Man of Steel (2013)

Het is alweer even geleden dat ik zolang naar een film uitgekeken heb (zonder de verwachtingen irreëel te laten worden) en toch zo teleurgesteld werd. Man of Steel is een Superheldenfilm met een hoofdletter S die zichzelf echter verliest in een overdaad aan CGI en explosies, terwijl chemie en goede karakters ontbreken.

Snyder probeert Man of Steel de grittyness van Nolans Batman trilogie mee te geven (Hans Zimmers opzwepende, bombastische score helpt hem alvast wat op weg) maar lijkt tegelijkertijd iets teveel naar Michael Bay te hebben gekeken: If it doesn't explode or collapse, it's a wasted sequence. Uiteraard is Man of Steel een actie blockbuster, maar de zintuigen worden dermate gebombardeerd door de overdaad aan ontploffingen, instortende gebouwen, rondvliegende auto's en pulverizing punches dat het risico bestaat dat je na de zoveelste door CGI overheerste actiescène onaangedaan kijkt als Zod onze held Sup... Eh Clark/Kal door 16 meter trottoir heen sleurt om hem vervolgens door een paar gebouwen heen te gooien.

Cavill is niet slecht (het fysiek bezit hij sowieso) en evenmin zijn Amy Adams of de andere acteurs dat, maar op de een of andere manier blijven ze 'leeg'. Echt meeleven met de karakters zit er dan ook niet in. Costner en Shannon weten zich het beste te onderscheiden, terwijl de bijrollen van Fishburne en in mindere mate Meloni er eigenlijk maar wat bijhangen.

Voor de niet al te kritische, echte blockbusterfans zal Man of Steel gerust een leuke ruime twee uur bieden, maar voor wie op zoek is naar meer dan alleen actie komt Zack Snyders film in mijn optiek toch echt tekort. Een film moet je in de eerste plaats in het verhaal trekken, of verbazen met spektakel in het geval van een blockbuster. Het moet 'entertainen'... Dat kan op een manier zoals Gravity dat doet, maar ook anders, zoals Whedons Avengers het deed. Man of Steel doet het helaas niet. Wat Justice League betreft stel ik mijn verwachtingen dan ook alvast bij. 2,5*

Tegenvaller.

Superman is sowieso al niet m'n favoriete superhero, maar gek genoeg lag het niet aan de man van staal of de acteur die zijn rol vervulde, maar aan de film zelf. Erg vermoeiende film. Nauwelijks een moment van rust te bespeuren, je wordt eigenlijk van de ene actiescène naar de andere gekatapulteerd.

En daar schort het 'm ook aan: de bij wijlen erg matige special effects. Vond het er soms echt lelijk uitzien... Plus, overdaad schaadt, jezus, leek soms Michael Bay wel met al die explosies.

Ook een totaal gebrek aan humor. Echt geen greintje. Het hoeft geen halve komedie te worden zoals Iron Man 3 of zo, maar zo serieus allemaal.... Zelfs in The Dark Knight trilogie zaten nog wel wat lichtere momentjes. Hier niet.

Over de acteurs kan je weinig slechte dingen zeggen, ga ik dus ook niet doen. Maar de film in zijn totaliteit valt zwaar tegen.

Wow, 2 en een half uur en ik heb me geen moment verveeld. Visueel een plaatje. Wat een geweldige actie, wat een mooie beelden, de visuele overgangen waren prachtig. De muziek was complimenterend aan het beeld en verhaal. De nieuwe Superman is geweldig. Louis Lane precies goed en ook de rest maken het beeld compleet. Ik wil na het zien van deze "nieuwe" Superman meer, heel veel meer.

4* meer dan verdient.

Man of steel is een stoutmoedige belofte, een visuele, thematische en stilistische mash up van Twister, Independence Day, The Matrix, Alien, X-Men, War of the Worlds en The Dark Knight Trilogie. Veel thema's komen aan bod, maar worden niet verder uitgewerkt, dat terwijl de film een vrij lange speelduur heeft. Dat gezegd hebbende is Man of Steel een vermakelijke superhelden film. Is het de beste superheldenfilm ooit? Nee. Maar het is zeker ook niet de slechtste. Warner Bros. is al begonnen met het voorbereiden van een sequel, Superman vs Batman. De superhelden film heeft inmiddels zijn nieuwe vorm gevonden en is momenteel een immens populair genre. Toch geeft het me ergens een nostalgisch verlangen naar de superhelden die nog gewoon ‘super’ mogen zijn.

Recensie: Man of Steel (Glenn Abbink) - Filmhoek.nl

Ik wil eerst één ding nadrukkelijk zeggen. Ik ben niet bekend met de originele stripboeken, noch de oude films. Zelfs de verfilming van Singer heb ik nooit gezien. Superman heeft mij nooit kunnen warm maken. Dit is dus mijn eerste kennis making met het personage, en ik moet eerlijk toegeven dat ik was weggeblazen door de film. Ik schrok ervan dat deze film toch nog zo'n emotionele waarde heeft. Op sommige momenten is het echt triestig. Wat mij vooral aanspreekt aan deze film is dat je meteen verbonden bent met de personages. Vanaf de allereerste minuut zit je in met Jor-El, Kal-El en Lois Lane. Dat komt natuurlijk door het goedgeschreven script maar vooral door de geweldige cast. Nieuwkomer Henry Cavil speelt zeer goed, en zet een waardige Superman neer. Toch is het Russell Crowe en Amy Adams die de show stelen.

