menu

Amour (2012)

mijn stem
3,64 (926)
926 stemmen

Frankrijk / Duitsland / Oostenrijk
Drama / Romantiek
127 minuten

geregisseerd door Michael Haneke
met Jean-Louis Trintignant, Emmanuelle Riva en Isabelle Huppert

Georges (Jean-Louis Trintignant) en Anne (Emmanuelle Riva) zijn in de tachtig. Ze zijn fatsoenlijke, gepensioneerde muziekdocenten. Hun dochter Eva (Isabelle Huppert) woont in het buitenland met haar gezin. Op een dag krijgt Anne een beroerte waardoor de liefdesband binnen de familie danig op de proef wordt gesteld.

TRAILER

https://www.youtube.com/watch?v=ZpPWGJWYGaA

Wanneer je deze, als ook andere ingevoegde media op de site wilt zien, dan moet je hier even toestemming voor geven.

Met het tonen hiervan wordt er mogelijk door een andere partij cookies geplaatst en/of wordt je ip-adres geregistreerd, zonder dat MovieMeter hier invloed op heeft. Lees ons privacybeleid voor meer informatie over hoe MovieMeter met je privacy omgaat.

zoeken in:
avatar van Thomas83
4,0
Het zal voor een groot deel wel de klinische stijl van Haneke zijn waardoor ik me in deze film een beetje als een voyeur voel bij het kijken naar de aftakeling van Anne. De gesprekken en het tempo van de film voelen heel realistisch aan. Dat maakt het toch al erg confronterende onderwerp (ons kan allemaal zo'n lot wachten) des te ongemakkelijker.

Sommige scènes in het bijzonder waren gewoon wat moeilijk om naar te kijken. Vooral de scène waarin Georges Anne probeert te laten drinken, waarna zij het uitspuugt en hij even uit de slof schiet en haar in haar gezicht slaat vond ik pijnlijk. En op het einde natuurlijk de scène waarin hij haar een verhaal uit zijn jeugd vertelt om haar daarna te smoren met een kussen. Brrr.

Door het geweldige spel van Trintignant en Riva kreeg ik desondanks toch ergens nog wel een warm gevoel van de film. Je gelooft dat dit een koppel is dat jaren samen is geweest en van elkaar houdt. Na enige twijfel toch maar een 4.0. Heel knap dat de film zo persoonlijk en echt aanvoelt, en je aandacht weet vast te houden ondanks het trage tempo. Vond de tijd zelfs voorbij vliegen.

4,5
Ik mis toch het schurende, beklemmende en provocatieve van een Haneke die de strijd aangaat met zijn publiek. Het is hier allemaal zo perfect invoelbaar, haast vertederend soms. Wordt Haneke toch milder met de jaren, wordt hij te zwak om zijn moker nog op te tillen om een paar flinke slagen uit te delen?

avatar van Ajax&Litmanen1
3,5
Confronterende film over het aftakelen van een mens. Ik heb vrij weinig van regisseur Haneke gezien, dus ik heb geen idee of dit typisch een film in zijn stijl is. Het is ieder geval wel een sterke film geworden, dat af en toe vrij pijnlijke momenten kent (Georges die Anna een klap geeft als ze haar drinken uit spuugt of het moment dat Georges Anna laat sterven) en daardoor behoorlijk realistisch en pijnlijk over kan komen. Boeiend? Zeker. Maar het duurde toch wel erg lang. Nou heb ik niks tegen trage films, maar de 2 uur vlogen nou niet bepaald om. Had wat mij betreft wel een stuk korter gemogen. Toch blijft de film wel tot het einde toe boeien, vooral dankzij het ijzersterke acteerwerk van Jean-Louis Trintignant en Emmanuelle Riva. Zeker Riva speelt een fantastische rol, wat zet ze haar rol van Anna overtuigend neer zeg. Het is ook mooi dat je merkt dat de 2 elkaar ontzettend lief hebben, zonder dat dit gezegd wordt.
Je merkt aan alles dat ze vergroeid met elkaar zijn. Knappe film van Haneke.

