menu

Wolf (1994)

mijn stem
3,06 (835)
835 stemmen

Verenigde Staten
Horror / Drama
125 minuten

geregisseerd door Mike Nichols (I)
met Jack Nicholson, Michelle Pfeiffer en James Spader

Will Randall staat op het punt weggepromoveerd te worden ten gunste van zijn jonge collega Stewart. Op weg naar huis over een donkere gladde weg rijdt hij een reusachtig dier aan. Als Will het beest aan de kant wil slepen, bijt het hem. Nadien merkt Will dat hij beter kan zien, ruiken en horen. Hij ontmoet Laura Alden, de dochter van zijn baas. Het is volle maan als Will toevallig bij haar blijft slapen. Als hij 's morgens wakker wordt, ligt er bloed naast hem...

Trailer

https://www.youtube.com/watch?v=HXcm1cfVIRc

Wanneer je deze, als ook andere ingevoegde media op de site wilt zien, dan moet je hier even toestemming voor geven.

Met het tonen hiervan wordt er mogelijk door een andere partij cookies geplaatst en/of wordt je ip-adres geregistreerd, zonder dat MovieMeter hier invloed op heeft. Lees ons privacybeleid voor meer informatie over hoe MovieMeter met je privacy omgaat.

zoeken in:
movie-edje
bagger, slecht, waardeloos.

de film kakte voor mij al in de eerste 20 min al in.
niks is spannend of gruwlijk!

verhaal is erg slap, dat het gewoon verveeld eigenlijk.

3,0
jackie doet het nog goed, maar voor de rest steekt er heel wat tegen aan deze film. Van acties tot transformaties tot plot(wending); het komt allemaal een beetje ongeloofwaardig over.
Logisch natuurlijk, gezien het topic van de film, maar toch... In die tijd waren er heel wat betere van dit soort films gebracht, dus met het kransje acteurs dat hierbij meespeelt had er ook wel een (klein) meesterwerk ingezeten. Helaas...

3*

avatar van Film Pegasus
3,0
Film Pegasus (moderator)
Weerwolven in films, het wil niet altijd lukken. Vooral om dat je bij die transformatie al een heel overtuigend kostuum of deftige effecten moet hebben. En als de maker het 'weerwolf worden' als grote troef wil uitspelen zonder iets bij loopt het ook veel mis. Wolfman was ook zo'n film die niet wou werken. Dit genre mag je niet al te au serieux nemen. Wat wel lukt zijn bvb Cursed, Dog Soldiers, Ginger Snaps of An American werewolf in London.

Wolf dus, de film met Jack Nicholson is een doorsnee hollywoodfilm zonder buiten de lijntjes te kleuren. Gelukkig heeft de film nog enkele goeie acteurs bij die wat van de film kunnen maken. Maar echt uitblinken doet het nooit. Nicholson is in elk geval een betere weerwolf dan bvb Benicio Del Toro (Wolfman). En het klikt wel met Pfeiffer.

avatar van Spetie
3,0
Een vermakelijke weerwolvenfilm, die mij een beetje aan "The fly" deed denken, omdat ook in deze film een dier (insect) de oorzaak is van de verandering bij een mens, die eerst goed lijkt, maar uiteindelijk rampzalig blijkt te zijn.

Jack Nicholson zet een uitstekende rol neer en bewijst maar eens een uitstekend acteur te zijn. Vooral door zijn sterke spel is alles vrij geloofwaardig. Daarnaast blijkt, dat er niet altijd veel actie of special effects nodig zijn, om iets als dit toch redelijk overtuigend neer te zetten. Michelle pfeiffer heeft ook nog een aardige rol als dochter van de baas en liefde van Will. Het is dan vooral ook aan deze twee karakters te danken, dat de film toch nog zo weet te boeien, want qua verhaal en originaliteit schiet de film toch wel enigszins te kort. De muziek van Ennio Morricone is overigens wel erg mooi.

Niet heel goed, maar het prima acteerwerk en de fijne muzikale score maken in ieder geval voldoende goed en zorgen voor een redelijk leuke twee uur.

