Gravity (2013)

Verwachtte wel het een en ander van deze film, gezien het goede gemiddelde en de goede berichten over hoe deze film er in 3D uitziet.
Een aantal verwachtingen zijn waargemaakt, maar echt onder de indruk ben ik toch niet. De beelden zijn schitterend; realistisch en geloofwaardig, maar het echte wauw-gevoel bleef uit. Waarom: het verhaal was redelijk standaard, en de belevenissen van de twee mensen in ruimtepak kwamen overwegend toch wat knullig over. In het begin bestaat er nog een zekere magie omdat je alleen de stemmen van Bullock en Clooney hoort, en hun gezichten niet goed ziet. als Clooney echter dood is, verdwijnt die magie, en alhoewel Bullock niet slecht acteert wist ze me met haar onemanshow niet te boeien. De kracht van deze film zit em in het uiterlijk, de goede regie en de goede muziek. Maar haal dat weg en er blijft niet veel over: echt geboeid was ik nooit.
Zodoende blijf ik steken op 3*. Gelukkig vloog de tijd wel voorbij, want met 80 minuten zit je al naar de aftiteling te kijken. Langer had ie ook niet moeten zijn.
Een veelbelovende film die enigszins teleurstelt.

Gravity

Wat kon dit een schitterend verhaal worden. Nu is de ruimte natuurlijk een plek die iedereen wel tot de verbeelding spreekt. Naar sterren reizen, geen last hebben van de zwaartekracht; noem het allemaal maar op. Gravity neemt je mee op deze galactische reis. Toch houdt het je dichtbij. Het speelt zich allemaal op de hoogte van het ISS af. En uiteindelijk is het toch wel een tegenvallend werkje wat hier wordt neergezet...

De film dendert namelijk in een moordend tempo het verhaal af. Met een zeer korte introductie moet je een band met twee ruimtepakken aangaan, personages zijn niet te zien. De apocalyptische trekken die de film daarna gaat vertonen voeren het tempo alleen maar op. De ene fout na de andere moet de spanning bij je houden, maar distantieert je er slechts van. De totale apathie die je met de personages hebt breekt je op. Pas als de film rustig de tijd neemt wordt het wat beters. Zoals in de vluchtshuttles. De film had met gemak 2 tot 2.5 uur kunnen duren, als er maar tijd was genomen.

Sandra Bullock en George Clooney schijnen je te vergezellen in de film. Dit is denk ik de meest simpele prestatie die beide in jaren hebben moeten leveren. Driekwart van de tijd zijn ze niet in beeld. Dit breekt je dan ook op. Je hebt totaal geen band met beide. Het niveau bereikt dan ook nooit een grote hoogte. Clooney is lachwekkend, Bullock mist compassie. Het kon veel beter.

Visueel gezien is de film een plaatje. Hier scoort de film dan ook bijna alle punten op die het scoort. Schitterende zonsopgangen passeren de revue. Het noorderlicht was een beetje cliché. Ik heb de film in 3D gezien. Ook hier is de 3D geen meerwaarde. Op een paar vliegende punaises na wordt het niet benut. Oke, misschien een vallende waterdruppel dan...

Gravity scoort zijn krappe voldoende op het visuele en audio aspect. De rest kan vele malen beter. Het is echt Hollywood wat je zit te kijken. Anderhalf uur is echt te kort voor deze film (meestal worden films veel te ver uitgetrokken...). Het had rustiger, completer en compacter gemogen.

2.5*

De meeste recensies waren lyrisch, toch had ik meer iets mythisch verwacht in de stijl van "2001: A Space Odyssey" en dit is toch redelijk straight-forward soort van "Apollo 13": Houston we've got a problem-film.

Clooney begin ik inmiddels een beetje zat te worden, iets met vervelende te dure koffie-associaties, maar gelukkig is Bullock de echte hoofdpersoon en de decors en de FX zijn natuurlijk goed gedaan.

Ook veel te sentimenteel (de traantjes!!), maar okay het wordt nog wel redelijk spannend op het eind.

Leuke goed gemaakte time-waster, maar nergens de gehoopte klassieker.

Gravity moet het vooral hebben van de mooie beelden en Sandra Bullock + George Clooney. Voor de rest heeft de film weinig diepgang en verloopt hij zoals verwacht.