Een groot punt van kritiek is de actie in deze film. Het zou er teveel zijn en te gewelddadig. Wel, ik heb daar het volgende op te zeggen. Ten eerste, wie gaat er naar een superheldverfilming gaan kijken zonder actie te verwachten? Snyder weet dat het publiek daarvoor komt, en geeft hen wat ze vragen. En de actie is goed weergegeven, spannend bij momenten. Voor alle puristen die zeggen dat er te veel doden vallen, en de massavernietiging niet op zijn plaats valt bij een comic book verfilming, heb ik dit als antwoord. Hoeveel Disaster Movies zijn er gemaakt? Hoeveel keer heeft Roald Emmerich al de wereld om zeep geholpen? Daar hoor ik geen commentaar over de vele dode, en de grote mate der vernietiging. Ik bezie deze film ook meer als een Alien Invasion film, dus ik heb er geen enkel probleem mee.

Een mooie 4* voor mijn eerste echte kennismaking met Clark Kent. En ik wil nog ontmoetingen.

Nog een kleine randopmerking. Sommige films willen emotioneel overkomen door triestige scenes met emotionele muziek. Soms is gewoon een hand opsteken veel sterker dan al die emotionele poespas.

Superman heeft in deze film al zijn charmes verloren maar dat komt niet door de acteurs maar door het vreselijke script het lijkt soms wel een kruising tussen Pacific Rim (2013) en Transformers (2007) en waar zijn de heimelijke afspraakjes en de stunteligheid van onze held , nee niet mijn ding maar meer voor vroege tieners.

​Van geestdodend tot lachwekkend. Sowieso vermoeiend om je weer door zo'n backstory heen te moeten worstelen. Snyder maakt het er ook niet gemakkelijker op. Hoogdravend gezever op en over een planeet, gelardeerd in sci-fi hocus pocus en lelijke CGI onder het mom van hoe meer, hoe beter. Mooi is anders. Met het voorstellen van Clark Kent op aarde gaat het niet veel beter.

Hij schijnt het moeilijk te hebben, maar met oeverloze, dik aangezette flashbacks en een uitdrukkingsloze Cavill is het veel te kinderachtig om iets voor te kunnen stellen. Het scenario heeft last van hetzelfde euvel als het Lois Lane erbij betrekt en met een scène als die in de kerk wordt het zelfs beschamend. Je zou bijna gaan denken dat Snyder de hele boel in de maling zit te nemen.

Want als Superman driftig op het gezicht van Zod timmert en You think you can threaten my mother? brult, is dat er ook flink over. Zo heeft het wel meer van dat soort rare momenten (Nice suit, son), terwijl dit soort hyperkinetische actie meer met 24 karaats camp te maken heeft dan met iets dat op cool lijkt. Misschien dat zo'n strak aangetrokken keurslijf veel meer afknijpt dan je lief is.

Spektakel, spektakel, spektakel, dat is eigenlijk alles wat deze film is. Maar dat is helemaal niet erg. De tijd vliegt om en voor we het weten zijn we al bij de finale. Dat was voor mij echt wel too much. Maar niet een klein beetje too much, het was veel te veel. Al die gebouwen die de hele tijd neerstorten, en het einde was ook erg abrupt. Desondanks heb ik me toch erg vermaakt, een ruim voldoende.

Tijdens de overture op Krypton, en de daarop volgende zoektocht van de buitenaardse jongen naar zijn roots, krijgen we een tikkie teveel cyberbarok en Amerikaans sentiment over ons heen. Ook die over elkaar buitelende flashbacks zijn wat teveel een geforceerde poging om het tempo erin te houden, wat meer ruimte om de jeugd van Clark Kent te laten zien, had de emoties van de film waarschijnlijk beter tot zijn recht doen komen.

Desondanks vond ik het eerste uur oké, en de opzet van de zwervende man die in het reine probeert te komen met zijn eigen superioriteit en eenzaamheid wordt intrigerend en in heldere lijnen neergezet.

Keerpunt in de film is het moment waarop Kal-El zichzelf uitlevert aan Generaal Zod, waarna de film met veel bombarie naar een climax gaat toewerken, maar waar de spanning zou moeten toenemen treedt juist vervlakking op. Dit ballet van zoemende space-apparatuur, brandende straaljagers en tot pulp geslagen wolkenkrabbers hebben we de laatste jaren vaker gezien en weet na vijf minuten nauwelijks meer te boeien.

Misschien is het ook een probleem dat Superman toch een vrij eenzijdig en vlak karakter blijft. Toch lijken Zach Schnyder en zijn ploeg een redelijk beeld te hebben over wat een Superman-film interessant zou kunnen maken. Helaas kunnen ze het echter niet aan de standaard doen ontstijgen. Wellicht komt dat omdat Schnyder op dit moment zo'n beetje de standaard is. Het zou interessanter zijn om te zien wat een minder 'trouw aan de franchise' regisseur zou doen met een icoon als dit.

Redelijke film.

Ik vond dit wel heel anders als de oude Superman-films. Ook lijkt mij dat er weinig overeenkomt met de strips en dat echte fans deze film niet kunnen waarderen.

Christopher Reeve blijft voor mij de enige echte Superman, niemand anders zou de rol moeten spelen. Russell Crowe was wel erg goed, maar Marlon Brando is natuurlijk een veel betere Jor-El. Michael Shannon doet zijn best als Zod maar is mij niet bombastisch genoeg, Terence Stamp kan zo heerlijk schreeuwen: KNEEL DOWN BEFORE ME!!.

Die CGI is mij allemaal iets té, ze doen niet eens hun best alles geloofwaardig te laten lijken. De Actie voelt heel erg random aan en past totaal niet bij een Superman-film. De veranderingen vind ik ook niet erg goed.

