo'n groots acteur, Joseph Gordon Levitt met zijn eeuwige babyface begint me steeds meer te irriteren, enorm overschatte acteur en Sally Field?? tja, waarom is die in vredesnaam hier gecast?

David Straithairn tenslotte deed het naar behoren.

Concluderend heb ik het idee dat ondanks de best lange speelduur de tijd veel te kort is om dit verhaal fatsoenlijk te vertellen. Wat overblijft zijn gortdroge teksten in scenes die gewoon per se in het verhaal gepropt moeten worden vanwege de historische waarde zonder enig rustpunt of zijstraat.

Wat dat betreft had Spielberg veel beter kunnen kiezen voor een mini-serie format zoals het veel en veel betere John Adams (2008) dat een beetje in het verlengde hier van ligt.

Dit had echt een film voor mij moeten zijn. Er wordt goed geacteerd en historische films spreken mij wel aan. Maar deze film heeft totaal geen tempo. En sommige stukken zijn veel te lang en moeilijk te volgen. Net aan een 3 vanwege het goede acteren.

Vind het eigenlijk een film die nogal moeilijk te beoordelen is.

De geschiedkundige periode spreekt me aan, dus deze film zal sowieso een streepje voor hebben op gelijkaardige prenten die andere figuren uit andere periodes belichten.

Maar het moet toch gezegd worden: deze film is vooral een gemiste kans. Het kon een groot en indrukwekkend eerbetoon worden aan een van de indrukwekkendste figuren uit de Amerikaanse politieke geschiedenis, maar men verkoos om een film te maken over één aspect uit de man zijn politieke loopbaan.

Het 13de amendement mag dan vandaag wel de heilige graal zijn voor liberals en mensen van de Civil rights movement, ik vond 150 minuten een beetje van het goede te veel.

Er is materie zat om een lange en interessante film over Lincoln te maken: De man was president tijdens de burgeroorlog, dus er gebeurde elke dag wel wat.

Desalniettemin heeft men er wel het beste van proberen te maken. De belangrijkste acteurs gaan volledig op in hun rol, en weten de personages zeer goed neer te zetten. We zullen nooit weten hoe Lincoln in het echt leven was (in die tijd had men nog geen klank- en filmregistratie), maar in deze film komt hij levensecht over. De dialogen zitten bovendien sterk ineen, en blijven boeiend.

Ik vond wel dat de kleinere bijrollen een pak minder goed waren.

Bovendien zagen bepaalde figuren (meestal die kleine bijrollen) er niet heel ‘fris’ uit, en kwamen ze vaal heel naïef over: Alsof men tegenstanders en twijfelaars als een bende lompe en achterlijke mensen wou neerzetten om het contrast met de ‘goeden’ groter te maken.

Bovendien laten sommigen zich nogal cartoonesk uit (“shoot me, I’m voting yes”, “betrayer!”), waardoor de geloofwaardigheid op bepaalde momenten een kleine tik krijgt.

Misschien een ander klein minpuntje. (Ik vind het moeilijk te verwoorden): De film zou best wat meer sfeerbeelden mogen bevatten die goed de tijdsgeest weergeven. Ik vind het bij historische films belangrijk dat je door de film direct in de tijd word gekatapulteerd.

Als je de film aan een leek zou tonen die niet weet wanneer Lincoln leefde, zou hij de film gemakkelijk decennia later kunnen plaatsen.

Samengevat: heel interessant allemaal, maar men kon best veel meer in de film gestoken hebben (Zelf zonder ook maar 1 kogel te laten vliegen op een 'battlefield').

3,0*

Lincoln is een film die al lang op mijn lijstje stond omdat er rond deze wat iconische figuur in het verleden toch weinig met gedaan werd, op een karikaturale cameo na. Ik mis hier wat de sfeer en ik denk dat Spielberg meer een epische film wou maken rond een figuur die voor de Amerikanen uiteraard belangrijk geweest is, dan een historische film rond een historisch figuur. Het is allemaal wat volgens het boekje en net iets te lang. Dat zorgt voor een film die niet slecht is, maar ook nergens verrast. En daar kan de prestatie van Daniel Day Lewis niet veel aan veranderen. Hij is een goeie Lincoln, maar geen boeiend filmfiguur helaas.

Redelijk.

