Jagten (2012)

Wat een ontzettend sterke film is dit, de tranen stonden me in de ogen! Zelden met zo'n onderbuikgevoel een film gekeken. Mads, wat kan die man acteren zeg. Kijk deze film mensen!

Ijzersterk neergezet. Ik was tegen het einde even bang dat het slot me zou teleurstellen, maar het wordt passend afgesloten gelukking. Heb onlangs Valhalla Rising gezien en daarin zie je een compleet andere Mads Mikkelsen. Top skuespiller !

Goede film , het geeft weer wat angsten van mensen en groepen teweeg kunnen brengen...

Sterke acteur die Mikkelsen , heeft zeker bijgedragen aan de kracht van de film.

De laatste scène doet het hem. Iedereen kan zich namelijk wel voorstellen wat er binnen een klein dorp gaat gebeuren zodra iemand van pedofilie wordt beschuldigd. Dat betekent niet dat dit geen boeiend onderwerp is voor een film, maar de acties die volgen zijn enigszins voorspelbaar. Het 'één jaar later' vond ik daarom heel erg gemakzuchtig, omdat juist de nasleep een voor de kijker wat onbekender gebied vormt. Word iemand weer opgenomen in de samenleving, is zijn naam blijvend besmeurd en hoe uit zich dit? Daar lijkt de film aan voorbij te gaan, totdat Lucas bijna wordt neergeschoten in het bos.

Jagten hinkt wel op tegenstrijdige gedachtes en het is daarom een enigszins riskante film. Dingen zijn niet altijd zoals ze zijn. Ik heb wel eens vaker iets over dit soort situaties gelezen (op middelbare scholen). Kinderen hebben geen idee wat de gevolgen kunnen zijn van extreme leugens. Anderzijds lopen er helaas ook echte zieke geesten rond en daar moet Jagten geen excuus voor vormen.

Sterke cast ook.

Oef nee.

Als je als film de ongenuanceerdheid van mensen in hun beschuldigingen wil aankaarten, probeer dan allereerst zelf niet in dezelfde val te lopen. Jagten voelt zo enorm gescript en gekunsteld aan dat het maar moeilijk meeleven is met Mikkelsen. Niet omdat hij niet goed in z'n rol zit (al heb ik verder weinig met hem als acteur, nogal een grijze muis wat mij betreft), maar omdat wat hem overkomt zo gericht is op de boodschap achter deze film dat alle nuance keihard uit het betoog gezogen wordt.

Een mens zou er wat cynisch van worden, daarom misschien dat het enige aanvaardbare einde voor mij de schuld van Mikkelsen was geweest, maar daar durft Vinterberg zich uiteraard niet aan te wagen. Het zou in ieder geval tot een veel interessantere boodschap geleid hebben en het gevaar van een goed geënsceneerd verheel veel beter hebben verduidelijkt.

Verder stoort ik me bij die Scandinavische dramas ook te vaak aan de oersaaie stilering en de grijze setting, de woensdagavond film is dan ook nooit ver weg, buiten wat summiere pogingen tot populaire arthouse esthetiek. Het is niet om aan te zie jammer genoeg.

De film duurt te lang, wist me niet te overtuigen, faalt om niet in de val te trappen van z'n eigen boodschap en oogt zo stoffig dat ik hem gewoon op een hoop andere muffe Scandinavische dramas gooi om zo snel mogelijk weer te vergeten.

1.0*

Nee, de boodschap zou worden let op voor stigmatiserende eenrichtingsverhaaltjes, eigenlijk gewoon de gepoogde huidige boodschap die de film jammer genoeg zelf aan z'n laars lapt.

Wat is dan concreet hetgene waaruit blijkt dat Jagten z'n eigen boodschap aan de laars lapt? Anders gezegd; wie wordt er door de film gestigmatiseerd?

Het dorpje en z'n kennisenkring die hem allen laten vallen. Een erg zwart/witte voorstelling die Lucas tot extreem slachtoffer bombardeert en van het dorpje ongenuanceerde daders maakt.

Dat heb je met vermeende pedofielen. Die worden op macroniveau al gedehumaniseerd, laat staan binnen een gesloten gemeenschap. De nuance zit er nu net wel in, aangezien de dorpelingen juist worstelen (met name de vader van het meisje) met het afstoten van een van hen.

Des de droeviger om dan hetzelfde te doen met het gemeenschapje. De rol van de vader van het kind is daarin eerder een druppel op een hete plaat (en zijn keerpunt komt ook nog eens veel te laat).

Vind het een pot en ketel verhaal jammer genoeg.

Ik zie er weinig onmenselijks in, maar afijn. Klinkt bijna alsof je zo hoopte op het door jou geschetste eind dat je beleving er onder is gaan lijden. Geen idee wat het ongenuanceerde daders maakt.

