Carrie (1976)

Behoorlijk verouderd. Dat begon al in die vroege scène in de doucheruimte met dat schreeuwerige overdreven acteerwerk. Dat komt de film eigenlijk nooit meer boven. Camerawerk en fotografie zijn nog wel oké en die dansscène op het bal is best mooi en teder, maar als horror/mystery mislukt en door het gedateerde spel ook geen film die voor mij overtuigt. Dan heeft De Palma de jaren erna toch behoorlijk snel bijgeleerd. 2,5*.

Fantastische film. Carrie is duidelijk een product van haar tijd en op die manier een beetje gedateerd, maar dat bedoel ik geenszins in de slechte zin van het woord. Het is typisch jaren '70 in al haar grauwheid, en ook dat hele highschool-sfeertje wordt gekenmerkt door een sfeer die tegenwoordig niet meer bestaat. Maar dat werkt juist in het voordeel van de film, want dat plaatst elk ander element dat enigszins gedateerd zou kunnen overkomen, in een duidelijk kader. Die acteerprestatie van Trevolta kan er eigenlijk echt niet mee door, maar het past in het geheel. De Palma heeft in ieder geval een rotsvaste, duidelijke visie en je hebt ook wel echt het gevoel dat hij die visie heeft kunnen doordrukken. Visueel en esthetisch een prachtige film, met momenten bijna irreëel en mystiek overkomend (zoals de openingsscène in de douche, of natuurlijk alles wat er zich op het bal afspeelt.) Het kleurgebruik is diep en helder en veelvuldig rood, zoals een Giallo-film soms. Sissy Spacek is een tour de force als Carrie; wat een kwetsbare, innemende en krachtige invulling van een best moeilijke rol. Of in ieder geval een rol die in de verkeerde handen heel snel over the top zou kunnen gaan en belachelijk zou overkomen. Maar wanneer Carrie het bloed over zich heen krijgt op het bal, en de hel losbarst, voel je tegelijkertijd angst, ontzag en ook een diepe tragiek en medelijden. Het is in ieder geval een horrorfilm met héél veel subtext: pesten, eigenheid maar tegelijkertijd toch ook aanvaard willen worden door de massa, ontluikende vrouwelijkheid en volwassenheid, katholicisme, religie en indoctrinatie. Ik kan doorgaan, het zit er allemaal in, en vooral op een heel naturelle en logische manier. Alles dient een functioneel doel, en de film heeft nauwelijks een grammetje vet.

En die tergend trage en lange opbouw richting het grote drama op het bal is op en top De Palma. Fantastisch camerawerk, nagelbijtende spanningsopbouw, alle hoeken en perspectieven die betrokken worden.. Het is paradoxaal gezien bijna een opluchting wanneer de emmer bloed op Carrie valt. Maar een lange opbouw naar het onvermijdelijke is wel echt De Palma's sterkste punt. Het kwartier hierna gaat behoorlijk hard los, en daarna is de film vrij snel over. Opnieuw niet negatief bedoeld. Het is allemaal optimaal functioneel. Enkel die allerlaatste scène vind ik misschien een tikkeltje minder, wanneer Carrie's hand uit de grond omhoogkomt. Een beetje té pulp-achtig, weggelopen uit een Friday The 13th-film. Maar goed, het mag nauwelijks een smetje genoemd worden.

Ik vind het oprecht één van de betere horrorfilms ooit gemaakt eigenlijk, en persoonlijk ook De Palma's beste. 4.5*.

Na meer dan 25 j nog een keer herzien n.a.v. een mooie heruitgave op vinyl van de soundtrack van Pino Donaggio. Nog veel beter dan ik mij kon herinneren. Brian De Palma staat hier nog redelijk aan het begin van zijn carrière maar hier scheert hij toch al een hoge top. Visueel en regiematig wordt het allemaal met bravoure (in zijn trademark stijl) en toch gebalanceerd gebracht.

De casting had niet beter kunnen zijn dan wat we hier te zien krijgen. Natuurlijk voorop met Sissy Spacek in de rol van haar leven. Ze was 25 op het moment dat ze de zeventienjarige Carrie speelde. Piper Laurie als mom is ook een voltreffer. De achtergrond van haar godsdienstwaan is helemaal niet gek in een land waar wel wat religieuze gekte aanwezig is.

Het verhaal is natuurlijk overbekend - een enorme klassieker van Stephen King die ik zelf als tiener gelezen heb alvorens de film te zien - maar het blijft toch indruk maken op mij. Je weet wat er staat te gebeuren op die prom night en toch is de spanning à la Hitchcock te snijden. De prom night scene is toch wel één van de beroemdste filmscenes ooit. En ook het naspel met de moeder mag er nog zijn, was ik al vergeten eigenlijk.

Een onverwoestbare horror classic én de ultieme prom night movie.

Een van de minste Stephen King verfilmingen die ik heb gezien. Vind het wat gedateerd en qua acteerwerk - met uitzondering van Sissy Spacek die een behoorlijke rol neerzet - niet al te best. Meerdere acteurs zitten tegen overacting aan of acteren ronduit zwak. Qua plot ook niet het meest boeiende of spannende verhaal. De scène op het bal is op zich wel de moeite waard, maar daarmee had het ook wel mogen eindigen. Wat erna komt voelt nogal overbodig aan.

Deze ga ik toch even opwaarderen. Bijna 10 jaar geleden voor het eerst gezien en hij stond me bij als 'leuk, maar niet meer dan dat'. Nu wil ik zeker in de maand oktober nog wel eens wat horrorklassiekers de revue laten passeren en zodoende kwam ik opnieuw bij Carrie uit. Ik vind de film nog steeds niet perfect, maar wat mij deze keer wel heel erg opviel was de beklemmende sfeer. Die is al aanwezig tijdens de eerste scène in de kleedkamer: de langzame beelden, de onheilspellende muziek... en ja, ook de naakte dames, hebben mijns inziens meerwaarde. Het voelt hierdoor gelijk echt en alsof er iets op een ongewenst moment op de loer ligt. Wat dat betreft mooi dat dit soort scènes nog in Hollywood-films konden destijds, want het voegt wel degelijk wat toe.

Sissy Spacek is wellicht in het begin af en toe wat extreem in haar acteren, maar op andere momenten slaagt ze er heel goed in om een gekweld en kwetsbaar meisje neer te zetten. Ook de beruchte ommekeer komt geslaagd uit de verf. Daarnaast natuurlijk een compliment voor Piper Laurie: wat een intimiderend personage zet ze neer, zowel tijdens de rustige als de fysieke momenten. De overige bijrollen worden ook goed ingevuld. De pestkoppen liggen er wellicht eveneens een beetje te dik bovenop, maar tegelijkertijd voelen ze niet als complete karikaturen. Ik kreeg wel de indruk naar echte middelbare scholieren te zitten kijken. Verder is het ook genieten van het verloop van de film. De opbouw naar het vernederende moment is bij vlagen zenuwslopend en erg goed gedaan. Het is knap dat de film nog zo goed weet te leveren tijdens en direct na dat moment. Het voelt allemaal tamelijk iconisch.

Echt 'eng' wil ik het niet gelijk noemen, maar wel zeer onbehaaglijk en daarmee dus gelijk een stuk enger dan het gros van wat er tegenwoordig in dit genre uitgebracht wordt. Carrie moet je kijken voor de sfeer, want die is echt fantastisch. De vorige keer zag ik het kennelijk iets nuchterder allemaal, maar ik was positief verrast door deze herziening. Verhoging met een volledige ster vind ik dan ook gepast.

4*