menu

The Perks of Being a Wallflower (2012)

mijn stem
3,73 (1969)
1969 stemmen

Verenigde Staten
Drama / Romantiek
103 minuten

geregisseerd door Stephen Chbosky
met Logan Lerman, Emma Watson en Ezra Miller

Charlie (Logan Lerman) is een teruggetrokken, impopulaire tiener en zijn sociaal onaangepaste karakter zorgt ervoor dat hij een muurbloempje blijft. Hij probeert op zijn eigen manier vat te krijgen op de wereld van dates, familiedrama’s, seks en drugs. Gelukkig heeft hij vrienden die hem hier af en toe bij helpen.

TRAILER

https://www.youtube.com/watch?v=aF90AQHEWKU

Wanneer je deze, als ook andere ingevoegde media op de site wilt zien, dan moet je hier even toestemming voor geven.

Met het tonen hiervan wordt er mogelijk door een andere partij cookies geplaatst en/of wordt je ip-adres geregistreerd, zonder dat MovieMeter hier invloed op heeft. Lees ons privacybeleid voor meer informatie over hoe MovieMeter met je privacy omgaat.

zoeken in:
avatar van cordiacovens
4,5
The Perks of being a wallflower,

deze film combineert vele aspecten van film op een subtiele en leuke manier.
De hoofdpersoon heeft een zwaar drama en eigenlijk ook een groot persoonlijk probleem ( echt enorm sterk gespeeld door Logan Lerman), dit word duidelijk naar voren gebracht maar het word niet geforceerd. daarnaast voegen andere karakters veel toe aan de film, de humor is subtiel en slim en niet te in your face. Ezra Miller vond ik ook erg goed en Emma Watson hield zich hierin prima staande. De regisseur/Schrijver van het boek heeft hier een prima film van gemaakt. ik kan erg goed begrijpen dat hij zijn boek zelf wild verfilmen, want er is een erg goede film uitgekomen.
Ook visueel is het best aardig gedaan, vrij standaard maar het ziet er goed uit en is geloofwaardig.

Als coming of age film vond ik deze film erg geslaagd, acteerprestaties zijn erg sterk en ik vind het een erg goed verhaal, wat op een luchtige, toch emotionele manier wordt verteld.

avatar van brawljeff
4,5
Wat een prachtige film. The Perks of Being a Wallflower had humor als drama en verveelde geen moment. De film zat vol met acteertalent waar we het in de toekomst mee moeten doen. Logan Lerman (3:10 to Yuma) en Emma Watson (Harry Potter) kende van een aantal simpele rolletjes, maar lieten hier zeken hun A-game zien. Ezra Miller had al een toprol in 'We Need To Talk About Kevin' en liet ook hier weer zijn talent voor acteren zien. Echt een film voor iedereen. Ben benieuwd naar Watson en Lerman's volgende samenwerking in Darren Aronofsky's 'Noah.'

avatar van wwelover
4,5
Wauw, wat een schitterende film. Ik heb dan weliswaar een zwak voor indie coming of age films, maar had niet verwacht dat het zo'n mooie film zou zijn. Vaak aangrijpend, soms lief en ook geregeld grappig. Schitterend gefilmd, hele goede muziek en een knap staaltje acteerwerk van iedereen. En Emma Watson liet het al zien in 'My Week with Marilyn', maar ben nu echt verliefd geworden op haar. Denk niet dat zij erg last gaat hebben van haar Harry Potter verleden.

4.5*

avatar van sinterklaas
4,0
Behoorlijk sterke film. Erg goed opgebouwd met ook een best ziek onderwerp. Alles begint als een teeny film, waarin we kennis maken met de outsider Charlie, die maar moeilijk ergens geaccepteerd kan worden en het pispaaltje van de klas is, maar ondertussen wel erg slim is, en met sterke argumenten wel iemand onderuit kan halen. Uiteindelijk maakt ie kennis met een ander groepje outsiders die hem helemaal in de groep accepteren en waarin hij kennis maakt met het leven van feesten, sex, drugs en rock en roll. Ok, dit klinkt allemaal erg standaard, maar dat is Wallflower absoluut niet. Zeker wanneer Charlie dingen blijkt te doen in een black out, en dus aan een vorm van dissocatie lijd. Dat onderwerp begint nog vrij onschuldig, maar het einde is wel erg ongemakkelijk. Dissocatie krijg je natuurlijk door seksueel misbruik, en uiteindelijk veranderd de film ook in een soort moordverhaal aangezien Charlie er langzamerhand ook achterkomt dat hij zijn tante heeft vermoord die de dader was. Dat was dus iets wat hij al die tijd wegstopte. Charlie voelde dus als het ware dat er iets niet goed zat maar in de film word dat nog mooi verborgen gehouden en langzamerhand komt de waarheid dichterbij. Behoorlijk overtreffend.

