Gravity (2013)

Visueel een geweldig spektakel. Qua verhaal compleet ongeloofwaardig en over the top.

Ai wat een mooi visueel spektakel. En eindelijk eens een film in de ruimte waarbij het gebrek aan zwaartekracht, het gebrek aan de lucht die alles draagt goed en kloppend wordt uitgebeeld. Het verhaal is dan nog eens bloedstollend spannend, je valt van de ene crisis in de andere. Qua spanningsboog ook perfect, het enige rustmoment in de film komt precies netjes voor de grote ontknoping.

Jammer dat Clooney zo'n domme clown uithangt. Miscast is dan nog een vriendelijk woord, had daar liever elke denkbare andere acteur voor genomen. Gelukkig doet Sandra Bullock het wel erg goed, ondanks het dunne karakter dat ze te spelen krijgt. Dat is ook de enige verdere kritiek die ik in me voel, had liever helemaal geen achtergrond van de karakters gegeven en er een echt atypische film van gemaakt, in plaats van een wat knullige poging om de personages nog in te vullen met wat karikaturaal betekenisloze details.

Maar echt storend wordt dat overigens nergens. De perfecte beelden van de aarde, de ruimteschepen en stations, de actie met de rondvliegende brokstukken en astronauten trekken alle details naar zich toe. Dat de ruimtestations van binnen behoorlijk goed lijken op wat we van de foto's en filmpjes van NASA kennen helpt ook nog eens een heel stuk. Dan is het wel erg makkelijk om de paar foutjes in het verhaal voor lief te nemen. En dat het einde dan wat voorspelbaar is kan ik ook best goed hebben.

Erg goed.

Ik kon het haast niet geloven dat Gravity één van de betere films zou zijn van 2013. Sandra Bullock en George Clooney in space. Maar regisseur Alfonso Cuarón had al eerder bewezen met films als Y tu mama tambien, Children of Men en de beste Harry Potterfilm uit de reeks (prisoner of Azkaban) dat hij voor de nodige touch kan zorgen en van zijn films een visueel pareltje kan maken. Clooney is niet zo speciaal, maar vooral Bullock laat zien dat ze meer is dan Miss Congeniality. Niet dat ze meteen goud wint met deze prestatie, maar toch zeer goed gedaan. Je moet zo'n film toch maar kunnen trekken.

De grote ster van de film is toch wel de sfeer en het visuele plaatje. Geleden van Sunshine dat ik dat in een ruimtefilm heb gezien. Eens te meer valt op dat een 2001: a space odyssey wat mij betreft een overroepen film is, die vooral mikt op de filosofische kijk van de maker en niet echt de sfeer van de ruimte kan weergeven. Dat komt hier wel tot uiting. Gravity is meer dan een claustrofobische film met ook gebrek aan oriëntatie en eenzaamheid. Je kan misschien wel verwijten dat Bullock's personage niet altijd even professioneel reageert, maar in dergelijke momenten van paniek waarbij je eigenlijk niet op je team kan terugvallen is het logisch dat je op die manier reageert. Zeker als je geen tijd hebt om lang na te denken.

Gravity is zeker één van de betere films van 2013. NIet gezien in 3D, maar als er één film is waar dit een meerwaarde kan hebben, is het misschien deze wel. 3D is een overroepen trend, maar kan wel van pas komen in het ruimtegevoel.

Oh ja, opvallend is toch wel de score van Steven Price. Met momenten net iets te nadrukkelijk op momenten dat ik net de stilte wou ervaren (mocht wel wat tijd voor genomen worden), op andere momenten wel heel toepasselijk om de spanning te benadrukken. Knap werk als je weet dat de man vooral ervaring heeft met komedies.

De verwachtingen waren hoog na het zien van al die lovende recensies. Voor een groot gedeelte werd dit ook waar gemaakt, maar toch vind ik de 5 sterren status niet terecht. Twijfel nog tussen een 3,5 en 4,5.

Het ging allemaal nét iets te vaak nét goed. Het vastgrijpen aan de ruimtestations begon mij op een gegeven moment te storen. Dat komt door de manier waarop de film zich van begin af aan neerzet. Echt een film met klasse, oog voor detail, met liefde gemaakt. Nog net geen filmhuis filmpje (al zou hij daar prima passen). En dan zijn de hollywood achtige taferelen iets minder op zijn plaats. Na de vuurzee binnen het ruimte station gaat de film zowieso een beetje meer de blockbuster kant op, en daar moest ik wel even aan wennen.
Maar dat maakt het zeker geen slechte film!

En het einde vond ik dus niet voorspelbaar. Ik wist echt niet welke kant het zou opgaan. Het kon linksom of rechtsom... Ik heb constant op het puntje van mijn stoel gezeten, en zelfs de aftiteling is weer eens blijven staan tot het eind. Dat wil wat zeggen!!