Lincoln is geworden wat ervan verwacht had: een taaie brok vol geneuzel over iets wat ik toch niet zou kunnen volgen. De eerste drie kwartier is bijna niet door te komen, nadien wordt alles beter. Toch had dit gezien de speelduur vollediger kunnen zijn. Over de persoon Lincoln ben ik amper iets te weten gekomen, wie of wat het 13e Amendement in het leven geroepen heeft weet ik ook niet en de politieke tegen- en medestanders van Lincoln zijn mij ook niet duidelijk geworden. Vooral tijdens de scènes in het Parlement wordt er veel heen en weer geroepen en van politiek kamp geswitched.
Op het einde draaft de film iets te lang door. Het shot waarin Lincoln wegwandelt, op weg naar zijn dood, had het laatste mogen zijn.

Dat het mij qua inhoud niet zo heeft weten boeien is niet zo erg. Ik kan namelijk erg genieten van goede acteurs en hoewel Sally Field en Joseph Gordon-Levitt - ondanks een beperkte rol - strontvervelend zijn en enkele klasbakken à la David Strathairn slechts weinig screentime krijgen, zorgt Daniel Day-Lewis ervoor dat de film overeind blijft. Ik had het aanvankelijk moeilijk om te genieten van zijn acteren - het is allemaal zo technisch verfijnd dat het bijna te echt is -, maar uiteindelijk kan je er niet omheen: Day-Lewis zet zijn zoveelste tour de force neer.

Hetzelfde kan wel niet gezegd worden van Steven Spielberg, want verhalend schort er e.e.a. Dat ik de politieke boel niet echt kon volgen ligt wellicht aan mijn gebrek aan kennis over de politieke geschiedenis van Amerika, maar de enkele scènes die een portret trachten te schetsen over de mens Lincoln zijn niet overtuigend.
Ik kan de vinger daarbij niet echt op de wonde leggen: het script is taai maar vol intelligente dialogen (soms te intelligent, me dunkt) en het camerawerk is subliem. Hetzelfde geldt voor de decors, kostuums en zelfs de score van John Williams.
Al die vakkundigheid in acht genomen denk ik dat Spielberg het theater van de politiek beter achterwege had gelaten tijdens de persoonlijke scènes.

3

Toch vooral een film voor Amerikanen, die mij niet veel doet. En dat terwijl ik de Amerikaanse geschiedenis best interessant vind. De manier waarop Lincoln aangepakt is ook nog wel oke gekozen. In plaats van dat je een droge bio te zien krijgt van Lincoln, wordt op het belangrijkste hoogtepunt (de politieke manoeuvres om slavernij uit te bannen) gefocussed. Het wil echter mij niet beklijven als er zoveel bakkebaarden, opplaksnorren en vreemdsoortige kapsels de revue passeren. Uiteindelijk vond ik Lincoln met al zijn wijsheden in pacht ook niet zo'n tof figuur. Beetje matige film dus.

Veel positiefs over deze film gehoord en me er toch ook eens aan gewaagd. 'k had er iets meer van verwacht. 'k dacht dat het het levensverhaal over deze man ging zijn, maar het was maar een klein stuk uit z'n leven. De film focust vooral op het 13 Amendement (afschaffing van de slavernij).

Heel wat bekend volk deed mee: Joseph Gordon-Levitt, Sally Field, Tommy Lee Jones, al vond 'k vooral Daniel Day-Lewis het overtuigendst. Hij heeft dan ook verdiend de Oscar gekregen.

De film vond 'k toch te lang en eigenlijk een beetje langdradig. Desondanks vond 'k het toch een het bekijken waard en ben 'k toch iets meer te weten gekomen over deze president.

Ik vond het een oersterk politieke geschiedkundige film waarbij Daniel Day-Lewis een knap staaltje van acteren presenteert. Toegegeven , de Amerikaanse geschiedenis is niet mijn dada, maar ik heb er toch met bewondering naar zitten kijken. Het totaal straalde echt de sfeer van die periode uit. Er waren soms wel wat droge,saaie dialogen ... maar dat is nu eenmaal politiek

Deze film mocht van mij gerust de Oscar gewonnen hebben ipv. Argo.

Langdradig, saai. Maar wel een goed en origineel verhaal, mooie sfeer en een top acterende daniel day lewis.