Toch nog redelijke film, wel vermakelijk. Zo tenenkrommend was het nou ook weer niet. Geef mij maar de oudere Superman-films. Ik vond zelfs Supergirl uit 1984 nog vele male beter dan dit.

Redelijk, maar ondanks de lengte te oppervlakkig en daarom ook nooit meeslepend.

Nu geef ik gelijk ook toe, dat Superman nooit mijn favoriete superheld is geweest. Hij heeft vooral weinig uitstraling en doet mij nooit zoveel. Dat is hierna niet veranderd. Henry Cavil is op zich wel een aardige Superman. Hoewel ook hij een bepaald charisma mist, is zijn fysiek in ieder geval redelijk indrukwekkend.

Hoewel de cast op zich niet misselijk is, en mensen als Adams, Crowe en Costner het niet slecht doen, blijven de karakters redelijk leeg. Ik vond vooral dat er tussendoor teveel geswitcht werd tussen heden en verleden, waardoor de focus soms duidelijk niet goed lag. Shannon was overigens wel een prima bad-guy.

Verder is het qua actie erg bombastisch. Snyder stopt er veel actie, die er vaak te CGI-achtig uitziet, maar die verder behoorlijk genietbaar is. Ik vond het hier wel mooi, dat er af en toe bijna alles gesloopt werd wat men tegenkwam. Dat past wel goed bij een verhaal als deze. Wel was het nogal luidruchtig en vond ik de soundtrack niet al te sterk.

Uiteindelijk is het nooit heel slecht en beter dan Snyder’s laatste comicverfilming, maar nog steeds niet heel goed. Daarvoor is de inhoud te leeg, het verhaal niet donker genoeg en mis ik vooral ook humor. Wel is wederom duidelijk geworden dat ik nooit een fan van Superman zal worden.

2,5*

Ik vind het een verschikkelijke film! Ik had verwacht/gehoopt dat het zoiets zou zijn als Batman en Spiderman. Maar het lijkt meer op startrek/wars. Kortom dus niet mijn type film!

Inmiddels lijken alle stripverfilmingen op elkaar en daar is Man of Steel geen uitzondering op. Visueel proberen ze er nog wat van te maken, maar het verhaal is matig en de uitwerking van verchillende aspecten buitergewoon slecht, bijvoorbeeld de verhaallijn rondom die pa (op aarde). Daarnaast is Cavill erg saai en overtuigt niet in zijn rol, Adams en Crowe zijn beduidend betere acteurs, maar chemie is nergens te bespeuren. Het is allemaal groot, groter, grootst maar verhaaltechnisch klein, kleiner, kleinst.

Matige Superman-film. Een vrij flauw plot dat ook nogal van de hak op de tak springt. De vele actie probeert nog enigszins te verbloemen dat het qua verhaal vrij weinig voorstelt. De actiescènes zijn echter niet al te bijzonder, overdaad schaadt wat dat betreft. Daarnaast maakt deze vertolking van Superman bepaald geen indruk, Cavill kan de film absoluut niet dragen. Geen chemie met Adams ook, waardoor de band tussen Clark Kent en Lois Lane niet uit de verf komt. Verder wel een aardige cast met onder andere Crowe, Costner en Fishburne, maar zij krijgen geen al te grote rollen toebedeeld. Het geheel duurt bovendien te lang. Behoorlijke tegenvaller.

De beste Superman-film die ik tot nu toe heb gezien.

Superman heb ik altijd de meest lame-ass superheld gevonden omdat hij in principe alles supergoed kan. En vliegen bovendien. Andere superhelden hebben een meer bescheiden gimmick, maar Superman heeft het allemaal.

Dat gezegd hebbende, weet Man of Steel het achtergrondverhaal van Superman goed en meeslepend neer te zetten. Na de zoveelste flashback was ik er eigenlijk wel een beetje zat van, maar goed, de heren Costner en Crowe moeten natuurlijk wel wat screentime krijgen. En dat doen ze ook prima. Verder nog leuke kleine rollen van Fishburne en Christopher "Law & Order" Meloni.

Vooral leuk om Costner weer eens te zien: ik gun die man echt een mooie comeback in een gigantische kaskraker. Er komen nog een paar gave films met hem aan in 2014, maar dat terzijde.

Deze Superman film laat een frisse wind waaien door de relatie met zijn 'aardse' ouders en zijn relatie met Lois Lane, want ze kent onmiddellijk zijn identiteit, in tegenstelling tot eerdere films en een complete TV-serie waarin ze eindeloos om elkaar heen draaiden. Te bizar voor woorden ook dat in die TV-serie Lois hem niet herkende als Clark de reporter, want een bril was zijn enige vermomming

Ik had gelezen dat de film tè bol staat van de actie, maar dat geldt eigenlijk alleen voor de tweede helft. Het duurt namelijk nog best lang voordat de wolkenkrabbers bij bosjes naar beneden komen. Maar als dat gebeurt dan is de actie groots en erg goed. Daar is weinig mis mee.

Het verhaal is simpel en ééndimensionaal, maar wat verwacht je ook van een film die puur gaat over goed vs. kwaad? Acteerwerk is oké, zelfs van Henry Cavill, van wie ik nog nooit had gehoord maar die wel goed gecast is. Iets meer moeite had ik met de Johnny Knoxville lookalike badguy.

4 sterren

P.S. ik heb de 3D versie gekeken op een 65 inch plasma, maar het 3D is compleet under-used en daar wordt (wederom) echt totaal niks interessants mee gedaan. Wederom jammer.