Voorlopig 3,5*, wie weet zit er ooit nog een verhoging in.

avatar van Pazmaster
3,0
Een simpel en eigenlijk vreselijk verhaal over het laatste stukje van het leven van 2 bejaarden.
Het is goed gemaakt en er wordt goed gespeeld maar zoals de oude man zelf al zei: "het is de moeite niet waard om te bekijken". Heel erg bijzonder is het ook eigenlijk niet. Zoiets gebeurd dagelijks met ik weet niet hoeveel mensen, en ons staat misschien hetzelfde te wachten. Ik vond het dan ook best vreselijk om naar te kijken. 3 sterren

avatar van Diederik58
3,0
Het acteerwerk is prima. Het thema is van alle dag. Dilemma's over wanneer het leven nog zin heeft. Hoe zul je zelf met zo'n situatie omgaan? Hoe ver gaan we als het om liefde gaat?
Super vind ik de film niet. Het is gewoonweg niet mijn genre. De film druppelt door, je weet waar het naar toe leidt. Het is goed om gezien te hebben.

avatar van jadolino
4,0
james_cameron schreef:
Geen licht verteerbare kost dit, maar uiteindelijk wel indrukwekkend. Regisseur Michael Haneke toont ons de menselijke aftakeling in al zijn detail, ook al zouden we daar liever de ogen voor sluiten. Prachtig gespeeld door Jean-Louis Trintignant en Emmanuele Riva en passend sober en haast verstikkend claustrofobisch in beeld gebracht. Traag en onprettig, maar tegelijkertijd aangrijpend en fascinerend. Typisch Haneke dus.


Mooi verwoord. en daarom helemaal mee eens. ..

avatar van BBarbie
5,0
Door de Nederlandse filmpers én de filmcritici van Los Angeles uitgeroepen tot beste film van 2012.

avatar van Ceeda7
5,0
Hoop dat deze film ook de Oscar voor beste buitenlandse film wint. Alhoewel het blijven de Oscars met die befaamde jury...

avatar van cucciolo
4,0
The One Ring schreef:
Dat ik nog eens naar een Haneke zou uitkijken, de wonderen zijn de wereld nog niet uit!

Wel, misschien is het ook weer niet zo verwonderlijk, aangezien ik altijd wel gezien heb dat Haneke talent heeft, ik heb gewoon weinig met het type films die hij maakt, die op mij vooral overkomen als academische oefeningen in pessimisme. Buiten dat om moet er verder wel gezegd worden dat hij consistent is. Ik mag niet zo'n hoge dunk hebben van zijn werk, maar hij weet er zo goed als altijd eentje te maken waar nog lang over doorgesproken wordt door filmliefhebbers. De reden dat Amour me wat meer trok was doordat het onderwerp zich eens niet goed leende voor cynische, maatschappelijke visie en toen de eerste recensies schreven dat het een heel menselijke film was dacht ik dat het goed zat.

Dat bleek te kloppen, want Amour is een erg mooie film, makkelijk mijn favoriete Haneke. Het is aan de ene kant de simpele aanpak die goed werkt, zeer gefocust op twee personen in één locatie (op een korte beginscène na). Dit laat het aftakelingsproces en de invloed die het heeft op de verhouding tussen man en vrouw goed tot zijn recht komen. Aan de andere kant is het toch nog altijd Haneke en is zijn hand zeer herkenbaar, waardoor het nooit echt simplistisch wordt. Zo'n scène als waarin die pianist langskomt en we even met hem alleen achter in de woonkamer blijven wachten totdat George Anne gehaald heeft; dat is eigenlijk echt typisch zo'n Hanekemoment: even een ander perspectief gebruiken om de emoties wat te verschuiven. Gek is dat Haneke zei dat hij in de opening al liet zien dat Anne dood was zodat de kijker wist dat het zo af zou lopen. Is er dan iemand zo naïef dat hij zou denken dat het eindigde met dat zij weer helemaal beter werd? Waarom heb ik het gevoel dat dit onder spoilers valt?

