Mama (2013)

Van goed, naar matig tot waardeloos

Wat is dit ongelofelijk jammer. Mama heeft in zijn eerste deel van de film genoeg sterke elementen zitten waardoor mijn verwachtingen alsmaar hoger werden. Met een aantal zeer sterke scene's zoals de schaduw van mama in de slaapkamer die met een van de meisjes speelt terwijl het personage van Jessica Chastain niks doorheeft en de uitzonderlijk sterke acteerprestaties van het jongste meisje. Het talent wat de finale van de horrorfilm Sinister wél naar een hoger niveau had kunnen trekken (zie mijn review over deze film). Het begint al vervelend te worden als de makers in het middenstuk al wat steken laten vallen door het tonen van een middelmatige flashback en de eerste momenten dat mama volledig in beeld verschijnt die al niet je van het zijn, maar helaas kan het nog veel erger.

Dat het nog veel erger kan blijkt als het verhaal naar zijn climax toewerkt waarbij de film al helemaal als een kaartenhuis in elkaar stort. Ik had het gevoel hier naar een slechte comedy te kijken en vanaf dit punt begreep ik ook echt niet meer dat Guillermo del Toro zijn naam vrijwillig aan deze titel heeft willen laten binden. Er zal dan ook ongetwijfeld een flinke zak geld in het spel zijn geweest.

Persoonlijk vond ik het ook erg knap hoe regisseur Andrés Muschietti de spanning zo vakkundig weet op te bouwen en uiteindelijk ook weer zelf compleet met de grond gelijk weet te maken. Het is dan ook onbegrijpelijk dat de vele slechte scene's die de finale bevat, uiteindelijk in de film terecht zijn kunnen komen. Het idee er achter is dan wel niet verkeerd, maar de uitwerking is in alle opzichten zo simpel en matig te noemen dat het voor mij alles wist te verpesten. En dit is erg zonde als je kijkt naar de sterke acteurs die deze productie heeft en hoe sterk alles ook begint. De sterren die ik uitdeel zijn dan ook puur voor dit eerste deel en de sterke acteerprestaties van met name het jongste meisje bedoeld. Want deze verdienen hoe dan ook kudo's. Voor de rest kun je maar beter met een grote boog om deze smakeloze horror/comedy om lopen want hoe vaker en duidelijker Mama zelf in beeld verschijnt, hoe slechter het allemaal word.

2,5*

Aardig sfeervol horrorsprookje. Het is allemaal niet heel erg vernieuwend,aar heeft een fijne vibe en een best angstaanjagend, maar ook niet te eng demoon.

De hand van De Toro (die als producent optrad) is zeker richting het eind voelbaar.

3,5*

Leuke film. Vooral het einde is super !!!! Jammer dat de film soms onlogisch in elkaar zat. Ook tegen het einde van het film staat opeens een van hoofdrol spelers midden op een verlaten straat voor de auto van de andere hoofdrolspeelster.

Vond het een erg goede en orginele film, ook de kindacteurs deden het erg goed. Ik begon Lilly erg eng te vinden, ze speelde bijde gewoon fantastisch. Vond het veder echt een goede film.

3 sterren.

Ik heb me uitstekend vermaakt. Sommige elementen in de film waren hilarisch. Er zat zelfs een aardig schrikmoment in en de angsten die ik zelf als kind had (er zit iets engs in de kast) kwamen mooi naar voren. 3.5*

Damn, did almost pooped myself. Scary stuff.

Mama

Een film waar ik lang naar had uitgekeken als sinds het begin van 2013. Het kwam er echter maar niet van om naar de bios te gaan. Nu eindelijk een exemplaar weten te bemachtigen en hem ook maar gelijk gekeken. Het beloofde een enge horrorfilm te worden. Er is toch niets enger dan je eigen moeder?