De opbouw is ook erg mooi en het is ook precies zo'n stijl wat ik graag in comming of age films zie. Een beetje een sfeertje wat Gus van Sant ook gebruikt. De muziekkeuze was fenomenaal en we krijgen lekker allemaal oldies te horen: Sonic Youth, David Bowie, The Smiths, Smashing Pumpkins etc. En dat maakt het toch weer tot een erg boeiende tienerfilm die ook wel een beetje in de categorie van Van Sant valt en The Butterfly Effect.

4,0*

3,0
Hier had ik na de lovende verhalen meer van verwacht. Charlie en z’n vrienden, allen zeer herkenbare stereotypen van de middelbare school, zijn zoals alle middelbare scholieren natuurlijk erg veel met zichzelf bezig, maar hun commentaar en gesprekken vond ik hier wel érg self-conscious en bedacht. Meer het werk van een schrijver dan van jongeren zelf, zeg maar. Ik denk dat het daardoor niet goed lukte om met ze te identificeren en mee te leven, waarbij de personages soms ook een beetje op m’n zenuwen werkten. Desondanks toch een sfeervol filmpje waar je verder weinig op tegen kunt hebben.

3*

4,5
Overdonderd door het prachtige The Perks of Being a Wallflower. Een zeldzaam mooi drama over het eerste highschool jaar van Charlie. Logan Lerman vertolkt de rol van Charlie en doet dat met verve. Toch wordt Lerman zelfs nog overtroffen door de twee andere hoofdrolspelers. Emma Watson en Ezra Miller maken grote indruk en het moet gek lopen willen we niet nog heel veel van deze twee talenten gaan horen.

Toch is The Perks of Being a Wallflower meer dan goed acteerwerk. Zo is er de heerlijke soundtrack maar ook het ijzersterke scenario mag er zijn. Regisseur en schrijver Stephen Chbosky forceert bovendien nergens en maakt daardoor van The Perks of Being a Wallflower een film die varieert tussen aangrijpend en grappig en tussen lief en ongemakkelijk.

Dat ongemakkelijke zit hem vooral in de ondertoon die de film bevat. Steeds voel je dat er ergens iets niet helemaal pluis is, maar je vinger er op leggen lukt steeds net niet. Het is de combinatie tussen dat ongemakkelijke gevoel, het bij vlagen aangrijpende verhaal en de heerlijke humor die van The Perks of Being a Wallflower een van de mooiste en beste films van 2012 maken.

avatar van Naomi Watts
2,5
Tegenvaller. Het is weer december en is het dus even een inhaalslagje maken omdat het straks lijstjestijd is. Naar het filmhuis was verplicht, want Calvé kon me nog niets fatsoenlijks bieden.


Laat ik maar beginnen met het positieve en dat zijn Lerman en vooral Miller maar daar houdt het wel op. Ik ben geen liefhebber van binnen de lijntjes kleurende coming of age drama's. Die grossieren in stereotypering (ik snap dat de doelgroep zich beter kan vereenzelvigen met een perfect socially awkward reject maar het begint mij steeds meer tegen te staan), ik sta daar veel te ver vanaf. Waardoor ik lastig me kan inleven, en dat is wel een must bij dit subgenre. Ook qua personages en hun uitdieping en dialogen is het allemaal erg geforceerd gekunsteld.


Bij dit subgenre zie ik graag rauw realisme, en daar staat deze Perks haaks op. Vooral omdat ik na Perks het Servische Klip zag die wel op mijn behoeftes inspeelt komt het euvel van Perks toch wel overduidelijk aan de oppervlakte. Dat het uiteindelijk verzandt in een moordplotje vind ik helemaal onaangenaam opvallend.


Geen rauw, oprecht en mooi coming of age drama maar vooral erg gekunsteld, stereotyperend en clichematig. Ik snap wel dat er mee weggelopen wordt maar voldoen niet aan mijn coming of age preferenties. Film geef ik iets teveel maar dat is te danken aan Miller, wat is hij goed. Erg zin in Afterschool, die lijkt mij wel in mijn straatje te passen.

4,0
TMP
Prima film over het eerste highschool jaar van een introverte tiener. Naarmate het verhaal langer duurt, blijkt er echter meer achter Charlie te schuilen, dan je in eerste instantie zou denken. Prima acteerwerk van Logan Lerman die het hoofdpersonage uitstekend neerzet. Ook Emma Watson doet het erg goed, de eerste keer dat ik haar buiten de Harry Potter-films in actie zie. Uitstekende soundtrack, het dansen op 'Come on Eileen' was zelfs een van de beste scenes. Sfeervolle en boeiende film, zeker de moeite waard.

avatar van david bohm
2,5
Redelijke film over Charlie, een tiener met een aantal in meer of mindere mate ernstige issues die aansluiting vindt bij een groepje alternatieve leerlingen en een band opbouwt met zijn leraar Engels.

De film is zeker niet subtiel en dat is jammer, een aantal scènes zijn erg dik aangezet, haast theatraal heb er nu even geen ander woord voor. Acteerwerk is in orde en ook de muziek is oké. Maar het is geen film die ik zal aanraden.

avatar van mjk87
4,5
Tieners die Teen Age Riot luisteren en daar op los gaan – soms lijkt dat alleen in film te kunnen. Althans, mijn vrienden luisteren troep of ze luisteren überhaupt niets maar zeker niet dit. Wellicht dat ik daarom dit soort films ook wel kan waarderen.