De rest van de redenen waarom deze film zo goed is laten zich raden: het acteerwerk, het realisme, het onvermijdelijke, het herkenbare. Het is eigenlijk ook wel grotendeels een voorspelbare film, maar de onsentimentele en wat hardere aanpak van Haneke zorgt voor het onderscheid. Het meest interessante dat hij aanbrengt is echter een gevoel voor poëzie, om het zo maar te noemen. Zoals bij die duif, maar vooral het einde, waarin een verwarde George zijn al overleden vrouw naar buiten volgt en voorgoed verdwijnt. Wat er werkelijk met hem is gebeurt wordt in het midden gelaten (vermoedelijk is hij al dood), maar het is in deze context een ontroerend beeld om hem zo de film te laten verlaten, het commentaar van zijn vrouw in acht nemend.

Een ding irriteerde me wel gruwelijk: geen ondertiteling bij dat lange shot van die brief. Ik kan nauwelijks Frans en heb geen idee wat George daar schreef aan het einde, maar aangezien de camera er lang op blijft rusten neem ik aan dat het van belang was. Niettemin vond het ondertitelbedrijf het niet nodig om dit even te ondertitelen. Weet iemand wat George daar neerpent?
4*


[quote]The One Ring schreef:


Gek is dat Haneke zei dat hij in de opening al liet zien dat Anne dood was zodat de kijker wist dat het zo af zou lopen. Is er dan iemand zo naïef dat hij zou denken dat het eindigde met dat zij weer helemaal beter werd? Waarom heb ik het gevoel dat dit onder spoilers valt?

Nou, naar mijn mening had die openingsscene ook meerdere functies hoor. Want je ziet haar bijvoorbeeld daarna niet meer overleden en al op bed liggen met de bloemenkrans om haar heen. Dus het is juist die spanningsboog van dat je je afvraagt hoe het zich naar dat moment toe zal opbouwen. En dat loopt zeker heel wat verrassender af dan dat ik tijdens die openingsscene dacht.


Een ding irriteerde me wel gruwelijk: geen ondertiteling bij dat lange shot van die brief.

Ja, dat vond ik ook wel jammer. Al denk ik dat het ook wel z'n charme had om juist in de vluchtigheid van het moment alleen een paar sleutelwoorden te kunnen ontcijferen, maar dat voorrecht is in dit geval alleen de Franstaligen of Frans - sprekenden toegestaan.

Ik kan nauwelijks Frans en heb geen idee wat George daar schreef aan het einde, maar aangezien de camera er lang op blijft rusten neem ik aan dat het van belang was. Niettemin vond het ondertitelbedrijf het niet nodig om dit even te ondertitelen. Weet iemand wat George daar neerpent?

Ik dacht ik iets van 'ik zal je missen' te lezen, maar ik kan niet met zekerheid zeggen of dat klopt.

Mooie recensie trouwens

avatar van cucciolo
4,0
arno74 schreef:
(quote)


Je slaat de spijker echt op z´n kop: tijdloos.

Heb deze film maar in mijn Top-10 opgenomen.

(quote)


Dat stukje zag ik ook vanuit een ander perspectief, de onmacht, liefde en betrokkenheid van George, die maakt dat geen enkele verpleegster goed genoeg is in zijn ogen.

Het stuk waarin zij roept "mal, mal, mal.... (pijn, pijn, pijn....)" staat in mijn geheugen gegrift.


Hm, ben ik dan de enige die de episode van de tweede verpleegster letterlijk heeft genomen? Het feit dat die trut zich zo opstelde zegt voor mij genoeg. En Georges was denk ik wijs en objectief genoeg om te beoordelen of ze haar vak goed uitoefende of niet. Bovendien gaf hij zelf aan hoe ze Anne behandelde. Dus er zal zich denk ik meer hebben afgespeeld dan letterlijk te zien was. Ik had sowieso al dat voorgevoel toen ze Anne nogal ruw d'r haar borstelde.

avatar van cucciolo
4,0
Ik Doe Moeilijk schreef:
Ik mis toch het schurende, beklemmende en provocatieve van een Haneke die de strijd aangaat met zijn publiek. Het is hier allemaal zo perfect invoelbaar, haast vertederend soms. Wordt Haneke toch milder met de jaren, wordt hij te zwak om zijn moker nog op te tillen om een paar flinke slagen uit te delen?


