Life of Pi (2012)

De enige film van Ang Lee die me nog goed bijstaat is Sense and Sensibility. Zijn 'Hulk' film heb ik ook ooit gezien, maar dat is lang geleden. Ik zou eens wat meer van deze man moeten opzoeken, want hij is toch een behoorlijke naam binnen de regisseurs. Life of Pi is een film waar ik na uitkomst over twijfelde of ik hem niet in de bioscoop zou moeten zien, maar het is er niet van gekomen.

Iets meer dan twee jaar na die release, besloot ik de film dan toch maar alsnog een kans te geven. Het begint allemaal best aardig en ik kan over het algemeen zeggen dat dat niveau ook wel wordt vastgehouden. Wat ik jammer vond was dat we er in het begin al achter komen dat Pi alle toestanden overleefd heeft. Niet dat ik hier een film vol spanning verwachtte, maar met deze actie werd wel al meteen alle potentie tot enige vorm van spanning weggehaald. Het had misschien een wat 'beklemmender' effect gehad op de film, als men dit vertelstuk had bewaard tot het einde (of gewoon had weggelaten).

Ik lees dat veel mensen het gedeelte met Pi en de tijger op zee te langdradig vonden en daar kan ik wel enigszins inkomen. Persoonlijk had ik er minder last van. Op de eerste plaats doordat ik het hele 'spelletje' tussen Pi en de tijger wel interessant vond. Ook al is mezelf niet helemaal duidelijk waarom precies, maar ik vond het leuk om naar te kijken. Dit is echter iets persoonlijks. Ik kan me voorstellen dat een ander op de klok begint te kijken. Op de tweede plaats zitten er enkele geweldige shots in. Life of Pi voelt soms een beetje als een droom en ook als een sprookje. Die ene scène met de walvis is werkelijk geweldig. Hetzelfde geldt voor de 'weerspiegeling' van de lucht in het water en het hele gedeelte dat zich afspeelt op het eiland. Noem het kitsch, maar ik had het niet erg gevonden als er nog meer van dat soort momenten in hadden gezeten. Het leek alsof de filmmaker al zijn fantasie en creativiteit de vrije loop liet hier. Ten slotte vind ik de relatie tussen Pi en Richard Parker een bijzondere. Het wordt nooit een echte vriendschap, dus het wordt gelukkig nooit te cheesy. En toch leef je mee met beide personages.

Ik vind dus juist vooral het hele middenstuk het interessantste. Het begin was ook goed, maar over het einde was ik minder te spreken. Dat hele scenario dat Pi aan de verslaggevers vertelt, is echt te veel van het goede en maakt het wat te langdradig. Het lukte me ook niet meer om dat stuk fatsoenlijk tot me door te laten dringen. Ook hoofdrolspeler Suraj Sharma liet zo nu en dan door de film heen wel eens een steekje vallen in geloofwaardigheid, maar als ik kijk naar de film op zich deed hij het redelijk.

Hier en daar wat gemengde gevoelens bij de film, maar positieve gevoelens overheersen. De prachtige special effects en de 'dromerige' sfeer die hier bij hoort zijn absoluut de moeite waard. Verder is het qua verhaal denk ik ook een beetje een kwestie van smaak. Als je niet zoveel hebt met survival films, is de kans groot dat je dit niks gaat vinden. Verwacht echter ook niet een realistische film als Cast Away of iets dergelijks. Of het aanslaat zal voor een ieder verschillen, maar persoonlijk kon ik wel genieten van deze bij vlagen iets te lange reis.

3,5*

buiten dat de indiase cast hun gebrekkig engels moesten bovenhalen geen enkel kritiekpunt op deze film (misschien enkele effectjes die iets beter mochten maar storen deed het zeker niet) De film is éen visuele pracht maar laat die ook vaak ten dienste staan van het verhaal van de film en de relatie tussen de tijger en de jongen. Het verhaal is werkelijk meeslepend en wisselt op de juiste moment af tussen hoofdstukken die vaart nodig hebben en andere stukken die net de rust moeten brengen. de relatie tussen Pi en Richard is subliem verteld en nog best realistisch in een wereld op zee die je visueel toch vaak met een korreltje zout moet nemen maar daarom niet minder meeslepend is. al is de film religieus getint, echt storen deed het niet want het past wel in dit verhaal. en of ik nu geloof in god na het vertelde verhaal zoals in het begin van de film gezegd werd, dat zal ik nu niet zeggen maar wel dat Life Of Pi een intrigerende, meeslepende, en beeldschone film is geworden en voor mij éen van de beste films van de laatste jaren.