Technische problemen en psychische uitdagingen worden met veel Amerikaans doorzettingsvermogen en drama overwonnen.

2.5 sterren vooral voor de realistische vormgeving, special effects en audio.

Sandra Bullock schittert in deze film die zich bijna geheel in de ruimte afspeelt. Een film die zich op één specifieke locatie afspeelt kan heel succesvol zijn. Ik denk alleen al aan Buried en 127 Hours. Waar die films zich respectievelijk onder de grond en tussen rotsblokken afspelen koos Cuaron voor de ruimte. Prima keuze zo blijkt achteraf, zeker met de mogelijkheden van tegenwoordig wat betreft de CGI.

Het begin is adembenemend, je ogen krijgen prikkel na prikkel, het middengedeelte is wat saaier, maar de laatste twintig minuten zijn uitermate spannend. Ondersteund door een prima soundtrack krijgt de film een prima afsluiting, al had het van mij wel wat slechter mogen aflopen.
Toch heb ik me prima vermaakt en ken ik de film een dikke drieënhalve ster toe.

een van de zwakste films die ik gezien heb dit jaar ...

saai, Sandra Bullock past niet voor deze rol, denk ook niet dat zo iemand ooit in de ruimte zou mogen ...

Gravity (dankzij Google Play movies gratis gekregen, go go Nexus. ) op kleine scherm gezien. In de bioscoop een ervaring van jewelste. Anderhalf uur op puntje van stoel gezeten. Toen was ik bang dat de film het kleine scherm niet zo overleven.

Natuurlijk is dit de bioscoop film pur sang en krijg je dat effect thuis nooit meer terug. Maar het is me zeer goed meegevallen. Het camerawerk en de regie van Cuaron zijn van een excellent niveau. Laten we ook de soundtrack niet vergeten. En het openingsshot blijft sowieso van een ongekend hoog niveau. Bullock die me een keer niet irriteert in een film is ook mooi meegenomen en Clooney doet zijn stukje nog steeds leuk.

Top!

Gisteren gezien op HBO. Welk een schier oneindig slap geouwehoer in de mono- en dialogen. Tenenkrommend.

Uitstekende film waarin de bemanning van een ruimtereis wordt opgeschrikt door rondvliegend puin. Op zich een redelijk simpel overlevingsverhaal ditmaal in de ruimte. Technisch gezien is de film indrukwekkend met een aantal prachtige shots waarbij je wordt meegenomen in de ruimte. De spanning wordt goed vastgehouden en Sandra Bullock weet de film met gemak te dragen hier.

Terecht Oscar-geprijsd, voor cinematografie, visuele effecten....

Sandra Bullock in de spectaculairste rol van haar leven en van George moeten we het voornamelijk doen met zijn innemende stem.

Beangstigend boeiend, deze knappe, fantasierijke, maar mogelijks niet zo ondenkbeeldige SF-film van Alfonso Cuarón.

Amerikanen kennen de kunst om wanneer het echt dramatisch wordt er wat menselijke sentimenten aan toe te voegen wat het wat lichter maakt zonder aan het avontuurlijke te schaden.

Wedden dat Sandra voor de rest van haar leven met beide voeten op de grond blijft...

Visueel een pareltje met prachtige beelden en camerashots.Het verhaal was misschien wat mager maar kwam daardoor wel erg realistisch over.Ook de 3D werd uitstekend benut.Verder een sterke rol van Bullock en mooie soundtrack,alleen de rol van Clooney vond ik hierbij wat achter blijven.Al met al een zeer boeiende en bij vlagen ook spannende kijkervaring.

Visueel komt Gravity - in dit genre - in de buurt van perfectie.

Het verhaal, dat is dan weer net wat anders. De portie onwaarschijnlijkheden, de overdosis ongeloofwaardigheden maken er gewoon onzin van.
Het personage van Clooney springt daarbij twee keer over alle grenzen; een eerste keer door het enthousiasme waarmee hij de dood instapt - zelden gezien bij 100-plussers. Een tweede keer wanneer zijn droomgeest Bullock eventjes tips komt geven; de gebroeders Grimm kunnen er een puntje aan zuigen.

