Mama (2013)

Erg verrast. Precies wat ik vanavond nodig had.

Dit was een film die mij weer eens op 't puntje van mijn stoel kreeg. Een ijzersterke sfeer, een intrigerend verhaal en op momenten was de spanning om te snijden. De zusjes bleven mij een naar gevoel bezorgen, ze pakten me bij mijn strot en lieten me niet meer los.

Ook fijn dat er geen ellenlange introductie was, maar het vrij snel 'to the point' komt. De vaart zat er direct goed in, iets wat ik wel kan waarderen. Halverwege de film zakt dit een beetje in, maar er gebeurde genoeg om me geboeid te houden.

Ik wist totaal niet waar ik aan begon met deze film, maar alles wat boven verwachting. Het acteerwerk was prima en de meisjes weten je met vlagen de stuipen op het lijf te jagen. (Vooral de jongste). Wat goed, en dat van zulke jonge meiden!

'Mama' was soms een tikkeltje er over, maar gelukkig niet echt vervelend of tegen het belachelijke aan (Op het einde na), iets waar ik in het begin even voor vreesde. Het zorgt voor voldoende schrikmomenten. Soms een tikkeltje voorspelbaar, maar desalniettemin zat ik met grote ogen te kijken.

Spannend!

Goed.

Hoewel volgepropt met Amerikaanse acteurs is de Spaanse invloed goed voelbaar. Tegenwoordig zijn er wel meer Spanjaarden die over de landsgrenzen heen regisseren heb ik de indruk.

Iets meer mysterie dan echte horror, daarvoor is het haunted house middenstuk net wat te zwak en het einde te dramatisch. Maar dat is wel eigen aan die Spaanse horrors dus je kan er ook al op instellen.

Verder wel goed acteerwerk, mooie effecten en vooral sfeervolle settings. De kinderacteurs doen het opvallend goed trouwens, altijd een hekel punt bij dit soort films.

Alles wat een typisch genrewerkje hoort te brengen, mist alleen dat beetje extra wat de film doet onderscheiden van z'n soortgenoten. Het is allemaal best oké, mooi gemaakt en sfeervol, maar nergens dat beetje meer.

3.5*

Best een aardige ghostmovie, die ondanks een wat matige start wel steeds interessanter wordt. Niet dat je nu wat vernieuwends aan het kijken bent, maar het overtuigde wel. Prima acteerwerk van de meisjes, goede effecten en best een apart sfeertje maken de film toch zeker de moeite waard. Het einde vond ik wel wat overdreven emotioneel, maar dat zullen we de film maar vergeven dan. Een minpuntje is wel dat het nergens echt eng wordt. Wel intens, maar niet eng.

3*

Mamá is een film die datgene biedt wat het belooft. Lekkere horror met geslaagde schrikmomenten en een schimmige sfeer. De film neemt ook de moeite om een verhaallijn op te zetten, iets wat in veel horrors te wensen over laat. Al met al geen slechte film binnen deze categorie. Op enkele originele stukken na, zitten er verder weinig verfrissende elementen in. Toch wel de moeite waard als je van dit type film houdt.

Ik vond het een mooie film met veel schrikmomenten. Er waren daarintegen ook genoeg momenten waarbij ik wel durfde te kijken en niet met mn handen voor mijn ogen zat

Ik vond de kinderen erg goed acteren.

Een goede thriller met een goed verhaal.

Ik had eigenlijk wat meer verwacht van deze film.

Waar alles mysterieus en spannend begint eindigt de film in een soft gedoe waarbij alle vormen van spanning eigenlijk verdwijnen. Dat is best jammer, want de lange opbouw van Muschietti gaat gepaard met een mooi kleurenfilter en sfeervol geschoten beelden. Vooral in het suggestieve is de film erg goed en wordt er eigenlijk op een leuke manier gespeeld met allerlei horrorclichés. Ik zou haast zeggen dat het licht komisch wordt.

Af en toe effectieve scares die thuishoren in het genre en je hebt met Mama een film die alsnog beter is dan menig Amerikaanse producties. Toch is dat laatste kwartier een grote sof en worden alle clichés uit de hoge hoed getoverd en ebt de spanning geruisloos weg. Het simpele drama neemt een te grote overhand en dat heeft mij minder kunnen bekoren aangezien alles in die aanloop daar naartoe netjes binnen de lijntjes is ingevuld.