In de stijl van wel meer Coming of Age films uit de jaren 80 van Hughes - maar ook zeker een Diner of American Graffiti - is dit op het oog niet eens zozeer een heel bijzondere film. Wederom een prent waarin niet zozeer de plot voorop staat, maar wel de ontwikkeling van de hoofdpersoon en de schets in het algemeen van het leven van jongeren op de drempel van hun toekomst. Dit is overduidelijk ook geen High Schoolfilm, dat meer draait om het leuke leven en de school en de grappen die men met elkaar uithaalt zoals American Pie. Nee, dit is een film die tieners als volwaardige volwassen personen ziet, die hun problemen serieus neemt en dat heel eerlijk durft te tonen. Maar wat deze film voorheeft op sommige andere is dat deze film mij echt wist te raken met goed geschreven personages en enkele prachtige scènes.

We volgen een jaar van het leven van de jonge Charlie die duidelijk niet helemaal goed in zijn vel zit en ook geen vrienden heeft. Enkele shots, uitzoomend terwijl hij alleen zit, zijn dan ook erg tekenend daarvoor. Dan ontmoet hij zomaar wat mensen waarin hij zich thuis voelt en vanaf dat moment zijn er wel verhaalontwikkelingen, maar telt dat enkel als motor om de personages te laten leven. Problemen die men 50 jaar terug had, in de jaren 80 en ook nu nog. Door prima spel van alle drie en vooral van Ezra Miller leven ze echt en voel je mee met pijn, angst en verdriet. Sowieso zijn de dialogen levensecht. Geen mooipraterij of gekunstelde dialogen, maar rauwe teksten die ik ook zou kunnen zeggen.
Dan helpt verder ook mee dat de spelers redelijke tijdloos eruit zien. Het verhaal speelt zich overduidelijk eind jaren 80 af, met lp’s, cassettebandjes en grote telefoons maar enkel Mr. Anderson lijkt rechtstreeks uit die tijd te zijn weggelopen. Ik dacht steeds aan die man uit The Wave in ieder geval. (Ook aan Hugo Weaving met zijn zonnebril, maar dan zou niemand meer Mr. Anderson mogen heten.) Ook de muziek helpt mee. Sowieso is er een heerlijke muziekkeuze (Come on Eileen bij die dansscène, de muziek bij een snelle montagesequence op school die doet denken aan het betere werk van Scorsese, Pavement en Bowie) die ook perfect bij het tijdsbeeld past maar die je toch ook altijd kan draaien, anders dan pakweg Wham of die muziek uit Back to the Future die echt vintage 80’s zijn.

Visueel is de film aardig. Vaak rustige beelden met mooie symmetrische shots in de Diners. Soms zien beelden er wat goedkoop uit, zeker in het daglicht, maar dat lijkt eerder een verwijzing naar die goedkoop uitziende films van de jaren 80. Kijk naar beelden van The Breakfast Club of The Wave en je ziet de overeenkomsten. Nachtscènes zijn dan weer veel warmer met mooie belichting, dus het mooie kan wel. Hoogtepunt is wel de tunnelscène, hoe ze met die muziek van Bowie zo dat licht inrijden. Schitterend. Ook de scène van de eerste kus was erg mooi, gebracht zonder opschmuck maar daardoor wel een heel fijn en plezierig kijkmoment. En ten slotte het vervagen van achtergrondgeluid als Emma Watson haar cadeautje heeft uitgepakt werkt wonderbaarlijk goed. Niet per se origineel, maar wel perfect afgekeken en gemaakt dan. De montage was verder prima, met soms mooie overgangen- zeker aan het eind van een rood-geel verlichte kamer zo naar een helblauwe hemel. Prachtig contrast. Het is eigenlijk de eerste film van Chbosky maar hij weet wel verdomd goed hoe hij een film vakkundig in elkaar moet zetten.

Al met al een film met het hart op de juiste plaats. Goed spel, uitstekende regie, prima script en heerlijke muziek. Een tijd geleden dat een film mij zo wist te raken. Zeker 4,5*, dat wellicht bij een tweede kijkbeurt de topscore krijgt. En voor nu de nummer 1 voor 2012.

4,0
Ik heb deze in het buiteland in de bioscoop gezien en ik vond hem erg mooi. Goed acteerwerk en het verhaal wist me te raken.

avatar van euroshopper
3,5
Apster schreef:
(ja, ze zijn weer fan van The Smiths). Vreemd dat ze een nummer van Bowie dan weer niet kennen.

4*


Dit vond ik ook heel vreemd. Ik heb geen overweldigende muziekkennis, maar die kon ik ook nog wel bedenken. En dat terwijl dat nummer van Bowie al minstens 10 jaar uit had moeten zijn tegen die tijd en ook zeker geen onbekend nummer zou zijn geweest.

