Spring Breakers (2012)

Spring Break, de voorjaarsvakantie waarbij miljoenen jongeren naar een zonnig vakantie-oord gaan om het varken uit te hangen. Die 4 onschuldige meiden, die oorspronkelijk meevaren in de zee van schijn en oppervlakkigheid, worden vlug met hun benen op de grond gezet wanneer ze in de cel belanden na betrapt te zijn op drugsgebruik.

Het tweede deel, waarbij ze onder de invloed vallen van een drugdealer (meesterlijke rol van James Franco) vond ik beduidend minder en werd door de makers gebruikt om hun lesje moraal door de strot te duwen. Het leek bijna op een voorlichtingsfilm over de gevaren van de "spring break" uitspattingen en daar gaat de film totaal de mist in. Verder worden de meisjes ook naar de achtergrond gedrongen en zuigt Franco -- behalve twee geladen pistolen -- alle aandacht naar zich toe. Het einde waarin de meisjes zichzelf ontdekken door gangsters overhoop te schieten is ronduit achterlijk. Weer dat moraliserend gedoe dat nergens op slaat en dat best toogfilosofie mag genoemd worden.

Spring Break is gelukkig maar een halve puinhoop. De toon is best erg kritisch tegenover een hedonistische jeugd die vlugge pleziertjes opzoekt en in een artificiële realiteit belanden waar ze liefst in zouden willen blijven. Zeker de eerste helft brengt die bijna verdwaasde jeugd goed in beeld. Een ander hoogtepunt was de scène waarin Franco een nummertje van Britney Spears opvoert met piano en de maskers eventjes afvallen. De film gaat even op de rem staan, en van zo'n momenten hou ik wel. De fluo-stijl laat de film er best jeugdig uitzien en past wel bij de hipheid die hier in de verf gezet wordt. Daarentegen zijn de vele vervelende dialoogherhalingen een pijn in de reet bvb hoeveel keer ze Spring Break Spring Break Forever zeggen... alsof dat zo poëtisch is

Veel onzin, een beetje moraal, heeft ook goede kwaliteiten maar uiteindelijk komt het bij mij even artificieel over als het wereldje van de spring breakers. Kleine 3*

Het lijkt me juist de bedoeling dat het geheel net zo artificieel overkomt als het geïdealiseerde beeld van Spring Break. Vorm en inhoud gaan hier hand in hand.

Daarnaast hebben de dames zichzelf al veel eerder ontdekt. Eigenlijk weten twee van de vier al vanaf het begin wat ze willen.

Ik zie dat toch meer als een flow. Girl power.

Hoezo? Kwam nogal geforceerd over. Maar nog lang niet zo erg als de Spice Girls a capella en zo ook de zogenaamde ode aan Britney. Misschien wel het grootste probleem aan deze film zijn de pijnlijk genante momenten waardoor zelfs de 'liefhebber' van Spring Breakers zijn plaatsvervangende schaamte niet hoort te kunnen onderdrukken, en het waren er veel. De meiden vond ik overigens interessanter op foto's in de fapfolder dan tijdens de film, alhoewel de meiden, en dan met afstand Vanessa en Selena, ongetwijfeld een van de belangrijkste pluspunten van de film zijn. (De voor de release uitgegeven foto's waren natuurlijk ook wel erg uitnodigend )

Too much information dude .

Noem er eens een paar? Ik kan er zelf geen enkele bedenken. En wat vond je geforceerd aan de handstandscene?

Bij de handstandscene had ik het gevoel dat Kormine er naast stond en iets riep van; "doe iets geks in de hal". Dat leek me meer iets voor kleine meisjes. Nu leek het alsof ze al een gram hadden gesnoven ofzo...

Dat was nou net de bedoeling. Geeft perfect weer hoe jong en 'onschuldig' de protagonistes zijn.

De liquorstore scene is nou net een perfect toonbeeld van de state of mind van de meiden en waar Korine duidelijk maakt dat het universum en de manier waarop de dames hierin staan ver verwijderd zijn van de werkelijkheid.

Dat begrijp ik maar de manier waarop het gebracht wordt is genant. Nogmaals, wanneer ze stoer over willen komen vallen ze door de mand. Ik zie dan alleen nog maar een paar actrices en niet de personages. Selena red die scene door haar verbaasde uitdrukking. Daardoor komt het uitbundige gedrag van de andere meiden even op pauze te staan. Korte verademing, dan weer verder met de marteling. Plaatsvervangende schaamte, ik kan er niets anders van maken.

Dat is persoonlijk, ik had zelf het tegenovergestelde. Ik vind nou net de unscripted aanpak van Korine er voor zorgen dat je nergens het idee hebt naar actrices te kijken en dat de improvisatie zorgt voor authenticiteit. Vrij duidelijk dat jij dit niet hebt dus .

Ik had het over de liquorstore scene. Dat over die hal ben ik wel met je eens maar het voelde onwennig. Maar het is, zoals jij zelf ook zegt, persoonlijk. Ik snap heel goed dat jij dit als een van je favorieten bestempeld. Ik kan zelf nog geen cijfer geven. De film zit wat dat betreft te vol met verschillende aspecten. Ik heb hem op bluray. Krijg vanzelf weer een keer zin om die lichamen in HD kwaliteit te bekijken dus na een tweede keer zien we wel verder

Lijkt me ook juist de bedoeling dat ze (ook) door de mand vallen. We hebben het hier over een aar 'middle american students' die hun escapistische droom uitvoeren (of dromen?). Lijkt me dus dat het geen pure keiharde bitches zijn. Hele film is gebouwd op ambivalentie.