Jammer, want dit kost de film toch kostbare punten.

3,0*

Mama, een film waar veel meer uitgehaald kon worden, maar er niet in zijn geslaagd.

Ik ging erheen met toch redelijke verwachtingen, maar ik moet zeggen dat ze een kans op een goede film toch wel een beetje verziekt hebben.
Net als bij Sinister hebben ze veel tijd in het verhaal gestoken, wat ik altijd een + punt vind, maar zijn er weinig schrik effecten, zijn ze slecht afgewerkt, en vaak zelfs nog grappig ook, wat echt een dikke tegenvaller is.
Ook word "Mama" heel vaak goed in beeld gebracht, de special effects zijn goed alleen omdat "Mama" zovaak in beeld gebracht word, ga je heel erg veel op de details letten.

Wat begon als een spannende mysterieuze film eindigde als een horror-comedy met een soft einde, wat toch echt zwaar tegenviel.
Het softe einde hoorde toch een beetje bij het verhaal, wat ook aan een kant wel mooi was, maar totaal niet waar je op rekende gezien de trailer die er veel belovend uit zag voor een avondje schrikken.

Ook heb ik hier en daar nog wat open vragen zoals, als Mama die kinderen al die tijd al bij zich had, waarom besloot ze dan om ze mee te nemen(het einde) toen ze alweer gevonden waren?

Of net als met die baby, al die jaren er naar op zoek, en dan word het kind ineens het ravijn in gedonderd omdat haar niet eigen kind "Mama" roept.

De positieve delen van deze film worden toch echt uit het brilliante acteerwerk van de kinderen gehaald, en het goed ontwikkelde, mooie verhaal achter de film, het was geen meesterwerk, maar ook geen draak van een film.
De slechte special effect momenten bleven toch wel op de achtergrond door het verhaal, maar ik kan niet zeggen dat ik me er niet aan heb geërgerd.

2,5

Ondanks dat het verhaal verloop behoorlijk cliché was en voorspelbaar was dit toch best een aardige Horror. De laatste komt vooral door de uitvoering (ik vond Mama best goed gemaakt) en ook door het goede spel van de twee kinderen. Met name Isabelle Nélisse als Lilly speelde ijzersterk en zeer overtuigend. Ook zitten er best een aantal goede schrikmomenten in (één keer kreeg ik zelfs effen een koude rilling). Het eerste uur van de film vond ik sterk en ook het einde vond ik best goed (was zelfs wat ontroerend c.q.. vertederend). Al met al heb ik me goed vermaakt met deze film en duurde hij ook niet lang.

P.S. weet iemand hoe het met de teckel is afgelopen

Zal niet uitgroeien tot een echte klassieker, daarvoor leent het net iets te veel van met name de Japanse horror, maar de horrorhit van 2013 zit er wel in.

Verhaal is boeiend genoeg en de twee meisjes zijn geweldig (vooral de jongste).

Goeie scares en als dan ook nog even mijn favo eco-SF "Silent Running" voorbij komt (Nice ass Bruce), de hoofdrolspeelster rondloopt in een Misfits-shirt weten we dat de makers het hart op de juiste plaats hebben zitten.

Verhaal blijft boeiend al is het einde iets te weinig mystiek en Mama te duidelijk in beeld.

Maar goed in het horrorgenre wil het nogal vaak iets te veel cliché op cliché zijn en deze film wijkt aangenaam af van het Amerikaanse formulewerk door aan te komen met een solide verhaal, prima acteerwerk, goede visuals en fijne schrikmomenten.

Bijzonder teleurstellend. De trailer beloofde veel, maar in de uitwerking schort er een hoop aan Mama. Vooral het digitale spook is ellendig, in de negatieve zin van het woord. Muschietti weet slecht met genreclichés om te gaan en dat zorgt voor een voorspelbare en matige film.

2*

Langere recensie:

Cult Movies Reviewed: Mama (2013, Andrés Muschietti) - recensie - cultmoviesreviewed.com

Deze film bewijst dat het einde van een film, de film kan maken of juist kan breken. In de horrorfilm Mama, verkloot het einde de hele film, wat ik zeer spijtig vind.