De uitwerking is wel origineel, maar de kern van de film niet. Want waar draait het nu allemaal om? Het gaat uiteindelijk allemaal om een geest die haar kind terug wil. Afgezaagd is het zeker. Erg afgezaagd al zeg ik het zelf. Er moet een keer iemand komen die met een originele, tegenstrijdige reden komt waarom iemand of iets geterroriseerd wordt, maar dat terzijde.
Zoals in al dit soort horrorfilms (denk ook aan The Woman in Black) is het begin vooral bedoeld om spanning te creëren. Dat lukt hier aardig en er zitten spannende momenten in. Het monster in de klerenkast en onder het bed komen er leuk in terug. Het uiteindelijke einde wordt helaas saai en cliché. Helaas zag ik het al van ver aankomen. Een anticlimax zoals we die ook kennen in The Woman in Black, maar bijvoorbeeld ook The Ring. '

Het draait allemaal om 4 personen in dit verhaal. Isabelle Nélisse, Megan Charpentier, Jessica Chastain en Nikolaj Coster-Waldau.
Isabelle Nélisse vond ik verschrikkelijk. Echt verschrikkelijk. Wat een ongelofelijk irritant rot personage vertolk zij. Daarbij komt dat haar gehele overkomen in de film niet meer dan ergerlijk is. Haar verhouding met "Mama" is ergerlijk en irritant om te zien.
Megan Charpentier is daarentegen wat minder erg. Ook niet je van het, maar het gaat. Iets verstandiger en minder ergerlijk. Zij weet nog geloofwaardig over te komen en een degelijk personage neer te zetten.
Jessica Chastain was een twijfelgeval. In het begin vond ik haar sterk. Een complete tegenpool van haar vriend Nikolaj en afstandelijk richting de kinderen. Naarmate de band hechter werd en sentimenteler ging ze wat achteruit, maar het valt mee.
Van Nikolaj Coster-Waldau kan ik alleen zeggen dat ik het jammer vond dat hij zo'n magere rol had. Hij was plezant om naar te kijken en de enige die ik echt goed vond in de film. Jammer van zijn kleine rolletje.

De sfeer zit er goed in bij Mama. Het verhaal speelt zich grotendeels in donkere situaties af. Iets wat altijd wat meer spanning schept. Daarom krijgt de film daar ook geen credits op. Het grotere huis bied natuurlijk ook meer sfeer. Ook ietwat cliché.
Hoe de Mama er uit ziet was ik minder over te spreken. Ik vond haar nogal goedkoop ogen. De meest rare bewegingen maakt ze als geest, dat kan, maar hoe vond ik veel te geanimeerd overkomen. Ik had een beetje het gevoel van King Kong (1931). Elke beweging is met één foto genomen en dan achter elkaar afgespeeld; zo kwam het op mij over.

Al met al is Mama een vermakelijk horrorfilmpje. Niet een die veel nieuws bied, maar hij weet genoeg vertier te brengen om 's nachts even te griezelen.

3*

Ondanks het genre toch een degelijke horror. De Scares zijn, hoewel klassiek, origineel geinterpreteerd en mooi uitgewerkt. De spanningsboog zit goed en dekinderen zijn niet te irritant.

Het einde was uiteraard belabberd, maar ik ken weinig horrors met een bevredigend einde.

Een film die dus exact geeft wat er van haar verwacht wordt.

Mooi camerawerk en erg goed acteerwerk (vooral door de kinderen).

niet een van de sterkste horrorfilms vind ik zelf.

toch 3* waard

Ondanks een erg leuke, recente Pacific Rim, geniet ik eerlijk gezegd meer van de films waarvan Guillermo Del Toro de producer is geweest. Veelal zijn het wat eigenzinnige horrorfilms die bij ondergetekende erg in de smaak vallen door goede scripts, prachtige locaties en prima acteerwerk. Mama is niet de meest onderhoudende film aller tijden en gek genoeg mogen ze ook maar op weinig waardering rekenen (Don’t Be Afraid Of The Dark bijvoorbeeld). Toch hebben ze een goed gevoel voor onze eigen historie of spiritualiteit