Dit is overigens ook een van mijn bezwaren tegen de film. Soms voelt het een beetje als pretentieus 'namedropping', inspelend op de huidige hipster-hype om zieltjes te scoren. Terwijl de film genoeg in zijn mars heeft om ook zonder dit interessant genoeg te zijn. De emotionele bagage die de karakters hebben weet je aardig mee te slepen in de film en daarnaast heb ik een zwak voor dit soort high-school drama's. En met Emma Watson in een film hoor je mij sowieso niet klagen. Ik denk dat ik toch minstens 50 keer opnieuw verliefd ben geworden. Ondanks zijn opzichtig tranentrekken was ook het einde erg mooi.

avatar van stinissen
4,5
stinissen (crew)
Prachtig en warm coming of age drama met werkelijk uitmuntende acteer prestaties en een dito cast. Logan Lerman komt zeer geloofwaardig over als de beschadigde tiener Charlie . Emma Watson als Sam was ook geniaal en zorgt samen met Mae Whitman ( Deze week nog gezien in de The Factory (2011) ) voor het vrouwelijke schoon. Ook Ezra Miller als de homofiele jongen Patrick was zeer indrukwekkend en ik voorspel hem een gouden toekomst. Verder zat het met de bijrollen ook goed met o.a. Paul Rudd , Dylan McDermott en Kate Walsh. de soundtrack van deze film was geniaal en laat ons tijdens de film genieten van al dat moois , kortom een echte aanrader

avatar van AGE-411
3,5
Bwa, tienerdrama’tje.

Had er eigenlijk weinig zin in, en het eerste half uur stijgt eigenlijk helemaal niet boven het gemiddelde uit. Het zit vol met de gebruikelijke cliché’s die je wel kan verwachten in dit soort luchtige films. (Oa het hele eerstjaars-gedoe.).
En hoewel de verhaaltjes ook vrij standaard zijn (eerst liefje, eerste keer seks, blauwtje lopen, …), wordt de toon wel net iets serieuzer, en begin je je als kijker ook af te vragen wat dat is met die tante van hem. De film wordt hoe langer, hoe meer beklijvender.
Het was misschien ook de bedoeling om het te doen overglijden van een 13-in-een-dozijn tienerfilmpje naar een doodserieus drama? Men is er alleszins in geslaagd.

Achteraf gezien is het personage van Charlie veel zwaarder dan je op voorhand kan vermoeden. En ik had het misbruik van z’n tante echt niet zien aankomen. Bovendien wacht men echt tot op het laatste om z’n psychische problemen (die te verklaren zijn aan het misbruik) op de voorgrond te laten treden. Daarom heb je de hele film het gevoel dat er ‘iets’ is dat sluimert onder het gelukkig ogend personage van Charlie. Slechts zelden wordt er eens een hint gegeven van wat er scheelt, waardoor je nog curieuzer wordt naar de uitkomst.
Achteraf blijkt dat z’n aanvankelijke bewondering voor z’n tante voort komt uit z’n schuldgevoel (“I Killed Her”). Hij had namelijk gehoopt dat er iets ergs zou gebeuren met haar.


We krijgen evenwel geen diepgang in alle personages. Ik had liever nog wat meer achtergrondinformatie gekregen over de relatie tussen Patrick en z’n stiefzus. Je wordt niet zomaar iemands stiefbroer, en ik vermoed dat er ook binnen die familie wel wat te vertellen valt.

Ezra Miller’s personage (Patrick) krijgt wel voldoende diepgang, en fungeert in deze film een beetje als de excuus-homo, die in films als deze gewoon verplichte kost zijn. (Hoewel ze niets aan het verhaal bijdragen). Dit subplotje bulkte een beetje van de voorspelbaarheid en de cliché’s, maar ach, het was best geinig en ging niet prompt in beeld komen. Storend was het dus niet.


Opvallend dat er jonge acteurs worden gebruikt. Geen 30igers die men met wat make-up terug 18 doet lijken. En dat ze het goed en geloofwaardig doen is wel duidelijk.

Ik hoop dat het voor hen een doorbraak is (en voor Emma Watson: ik hoop dat dit bij draagt om haar Harry-Potter imago af te werpen). Ik zie dat zowel Watson als Lerman in Noah (2014) gaan meespelen. Ik had die film al aangeduid, maar wist er eigenlijk niets van. Bij deze hebben we dan weer 2 redenen om er naar uit te kijken.


Het is niet enkel de combinatie verhaal + acteurs die voor het vuurwerk zorgt. De film is prima in beeld gebracht (Met de meesterlijke tunnel-scène, waar binnen een paar jaar nog over spreekt). De muziek maakt het hele plaatje compleet.

BTW; kinderen die serieus in muziek geïnteresseerd zijn en “Heroes” niet kennen?
Edit: ik zie dat dat hier in dit topic al voorbij kwam..

Klein minpuntje: De film leek hier en daar nogal ‘goedkoop’. Bij de scéne in de sneeuw is het zelfs duidelijk dat kunstsneeuw zelfs te duur was, en men dus aangewezen was op het gebruik van een soort poeder. Het lijkt echt nergens op. (Wat brandblussers leeggespoten?)