De sfeer is beklemmend, het verhaal is origineel. De soundtrack zijn bijzonder mooi. Het is duidelijk te merken dat Del Toro heeft meegedragen aan deze op zich goede horrorverhaal. Ik ga niks spoilen! Hier en daar waren er toch dingen die anders verliepen, zodat ik bijna continue geboeid was. Heerlijk vond ik het zoals ik me verschool achter mijn jas, denkend: ’Doe die deur niet open! Doe het nou niet!!’ Classic one.

Opmerkelijk vond ik het om Jessica Chastain hier te zien als een Rock chick, die het beste van de situatie probeert te maken. Ik denk dat iemand anders beter zou passen als rock chick, daar het feit dat ze mij een beetje te oud lijkt voor deze rol, en het zwarte haar vond ik haar ook niet staan. Zoals ik gewend ben van haar, weet ze de rol toch goed neer te zetten door middel van haar sterke acteerprestatie.

Tot zover dus alleen maar positieve kritiek. Maar wat toch wel erg belangrijk is in een horror film is de eigenlijke horror figuur. Deze is, vanaf het moment dat de figuur eigenlijk een echte vorm begint aan te nemen in de laatste half uur/drie kwartier van de film: niet geslaagd. Het ziet er niet uit. Het is niet eng. Het leek meer op een fantasie figuur (Del toro!) Daarmee wordt de ontknoping, wat leidt tot de climax, waarna het eind volgt: niet leuk. Het voelde nep aan. Ik ergerde me er zo aan, omdat de aanloop gedurende de hele film gewoon zo goed was! En het einde gewoon niet voldeed aan het niveau van de rest van de film.

Vandaar dat ik nu niet kan zeggen dat dit een horror film is die mee kan tellen in de categorie Sinister, maar wel in de categorie fantasie verhaal .

De aftiteling had wel weer een erg mooie soundtrack, waardoor ik dacht: wat is er nou misgegaan op het eind? Stomme zet. Mijn eindcijfer daalt van een 7 naar een 6.

3*

Goede horror met schrikmomenten. Alleen het einde is toch echt vrij waardeloos. Ik zie dat veel mensen daar over vallen. Erg jammer, want ik heb toch voor 95% met enige spanning zitten kijken. De meisjes acteren zeer goed en de special effects zijn ook okee, maar ook iets wisselvallig. Het verhaal is niet zo heel erg intrigerend, maar goed genoeg. Deze film moet het vooral hebben van de spanning/schrikmomenten en toch wel de goede acteerprestaties van de kleine meisjes.

Intigrerende horror waarin een vader en zijn twee dochters in een slip raken wanneer ze in een verlaten gebied over de besneeuwde weg rijden. Ze moeten dan op zoek naar onderkomen en belanden zo in een afgelegen blokhut. Vijf jaar is zijn broer nog steeds bezig met een zoektocht en uiteindelijk worden de meiden, inmiddels spin-achtige wezens die op de koelkast kruipen, gevonden waarna de dokter beweerd dat ze met een langdurige geestelijke behandeling weer kunnen genezen. Dit lukt gedeeltelijk maar de jongste wil het duistere figuur dat ze als moeder ziet steeds weer ontmoeten. Vanzelfsprekend komen er veel kartonnen dozen met archiefmappen in terug, schakelt de montage vaak over naar een volgende scène op het moment dat een personage een huiverige ontdekking doet en worden er veel schrikgeluiden toegepast -BOEM!. Toch kun je zien dat de Spanjaarden weer net een iets andere invalshoek hebben dan de fastfood consumenten. De keuze voor Jessica Chastain als punker bijvoorbeeld. Einde op de afgrond is ook erg treffend in beeld gebracht. Toch wel een bijzondere kijkervaring.

Geslaagde spook(huis)film. Er zijn enkele clichés te vinden maar Muschietti gebruikt ze erg effectief. Het Mamawezen heeft ook de juiste graad van fucked-upheid om het best eng te maken. Er is goed gekeken naar Japanse en een zekere Spaanse horrorfilm voor de vormgeving maar er zit genoeg eigens in om het niet als rip-off af te doen. Wat niet gezegd kan worden van de scène met de psychiater in de boshut, dat idee kwam rechtstreeks uit Saw.

Sterk acteerwerk ook, zeker van de jonge meisjes. Altijd lastig, kinderen in films, zeker als ze zo'n prominente rol hebben.

