Frankenstein (1994)

[quote]Tzus Frivøl schreef:

Dit kan gewoon niet waar zijn, dit noem je een z film, ik denk, dat dit de slechte film, ooit is. Ga hem wel af zien, met tegenzin. Als ik dit heb gezien, kan ik andere films, beter waarderen. Alles is slecht, maar dan ook alles. Succes iedereen

Hier zie je maar weer, dat acteurs, alles doen voor centjes, lijkt we Nicolas Cage.

Mary Shelley's Frankenstein is zo'n slechte film nog niet. Het manuscript uit 1818 is zoveel mogelijk overgenomen en dat is sowieso een goede zaak. De film mag dan wat rommelig overkomen, zeker in het begin heb je het idee, waar zit ik naar te kijken. De film is best wel haastig in elkaar gezet en daar doet de muziek nog een schepje bovenop. Alle tijd zou je zeggen in deze twee uur durende film, maar van rust is weinig sprake. En Beethoven zit kennelijk op de eerste rij en was zeker knap doof met dit materiaal. Dit terzijde want ik heb geen flauw idee wie deze muziek heeft oorspronkelijk heeft gecomponeerd. Afgezien van Patrick Doyle die deze muziek heeft uitgezocht. Maar de film gaat in een hoog tempo en verspringt nog al vaak van frame. Daarnaast lijken de acteurs rechtstreeks van Shakespeare te komen en hebben we vooral te maken van overacting. Beetje serieuzer had de film veel meer boost spanning en horror gevoel gegeven. Nu voelt het een beetje aan als een klucht, maar wel een goede zonder gelachen te hebben dat wel. Mary Shelley's Frankenstein moet het vooral hebben van het tweede deel en vond het "monster" best wel mooi gemaakt.

Het plot is verder wel goed beelden zijn prima zeker voor die tijd. Zat te twijfelen tussen 3 en 3,5 ster maar heb 'm toch naar boven afgerond, omdat ie naar mijn gevoel toch wel wat had.

Het is een luchtige Frankenstein geworden die je niet al te serieus moet nemen. De overacting en vluchtige overheersende concertmuziek ten spijt (het miste zo de echte spanning) zijn voor mij de grootste minpunten en ja het monster Frankenstein liet hier toch een andere kant zien van het verhaal en dat is zeker een pluspunt waardig.

Als groot horrorfan heb ik vroeger alle klassiekers gelezen, en Frankenstein was veruit mijn favoriet. Als kind was het vooral de gruwel van het feit dat een dood lichaam tot leven gewekt wordt wat het verhaal zo boeiend voor mij maakte. Het tragische verhaal van de man die voor God wil spelen, en de ethische kwesties die daarbij komen kijken kan ik echter nog steeds waarderen. Dit verhaal is horror op zijn best: gruwelijk, en met een onmiskenbare doem. We zien de mens in al zijn tekortkomingen die dapper probeert, maar ten onder gaat aan zijn eigen succes, en rampen creëert die hij nooit had kunnen voorzien.

Er zijn tig films gemaakt naar aanleiding van dit verhaal, en meerdere heb ik er ondertussen gezien. De beroemde Karloff versie echter staat nog op mijn to-watch lijstje, maar ik weet dat deze versie vrij ver afstaat van het oorspronkelijke boek, dus die film wil ik gewoon als film an sich bekijken, en niet perse als verfilming.

Dat gezegd hebbende, vind ik deze film dus goed, vooral omdat het zo trouw blijft aan de oorspronkelijke verhaallijn. Frankenstein is hier geen gestoorde maniak, en woont al helemaal niet in een gotisch kasteel waar het voortdurend onweert. Hoe mooi dat soort beelden ook zijn voor een film, het is hier allemaal wat oorspronkelijker aangepakt, en deze setting maakt het verhaal realistischer. We zien hoe Victor van een briljante student verwordt tot een bezeten wetenschapper. Kampend met zijn trauma’s omtrent overleden geliefden zoekt hij naar een weg om het lijden op te heffen, maar gaat hier voorbij elke ethische grens.
Wanneer hij dit beseft is het echter al te laat, en rijst een nieuwe kwestie waar hij niet over nagedacht heeft: Het zelfbewustzijn van zijn schepping, en diens hang naar affectie.

Deze film leunt erg weinig op de standaard horrorelementen, en meer op de gruwel eronder. Dus er wordt relatief weinig bloed vergoten (hoewel de film een aantal vrij heftige scenes bevat; de terugkeer uit de dood van zijn vrouw vind ikzelf één van de meest nare scenes die ik ooit zag, de gruwel als ze ontdekt tot leven gewekt te zijn is prachtig verbeeld), en richt zich vooral op de dramatiek die deze gebeurtenissen veroorzaakt heeft: het niet kunnen accepteren van leven en dood, en het daaropvolgende schenden van natuurwetten om het leven te kunnen beheersen.