Ik vond het juist een meedogenloze Haneke die zonder compromis de bittere harde realiteit van de vergankelijkheid ongekunsteld en rauw in ons gezicht heeft gesmeten. Zulke slagen komen bij mij harder aan dan met adrenaline geladen verrassingselementen.

avatar van geezoes
3,0
BBarbie schreef:
Door de Nederlandse filmpers én de filmcritici van Los Angeles uitgeroepen tot beste film van 2012.

Niet door mij. Mooie film, maar verder ook niet. Er zijn veel betere gemaakt naar mijn mening.

avatar van geezoes
3,0
cucciolo schreef:
(quote)


Ik vond het juist een meedogenloze Haneke die zonder compromis de bittere harde realiteit van de vergankelijkheid ongekunsteld en rauw in ons gezicht heeft gesmeten. Zulke slagen komen bij mij harder aan dan met adrenaline geladen verrassingselementen.

Praat normaal. Wil je de wannabe intellectuele woordenkunstenaar uithangen? Het is gewoon een film hoor.

avatar van NYSe
4,0
geezoes schreef:
(quote)

Praat normaal. Wil je de wannabe intellectuele woordenkunstenaar uithangen? Het is gewoon een film hoor.


"Het is gewoon een film hoor." Als je moeite met Nederlands hebt, koop dan een woordenboek en doe niet zo moeilijk.

avatar van Ajax&Litmanen1
3,5
geezoes schreef:
(quote)

Praat normaal. Wil je de wannabe intellectuele woordenkunstenaar uithangen? Het is gewoon een film hoor.


Wat zijn de moeilijke woorden in die quote dan? Allemaal prima te volgen.

avatar van Ceeda7
5,0
Ik wil niemand koeioneren, maar de beschrijving van cuccioli's mening is wel treffend.

avatar van BBarbie
5,0
geezoes schreef:
Niet door mij. Mooie film, maar verder ook niet. Er zijn veel betere gemaakt naar mijn mening.

Ieder z'n meug, nietwaar?

5,0
Bij het lezen van de diverse reacties tot nu toe op de film Amour valt mij op hoe “technisch beschouwend” velen hun mening onder woorden brengen. Wel/niet typisch Haneke, wel/niet cynisch en maatschappelijk kritisch, etc.. Slechts een minderheid lijkt zich te durven of te willen wagen aan een meer persoonlijk, emotioneel getinte beschrijving van wat de film bij hem of haar teweeg bracht.
De film was voor mij in elk geval één langgerekte flash back van de aflopen twee jaren. Mijn vrouw Annemarie (Anne) bleek na 36 jaar huwelijk slokdarmkanker te hebben. Zij was ongeneeslijk ziek. Na allerlei wanhopige behandelingen in diverse ziekenhuizen kwam ze uiteindelijk terug in haar zo vertrouwde omgeving: thuis. Daarmee belandde ik vrijwel letterlijk in Haneke’s film. Ik was Georges. Net als hij ging ook ik er helemaal voor. Zij had mij nodig. Vertrouwen! Hadden we elkaar niet ooit beloofd “In voor- en tegenspoed…?”
Tegenwoordig wordt zoveel vanuit geld geredeneerd, ook te bieden zorg en steun. De dochter suggereerde moeder te laten opnemen, zij wilde praten over het huis, zij kwam binnen vallen als het haar uit kwam. Waar was haar empathie?
Amour is voor mij de meest geloofwaardige film die ik in jaren heb gezien/ondergaan. De verfilming van de diverse menselijke aftakelingsprocessen, de indringende stiltes, de beleving van tijd, de wanhopige hulp die je probeert te bieden: zó gaat dat wanneer het onvermijdelijke sterven nadert.
Indringend laat Haneke het ons allemaal zien. Indringend en geloofwaardig is het spel van de acteurs (de lege, uitdrukkingsloze ogen van Anne…).
En of je nou beredeneert of je deze film goed of slecht vindt doet in dit geval niet ter zake. Het is een film waarvoor je je moet openstellen. Want is het dat niet waaraan om ons heen in onze westerse samenleving zo langzamerhand zo’n groot gebrek is? Je openstellen voor de ander? Empathie?
Ik vind Amour als film een absolute topprestatie en één grote aanklacht tegen vervlakking en vervreemding in onze maatschappij!
Vijf sterren dus.