Zeer sterke film van Snyder. Zijn voorgaande films konden me niet bekoren dus ik was wel een beetje huiverig vooraf.

Ik was totaal niet bekend met het verhaal van Superman, heb nooit een film van deze superheld gezien, maar ik liet me graag verrassen.

Achteraf bezien ben ik daar enorm blij mee, want ik heb van begin tot eind genoten.

Snyder levert met deze film een zeer goede blockbuster af. De actie is werkelijk non-stop aanwezig en ziet er strak en goed uit. Alleen het begin van de film was wat minder wat betreft het camerawerk.

Het verhaal van Clark Kent wordt duidelijk verteld en het wordt nergens saai of vervelend.

Henry Cavill is wat mij betreft perfect gecast. Hij speelt zijn rol als Superman met een enorm charisma, zonder daarbij te overdreven te acteren.

Ook goed was de schurkenrol van Shannon als General Zod. Een waardige tegenstander van Superman, die niet kijkt op een dode meer of minder.

Komt nog bij dat de bijrollen uitstekend bezet zijn, met een Russel Crowe, Kevin Costner en Amy Adams.

Wat mij betreft komt er een vervolg met Cavill weer als Superman en Snyder wederom aan het roer.

Beste blockbuster van dit jaar!

Voordat de film begon had ik wat twijfels. Weer zo'n superheldengedoetje. Weer zo'n stripverfilming. We worden er nogal mee doodgegooid dit jaar, en de ene is meestal nog suffer en leger dan de andere. Maar, vergeleken met het gemiddelde is deze wel een stukkie beter. Goeie timing, niet te veel over the top bovenop het gegeven van Superman zelf al, en een redelijk verhaal - hoewel het natuurlijk vooral wel een superheldenblockbuster is, dus vooral veel aandacht voor spektakel.

Henry Cavill's Superman is nogal onderkoeld. Wellicht een goede keuze, en zeker passend in de film. Wel een beetje een dooie diender, en wordt nogal overspeeld door Michael Shannon. Amy Adams doet het boven mijn verwachting goed als Lois Lane. En Diane Lane natuurlijk nog in een mooi bijrolletje. Net als een heleboel andere 'bekende' acteurs.

Al met al nog net de moeite waard. Maar nou eerst maar weer eens een echte strip lezen.

Een film die ik eigenlijk nog eens moet herzien, helaas weet ik niet of ik mezelf er nog een keer toe kan zetten. Je wordt in het verhaal gegooid alsof je naar een iets te veel onthullende trailer zit te kijken. De special effects (de reden dat ik na één kijkbeurt met voordeel van de twijfel nog 3 sterren geef) waren mooi maar bij sommige scenes lijkt het of de film met dubbele snelheid wordt afgespeeld.

You can save them... You can save all of them.

Aardige remake die echter lichtelijk ten onder gaat aan zijn eigen ambities. Deze remake wil zo groot mogelijk zijn en gooit je dan ook al gauw dood met actie. Overdaad schaadt echter en dat is dan ook precies wat hier gebeurd. Ook het verhaal is te zweverig om te blijven hangen. Met name de start op Krypton was mijn pakkie an niet, al werd dit gelukkig op een later punt in de film wel wat beter en meer gestructureerd uitgelegd.

Als ik het over de actie heb kan ik deze het beste vergelijken met de Transformer films, en Dragon Ball Z cartoon reeks. Met name dit laatste is positief, omdat de gevechten mij veelal hieraan terug deden denken en het is erg gaaf om dit met echte acteurs zo sterk uitgewerkt te zien worden. De gevechten zijn episch, gebouwen vallen om, en explosies vliegen je om de oren. Dit is dan ook gelijk weer het minpunt, waar ik bij de Transformer titels ook al last van had. Het is leuk om als actie fanaat een flinke portie op je bord te krijgen, maar op een gegeven moment zit je vol, en is wat je voorgeschoteld krijgt ook niet lekker meer. Het verhaal is te wazig en dunnetjes om alle actie aan op te hangen, en als een titel het hoofdzakelijk van explosies moet hebben gaat dit op den duur vervelen. Er zijn genoeg voorbeelden te bedenken van titels die ditzelfde euvel ook hebben en toch van top niveau weten te zijn, maar Man of Steel bereikt dit stadium niet omdat de personages te eendimensionaal zijn en er verder bijvoorbeeld ook geen humor in de film zit waarmee de overdadige actie wat meer gecompenseerd en uitgebalanceerd had kunnen worden.

Slecht is Man of Steel echter zeker niet, en ik heb de tamelijk lange speelduur van meer dan twee uur dan ook goed kunnen uitzitten. Een wat beter en pakkender verhaal had de film echter wel beter gemaakt, en de overdadige actie die mij op een gegeven moment meer het idee gaf naar een videogame dan een film te kijken, had wel een tandje minder gekund. Een beoordeling van 3,0* vind ik net iets te laag voor deze remake, dus hij krijgt van mij dan ook het voordeel van de twijfel.

3,5*

Goeie genade zeg, wat krijgt Metropolis ervan langs in het tweede uur van Man of Steel, dat zag er allemaal prima uit. Gelukkig maar, want het verhaal is werkelijk onzalig slecht met vage bad guys en hun dito plannen: wat was Nolan denkende? Daarnaast is Cavill weer een echt lulletje rozenwater als Superman, de nieuwe Routh als-ie niet uitkijkt. Gelukkig is Adams altijd betrouwbaar. Ondanks de minpunten wel redelijk van genoten vooral door de visuele grandeur, dat viel me niks tegen. Superman is niet mijn held en Snyder niet mijn regisseur, maar gezamenlijk maken ze een aardige combo, voldoende tegen de verwachting in.