Ja, ik ben er uit: 4

Een film die zonder twijfel aan allerlei criteria voldoet om zich tot een van de mooiste films ooit te kronen. Visueel spektakel is nog een understatement; in deze prent worden allerlei filmconventies m.b.t. het ruimtespectrum doorbroken en dat geeft nieuwe, ongekende situaties. Dan wordt het de vraag; hoe vul je deze geweldige lege ruimte in? In ieder geval met prachtige muziek die je vaak niet hoort en je enkel met de flow laat meegaan. Maar Cuarón durft het mijns inziens niet helemaal 'los te laten'; hij behoudt een zeer conventioneel plot dat een aantal keer cliché-matige mono- en dialogen oplevert. En dat is het meteen grote minpunt van deze film. Telkens wanneer je mee wordt geslingerd in een nieuwe tegenvaller van Dr. Ryan Stone, de adembenemend gedetailleerde shots of een vergezicht van de aarde wordt dit (vooral in de tweede helft van de film) onderbroken door wat slappe emotionele prietpraat. Waarna je dan weer meteen de film wordt ingezogen ...

En zo verloopt de film net als het camerawerk in een vloeiende lijn van begin tot eind. Bij een college film-analyse werd ons vorige week verteld dat een 'Dutch angle' (waarbij de camera onder een bepaalde hoek gehouden wordt) bij de kijker meteen een weerzinwekkend gevoel oproept. Het was de eerste 20 minuten dan ook erg wennen waarna dit effect de kijker inderdaad de film inzuigt.

Het is ergens ook jammer dat Cuarón heeft gekozen voor deze twee bekende gezichten. Dat had Kubrick toch beter door; een onconventionele ruimte vraagt voor onconventionele muziek (Cuarón: check), onconventioneel cameragebruik (check) en onconventionele acteurs (helaas...) en onconventionele dialogen (mhwoa..). De humor van Clooney verveelt en de sentimentaliteit van Bullock al helemaal. En dat is en blijft verdomde jammer want nogmaals; dit had makkelijk een van de mooiste films ooit kunnen zijn.
Anyway: ik heb net de toekomst van (bioscoop)films gezien en een van de beste films van 2013 en het beviel me zeer goed. Hoppatee: 4*

Claustrofobie op een open plek. De ruimte.

Het lijkt me echt een benauwende en verschrikkelijke ervaring om verloren te raken in een eindeloze ruimte. Waar niemand je kan horen of vinden en waarbij jij slechts een bacterie bent. Het overkomt Ryan en Matt. Matt word wederom weer erg sterk neergezet als Cloony en is nog best wel een optimistisch persoon onder ons. Sandra Bullock, waarvan ik ook al heel lang niks meer van vernomen heeft keert hier terug als de best gespannen Ryan. Samen gaan ze op missie in de ruimte om een Shuttlemissie te begaan. Maar dan word de shuttle getroffen door een regen ruimteschroot en dwarrelen de twee in de ruimte met weinig hoop. De manier waarop dat word vertoond is echt magistraal. Vooral dat stukje waarbij Ryan verloren rondjes draait in de ruimte, net na dat ongeluk, en mede dankzij de Future Sound of London achtige soundtrack was adembenemend. En ja, zie jezelf nu maar te redden.

Maar of ik Gravity, ondanks de vele oogstrelende plaatjes en effecten, nou echt een superfilm vind, dat viel nog wel mee. Want een paar dingen hadden ze van mij echt weg moeten laten en het wil nog wel eens de onrealistische kant opgaan. Bijvoorbeeld hoe Ryan eventjes met gemak naar een sateliet of een capsule toe zwemt (die waren vast heel toevallig in de buurt en niet geraakt door dat regen van ruimteschroot.) De ruimte hierin word hier wel flink onderschat. Bovendien vind ik het sowieso al heel raar dat alles aan puin word bekogeld als er weer eens zo'n regen komt, behalve de capsule en Ryan (en Matt voor zijn dood zelf) Ook die happy end hadden ze weg mogen laten. En dat is best wel jammer en zeker als het om een arthouse regisseur gaat. Je gaat ervan uit dat dit gewoonweg net zo'n hopeloze kwestie word als bijvoorbeeld in een film als Burried, maar helaas snakt deze film nog wel erg naar de typische Hollywood effecten.

Alfonse Cuaron, die ook de fantastische Children of Men heeft neergepent, besteed hier dus nu uitgebreid aandacht van hoe het is om te verdwalen in de ruimte. Alleen, zoals gezegd had hij dat wel even anders moeten doen. Maar voor een 3D ervaring in de bioscoop, en de vele mooie plaatjes is deze film nog zeker wel te doen.

4,0*

Eén van de betere films van 2013, al valt er qua plot weinig te beleven. Het is meer de visuele pracht die indruk maakt. De special effects behoren met gemak tot de beste ooit gezien in wat voor film dan ook en qua cameravoering, montage en geluid wordt alles uit de kast gehaald om er iets moois van te maken. Let vooral op het fenomenale lange openingsshot en de scene waarin Sandra Bullock terecht komt in een langzaam escalerende explosie, onstaan door rondvliegend puin. Kippevel. De film is precies lang genoeg en kent een zeer economische opbouw en verloop. Geen grammetje vet, zullen we maar zeggen.

Buiten het prachtige decor en al zijn neveneffecten is dit voor mij een uiterst langdradige film met heel wat slordigheden in het verhaal.