Heb me er door heen moeten slaan maar vond het toch wel aardig.

Lincoln is een goede film over de Amerikaanse president Lincoln. In deze film zie je hoe Lincoln door corruptie de slavernij afschaft.

Daniel Day-Lewis steelt Lincoln en hij steelt de show in deze film, want Daniel Day-Lewis zet een hele goede rol neer als Lincoln. De rest van de cast weet ook erg goed te overtuigen.

Dit is een politieke film, we krijgen doormiddel onder andere van debatten in het congres en ministersvergaderingen een mooi kijkje achter de schermen hoe politiek werkt, onwijs interessant.

Hoewel je al voordat je begint met kijken eigenlijk al weet hoe het verhaal zal aflopen ( Het lukt Lincoln om de slavernij afteschaven ) heeft de film toch een soort spanning. Lincoln wil de slavernij afschaffen maar om dat via een amendement in de grondwet voor elkaar te krijgen moet Lincoln vechten voor elke stem in het congres. Er moeten een paar democraten worden overgehaald om voor het amendement te stemmen anders word het amendement verworpen. Onwijs interessant en spannend om te zien hoe Lincoln dat aanpakt.

Ik ben het eens met doncorleone dat het storend is dat Spielberg van Lincoln een soort held maakt. Er is toch sprake van een zekere mate van persoonsverheerlijking van Lincoln. Ik vind het jammer dat ze van Lincoln een held maken. Dit had wel wat minder gekund. Veder is de film ook af en toe wat langdradig. Er had wat meer vaart in de film gemogen.

Maar ondanks dat de film wat langdradig is en er sprake is van persoonsverheerlijking van meneer Lincoln, vind ik dat Spielberg een erg goede en interessante film heeft gemaakt.

4 sterren voor deze film.

Prachtige film over de zestiende president van Amerika en zijn strijd voor de afschaffing van slavernij. Niet direct een biopic over Abraham Lincoln, vooral omdat de film slechts 1 maand uit zijn leven toont en de focus ligt op zijn doorvoering van het 13de Amendement. In het begin wat ingewikkeld door de vele personages en politieke spelletjes, maar zeker wel boeiend en sterk geschreven gebracht. Daniel Day-Lewis is niets minder dan imposant in de titelrol.

Erg droog.

Sinds Minority Report heeft Spielberg niet echt meer een topper gemaakt. Een variatie van erg goed (Munich) naar matig (Catch Me if You Can) tot erg slecht (Tintin). Ook met Lincoln schiet hij uit de bocht.

Lincoln is zeker geen erg slechte film en het uitgangspunt is verder best ok. Alleen erg jammer is dat het erg weinig boeide. 2 en half uur naar droge en oninteressante dialogen zitten luisteren begint op den duur best saai te worden. Daarin miste ik een beetje vuurwerk. Had veel beter in beeld gebracht kunnen worden dan de stoffige en erg veilige Hollywood manier waarop Spielberg en zijn team dit verhaal vertellen. Een klein aantal sterke scenes afgewisseld met erg veel saaie momenten. Echt too much voor dik 2.5 uur.

Technisch is het natuurlijk allemaal dik in orde. Prettige cameravoering en belichting ook. En zeker het acteerwerk van DDL was weer van een zeer hoog niveau. Zeker oscar waardig. Production design en aankleding waren ook top.

Jammer dat de vonken er niet echt af vlogen in de vele saaie dialogen. Had de film zeker veel goeds gedaan.

Vrijdagavond begonnen aan deze 2.22 durende film. Ik was fit en voorbereid, maar het eerste uur was zwaar, saai en soms ook onsamenhangend door geschreeuw van twee partijen. Ik ben gestopt met kijken en heb de film verder afgekeken op zaterdagavond. Gelukkig de film werd een stuk beter waardoor mijn 2,5 toch nog een acceptabele 3,5 is geworden. Een film met plus- en minpunten.