En oké, het is sciencefiction; fictie, zoals trouwens àlle niet-documentaires. En het is ook een thriller. Maar er wordt in een film die zich toch de realiteit baseert, met bv bestaande ruimtestations, veel meer spanning gecreëerd, wanneer het verhaal dichter bij de werkelijkheid aanleunt - dàt, in plaats van een update van Pigs In Space.
Met daarbovenop de voortdurende emo-core: best indrukwekkend, maar er wordt aangekondigd in de openingsscene dat er geen geluid is in outer space; misschien wordt het wel veel intenser als de geluiden zouden beperkt worden tot wat er effectief te horen valt - muisstil dus, in plaats van een bombastisch orkest.

Realisme, échte spanning, dat zou er pas zijn als Bullock halverwege toch echt wel naar het toilet moet.
En Clooney heeft de laatste rol wc-papier meegenomen.

Mooie beelden, dat zeker... en soms tenenkrommend spannend. Het enige wat me stoorde was de eeuwige onhandigheid van vrouwen in films.

Uitstekend SF/Thriller film...

Prachtig en super mooi HD kwaliteit breedbeeld...

Mooi planeet omgeving, schitterend...

Uitstekend 3D, prachtig...

Uitstekend achtergrond geluid/muziek

(Dolby Digital)..

Prima acteerwerk....

Bekende acteur George Clooney en ook een bekende actrice Sandra Bullock

spelen zeer goed...

Heerlijk genoten....

“Houston, I have a bad feeling about this mission.”

Visueel buitenaards, een sterke heldin en op sommige momenten nagelbijtend spannend. Gravity is één lange overlevingsreis van Ryan Stone (Sandra Bullock), een biomedisch technologe die, nadat ze samen met Matt Kowalski (Clooney) is overvallen door vliegend puin, moet zien te overleven in levensbedreigende situatie.

Het is eigenlijk hoppen van ruimtestation naar ruimtestation en van shuttle naar shuttle maar regisseur Alfonso Cuarón weet de constante spanning en druk die de personages voelen op een schitterende manier over te laten komen. Stone is geen ervaren astronaute en heeft haar emoties wat minder onder controle dan de geharde Kowalski. Bullock weet de paniek goed te spelen maar Stone is daarnaast ook inventief en een erg snelle leerling. De beelden van de ruimte en vooral de aarde zijn adembenemend en Cuarón verdient alle lof hiervoor. Hij is jarenlang met dit project bezig geweest en het resultaat is overdonderend. Het plot rond de overleden zoon van Stone had van mij niet gehoeven en voelt wat geforceerd aan. Op het laatst permitteert Cuarón zich wat onwaarschijnlijkheden maar op dat moment ben je al helemaal ingepakt door de film zodat het geen moment stoort. Gravity is een bloedstollend ruimteavontuur die, ook door de korte duur, blijft boeien.

You just point the damned thing at Earth. It's not rocket science

Gravity was zo'n film die al lang op het verlanglijstje stond. Heb de cinemarelease indertijd gemist wegens weinig tijd en dat heb ik altijd jammer gevonden. Uiteindelijk verdween de film zelfs compleet uit mijn gedachten totdat ik afgelopen weekend opeens de DVD vond voor de spotprijs van 1 euro. Natuurlijk direct meegepakt en gisteren dan eindelijk eens tijd voor vrijgemaakt. Hoopte wel dat de film op een kleiner scherm nog tot zijn recht ging komen, maar dat was een gok die ik gerust wou wagen.

Kan me voorstellen dat dit in de cinema misschien nog net iets beter is, maar ik ben erg blij dat ik hier gisteren toch ook enorm van heb genoten. Regisseur Alfonso Cuarón levert een nagelbijtende film af die van de eerste tot de laatste second blijft boeien. Van de openingsscène (heerlijk hoe lang die duurt en dat allemaal in één langgerekt shot!) tot aan de terugkeer naar de Aarde. Eigenlijk is Gravity niet meer dan een personage dat van het ene ruimtestation naar het andere hopt, maar het werk geweldig goed. Even lijkt Cuarón de mist in te gaan wanneer Clooney opeens terug op de proppen komt, maar gelukkig blijkt dit een hersenspinsel van Ryan te zijn. Op de DVD is trouwens nog een kortfilm genaamd Aningaaq van Jonás Cuarón (broer van Alfonso en mede-scriptschrijver van Gravity) te ontdekken dat een extra meerwaarde geeft aan het verhaal. Daar zie je namelijk de andere kant van het gesprek dat Ryan met Aningaaq heeft. Soit, in ieder geval knap dat Gravity zo over de gehele lijn blijft boeien. De korte speelduur heeft hier trouwens volgens mij ook wel zijn nut, dat zorgt ervoor dat het verhaal nergens in een dip terecht komt.