Maar zoals bij zoveel horrorfilms gaat het op het einde een beetje mis. Het gaat gewoon net wat te lang door en het drama wordt een beetje geforceerd. Twee minuten eerder stoppen en het had een beter einde opgeleverd. Maar verder is mama een fraai geschoten en effectieve horrorfilm, niet erg origineel maar toch geslaagd.

3,5*

Presented by Guillermo del Toro, dat schept toch wel enige verwachting, hoe nietszeggend die paar woordjes ook zijn. En dat het niet altijd garant staat voor een doorslaand succes, dat bewijst Mama. Niet dat het allemaal slecht was, maar Mama voelde een beetje aan als een verplicht nummer dat alle stappen netjes af ging.

Eerst maar het positieve. Natuurlijk mag als eerste een compliment aan het adres van Jessica Chastain niet ontbreken, want naast het feit dat ze een prachtige vrouw is moest ze het grootste gedeelte van de film na het aan de zijlijn zetten van het mannelijke hoofdpersonage zelf dragen. Haar ontwikkeling van rock-chick naar sterke moeder was wel cliché, maar Chastain zorgde ervoor dat je je (zelfs als notoire kind-hater als ik) in elk geval een beetje kon inleven in haar personage.

In Mama zien we daarnaast ook een goed optreden van de twee (of eigenlijk vier) kindsterretjes, want het hele plot staat of valt in dit geval als de kinderen in kwestie niet overtuigen of vervelend zijn. Maar daarover had ik hier niets te klagen; de meisjes waren erg lief (ook getuigende de vele vertederde geluiden in de bioscoopzaal). En hoe ze in het begin verwilderd speelden, met die plotselinge bewegingen en vooral hoe ze zich voortbewogen, dat was gewoon erg, erg overtuigend. Het jongste meisje had vooral een lastige rol, maar de kinderen waren één van de meest geslaagde elementen uit Mama.

Kon ik dat trouwens ook maar zeggen van Mama zelf., maar dat was helaas een creatie uit de computer, en helaas ook niet zo'n overtuigende. Haar optredens en de daarbij horende schrikmomenten waren helaas een minder aspect, en voor zo'n belangrijke is dat natuurlijk altijd jammer. Ik vond het trouwens ook meer komisch dan eng hoeMama's haar over de grond krioelde; geef mij dan maar the Ring, want een echte actrice is altijd beter dan een matige virtuele creatie.

Voor de rest was de film erg voorspelbaar, tot aan de ontknoping aan toe. Het voelde soms meer aan als een familiedrama met horror-trekjes, en de grote finale was wel een leuke tranentrekker, maar je kon vrij goed voorspellen hoe Mama af zou gaan lopen. Altijd leuk, een film die familie op de eerste plaats zet, maar voor mij had het wel iets anders af mogen lopen. De droomscènes houden het trouwens wel een beetje leuk, en de droom in een droom (in een droom?) was ''een van de leukste momenten van de hele film. Ik kan me voorstellen dat een onervaren horrorkijker dit een spannende film vindt, maar voor mij was er afgezien van goede acteurs en één of twee geslaagde enge scène te veel formule-werk.

Ik heb me nooit verveeld en visueel was het wel oké, dus een onvoldoende verdient Mama ook weer niet, maar ik kijk voor een goede 'Del Toro Presents' liever the Orphanage.

Ik had me verheugd op deze film en ik ben zeker niet teleurgesteld.

Spannend,onderhoudend,sfeervol en aardig wat schrikmomenten.

De meisjes vond ik erg sterk,goed acteerwerk.

Ook vond ik het visueel erg mooi.

Wat ik ook erg mooi vond was de muziek in deze film,ook na de film was het prettig

om nog even bij de aftiteling te blijven zitten en naar de muziek te luisteren.

Van mij had de film wel wat enger mogen zijn en het eind had beter gekund,desondanks

vond ik dit een bijzondere en uitstekende film.

Geweldige film....

Na lang wachten was het vanavond eindelijk dan zo ver. . . ik heb er van genoten.

Fantastische effecten,goed acteerwerk van iedereen.

Er zaten flink wat schrik momenten in......en een paar memorable freaky scenes!!!

Sommige dingen waren een beetje voorspelbaar,maar dat mocht de pret niet drukken.