avatar van Ajax&Litmanen1
3,5
LeoGH schreef:
Bij het lezen van de diverse reacties tot nu toe op de film Amour valt mij op hoe “technisch beschouwend” velen hun mening onder woorden brengen. Wel/niet typisch Haneke, wel/niet cynisch en maatschappelijk kritisch, etc.. Slechts een minderheid lijkt zich te durven of te willen wagen aan een meer persoonlijk, emotioneel getinte beschrijving van wat de film bij hem of haar teweeg bracht.
De film was voor mij in elk geval één langgerekte flash back van de aflopen twee jaren. Mijn vrouw Annemarie (Anne) bleek na 36 jaar huwelijk slokdarmkanker te hebben. Zij was ongeneeslijk ziek. Na allerlei wanhopige behandelingen in diverse ziekenhuizen kwam ze uiteindelijk terug in haar zo vertrouwde omgeving: thuis. Daarmee belandde ik vrijwel letterlijk in Haneke’s film. Ik was Georges. Net als hij ging ook ik er helemaal voor. Zij had mij nodig. Vertrouwen! Hadden we elkaar niet ooit beloofd “In voor- en tegenspoed…?”
Tegenwoordig wordt zoveel vanuit geld geredeneerd, ook te bieden zorg en steun. De dochter suggereerde moeder te laten opnemen, zij wilde praten over het huis, zij kwam binnen vallen als het haar uit kwam. Waar was haar empathie?
Amour is voor mij de meest geloofwaardige film die ik in jaren heb gezien/ondergaan. De verfilming van de diverse menselijke aftakelingsprocessen, de indringende stiltes, de beleving van tijd, de wanhopige hulp die je probeert te bieden: zó gaat dat wanneer het onvermijdelijke sterven nadert.
Indringend laat Haneke het ons allemaal zien. Indringend en geloofwaardig is het spel van de acteurs (de lege, uitdrukkingsloze ogen van Anne…).
En of je nou beredeneert of je deze film goed of slecht vindt doet in dit geval niet ter zake. Het is een film waarvoor je je moet openstellen. Want is het dat niet waaraan om ons heen in onze westerse samenleving zo langzamerhand zo’n groot gebrek is? Je openstellen voor de ander? Empathie?
Ik vind Amour als film een absolute topprestatie en één grote aanklacht tegen vervlakking en vervreemding in onze maatschappij!
Vijf sterren dus.


Ik kreeg het koud tijdens het lezen van je bericht. Indrukwekkend.

Ook sterkte nog verder, met de verwerking. Kan me voorstellen dat deze film dan nog meer indruk op je maakt.

avatar van BBarbie
5,0
@ LeoGH

Uit het leven gegrepen commentaar op een uit het leven gegrepen film.
Woorden schieten mij tekort.
Veel sterkte!

avatar van Drs. DAJA
4,5
LeoGH mag van mij meer recensies gaan schrijven!

2,0
Deze film is duidelijk niet voor mij gemaakt. Vooral het trage verloop van de film ervaarde ik als een marteling. Maar aan de score te zien behoor ik tot een kleine minderheid die dit zo heeft ervaren.

avatar van geezoes
3,0
Ajax&Litmanen1 schreef:
(quote)


Wat zijn de moeilijke woorden in die quote dan? Allemaal prima te volgen.