Visueel ook werkelijk overdonderend. De stijl van Cuarón kon me sowieso altijd al wel bekoren, maar dit is toch wel zijn meest imponerende film als je het mij vraagt. Nog nooit een ruimtefilm gezien die zo levensecht aanvoelt. Hier en daar wel wat "film fysica" uiteraard (Neil deGrasse Tyson heeft daar indertijd nog een analyse van gemaakt geloof ik) maar storen doet het niet. Sowieso omdat de film een aantal interessante thema's aanreikt zoals het Kessler Syndrome waar wordt uitgegaan dat de mogelijkheid bestaat dat ruimtepuin andere satellieten kan raken en zodoende een sneeuwbaleffect veroorzaakt. Glansrol ook voor Sandra Bullock die werkelijk nergens geforceerd of ongeloofwaardig aanvoelt. Clooney doet weer zijn vertrouwde ding, namelijk de charmeur van dienst spelen, maar ook hij overtuigt.

Echt bitter weinig op aan te merken, zie dit zelfs nog wel eens een dikke 5* film worden in de toekomst. Gravity imponeert, zoveel is duidelijk. Cast met Clooney en Bullock is uitstekend maar de grootste rol is weggelegd voor de ruimte zelf. En laat de film nu net op dat punt echt het beste zijn wat ik de laatste jaren heb gezien.

Dikke 4.5*

Deze film was goed, zonder meer. Niet super, niet slecht. Gewoon goed. Ik kan me best voorstellen dat de film een extra dimensie krijgt in de bioscoop. Dit is een film die je eigenlijk in de cinema moet zien: surround geluid, donkere zaal en dan het filmdoek met de schitterende aarde en de dondere ruimte. Op een gewoon tv-scherm kan je dit nauwelijs creëren waardoor je wel wat effecten mist en dat komt de 'kwaliteit' van de film niet ten goede.

Technisch zat de film degelijk in elkaar. Mooie sfeerschepping en angstaanjagende geluiden in de stille donkere leegte. Een korte film ook wel, slechts 87 min, tegenwoordig animatiefilms buiten beschouwing gelaten eerder uitzonderlijk geworden. Nu, langer hoefde deze prent niet te duren. Het is aartsmoeilijk een film in elkaar te boxen met steeds hetzelfde personage op dezelfde locatie zonder echt saai over te komen. Toch lukt dit vrij aardig, al heb ik het eigenlijk niet zo begrepen op Sandra Bullock. Het personage boeide me niet en eigenlijk kon het me geen moer schelen of ze het zou redden of niet. Eveneens tevreden dat op het spook Clooney na we hem niet meer terugzagen. Gelukkig was het een hersenspinsel of ik zette de tv af. Dat dit spook uiteindelijk de oplossing suggereert, tja, dat stoorde me wel, maar het kon dus erger... De acteurs overtuigden me dus niet, maar kom, dat is niet de hoofdzaak van deze film. Er deden er ook maar twee mee. Beelden waren fantastisch en alles is mooi gemonteerd. Leuk om eens een ruimtefilm vanuit dit perspectief te zien.

De visuele effecten zijn fantastisch. Het beeld, dat de ruimte mensonvriendelijk is , klopt ook. We kunnen er als mens nauwelijks overleven. Het minste of geringste is dodelijk. Maar natuurkundig gezien rammelt er wel erg veel. Rondzwervend gereedschap is vernietigend voor de apparatuur en zal dus nooit gebeuren. Als je in de ruimte dezelfde snelheid hebt, hou je die ook. Als Kowalski door Stone wordt losgelaten, kan hij niet bij haar wegzweven. De raketmotoren worden op het oog op willekeurige momenten aangezet en kunnen nooit het effect hebben, dat de film suggereert. Als Stone met een brandblusser zich naar het Chinesche ruimteschip manoeuvreert, klopt er niets van het gebruik van de brandblusser. Als hij de ene kant opblaast, ga jij juist de andere kant op.