Uitstekende film over een jongeman die schipbreuk lijdt en zijn sloep moet delen met een tijger. De interactie tussen de tijger en de jongen is boeiend om te zien. Een mooi en meeslepend verhaal met een aantal ontroerende momenten. Prachtig in beeld gebracht: kleurrijk, sprookjesachtig en veel mooie plaatjes. Met gemak 4.0 sterren.

Ontroerende film! had ook als titel kunnen hebben ''Mowgli op zee''.... het is eigenlijk een kruising van de films; Noach's Ark, Robinson Crusoe en Jungle Book. ***/ sterren

Normaal niet mijn soort films maar door de positieve commentaar en mooie trailer toch maar eens bekeken, bovendien leek het verhaal me wel leuk en interessant. Heb het boek nooit gelezen dus in dat opzicht kan ik het niet vergelijken. De film sloeg voor mij toch wat tegen. Ik snap zeker dat mensen dit een prachtfilm vinden, maar deze film is niet echt iets voor mij. het verloopt allemaal wat te langzaam. Ik zou de film al veel beter gevonden hebben als hij een halfuurtje minder lang duurde. Het begon na een tijd toch te vervelen, al vond ik het plot met het 2de verhaaltje wel nog een leuk extraatje. Op het acteerwerk kan ik niet veel slecht zeggen, dat was wel goed, al was dit niet het belangrijkste in deze film. Verhaal zelf is ook wel leuk maar het wordt allemaal te lang gerekt. Het beste aan deze film zijn natuurlijk de zeer prachtige natuurbeelden, de special effects en de mooie soundtrack. Film duurde te lang voor mij en is niet mijn favoriete genre, maar de film is zeker niet slecht en er zitten zeer mooie stukken bij.
3/5
***

Geweldige film die je van het begin helemaal meesleept....visueel een en al een groot feest.

Origineel script en tegelijkertijd ook goed uitgevoerd.

Goed acteerwerk van de hoofdrolspeler.........en een film die nog even na blijft zinderen na het bekijken ervan.

Aanrader.

De digitale krachtpatserij is niet altijd mooi maar wel indrukwekkend. De gebeurtenissen zijn spannend maar slepen wel wat te lang aan. De fabel, de boodschap dus, vind ik nogal stompzinnig.

De Bengaalse tijger is geweldig gedaan, de kleuren en de beelden zijn overrompelend, maar deze film is niet hoe ik het gelijknamige boek van Yann Martel heb ervaren, namelijk een ingenieus en spannend overlevingsverhaal. De belerende boodschap aan het begin duurde m.i. veel te lang. Wel heel goed vond ik de band tussen Pi en de tijger Parker; het moment dat de tijger wegloopt op het strand en zonder om te kijken verdwijnt in de jungle... snif, snif... Fisherman's Friends is er niks bij.

Inderdaad een zeer mooie en spannende film had m op de plank..sluit me aan bij de bovenstaanden

2 punten voor de special effects, want die zijn wel erg goed, ook al kan je soms wel heel duidelijk zien dat het allemaal cgi is.... voor de rest....gaaaaaap film....

Deze film krijgt van mij een hele dikke voldoende, maar zeker geen meesterwerk cijfer waard..

Dit is zo'n typische '' ik wil iets toffers met mijn leven doen'' film. In vergelijking met 'The Secret Life of Walter Mitty' is deze minder goed in dit type film.

Heel onrealistisch, maar ook heel magisch. Wel fijn dat deze film je eigen realiteit de vrije loop gaat. Het is alsof je naar iemands uitgewerkte droom aan het kijken bent, op een goede manier.

De computerbeelden zijn uitermate geweldig! Het acteerwerk mag er ook zeker wezen.

Al met al een goede film in zijn soort, maar nog geen meesterwerk.

Geweldige verhaal, geweldig in beeld gebracht, goed geluid mag ook wel, en vooral goede acteurs wat wil je nog meer voor z'n film.