3*.

Born on Krypton and raised on Earth, you had the best of both and were meant to be the bridge between two worlds.

Superman is nu echt niet bepaald mijn favoriet tussen al die andere Superhelden. Ik vond hem altijd het mietje van de hele bende en niet alleen omdat hij zijn onderbroek steeds verkeerd aanhad. Als je hem vergelijkt met Spiderman,Batman,The Hulk,The Magnificent Seven,Dare Devil of The X-men, is hij eigenlijk toch maar een belabberd figuur. De meeste van de opgenoemde superhelden zijn gemuteerd op één of andere manier : radioactieve straling,chemisch afval,spinnenbeet,…. Superman is uit het heelal neergestort op de Aarde, heeft zijn krachten gekregen doordat de zwaartekracht op zijn thuisplaneet veel groter is, maar wordt weer zwakker als hij in de buurt komt van een doodsimpel groen oplichtende materie genaamd kryptoniet. Als tiener vond ik dit niet echt tot de verbeelding sprekend.

Ik was 12 jaar toen ik de eerste film van Superman zag waarin Christopher Reeve schitterde. Ik was toen redelijk onder de indruk van deze film. De speciale effecten stelden, vergeleken met deze MOS , uiteindelijk niks voor maar waren voor die tijd toch wel state of the art. Een positief iets is dat ze niet het hele verhaal identiek hebben overgenomen. MOS wordt op een heel andere manier verteld. Het enigste wat ik wel miste was de figuur Lex Luther en de manier waarop generaal Zod en zijn trawanten werden verbannen van de planeet Krypton. Ik vond die platte wegvliegende platen toen in de tijd wel snugger gevonden.

MOS heeft me echter een dubbel gevoel gegeven. Ik vond het eerste deel met de ontwikkelingen op Krypton en de kennismaking van de aardbewoners met Superman een sterk begin. Totdat Zod arriveert. Dan begint het voor mij vreselijk overdreven eruit te zien. De vormgeving en beelden van de in gevaar zijnde planeet Krypton en de overname door Zod, zijn gewoonweg prachtig en een indicatie van wat er nog ging komen. Prachtige SE's en CGI waarop ik nog comfortabeler in mijn zetel ging achteroverleunen, om de rest op me af te laten komen. Beelden die gerust mogen vergeleken worden met deze van de betere hedendaags SF's.

Allereerst zien we dan Superman als rondtrekkende jongeman die probeert zijn krachten binnen te perken te houden en niet te openbaren aan de mensheid. En de flashbacks tonen zijn moeilijke jeugd waarin hij duidelijk worstelde met het al dan niet gebruiken van deze bovenmenselijke krachten. Cavill vond ik buitengewoon schitterend in zijn rol. En niet alleen omdat het kostuum een restyling heeft gekregen. Kevin Costner en Diane Lane als zijn menselijke vader en moeder vond ik beide overtuigend overkomen. Amy Adams heeft een leuk snoetje maar als Lois Lane kon ze me niet echt bekoren. De relatie met Superman werd hier ook niet zo uitgesproken uitgediept en mij leek het niet meer dan een gewone vriendschap tussen de beide personages. De ontdekking van het ruimteschip en de verdere ontwikkeling als Superman waren uitermate goed uitgewerkt. De manier waarop hij zijn krachten verder ontwikkeld en de beelden die hieruit voorkomen met vooral de door de geluidsmuur vliegende Kar-El, zijn een genot.

En dan landen Zod en zijn gezelschap op de planeet Aarde en claimen de uitlevering van Superman. Wat we dan krijgen is een aaneenschakeling van rollende spierbundels en een verbijsterende machtsontplooiing met een verwoestende kracht dat heel Metropolis in een enorme puinhoop achterlaat. Dat het er heftig aan toe zou gaan was te verwachten, maar dit was een beetje een overdreven vertoning. Een half uur lang instortende gebouwen en wolkenkrabbers, platgeslagen voertuigen, neerstortende satellieten en rondvliegend puin. Ik dacht dat er maar geen einde zou komen aan deze apocalyptische beelden. Na een tijdje was het niet meer uit bewondering dat ik aan het kijken was, maar eerder uit verveling, als ik voor de zoveelste keer Superman of Zod door een reeks gebouwen geslingerd zag worden en allerhande tonnenzwaar materiaal platgeslagen werd op hun tronie. Ondanks dat ze eigenlijk onverwoestbaar en pijnloos zijn, moesten ze telkens weer halfbewusteloos rechtkrabbelen om dan weer verder te gaan met de uitzichtloze krachtmeting. Het belachelijkste was, dat nadat ze elkaar betimmerd hadden met alles wat maar voor het grijpen was en zowel Zod als Superman letterlijk massa’s beton en ijzer op elkaar hadden gesmakt, werd er een einde gemaakt aan dit onmenselijk gevecht door een simpele snok aan Zod’s nek zoals je ook wel eens ziet in een doodnormale actiefilm. Spijtig en een beetje goedkoop. Ik had liever een oplossing gezien zoals ze hadden bewerkstelligd met het ruimteschip van Zod en de hele handel teruggeflitst werd naar de Phantom Zone. Maar ja, uiteindelijk moet het toch ergens eindigen !

