Life of Pi (2012)

Idd. Er komt btw ook een nieuwe van Noah in 2014, lijkt mij best toffe film: Films 2014.NL - Noah (2014) - films-2014.nl

Technisch gezien een geweldige film. Een van de weinige films waarvan ik echt eens een making of zou willen zien, om te kijken hoe ze dat gedaan hebben.

Het verhaal is geweldig in zijn eenvoud, al komt de boel net wat te laat op gang. Toch maakte de film uiteindelijk te weinig indruk om echt onderscheidend te zijn, geen idee hoe dat komt.

Sterk uitgangspunt, technisch superieur, leuke setting maar op de een of andere manier beklijft het niet genoeg voor een meesterwerk. Had me voorgenomen een mooie recensie te schrijven, maar op de e.o.a. manier lukt dat bij deze film niet.

Wel weer een uitermate verzorgde film van alleskunner Ang Lee. 3,5 sterren. Middenmoot in zijn oeuvre.

Mooie aparte film, die op een vreemde manier blijft boeien. Knap gemaakt en geacteerd. geen topper, maar wel een goed voor een avondje popcorn.

Visueel spectakel. Erg mooi en knap gemaakt. Maar hoewel het verhaal boeiend genoeg was, wist het me niet te raken. Verder vond ik de acteur die de rol van Pi speelde niet slecht maar ook niet top. En ik ben geen groot fan van films waar een (religieuze) boodschap er zo dik bovenop ligt.

3 - 3,5 *

Visueel is dit een pracht van een film. Mooie beelden, prachtige visuele effecten, een lust voor het oog.

Het verhaal is redelijk, maar zal omwille van zijn religieuze inhoud niet iedereen, net als mezelf, kunnen bekoren.

Bovendien vond ik het ook een beetje lang duren, met een half uurtje minder had het beter geweest.

Maar wie graag de pracht van de natuur bewonderd, zowel de dieren als de flora, dan is dit wel een aanrader, zelden zulke mooie natuurpracht gezien, al is het dat dankzij visuele effecten.

redelijke film, een voldoende

heerlijk genoten van deze film met een aantal zeer mooie scenes en ook een aantal mindere scenes.

visueel gezien is het een plaatje , maar soms is het allemaal te gemaakt.

het verhaal is mooi en boeiend , acteerwerk is prachtig , evenals de muziek.

Ik heb een tiefushekel aan geloof in al z,n soorten,maar had hier bij deze film totaal geen last van...het is allemaal minimaal!

Geweldige film! Mensen die denken dat een tijger een geit niet door een hek getrokken krijgt moeten nog even achter hun oren krabben, want zodra de botjes gebroken zijn kan je met heel veel kracht (wat een tijger heeft) dat echt wel voor elkaar krijgen.

Nog een leuk weetje: Pi zou 227 dagen op zee zijn geweest. Deel 22 door 7 en je krijgt?? Inderdaad ja, Pi! 3,14!

Ik kan me voorstellen dat sommigen dit een saaie film vinden, maar heel veel mensen hebben het over 'Onrealistisch, een jongen die met een tijger in een bootje overleeft), maar dan heb je geloof ik toch echt de film niet begrepen.

Dit is hoe ik denk dat het echt gegaan is;

Er worden 2 verhaallijnen verteld. Maar er is natuurlijk maar 1 waarheid. Eerst 't verhaallijn met de dieren (hyena, zebra, oerang oetan en tijger), vervolgens op 't eind pas 't verhaallijn met de mensen (de kok = hyena, zebra = chinese jongen, oerang oetan = Pi's moeder en de tijger = Pi zelf.

De kok vermoordt als eerst het chinese jongetje en vervolgens Pi's moeder. Pi vermoordt de kok. Pi vermeld in de film 'Hunger will make you do strange things', iets in die zin. Het 'eiland' was, geloof ik, gewoon de boot. Hij heeft uit survivalinstict (waar de tijger symbool voor staat in deze film - de tijger is Pi's survivalmodus) de kok, de chinees en zijn moeder opgegeten (dit zijn de wortels van het eiland die hij eet - vandaar ook de tand die hij vind, wat hem afschrikt en hem zijn reis doet voortgaan). De tijger kijkt niet om naar Pi wanneer ze strandden, omdat Pi niet langer zijn survivalinstict nodig heeft. Hij heeft het gehaald, is gered, dus de tijger kan vertrekken.