En hoezo plaatsvervangende schaamte? Waar schaamde je je voor? Enige afstandelijke reflectie bij de pijpscene is natuurlijk wel op zijn plaats. Film speelt toch juist expres met de spanningsboog tussen wensdroom en realiteit. En uiteindelijk vond ik het wel mooi, omdat het de overname van de machtsrol symboliseerd. Girl Power weet zelfs de locale gangster te onderdrukken....

En idem, begrijp ik waarom je hier met gemengde gevoelens (om een understatement te gebruiken) hier naar terug kijkt. Herzieningen kunnen wonderen doen, erg knap dat je je teleurstelling nog niet in een cijfer wilt uitdrukken.

Weet niet wat voor een drugs je moet hebben gehad voor je aan de film begint, maar zonder heb ik hem na 15minuten afgezet in ieder geval.

Wie weet doe ik ooit nog wel eens een poging hem verder te kijken, maar voor nu, nee dank u.

Leeg is het sleutelwoord voor deze film.

Sping Breakers laat in het eerste half uur zien hoe 'leeg' het leven van veel jongeren is, want waar draait het nou om? feesten, drank, drugs en sex, ohja en lol hebben natuurlijk.

Helaas zorgt dat er voor dat het eerste half uur ook ontzettend 'leeg' aanvoelt.

De tweede helft van de film gaat een wat meer 'ganster' kant op, en probeert hier meer diepgang te creëren doormiddel van James zijn personage. Maar ook hij blijkt niks meer dan een lege schelp te zijn die alleen maar meer geld wilt, tenminste zo lijkt het want echt duidelijk word zijn personage nooit.

Uiteindelijk zitten we dus te kijken naar een combinatie van verschillende genre elementen.

En dit alles verpakt in een spring break sausje.

Maar wat wilt de film dan? Een aanklacht op de mentaliteit, de levenswijze van de jeugd of alleen maar simpel vermaakt bieden. Misschien een beetje van beide, maar allebei werkt het niet.

Opzich is het niet erg als een film 'leeg' is, er zijn er zoveel van, alleen moeten ze dan wel vermaken en dat doet deze film mij absoluut niet.

Eerst aankijken hoe jongeren 'lol' hebben, om daarna te zien dat de meiden erachter komen dat het helemaal niet zo leuk is, alleen wat zij niet leuk vinden heeft niks meer met spring break te maken maar met het leven van een zogenaamde 'gansta'.

Is de film dan zo slecht?

Voor mij wel, Het weet mij nergens te boeien, het word niet spannend, een echte aanklacht kan ik niet vinden, nee uiteindelijk is het niks meer dan een omhulsel zonder inhoud.

En misschien is de film wel zo bedoeld, ik weet het niet, maar ook dan heeft deze film mij niks te bieden.

De film doet niet alles fout, want dit 'lege' omhulsel moet natuurlijk ergens uit bestaan, zo weet de muziek bij vlagen best te boeien (met name in de tweede helft) en de beelden worden met enige regelmaat toch erg mooi gebracht (ookal zijn die beelden niet boeiend).

Maar dat alles weet de film niet te redden van zijn ondergang, want alleen mooie beelden en lekkere muziek brengt nog geen goede film voort.

Helaas, Spring Breakers is voor mij niet wat het voor vele hier schijnbaar wel is (een meesterwerk ????), maar eerder het tegenovergestelde met als resultaat dat elke keer als ik Harmony zijn naam zie staan ik de film hoogst waarschijnlijk lekker laat liggen.

1.5*

Koyaanisqatsi, daar lijkt het op. Minimalisme goes into overdrive. Het leven is leeg, warmte is een kortstondige illusie.

Gaat perfect zonder, maar als je optimaal wilt genieten denk ik relatine of adderall.

Een recensie van 411 woorden en weer gaat het enkel en alleen over inhoud, doel en verhaallijn. Geen wonder dat je dan met zo'n lage score af komt draven. Dat je zijn volgende films dan links laat liggen interesseert me niet echt, dan kunnen we al die 1,5 stemmers vanwille het "lak aan inhoud" ook ineens wegdenken, al zou het me niet verbazen dat die dan toch weer allemaal van de partij zullen zijn.

Je hebt gelijk. Het is sterker nog zo dat de film een goede inhoud bevat en voor degene die het aanspreekt nog een moralistische waarde ook. Achter de bierdouche en de rook van wiet school meer inhoud dan menig kijker denk te zien.

Zit zat inhoud in, maar ze moeten ervoor luisteren, kijken, absorberen, verwerken en conclusies trekken. En het vervolgens nog eens kijken om het verder uit te spitten.

Dat is veel te veel gevraagd aan degemiddelde tv kijker. Die wil het graag eerst uitgebreid uitgelegd met background stories and all. Seven Samourai stuff. Pas dan mag de plotontwikkeling inzetten. Weten niet half wat ze missen....

Seven Samourai trekt het dan wel weer naar het andere uiterste. Maar ik denk dat in deze film meer uitdaging zit dan in menig andere ja.

Ik krijg het gevoel dat toch erg veel mensen geen zin hebben om na te denken over inhoud, en toch willen dat er genoeg inhoud in zit, als je begrijpt wat ik bedoel? Een heel groot aantal kijkers wilt een duidelijke, moreel verantwoorde inhoud (niet om te zeggen dat SB echt edgy is, maar goed) en wilt het zowat 'voorgekauwd' hebben. Vanaf het moment dat de inhoud hen verward, dat ze twijfels hebben en zelf niet goed weten waar het nu precies om draait, haken ze precies wat af.

Dat is toch exact wat ik schrijf. En dat zat mensen daar niet voor open willen staan is waarom ik me er over schrijf. Het is gewoon zonde jezelf zo te onthouden.

Ken Seven Samourai niet, dus geen idee. Maar klopt wat je zegt.

Wat een gave rol voor JF. Bijna onherkenbaar!