En het onmiskenbare einde is ook één van mijn ergernissen als het gaat over Superman. Hij gaat werken bij de Dailey Planet en is , hoe is het mogelijk, onherkenbaar door het dragen van een doodsimpel uitziend ziekenkas-brilletje. Vreselijk gewoon

Man of Steel. Geen super film. Wel uitstekend gebruik makend van de huidige computertechnologie waardoor alles er gelikt uitziet, maar een overdreven allesvernietigend half uur om te eindigen. Ik werd er niet echt door omvergeblazen ! Om hier nu het woordje diepgang bij te sleuren vind ik dan ook weer overdreven. Ik verwacht niet dat een superhelden film diepgang heeft. Dat verwacht ik eerder in een film zoals "Tyrannosaur" of "A Dangerous method".

3,5*

Poeh, wat is deze even tegengevallen. 'k vond het eigenlijk maar een saaie film. Veel te serieus opgevat en de film bevat niks van humor.

Tja, het was wel een niet zo'n traditioneel verhaal als de voorgaande films, maar het kon me maar matig boeien. 'k zat ook de hele tijd te wachten op Lex Luther, maar doet in deze film blijkbaar niet mee.

Visueel zat het natuurlijk wel goed en qua cast mochten we ook niet klagen.

'k had wel wat andere verwachtingen bij deze film, toch wel wat teleurgesteld.

Overmaat regeert. Ik snap de reacties van de meesten hier; toch heb ik zeer kunnen genieten van deze film. Man of Steel is namelijk, ondanks de overdadige actie, de veelvoud aan hiaten/onregelmatigheden, en de constante onnavolgbaarheid een fijne actiefilm. Ik heb ruim 2 uur aan de buis gekluisterd gezeten: deze film was spannend, vermakelijk en sluit aan bij het genre films dat prima geschikt is voor een avondje onbezorgd amusement. Alhoewel Cavill de inhoud van een geweldenaar als Christian Bale
( Batman ) mist speelt hij Superman geloofwaardig en acteert hij niet over de top. Costner en Crowe zijn te zien in aardige bijrollen, alhoewel de terugkerende verschijning van Crowe na zijn dood af en toe wat irritatie opwekte. Adams vond ik overbodig; maar een dergelijke film zonder een love story is tegenwoordig ondenkbaar.
Het eerste deel van de film, waarin we Superman op aarde zien opgroeien, vond ik aardig. In het middenstuk wordt de actie te overmatig en gaat alles net even iets te snel. een fijn slotgevecht tussen Cavill en Zod maakt veel goed. Zod vond ik trouwens prima vertolkt.
De weergaloze muziek van Zimmer geeft de film een fijne boost, wat is die man weer goed zeg !
enkel door de muziek had ik af en toe het gevoel dat Man of Steel Batman evenaarde.

Aaardig verhaal, dat lijkt op dat uit de serie van Pittacus Lore ( I am number Four ). Wie van het verhaal van deze film kon genieten, raad ik zeker aan deze serie eens te gaan lezen. De film hiervan is stukken minder. Tevens betreft deze film opvallende christelijke symboliek: evenals Jezus Christus is Superman 33 als hij zichzelf overgeeft aan de mensheid, en wordt hij geportretteerd als iemand van buiten aarde die komt als een soort verlosser.

Ik heb mij dus prima vermaakt, en ondanks de terecht opgemerkte minpunten van de film geef ik 4*

Zack Snyder is bij Michael Bay op de koffie geweest.

Zack: "Hé Michael, ik ben bezig een nieuwe SF film te maken.

Michael (lachend): "Oké, en je komt mij om raad vragen?"

Zack: "Precies: jij bent een CGI expert"

Michael: "Tja, hoe ver we tegenwoordig wel niet komen met alleen computers..."

Zack: "Daarom ben ik hier. Ik vroeg mij af hoe ver ik kan gaan."

Michael: "Er zijn geen grenzen. De sky is the limit"

Zack: "Maar prikken hedendaagse bioscoopbezoekers daar niet doorheen?"

Michael: "Welnee, kijk maar naar de opbrengsten van mijn films!"

Zack: "Dat is waar, maar sommige critici...."

Michael (licht geïrriteerd): " Wij zijn Amerika: het enige Westerse land waar vraag en aanbod alles op de juiste plaats brengen. Er is geen verschil tussen kwaliteit en kwantiteit!"

Zack: "Oké, laat ik dan maar snel verder gaan met de opnamen. Jij maakte toch zo'n fraai knikkend flatgebouw in Transformers 3?"

Michael (glunderend): "Inderdaad, wat is daarmee?"

Zack: "Dat wil ik ook! Niet één keer maar misschien wel drie, vijf of tien keer!"

Michael: "Hufter!"

Of dit de precieze woorden van een dergelijk onderonsje zulle zijn geweest is lastig te zeggen. Wat wel vaststaat is dat het halverwege de opnamen van Man of Steel moet hebben plaatsgevonden. Want de eerste helft van de film is zeker geen actiefilm van het 'niveau' Transformers.

Hoewel de flashbacks niet allemaal even indrukwekkend waren, doen de makers wel hun best de kijker meer te weten te laten komen over Superman. Of je de vorige films hebt gezien maakt niet uit en Man of Steel is daarom voor iedereen toegankelijk. Het was voor mij ook de eerste keer dat ik kennismaakte met het fenomeen Superman. Veronica Magazine toverde vijf sterren uit de hoge hoed dus de verwachtingen waren hooggespannen. Gek genoeg heb ik de film in de bios moeten laten schieten dus vandaar nu pas een recensie.

Behalve de eerder genoemde achtergronden, zonder vervelende voice-over, is er meer uit de kast gehaald om een eigen draai aan deze superheld te geven. Het camerawerk begint prima en de jonge versies van Clark Kent leken griezelig veel op hun volwassen hoofdrolspeler. Hoewel de ontploffingen op Krypton niet al te overtuigend waren, had ik halverwege de film nog steeds goede hoop een vermakelijke afronding van het geheel te zullen zien.