Een sterk, maar ondergewaardeerd filmpje. Raar dat ik hier niets over vernomen had tot iemand gisteren zei: “deze moet je zien”.
3,5* (Maar ik neig naar hoger)

avatar van Elineloves
4,0
Gekeken n.a.v. de recensie van Drs. DAJA (2012 top 10 lijstje).

Blij dat ik het gedaan heb. Het was lief. En mooi. Dit vooral door de geweldige en overtuigende cast, jeetje wat leefde ik met ze mee en ik genoot er van ze te leren kennen. Met name Ezra Miller is er eentje die ik in de gaten moet gaan houden. Hij heeft iets, zijn hele voorkomen trekt mijn aandacht al. Ook 'Hermelien' (Ik blijf haar toch zo zien, kwam er moeilijk los van) heeft me in positieve zin weten te verbazen. Wat een leuk meisje is dat toch! Charlie was nieuw voor me en ik moest er even aan wennen, maar ook hij wist uiteindelijk mijn interesse te krijgen.

De bijrollen: TOF! Paul Rudd met zijn gesprekken met Charlie en Dylan McDermott en Kate Walsh als ouders.. Jawel, goede keuzes. Dat maakte me wel blij, dat iedereen zo goed bij elkaar leek te passen. Er was duidelijk sprake van chemie en dit maakte de sfeer nog beter. Geweldige muziek, mooi gefilmd en het verhaal was interessant en bleef zich 'ontwikkelen' tot aan het eind.

I'm impressed!

avatar van Genre
4,5
Prachtige film met een uitstekende cast. Ezra miller steelde de show terwijl Logan Lerman me enorm verraste met deze film, Emma Watson deed het ook zeer goed en bewees dat ze een goede carrière buiten Potter zal hebben. De film mocht misschien een beetje sneller maar hij bleef continu interessant. De film had ook enkele enorm grappig scènes en verder was de cafetaria scene vrij intens.

4,5/5

avatar van LOTR-lover
4,0
Wow, zo nu en dan word je verrast door een film. The Perks of Being a Wallflower deed dat bij mij. Een heerlijke feelgood film, ondanks de vele zware thema's (misbruik, homofilie, huiselijk geweld, verslaving) die behandeld worden. Het word echter allemaal vrij luchtig gebracht en daardoor is het makkelijk te verteren materiaal. De cast is uitstekend, stuk voor stuk personages om mee mee te leven. Absoluut een aanrader deze film!

4*

avatar van Ajax&Litmanen1
4,0
Sterk coming of age drama over de opgroeiende highschool scholier Charlie, die een pijnlijk verleden bij zich draagt en ook in het heden genoeg tegenslag kent. Normaal ben ik niet echt van coming of age films, maar zo af en toe zit er wel een erg goede tussen. Dit is zo'n positieve verrassing. Wat begint als een wat standaard highschool drama gaat richting het einde toch wel een stuk dieper. Het deed de film goed dat er vrij veel serieuze en volwassen thema's aangesneden worden. Misschien zelfs wel wat teveel. Homofilie, zelfdoding, misbruik, geweld in huiselijke kring, een nieuwe levensfase in gaan etc. Er komt veel voorbij. Gelukkig wordt alles wel voldoende uitgewerkt.

De beste rol vond ik duidelijk gespeeld worden door Emma Watson (wordt wel tijd dat ze weer haar mooie lange haren terug neemt zoals in de Harry Potter reeks), die naast een mooie vrouw gewoon een prima actrice is. Ze kan heel wat meer dan tovenaarsmeisje spelen. Logan Lerman zet een wisselende rol neer als Charlie. Bij vlagen heel sterk, maar het zag er af en toe ook wel wat knullig uit.

Het is ieder geval een dikke aanrader geworden. Er zitten trouwens best wel een stel pijnlijke scènes in de film. Charlie die bij een spelletje de verkeerde zoent bijvoorbeeld. Zulke stukken geven de film wel een meerwaarde.

4*

avatar van ArnoldusK
4,0
Sterk emotioneel geladen film die mede door de aanwezigheid van het samenspel tussen muziek en beeld hoog scoort. Een ode aan 'de jeugd' is wel eens vermeld in recensies, en ik, als 25-jarige, kan me hier vrij goed in vinden. Een plot waar een constante emotionele spanning in zit, want de hoofdrolspeler draagt iets mee uit zijn verleden en de bijbehorende heftige stemmingswisselingen gaan ook nog eens gepaard met diverse 'first experiences'.
Al met al wist de film me stevig te raken om ook de ondertiteling nog bijna helemaal af te kijken. Een herziening levert wellicht een wat scherpere recensie op... 4*

avatar van otherfool
3,0
Toch flauw inderdaad, dat ze 'Heroes' zogenaamd niet kennen.

Perks voelde als coming of age toch wel een beetje bedacht aan, ik lees hier elders termen als gekunsteld en dat is het ook. Het jonge 'muurbloempje' scoort na een toevallige ontmoeting de ene na de andere 18-jarige chick, zuipt zich klem, speelt de hoofdrol in een voorstelling van de Rocky Horror Picture Show en weet ik niet al.