De hele film draait erom dat wij mensen speciaal denken te zijn, maar wanneer we moeten overleven we echt niet anders zijn dan wilde dieren. Wat ze met het hele religie gebeuren bedoelen is dat God altijd van je houdt en dat je alleen een tevreden leven kan leiden als je je innerlijke tijger temt. Dit betekend dus dat je tevreden moet zijn met je HELE zelf. Dus ook de slechte dingen, zoals kannibalisme uit overleving. Dit was de wijze les van zijn vader, die hij kreeg toen hij die geit vastketende aan 't hek. En daarom zei hij ook 'Zonder die wijze les van mijn vader had ik het nooit overleefd. De hele film worstelt hij met zichzelf (de tijger). Hij moet overleven, maar hij wilt tegelijkertijd trouw blijven aan zijn geloof. Hij ziet geen andere optie dan de mensen in de boot te verorberen wanneer hij 't teken van God ziet (het eiland in de vorm van Vishnu) en laat dus uiteindelijk z'n innerlijke tijger los (op de kok, chinees en zijn moeder) puur uit overleving.



Zo heb ik het beleefd. En daarom vind ik het 5 sterren waard, want allemachtig, wat een prachtfilm. Zoveel meer dan het lijkt.

Goede analyse, maar je vergeet het geloofsaspect waar de film regelmatig op terugkomt. Waar zou je dit dan plaatsen?

Als dit een echte referentie is, vind ik hem volstrekt onzinnig. Vooral omdat 22/7 uitkomt op 3,14285714285..... En dat is niet pi.Uit de film wordt volgens mij (weet het niet geheel zeker) ook niet duidelijk dat pi zo lang op zee is, zal uit het boek komen dan. Een stompzinnige verwijzing is het sowieso aangezien pi een exact getal is en niet ongeveer.

I can eat the biscuits, but God made tigers carnivorous, so I must learn to catch fish. If I don't, I'm afraid his last meal would be a skinny vegetarian boy.

Een film van Ang Lee die je na afloop achterlaat met een voor iedereen een andere gedachten...

Het verhaal wordt prima gebracht en mede door de mooie en indrukwekkende visuele effecten krijgt deze film net dat beetje extra's mee waardoor de film ook boeiend blijft...

De acteurs in deze film zijn ook zeker op hun plek en acteren zeer overtuigend zowel Suraj Sharma als Irrfan Khan...

Uiterst slappe koffie, over de hele lijn...

Visueel dan wel prachtig maar o...oh zo slaapwekkend. Het ging allemaal zo traag dat ik me moest inhouden om niet op dubbele snelheid te gaan kijken.

Heel de film zat ik te wachten op meer en die honger werd niet gestild.

Op het einde krijg je dan wel verduidelijking maar ik blijf toch met een gevoel zitten van THIS IS IT ?

samengevat WOT

Pracht film

Het begin is niet heel erg indrukwekkend maar de gehele reis is heel mooi.

Aan het einde zelfs een traantje gelaten, dus zeker de moeite waard om te kijken.

Donkere diepte.

Vooral in 3D ziet een en ander er adembenemend goed uit. En dat is knap, want een groot gedeelte van de film speelt zich af op volle zee. Dit sprookje wordt echter zo alleraardigst gebracht dat zowel de kinderen als hun ouders ervan kunnen genieten. Voor die laatste groep ligt er nog een donkere en diepere laag op de loer.

Zeer goed.

Mooi, erg mooi!

Ben een fan van het boek en deze verfilming is een mooi eerbetoon aan het boek.

Het haast ongelofelijke verhaal van een jonge schipbreukeling die zijn reddingssloep deelt met een gewonde zebra, een orang-oetan, een hyena en - alsof dit nog niet vreemd genoeg is - een Bengaalse tijger luisterend naar de naam Richard Parker.

Dit gegeven is op zich al behoorlijk opmerkelijk maar gaandeweg wordt duidelijk dat dit een erg gekleurd en fantasierijk verhaal is. Erg intens en zelfs spannend bij momenten. Enkel wanneer Pi op het einde de tweede versie vertelt wordt het een klein beetje uitleggerig. Misschien het enige kleine foutje in de film.

Visueel een genot om naar te kijken. Jammer zelfs dat ik 'm niet in 3D gezien heb, moet bij momenten adembenemend zijn. De eigenlijke schipbreuk, de scènes op het open water (prachtig!), het eiland, de tijger (!), magnifiek allemaal. Hier en daar wel een beetje naar kitsch neigend. Dan doel ik voornamelijk op de fluorescente kleurtjes. Ben daar niet zo'n fan van, maar blijft gelukkig redelijk beperkt.