3,0*

2,5
niet slecht niet erg wat je verwacht want je kunt geen horror film van maken en ook geen thriller daar voor is ei de flauw er zitten goed stukken in maar je kunt niet alles hebben een leuke film om gewoon gelieg te kijken

avatar van gauke
2,5
Het verhaal was in de eerste helft het sterkst en de metamorfose van Jack Nicholson mocht er zijn. Maar na verloop van tijd nam de film een wending die geen verrassing of spanning meer in petto had. Van de cast speelde James Spader vrij blasé. Michelle Pfeiffer was wonderschoon en Jack Nicholson geloofwaardig, alhoewel de romantiek tussen beiden op mij te geforceerd overkwam. Alles bij elkaar bleef de productie onder de mogelijkheden en kwam te plichtmatig over.

avatar van dvdfreak123
3,0
Ok filmpje om eens het gezien te hebben. In het begin vond ik het boeiend maar na een tijdje zakte de film een beetje in vond ik. Nicholsen speelt wel goed vond ik.Pfeiffer daar in tegen vond ik niet zo speciaal en zoals hierboven al beschreven de liefdesromance kwam een beetje geforceerd over.Muziek van Morricone was zoals gewoonlijk goed. Effecten zijn ook niet zo fantastisch maar ja is natuurlijk al van 94 maar bv an american werewolf in londen is al van 1981terwijl die er veel beter uitzag. Vind die trouwens nog altijd 1 van de beste weerwolf films. Er zijn niet veel goede weerwolf films vind ik dan ook en deze is ook niet echt fantastisch gewoon goed om een keer te zien maar zou hem zeker niet meer herzien. 6/10

avatar van Roger Thornhill
2,5
Ik moet bekennen dat ik deze film nooit "begrepen" heb, in 1994 niet en nu weer (of nog steeds) niet. Toen ik er aan begon vreesde ik voor een simplistische parabel over "Greed is good"-achtige executives die in figuurlijke zin al zó bloeddorstig zijn dat de stap naar letterlijk wolvengedrag snel gezet is, maar in plaats daarvan gaat de film zich steeds meer bezighouden met de transformaties en de gevolgen daarvan, inclusief alle cliché's zoals dieren die instinctief bang voor je zijn, verscherpte zintuigen, snuivende neusgaten en midden in het bos wakker worden met andermans bloed op je kleren zonder je iets te kunnen herinneren, en uiteindelijk is dit allemaal vlees noch vis. Plotontwikkeling, details, setting, cinematografie en acteerwerk zijn allemaal prima in orde, maar het verhaal is gewoon niet zo erg boeiend, en de extreme bakkebaarden en acrobatische salto's van Nicholson en Spader (allebei toch zeer favoriete acteurs) werken bij mij voornamelijk op de lachspieren. Volgens de IMDb-trivia-pagina zijn Nicholson en scriptschrijver Jim Harrison twaalf jaar bezig geweest om deze film van de grond te krijgen, en daar hebben ze dan ook nog Mike Nichols voor weten te strikken – zoals gezegd, ik begrijp er niets van.

avatar van Insignificance
3,0
Nicholson en Pfeiffer, toe maar. Wat dat bij elkaar in bed moet, is een ander verhaal. Zo zijn er wel meer zaken in het script waar de film weinig baat bij heeft. Misschien dat het destijds anders lag, maar anno nu zie je een finale als deze van verre aankomen. Het is wat te geschreven van karakter, deze Wolf. Hoe Will met zijn wolvenprikkels omgaat is eigenlijk veel leuker dan wanneer hij in volle beharing de boel op stelten zet. Morricone's bijdrage is te klassiek getint om op te vallen, de actie slomo's zijn niet bepaald denderend en met zo'n finale kan ik dus niks, maar desondanks is het, door wat bijna verborgen zwarte humor, nog redelijk onderhoudend . Jack huilend in Central Park!

avatar van Tarkus
3,5
Ik vond deze film wel redelijk goed.
Jack Nicholson is goed op dreef, terwijl dat andere leden van de cast dat duidelijk minder zijn.
Maar zeg nu zelf, wie kijkt er niet graag naar Michelle Pfeiffer
Ook het scenario is redelijk goed.
Kortom: heb me met deze prent vooral geamuseerd.
En, wie herkent in deze James Spader de latere hoofdrolspeler uit The Blacklist ?

avatar van pfan
4,5
Maar zeg nu zelf, wie kijkt er niet graag naar Michelle Pfeiffer ?


