Spring Breakers (2012)

Auke

Tuurlijk kan ik me best eens inleven in andemans beleving. Eenmalig. Ik ben immers geen onmens. Maar leren van andermans interpretatie lukt bij mij alleen door zinnige informatie. Achtergrond, inhoud, vorm

Kan iemand, vooral de mensen die 5sterren hebben gegeven, mij uitleggen wat ik net heb zitten kijken?

Was deze film serieus? Of snap ik iets gewoon totaal niet?

Dat Britney Spears stukje? Hoorde dat echt in deze film of heb ik een aangepaste zitten kijken ofzo?

Een film over escapisme. En ja, Britney hoort daarbij. Lekker wegzwijmelen van de alledaagse beslommeringen. Serieus? Ja, maar wel met een hoge fun-factor. Realistisch? Nee, het gaat immers over escapisme.

Zo, Amen

haha, je weet van geen ophouden hé al blijf ik dit écht een moeilijk te verdedigen film vinden voor een 5* ... De audio-visuele stijl vond ik bvb anders niet zo uniek en bijzonder ... neem nu een film als Enter the Void, die op vlak van psychedelica, flow en afstemming vorm-inhoud imo een stuk krachtiger is.

De "'stijl" van die twee ligt helemaal dicht bij elkaar, en dat is niet gek met Debie maar zijn arsenaal is hier toch wel veel uitgebreider. Spring Breakers moet je dan vooral beoordelen op transcendente dream bubble, waar ETV toch meer een trip gone bad is. Daar heb je toch visueel meer moving room. Flow is hier ongeëvenaard en nou net die afstemming vorm-inhoud vind ik ETV nou net tekort schieten.

Ja, als jij mij iets vraagt, geef ik gewoon antwoord.

ETV is ook een visuele parel. Maar ik kan nu eenmaal meer dan 1 keer 5* toebedelen. Dus dat doet niets aan deze film af. Vind ETV beter, maar bij deze film ligt de herzieningswaarde hoger.

Jullie lijken trouwens vooral en enkel het audiovisuele te loven terwijl personages en verhaalstructuur nogal een puinhoop zijn : de vier meiden waar niks meer mee wordt gedaan nadat Franco ten tonele verschijnt, een "spring break" coming-of-age avontuur dat omslaat in een soort gangsterfilm. Dat telt volgens jullie dan niet?

Je hebt duidelijk NIKS van de film begrepen.

O nee hoor. Korine gebruikt toch een zeer interessante vertelstructuur, vooral door gebruik te maken van flashbacks en flashforwards. Vind de dames juist opvallend sterk (vooral Brit en Candy), onterecht dat Franco alle lof krijgt imho. Alles wat je noemt zijn allemaal elementen van de "mannelijke" fantasie (met alle facetten van Spring Break, daar hoort criminaliteit ook bij), vind het nergens onsamenhangend. Al is de transcendente audiovisuele stijl wel de meal ticket van de film ja.

Al wist ik tijdens de opnames en het script dat ik al had al in lijnen wist wat ik kon verwachten. Als je de film blind in gaat is het misschien anders, ik kan daar helaas niet over mee praten.

Verhaalstuktuur is een heerlijke puinhoop, maar wel een overzichtelijke. Een verademing in een tijd waar Hollywood steeds het eerste half uur lijkt te gebruiken om de kijker klaar te maken voor wat komen gaat. Spring Breakers gooit je er midden in en sleurt je mee. Dames gebeurd juist wat mee nadat Franco ten tonele verschijnt. Pas dan valt de club uit elkaar.

Daarbij is het geen coming of age film en eigenlijk ook helemaal geen gangsterfilm. Gangsterscene is slechts een achtergrond, net als Spring Break. Het is een film over het ontvluchten van het alledaagse en de desillusie dat het elders beter is. Je kan niet van jezelf ontvluchten.

Dat niet natuurlijk, en ik was tijdens de opnames al een "fanboy" dus ik ben niet de intsersubjectieve of geloofwaardige die je kan vinden .

Nee, maar de film schippert wel van het één naar het ander. Toch wel coming-of-age vind ik de reis naar dat Amerikaanse ibiza ... het is een ontvluchting uit de saaie realiteit, maar de ontnuchtering die daarop volgt vind ik wel een belangrijk coming of age element en op het einde hebben ze hun levensles wel gehad. Dit gedoe met Big Arch en finale shootout vond ik helemaal niet thuis horen.