Het einde heb ik niets op aan te merken. . . sommige medegebruikers hebben dat als storende ervaren,ik vond het wel wat hebben geen happy end maar ook zeker niet het tegenovergestelde het blijft een beetje in het midden!

De film heeft inderdaad wel wat weg van de asian horrors

Soundtrack is ook super te noemen,kortom een film om heerlijk in het donker te kijken.

Ik ben tevreden..ik zat te twijfelen tussen 4 en 4,5 ster. . vanwege de gehele ervaring toch 4,5 ster.

Topfilm die ik zeker nog eens zal bekijken en dat doe ik bijna nooit!!!

Had er uiteindelijk wel iets meer van verwacht op alle fronten (special effects, schrikeffecten, stijl en verhaallijn) maar het blijft hoe dan ook vermakelijke horror/thriller. Niet eentje die heel lang op je netvlies blijft staan maar voor een tussendoor film is 't een prima keuze.

3*

Hoewel is iets anders verwacht had is deze film mij niet tegen gevallen.
Persoonlijk had ik hem enger verwacht, althans enger in het opzicht van schrikeffecten.
Deze vielen mij een beetje tegen...maar maakt dit de film slecht?? Zeer zeker niet.
De sfeer tijdens de film is lekker grimmig en weet dit ook goed vast te houden.
De personages zijn goed gecast en hier valt ook niks op of aan te merken.
Het verhaal zit goed in elkaar en weet zeer zeker ook te boeien met een kleine kanttekening.
De sfx zien er oke uit, maar het had wel iets beter gekund.
Wat ik knap vond aan de film is dat je sympathie voelt voor de geest. Met namen richting het einden als alles bij elkaar komt was ik lichtelijk ontroert.
Waarom dan toch een 3,5* als ik redelijk lovend ben over de film.
Dat komt omdat het middenstuk zich in mijn ogen lang rekt zonder dat er iets wezenlijks gebeurd. Het kabbelt allemaal een beetje voort (zonder dat het echt storend wordt) maar wist mijn aandacht even niet vast te houden. Het gene wat eerder in de film als spooky wordt beschouwd..(hiermee doel ik op het knipperen van de lichten, het laten zien van de motjes e.d. voelde op een gegeven moment een beetjes als vanzelfsprekend waardoor het op mij geen impact meer had..
Al met al zeer zeker een film om eens gezien te hebben, maar een tweede keer bekijken is voor mij niet meer nodig.

Aardig horror filmtje maar ik moet Pazmaster volgen en zeggen dat het einde idd iets te zoetsappig is.

Bovengemiddelde horror, die bij momenten ook aan drama en fantasy aanleunt. Het lijkt een gewoon spookverhaal te worden en inderdaad, je wordt onderhouden met veel scares, al zal een gehaaide spookfilm-liefhebber ze wel zien aankomen. Maar toch... de film is sfeervol, maakt rijkelijk gebruik van FX en eindigt niet zoals je zou verwachten van zo'n film. Het spook zelf krijgt een tragieke uitwerking waardoor dit droevige creatuur zelfs nog voor medelijden zorgt . En met deze De Toro productie heb ik me goed vermaakt al zitten er heel wat onlogische zaken in ... straf dat een hond na vijf jaar twee meisjes terugvindt op de geur

Erg zwakke film. Had hier toch best wat van verwacht, zo'n Europese horror met een goeie cast en een aardige synopsis.

Eerste en grootste jammerlijke feitje, het is een spookverhaal, zo plichtmatig als je het maar hebben wilt. Op zich is het begin niet zo heel verkeerd, tot het vervalt in spokerijen etc., want dat had het tot dan niet hoeven zijn. Daarna verloopt alles volgens zo'n cliche riedeltje dat je er niet goed van wordt. Vrouw van een eeuw geleden maar weer eens, asylum maar weer eens, misvormd, dun spook maar weer eens, opduikend uit schaduwen maar weer eens. Vul maar aan.