Sterk punt!

avatar van BlueJudaskiss
3,5
De horror was erg zwak, de rest - bijvoorbeeld de verwikkelingen rond het machtsspel bij de uitgeverij - vond ik fantastisch. Lekkere a-typische griezelfilm waarbij ik pas na verloop van tijd een idee kreeg hoe de vork in de steel zat, leuk om hier een keer geen tieners of twintigers bij te zien rondlopen. Scenario niet altijd even consequent. Jammer dat Michelle Pfeiffer weinig meer te doen heeft dan 'the damsel in distress'. Jack Nicholson heerlijk, idem David Hyde Pierce.

3,5*

avatar van cantforgetyou
5,0
Prachtige subtiele horror film. Jack speelt voortreffelijk. Michelle ziet er geweldig uit. Goede muziek. Sterke special effects. Gewoon een klassieker in zijn genre.

avatar van Shadowed
2,5
Mwa.

Vond het niet een al te briljante film dit, dat zeker meer had kunnen zijn, maar dit echter niet is geworden. Je kan best veel doen met een acteur zoals Nicholson, maar zelfs voor hem is deze rol niet bepaald op het lijf geschreven, maar voert hem desondanks voortreffelijk uit.

Het enige wat Nicholson dan niet heeft is de energie. Hij maakt soms megasprongen en de effecten doen hem energiek lijken, maar als hij zelf moet rennen ziet het er minder uit. Je ziet duidelijk dat hij echt iets te oud is voor deze rol.

Pfeiffer en Spader doen het beide prima. Geen van beide bewijst zichzelf dan ook echt, maar het voldoet best. Qua horror is er weinig, tot zelfs helemaal niets te beleven. De drama neemt voornamelijk de overhand, net als de romantiek.

Echter heeft de drama weinig impact en de romantiek is ook nergens hoogstaand. Horror is nooit sfeervol genoeg, al had de opening nog wel wat charme. Maar voor de rest verzakt de horror in lompe make-up en Twilight-achtige effecten met weinig spanning en een wat klunzige slotfase.

Film verveelt niet echt snel door het redelijke tempo. Maar voor de rest is dit geen hoogstaande cinema. Zonder Nicholson was dit duidelijk in elkaar gevallen, hij is desondanks zijn iets te oude leeftijd echt voortreffelijk bezig en weet zijn rol nog best te redden zo.

Nicholson red de film van een laag cijfer, maar op alle genres schiet de film wat te kort. Bovendien doet de soundtrack het net lijken alsof de film van 1960 komt.

avatar van Corcicus
2,5
Deze film heeft de tand des tijds niet goed doorstaan. Zelfs voor 1994 is dit eigenlijk helemaal niet goed gemaakt. Jack Nicholson doet een verdienstelijke poging om de film naar een hoger niveau te tillen maar slaagt daar helaas slechts gedeeltelijk in. Qua sfeer, horror en cinematografie blijft The Wolfman (2010) wat mij betreft de beste weerwolvenfilm aller tijden. Deze film is misschien iconischer maar is er eentje om zeer snel te vergeten.

avatar van Rickyman
3,5
Ja, deze film is al ontzettend oud, uit 1994 zelfs en stelt het weerwolfverhaaltje niet zo heel veel voor.
Geen spectaculaire actie of special effecten, maar gewoon subtiel en degelijk uitgewerkt, met leuke dialogen tussen de uitstekende acteurs. Nergens eng, maar zeer vermakelijk om te zien en in het bijzonder natuurlijk Jack als de perfecte weerwolf en ook altijd fijn om Pfeiffer te zien..

