Spring Breakers (2012)

Tja, wat moet je met deze film. Gooi films als Costa!, Drive, Wild Things en Clockwork Orange in de mix en je krijg Spring Breakers. Een film die op het eerste zicht een prent lijkt te worden die meer te bieden heeft dan een mooie verpakking. Maar je kijkt al snel door de muziek en de babes (al zijn die bikini-tieners nogal fake) zie je niet echt veel dat kan boeien. Ok, het is allemaal leuk verpakt, maar waar zit dat briljante dat blijkbaar veel kijkers wel kan overtuigen? James Franco zal nooit mijn favoriete acteur worden en ik had me graag laten verrassen door de leuke jonge actrices. Maar dat is hen helaas niet gelukt. Het blijft me allemaal wat te oppervlakkig. Het grootste deel kunnen ze in het begin wat verdoezelen, maar gaandeweg lukt dat zelfs niet meer. Dit zou wel eens een cultfilm worden, waarmee m'n eigenlijk wil zeggen dat er wel een publiek voor is, maar niet voor iedereen. Wat eigenlijk niet echt reclame is voor een film waarvan de hoofdrolspelers meer stof nodig hebben om zich te vermommen dan rond de rest van hun lichaam.

Spring Breakers heeft duidelijk meerdere gezichten.

Maatschappijkritiek, verpakt in een moordende tempo, weergaloos kleurgebruik en dito camerawerk. Wat kan je nog meer vragen van een film? Helaas bij vlagen veel te excessief en daardoor, ondanks dat dit duidelijk een functie heeft in deze film, onaangenaam om naar te kijken. Ik sluit me aan bij bovenstaand bericht dat Korine deze ingeslagen weg mag voortzetten, zij het dat de volgende film wat mij betreft een minder hinderlijk onderwerp mag raken.

Hij krijgt van mij vier sterren om hem bij deze opdracht aan te moedigen.

Schitterend geschoten film met werkelijk prachtige kleureffecten. Het verhaal en de karakters zijn wat absurd en oppervlakkig, maar dat mag de pret niet drukken. Hoogtepunt is wat mij betreft het stuk met de Britney Spears track...

Een overdetop amorale vertoning, die naar mijn mening juist veelte doorzichtig een morele boodschap wilt overbrengen.

Nee hoor.

Wat mij toch telkens weer verbaast is het grote aantal discussies over deze film die voor mij slechts oogt als een 1½ durende videoclip, waarbij het volgens mij puur gaat om het audiovisuele waaraan het verhaal totaal ondergeschikt is. SB die ik nu voor de derde keer heb bekeken komt bij mij in ieder geval over als een surrealistische film, waar geen plaats is voor een moraal en waarin elke logica ontbreekt. Een boodschap heb ik in deze film in ieder geval niet kunnen ontdekken. Dat hoeft van mij ook niet bij SB waarvan ik de indruk heb dat het niet meer is dan de op het doek geprojecteerde fantasie van Korine 'himself'. Wel erg mooi gebracht, dat wel, zeker met het oog op het schitterende kleurgebruik en camerawerk. Behalve dat die meiden - ik zeg het nogmaals - er lekker uitzagen valt er verder voor mij eigenlijk weinig meer te zeggen over deze film die voor mij slechts amusementswaarde heeft. Inhoudelijk stelt SB namelijk helemaal niets voor. Voor mij heeft het een diepgang als van een roeiboot. Het grote aantal discussies over SB in dit topic vind ik daarom ook schromelijk overdreven.

Waardering; nog net een 3,5*

93 pagina's gelul over een niemendalletje als SB. Ter vergelijk: de meeste films in de top 250 halen nog niet eens de helft. Waar gaat dit over? Is de hedendaagse cinema dan zo erbarmelijk dat alle discussie draait om deze film?

Zou je het niet beter zo kunnen interpreteren: Korine creëert hier een film die multi-interpretabel is en meerdere lagen bevat. Het audio-visuele gedeelte dat bovenop ligt, maar ook die diepere laag over ontsnappen aan de werkelijkheid en ook nog wat moraliteit. Misschien zijn dan juist sommige films in de top250 zo oppervlakkig dat ze dat niveau niet weten te bereiken (en dan echt niet alle films hoor, maar sommige). Ik denk dat juist de hedendaagse cinema niet genoeg films maakt waarin die diepte verborgen zit en er daarom bij die ene film extra gediscussieerd wordt.

Ontsnappen aan de werkelijkheid doe je door je over te geven aan je fantasie en dat is precies wat Korine in deze film wilde laten zien zoals ik in mijn laatste bericht vermeldde. Nog eens, daar is helemaal niets mis mee, maar ga SB niet zien als een filosofisch meesterwerk want daar doe andere wél diepzinnige films ernstig mee te kort.

SB is juist een film die dergelijk pretentieus geneuzel onderuit haalt. Dat SB maar wordt getypeerd als een niemandalletje is daar een uitstekend voorbeeld van.