Qua acteerwerk is het allemaal wat minder, en regelmatig erg over de top. Maar de decors en de algehele sfeer zijn prachtig. Een prima verfilming, en eindelijk eentje die het oorspronkelijke menselijke (en monsterlijke) drama dat zich hier voltrekt echt recht doet.

Dit is echt "geen draak van een film" zoals eerder iemand beweerde.

Het verhaal op zich is redelijk goed, de verfilming ook en de spanning is redelijk gedoseerd.

Wij hebben ons in elk geval met deze "Frankenstein" vermaakt en dat schijnt de bedoeling toch te zijn van een film? Het verhaal gaat over de student Victor Frankenstein die niet kan accepteren dat aan een mensenleven uiteindelijk een einde komt en gaat daarom aan de slag met een, volgens hem, unieke manier om na de dood iemand in leven te houden.

Deze "Frankenstein" was heel anders dan degene die wij hiervoor hebben gezien. Hier maken we kennis met een "creatie" die kan voelen en spreken. Een noviteit in de films over Frankenstein.

Uiteindelijk hebben we de film afgesloten met een tevreden gevoel en daarvoor een 7.

Niet best.

Branagh vind zichzelf goed genoeg om zichzelf gelijk de hoofdrol te geven (iets wat hij wel vaker doet als hij in de stoel zit) maar hij is echt nog niet zo bijzonder. Alhoewel hij in recentere jaren misschien beter is geworden, was hij vroeger vooral een beetje een stuntel, en dat blijkt hier volop.

Het is uiteindelijk een film geworden die heel erg zijn best doet zo klassiek mogelijk te zijn. Zo ouderwets mogelijk voelt het wel degelijk aan, maar dat betekend niet gelijk dat de film ook gelijk goed is daardoor. Deze film wordt er vooral saaier op.

Branagh weet weinig vernieuwend materiaal te brengen. In het begin is de film vooral heel erg haastig terwijl hij later juist weer trager wordt. Er is veel aan het tempo geknoeid en dat komt de film zeker niet altijd helemaal ten goede.

De overacting is weer terug, maar het is nooit overtuigend. Je moet helemaal in je rol zitten of je moet er half voor gaan, en Branagh lijkt het tweede te doen, resulterend in een wat awkward prestatie die absoluut nergens van de bodem komt.

Voor de rest is het nergens spannend of romantisch. Enkele momenten zijn bijvoorbeeld de kille executie van McDowell en alle scenes op het ijs. Voor de rest maakt De Niro weinig indruk als de iconische Frankstein, ondanks best knappe make-up. Hij mag dan wel een echte Frankenstein houding hebben, het acteren zelf lijkt moeizamer te gaan.

Film duurt voor de rest veel te lang en weet niks nieuws te bieden. Op een gegeven moment heb je het echt wel gezien en dan moet je je door wat saaie drama-achtige horror heen worstelen. Eigenlijk hoort het niet eens horror te zijn, maar een romantisch drama met enkele monsterelementen.

Ik vind het net een "'rare operette..Dat De Niro zijn naam er aan geeft. Man , man wat heeft die vent aan veel slechte B films mee gedaan. Ach voor 20 miljoen dollar zou ik het script ook niet lezen.

Komt in maart uit op 4k bij Arrow.

Kennelijk wordt deze film erg weinig bekeken, want mijn review uit 2017 staat nog op dit blad. Opnieuw bekeken maar nu in 4K helaas wel met Engelse subs maar dat is toch wel goed te doen. Mijn review van hierboven blijft staan. Het is een Hans Klok film geworden met ziekelijk ideeën. Vooral het einde is monsterlijk ziek. Een draak van een film, maar toch blijf ik hem 3,5 sterren geven.

Film 3,5

Beeld (4K) 4,5

Geluid 4,5

Ooit deze film in de bioscoop gezien in 1994. Jeetje wat een tijd geleden. Toen vond ik de film niks.

Nu vind ik hem best aardig, vooral omdat het ook een stukje geschiedenis laat zien, hoe de mensen toen leefde.

De film wordt nergens echt eng of spannend. Het monster is eerder sneu en zielig dan gevaarlijk. Het is zelfs begrijpelijk dat het monster boos wordt en gaat vechten/moorden.

Verder leuk als horror fan om eens gezien te hebben, maar heb geen hoge verwachtingen.