Een helm die als Lego loskomt. Aandraaien van luchtdichte sluiten of het een bidon van de koers is... en nog veel meer.

Echt overdreven tot en met. En dan nog van het ene ruimteschip in hedt andere.

Vrij goed geacteerd. Alhoewel het moeilijk is om al die scenes niet in één vat te stoppen.

Een film over de ruimtevaart die men best zo snel mogelijk vergeet.

1,0* uit compassie.

Had meer van deze film verwacht, Sandra Bullock komt ongeloofwaardig over als astronaut

Een korte en snelle film die meer leek op een slotaflevering van een sciencefictionreeks. De speelduur is helaas net iets te kort om een echte topper te kunnen zijn (zonder aftiteling slechts 1u20!).

Ook op andere zaken schiet de film te kort.
Het voornaamste minpunt is de geloofwaardigheid van de crew. Clooney is en blijft een vent die het vooral goed doet in reclamespotjes, en Sandra Bullock heeft een te hoog desperate housewifes-gehalte om een echte astronaute te kunnen zijn. Doorgaans zijn astronauten veel nerdyer, en minder afgeborsteld dan de 2 acteurs in deze film. Als men andere acteurs had genomen, dan hadden we dit probleem waarschijnlijk niet gehad.
Een ongewenst effect hiervan is dat mensen - wanneer ze over deze film spreken - ook geneigd om te spreken over ‘Clooney’ en ‘Bullock’, in plaats van over ‘Dr. Stone’ en ‘Dr.Kowalsky’.

Een ander minpunt is het verhaal: Het uitgangspunt zorgt er voor dat de film van tevoren wel interessant lijkt, maar je achteraf op je honger laat zitten. Het is namelijk zo dat de beschrijving van de film “Een ruimtetuig wordt vernietigd, en de astronauten moeten er alles aan doen om terug veilig op Aarde terecht te komen” eigenlijk de hele lading dekt. Er gebeurt echt niet veel meer dan dat. Misschien zit de korte speelduur er hier ook voor iets tussen?

Men probeert de film nog wat op te leuken door er een aantal emotionele steekjes in te breien. Men lijkt te suggeren dat Kowalsky wel een boontje heeft voor Stone (en/of visa versa), en Stone praat ook enkele keren over haar dochtertje die reeds gestorven is. (Hoe kan het ook anders? ).
Maar het is alsof men wist dat deze uitstapjes de film teveel schade zou berokkenen, dus verlaat men die pistes al vrij snel. En dat is enerzijds wel jammer, want ik mis toch wel wat diepgang in de personages.


Waarom is de film wel memorabel?
Ik moest hele tijd denken aan de tagline uit ‘Alien’: “In Space, No one can hear you scream”.
Die slagzin zou eigenlijk wonderwel passen bij deze film.
En net doordat de beelden vaak klankloos blijven - of hooguit begeleidt zijn door een iel muziekje, zodat het toch niet te bombastisch wordt - creëert men vaak een enorm beklijvend sfeertje.
Neen, deze film is echt niet geschikt voor mensen met agorafobie.

Dat kan natuurlijk alleen wanneer de beelden spectaculair ogen. En dat is ook zo.
Kwatongen kunnen natuurlijk beweren dat het net iets te gemakkelijk is om op die manier - met overmatig gebruik van CGI - te scoren. Ik stoorde mij er deze keer niet aan.

Maar het is natuurlijk wel jammer dat de film het vooral van dit moet hebben. Mits wat meer inhoud had dit wel een topper kunnen worden. Nu komt ie niet verder dan de middenmoot.

3,0*

Ouderwets op het puntje van de stoel gezeten bij het kijken waarbij slechts de zwaartekracht me heeft weten te behoeden van opstijgen.

Deze film geeft een betere indruk van het leven in de ruimte dan al die manisch positieve verhalen van onze nationale held André Kuipers, is mijn bescheiden mening. De tijd vliegt voorbij. Het scheelt daarbij een stuk dat ik een zwak heb voor Ms Bullock die overigens vloeiend Duits spreekt.

Gravity is toch één van de meest besproken films van het jaar. En dat maakte mij erg enthousiast voor deze eens te zien. In school kreeg ik jammer genoeg al wat spoilers mee door een leerkracht die het ideologisch beeld van de film aan het uitleggen was. Wat mij al ergens een beetje deed afknappen, want die Amerikanen zijn verschrikkelijk arrogant op dat gebied. En dat is ook al één van de grootste minpunten van deze film. Mensen die al wat dieper graven in film zullen mij wel begrijpen.

Gravity is een experiment op de eerste plaats. En hun experiment is gedeeltelijk geslaagd. Ik had het gevoel dat ik in de ruimte was en ook dat ik verdwaald was. Ik werd er soms zelfs duizelig van maar dat vond ik juist tof.

Visueel is het echt mooi. Erg toffe belichting (die eigenlijk puur computer gemaakt is zoals 99.9% van deze film is) en het geluid (ook de soundtrack) verdiend zeker een dikke pluim.

Ook al moet ik jullie allemaal even aan het denken zetten: visueel gezien is dit mooi maar als we terug denken aan 2001: a space oddyssey uit 1968 (!!!!) dan wordt het al snel wat minder indrukwekkend in ons gedachten.