Zo ook Mama. Het is inderdaad geen bijzonder enge film, maar wel een die af en toe lekker de haren overeind zet. De sfeer is vooral naargeestig en daar kan ik al goed van genieten. Mama heeft genoeg momenten waarop je weet dat er iets niet in de haak is. Niet iedere kans wordt benut om de kijker even goed schrik aan te jagen. Mama heeft geen superbudget, maar het is in elk geval geen goedkope film. Het verhaal van de film is aangrijpend en heeft stiekem nog een best mooie achterliggende gedachte. Belangrijk voor veel filmfanaten: de kinderen acteren fantastisch!

Goed verhaal, best spannend, mooi geschoten plaatjes, maar helaas niet helemaal goed uitgewerkt...

hmm.... ik vind het allesbehalve een originele titel. als je die leest en dan de laatste zin van de inleiding? tja

als ze hem op tv geven zal ik hem zien, anders sla ik deze gewoon over....

Ik zelf vond de film slecht.

Niet eng en saai.

Ben betere horror films gewend!

Haha, dat noem je lang uitkijken naar een film?

Oh, Mama is bijna helemaal praktische effecten. Alleen het haar was digitaal. Zie hier een test (die misschien nog wel enger is dan wat er in de film te zien is...). Het was gewoon een dunne man (Javier Botet, met het Marfan syndroom) met special makeup en een masker.

YouTube - MAMA Motion Test

Als je nagaat dat als ik een film wil zien hem ook de dag erna kijk vind ik een half jaar toch aardig wat.

Dat van Javier Botet vind ik echt schandelijk in deze technische tijd... Maarja, zal wel budget zijn.

goed verhaal, goede film

Dat wist ik helemaal niet! Ik dacht echt dat Mama een computeranimatie was... Ik ben onder de indruk!

Onder de indruk van de man ja. Maar voor een film uit 2013 vind ik het bijzonder goedkoop en mager gedaan.

Wat hadden ze dan wel moeten doen? CGI? Beter pak? Vertel vertel!

Op zijn minst met de computer een geloofwaardiger beeld in elkaar proberen te zetten. CGI zou daarbij zeker kunnen helpen ja. Nu kwam het wel heel goedkoop over, wat het ook wel is eigenlijk. Nogmaals: ik had continu het King Kong (1931) gevoel, waar alles met 1 foto genomen werd

Daar verschillen meningen dan duidelijk in. Ik vind dit juist een extra creepy lading aan de film geven en vind het daarin erg geslaagd. Ik vind het jammer dat ik dit van tevoren niet wist, want dan had ik de film toch wel anders beleefd, aangezien ik er nu vanuit ging dat het om een computeranimatie ging.

Vond het geen horrorfilm, meer fantasy, de eerste 45 minuten zijn spannend, maar daarna is het net een sprookje met een niet echt eng einde, zeker geen slechte film, maar had het me heel anders voorgesteld.

Niet echt wat ik ervan verwacht had, maar daarom niet perse slecht.

Eens het plot zich onrafelt is het enge er wel wat vanaf, maar de spanning blijft er wel in

Spaans schrikken.

Nadat regisseur Andrés Muschietti zijn korte film onder dezelfde titel had gemaakt ging er nog even wat tijd overheen eer dat de beroemde filmmaker Guillermo Del Toro hem het groen licht gaf voor een bioscoopversie. Zoals laatstgenoemde zelf uitlegt ter introductie van de short, die als extra feature op de Blu-Ray staat, vond hij het 'n eng filmpje. En inderdaad, als je eerst de kortfilm bekijkt (het werkt wat minder ná de hoofdfilm), dan schrik je je een hoedje. Al moet gezegd dat die kortfilm frame voor frame terugkomt in Mama. En wederom schrik je..