Daardoor wat moeite met deze film, al spelen Lerman en vooral Miller de sterren van de hemel. Watson kan zich niet staande houden, dat gaat nog een moeizame carrière worden (al moeten we Noah even afwachten). Niet dat Perks vervelend is om naar te kijken, maar ik had er wel wat meer van verwacht.

De 'wending' laat in de film is overigens audiovisueel wel van een onwaarschijnlijke schoonheid...

3*.

avatar van rep_robert
3,5
Heb prima genoten van the Perks of Being a Wallflower, mede dankzij de leuke cast. Zelf had ik weinig moeite met Watson, dus dat viel gelukkig ook weer eme. Her en der sluipen er wel wat ongeloofwaardige factoren doorheen en hadden ze het best wat subtieler kunnen houden, maar door de magische sfeer heb ik toch erg genoten.

3,5*

avatar van opa-ben
4,0
in het begin gaat het wat stroef, maar gaandeweg krijgt het verhaal je te pakken, en komen er ook heel wat gevoelige thema's aan de orde, zo zegt Emma dat ze op haar 11e voor het eerst echt gekust heeft, niet bijzonder maar wel dat het met de baas van haar vader was, haar stiefbroer is homo en heeft een moeizame relatie met een ster van het football team en Charly tenslotte blijkt in zijn prille jeugd misbruikt door zijn favoriete tante. een film met veel diepgang. Al met al een goeie film die zeker de moeite waard is.

avatar van Hansjepansje
4,5
"I feel infinite"

Geweldig.
.
Een deel van mijn interesse voor film ligt in de pure schoonheid die gecreëerd kan worden. Film als kunstvorm. Waarbij ik oprecht kan genieten van beeld, licht, compositie. Maar dat andere deel is op zoek naar films die emotioneel een snaar kunnen raken, die mijn gevoelens overhoop kunnen halen. Uiteraard bekijk ik films niet zo zwart-wit, vaak genoeg worden de twee in kleine of grote mate gecombineerd. Ik schrijf deze intro alleen maar omdat ik wil aantonen dat The Perks of Being a Wallflower gevaarlijk dicht in de buurt komt van het ideaalbeeld dat ik bij die tweede categorie heb.

Goed, semipretentieus geneuzel voorbij, tijd voor de review. Laat ik maar beginnen met de setting en het verhaal. De film volgt de lotgevallen van Charlie, een jongen die een redelijk traumatiserende zomer achter de rug heeft, en voor z'n eerste jaar in High School staat. Ondanks z'n goede voornemens hervalt hij al snel in z'n verlegen, onmondige, en met een gebrek aan zelfvertrouwen kampende zelve. Niet echt een plot dat nog nooit gebruikt is in filmkringen, en het is lastig onder woorden te brengen waar Perks zich net onderscheidt van de rest. Uiteraard is er het geweldige acteerwerk (maar daarover later meer), maar ook qua sfeer schiet Chbosky perfect in de roos. De onvermijdelijke clichés stoorden me nooit, omdat ik vanaf de eerste seconde helemaal in de film zat. Geen idee waar het aan lag, maar het was wel zo. Chbosky brengt meteen een heleboel humor en spitse dialogen de film binnen, wat het erg aangenaam maakt om doorheen de onvermijdelijke opening te cruisen.

Het verhaal komt pas echt helemaal op gang als Charlie op een dag z'n stoute schoenen aantrekt en Patrick aanspreekt, een senior die voor een bepaald vak nog in zijn klas zit en meteen opvalt doordat hij eigenlijk alles is wat Charlie niet is: enthousiast, altijd een wederwoord klaar, en graag in het middelpunt van de belangstelling. Via Patrick wordt meteen ook halfzus Sam ontmoet, en de twee seniors besluiten Charlie op te nemen in hun vriendenkring. Vanaf hier is elke scène een klein pareltje op zich, met een boeiend, uiterst herkenbaar verhaal en genoeg gebeurtenissen om alles interessant te houden. Heerlijk om bij weg te dromen, en af en toe snakten m'n kaakspieren naar een beetje rust, want het is lastig om niet de hele tijd met een glimlach op je gezicht te zitten kijken. Op het einde volgt nog een iets donkerder stuk, want de film zeker een extra dimensie geeft, alvorens met het eindshot de kers op de taart te zetten.

Visueel houdt Chbosky het grootste gedeelte van de film onopvallend, ervoor kiezend om (terecht) de aandacht niet af te leiden van de acteerprestaties. Gelukkig laat hij zich even terecht af en toe wel eens gaan, wat enkele scènes oplevert die visueel erg genietbaar zijn. Ik denk vooral aan de 'Rocky Horror Picture Show'-scènes, of de fantastische tunnelscène, grandioos in beeld gebracht met de draaiende camera en het daaropvolgende overzichtsshot. Soundtrack is ook uitstekend, maar wat wil je anders met hoofdpersonages met zo'n goeie smaak. Erg belangrijk voor de sfeer, met als hoogtepunt uiteraard 'Heroes' van David Bowie. Ik denk niet dat ik dat nummer ooit nog los ga kunnen zien van deze film. Maar hey, dat wil ik ook helemaal niet.