Film van het jaar? Zeker niet! Want het er gaat veel kapot door een slecht scenario. Er kon hier veel meer inzitten. Maar misschien krijgen we mooiere films ooit te zien, met een degelijk scenario gemaakt op dezelfde technieken.

Sorry grote fans! Ik hou het met een 3*. Omdat het begin (ja toch wel iets positiefs) wel heel tof en sfeervol was. En het was dan toch een kleine ervaring. Jammer dat het voor de rest mij niets deed.

Op de valreep alsnog een bovengemiddelde film uit 2013.Gravity is een visueel spektakel van de eerste orde en ook de soundtrack is prima door het gepaste gebruik van oorverdovende stiltes, die bijdragen aan het opvoeren van de spanning. Helaas ziet Cuarón zich genoodzaakt het dramatische verhaal tot op de draad uit te melken met op d’n duur een aantal keren meer van hetzelfde om de 90 minuten vol te krijgen. Dat alles maakt dat dit wel een goede film is, maar geen absolute topper. Het jaar 2013 kent in mijn beleving sowieso te weinig echte uitschieters, vooralsnog dan toch.

Wat een zwaar overhypte film zeg..

Toch wat teleurgesteld. Setting was daar hoor, donkere kamer, groot beeld, mooi geluid, vriendinnetje naast me in de armen. Maar het kon me niet bekoren.. Nu heb ik het ook totaal niet op Sandra B. Misschien dat ik daarom niet erg om de personage gaf. Had liever die arrogante Clooney als sole survivor gezien maar ja. Verhaal is ook niks maar visueel was het wel aardig.

Ik bekeek de film in HD op een klein scherm en denk dat dat meespeelt in mijn beoordeling. Volgens mij is dit een must-see in de bioscoop of in bvb 3D met deftige sound om een maximaal effect te creëren, zodat je echt meegezogen wordt in de film omwille van de hele sfeer. Van het verhaal moet de prent het immers niet hebben.

Ik vond er dan ook niet echt zoveel aan... Hele mooie effecten (wellicht de beste van 2013), af en toe een grappige dialoog, maar vooral een laatste half uur dat maar niet snel genoeg voorbij kon zijn. Je voelde ook dat het wel goed zou komen met Dr Stone.

Al bij al dus persoonlijk ontgoocheld na al die lovende kritieken en het bekijken van trailers en commentaren.

Visueel hoogtepunt waarbij de kijker een aardig kijkje in de keuken van een shuttlemissie krijgt voorgeschoteld. Inhoudelijk is het allemaal zwaar ongeloofwaardig.

Dr. Ryan Stone heeft zeker een arsenaal aan engeltjes op haar schouders zitten en astronaut Matt Kowalsky is mij(gezien de omstandigheden) iets te kalm van aard.

Met Sandra Bullock en George Clooney is deze blockbuster een feit. Een andere reden voor deze cast kan ik niet bedenken.

Waar het soms toch even spannend lijkt te worden, dwaal ik het andere moment weer net zo hard weg.

Het kon mij niet bekoren.

Gravity was wel een film die ik erg graag wilde zien. Gelukkig is het nu dan ook gebeurd. Ik heb vooral enorm genoten van de fantastische beelden in de ruimte, maar ook van de shots van de Aarde. Fantastisch zeg. Nou werkt de locatie van de film ook wel erg mee, maar er zijn wel sublieme beelden gecreëerd. Buiten de beelden is de film ook een uur lang erg boeiend en spannend. Clooney zorgt voor luchtigheid en Bullock heeft de hoofdrol. Wel spijtig dat we Clooney minder lang zien dan ik had gehoopt. Hierdoor komt de hele film op de schouders van Bullock te liggen, in mijn ogen geen topactrice.

Maar ze doet het wel behoorlijk, al vind ik dat er een paar hele beroerde momenten in zitten. Dat janken als een hond was echt tenenkrommend vervelend en het plotje over haar overleden kind deed me eigenlijk vrij weinig. Ik had liever gezien dat ze meer to the point bleven en de film over het overleven in de ruimte lieten gaan. Bullock overkwam wel erg veel en vond wel regelmatig een ruimtestation, waar ik het spannender had gevonden als ze gewoon weerloos door de ruimte bleef zweven. Zeker het laatste half uur ontspoort de film een tikje, als Bullock echt met alles pech heeft. Van brand tot een bijna verdrinking. Dat had wel iets realistischer gemogen. Ik was trouwens blij dat de film ingetogen eindigde en niet met de een heldenontvangst ofzo. Maar het laatste half uur stoorde ook weer niet erg. Ik heb ieder geval geweldig genoten van deze sfeervolle ruimtefilm.

4*

Na zoveel enorm positieve verhalen over Gravity gehoord te hebben, was dit toch een kleine tegenvaller. Niet dat het een slechte film is geworden, maar van de combinatie Cuarón met dit verhaal had ik zeker wel iets groots verwacht. Dat potentieel wordt echter niet benut.