avatar van Bubblez
3,5
Nu de film zo vaak op Film1 wordt uitgezonden heb ik er hier en daar weer flarden van gezien en toch blijf ik steeds hangen.
Het is vooral opvallend dat veel buitenscènes overduidelijk in een studio opgenomen zijn, voornamelijk rondom het huis van Laura. Toch creëert dat wel een bepaald sfeertje. Blijft een lekkere film, fijn '90s-feertje. Voor deze tijd wel veel te mak.

avatar van Theunissen
3,0
Ook ik heb deze Horror / Drama film gekeken op "Film1", waar ze hem inderdaad regelmatig uitzenden. Hij stamt uit 1994 en dat was schijnbaar het jaar van de Horror / Drama films, want toen kwam ook "Interview with the Vampire (1994)" en "Frankenstein (1994)" uit.

In dit verhaal draait het om Will Randall (Jack Nicholson), welke een uitgever is van middelbare leeftijd IN New York. Hij raakt ten einde raad wanneer een jongere collega, te weten Stewart Swinton (James Spader), zowel zijn baan als zijn vrouw Charlotte (Kate Nelligan) inpikt. Maar nadat Will gebeten wordt door een wolf krijgt hij plotseling nieuwe energie. Zijn nieuwe vriendin Stewart Swinton (Michelle Pfeiffer) wil hem graag helpen, maar realiseert zich nog niet dat Will een weerwolf geworden is.

Regisseur Mike Nichols, één van Amerika's meest veelzijdige regisseurs, maakt geen horrorfilm maar verplaatst het gegeven van de weerwolf naar de zakenwereld waar beestachtige praktijken niet ongewoon zijn. Het resultaat is eerder ironisch dan eng. Jack Nicholson geniet zichtbaar van zijn rol waarin hij transformeert van een uitgebluste oudere man in een energiek, wellustig wolfmens. Zo bijt hij een hert dood en plast hij op het toilet op de schoenen van Stewart Swinton, waarbij hij dan zegt:

"I'm marking my territory."

De mooie Michelle Pfeiffer daarentegen heeft een tamelijk ondankbare rol als de dochter van miljonair Raymond Alden (Christopher Plummer) en elke vijand van haar vader is een vriend van haar. Verder was het leuk om David Schwimmer in een piepkleine rol als politieagent te zien.

Deze film heeft inderdaad de tand des tijds niet goed doorstaan (ziet er nu best oubollig uit), maar is vanwege de sterrencast (en met name natuurlijk Jack Nicholson) wel nog vermakelijk om eens gezien te hebben.

avatar van Fisico
3,0
Degelijke film en al een tijdje geleden dat ik hem al gezien heb. Een horror kan je het niet echt noemen, maar vermakelijk is het wel. Sterkste gedeeltes waren voor mij de metamorfose van een uitgebluste man naar een energiek persoon. Ook de verscherping van de zintuigen, het afbakenen van het territorium en de angst van de paarden droegen hiertoe bij. We zien ook een Nicholson die het prima doet en goed in zijn rol zit.

Voor de vrij simplistisch en vervelend plot. Voorspelbaar met dat romantisch gezwets. Beetje geforceerd allemaal. Acteerwerk wel prima en al bij al wel vrij onderhoudend.

avatar van JoeCabot
2,5
De makers hadden duidelijk de ambitie om hier een grootse genrefilm van te maken.
Helaas bleek dat iets te hoog gegrepen.

Slecht zou ik Wolf niet noemen. De dialogen zijn gevat, de cast acteert op niveau… Maar echt zinderend? Nee, al met al vond ik deze Wolf net iets te tam. Het duurt allemaal te lang en anno 2020 oogt de film vrij gedateerd. 2,5*

avatar van Sergio Leone
2,0
Niet al te best.

