Rear Window (1954)

Ach een gaapsmiley. Hoe volwassen weer.

Ja maar jij loopt oude films af te zeiken. En Hitchcock is dus een prutser. Ok.

Dit soort dooddoenders slaan natuurlijk nergens op. Hitler was destijds ook razendpopulair. Kan geen slechte keuze geweest zijn toch?

Sorry ik was even vergeten dat je op moviemeter geen kritiek mocht hebben op oude films.

Ik kan best begrijpen dat oudere films je minder trekken, of dat je het meesterwerk in deze film niet inziet, wat feitelijk de meerderheid wel ziet. Maar een voorbeeld met Hitler vind ik niet op zijn plaatst.

Natuurlijk mag je wel kritiek hebben op films of ze oud of nieuw zijn dat maakt niet uit. Maar de manier waarop is wel wat anders. Ik heb even vluchtig je commentaar bij andere films gelezen, laat dan die oude films wel in hun waarde, ook al vind je het niks.

Tja die discussie hoort in andere topics thuis. Ik heb een welbepaalde schrijfstijl waarbij ik mijn kritiekpunten op een wat ludieke manier formuleer en ga daarbij geen onderscheid maken tussen oud, jong, populair of onbekend. Elke film moet voor mij zijn 'waarde' bewijzen.

Dat moet een film niet. Dat zou de kijker kunnen doen (op waarde schatten)

Een kijker schat natuurlijk de waarde in. Maar als er geen waarde te bespeuren is voor iemand hoeft ie voor mij geen fluwelen handschoentjes aan te trekken in zijn verdict.

Nee, dat is de vrijheid van de kijker.

Als je die fluwelen handschoentjes niet aantrekt hoef je ze ook niet gelijk voor je ogen te hangen?

Ik vind de film ook tegenvallen, ongeveer het laatste half uur is echt spannend, verder best wel langdradig, maar ik kan me goed voorstellen de film in 1954 een topper was:3,0

Want wat kunnen ze nu beter dan toen?

Was mij ook al opgevallen.

Disturbia vind ik persoonlijk beter.

Dat is een soort van een remake maar ik ben vergeten waar die over ging.

Niet zo neerbuigend naar de vorige generaties zeg! Dit is allesbehalve een saaie film. Vanaf het begin wordt je meegesleurd in deze voyeuristische film. Wie is er nou niet stiekem heel erg benieuwd naar wat je buren aan het doen zijn? Zeker als je toch nergens heen kan, dan is peeping tom een perfecte manier om de tijd te verdrijven. En helemaal natuurlijk als een top uitzicht hebt zoals Jefferies in Rear Window. Prachtig om te zien hoe Jefferies steeds meer mensen weet te overtuigen van zijn, op het eerste gezicht, paranoïde ogende theorieën. De scènes waarin we de verschillende overburen volgen, die niet direct iets met de Thornwalds te maken hebben lijmen de hoofdscenes als het ware aan elkaar. Het feit dat de hele film zich in dezelfde kamer afspeelt maakt het voyeuristische effect nog sterker. Ook het kleurgebruik viel me in positieve zin op. Lekker bont kleurenspectrum. Het was daarnaast ook mijn eerste kennismaking met Grace Kelly. Wat een schoonheid! Een van de mindere punten vond ik dan toch de conclusie. Persoonlijk had ik het sterker gevonden als was gebleken dat er helemaal geen sprake was van moord, en dat Jefferies iedereen in zijn paranoia had meegesleept. Dit einde voelde toch een beetje aan als een teleurstelling.

Mijn derde Hitchcock en wederom een zeer aardige film.

Aangezien ik Disturbia al eens gezien had en dat toch min of meer een remake van deze film is, wist ik wel ongeveer wat te verwachten. Rear Window is wel stukken beter dan Disturbia. Vooral door het acteerwerk van Stewart en de beeldschone Grace Kelly.

Knap dat er een boeiende film gemaakt wordt, waarbij slechts vanuit één ruimte wordt gefilmd. Al is 12 Angry Men wat dat betreft al helemaal een uitstekende film.

De spanning vond ik toch wel een beetje ontbreken, ik zat niet echt op het puntje van mijn stoel. Het einde viel me een beetje tegen. Het was zeker niet slechter geweest, wanneer was gebleken dat Thornwald zijn vrouw helemaal niet had vermoord.