Laat ik los van bovenstaand verhaal even opmerken dat ik Gravity zeer aardig vond. Vooral op visueel gebied valt er regelmatig meer dan genoeg te genieten. De special effects en de manier waarop de ruimte, maar ook de aarde in beeld wordt gebracht is echt knap gemaakt. Ook de sfeer is sterk. Die is soms echt heel beklemmend en je kunt de eenzaamheid van de hoofdrolspelers soms ook letterlijk voelen. Het ziet er op een gegeven moment echt zeer uitzichtloos uit en dat vond ik wel knap gedaan.

Ik moet wel zeggen dat de eerste helft duidelijk het beste is. Vooral in het laatste half uur komen er zaken naar voren, die net op het randje van de geloofwaardigheid balanceren. Ook de manieren waarop men de personages probeert uit te diepen vond ik niet al te sterk. Dat Clooney gescheiden is en Bullock haar kind verloren heeft, deden uiteindelijk niet zoveel ter zake. Ook desurrealistische scene, waarbij Clooney nog een keer aan Bullock verschijnt, had voor mij niet echt gehoeven. Het zorgde er richting het einde ook voor dat het allemaal minder meeslepend was dan gehoopt. Het acteerwerk was verder niet slecht, maar dit is wel typisch zo’n film, die beter had gewerkt met onbekendere acteurs. Vooral de rol van Clooney was vrij inwisselbaar.

Dat neemt verder niet weg dat Gravity erg vakkundig is gemaakt en vooral in de details op visueel vlak uitblinkt. Jammer dat de uitwerking van het verhaaltje vooral richting het einde nogal erg achterblijft. Cuarón is echter een regisseur, die veel kan, dat heeft hij in het verleden reeds bewezen en ik sluit niet uit dat hij in de toekomst ook nog met wat moois gaat komen. Gravity is voor mij echter niet de topper waarop ik had gehoopt.

3,0*

You've got to learn to let go.

Toegegeven "Gravity" is op visueel vlak overdonderend met die prachtbeelden van de Aarde. De oneindigheid en immensheid van het heelal wordt prachtig in beeld gezet. De nietigheid van de mens in deze onleefbare omgeving geeft je een voortdurend beklemmend gevoel. Het leven van een astronaut hangt letterlijk in de ruimte aan een draadje. Ik vrees echter dat je alleen dat overweldigend gevoel krijgt als je deze film in de cinema kijkt. Op een gewone LCD TV in de huiskamer blijft er van dat ruimtelijk spektakel niet veel meer over. En dan is dit wel een domper op de verwachte ervaring want het uiteindelijke verhaal stelt eigenlijk niet veel voor. Ik vind het wel een prachtprestatie om met zo'n flinterdun gegeven en alleen twee personages die bijna fulltime in beeld zijn, zo'n onderhoudende film te creëren.
Ik zat bijna de hele film constant in spanning te kijken. Het geheel heeft een verrassend snel tempo en de ene situatie is nog maar pas achter de rug, of de volgende dient zich al aan. Maar als je de overweldigende CGI weglaat en de waarschijnlijk indrukwekkende 3D beelden vergeet, blijft er niks anders over dan een saaie vervelende blockbuster waar zoveel heisa over is. Een door de media sterk overdreven en opgeklopte hype. Als ik snel de reacties overloop op IMDb, kom ik tot de vaststelling dat ik toch bij de grootste hoop zit die dezelfde mening zijn toegedaan. Verontrustend vond ik het ook dat een mens zoveel pech kan hebben op één en dezelfde dag. Als je het chronologisch op een rijtje zet : de eigen shuttle wordt door brokstukken geraakt met als resultaat een deel gesneuvelden en eentje (Bullock) op drift , deze laatste wordt terug opgepikt door Clooney maar zit bijna zonder zuurstof, met zijn thruster pack gaan ze op weg naar het ISS, daar knallen ze keihard tegenaan met als resultaat dat Clooney heldhaftig loslaat om Bullock te redden, bijna stikkend geraakt ze in de ISS, een brand breekt uit en verplicht haar de Soyuz los te koppelen, de Soyuz blijft aan de parachute haken, het ISS wordt vernietigd door brokstukken, de Soyuz heeft geen brandstof, de branders voor het landen kan ze wel gebruiken, ze bereikt het Chinees ruimtestation met behulp van een brandblusapparaat, duikt de atmosfeer in en kan ondanks dat ze de chinese bediening eigenlijk niet begrijpt op goed geluk de juiste knopjes indrukken, om dan veilig te landen. Als kers op de taart verdrinkt ze ook nog eens bijna. Het zou me niet verwonderen als ze nooit of te nimmer nog eens een trip naar de ruimte zou willen maken.