Maar zodra de actiescènes hun intrede doen is er van de rustige opbouw niks meer over. Overdreven en van alle spanning ontbrekende scènes wisselen elkaar in hoog tempo af. De ene nog stompzinniger dan de andere. Omdat zowel Superman zelf als zijn vijanden probleemloos schadevrij door gebouwen kunnen knallen is elke vorm van sensatie van tevoren al uitgesloten. Overigens deden die vluchtende mensen op straat mij een beetje aan 11 september denken. Met als verschil dat ik destijds voor de buis gekluisterd zat maar nu zonder enige vorm van empathie naar mijn scherm liep te staren. Het is gewoon niet interessant naar poppetjes te kijken die toch niet dood kunnen of noemenswaardige zwakheden hebben.

De muziek hielp ook niet echt, van de bombastische soundtrack van Hans Zimmer bleef bij weinig hangen. Verder vond ik de ruimteschepen hoe groter hoe lelijker worden. Vergelijk dit eens met de vernuftig vormgegeven exemplaren uit 2001: A Space Odyssey... Er was zo nu en dan wel fraaie CGI maar als het er écht op aan kwam leek er maar wat aangerommeld te worden. Wat mij betreft had het ontwerpteam beter zijn energie in een computergame kunnen steken.

Het is niet alleen kommer en kwel. Zoals ik al zei waren de 'kleine' scènes zo nu en dan best de moeite waard. Ook waren de embryo's op Krypton indrukwekkend om te zien. En ondanks de overdreven vechtpartijen is in alles te merken dat de makers veel tijd en energie in de film hebben gestoken. Er is getracht een eigen sfeer te kweken en niet die van Batman of Iron Man te kopiëren. Hierdoor blijft Snyder ver boven de ondergrens van zijn grote voorbeeld maar ben ik toch ontzettend teleurgesteld in deze Superman reboot. Gezien de middelen en de aardige aftrap bekruipt mij overal het gevoel dat er zoveel meer in had gezeten.

2*

Superman die aangepakt wordt door Christopher 'Superhelden hebben wél een zwaar leven' Nolan en Zack 'Slooow-mooo' Snyder? Op papier de voorbode van een intelligent en entertainend project, in realiteit komt het nooit boven de middelmaat uit.

Wie had gehoopt dat Snyder en Nolan Superman in deze film tot een complexer figuur zouden boetseren , komt helaas bedrogen uit. Er zijn aanzetten, vooral in de eerste flashbacks, om hier werk van te maken. We zien een jongen die worstelt met zijn anders-zijn, door Snyder overigens stijlvol in beeld gebracht. Die toon wordt echter nergens doorgezet en zeker wanneer de cape wordt bovengehaald hervalt Superman al snel in een moreel onberispelijke superheld die zonder veel innerlijke strijd de 'juiste' kant kiest. Uiteindelijk vervelt de film dan ook al snel in een saai en erg voorspelbaar afgewikkeld verhaal, ook al door de niets toevoegende dialogen en omdat de humor zo vaak mogelijk achterwege wordt gelaten.

Toch is de film geen complete ramp, want na ongeveer een uurtje mag Snyder losgaan met het budget om New York bijna volledig in puin te leggen. Van wolkenkrabbers tot olietankers, werkelijk alles moet eraan geloven in flitsende actiescènes waarin de camera een paar leuke dingen doet. Visueel is dit zeker niet Snyders beste, maar voor het in beeld brengen van een goeie knokpartij ben je bij hem wel steeds aan het goede adres. Voor de soundtrack ging Snyder deze keer in zee met Hans Zimmer. Niet dat dat een slechte keuze is, maar de muzikale impact is zo wel een heel stuk minder dat in Watchmen of Sucker Punch.

Weinig spectaculairs is er ook te melden op het vlak van de acteerprestaties. Cavill mag eindelijk zijn lang gekoesterde droom vervullen en weet te overtuigen, net als tegenspeelster Amy Adams die charmeert met haar leuke uitstraling. Michael Shannon mist echter charisma als bad guy en ook Russel Crowe leek bij z'n hoofd al meer bij Noah te zitten. De automatische piloot is nooit ver weg.

Degelijke blockbuster zonder meer. 3*

Ps. Zack, volgende keer weer wat slow motion in de film? Alsjeblieft?

De knappe scene's van Clark's jeugd en zijn worsteling zichzelf en met zijn krachten (die we al bij zo'n beetje alle superhelden hebben gezien, maar dit keer wél geloofwaardig) zijn razend mooi gemaakt. Visueel sterk, geloofwaardig en ook met een sterke rol van Costner.

Daarvoor hebben we al vrij uitgebreid de geboorte en het verstoppen van zijn lichaampje (daar nog Kal-El). Prachtige cgi krijgen we hier te zien. De planeet is sfeervol en kent een origineel design.

Wanneer in het veel te bombastische en sfeerloze slot alles losbarst blijkt toch dat we de laatste jaren te veel van dit soort spektakel gezien hebben. En dat dit ook nog niet zo makkelijk is blijkbaar, want Snyder, niet de minste regisseur, weet Man of Steel weinig ziel mee te geven. Cavill mist trouwens ook wat charisma voor de rol. Nu is Superman sowieso al niet de interessantste superheld maar de saaie Cavill weet hier geen verandering in te brengen.