Religie speelt een behoorlijke rol in het verhaal, maar overheersen doet het zeker niet. Gaat voornamelijk over geloven, niet zozeer in geloven in één welbepaalde God. Grappig trouwens hoe de jonge Pi de verschillende godsdiensten als een spons absorbeert.

De Pi in de reddingssloep (Suraj Sharma) doet qua acteren overigens een mooie tour de force. Met als enige tegenspeler een cgi-tijger toch zo overtuigend weten te acteren verdient een speciale vermelding.

Slotsom: uitstekende boekverfilming!

Het spijt me, Jawaddedadde en anderen, maar voor mij hoort The Life of PI ergens onderaan in een lijst van films van de categorie Tarzan van meer dan een halve eeuw geleden. Met de nadruk op onderaan...

Wat een dodelijk saai verhaal! Door alle goede berichten wilde ik deze film perse uitkijken. Dit lukte me uiteindelijk de derde keer. Ik begrijp niet waar al die positieve ophef op gebaseerd is.

Eerlijk is eerlijk, een mooie film.
Ik heb de film doorgekeken doordat het visueel zeer mooi gemaakt is, maar wel met minimaal 2 echte fouten. Namelijk het schattige hertje wat voor de kooi stond, en toen de tijger hem greep, plotseling achter de tralies stond. En toen de tijger de hyena doodde. En plotseling was de hyena verdwenen.. Visueel blijft het wel echt een dikke voldoende. En aangezien de tijger CGI gemaakt was, terwijl die er levensecht uitzag komt de film ook niet meer onder een onvoldoende.
- Qua acteren draagt Pi de film. (Alle Pi's)
Inhoudelijk was de film Post-Modern.

Een 3.5/4

Mooi verhaal, absoluut. Maar als film kon het me nooit echt volledig pakken, ik weet niet of het de tijdsduur of het medium was, maar ik heb het gevoel dat ik aan een samenvatting genoeg had gehad ofzo. Kan m'n vinger er niet op leggen maar de conclusie is dat ik blij was dat ie afgelopen was, ondanks het einde, dat ik erg kon waarderen.

Ik heb me zeker vermaakt met deze film. Een simpel maar pakkend verhaal, en uiteindelijk een even simpele maar mooie eindconclusie, die wel wat wegheeft van Big Fish. Iets hoeft niet altijd diepzinnig of ingewikkeld te zijn om een goed verhaal te zijn, en Life of Pi heeft dan weliswaar geen briljant plot, maar de eenvoudige gedachte die de film achterlaat bleef bij mij toch hangen. Het vreselijke verhaal waarbij hij zijn moeder vermoord zag worden en hij de kok vermoordde en uiteindelijk opat, is echt gebeurd, maar Pi verteld het verhaal met de tijger simpelweg omdat het een mooier verhaal is. Ik was zelfs een beetje teleurgesteld dat het verhaal met de tijger niet waar bleek te zijn, en ik denk dat dat misschien wel de bedoeling is. Het geeft de film wel een mooie dubbele laag. Ook de symboliek met de tijger die staat voor Pi's wilde, rauwe kant die doet wat hij moet doen om te overleven, spreekt me wel aan. Ik heb hem helaas niet in de bioscoop gezien, en wou nu dat ik dat destijds wel gedaan had. Zoals iedereen voor mij al heeft gezegd is het op visueel gebied natuurlijk een spektakel en het moet mooi geweest zijn dit in 3D te mogen aanschouwen. Maar op enkele momenten zag de CGI-versie van de tijger er wat nep uit, maar dat werd ruimschoots gecompenseerd door alle mooie beelden van de echte tijger. Prachtig, fascinerend dier, en de interactie tussen hem en Pi bleef me toch boeien. Wel werd het op een gegeven moment langdradig, had zeker sneller gekund. Ook de zware nadruk op geloof vond ik een minpunt. Prima als je een spiritueel karakter/boodschap in je film wil stoppen, had ook geen moeite met de laatste conclusie van de film, maar op het moment dat Pi tussen de golven naar God aan het schreeuwen is, werd het me net wat teveel. Het is geen film die ik snel nog een keer zou bekijken, daarvoor bied hij toch net wat te weinig. Na een keer heb je het wel gezien. Maar: mooi verhaal, mooie onderliggende boodschap, mooi verfilmd.

*3,5.

Mooie film toch wel hoor. Ik las het boek ongeveer een jaar geleden, en Ang Lee wist goed de relativerende humor van het boek afgewisseld met de diepere kwesties van het denken over te brengen en er trouw aan te blijven.

De sfeer was altijd mooi, visueel was het aangenaam (maar nu ook weer niet echt zo'n "wauw-gevoel").