Ondanks dat de twee hoofdacteurs niet de minste zijn, kunnen ze de film niet echt groots maken. Sandra Bullock kwam bij mij niet echt over als een wetenschapster met hoog intellect. Ze leek eerder op een Miss America die als hoofdprijs een ruimtereis had gewonnen. Clooney vond ik dan weer zo overdreven charmant en galant in de ruimte. Ik verwachte elk moment dat hij afgevlogen kwam met een heerlijke Nespresso voor mevrouw de ruimtereizigster. Soms leek het me wel een peperduur videogame waar je van level naar level je weg moet banen om alles tot een goed einde te brengen. Te denken dat het realiseren van deze luchtledige film een slordige 100 miljoen dollar heeft gekost. Daar hadden ze wel een aantal meer tot de verbeelding sprekende films van kunnen maken. En dan vergeet ik de waarschijnlijk technische en wetenschappelijk onmogelijkheden zoals ze op Wikipedia worden beschreven door een NASA expert. Maar toegegeven anders zou het een nog saaiere en doodernstige bedoening zijn geweest. En het moet tenslotte onderhoudend zijn ! In tegenstelling tot vele andere toeschouwers, vond ik het moment waarop Ryan begint te blaffen en huilen als een hond niet belachelijk en lachwekkend, maar eerder een pakkend moment.

Conclusie : een pareltje op visueel gebied, maar zoals de ruimte zelf, is het een luchtledig verhaal. Eerder een zwart gat dus

2* (en dat voor de special effects)

Visueel een prachtige film! Vooral in 3d! Vandaar de eerste ster.

Daarna valt het toch flink tegen: een heel dun verhaallijntje, waarbij twee keer gehopt wordt in de ruimte. Ook totaal niet geloofwaardig: een reddingsschip welke zinkt, lekker door de ruimte cruisen met de brandblusser, superflexibele ruimtepakken, op goed geluk de dampkring in en nog op aarde komen ook, etc. Nu snap ik dat je je niet aan alle feiten kan houden, maar ik stoorde mij eraan. Ik hou wel van een ietwat geloofwaardige film, tenzij het bijv. LOTR is

Ook worden sommige 'spannende' dingen enorm uitgewrongen waardoor het niet meer spannend is: de zuurstof is op, en toch zo lang mogelijk het moment rekken waarop ze de luchtsluit in gaat. Ook het meeblaffen met de Japanner had wat korter gemogen... Allemaal vertragende effecten die de spanning weghalen.

Al met al.. voor de beelden moet je het zeker bekijken, maar zorg wel dat je nootjes etc. bij de hand hebt, anders krijg je de neiging om die te halen zonder de film stop te zetten.

Ok, deze is redelijk hoog ge eindigd op de toplijst van 2013. Vreemd, want hoewel de 3D visuals echt prachtig zijn heeft deze film wel een plot dat daadwerkelijk om ta janken is, bijna zonde van de mooie visuals. Bullock staat mij eigenlijk sowieso niet zo aan, en dankzij deze film weet ik weer waarom, dat verschrikkelijk moralistische gezeur van haar, niet te harden. Hoogtepunt was haar contact momentje met aarde, met een of andere inuit eskimo (?). Erg sterk gedaan, maar helaas, is dat bijna het enige moment dat er iets van echte emoties opgeroepen worden. De rest van de film leunt op eigenlijk alles wat je van een Hollywood plot verwacht, maar dan heeft de hoofpersoon hier bijna tot geen invloed op haar avontuur en beland ze van de ene toevallige redding in de andere, een plot dat zo ongeloofwaardig en geforceerd over komt dat de hele film er gewoon zijn charme van verliest. Deze film mag van mij uit de lijst van 2013, het is een schande voor de intelligentie van de kijker en haar eigen visuele pracht. Het is mij dan ook een raadsel waarom deze film zoveel critical acclaim heeft gekregen, want op visuele schoonheid na heeft de film echt niks te vertellen. Ben je in je eentje verloren in de ruimte, dan hoop ik toch op net iets meer filosofische diepgang dan, gossie, iemand's vader is dood.

ik vond hem niet bijzonder

Life in space is impossible

Een woord : geweldig! Baanbrekende film toch wel, waarin het gebrek aan controle over de eigen bewegingen bijna even enerverend aanvoelt als bij de personages. Alles draait om de verpletterende visuele beelden; ik vraag me af wat sommigen nog nodig hebben om onder de indruk te raken. Teveel azijn gedronken? Dit is misschien tot nu toe wel de enige film die de kijker met behulp van point-of-views van in het ruimtepak laat aanvoelen hoe beangstigend en desoriënterend het tuimelen in de ruimte is. Ik zeg u dat dit een meesterwerk is. Ook meesterlijk is dat het dan nog ook anderhalf uur weet te boeien. Thumbs up, dit was de beste filmervaring in tijden.

Gravity is waarschijnlijk de meest besproken film van het jaar, in ieder geval in mijn kringen. Om te zeggen dat mijn verwachtingen hooggespannen waren is een understatement. Volgens mij had ik niet meer zo uitgekeken naar een film sinds The Tree of Life. Maar waar die film het compleet waarmaakte deed Gravity dat voor mij niet, zelfs al heeft het momenten van genialiteit.