En er ontbreekt eigenlijk ook een verhaal. En als het gaat over het ruimtepuin, dan is dat er wel heel erg plotseling en daarmee onrealistisch.

Ik weet, het is maar een verhaal, maar maak het niet te gek. En waar heeft hij al die Oscars voor gekregen ?

Mooi.

Gravity is niet een film waarvan ik hem enorm graag wou zien, maar toen deze vijfsterrenfilm (in de gids) op TV kwam heb ik hem toch maar opgezet. Ben achteraf toch wel verrast.

Deed me denken aan Dunkirk, er zit niet bijzonder veel diepgang in de personages en het is soms goed spannend. Het gevoel dat je alleen in de ruimte zit en de stukken om je heen zijn goed aanwezig, achteraf toch wel jammer dat ik deze film niet in 3D zag.

Een leuk spektakeltje

Een film die het moet hebben van de visuele beleving. Blijft minder van over bij kassie kijken thuis. Wel weer erg Amerikaans. Jezelf wegcijferen (Clooney), aan boord klauteren e.d. dat op het laatste momentje gebeurt. Tuurlijk om de spanning erin te houden. Mooie vondst Clooney die nog "ff aanklopte". Edoch, bleven toch cardboard characters; de hele setting is natuurlijk de ware ster.

Visueel gezien een mooie film. Maar een Sandra Bullock in paniek deed me steeds denken aan de film Speed als ze daar in paniek was. Dat vond ik vreselijk irritant. George deed het geweldig.

Tjonge, jonge wat een geklungel weer van een ruimtefilm. Eerste maal dat ik Gravity zie nadat ik al van vrienden had gehoord dat het niet veel soeps was. Professionele astronauten gedragen zich alvast niet zo onnozel als George Clooney en klungelen zeker niet zoveel tijdens een reparatie als Sandra Bullock. Een ruimtewandeling wil je sowieso zo kort mogelijk maken, omdat een kleine scheur in het pak of het uitvallen van de klimaatregeling catastrofale gevolgen kan hebben voor de persoon die er in zit.

Wat ik ook niet zo goed begrijp is waarom Bullock Clooney (aka de belachelijkste astronaut in de geschiedenis van de mensheid) niet naar zich toetrekt als ze daar samen hangen te bungelen met nog een paar touwen rond Bullock haar benen/voet. Vooral het wegvliegen van Clooney verder de ruimte in vind ik vreemd aangezien het op die hoogte toch nog vooral de aarde is die hem 'aantrekt' (gravitatie). Nu goed op die manier waren we daarna mooi verlost van hem.

Dan het hele satellietgegeven uit de film. Er wordt vanuit Houston melding gemaakt dat er een satelliet geraakt is in een LEO (Low Earth Orbit) en toch vallen alle communicatiesystemen uit? Het ISS bevindt zich op veel lagere hoogte (ongeveer 400km boven de aarde) dan communicatiesatellieten die op een hoogte van ongeveer 36000 km geostationair blijven 'hangen'. Hoe kunnen deze dan vernietigd worden? Er is ook sprake van een snelheid van 30.000 km/h dat het puin zou vliegen en dan zie je het puin gewoon aankomen? Een kogel zie je ook niet uit een pistool vertrekken en aankomen...

Verder begint op een gegeven moment Sandra Bullock te wenen omdat ze het waarschijnlijk niet gaat halen. Ik denk niet dat haar tranen gewoon vanaf haar ogen gewichtloos zouden worden. Leuk voor een 3D effect misschien maar weer niet erg correct. Toevallig weet ze iets later één of andere Chinees te bereiken via een bepaalde radiofrequentie. Na een moeizaam contact (zo lijkt het wel) verliest ze zichzelf volledig en wordt ze even een hond. Het laatste wat ik nog raar vond is dat haar 'terugkeercapsule' of pod helemaal niet bestendig lijkt te zijn tegen de wrijving met de dampkring. Er ontstaat zelfs vuur binnenin..? Daarna verdrinkt ze maar gelukkig kan ze zich redden om tijdens de slotminuut dat waterige zand te kunnen vastgrijpen. Houston, we made it!