Al met al een prima film.

3,5*

Is Disturbia echt een remake dan? Denk eerder gewoon een vage afleiding van/ geïnspireerd door- film. Heb ze beide gezien, ik zie wel wat overeenkomsten maar de uitwerking vind ik totaal verschillend.

Geen officiële remake, en de uitvoering is ook zeker anders. Maar het komt qua verhaal toch min of meer op hetzelfde neer.

Eindelijk nog eens een film van Hitchcock die ik echt goed vind.
James Stewart acteert prima en is eigenlijk sowieso wel iemand die me nooit teleurstelt. Erg fijne acteur om naar te kijken. En wat moet zo een energieke man doen als hij met zijn been in het gips gedwongen is om de hele dag in een rolstoel te zitten? Uit het raam kijken natuurlijk, vooral in zo een buurt met allerlei verschillende buren is er altijd wel iets te zien. Ja, op die manier gaat de tijd wel voorbij. De opbouw van het verhaal is erg goed en als kijker word je zowat de hele speelduur in spanning gehouden en blijft het gissen of James Stewart zijn verdachtmakingen wel terecht zijn.
Minpunten vond ik wel de speech nadat de hond werd vermoord, en het moment dat Grace Kelly ging inbreken. Dat vond ik echt erover, je hebt geen enkel bewijs, dan moet je gewoon uit dat huis blijven, de zaak aan de politie overlaten en je er verder niet meer mee bemoeien. Pluspunten zijn natuurlijk de opbouw, de spanning en dan natuurlijk ook het moment dat James Stewart wordt betrapt door de dader.
Prima film dus, en één van de betere die ik van Hitchcock heb gezien.
Ik ben het wel eens met Billy-Pilgrim die hierboven zegt dat het misschien wel een beter einde was als er geen sprake was van moord.

Hitch in vorm met iets dat meer behelst dan alleen maar suspense. Eigenlijk is het een groot deel van de film (anno nu?) best wel gemoedelijk op het binnenplaatsje. Ideale setting om langs de rode draad wat extra´s toe te voegen. In de eerste minuten heeft Hitchcock Jefferies' wereld al voorgesteld, waarmee je als het ware het appartement wordt ingezogen.

Als kijker ben je al snel net zo geobsedeerd als de man zelf. Door de camera, de montage en de buren, maar ook door de mensen in zijn directe omgeving. Ritter zet een heerlijk norse verpleegster neer die wat tegenwicht geeft aan Stewart's nogal starre houding en Grace Kelly's uitstraling is niks minder dan stomend. Met nog een aantal sarcastische en bijdehante dialogen is het prettig toeven in huize Jefferies. Als kijker.

Ondertussen laat Hitchcock het met een soort duivels genoegen behoorlijk langzaam borrelen tot een ferm kookpunt. Dat ziet er dan soms wat verouderd uit, de shots waarbij Jefferies oog in oog komt te staan met Thorwald zijn nog altijd goed voor een rillinkje. De afsluiter, zoals de opening, mag er ook nog eens zijn. Vooral voor Miss Lonelyheart.

Ik vind dit toch een van de minste Hitchcock's.

Wederom is de sfeer goed, gezellige uitstraling zoals altijd. Leuke settings, prima aankleding.
De cast doet ook niet veel verkeerd.

Waar ik moeite mee had was het verhaal zelf. Het idee om een film te maken waarbij je de personages grotendeels volgt vanaf buiten het huis is wel aardig. Dat levert meteen wat mooie plaatjes op met die bakstenen en kozijnen erom heen. Maar op een gegeven moment had ik dat wel gezien.
Al vrij vlug concentreert de film zich op de moordenaar waardoor je meteen al gestuurd wordt. Ik had het spannender gevonden als er bijvoorbeeld meerdere potentiële moordenaars in dat appartement zaten, en dat de kijker dat op zou moeten lossen.

Op het moment dat de moordenaar Jefferies vasthoud uit het raam, komen er twee agenten aan en die rukken de moordenaar los waardoor Jefferies naar beneden valt. Lekker snugger.
Van die muziekband had ik ook wat meer verwacht. Ze zijn maar een slappe toevoeging.
Overigens vond ik dat die vrouw in bikini zich erg overdreven gedroeg... waar had zij last van dacht ik.