Het publiek/de kijker van deze film is natuurlijk niet het zelfde soort buitenstaander als de dorpelingen in de film. Sterker nog..

Vind dat de kijker en de dorpelingen net érg veel gelijkenissen vertonen. Ze oordelen beiden over een verhaal dat gemanipuleerd wordt en waar ze niet het fijne van kennen .

Beiden. Had veel liever een film gezien waar het moeilijk was kant te kiezen als kijker, ipv ééntje waar het door je strot geramd wordt.

Maar met het immense verschil dat de dorpelingen emotioneel betrokken zijn, en de kijker dat slechts observeert.

Verder zie ik deze film helemaal niet alsof het je vraagt stelt wie er nu sympathie verdient. Het schets vooral dat niets menselijks ons vreemd is, en dat (vermeend) pedofiel gedrag een gemeenschap uit elkaar trekt. Ik persoonlijk heb ook begrip voor de kant van de dorpelingen, het is in ieder geval niet de film die ze als het kwaad bestempelt.

Ik denk dat mensen daarbij vooral de vraag stellen hoe het komt dat er zo gereageerd wordt. Dat er een hond vermoord wordt etc., is een uiting van doorgeslagen maatschappelijke angst in deze film, gevoed door het beeld van pedofilie. Wat mij deed huiveren is hoe snel iets wordt aangenomen, wat ook de realiteit is, en waar dit het gevolg van is. Dat deze mensen verder niet per definitie slecht zijn leek mij toch overduidelijk.

Vond het eind ook heel goed. Dat een kleine samenleving Lucas in zijn armen sluit wil natuurlijk nog niet zeggen dat iedereen hem accepteert en gelooft.

Snap het ook niet zo goed. Lucas wordt onterecht beschuldigd, maar dan had het 'gewaagder' geweest als hij op het eind ineens toch een pedofiel was, want dan is de kijker in 'manipulatie' getrapt.

Het is toch al direct duidelijk dat het dochtertje het heeft verzonnen? Kijk alleen al naar waar ze haar teksten vandaan haalt... En dan zou je op het einde even 180 graden moeten draaien en heeft Lucas het toch allemaal wel gedaan...?

Vandaar dat ze toevallig exact een zinnetje van d'r broer herhaalt (waar geen van de personages van de film weet van heeft) en compleet gestuurd wordt in d'r antwoorden door de juffrouw van het kinderdagverblijf. Dat is niet anders te interpreteren, en totaal niet hetzelfde als een genuanceerde samenloop van omstandigheden.

Kinderen gebruiken zaken die ze in het dagelijkse leven oppikken. Het kan best zo zijn dat net die zaken het meisje een vocabulair gaven om te vertellen wat er gebeurd is.

Edit:En dat ze haar verhaal daarna wat aanpast onder druk van mensen die wat uit haar proberen sleuren is ook niet vergezocht. Er wordt zo vaak gelogen rond feiten die in de kern gewoon waarheid zijn .

Volgens mij heb je de film met iets verkeerde ogen bekeken. Volgens mij hoort er bij de kijker geen twijfel te bestaan over de schuldvraag, en is het uitgangspunt van de film gewoon dat Lucas echt onschuldig is. Lijken me in het begin genoeg aanwijzingen voor aanwezig.

Dat het soms nogal ongenuanceerd gebracht wordt (ik zou het eerder cliché en obligaat willen noemen, die steen door het raam bijvoorbeeld, nee, dat hebben we nog nooit gezien), dat ben ik dan wel weer met je eens.

Bolderkar.

Het is klip en klaar waar het probleem in dit verhaal zit.
Sterk neergezet.
De kids is weinig kwalijk te nemen, maar het paranoïde gedrag van de ouders en hulpverleners des te meer.

Het zal je maar gebeuren en dan.. wanneer het duidelijk is dat het allemaal onschuldig was, er nog steeds mensen zijn die alles van je in twijfel trekken... Brrr... Een nachtmerrie!

Een film die het eerste uur beklemmend is en letterlijk adembenemend en vooral subtiel verfilmd het tweede uur daarentegen overgaat in 'älle remmen los",we gooien er nog een paar clches in, effectbejag a la hollywood..en dus een stevige teleurstelling wordt....Tijdens het kijken zakte ik van waardering 5 naar 3.

Dat had de film wel wat extra kracht gegeven inderdaad. Het doet me denken aan Lolita van Nabokov. Veel lezers van dat boek hebben aangegeven dat ze zich medeplichtig en schuldig voelden, omdat ze mee begonnen te leven met een pedofiel en simpelweg verder bleven lezen i.p.v. het boek vol walging aan de kant te leggen.