Ben het roerend eens met wat Korine zelf aanhaalt: dat er wel degelijk transcendentie zit in pop cultuur beelden (en muziek) en een hoop leegheid in de dingen die men doorgaans diep vindt.

Niemand zegt iets over een filosofisch meesterwerk of andere diepzinnige films.

Eens!

Overigens vandaag de soundtrack besteld. Veel nummers zijn typisch van die tracks waar ik normaal mijn neus voor ophaal maar die met de herinnering aan de film een heel stuk beter worden. Nu een keer de Blu-ray in huis halen.

Als je niet om NL subs geeft zal ik de UK versie in huis halen. NL versie is om onverklaarbare reden van extra's gestripped. Extra's zijn ook zeer de moeite waard.

Was ik ook zeker van plan inderdaad. Is bij play.com (m'n vaste leverancier ) met €22 nog iets te duur, dus ik zal nog even geduld moeten hebben.

Style over nothing

Uit nieuwsgierigheid eerst maar eens gekeken wie dit nu hoog waardeert en dan zie ik - niet verrassend - weer veel namen uit het bekende style over substance clubje. Verder uiteraard een grote hoeveelheid pubers/adolescenten die op de blote borsten vallen, maar hun mening vind ik niet zo interessant. Wat ik nog steeds niet begrijp is dat juist deze film zoveel discussie teweeg brengt (en wat me verbaast is dat OH als "leider" van dit clubje deze film niet gezien heeft).

Anyway, voor mij is het inderdaad het niemendalletje wat ik verwachtte, nadat ik vooraf de recensies van de meer down to earth users had gelezen. Gewoon wat mooi belichte tieten op een strand in combinatie met een zoutloos misdaadverhaaltje. Meer viel er niet uit te halen en meer zit er imo ook niet in. De setting is blijkbaar zo'n 10-15 jaar terug, als ik afga op de muziek en de afwezigheid van smartphones. Een tijd die ik bewust heb meegemaakt en me deed denken aan mijn eigen bezoek aan Salou. Misschien is het inderdaad Harmony Korine's eigen droom zoals iemand hierboven suggereerde.

Maar wat valt hier nu verder over te discussiëren? Beats me! 1* voor het bloot en 1* voor mijn Salou flashback.

Ik beschouw mezelf als zeer down-to-earth en vind dit een van de allerbeste films van de laatste jaren, dank u wel.

Het gedweep bij deze film neemt niettemin hysterische vormen aan, ook van jou. En verder wil ik er niks over kwijt, want dan voed ik de hype alleen nog maar meer. Op naar de volgende MM hype!

Nou de discussie was onlangs kompleet van de aardbodem maar is wedergekeerd. Helaas.

Eh, voorbeelden?

Flash heeft hierin gelijk. De house party cultuur bestaat al sinds acid.

Onze cultuur is gestopt met vooruitgang. Dat laat deze film dan weer wel goed zien.

Yolo

De muziek klinkt in elk geval retro, of in het geval van Spring Breakers: gedateerd.

Ja, want 15 jaar geleden werd er al Skrillex, the black keys en A$AP Rocky gedraaid. Klinkt heel erg retro inderdaad.

Ooh dat. Och. Heeft weinig tot niets met obsessie te maken. Gewoon de wil om een goeie film op een goeie manier te kunnen bekijken.

Nog nooit een review gelezen die echt helemaal niks zegt over de film maar er allemaal MM randzaken bij gaat halen. Schijnbaar is er een bekende style-over-substance groepje die elke willekeurige audiovisuele film een hoog cijfer geeft ofso. Grote hoeveelheid pubers? Waar dan? Dat was vooral disneystore en die is allang weg en uiteindelijk geef je zelf een punt voor de borsten. OH is een leider van een groep en blablabla onzin.

Je vraagt je twee keer af hoe het komt dat er zoveel gediscussieerd wordt in deze film, wie weet of dat komt door Wibro die zich een stukje boven jouw precies hetzelfde afvraagt. Maar kijk gewoon wat pagina's terug dan? Lees de meningen, dat hoeft toch niet uitgekauwd te worden. Jij luie stijl over niets. De mening over de tieten in de film vindt je niet interessant maar daar gaat wel de helft van je punt naar uit. Laat staan dat er een ook maar een enkel woord wordt gerept over de stijl van de film, manier van filmen of ook maar iets wat echt daadwerkelijk met cinema te maken heeft. En flashbacks uit Salou zouden altijd -1 moeten zijn. Als je afgaat op de muziek dan moet dat inderdaad 15 jaar geleden geweest zijn. Niet alleen boeit het geen ene zak wanneer het zich afspeelt maar ben je naast een waardeloze filmcriticus ook nog eens een miserabel muziekkenner.

Lamlendige review/mening.

Oude wijn in nieuwe kruiken. De artiesten zijn nieuw, maar het genre is van een tijd terug.

Dan is 99% van de moderne muziek "retro". Erg simpele redenatie w.m.b.