En daar moet deze sprookjesachtige griezelfilm het ook voornamelijk van hebben. Niet van de CGI, die soms iets te aanwezig is, ondanks de enorm sfeervolle settings. Ook niet van de dosis voorspelbare drama. Of het ridicule en te lang uitgesponnen einde. Eerder van het sterke begin, waarvan je geen idee hebt waar het naar toe wil, maar spannend is het wel. Maar Mama moet het in meerdere mate van de schrik hebben. En schrikken zul je. Al ben je nog zo'n doorgewinterde filmveteraan. Een paar keer schrik je tóch. Hoe voorspelbaar alles ook is, de timing is af en toe perfect.

Natuurlijk valt er voldoende af te dingen op Mama. De enorme clichés en irritante onlogica bijvoorbeeld. Meestal funest voor een zichzelf serieus nemende film. Want dat doet het wel, ondanks de donkere fantasy-rand. Dieptepuntjes zijn misschien zelfs wel technische zaken als het volledig verkeerd gefocust zijn op de voorbij fladderende vlinders. Je ziet de (kind)acteurs een totaal andere richting op staren. Van goofs gesproken. Maar toch. Je blijft schrikken. En daar gaat het grotendeels om. Die Spanjaarden lijken er een soort van patent op te hebben.

Goed.

Met dank aan Universal voor het recensie-exemplaar.

Voor mij redelijk verpest door het Walt Disney-achtige sfeertje met blauwe filters en irritante CGI.
Wat voor mij de film enigszins redde waren de goed gedoseerde, ietwat subtiele schrikmomenten.
Ik had in het begin nog redelijke hoop toen het spook nog in flitsen te zien was, wat het best wel creepy maakte, maar toen we haar aan het einde in vol ornaat te zien kregen (natuurlijk een spook met een psychiatrisch verleden want gekke mensen vinden we nog steeds eng, laat staan gekke spoken), met daar overheen een vette saus van cliché drama, donderde voor mij de film als een plumpudding in elkaar.
Jammer hoor.

die 'motion test' ziet er alleszins goed uit

Daddy,look! There's a woman outside the window.And she's not touching the floor.

In "Mama" zitten alle elementen om er een uitstekende,creepy griezelfilm van te maken. Het begint enorm sterk met een wat wazige situatie met een wanhopige vader die zijn vrouw vermoord en de kinderen ontvoerd naar een onbekende bestemming. Ik veronderstel dat het een familiedrama in wording is door een economische crisis. Het plan om de 2 zusjes Victoria en Lilly om te brengen loopt echter in het honderd na een ongeval, waarbij ze dan terechtkomen in een afgelegen hut in het woud. Hier kan de vader uiteindelijk zijn wanhoopsdaad niet uitvoeren door de interventie van een wazig (gezien door de ogen van Victoria die slechtziende is) wezen : "Mama" blijkt naderhand.

Wat hierna volgt is voor mij één van de meest indruk nalatende scene van deze film nl. het moment waarop de 2 meisjes na 5 jaren worden teruggevonden. Het beeld van de 2 wiegende,met modder besmeurde,neuriënde zusjes bovenop de koelkast waar ze zich op een razendsnelle,spinachtige manier naartoe bewogen. Opgevolgd door de beelden in de psychiatrische instelling waar de zusjes in observatie zitten en waar getoond wordt hoe ze geëvolueerd zijn naar de schichtige onderontwikkelde wezens door hun langdurige isolement. Het moment waarop Victoria ineens verschijnt aan het kijkraam is een aanzet naar gelijksoortige schrikelementen en ze deed mij toen enorm denken aan Samara uit "The Ring".

Als Lucas,de broer van de verdwenen vader, het voogdijschap over de 2 zusjes op zich neemt, en samen met Annabel ,zijn vriendin, een huis,aangeboden door het instituut waar de begeleidende psychiater werkt,betrekken blijkt dat er zich iets anders ook daar heeft genesteld. Als Lucas in het ziekenhuis belandt door toedoen van "Mama",staat Annabel er helemaal alleen voor om de meisjes op te vangen, en gaan de poppen pas echt aan het dansen.