Het hielp ook niet echt dat ik de rol van Chastain erg vond tegenvallen. Hulde dat ze eens een ander personage speelt. Ik heb haar performances wel eens bekritiseerd omdat ze de neiging had altijd als huisvrouw gecast te worden, dus eigenlijk moet ik ook niet zeiken, maar dit paste haar ook niet. Beetje een geforceerde rockchick werd dit, die dan eerst als een soort ruwe bolster moet overkomen, maar gaandeweg toch zorgzamer werd. Behalve dat het script dit erg matig uitwerkt vond ik haar invulling ook niet erg sterk. Of je verwacht er gewoon meer van, dat kan ook.. Verder is het scripttechnisch ook niet erg sterk, waarbij de personages vanalles te weten komen over het hoe en waarom door allerlei dromen en vizioenen enzo zonder dat de film kan uitleggen waarom ze die ineens krijgen, en dat soort dingen. Erg slordig en gemakzuchtig verteld.

Visueel nog wel redelijk, maar niet wereldschokkend, de soundtrack leek soms uit The Adams Family te komen, spannend is het eigenlijk ook niet, en het einde nog enigzins gedurfd maar vond het toen al te tegenvallend om er echt iets van te vinden.

2*

Acceptabele horrorfilm, geproduceerd door Guillermo Del Toro. Qua verhaal vrij clichematig, maar visueel behoorlijk indrukwekkend. Fraai sober kleurgebruik, stijlvol camerawerk en een doeltreffend gebruik van visuele effecten. Vooral in het eerste uur zitten een aantal schrikmomenten die de haren te berge doen rijzen. Jammergenoeg wordt de plot steeds meer voorspelbaar naarmate de film vordert en de climax stelt hopeloos teleur. Zoals zo vaak in dit soort films wordt alles gaandeweg minder eng naarmate we meer te zien krijgen van de entiteit die de hoofdpersonen bedreigt. Less is wederom more.

Strakke horror.

Toch wel fijn dat hier wat budget in zat. Effecten konden er daardoor prima mee door. Ook in de cast is dit keer niet in de tv sterretjes bak gegrabbeld en zijn de kinderen ook geen Olsen twins dit keer. Maakt het allemaal erg fijn. Het mysterie is niet bijster origineel maar hier draait het allemaal om de uitwerking dat doet Muschietti meer dan prima. POV scene werkte erg goed. Ook de droom van de oom had een lekker eerie sfeertje. Het dramatische einde kon ik ook wel waarderen, maar vooral het haast sprookjes achtige sfeertje daar gaf het een waardige climax.

3.5 sterren.

Ik had hier eerlijk gezegd toch wel iets meer van verwacht als ik eerlijk ben.

Waar de film in het begin lekker rustig en mysterieus opgebouwd wordt, gaat het tegen het einde aan finaal mis.

Want de sfeer die opgebouwd wordt is erg beklemmend te noemen en in combinatie met het sterke acteerwerk van met name de twee jonge actrices die het erg goed doen, zou dit in principe een zeer solide horror kunnen zijn. De schrikmomenten zijn hierbij ook zeer goed gedoseerd. De film kabbelt dan ook lekker voort zonder heftige momenten.

Maar als 'Mama' dan eenmaal in beeld wordt gebracht, wordt het toch wel minder. De CGI speelt de film hierbij toch echt te parten, want echt fenomenaal ziet het wezen er niet uit. Misschien dat de hand van Guillermo Del Toro hier iets mee te maken heeft, want Mama lijkt meer op een wezen dat uit een fantasiefilm zou kunnen komen dan uit een horror.

Al met al een film die zeer goed opgebouwd wordt, maar helaas verpest wordt door het zwakke einde en het zwakke CGI van Mama.

Kleine 3,0 sterren.

Redelijke film. Chastain zal nooit mijn favoriete actrice worden (ook hier probeert ze het maar kan ze nooit helemaal in het personage kruipen) maar met dit zwarte kapsel ziet ze er wel heel leuk uit. De horror zelf is aardig. Een aantal goede schrikmomenten die dan wel werken (goed dus) maar wel heel cliché zijn (opzwellende muziek, een hard geluid ineens, dat soort dingen). Zoals heel de film daar bol van zit. Denk aan de hele plot, het mysterie en ook aan mensen die alleen naar duistere plekken gaan (waarom toch altijd?) Gelukkig dat Chastain er niet voor kiest om alleen te zijn maar dat het toevallig zo loopt. Verder zijn die twee kinderen van zichzelf al creepy en dat geeft net die extra dimensie die deze horror wat boven de middelmaat uitbrengt. Dan werkt het voor mij toch net wat beter. De fotografie vond ik niet heel bijzonder, maar de muziek met die sprookjessfeer wel alleraardigst. De laatste scène had van mij echter heel anders mogen lopen. Dit was jammer. 3,0*.