Om maar met de pluspunten te beginnen. Alles zag en ziet er fraai uit. En aan alles is gedacht. Fantastische kostuums, aankleding, behang, horloges, ja er is aan alles gedacht. Beeld en geluid vond ik op deze blu ray ook erg mooi. Okay hij was wat donker, maar ja in 1860 hadden ze nog geen elektriciteit, dus zijn sommige beelden donker, maar nog altijd goed te volgen. De debatten waren fraai het taalgebruik uitzonderlijk, maar letterlijk overgenomen uit het archief. Vond de rol van Lincoln gespeeld door Daniel Day Lewis uitstekend, maar ook Sally Field en Tommy Lee Jones speelde hun rol uitstekend. Bij de extra's zag ik dat hun gelijkenissen sprekend leken op de echte hoofdrolspelers vanuit die tijd. Knap stukje werk. En met dit historisch schouwspel weten we weer iets meer van die tijd die voor Amerika en daarbuiten toch heel belangrijk was. Het afschaffen van de slavernij in 1865. Altijd gedacht dat Nederland de laatste was, maar zie toch dat Nederland in 1863 toch wat eerder was.

Zoals gezegd ook de nodige minpunten! Het eerste volle uur is bijna niet door te komen. Vervelend bijverschijnsel is dat je het parlement niet kent. Wanneer je alle partijen in Nederland op tv ziet zie je gelijk van welke partij hij is. Daardoor wordt het wat rommelig met veel geschreeuw over en weer. Daarnaast zien we vrijwel geen enkel gevecht. Behalve het begin zien we op het eind een battlefield met slachtoffers. Nu zijn er al veel films gemaakt met noord en zuid, dus in dat opzicht vond ik het nog niet zo gek van Spielberg. Wel jammer is dat we maar een betrekkelijke kleine periode Lincoln zien. Een kleine 4/5 jaar tot zijn dood. Ook prive bitter weinig te zien. Een gemiste kans. Het ging om stemmen te vergaren voor het 13e amendement. Tja dan is een zit van bijna 2,5 uur toch wel erg lang. Het eind met de weglopende Lincoln had voor mij het einde mogen zijn. Er kwam toch een toetje die klaarblijkelijk niet gefilmd mocht worden. Spielberg koos er bewust voor dat we zijn zoontje zouden zien op het balkon en niet de moordaanslag op Lincoln. Dat had van mij best gemogen op de film zo meer diepgang te geven. Zijn eind speech vond ik indrukwekkend. Overigens is de moordenaar na 12 dagen overigens opgespoord in een tabaksschuur. Deze werd aangestoken door de cavalerie en een schot verwondde John Wilkes Booth die enkele uren later overleed aan zijn verwondingen. Dit alles krijgen we niet in beeld te zien, maar wel leuk om te weten hoe het is afgelopen.

Afgezien van de saaie dialogen vond ik de film toch goed te volgen. Een belangrijk punt vond ik de discussie ook in eigen partij van Lincoln. Men was tegen slavernij, maar wat als ze hun vrijheid zouden krijgen. En laat dit nu nog steeds een belangrijk issue zijn in onze maatschappij. Dan denk ik aan Irak of Libie.

Een goede drama/historie/oorlog/biopic verhaal...

Redelijk verhaal (te lang verhaal)...

Prima acteerwerk...

Super mooi HD kwaliteit breedbeeld...

Perfect achtergrond geluid/muziek

(Dolby Digital 5.1)...

Het prachtige tijdsbeeld en de geweldige rol van Daniel Day-Lewis zijn de grootste troeven van deze film.Omdat het onderwerp me toch wel interesseert kon Lincoln me constant blijven boeien al begrijp ik wel de reacties van degene die hem te lang en/of hem af en toe saai vinden.Voor mij toch een goede film die er prima uitziet en ook sterk acteerwerk bevat.Alleen hadden ze hem beter Amendement XIII dan Lincoln kunnen noemen want daar gaat de film feitelijk over.Maar ja dat was commercieel gezien natuurlijk niet interessant genoeg.

Spielberg heeft zeker aan stevige research gedaan maar is hij soms de "kijker" niet vergeten ?

Persoonlijk heb ik niets aan een sterk uiteengerafelde politieke intrige waarbij honderden namen worden op je afgevuurd.

Eigenlijk alleen maar echt genietbaar voor geïnteresserden Amerikanen en historici.

De hoge IMDB scores en prijzen ? Misschien was het ongepast - om diverse redenen - om van deze film niet te houden.

Deze film heb ik bekeken ter voorbereiding op mijn eindexamen geschiedenis. Desondanks was ik al langer benieuwd naar deze film, en had ik hem anders op den duur toch wel eens bekeken.