De periode in het boek waarbij Pi op het schip verblijft vond ik behoorlijk lang, maar dat was goed want zo ben je makkelijker getuige van zijn eenzaamheid. In de film vond ik dit wat minder. Er was altijd wel wat te doen wanneer hij op zijn reddingssloep/drijvend platform verbleef. Je voelde pas hoe eenzaam (en toch ook niet door Richard Parker) hij zich moet hebben gevoeld wanneer hij aanspoelde.
Het vervelende bij dit soort situaties voor een filmmaker is natuurlijk: Ofwel kies je voor een "lange zit", en dan klagen de toeschouwers dat de periode op zee te langdradig was (damn you ongeduldige kijkers), ofwel kies je voor het niet té lang te maken, met het gevolg dat er schijnbaar misschien iets te weinig aandacht werd geschonken aan zijn eenzaamheid.

Hoe dan ook denk ik dat Ang Lee hierbij de goede middenweg heeft gevonden.

Klein vraagje nog: Het is al een jaar geleden dat ik het boek las, maar ik kan me niet direct herinneren dat er een meisje (Arandi) in voor komt waar Pi verliefd op wordt vlak voor hij vertrekt. Is dit een toevoeging bij de film of kan ik het me gewoon niet meer herinneren:)?

Episch. Feeëriek, sentimenteel, grandioos, kitscherig, fantasierijk, visueel tintelend, … Je weet dat cinema dit allemaal kan zijn, maar wanneer het in een film samenkomt, is dat fantastisch. Je kan spreken van een verstoord evenwicht, van tear jerker-trekjes, van een overdreven regie: niemand hoeft dat tegen te spreken, maar zoals die elementen hier worden aangewend, werkt het gewoon. Je wìlt (bijna) huilen, wìlt dat de tijger het haalt. Het voorspelbare voltrekt zich, en je denkt: "zo hoort het".
‘Life of Pi’ bevat een paar interessante ideeën (God als geschikt verhaal (lees: mythe) om de werkelijkheid te kunnen verdragen?), maar het mooist is het verhaal en hoe Ang Lee de schone details er vingerdik op legt. De leeuw als mens bijvoorbeeld – die natuurlijk niet kan omkijken oog in oog met jungle, want wordt Pi ook niet eensklaps in de wildernis die het leven is gestort?
Regelrecht ergerlijk vond ik dan weer het Indiase Engels, en de belachelijke raamvertelling met de schrijver. Totaal overbodig en nog eens een extra laag drama (‘de man die terugkijkt’), die ene laag die er duidelijk teveel aan is.
Desondanks: heel goeie film. Niet wat ik in cinema zoek, en toch weet ik zeker dat ik dit ooit opnieuw wil zien, het liefst in 3D zelfs. Merkwaardig, zeg je? Verzin er dan - bij wijze van verklaring - maar een verhaal bij. Fictie is toch grenzeloos...ga je gang!
3,25*

Tijger dus. Ben nooit goed geweest in dieren.

Mooie film. De vele religieuze boodschappen, verwijzingen naar God en de link naar de Ark van Noach waren wel iets té veelvuldig en nadrukkelijk aanwezig. Als je daar niet teveel van aantrekt is het een leuke, spannende film. De jongen acteert goed. De cinematografie is op sommige momenten prachtig, maar door enkele overdreven speciale effecten wordt het af en toe drakerig.

Is het vervelend dat er religieuze boodschappen in de film verwerkt zitten? En zo ja, waarom? Ik kreeg niet het idee dat het ons heel erg wordt opgedrongen. Ligt het dan zo gevoelig? Stel, je kijkt een film waarin kabouters kanker kunnen genezen, dan kan ik ook wel zeggen: als je daar niet teveel van aantrekt is het een leuke spannende film. Want ja, er zijn mensen die geloven in kabouters met dit soort kwaliteiten.

Uit religie zijn niet de meest mooie dingen ontstaan nee, maar dat geldt toch voor alles? Het is puur misbruik maken van zoals er ook misbruik van een politieke positie wordt gemaakt. Of misbruik van wetenschap en ook daar zijn verschrikkelijke dingen door gebeurd. Enz. enz. Maar zodra er een religieuze boodschap de hoek om komt kijken, wordt er door sommige gezegd: als je daar niet teveel van aantrekt is het een leuke, spannende film

Het hele avontuur wordt toegeschreven aan een 'act of God' inclusief de cliché zonnestraaltjes tussen de wolken door. Het is persoonlijk, geef ik toe, maar ik heb verder niets met religie, dus kan het me in deze film ook gestolen worden.