Aanvankelijk blijft dit het verhaal van die vier studentes. In het tweede deel zijn ze enkel nog behangpapier achter Franco. Dat rijke en machtige mannen vrouwen fascineren en seksueel prikkelen is geen nieuwtje (waarom zoveel moeite om dit uit te vergroten?) en door dit hele gedoe met Franco offert de film vier potentieel interessante personages op. Kortom, één van de zaken die mij het meest stoorden was de shift van de meiden naar de one man show van Franco.

Jawel. Maar dat vind ik ook vet. All hail gucci mane. Hoezo wordt er met die "vier meiden" niks meer "gedaan" nadat Franco ten tonele verschijnt. Lol

Huh? Franco was juist hun bitch. Dat wordt vaak ook zo verteld in de film. Wat je zegt klopt totaal niet, en ja, dat is een feit.

Wanneer je het als een coming of age film bekijkt hoort het er niet in thuis, maar daarom zie ik het ook niet als coming of age film, daarvoor zijn ook de andere gebeurtenissen en kleuren veel te veel over the top. Daarnaast ontbreekt het daarvoor aan uitgediepte personages, karakterontwikkeling en wijze levenslessen die overwonnen worden.. Geen wonder dat je er dan een onvoldoende aan geeft. Nee als coming of age film schiet het op al die vlakken te kort.

Het is imo veel meer fantasy, nergens krijg je toch het gevoel naar een realistische vertelling te kijken? Het is een film die zich afspeelt in een eigen universum. Eentje met fluoriserende roze bivakmutsen, waar 18 jarige schoolmeisjes gangsters kunnen aftroeven. En zelfs daar eindigt de vlucht in telleurstelling.

@ disneystore : Dat verandert niks aan het feit dat Franco voortdurend op de voorgrond staat en de meiden hebben nauwelijks nog een rol van betekenis behalve met maskers rondlopen, Franco neuken, rollebollen in zijn mansion en enkele gangsters neerschieten .

Als je beter kijkt, zie je dat ze Franco in hun zak hebben. Hij is het die aan hun pistolen zuigt, niet andersom. Degene die luistert heeft vaak meer macht dan degene die praat. Franco haalt het eind ook niet.

Coming-of-age is het inderdaad totaal niet, buiten het feit dat er "tieners" (eerder al jongvolwassenen) centraal staan. Als je er een genre op zou moeten plakken zou het voor mij komedie/misdaad zijn, maar dan nog is hier niet echt een genre op te plakken. Een cliché coming-of-age filmpje als bv. 13 is het echt niet hoor.

Faith was geïntimideerd door Franco, Cotty stond op "dezelfde hoogte", en Brit & Candy waren juist degene die de touwtjes in handen hadden.

Dat zag ik ook wel, maar wat is het punt daarvan? Van domme bimbo's (die zangerig, praatziek zijn in het eerste deel) naar (zwijgzame, giechelende) manipulerende bitches en moordgrieten... wat kun je hier nog uit halen? Dan is alles, zelfs het meest absurde mogelijk. Dan konden ze de meiden even goed nog eens laten vliegen in de lucht.

Haha, als de aanwezigheid van tieners je definitie is van coming of age, dan weet je totaal niet wat coming of age is. Het gaat net om lessen trekken uit ervaringen en gebeurtenissen. En tot ze uit de cel komen is dat ook zo... Maar verder wist ik eigenlijk totaal niks over deze film toen ik eraan begon (zelfs geen recensies op MM gelezen). Ik was enkel nieuwsgierig door de reputatie, maar het was niet wat ik verwachtte

Zwijgzaam? Over overdrijven gesproken..

Ok. Hopelijk heb je dan genoeg levenswijsheid gehaald uit al je coming-of-age films om in te zien dat SB allesbehalve dat wangedrocht van genre is.

Haha, wat een slecht antwoord nu je duidelijk bent gewezen op je eigen fout.

Ok disneystore, sorry dat niet iedereen 5* aan je favoriete filmpje kan geven.Maar ga niet iedereen die het niet met je eens is als een idioot gaan behandelen. Dat is onvolwassen.

Hoe moet ik weten wat coming-of-age is? Ik heb het even gegoogeld voor ik dat antwoord heb gegeven, en er kwam steeds terug dat vooral tieners daarin centraal staan en hun zoektocht naar een plaats in de maatschappij. Waarom is mijn antwoord dan fout?

Je kan wel gerust een 5 geven, je moet gewoon even op een ander sterretje klikken onder de filmposter.

Ze zijn toch helemaal niet praatziek in het begin. Verder heb ik nu wel vaak genoeg uitgelegd hoe ik de film zie en dat het wat mij betreft over escapisme gaat en inderdaad, dan is het meest absurde mogelijk. Heerlijk!