Lincoln is een boeiend, onderhoudend verslag van de periode die het laatste jaar van de Burgeroorlog beslaat. De film gaat vooral over de persoon Lincoln, zijn motieven, karakter en de problemen waar hij tegenaan liep. Daarnaast zien we hoe misschien wel het belangrijkste amendement uit de Amerikaanse geschiedenis doorgevoerd wordt, en wordt duidelijk dat dit verre van vanzelf is gegaan.
Ik heb het gevoel een goed beeld gekregen te hebben van deze zaken. Wie meer geinteresseerd is in het militaire aspect van de Burgeroorlog komt minder aan zijn trekken; mijns inziens is het juist goed dat er een film is gemaakt die vooral over Lincoln en het 13e Amendement gaat.

Het is ongetwijfeld vaker gezegd van Daniel Day-Lewis, maar hij heeft het in zich zijn personage letterlijk te worden. Zo ook hier; de uiterlijke overeenkomsten met de echte Lincoln zijn treffend, en Day-Lewis´ acteerwerk is boeiend en overtuigend.
De rest van de cast is ook uitstekend, met name Tommy Lee Jones is enorm sterk in zijn bijrol.
Af en toe is de film misschien wat saai, maar door het flinke aantal interessante dialogen vloog de film eigenlijk nog betrekkelijk snel voorbij.
Vooral de finalestemming aan het einde is erg spannend, al vond ik het merkwaardig dat Lincoln op het moment supreme in zijn werkkamer een boek voorleest aan zijn zoontje.

Decors zijn prachtig, alles ziet er geloofwaardig uit; Lincoln is naar mijn mening een goede historische film en ik vind het gemiddelde van 3,10 dan ook wel flink aan de lage kant.
Een belangrijk gegeven wat dat betreft is dat deze film zonder enige historische achtergrondkennis al snel saai wordt.
Voor mij 4*

Een half jaar voor het uitkomen van de film voorspelde ik al de inmiddels verzilverde oscar voor Daniel Day-Lewis. Iemand met zijn staat van dienst (en talent) in de rol van Abraham Lincoln (oscarvoer) in een Spielberg film. Voor die voorspelling hoef je niet doorgeleerd te hebben. Interessanter is het antwoord op de vraag of het terecht is. En hoewel ik niet alle films/rollen heb gezien die meedongen, durf ik toch wel te zeggen dat het terecht is. Hij speelt de rol voortreffelijk en volstrekt geloofwaardig. Wat een klasbak is het toch, een van de grootste acteurs van zijn generatie en misschien wel allertijden. Er zitten diverse grote namen in de bijrollen, maar die staan wat in de schaduw van Day-Lewis. Niet alleen omdat hij zo goed is, maar toch ook omdat die acteurs niet echt weten te imponeren. Tommy Lee Jones en David Strathairn vond ik weinig opvallend (had ik echt meer van verwacht), Joseph Gordon-Levitt en Sally Field vond ik bijvoorbeeld zelfs wat tegenvallend.

Wat verder opvalt is met name de focus van het verhaal. Dit is in 90% van de speelduur een film die zich afspeelt in achterkamers, het congres of in elk geval indoors. Er is opvallend veel aandacht voor het politieke spel en echt voor de politicus Lincoln. Best een interessante invalshoek. Dit zorgt ervoor dat je te zien krijgt wat de invloed is van het bedrijven van politiek op het leven van Lincoln in plaats van andersom. De constatering tegen het eind van de film dat Lincoln er in een jaar tijd, tien jaar ouder uitziet zegt genoeg. Een verrassende keuze.

Toch wijkt Spielberg in zo'n 10% af van zijn focus in onder meer grotere scenes. En op die momenten is de film wat dubieus en te in your face. Het begin bijvoorbeeld, of de scene met Gordon Levitt bij het ziekenhuis. Sowieso heeft de film toch net weer te sterk die Spielberg moraal die een aantal van zijn films met name in de tweede helft van zijn carrière verpesten. Zo’n stemming in het congres met leden die zich op het laatste moment hebben bedacht waardoor die meerderheid net wordt behaald. In het echt was het ook een close call, maar dit gaat er bij mij niet helemaal in. Andere opmerkelijke keuzes zijn bijvoorbeeld het niet laten zien van de moord. In plaats daarvan krijgen we de reactie te zien van de zoon, die in een ander theater was. Maar de film gaat over Lincoln, dus interessanter was zijn reactie geweest (vlak van te voren althans). Beetje laf vond ik het, alsof ie zijn handen er niet aan wou branden.