Natuurlijk is het niet allemaal slecht. Er is veel ruimtepuin en het kan zeker schade en chaos veroorzaken daarboven. Toch was beter geopteerd voor op zijn minst al 2 andere acteurs die je niet kent. Ik kan noch Clooney noch Bullock serieus bekijken als astronaut. Ze hebben veel te veel rollen gespeeld die je niet kan wegdenken bij het kijken van deze film. Ook hadden ze Bullock iets meer kleren mogen laten aantrekken, al heeft ze nog steeds een mooi figuur. Ik denk niet dat iemand zo in een ruimtepak gaat. Visueel zag het er best goed uit, maar het script dat kon beter. Weinig boeiende dialogen en de personages zijn weinig ontwikkeld.

Voor mij blijft de film moeiteloos overeind op TV: de film is van begin tot eind spannend en zit ook vol mooie en ontroerende momenten. De film koppelt ook twee nogal tegenstrijdige thema’s mooi aan elkaar: enerzijds het actuele probleem van ruimtepuin en anderzijds onze oeroude (maar eigenlijk vooral moderne) angst voor de onmetelijkheid van het (verder onleefbare) universum die de Aarde en de mens nietig maakt en een onmetelijk gevoel van eenzaamheid geeft maar die omgekeerd ook die nietige Aarde zo waardevol maakt. Vier tot vier-en-halve ster.

Veel spektakel, wat ik echter vreemd vind is dat Ryan (Bullock) werkelijk alles van zich afgooit. Als gevolg daarvan ontstaat ook de brand in ISS. Het lijkt me juist dat astronauten er in getraind worden alles een vaste plaats te geven. Verder aardig om gezien te hebben maar niet meer dan dat.

“No, no, no, Houston, don't be anxious. Anxiety is bad for the heart.”

Het is nu de tweede keer dat ik deze film heb gezien maar, blijkbaar heb ik er nooit op gestemd en een mening bij geschreven zo te zien. De eerste keer was een heuse filmdate met mijn toen toekomstige vriendinnetje (helaas duurde dat niet lang) en gelukkig heb ik hem maar voor de tweede keer aangezet want ik weet nog van toen dat de gedachten er niet veel bij waren. Maar wat viel mij deze film ontzettend tegen zeg, en buiten de mooie beelden om is het allemaal wel echt huilen geblazen.

Ik weet niet wat het is maar, na het zien van Sandra Bullock krijg ik constant één of andere feministische jeuk en het was bij deze film wel héél erg aanwezig. Het slechte acteerwerk met een beetje dom hijgen naast me gelaten vond ik het niet best wat ze hier liet zien, ik ben wel beter van haar gewend in dat gebied. En ook ‘George Clooney’ wist mij nou niet bepaald te vermaken, heb het persoonlijk al niet echt met die acteur maar hier laat hij weer erg slecht werk zien en ook zijn rol vond ik verre van bijzonder.

En dan vooral het klungelen van de ó zo professionele astronauten die blijkbaar nog geen normaal moertje vast kunnen houden, de ongeloofwaardigheid spatte er werkelijk van af waardoor de film buiten het visuele aspect echt erg bagger werd om te kijken. Het verhaal was nou ook niet bepaald bijzonder te noemen dus afgeleid was ik echt ontzettend snel. Ach en buiten het feit dat het blijkbaar ‘geniale ingenieurs’ moesten wezen had vooral Bullock ook wel héél veel geluk, misschien wel het meeste geluk van de wereld. Hé, het begint eigenlijk al gelijk bij het los raken van de shuttle waarna ze vrij in de ruimte terecht komt, mevrouw weet dit te overleven. De hoeveelheid zuurstof er nog in de tank zat, en ze daar blijkbaar uit het niets langer mee kan doen dan ervoor. Het tweevoudig ontsnappen van spacestations die op ontploffen staan en een nare kou overleven waar ze allang van moest bezweken en zo denk ik dat ik het allemaal wel heb gehad.