Waar zei ik dat ik het niet kon volgen? Sommige mensen doen zo semi intelectueel over een filmpje alsof het hogere wiskunde is of omdat je van een bepaald niveau moet zijn om de film goed te vinden of niet. "Met dit meesterwerk van Haneke word ik meegesleurd naar het binnenste van mijn diepste emoties. Worstelend probeer ik me ergens aan vast te grijpen, maar de stroming van de contradictie tussen liefde voor een persoon en de haat om te overleven in een verouderd lichaam is te hevig. Haneke pakt me weer bij de strot en verankert mij. Deze film zal mij nooit meer loslaten"

Blablablabla.....

avatar van LOTR-lover
4,5
Ongelooflijk triest maar ook ongelooflijk mooi. Dat is het eerste wat ik uit kon brengen na het zien van Amour. De liefde van het echtpaar gaat zo diep, dat is prachtig maar ook triest om te zien. Omdat je weet waar het eindigt en omdat je ziet dat ook de man er langzaam maar zeker aan onderdoor gaat. Het acteerwerk van Emmanuelle Riva is natuurlijk fenomenaal. Dat is absoluut het vermelden waard.

Vind het een prachtige film die me geregeld met een brok in de keel liet zitten.

4,5*

avatar van brabusRUS
2,0
Mooi, maar ontzettend traag. Ik heb denk ik nooit eerder zo'n trage film gezien. In de film gebeurd werkelijk niks. Weliswaar word er erg goed en authentiek geacteerd, toch kon de film mij niet met volle 100% boeien en raakte mij niet. Ook miste ik muziek in deze film.

2*

avatar van madmax1
Na een 20 min viel ik slaap,uur daarna was er nog niet veel verandert in het appartement,
keek of ik de film in pauze had ,was niet het geval,later nog maar eens bekijken.

avatar van Eiserne Jungfrau
4,0
Gisteren deze film gezien. Een hele eerlijke film en het leek wel of ik naar een documentaire zat te kijken. Acteerprestaties van de bovenste plank. Elke scene boeide mij aangezien deze zo gedetailleerd worden weergegeven. Het thema waar velen (waaronder ik) niet vaak bij stilstaan. Opvallend is hoe goed de regisseur de beleving van de personages omtrent deze aftakeling weergeeft. Anne, een slimme en getalenteerde vrouw die ineens met één been in het graf staat en zich duidelijk erg schaamt voor haar toestand. Georges die alles doet om haar te helpen en haar uit de kliniek te houden maar voor wie het ook steeds moeilijker wordt. Dochter Eva die niet goed met de situatie om kan gaan en buiten de deur wordt gehouden door Georges. In het eerste deel van de film zijn er meer dialogen en geweldige quotes. George zegt: Heb je wel eens nagedacht dat het mij ook zou kunnen gebeuren? Anne zegt: Verbeelding en realiteit zijn een groot verschil. En zo is het maar net.

avatar van janwauters
3,5
heel erg hard

avatar van arno74
5,0
Ik las vandaag een interview van Haneke over deze film, waarin hij zegt: "Er bestaat een verkeerde interpretatie van liefde: de romantische. Ik wilde liefde in zijn totaliteit weergeven."

Dat is hem wel gelukt.

avatar van Davidus
5,0
Wat een geweldig mooie film zeg. En zo goed gespeeld door Trintignant en Riva. Echt een topprestatie. Goed in beeld gebracht de aftakeling van de mens en ook hoe die aftakeling de liefde raakt. Zonder overdreven sentimenteel gedoe wordt heel goed de vertwijfeling, de wanhoop en de gelatenheid van het lijden en de dood verbeeld.
Ik denk wel dat jezelf iets van die aftakeling of broosheid van het leven hebt moeten ervaren om deze film echt op waarde in te schatten.
Deze film heeft mij heel diep geraakt

Gast
geplaatst: vandaag om 23:43 uur

geplaatst: vandaag om 23:43 uur

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.