Overwegend is dit een behoorlijk uitgebalanceerde film met een duidelijk doel voor ogen. Die focus werkt echt in het voordeel, maar er zijn dus verschillende momenten die ik daarmee vind vloeken. En hoewel ik zijn aanpak (overwegend dus) te prijzen vind, is de genoemde 90% w.m.b. dan weer niet altijd zo boeiend dat het de minpunten te niet doet. 3 sterren.

Het is de vraag in hoeverre je het de film kan aanrekenen dat het 2,5 uur lang stevig doorbijten is. Wellicht dat Abraham Lincolns geschiedenis gewoon niet zo heel erg film-geniek is, in ieder geval niet het deel dat in deze film tot in detail wordt behandeld. Het geheel opleuken of minder droog maken kan natuurlijk, maar dan krijg je ongetwijfeld kritieken dat je de film Hollywood-proof maakt voor al het popcornetende klootjesvolk.

Na 40 minuten begon ik me af te vragen voor wie dit eigenlijk leuk is. Slechts een harde kern geschiedenis- en politiekfreaks vinden dit wellicht interessant, maar het lijkt me sterk dat de gewone filmliefhebber, laat staan de 'gewone man', op het puntje van zijn stoel zit. Dat dat blijkbaar wel zo is, getuige de soms hoge beoordelingen hier, verbaast me dan ook zeer.

Vrijwel de enige momenten dat het politiek gekrakeel even onderbroken werd is als Lincoln weer afstak in een of ander verhaal of allegorie. Zeer vermoeiend en op den duur ook erg voorspelbaar.

Oja, en helemaal belachelijk dat het enige sensationele, de manier waarop hij op het leven komt, de kijker niet eens te zien krijgt. Voelde op het einde echt als een soort 'trap na'. Een saaie film maken we, dus een saaie film kan je krijgen ook.

Tja, goed gemaakt is het natuurlijk allemaal wel, Steven Spielberg, grote Oscarfilm, acteerprestaties, blablabla. Wil ik niet eens woorden aan vuil maken, behalve dat het eigenlijk zonde van het budget is.

Ik denk dat de film zichzelf in de staart bijt door veel te veel detail te willen behandelen. Het is daarom waarschijnlijk erg geschikt om Amerikaanse geschiedenislessen mee op te leuken, maar als bioscoopfilm? Ikzelf ben redelijk geinteresseerd in politiek en geschiedenis, nog niet eens een 'tokkie' (als ik zo vrij mag zijn) die slechts leeg vermaak wil zien, maar ik vond het overgrote deel echt niet te hachelen.

2*

Een film over de onder Amerikaanse historici populairste president (onder de gewone Amerikanen zijn dat Washington en Ronald Reagan), en dat van de regisseur die ons zoveel blockbusters bracht. Moet inderdaad een zit zijn voor de niet-ingevoerden. Zeker omdat het thema niet meteen voor de hand ligt: de wel of niet aanname van het 13de amendement op de grondwet, die slavernij (na de proclamatie 2 jaar ervoor) wettelijk moest afschaffen. Een enorme uitdaging omdat er zoveel tegengestelde belangen lagen. Om te beginnen het beëindigen van de burgeroorlog (die aan honderdduizenden Amerikanen het leven had gekost) na de afscheiding van de zuidelijke staten in 1861. De meesten wilden mogelijke vrede niet in gevaar laten lopen door de verhoudingen 'nodeloos' scherp te stellen met de afschaffing van de slavernij. Lincoln zag haarscherp in dat het juist vóór enige vredesonderhandeling moest gebeuren, aangezien de zuidelijke staten het als conditio sine qua non zouden kunnen hanteren. Nu werden deze met een voldongen feit geconfronteerd. Voor wie het nog niet duidelijk was: in de loop der Amerikaanse geschiedenis hebben Democraten en Republikeinen van stuivertje gewisseld. De Republikeinen waren o.h.a. vóór afschaffing, de meeste Democraten tegen. De betekenis van Lincoln kan niet onderschat worden. Was hij er niet geweest, dan had de VS niet bestaan zoals het na 1865 zich heeft ontwikkeld. De geschiedenis is vergeven van staten die na ruzies en gewelddadige conflicten uit elkaar vielen (denk alleen al aan de Oekraïne). Hier is een staatsman die exact het tegenover bewerkstelligde... Goed dat de film begon met de soldaten die Lincoln's Gettysburg Address al uit hun hoofd hadden geleerd en die voordroegen. Misschien wel de belangrijkste en mooiste rede ooit. Daniel Day Lewis is gedenkwaardig als Lincoln. Sally Field als Ms. Lincoln idem. Ze zou na de dood van haar man inderdaad alsnog worden opgenomen. Triest.