De acteurs dan, want die stuwen de film echt naar een hoger niveau. Logan Lerman zet een hele sterke Charlie neer. Absoluut geen gemakkelijke rol omwille van het brede scala aan emoties, maar Lerman houdt de hele film lang een hoog niveau en lijkt perfect te begrijpen hoe Charlie zich in elke situatie moet gevoeld hebben. Dat geldt ook voor Ezra Miller, die al het goede over hem hier volledig bevestigd. Ik geraak een beetje op in m'n superlatieven, maar laat ik het er maar op houden dat Miller absoluut Patrick is, en niet speelt.

En dan. Emma Watson. Hier ga ik volgens mij helemaal op raken in superlatieven. Prachtig, schattig, geweldig, perfect. Wat heb je zo nog? Toen ik een jaar of twaalf, dertien was en de hele Harry potter-hype hier goed op gang kwam met de release van de eerste film, had ik een gigantische crush op haar. Ik had kalenders die op dezelfde maand bleven hangen door een foto van Hermelien, ik had posters en vond haar helemaal geweldig. Dat er qua leeftijd maar een paar maanden verschil tussen ons zaten, was uiteraard ook mooi meegenomen. Later met het opgroeien begon ik Harry Potter links te laten liggen, en verdween ze een beetje uit mijn beeld. Tot nu dan, want nu is ze helemaal terug. En hoe! Watson zet een prestatie neer die zich kan meten met Audrey Tautou in Amélie, Natalie Portman in Garden State of Mary Elisabeth Winsted in Scott Pilgrim. Vanaf het eerste moment is ze onweerstaanbaar lief en domineert ze het scherm. De eerder genoemde tunnelscène, ultiem. Letterlijk vlinders in m'n buik bij de kusscène.

Het moge duidelijk zijn dat ik redelijk onder de indruk ben. Perks is intieme, herkenbare gevoelscinema. Awesome.

4.5*

avatar van Filmkriebel
4,5
Niks mis met dit coming-of-age drama... dat is wat ik verwacht van zo'n film. De groeipijnen van Charlie hebben veel te maken met een dramatische gebeurtenis in zijn kinderjaren die tot het einde verzwegen wordt maar de regisseur, niet-toevallig ook de auteur, hemelt vriendschap op tot een therapeutische manier om de wonden te helen.

Ezra Miller heeft een sterke uitstraling als de buddy die Charlie onder zijn hoede neemt en Emma Watson laat van haar meest knuffelbare kant zien als het meisje waar zijn hart sneller voor slaat. Charlie zelf is een verwarde introvert en het is soms moeilijk om te geloven dat een personage als hij zo makkelijk geaccepteerd wordt door jongeren die helemaal tegengesteld zijn aan hemzelf. Zoals het spreekwoord zegt, raken uitersten elkaar en zocht de maker hiermee moedwillig om de metamorfose van Charlie geloofwaardig te maken. Het feit dat hij in zijn onderbroek meespeelt in de Rocky Horror Picture Show getuigt daarvan.

Ik heb in ieder geval bij het kijken opnieuw iets binnenin mij gevoeld die me aan mijn eigen schooljaren herinnerde (eerste ervaringen, het nare gevoel van uitsluiting, de vriendschappen van toen). Weet dus de juiste snaar te raken, een goede acteurskeuze, soms erg herkenbare gevoelens en uiteraard een prachtige soundtrack.

avatar van JacoBaco
2,5
Hoewel er vele hele nare thema's de revenu passeren (misschien wel te veel) vind ik het toch maar een zoetsappig drama. Had hier meer van verwacht. Wellicht ben ik te oud voor dit soort films. Daarnaast is het te klef, te geforceerd en het geheel raakte mij gewoon niet. En wat waarschijnlijk ook meespeelt, is dat ik mij met geen enkel personage kan identificeren. Ook de muziek boeide mij niet zo. Een pluspunt is wel dat er erg goed geacteerd wordt en een enkele keer vond ik het aangrijpend.

Deze film is te zoet en hoewel ik dat ook vaak kan hebben, lukte dat dit keer niet. Een krappe 3 sterren.

avatar van Spetie
3,0
The Perks of Being a Wallflower is zeker niet slecht, maar zo goed als hij hier door velen wordt gevonden kan ik het ook niet vinden.

Het is vooral een film, die op sommige momenten wat gekunsteld overkomt. Het verhaal van het muurbloempje, dat gemakkelijk drie jaar oudere vrouwen voor zich weet te winnen, vond ik niet altijd even natuurlijk lopen. Qua regie is het allemaal best wel goed. Sommige momenten zijn visueel erg mooi en daarnaast kijkt het allemaal wel lekker weg. Daarnaast scheelt het dat Lerman en Miller sterk acteren en ik niet al teveel problemen had om Watson eens in een andere rol te zien.