Het verhaal op zijn eigen is al ontelbare malen verteld in andere haunted-movies. Alhoewel het niet echt in de puurste zin van het woord een haunted-house film is. De bundel cliché's uit andere horror-films passeren één voor één de revue.Daar hoort dan ook de soundtrack bij. Ok,t'is goedkoop maar geef toe, de meeste horror films zijn hier afhankelijk van en zonder lijkt het eerder dat je een aflevering van de Fabeltjeskrant hebt gezien i.p.v. een zenuwslopende horror/griezelprent.M.a.w. het hoort er gewoonweg bij.

Ik vond de acteerprestatie van de meisjes een topprestatie. Vooral Lilly vond ik somtijds angstaanjagend en demonisch. Het plots opdoemen vanuit het duister met die wezenloos starende blik om dan bliksemsnel al giechelend te verdwijnen. Zij was ook de enige van het tweetal die onvoorwaardelijk "Mama" aanvaardde als haar natuurlijk moeder en geen afscheid wou of kon nemen van deze entiteit. Victoria vond ik niet zo een sterk neergezette persoon maar dat lag meer in de lijn van het personage. Zij maakte sneller de stap naar de meer menselijke leefwereld en aanvaardde Lucas en Annabel als surogaatouders. Daarom ook de afwijzing op Lilly's verzoek om mee naar buiten te gaan spelen met "Mama". Lucas verdween snel uit het beeld en speelde dus een ondergeschikte rol. Annabel daarentegen vond ik ook een sterke vertolking. Van een alternatieve rockchick ,met totaal geen moederinstinct (dacht dat ze blij was dat de zwangerschapstest negatief was in het begin van de film), die evolueert naar een moederfiguur die zich echt bekommert over de zusjes.

Maar het sterkste personage vond ik toch wel het wezen "Mama". Ik heb me geen moment gestoord aan een slechte CGI of irriterende SFX. Ik vond het een overtuigende en angstaanjagende vertoning. Groot was mijn verrassing om dan ook de naam Javier Botet te zien tussen de cast op IMDB. De vertolker van "Mama" ... duhuh....Deze persoon kreeg op 5-jarige leeftijd te horen dat hij lijdt aan de symptomen van Marfan.Een afwijking waardoor een persoon uitgroeit tot een ongewone lichaamslengte met lange,magere armen,benen en vingers. Hij heeft deze natuurlijke afwijking gebruikt om figuren neer te zetten zoals "Mama" en Medeiros in de REC films. De CGI is dan naderhand hierop geprojecteerd. Hierdoor kreeg de figuur "Mama" een meer realistische gestalte. Grappig dat er dan de hele tijd geklaagd wordt over de gebrekkige CGI en rare bewegingen die de geest maakte. Als dan blijkt dat het een persoon is,zoals Raouljason ook opmerkte, dan wordt het argument "goedkoop" erbij gehaald. Yep, t'is ook nooit goed Het enigste lachwekkende vond ik die over de vloer rondschuifelende pruik. Dat hadden ze wel op een andere manier mogen uitwerken.

Uiteindelijk vond ik het een beangstigende film met een heel intense juist geplaatste sfeer en één, voor mij, schrikmoment waar ik een tijdje van moest bekomen (En ik schrik dus praktisch nooit). Weeral blijkt dus dat een goede horror niet altijd de nodige gore elementen nodig heeft om het beklemmend te maken. Zelf vond ik het einde ook wel een beetje ver gezocht met een in een archief bewaard baby-lijkje (jawadde) en de in een enorme zwerm nachtvlinders uiteenspattende cocoon.Net als in "The woman in black" blijkt de gevonden remedie , de vloek niet op te heffen.

3,5*

Maar waar blijft je stem?

Oops, over het hoofd gezien. Bij deze

Voor een thriller/horror film van mij 3,5 ster, de film wist me te boeien en sommige momenten schrok ik me te pletter:-).