Redelijk boeiend, en fraai in beeld gebracht. De elementen die me stoorden hadden eigenlijk niets met het verhaal te maken maar des te meer met het Spielberg-blockbuster-syndroom: al die bekende acteurs die je in bijrollen herkent doen meer aan een gezelschapsspelletje dan aan een serieuze film-met-een-boodschap denken, en wat Daniel Day-Lewis betreft, iedereen vindt dan wel dat hij (zoals het zijn reputatie als de ultieme method-actor betreft) Lincoln (geworden) is, maar aangezien er geen archiefbeelden van Lincoln bekend zijn, ik hem nooit persoonlijk heb ontmoet en ik ook weinig over hem weet, kan ik daar eigenlijk geen oordeel over vellen. Wat ik zie is een halve heilige die voor de andere helft een sluwe pragmaticus is, een politicus die zelden zijn stem verheft, en een acteur die alle gelegenheid krijgt om de scènes waarin hij voorkomt te domineren, en ik weet gewoon niet in hoeverre ik nu een mens van vlees en bloed zie en in hoeverre een gedoodverfde Oscarwinnaar. Fascinerend om naar te kijken, ongetwijfeld goed geresearched en daardoor misschien ook wel levensecht, maar voor mij toch meer een oefening in acteren en inleven dan een tot leven gekomen personage. (Maar dat komt misschien ook wel omdat ik Day-Lewis eerder bewonder dan bemin.)

het verhaal op zich is mooi maar een beetje naar de saaie kant. De film is nét wat te langdradig en voorspelbaar. De trailer toont enkele spectaculaire beelden, maar eigenlijk is daarmee alles gezegd. Op acteergebied wel een topper. Lewis vertolkt z'n rol prima.

Een beetje House of Cards in de negentiende eeuw, deze film. Nochtans een stuk saaier want het draait hier echt bijna alleen om dialogen - en dat tweeënhalf uur lang! - terwijl het aantal locaties erg beperkt is. Ook wordt er in House of Cards een stuk meer geneukt, al weet ik niet zeker of ik Honest Abe op die manier in actie had willen zien Ik denk het niet.

Uiteindelijk is dit een echte acteursfilm, het acteerwerk mag ook zeker geprezen worden, maar dat is niet waar ik film voor kijk. Visueel ook onopvallend. Er wordt wat met licht gespeeld en dat is het. De soundtrack blijft over het algemeen erg op de achtergrond, iets waar je je gelukkig mee moet prijzen bij Spielberg, want normaal zwelt de muziek in zijn films flink om het maar zo dramatisch mogelijk te maken.

Het onderwerp van de film is wel interessant: het doorvoeren van het 13e amendement van de Amerikaanse grondwet, waarin slavernij officieel afgeschaft wordt. Ik begrijp de juridische noodzaak en het is ook aardig om het politieke spel eromheen te zien, waarbij Honest Abe flink liegt en politici omkoopt om maar genoeg stemmen te krijgen. Kortom, een echte pragmaticus; en ondanks dat zijn handelen reden voor een impeachment is, kan je je afvragen of in dit specifieke geval het doel niet inderdaad heiliger dan de middelen zijn. Overigens leert de huidige situatie rondom Trump dat de vraag of een president een impeachment verdient geen juridische vraag is, maar een politieke. Ik denk dat het inderdaad zo is dat zolang een president populair genoeg is, hij letterlijk iemand op klaarlichte dag op Fifth Avenue kan doodschieten en ermee wegkomen, om Trump te parafraseren.