Wel grappig dat ze Jefferies met twee gipsbenen hebben laten eindigen.


Het was te pruimen, maar ik vond het niet heel erg boeiend.

Apart, dat is eigenlijk het enige wat ik erover kan zeggen. Het thema heb ik wel vaker gezien, maar dat de hele film zich vanuit één kamer afspeelt, vind ik wel apart. Ik denk dat hij nog even moet "zakken" voordat ik hem echt goed kan hebben, maar de film bleef wel interessant. Jammer genoeg heb ik de spanning niet meer kunnen proeven, hoewel het laatste deel op zich wel iets in zich had. Het leukste van de hele film is niet het hele mysterie rondom die vermoedelijke moord, maar eerder in het begluren van de buren in zijn geheel. Allemaal verschillende typetjes waarvan we een 'glimpse' van hun leven kunnen oppikken. Een beetje zoals we dat ook konden doen met de film "Das Leben der Anderen" over de Duitse Stasi, wat uiteraard ook rondom het concept van het in de gaten houden van mensen in hun privélevens draait. En eerlijk is eerlijk: als ik vroeger als student in een flat een hoop gestommel hoorde of geschuif met meubilair 's nachts, dan was ik ook benieuwd wat iedereen was aan het doen. Stiekem zijn we toch wel een beetje voyeur, dus kunnen we ons ook prima inleven met James Stewart. Al met al een zeer aparte en bovendien vermakelijke film. Dit is mijn vierde Hitchcock film, ik heb laatst een hele box ervan gekocht. Tot nu toe is Psycho nog altijd mijn favoriet, gevolgd door Vertigo. Maar als ik echt thematisch erheen moet kijken, dan is deze gewoon het beste.

En zoals ik al dacht, na een nacht geslapen te hebben kan ik de film nog beter waarderen... Toevallig genoeg heb ik dat tot nu toe bij iedere Hitchcock gehad.

Waar is hier de cameo trouwens? Hij zal wel voorbij dat steegje hebben gelopen?

http://www.empireonline.com/images/features/hitchcock-cameos/Rear-Window.jpg

Ah oke, het was me niet opgevallen.

Snap stilaan waarom Hitchcock "Hitchcock" is...

Na Psycho & The Birds, niet zo'n hoogvliegers als je het mij vraagt, kijk ik naar een film die hij 6 jaar eerder maakte dan Psycho en 9 jaar eerder dan The Birds, en het heeft niets met kleur te maken, maar zowel goed acteerwerk als oog voor detail is aanwezig.

Ik ben een groot fan van James Stewart, de motorcrosser welteverstaan, maar van James Stewart de acteur had ik nog nooit werk te zien. Grace Kelly klinkt me ook bekend in de oren. Merk ook dat dit de Hitchcock is met het hoogste gemiddelde. Score & sterrencast wist ik dus niet tijdens het kijken.

Het verhaal is simpel, maar origineel en het wordt gelukkig interessant uitgewerkt. Zat aan het beeld gekluisterd omdat het voelt alsof je meegluurt en Hitchcock pakt het nogal subtiel aan. Durf wedden dat 1/5 niet weet waarom James Stewart hier in een rolstoel zit, Alfred niet in beeld heeft gezien, en in de dialogen schuilen verschillende leuke boodschappen.

De personen dat ie begluurt leidden natuurlijk een erg karikaturaal leven. Een lekker wijf dat de hele tijd rondloopt en zich zo sexy mogelijk bukt om naar iets uit de onderste lade van de koelkast te grijpen... Ik had ook wel zitten gluren.

Laatst hoorde ik klagen over de decorlook, maar ook dat viel zeker mee. Een vrij geinige manier om te leven eigenlijk zo dicht tegen elkaar, stijlvol decor en een pittoreske achtergrond. Het is toch fictie, waarom de gebouwen dan ook niet...

Acteerwerk is een verademing i.v.m. Psycho & The Birds, zeker die laatste was bijna beschamend te noemen op dit vlak.

De meest te pruimen Hitchcock tot nu toe.

Leuke film, al zat ik te wachten op een plotwending ( het kamertje waar de gordijn zo vaak naar beneden was bvb ).