Wolf is een redelijk campy griezelfilmpje. Het klassieke weerwolfverhaaltje, maar dan ietsje anders, wordt vrij standaard gebracht. Jack Nicholson is alleen al door z'n kop perfect gecast, van tegenspeler James Spader kan ik helaas niet hetzelfde zeggen. Een jonge Michelle Pfeiffer huppelt er nog wat tussen, evenwel zonder enige indruk te kunnen maken.

Verder qua aanpak redelijk braaf. Ennio Morricone zorgt voor wat onheilspellende muziek, maar de horror is toch te mak. De wolven zien er niet uit, maar ook de make-up die ervoor moet zorgen dat de wolfmannen een beetje indrukwekkend zijn slaagt daar absoluut niet in.

2

avatar van Metalfist
3,0
Asparagus

Om Mike Nichols één van mijn favoriete regisseurs te noemen is me wat een brug te ver, maar de man heeft wel voor een aantal van mijn favoriete films gezorgd. Zijn regiedebuut met Who's Afraid of Virginia Woolf? is geweldig maar het was pas met The Graduate dat hij me echt volledig wist te overtuigen. Ook Carnal Knowledge was een erg leuke zit en voor Wolf besloot Nichols opnieuw, net als in Carnal Knowledge, met Jack Nicholson samen te werken. Redenen genoeg dus om hier eens voor te gaan zitten maar uiteindelijk toch een tikkeltje teleurgesteld.

Vooral omdat de film naar alle kanten vliegt. Heel dat subplotje met Dr. Vijay Alezais haalt de vaart uit de film (en is - met uitzondering dat Will daar het amulet krijgt - ook compleet nutteloos) maar het duurt ook allemaal gewoon veel te lang. De opbouw is tergend traag en naar het einde zit je opeens met een tweede wolf. Het lijkt wel alsof Nichols niet echt een idee had waar hij nu juist naartoe wilde en daardoor maar wat allerlei zaken probeerde. Het gevecht tussen Will en Stewart is op het randje maar dat Laura dan ook nog eens een wolf wordt.. Het was er echt gewoon teveel aan. Wat op zich zonde is, want verder zitten hier en daar wel wat interessante dingetjes. Nichols probeert er een atypische weerwolf-film van te maken, in de zin dat het woord "weerwolf" simpelweg nooit valt, en slaagt daar voor een groot stuk in. Het zijn echter allemaal teveel verschillende verhaallijnen die nooit echt één geheel worden dat de dooddoener is. Gelukkig is het wel qua make-up gewoon over de volledige lijn overtuigend gedaan.

Al is dat voor een stuk ongetwijfeld te wijten aan het feit dat Nichols Jack Nicholson ter beschikking heeft. Die is geknipt voor dit soort rollen en lijkt dan ook met veel plezier langzaamaan te transformeren in een wolf. Als je dat vergelijkt met de gladde manier waarop James Spader dat aanpakt.. Op zich geen slechte acteur maar de climax gaat compleet de mist in doordat hij absoluut niet zo overtuigend is als Nicholson. Ook Michelle Pfeiffer lijkt af en toe een beetje verloren te lopen maar geraakt langzaamaan meer en meer in de film. Vlotte chemie ook met Nicholson, ik had verwacht dat het leeftijdsverschil tussen de twee wat te groot ging zijn om geloofwaardig te zijn. Qua cast verder niet zo heel bijzonder, al is het wel fijn om Christopher Plummer nog eens in iets te zien. David Hyde Pierce daarentegen lijkt gewoon van de set van Frasier te zijn gelopen om per ongeluk in deze film terecht te zijn gekomen.

Mjah, toch wel wat een teleurstelling. Nicholson doet dit uitstekend en is nagenoeg in alle aspecten de ruggengraat van de film. Zonder hem zou dit als een kaartenhuisje in elkaar zijn gezakt. De sountrack van Ennio Morricone is redelijk inspiratieloos en het lijkt wel alsof Nichols zijn touch wat is kwijt geraakt tussen zijn begincarrière en zijn later werk.

3*

Gast
geplaatst: vandaag om 19:39 uur

geplaatst: vandaag om 19:39 uur

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.