Rear Window (1954)

Ok word dat tegenwoordig door jou bepaald of argumenten wel of niet goed zijn? als ik het maar weet

Niet alleen door mij, hoor. Maar je zal volgens mij niemand horen zeggen dat "men vindt deze film enkel goed vanwege Hitchcock's reputatie" een overtuigend argument is.

dat kan "men" dan wel misschien niet vinden, maar ik durf te beweren dat het wel vaak zo is en gaat. Wat erg genoeg is. En dat moet jij als filmliefhebber ( want ik neem aan dat je dat wel bent) toch ook wel zien, dat het te vaak zo is.

Het zal inderdaad wel is voorkomen, ik vond enkel dat het in je eerste bericht nogal veralgemenend klonk.

ja ok maar overdrijven maakt duidelijk, snap je.

Het roept ook een hoop irritatie op.

o ja maar dat blijf je toch houden, mensen kunnen er nou eenmaal slecht tegen als ze iets horen wat ze niet aan staat, he

Provocerend gedrag levert nou eenmaal geen positieve berichten op.

moviemeter brengt mensen bij elkaar, hèhè!

Wat Rear Window zo speciaal maakt is dat door de weinig verschillende omgevingen de spanning omhoog word geschroeft.

Nu word het een lekker claustrofobisch sfeertje ook mede doordat Jefferies zijn mogelijkheden beperkt zijn aangezien hij in een rolstoel zit.

Stewart acteerd vlekkeloos en Kelly presteerd zoals verwacht goed.

Na toch vele jaren samen, zijn ze een behoorijk modern stel vol met humor.

Hitchcock doet wat hij het beste doet, hij gebruikt zijn inventieve manier van films maken in combinatie met zijn ongevenaarde inzicht om de spanning naar een niveau te brengen waar we tot op de dag van vandaag nog van kunnen genieten, aangezien dit patroon veel gebruikt word na het success van Rear Window toen. En terrecht.

Alles klopt, het is zo verleidelijk om naar mensen te kijken. Deze film vertaald deze menselijke gewoonte door het als een meesterwerk te verfilmen.

Dit is mijn 12e film van Hitchcock en eindelijk ben ik onder de indruk. Dit is film zoals ik dat graag zie. Geen opgeklopte decors, geen overdreven poespas. Een relatief simpel verhaal dat goed is uitgewerkt en door een bijzonder gegeven (man aan raam gekluisterd in rolstoel zit een moorddrama onder zijn blik ontvouwen) spannender wordt. De spanning, de benauwdheid, de onzekerheid in contrast met de frisse wind die wordt gevormd door de verplaagster en de vriendin die regelmatig langskomen. Als ik dit vergelijk met Marnie, Vertigo en een hele rits jaren 30 films van de man, dan springt deze er toch echt boven uit.

Bij je 12e Hitchcock ben je pas onder de indruk en geef je slechts een 3,5*? Welke films heb je hiervoor dan gezien en wat zijn die cijfers dan wel niet?

'verplaagster'...

past eigenlijk wel bij Thelma Ritter.

Goede film. Hele film speelt zich af in de woonkamer van de hoofdpersoon. Langzaam aan wordt de spanning opgebouwd, waarna aan het einde het ligt tegenvallend hoogtepunt verschijnt.

Ondanks dat, is het nog altijd een goede film. Natuurlijk moet je zulke films niet gaan vergelijken met de films van tegenwoordig.

Wel, Marnie, Vertigo en een hele zwik bijna lachwekkende jaren 30 hitchcock's,zoals al gezegd (Jamaica Inn, 39 steps, enz.). Enne, 3,5 is volgens mij een behoorlijke score.

Dan nog, de vorige reactie gaf aan dat je dergelijke film niet moet vergelijken met hedendaagse films. ben ik het niet mee eens. Weer dat gemakzuchtige dat in een oude film alles minder mag zijn.........flauwekul vind ik dat.

Ik vindt dit zo'n overrated film. Anderhalf uur kijken naar een gebouw. Nee dan tien keer liever North By Northwest of Vertigo.

Hitchcocks levende menselijke poppenhuis.

De opzet en het acteerwerk is denk ik de reden dat deze film nog staat als een huis

Het beeld op de sameneleving, dat in zijn weze nog steeds actueel is.

Man, vrouw perikelen.

Eenzaamheid.

Geen uitweg meer weten.

En natuurlijk...gluren naar de buren.

Maar...?

Het ziet er lelijk uit, de muziek is ook niet echt om warm van te worden en het personage van James Stewart is ronduit irritant. Maar daar hebben wij het al genoeg over gehad. Jij stoort je minder aan dergelijke ouderwetse elementen in klassiekers dan ik.

Ik heb eigenlijk maar één film gezien die min of meer hetzelfde concept heeft als Rear Window en dat is Disturbia. Nu niet bepaald een hoogvlieger, maar het hoofdpersonage is op zijn minst al een pak sympathieker, de soundtrack heeft meer potentieel, het buurmeisje is een fraaie verschijning, het ziet er allemaal al iets mooier uit en het geheel vind ik ook iets spannender.

Toch krijg je daar reacties als 'flauwe remake' van Rear Window of wordt Rear Window boven al zijn remakes geplaatst. Waarom vraag ik me dan af...? Hij heeft wat mij betreft weinig meer te bieden dan zijn remakes.

zit wel 60 jaar verschil in tussen Disturbia en Rear window dan mag het ook wel iets mooier eruit zien.

ik vind rear window veel meer sfeer hebben dan Disturbia wat eigenlijk een soort rear window voor kinderen is.

Disturbia bevat niet de mooiste filmkus uit de filmgeschiedenis.

Ik vind Rear Window er ook gewoon mooier uit zien dan Disturbia maar goed.

Onvergelijkbaar veel mooier zelfs.

Ja, het contrast is enorm groot. Ik snap ook niet hoe je zoiets durft te beweren.

Grace kelly is natuurlijk 10x een fraaiere verschijning dan Sarah Roemer.

Het woord 'mooier' is misschien wat ongelukkig gekozen. Trouwens al te lang geleden dat ik Disturbia heb gezien. Het voelde wat moderner aan (logisch ook natuurlijk), als dat beter is ?

Dan snap ik wel waar je op doelt .

Gisteren Hitchcock marathonnetje gehouden.

Tsjonge, wat een meesterlijk werkje is dit zeg...

Prachtig die raampjes aan de overkant. En gluren maar. Altijd wat te beleven. Woon zelf vrij en heb een grote tuin zonder inkijk, maar ik zou bijna willen ruilen voor zijn appartementje.

Heb direct daarna North By Northwest gekeken. Ook zo'n hitchcock klassiekertje. Viel erg tegen als je net Rear Window hebt gekeken.

Is meer een goede James Bond film. Dit is van het niveau 12 Angry Men. Heb hem zelfs in mijn top 10 gezet, ten koste van deze film.

Zelfde tijd, zelfde sfeertje (1 lokatie, geleidelijk aan een misdaad oplossen), maar toch net iets gevarieerder.

Als je houdt van oude films die zich voornamelijk in één ruimte afspelen, moet je Judgment at Nuremberg (1961) eens proberen.

En in iets mindere mate Witness for the Prosecution (1957) (grootste/belangrijkste deel in de rechtzaal, maar toch ook wel redelijk wat tijd in andere ruimtes)

Dank je voor de tips.

Was sowieso van plan een Billy Wilder marathon te houden, zal beginnen met Witness.