Wondermooi verhaal met sterke visuals; een film die je van begin tot eind meesleurt (ook al is het aantal verschillende settings relatief beperkt; il faut le faire). Terechte Oscars

Wat is het toch met boekverfilmingen dat ze voelen als statische, uitleggerige samenvattingen van het oorspronkelijke bronmateriaal!? 'Life of Pi' (2012) moet het hebben van het bombastische CGI-spektakel waarmee de beelden uit het boek tot leven worden gebracht. Verder komt Ang Lee met te weinig ingenieuze vondsten om het moeilijk te verfilmen plot recht te doen. Zo zijn de passages met de oudere Pi en de romanschrijver tenenkrommend: middelmatig geacteerd en oninteressant. De eerste jeugdherinneringen tot aan de uiteindelijke schipbreuk zijn een weeïge aaneenschakeling van clichés over zingeving en de zoektocht naar religieuze betekenissen. Erg geforceerd en sentimenteel, en elk cliché over India wordt wel uit de kast getrokken om in de oriëntaalse verlangens te blijven voorzien.

Pas als Pi slachtoffer wordt van de schipbreuk komt de film eindelijk tot leven met enkele beklijvende visuele vondsten. Het hart van de film is dan ook de grensverleggende computeranimatie. Van de haartjes op de zoogdieren Richard Parker, de zebra, de hyena en de orang-oetang, tot aan de schitterende sfeershots van een ranke jongen die de sterrenhemel weerspiegeld ziet in het oceaanoppervlakte. Toch missen zelfs die passages de nuance en de rust om er meer uit te halen dan er nu is gebeurd. Of de hinderlijke voice-over tettert op de achtergrond hoe je elke emotie of psychologische ontwikkeling moet lezen. Of er worden onwaarschijnlijke hoeveelheden dieren op het scherm gekwakt om de actie erin te houden.

De grensverleggende computeranimatie ten spijt, maar de film blijft aan de vlakte door het gemakzuchtige formulewerk waarin het geheel is gegoten. Ang Lee had meer durf kunnen tonen in plaats van een overdadige, kitscherige stortvloed van indrukken; alsof het dezelfde achtbaanrit is als elke grote blockbuster van de laatste 10 jaar.

Ik treed je reactie over heel de lijn bij, Donkerwoud! Je score van 3 sterren verbaast me dan ook des te meer...

Ja, ik zat erover te dubben inderdaad. Maar ik ben vrij mild gestemd als iets in ieder geval wist te amuseren. Vond de film niet ergerlijk of echt irritant, eerder inwisselbaar. En die animatie is van een hoog niveau. Al moet ik bijvoorbeeld Jungle Book nog zien.

Animatie van hoog niveau... ja, dat zal wel, Donkerwoud, maar een film die het daarvan moet hebben, van het "technische", is gedoemd om binnen de kortste keren gedateerd te zijn. Daaraan herken je volgens mij de intrinsieke waarde van een film: wat is hij na twintig jaar nog meer dan een "interessant technisch-historisch tijdsdocument"? Misschien een bron van heerlijke nostalgische associates? Geen probleem op zich, maar eigenlijk niet de verdienste van de film zelf...

Met je eens, hoor. Deze film oogt nu al bij vlagen gedateerd terwijl hij nog geen vijf jaar oud is. Ergens jammer dat het technische wow-effect de norm geworden is in Hollywood.

Ben een fan van Ang Lee die zulke uiteenlopende verhalen en onderwerpen fantastisch in beeld bracht: Sense & Sensibility, The Ice Storm, Ride With The Devil, Brokeback Mountain. Deze doet me weinig. Zodra CGI in beeld is, verlies ik interesse. Hoe goed ook. Ondanks het aantrekkelijke, sprookjesachtige verhaal.

Gisteren driekwart herbekeken.... toch. Waardering wat opgehoogd. Was wat 'harsh' in de aanvankelijke beoordeling gebaseerd op eerdere viewing op TV. Had 'm indertijd in de bios moeten gaan zien, denk ik..