Jammer dat na al die maanden sinds ik de film gezien heb en de eindeloze gesprekken erover ik hier op het forum wat laat kom aanzetten met mijn recensie. Alles wat ik erover te melden heb is hier eigenlijk wel al gezegd. Mijn punten van waardering liggen voor de hand. Er lijken niet echt mensen te zijn die Gravity compleet haten en dat komt simpelweg doordat het op audiovisueel echt iets nieuws te bieden heeft. Eigenlijk hebben we sinds 2001 tot nu moeten wachten totdat iemand het gevoel van ruimtereizen, het rondzweven in iets wat oneindig lijkt, weer serieus benadert. Als zodanig kent deze film buiten 2001 om geen gelijke en dit is zelfs de overtreffende trap ten opzichte van Kubricks meesterwerk. Niet alleen het gevoel van gewichtloosheid wordt goed benadert door het zwevende camerawerk, maar ook het gevoel van desoriëntatie door deze gewichtloosheid. Je weet tijdens het kijken zeker aan het begin niet meer wat onder, boven, links of rechts is, iets wat ik vermoed dat heel realistisch is in de ruimte.

Dit is een audiovisuele trip, niet een narratieve. Je gaat om je werkelijk in de ruimte te voelen. Dat daar een avonturenverhaaltje omheen is gebouwd is de enige juiste keuze. Het maakt het geheel ook wat spannender. En toch, na ongeveer drie kwartier compleet in de ban geweest te zijn van de film, bijna op 5 sterrenniveau, verloor Gravity daarna toch zijn grip op mij, om die niet meer terug te krijgen. In andere woorden, het begon me stierlijk te vervelen. Allereerst doordat Bullock tegen die tijd een veilige haven heeft bereikt en de film ten einde voelt. Vervolgens werpen Cuarón en zoon nog meerdere obstakels op haar pad, maar het voelt als een herhaling van zetten. De intensiteit van de eerste helft verdween als sneeuw voor de zon. Komt nog eens bij dat er meer drama zat en dat werkte voor mij niet zo goed, want de karakteruitdieping is te veel volgens het boekje en Bullock is sowieso al een erg suffe actrice die ook hier weer niet echt gevoel naar voren brengt. Ik ga er vanuit dat al die absurde Oscarpraat rond haar gebaseerd is op respect voor haar fysieke inspanning voor deze rol en niet voor het personage dat ze neer zet, want dat doet ze weer vrij verschrikkelijk. Om het geheel nog erger te maken gooit Cuarón er nog wat belachelijke symboliek rond wedergeboorte tegenaan (die foetushouding!). Zo goed als de eerste helft is, zo slecht is bijna de tweede helft.

Ik moet er bij zeggen dat ik deze in 2D zag. Een bewuste keuze, die voortkomt uit inmiddels jarenlange irritatie dat ik geen keuze heb tussen 2D en 3D in de bioscopen die ik gewoonlijk bezoek en dat 3D zo goed als altijd niet de extra prijs waard was. Ik was erg blij ineens voor 2D te kunnen kiezen, maar nu blijkt dat iedereen die het in 3D zag hem ook hoger waardeerde betwijfel ik of ik toch goed besloten heb. Het blijkt ook allemaal echt met oog op 3D geschoten te zijn en ik vraag me af of een handjevol CGI dat me niet wist te overtuigen echter geleken zou hebben in 3D.

Anyway, iemand zei tegen me dat hij dacht dat dit de perfecte 45-minutenfilm was en dat hij helaas dubbel die lengte heeft. Precies mijn gevoel. 4,5* voor de eerste helft, ongeveer 2* voor de tweede. Ik ga voor 3,5*, want dit is toch te uniek voor een meer gemiddelde score en soms is het echt briljant. Als geheel voelt het echter te leeg aan voor een werkelijk meesterwerk.

Wow. Ik vraag me af of er vergelijkbare films bestaan. Heb vrijwel geen ervaring met dit genre, maar voor mij persoonlijk was dit toch wel baanbrekend.
Ik hou sowieso al wel van 'simpele' films die zich afspelen in één ruimte, en dit was dan wel meteen een héél bijzondere, DE ruimte.

Naast dat je je ogen uitkijkt naar hoe het allemaal in beeld gebracht is, is het ook gewoon echt spannend. Echt superknap hoe dat claustrofobische gevoel overgebracht is, dat rondgedraai, de impact van de debris, de beelden van de aarde. En daarbij precies goed opgebouwd wat betreft rustpunten, spanningsbogen en actie.

Vraag me af in hoeverre het ergens nog een realistisch scenario zou kunnen zijn. Waarschijnlijk totaal niet, zeker niet haar redding in de Soyuz (herinner me dat André Kuipers en zijn companen een week niet konden lopen, dus dat naar de kant zwemmen van haar, mwa).

Eigenlijk vrijwel geen minpunten te bedenken, vormtechnisch prachtig en gedurfd (normaal let ik niet zo op geluid, maar hier regelmatig echt super gedaan), inhoudelijk precies goed, niet teveel bijzaken, niet te minimalistisch waardoor het saai kan worden.
Het voorzichtige metaforengedoe had alleen niet gehoeven voor mij. Dat gedoe met haar baby, haar 'wedergeboorte' (zo zag ik het in ieder geval), of de verwijzing naar leven dat aan land komt en gaat staan en lopen (maar misschien zie ik er dan teveel in). De gebeurtenis op zich was al goed genoeg geweest wat mij betreft. Casting had ook wel anders gekund, Clooney en Bullock vind ik nu niet de meest overtuigende astronauten. Het wordt door deze casting toch een beetje 'beroemdheden in space'.