3,0*

Uitstekende film waarin het laatste kind van een stervende planeet op aarde opgroeit. Een superman-film die dicht bij het origineel uit 1978 komt. De wat serieuzere aanpak en de flashbacks komen goed uit de verf hier. Uiteraard flink wat spektakel en special effects en een cast met aardig wat bekende namen. Net geen 4.0 sterren omdat de finale wat te lang doorgaat, die tijd had beter besteed kunnen worden aan zijn jeugd.

Wat is dat toch? Gisteren de nieuwste Spider-Man die flink tegenviel, nu deze Superman ook. Grootste struikelblok is het gebrek aan binding met de personages. Superman deed me niks. Dat maakt een film van twee uur een struggle, het trok zich zo lang dat het gevoelsmatig leek alsof er drie uur voorbij waren. Het eerste uur gebeurde er bitter weinig en werd er (te)veel tijd genomen voor kennismaking en geneuzel. Meisje Adams kan ik niet goed uitstaan, dus dat was al helemaal een kwelfestijn. Het was gewoon saai. Na dik een uur begint het beter te worden, maar ook dan houden ze je aandacht niet vast.

Het is te langdradig. Niet per definitie slecht, maar je kan er niks mee. De personages lijken verdoofd (Superman leek er geen zin in te hebben), de actie was met vlagen best oké, maar dat red de film niet. Lastig de vinger op te zere plek te leggen, maar ik ben na ook deze teleurstelling even klaar met superhelden.

In de afgelopen 15 jaar worden de bioscopen overspoeld door verfilmingen van diverse Amerikaanse superhelden. Het mag dan ook verwonderlijk zijn dat de bekendste en meest succesvolle superheld ooit, nauwelijks zijn gezicht heeft laten zijn gedurende die periode.

In 2006 verscheen de film Superman Returns van regisseur Bryan Singer, maar die film werd een artistieke flop en was ook niet het succes waarop men had gehoopt. Het roer moest daarom omgegooid worden. De banden met de oude Superman-films van Christopher Reeve werden doorgeknipt en Man Of Steel is een volledig nieuwe interpretatie van de bekende superheld.

Regisseur Zack Snyder heeft met films als 300, Watchmen en Sucker Punch aangetoond een begenadigd regisseur te zijn, wanneer het om visuele kwaliteit gaat. Wat zijn films echter misten was inhoud en hiervoor werd producer Christopher Nolan aangetrokken. Deze heeft met de Batman-trilogie één van de beste superheldenfilms ooit gemaakt en een combinatie tussen hem en Snyder deed vele comicfans watertanden. Het zag er dan ook allemaal zeer belovend uit, maar helaas is het eindresultaat teleurstellend.

De film steunt erg op z’n visuele kwaliteiten en helaas zijn deze niet al te best. De trucages zien er op sommige momenten erg nep uit en dat is toch wel opmerkelijk voor een film uit 2013 met een budget van 225 miljoen dollar. Inhoudelijk is ze niet veel beter. De film steunt vooral op haar visuele kwaliteit en met name in de tweede helft doet het verhaal er nauwelijks meer toe. De eerste helft is echter wel goed en bevat goede vertolkingen van oudgedienden Kevin Costner en Diane Lane als Clark Kent’s vader en moeder. Ook Russell Crowe heeft een korte doch goede bijrol als Superman’s vader Jor-El. De overige karakters worden echter nauwelijks tot niet uitgewerkt. De Britse Henry Cavill ziet er uit als de perfecte Superman en bracht behoorlijk wat uren door in de sportschool om ook een overtuigende fysiek op te bouwen. Hij krijgt echter maar weinig ruimte om te schitteren en zijn Superman is dan ook maar een saaie piet. Ook z’n relatie met Loïs Lane komt nauwelijks uit de verf. Michael Shannon van de tv-serie Boardwalk Empire speelt een aardige schurk als Generaal Zod, maar het wachten blijft op Superman’s aardrivaal Lex Luthor.

Wat me ook enorm stoort aan die superhelden films, is dat de film bewust bepaalde verhaallijnen niet uitwerkt, i.v.m. eventuele vervolgen. Deze eerste Man of Steel film dient dan ook als opwarmertje voor de films die nog gaan komen. Hierdoor worden een hoop bijfiguren nauwelijks uitgewerkt. Het grootste gemis is toch wel het ontbreken van Superman’s alter ego Clark Kent. Superman is en blijft een eendimensionaal karakter, en zijn alter ego was altijd een stuk interessanter. We zien hem wel, maar hij is nog niet de Clark zoals we hem kennen.

Als individuele film is Man of Steel daarom niet bijster geslaagd en haalt ze niet het niveau van de oude Superman-films van Christopher Reeve (de eerste twee althans) of zelfs het niveau van Superman Returns. De actie doet een beetje aan als een grafisch videospel en ook de humor wordt hier node gemist. De hoge verwachtingen werden bij mij dan ook niet waargemaakt.

Ouch wat een slechte 'reboot' van één van de meest gekende superhelden ter wereld...

Al van in het begin had ik het moeilijk om me in te leven in deze film door het overvloedig gebruik van CGI en de chaotisch opbouw van het verhaal. De hele tijd door bleef ik me ergeren aan de oppervlakkige karakters en soms verschrikkelijke dialogen ten tonele gebracht door een nochthans talentrijke cast.

Het ging helaas ook nog eens van kwaad naar erger in deze film en tegen het einde aan, toen het zoveelste flatgebouw dat tegen de vlakte ging echt wel begon te vervelen, was het bijna niet meer om aan te zien.

Heel spijtig, hoge verwachtingen,grote teleurstelling.