Lee probeert er vooral een visueel spektakel van te maken, wat vaak niet lukt door tegenvallende special effects, en heeft minder aandacht voor de personages. Het verhaal is sentimenteel maar als drama komt het totaal niet uit de verf. Het is lastig mee te leven; nooit komt de situatie als dreigend of uberhaupt als serieus over. Alsof ieder moment een wekker kan gaan en de hoofdrolspeler wakker wordt.

De flauwe verwikkelingen op de boot met die tijger net zo min grappig als spannend.

Voor de tweede maal bekeken en mening na eerste visie blijft zowat onveranderd : Cinematografisch een huzarenstukje, maar dat is dan ook zowat waar mijn appreciatie naar toe gaat. Voor de rest weinig plezier beleefd aan de godsdienstige overtuigingen en ingrepen in het verhaal. Uiteindelijk werkte het storend, maar gelukkig, zoals gezegd, visueel prachtig.

Het is de tweede keer dat ik deze film zie en nog steeds heb het gevoel dat ik weinig heb met deze film. Het eerste gedeelte van de film tot aan de schipbreuk is erg langdradig en geeft weinig toegevoegde waarde aan de film. Beter ware misschien geweest onmiddellijk te beginnen met de bootreis en met korte relevante flashbacks informatie te verschaffen over het waarom van de reis enz ...

Vanaf de schipbreuk begint de film pas echt met Pi en 4 overgebleven beesten waarvan de tijger uiteindelijk overblijft. Visueel is de film top, maar een film heeft meer nodig dan visuele effecten. De voice-over is soms te sterk aanwezig. Stel je voor dat Cast Away met Tom Hanks bulkte van zijn voice-over. Om horendol van te worden. Soms moet je je ogen en je interpretatie het werk laten doen ...

Het idee dat beide verhalen een metafoor zijn is een interessant gegeven. Ik heb het gevoel dat de film te veel balanceert tussen 'magie' aan de ene kant en 'fantasy' aan de andere kant die uiteindelijk overhelt naar onrealistisch. Het acteerwerk was prima en de relatie tussen Pi en de tijger was niet te melig en werd goed opgebouwd.

Degelijke film kortom, geen meesterwerk, wel meer van verwacht. Daarom een voldoende met 3,0*.

Gaat al richting de 4*...

Kan me volledig vinden in de recensie van Donkerwoud. Life of Pi is edelkitsch. Blij dat ik deze hype indertijd heb overgeslagen. Het eerste deel van de Hobbit is achteraf de juiste bioscoopkeuze gebleken.

Life of Pi was enkele jaren geleden een van de meest 'gehypede' films en nog steeds hoor je eigenlijk niets anders als 'prachtig' als mensen het over de film hebben. Nu de hype eindelijk over is moest ik dat ook eens gaan zien.

Piscine Patel is een jongen uit het voormalig-Franse gedeelte van India. Zijn vader rund een dierentuin en is een overtuigt atheïst. Piscine geloofd echter zowel in het Hindoeïsme, het Christendom als de Islam. Op jonge leeftijd leert zijn vader hem een harde les, tijgers zijn geen vrienden. Jaren later moet de familie Patel verhuizen naar Canada omdat de dieren in India niets meer opbrengen. Onderweg wordt hun schip overvalleen door een storm en alleen Piscine blijft over op een sloep, samen met... een Bengaalse tijger.

Laten we beginnen met het voor de hand liggende. Mooi zijn de beelden zeker, dat valt niet te ontkennen. Maar net zoals bij Sense and Sensibility - een eerdere film van regisseur Ang Lee - is het wel mooi wat er op de beelden staat, maar de compositie is erg nietszeggend in vrijwel ieder shot en dat terwijl je in een film met zoveel digitale effecten juist alle gelegenheid hebt tot moeilijke composities. De cinematografie van Claudio Miranda vond ik niet erg bijzonder en zeker niet Oscar-waardig. Een probleem hiermee was ook het continu wisselende aspect ratio en het feit dat de film overduidelijk bedoeld is voor 3D en Imax-bioscopen (waar compositie er ook nauwelijks toe doet).