De muziekkeuze was soms wel goed, al heb ik dat nummer van Bowie al in een aantal andere films voorbij zien komen. Hoewel het lekker wegkeek, werd ik er verder niet echt door geraakt. Ik was zelfs even bang dat Charlie nog de homoseksuele kant op zou gaan, wat wel een erg gemakkelijke keuze zou zijn van de regisseur, maar gelukkig gebeurde dat niet.

Het is zeker wel een leuke film, maar daar houdt het voor mij ook wel mee op.

3,0*

avatar van Montorsi
3,5
Een fijne film. Inderdaad niet groots, de film mist iets om het echt tot grote hoogte te blijven, daar is het iets te gewoon voor.
De outsiders in de film zijn dat niet eens zo. Het is wat mij betreft eerder logisch dat je niet bij de quarterbacks en cheerleaders wilt horen en dat de sympathiekere mensen elkaar opzoeken. Ik blijf dat Amerikaanse High School-pest wereldje altijd maar bizar vinden. In mijn schoolperiode zouden van die die-hard pesters op die leeftijd echt enorme losers gevonden worden, in de VS lijken ze (in films althans) altijd ontzettend populair. Ik heb begrepen dat dit ook echt de werkelijkheid weergeeft, maar het blijft toch moeilijk je in die wereld in te leven.

Maar zodra je daar genoegen mee genomen heeft blijft er toch een mooi filmpje staan wat de gevoelige snaar weet te raken. Het is allemaal wat makkelijk en niet bepaald diepgravend, maar voor de rest is het toch wel mooi gedaan. De muziek is verder ook erg fijn (dat ze Heroes niet kennen 'kan', het is immers in het casettebandjestijdperk en niet het internettijdperk, maar het is wel heel toevallig dat ze zo'n bekend nummer van een jaar of 15 oud op dat moment alledrie nog niet eerder hebben gehoord). Tot slot nog extra duimpjes voor de glansrol van wederom Ezra Miller.

3.5*

avatar van Diederik58
4,5
Film die mij meteen bij mijn keel greep.
Toch denk je in eerste instantie in het zoveelste high-schooldrama te zijn terecht te zijn gekomen. Maar dan komen de wendingen. Uiteindelijk komt de trieste waarheid boven tafel.
Juweeltje. Uitstekend geacteerd; et glansrollen van Lerman, Miller en Watson.
Visueel heel goed in beeld gebracht. Mooi tempo in de film. Scenes die je niet snel zult vergeten. Humor maar ook dramatiek.
De moeite waard om nog eens te kijken.

avatar van Insignificance
2,0
Wat dit soort films vaak kleurt, is de lichtvoetige wijze waarop min of meer zware onderwerpen worden aangekaart. Chbosky mist echter de spontaniteit en naturelle aanpak om dat voor elkaar te krijgen. Zijn indie sfeertje voelt al snel te gefabriceerd aan en bepaalde momenten die ongetwijfeld innemend zijn bedoeld, komen te vaak bedacht en kleverig over. De Tunnel Song is verdacht en de typemachine met de tip en het antwoord heeft zelfs een averechts effect.

De toost heeft net als de hele film last van iets anders. Er ligt nogal wat drama op de loer dat ook deels een ongemakkelijk plaatsje inneemt. In plaats van Charlie te nemen voor wat hij is, zoals zijn nieuwe vrienden dat doen, lijkt Chbosky een verband te leggen tussen wat er in het verleden is gebeurd en het huidige muurbloempje. Frappant voor iets dat toch al als ballast door deze propvolle en geforceerde film zweeft. Het maakt het er niet bepaald sympathieker op.

avatar van dualcia
4,0
Pracht van een film. Deze film deed nou precies wat het hoorde te doen. De sfeer overbrengen die ligt tussen een romantisch drama en een feelgood-movie. En daardoor is het een hele fijne film geworden.

Logan Lerman en Ezra Miller doen het allebei perfect.
Charlie is echt een schatje tot en met. Ik wil hem in een kooitje stoppen en knuffelen.
Patrick is gewoon een verfrissend, leuk personage, en zijn verhaallijn was voor mij de meest boeiende uit de film. Dat greep me absoluut het meest aan.

Toch jammer dat er een hoop delen in de film toch redelijk krapjes uitgewerkt zijn, zoals de zelfmoord van zijn voormalig beste vriend, de relatie/personage van zijn Charlie's zus en het misbruik van Charlie door zijn tante (naar mijn gevoel werd dit wel erg opeens gebracht, en ik wist zelfs nog niet zeker of dit was wat aan de hand was: ik heb het nog na moeten zoeken op internet of hij daadwerkelijk was misbruikt. Maar misschien is dit bij een herkijkbeurt wel helemaal niet het geval). Het zal wel beter voor de chemie van de film zijn, dat hij geen langere speelduur heeft en dat sommige delen niet explicieter zijn uitgewerkt. Het blijft nog steeds een prachtfilm.
Maar om dieper het verhaal in te gaan ga ik maar eens het boek lezen binnenkort.

Ik hou het nu op een *4 met potentie tot een hogere score.

Gast
geplaatst: vandaag om 06:19 uur

geplaatst: vandaag om 06:19 uur

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.