Ondanks zijn "pragmatisme" vind ik Lincoln zeker meer dan een bewonderenswaardige president, al zie ik hem liever vampieren jagen dan amendementen aan de grondwet toevoegen. 2*.

Ik vond de film erg sterk beginnen met een battle-scene tijdens de Amerikaanse burgeroorlog. Helaas was dat haast het enige strijdgebeuren dat we werkelijk zagen. Verder bestaat de film uit ellenlange besprekingen en dialogen over het 13e amendement waarin voorgesteld wordt de slavernij af te schaffen. Wat wel erg goed aan bod kwam in de film is de voortdurende relatie en (on)evenwicht tussen dat amendement én de beleden burgeroorlog. Het politiek issue belandt zo in een vicieuze cirkel: het één kan niet zonder het ander. Het politiek spel en het juridisch getouwtrek was daarom vrij interessant. Misschien had de film iets meer afwisseling nodig zoals bijvoorbeeld beelden vanop het slagveld of dialogen tussen de generaals van Noord en Zuid.

Toch greep me deze film me minder sterk dan bijvoorbeeld Jackie. Aan Danie-Day Lewis zal het zeker niet gelegen. Uitstekende acteerprestatie. De regelmatige shots in profiel van Lincoln vond ik super. Het geeft een mythisch kantje aan de cultfiguur die Lincoln vandaag nog steeds is. Ook Sally Field vond ik behoorlijk.

De moord op Lincoln werd zeer kort aangehaald, maar was vrij slordig en snel, alsof ze het er gauw nog bij wilden. Te weinig uitgewerkt alvast. Tot slot nog dit: het zal de meeste wel opgevallen zijn dat tot de jaren 60 van de 20e eeuw grotendeels de standpunten van de huidige Democraten eigenlijk de Republikeinen waren van vroeger (en vice versa). De hedendaagse Republikeinse Partij is geen homogene ideologische eenheid maar bestaat uit diverse fracties. De conservatieve fracties hebben thans de overhand, hoewel er ook groepen liberale Republikeinen zijn. In het verleden was het juist omgekeerd: in de negentiende en het begin van de twintigste eeuw was de Republikeinse Partij juist progressief en had haar meeste aanhang in de geïndustrialiseerde noordelijke staten, terwijl de Democratische Partij haar aanhangers vond onder de inwoners van de zuidelijke (slaaf)staten.

Daniel-Day Lewis redt met zijn naar goede gewoonte fantastische acteerprestatie de meubelen in deze mooi in beeld gebrachte verfilming van een van de boeiendere episodes in de geschiedenis van de VS. Jammer dat het me allemaal vrij weinig deed.

“Each of us has made it possible for the other to do terrible things.”

Van dit soort historische films kan ik altijd wel genieten. Abraham Lincoln is natuurlijk een iconisch personage, en het is een geweldige beslissing geweest om echt te focussen op een bepaalde periode in het leven van de 16de president van de Verenigde Staten. Het beëindigen van de slavernij, en tegelijkertijd het beëindigen van de burgeroorlog. Net voor zijn dood op 15 april 1865.

Het is veel politiek gekonkel en gepraat, maar het blijft interessant en dat is de verdienste van Spielberg en natuurlijk de weergaloze Day-Lewis. Voordat ik er erg in had was er al een uur voorbij, en door de acteurs en het vlijmscherpe script word je langzaam de film ingezogen. Fantastisch acteerwerk ook van Jones, Strathairn, Field, Costabile en al die andere bekende acteurs. Lincoln is een film die laat zien wat er kan gebeuren als er zowel voor als achter de camera kwaliteit en vakmanschap staat.

Centraal staan de deliberaties, die voorafgingen aan de afschaffing van de slavernij, om te voorkomen dat de zuidelijke confederale staten na de Amerikaanse Burgeroorlog alsnog roet in het eten zouden gooien. Interessant tactisch politiek steekspel, waarin de emoties regelmatig hoog oplopen.

Goed geacteerd, i.h.b. door Daniel Day-Lewis die met zijn fenomenale titelrol zo ongeveer alle denkbare onderscheidingen in de wacht sleepte, waaronder zijn derde Oscar. Steven Spielberg weet als geen ander hoe hij een verhaal voor het voetlicht moet brengen.