En wat dachten we van de interesse van o.a. ruimtevaartorganisatie ‘NASA’ die met zijn bondgenoten blijkbaar helemaal niet bezig leken te zijn met het ruimtestation ‘ISS’ die aan knoppen ging door een brand en meteoriet regen, en daarna gebeurde dit zelfde bij hun Chinese buren en. En dat ‘ISS’ ook eigenlijk weinig uit doet op het feit dat er drie mensen van hun in gevaar zijn in de ruimte, er is weinig communicatie. Ze zegt zelfs nog een keer een line in de zin van ‘Er herdenkt en bidt niemand voor mij’, zijn ze dus illegaal de lucht in geknald? Dit was echt dikke poep.

En ik kan de film nog wel verder afzeiken maar daar heb ik gewoon weg geen zin meer aan, en ik wil er ook niet veel meer tijd aan besteden. De film was gewoon tien keer niks, en hoewel ik vaak interesse heb over dit soort dingen (ik vindt de ruimte een erg interessant onderwerp) viel deze film vies tegen. Weinig goeds voorover buiten het feit dat het visueel dan wel erg mooi is.

1.5*

Geweldig begin, maar eens het beklemmende camerawerk en de geweldige setting naar de achtergrond worden gedrukt gaat het snel bergafwaarts. Er komt wat drama en paranoia bovendrijven, maar Bullock blijkt dan toch niet actrice genoeg om deze vervelende momenten boven de middelmaat uit te tillen. Jammer dat Cuarón niet gewoon vast bleef houden aan het begin, had een veel betere film opgeleverd.

2,5*

Gravity moet je natuurlijk in 3D zien, helaas levert die Netflix functie niet bij het abonnement, desalniettemin ook voor de TV genoten van een bijzondere film. Een hoofdrol voor de aarde, een hoofdrol voor de ruimte en een bijrol voor de mens. Het verhaal van dr. Ryan Stone interesseerde me niet zo, die redt zich wel dacht ik nog, maar die beelden...magistraal!

Boeiende film toch altijd weer, mits je het geheel met een klein korreltje zout neemt.

Een meer dan prima degelijk en vooral rustig beeld wordt in eerste instantie geschetst van een aantal astronauten. Al snel gloren er problemen aan de horizon en, laten we het zo zeggen, slaat de wet van Murphy toe en die blijft toeslaan. De onwaarschijnlijke rits gebeurtenissen die Stone weet te overleven is opmerkelijk, net als haar redelijke gemakkelijke eerste stappen weer op aarde terwijl de gemiddelde astronaut toch even als een gestrande walvis ligt vanwege het wennen aan de zwartekracht. Iets waar je behoorlijk kapot van kunt zijn naar het schijnt. Ik geloof direct dat iemand die in de ruimtevaart zit of zelfs astronaut is, meteen zal vinden dat de film van flauwekul en reacties niet gewoon voor een getrainde astronaut aan elkaar hangt.

Laat een correct gebeuren nu ook niet helemaal de bedoeling zijn van Cuaron maar eerder een rush van spanning en stress, zoals bijvoorbeeld Dunkirk, in combinatie met treffende muziek. Laat die film dit in mijn optiek ook net zijn. Oogstrelende visueel zijn de beelden van de ruimte en de aarde. Visueel is alles een plaatje, net als de montage. En treffende is de spanning waarin je als kijker wordt meegesleept van overleven, mogelijkheden en een weg terug naar aarde. Iets dat overigens niet met veel toeters en bellen gaat, want geen geluid, maar vooral visueel gebracht wordt en via het acteren van Clooney en Bullock. Iets dat prima lukt. Beide doen het prima in hun rol. Aspecten als angst, eenzaamheid maar ook keuzes maken komen voorbij en dit maakt de film tot een prima geheel.

Zoals gezegd, geloofwaardig is Gravity niet echt, maar als suspense vol ritje slaagt de film wel degelijk. Iets dat op geweldige wijze wordt bijgestaan door Steven Price's zijn soundtrack, klanken waar overigens de soundtrack van Fury ook in te herkennen valt. Gravity is een lust voor het oog, boeit, is spannend en heeft vooral de juiste lengte. Prima film.