Lekker griezelfilmpje met enge kindjes. De blikken van die ettertjes weten toch gemakkelijk wat teweeg te brengen. Sounddesign is ook van toegevoegde waarde en zo'n langdurig shotje als die waarin een gang en een slaapkamer worden gevangen, is het vermelden waard. Als mama tevoorschijn komt, is het raak en de flitsende camera mag dan geleend zijn, het werkt natuurlijk wel.

Muschietti weet zo wel raad met zaken als spanningsopbouw en executie. Hij is er misschien zelfs wat teveel mee bezig. Iets meer aandacht voor het gezinnetje en dergelijke had voor een wat betere balans kunnen zorgen. Verhaaltje is ook niet helemaal vrij van plooien, maar dat maakt niet zo gek veel uit. Het slot had wel iets bescheidener gemogen, maar al met al is deze goed te doen.

Erg zwakke bovennatuurlijke horrorfilm waarin melodrama de spanning serieus in de weg staat. Bovendien is de plotafwikkeling zo voorspelbaar als wat, want eerder en beter gedaan in verschillende andere films. De Spaanse stempel zie ik eerlijk gezegd niet zo. Doorgaans zijn die films klassieker in aanpak, terwijl hier toch voor een deel het spektakel gezocht werd. Wat mijns inziens altijd nefast is voor de metafysische horrorfilm trouwens. Suggestie blijf de sleutel en die ontbreekt hier. Ontstellend stroperig einde ook. Conclusie: de hype niet waard.

Ik vond het wel een ietwat mysterieus en sfeervol filmpje, die het al zeer vaak bewandelde ghost house pad op een aardige manier afwerkt, al is de weg naar het einde wel wat voorspelbaar.

Qua spanning viel het me wel wat tegen. Mama heeft nogal voorspelbare schrikmomenten, waarbij alleen het geluidsvolume even wat wordt opgevoerd. Jammer, dat je dit tegenwoordig steeds vaker ziet. Het gaat toch een beetje ten koste van de effectieve horror. De acteurs doen het overigens wel goed. Chastain is een aardige plaatsvervangende moeder, maar vooral de kinderen zijn best sterk. Verder is het sfeertje best sterk en de setting best mooi vormgegeven.

Naarmate het einde dichterbij komt vond ik het allemaal ietsje minder worden, al vond ik het einde zelf dan best wel weer sterk en voor mij redelijk onverwacht. Het zorgt er echter wel voor dat Mama aan de goede kant van de score blijft. Het is goed en degelijk en vooral erg sfeervol, al had ik er qua engheid wel wat meer van verwacht.

3,0*

Een erg mystereuze film die heel sterk begint.

Een horror-thriller die de spanning voortdurend opdrijft en je constant met griezels overspoelt.

De verhaallijn is erg eenvoudig, maar de kinderen blijven voortdurend in een andere wereld leven.

Spijtig dat regisseur Andrés Muschietti de film wat te lang opdrijft en de sfeer niet kan behouden. Halfweg zwakt de hoogspanning stilaan terug naar spanning en verveelt soms. Tenslotte valt hij in herhaling en moet de eindfase langgerekt uitplooien.

De duistere momenten, lichtflikkeringen en vooral de opschrikkende geluiden helpen de griezel sterk mee opbouwen.

Ik had me mama mooier voorgesteld. Op het einde zelfs tot in het belachelijke overdreven.

Maar in totaal als griezelfilm een aanrader.

Maar niet onmiddellijk daarna bed in of de mama en de nachtmerrys zouden je dromen wel eens door mekaar kunnen spoken.

De kinderen spelen zeer goed, vooral de langharige Jessica Chastain valt ook op. Misschien niet helemaal gepast als zwartharige muziekbandster. Dat geldt bovendien voor de hele cast. Ook al is de muziekkeuze erg gepast.

Ook al is dit niet mijn populaire filmgenre. In dit geval: goed verhaal, goed gespeeld, goede sfeer, zeer goed in beeld gebracht toch een 3,5* op het scorebord.