Maar verder eindelijk de eerste goede film die ik dit jaar zie, en ook meteen een die er waarschijnlijk uit gaat springen in 2014.

4,5*

Ik denk zo hier te lezen dat ik een uitzondering ben op de regel, ik heb de film 09-01-2014 thuis gezien en ik ben geschrokken ,zo slecht verhaal zo onrealistisch, ik denk als mensen deze film zien die in de ruimte vaart werken zich rot lachen, dit kan allemaal niet ,het acteer werk van vind ik ronduit slecht ,van Bullock heb ik wel betere gezien en Clooney, ja wat moet je daar van zeggen ,laten we het houden op een tussendoortje, ,de beelden vond ik wel mooi ,maar dat is ook niet zo moeilijk de kan je overal vandaan plukken en op een scherm plaatsen en vooral het einde van de film was spectaculair (dus niet) echt een slechte film ,ik wil er geen sterren aan wagen.

Laat ik één ding voorop stellen: visueel is Gravity een indrukwekkende film. Voornamelijk in de eerste drie kwartier is het echt een lust voor het oog, en de serene stilte van de ruimte werkt uitermate kalmerend.

Dit is een film waar 3D voor bedacht is; het zuigt je als kijker in de film en geeft je het gevoel dat je je samen met de personages honderden kilometers boven de Aarde bevind. Natuurlijk zijn er de goedkope momenten waarbij een schroef of een hand het beeld in drijft, maar dat wordt hier echt tot een minimum gehouden. En ik moet toegeven dat de film zich in die eerste momenten echt in één continuerend shot lijkt af te spelen. Wanneer Bullock's personage losraakte van de shuttle kreeg ik gedurende enkele minuten daadwerkelijk een gevoel van desoriëntatie en hopeloosheid. Echt een weergaloos staaltje filmmaken.

Maar na een goeie drie kwartier lijkt het wel of Cuarón geen idee meer heeft hoe hij met het verhaal verder moet, en verzandt de film in een herhaling van zetten die het moet hebben van goedkoop sentiment. Bullock moet de film dragen maar komt niet verder dan jammeren en zwelgen in zelfmedelijden terwijl ze op werkelijk miraculeuze wijze van station naar station wandelt. De doodssteek voor de film komt echt als Clooney's personage na Bullock's zelfmoordpoging doodleuk op het raampje van de Russische shuttle tikt en haar de broodnodige informatie geeft ; zelden zag ik in een film zo'n goedkope truc.om een film de laatste akte in te douwen.

In de laatste momenten van de film zegt Bullock dat de film op twee manieren kon eindigen: verbrand in de dampkring of levend met een goed verhaal om te vertellen. Laat me één ding vertellen: er was maar één uitkomst mogelijk, en dat is uiteindelijk ook de meest logische voor een film die ijzersterk begint, maar eindigt als één groot Hollywood-cliché. En daar helpen mooie plaatjes helemaal niks aan.

Een visueel meesterwerk. Voor het eerst lijkt het alsof je écht in de ruimte bent. De beelden zijn ontzettend mooi en geven je tegelijkertijd een erg nietig gevoel. De eindeloosheid van het sterrenstelsel is even fascinerend als angstaanjagend. Het zal je maar gebeuren, de weg kwijt raken in space...

Het eerste deel van de film is duidelijk het beste. De zwevende camera is erg desoriënterend, die wordt afgewisseld met beelden vanuit first person view. Momenten die je helemaal in de ruimte doen wanen. Visueel is het genieten, waarbij de Aarde veelal in het oog springt. Heel dichtbij, maar toch zo ver van huis. Audio is er nauwelijks, aangezien dat niet bestaat in de ruimte. Het gebrek daaraan maakt een aantal spectaculaire scenes dan ook extra genietbaar. Een explosie zonder geluid, dat maak je niet vaak mee. De hulpeloosheid is ook voelbaar wanneer Bullock of Clooney wordt weggeslingerd, en je maar oncontroleerbaar blijft rondtollen.

Het tweede deel is een pak minder. Ik geloof dat Bullock drie keer hetzelfde trucje uithaalt wat een gebrek aan creativiteit betekend. Ze kreeg het wel voor elkaar dat ik met haar meeleefde en zelf ook af en toe vergat te ademen. Of zou het toch door de mooie plaatjes komen? Het einde zorgde stiekem voor een opluchting, maar is natuurlijk enorm voorspelbaar. Met de verdrinkingsdood of alsnog opgegeten worden door een T-Rex had Cuarón pas echt ballen gehad. Maar zonder dollen, een bijzondere, unieke film.

Kon me als film niet boeien, mooie beelden maar voor de rest zeer matig acteer werk

film ziet er strak uit, geluid ook. alleen jammer dat bullock de hoofdrol vertolkte, behalve dat ik haar geen topper vind, is ze ook veel te bekend (vooral als 'grappige', charmante, intelligente 'babe') waardoor ik geen moment overtuigd was dat ik naar een ingenieur/astronaut aan t kijken was, maar constant naar die hollywood-chick. en laat dat nou niet echt in de film passen.