Shocktober #4

Ik had deze twee keer eerder gezien. De eerste keer in de bioscoop tijdens de oorspronkelijke release. Vervolgens een paar jaar later op laserdisc. Die eerste keer maakte de film een behoorlijke indruk, waar ik me bij herziening wat stoorde aan het hoge theatrale gehalte. Ik snap beide.

Want het is een ontzettend theatrale verfilming die teruggrijpt naar de oorspronkelijke roman. De gigantische trap in het ouderlijk huis, laat daar ook geen misverstand over bestaan. Soms leidt het tot wat overdreven drama en tenenkrommende dialogen. Maar veel vaker geeft het ruimte aan prachtig vormgegeven sequenties zoals de creatie van het monster, zijn vlucht en vlammende scene met de bruid. De art direction is ook om door een ringetje te halen, daarbij aantekenend dat realisme niet bovenaan het wensenlijstje stond. DeNiro zet trouwens ook een prima rol neer en ziet er indrukwekkend uit als het getormenteerde monster.

Nu ken ik het boek niet en ook de oorspronkelijke films over Frankenstein staan me niet meer scherp voor ogen, maar deze film volgt een voor mij onbekend, maar wel boeiend pad.

Zo is Keneth Branagh’s Frankenstein een prachtig klassiek brok cinema in lijn met Coppola’s Dracula, die hier ook de producent van was. Het is jammer dat er niet meer klassieke monsterfilms in deze lijn zijn uitgekomen.

De 4k disc van Arrow ziet er ook schitterend uit.

Al met al een fijne herziening.

4*

Vrijdagavond even aan de twijfel wat ik ging doen met volop keuze waarop ik toch besloot een beetje trek te hebben in griezel en dat leverde deze Frankenstein op waar ik me nog wel enkele momenten van kon herinneren uit de film magazines destijds en vermoedelijk heb ik de film wel eens gezien. Maar een succes werd dit allerminst, want de film viel behoorlijk tegen. Wel een mooie filmposter overigens.

Meestal ben ik qua boeken wel redelijk op de hoogte of men zich aan de basis houdt en dergelijke met een verfilming, toch in het geval van Mary Shelley haar verhaal niet. Geen idee of haar boek ook op de poolcirkel begint, en een vreemd intro is het in die zin wel die ook nog eens fragmentarisch aanvoelt want het ene moment staan kapitein Walton en Victor buiten onder de vorst en ijs, vervolgens zitten ze warm, kurkdroog en met het haar in de kuif in de kajuit te praten. Niet dat dit perse slecht is, het voelt alleen niet helemaal lekker. Doch wekt het gehuil van wat daar buiten nog meer huist op zijn minst als een interessant mysterie, iets dat daarna vakkundig de nek om gedraaid wordt. Want de langdradig kennismaking met de Victor voor zijn experimenten, hofhouding en aan/uit relatie met Elizabeth kon niet saaier en nietszeggender. Het is een fase waar de film behoorlijk overboord gaat.

Een kleine pleister op de wonde is vervolgens de sequence waar Victor als een dolle door zijn laboratorium vliegt om zijn monster tot leven te wekken. Hoewel daar toch weer een beetje een vibe ontstaat dat men erg graag indruk wil maken is de koortsachtige drift van Victor nog altijd beter dan het saaie gedeelte hiervoor en potdikke met het ontwaken van het monster en hoe hij even later in de kettingen hangt vallen daar toch enkele momenten van mooie sfeer, belichting en camerawerk te vinden. Helaas gaat daar dan weer die glij en glibberpartij aan vooraf die veel te lang duurt, dat is met één moment wel klaar en geeft de kwetsbaarheid van de film aan die vol zit met plusjes en minnetjes waarvan de laatsten de overhand hebben.

De vlucht en het gezin in het bos heeft dan zowaar weer zijn momenten met een beetje karakterontwikkeling en een spiegel voor de mens wat betreft een boek oordelen op zijn kaft, sowieso wordt er vanad dat moment toe gewerkt naar het idee wie nu eigenlijk het monster is. He gedrocht, de creator of de samenleving? DeNiro is verder best goed, heeft vooral de grime/make up afdeling echt zijn best gedaan, mag de soundtrack ook zeker benoemd worden en is zo'n setting als het huis met die enorme trap echt wel bijzonder. Maar de film is dat verder vooral niet, die veel te lang duurt en op momenten behoorlijk sleept waar het moment van de brandende Elisabeth dan wel weer erg beklijvend is. Maar als gehele komt deze door Branagh zelf geregisseerd Frankenstein toch echt te kort.