Ook vond ik de film heel erg artificieel aanvoelen. Dat komt natuurlijk ook omdat vrijwel alles digitaal is gedaan. Opzich zien de effecten er niet slecht uit en sommige dingen waren zelfs heel erg goed gelukt. Zo vond ik de tijger nog best overtuigend en was ik bovendien erg blij om me geen zorgen te hoeven maken over dierenmishandeling omdat toch wel duidelijk was dat alle dieren nep waren in de betreffende scènes. Soms maakt de film het echter net wat te bont en doen dingen meer aan Fantasy denken dan aan de realiteit. Vooral het oplichten van zeedieren lijkt mij engsinds overdreven en puur gedaan voor esthetische doeleinden. Een groot nadeel van al die aandacht voor de technieken die toen het allernieuwst waren is dat de film nu (slechts 6 jaar later) al behoorlijk gedateerd aanvoelt op sommige momenten. Met name de stukken onderwater en acties met dieren waren heel duidelijk CGI.

Vind ik Life of Pi dan een slechte film? Nee, dat zeker niet. Ik vind het wel een overgewaardeerde film die veel beter geweest zou zijn als er meer aandacht was besteed aan het verhaal en de cinematografie en minder aan de techniek. Maar zoals de film nu is vond ik hem wel erg vermakelijk. Op de (vrij storende) sprongen tussen de oude Pi en de schipbreak na (dit haalde de spanning er namelijk ook nogal uit) vond ik het verhaal al best aardig. Met name aandoenlijk hoe de jongen met de tijger leert om te gaan op zee en de twee een soort van wederzijds respect krijgen. Ook een goede toevoeging was het dubbelzinnige einde waarin je gaat twijfelen welke versie van het verhaal nou werkelijk is gebeurd. Achteraf krijg je ook door dat er heel veel verwijzingen in de film zitten naar beide mogelijkheden.

Al met al dus een vermakelijke film, die een klein beetje overschat werd destijds.

Was ok de film , maar meer ook niet .

Gewoon mooi.

Life of Pi moet het niet hebben van een diepzinnig verhaal of scherpe dialogen. Dat kun je ook moeilijk verwachten van een film over de relatie van een jongen met zijn tijger, maar dat even terzijde.

Ang Lee heeft duidelijk maar één doel voor ogen: de kijker een geweldige visuele ervaring bezorgen. En daar slaagt hij ook grotendeels in. Bij momenten word je echt getrakteerd op majestueuze, feeërieke beelden. De film bevat ook flink wat spektakel. Naast de schipbreukscène in Life of Pi lijkt het laatste uur van Titanic wel een ontspannende belevenis. Om maar te zeggen: Lee weet wel raad met een actiescène.

En toch zat ik niet echt aan het scherm gekluisterd. Ligt het aan het over-the-top verhaal? Of aan de nogal kitscherige speciale effecten? Ik denk dat Ang Lee bij momenten net iets te hard probeert. Maar een mooie film is het dus zeker 3,5*

Mooi.

Een aangename film dit die me behoorlijk positief heeft verrast. Het verhaal vond ik al best interessant om eventjes te volgen. Het begint dan wat traag, eenmaal in het midden komt de film volop in gang en gaat het ook nog lekker door.

Dat je zo'n mooie sympathie kan krijgen voor een tijger zegt eigenlijk al genoeg, vooral aan het einde gaat het verhaal je ook echt pakken. De film ziet er prachtig uit, het verhaal is boeiend al kan je niet zeggen dat het nu allemaal briljant is.

Sharma speelt soms wel wat overdreven maar doet het in het algemeen keurig. De film besteed veel detail aan de cultuur en de sfeer is vrij warm maar tegelijkertijd ook koud. Ik vond het een behoorlijk goede film, die absoluut tot mijn favorieten behoort.

Na herziening vele jaren later, zie je toch hoe de film verouderd is. De verteller is een interview met Pi, wat toch wel goedkoop overkomt. De scènes met de jongen in het eerste uur zijn op zich niet slecht, maar missen de creativiteit en de kleurrijke beelden waar deze film vooral mee wil scoren. Het is pas rond de 55e minuut dat we visueel verrast worden. Qua verhaal is het geheel ook niet zo bijzonder.

De film kent genoeg troeven om er van te kunnen genieten, maar een topfilm is het zeker niet. Iets meer pit mocht wel, reduceer de interviewscènes en leg de focus meer op het de avontuurlijke bootreis. De film mag iets korter.