Wetenschapper Ryan Stone [Sandra Bullock] moet haar werkzaamheden buiten de Hubble Telescoop plotseling afbreken na een waarschuwing voor rondvliegende brokstukken. Maar door een korte aarzeling lukt het haar en haar collega Matt Kowalski [George Clooney] niet om op tijd in veiligheid te komen. De film volgt Stones pogingen om in veiligheid te komen nadat zij en Matt bijna om het leven komen wanneer de brokstukken een ravage aanrichten. Bullock en Clooney verdienen lof voor het feit dat zij zich niet volledig laten ondersneeuwen door de special effects, maar dit is boven alles een huzarenstukje van Cuarón en de technici die qua innovatie de grootste stap vooruit sinds 2001: A Space OdysseyMeeslepend en visueel verbluffend en overweldigend. Waarschijnlijk de beste film in 3D die ooit is gemaakt.

Visueel adembenemende, bloedspannende spacethriller. Hoe overleef je lege ruimte met bijna niets om je te helpen? Hoe kom je terug op aarde? Wat is er eigenlijk om naar terug te keren? Die vragen hebben bijna iets filosofisch. Het kan me geen ene fuck schelen of het natuurkundig allemaal wel klopt. Het kan me geen ene fuck schelen of het 'ongeloofwaardig' is. Haha, ongeloofwaardig! Het is film. Het is fantasie. Het kan me, tenslotte, geen ene fuck schelen of Sandra Bullock 'wel erg veel geluk' heeft. Zonder geluk vaart niemand wel, zei mijn grootmoeder al. En ze heeft ook de pech dat ze in deze situatie verzeild raakt. Ze is trouwens de enige overlevende. Er mag er wel eentje mazzel hebben, toch? Ik heb me van begin tot eind vermaakt. Wat wil een mens nog meer? Dikke vier sterren.

Toch knap dat je met een enorme bak CGI .. een paar stemacteurs en 3 acteurs weg komt met een verhaal waar je enigszins naar blijft kijken omdat je wilt weten ... what next?

Maar ondanks de vele verwachtingen vooraf viel me de film me vies tegen.

Naast de vele fouten moet het weer een kwijlverhaaltje worden over 'vrouw heeft man nodig in het leven om gelukkig te zijn.'

De film mist complete diepgang waardoor het nooit interessant genoeg wordt om te herzien.

Niet meer dan een 2 kan ik er niet voor geven helaas

Eigenlijk is het wel grappig om te benoemen waarom ik deze film wel wilde kijken. Ik luister namelijk op Spotify naar de Reading Soundtrack-lijst. Hier zitten geweldige nummers in, waaronder het nummer Gravity van Steven Price. Ik heb dit liedje bijna non-stop geluisterd tijdens het lezen van de Touching Juliette-serie. En ik was dus altijd wel benieuwd naar of dit liedje in de film ook zoveel indruk zou maken. Nou, nee. Dat niet. Ze maken meer indruk door de nummers los te luisteren. Maar het is wel leuk dat ik alle nummers van de soundtrack zo goed bij elkaar vind passen. Allen erg mooi.

Wat de film betreft? Visueel is het een sterke film – dat mag ook wel bij een film die zich afspeelt in de ruimte -, en op zich vlieg je ook door de film heen. Het is een film met een zeer kleine cast. De enige twee acteurs die je echt ziet zijn Sandra Bullock en George Clooney. Op een gegeven moment vond ik de film ongeloofwaardig, maar gelukkig wisten ze dit uiteindelijk recht te zetten met een goede uitleg. Gelukkig maar! Het was een prima film, maar op mij heeft het niet zoveel indruk gemaakt als op sommige anderen. Misschien was het de rust in de film, die de film voor mij wat te kalm maakte. Het einde vond ik wel wat jammer, daar had ik meer van verwacht.

Visueel sterk, fantastische atmos sound. In mijn hometheater met 7.2.2 atmos was dit echt genieten. Geluid voegt heel erg veel toe aan de film beleving, zowel qua sfeer (muziek die de spanning opbouwt) als fysieke ervaring (gedreun van de subwoofers), het is veel meer of je er echt bij bent. Op 1:18:10 het “geluidshoogtepunt” als iets van links naar rechts door je kamer dendert, wow!

Qua inhoud niet echt een goede film. Clooney hangt de irritante en arrogante space cowboy uit en bullock de slimme wetenschapper met houtmagere body. Verhaal heeft iets teveel ongeloofwaardige zaken, waardoor het op enig moment stoort.