Dracula 3D (2012)

Dat valt nog wel mee. De plots zijn vaak nogal vergezocht en ondanks dat er budgetair ruimte was voor (soms) goede acteurs heeft het hele acteervak Argento nooit geboeid. Volgens mij heeft hij zelfs zelf gezegt dat acteurs voor hem niets anders waren dan een instrument zodat hij een kader kon maken.

YouTube - DRACULA di Dario Argento 3D - Trailer ufficiale

Kan me hier prima in vinden. De films van Argento lijken nooit te zijn gemaakt voor de acteurs, maar voor de ideeën van Argento zelf. Die ideeën beginnen nu op te raken, waardoor steeds duidelijk wordt hoe gelimiteerd de beste man eigenlijk is.

Hoe gelimiteerd hij nu is, hij was toen natuurlijk briljant.

Nee, toen ook, enkel werd dat ruimschoots goedgemaakt met het audiovisuele.

Lijkt me eerder dat Argento gewoon niet met de tijd is meegegaan. Zie je ook bij Carpenter, Romero. De lat ligt nu gewoon hoger. In dat opzicht is het wel slim van Goga om dit een update van de 70s eurotrash te noemen. Zo hoef je nooit kritisch te raken op de oude "meesters" Alle lelijke effecten en slome montage is dan in een keer goed gesproken.

Mocht Argento willen.

Dat is natuurlijk lariekoek.

Alsof de films van nu beter zijn.

Zeker weten. In dit genre al helemaal.

Lijkt mij ook totale onzin, op welk vlak zouden ze nu beter zijn?

Totale onzin? Lariekoek? Dit word niet lichtzinnig opgenomen.

Maar het lijkt me sowieso geen toeval dat al deze heren magere films maken sinds het aanbreken van het nieuwe millenium en eigenlijk al lang daarvoor. Daja's argument is (of eigenlijk dat van Dutchtuga maar je bent het ermee eens) dat zijn ideeen op zijn. Dat lijkt me eerder totale onzin. Gezien er nu juist helemaal niet veel orginele films worden gemaakt. Dat zou zijn stijl toch ook niet opeens moeten reduceren tot een onzinnige c-film als deze. Hij werkt juist nog hetzelfde. Maar dan met totaal geen kennis van het digitale tijdperk en dat je niet meer wegkomt met slome montage en belabberd acteerwerk.

Ik stel dat het ligt aan hun leeftijd. Ze werden groot in een andere tijd. Bleven daarna op zowat de zelfde manier films maken. Ze groeide niet mee. Films zijn wel gegroeit met de tijd. Ik vind tempo van oude horrors niet om aan te zien. Argento kwam in zijn Il Cartado nog steeds met die slome pov aanval onzin op de proppen. Ook qua gebruik van muziek lijkt hij nog steeds te denken dat hij de film moet volplakken met overdreven veel bombastische meuk. Zo kiest hij nog steeds gewoon voor zijn oude stijl. Alleen is dat nu totaal niet meer relevant. Romero idem dito en Carpenter al helemaal. Alsof het enige slechte aan The Ward het script was, laat me niet lachen zeg. In Ghost of Mars deed hij zelfs deels de muziek nog...als je denkt anno 2001 nog steeds weg te komen met dat soort muziek. Dan mag je toch wel stellen dat je niet mee gaat met de tijd.

Over andere genres en regisseurs kunnen we nog debatteren. Denk dat het in de breedte voor alle films bijna wel geld. Doet me vooral denken aan wat schakers als Kasparov zeiden in de docu over Bobby Fischer. Fischer speelde in 1992 de beroemde partij opnieuw tegen Spasski. De schakers die toen aan de top waren zoals Kasparov vonden die wedstrijd mooi om de geschiedenis van de twee. Maar waardeloos qua manier van spelen. Omdat het spel al veel meer gegroeid was sinds Fischer groot was. Zelfde geld voor deze filmmakers.

Maar nu vergeet je een belangrijk detail: hun oude films blijven overeind staan; hun nieuwe niet.

Heb ik helemaal niet.

Het was het slechtst aan de film.

1 probleem: de muziek was slechter dan wat hij eerder maakte. Vond het juist eerder geforceerd modern.

Ik had liever gezien dat hij het niet zo geforceerd geprobeerd had.

Ik ben het met je eens dat Argento en Carpenter de transformatie naar de moderne tijd niet hebben kunnen maken. Maar dat neemt niet weg dat ik hun oude werk beter en interessanter vindt dan het meeste nieuwere.

Dat ligt toch ook anders denk ik. Zijn oude films kijk je toch ook met een zekere liefde voor de tijd en wellicht ook met wat filmgeschiedenis kennis. Phenomena heb ik laatst een deel van gezien, zou je nu nevernooit serieus uit kunnen brengen als horror. (behalve als je het als een ode aan dat soort oude films maakt) Als je de pov moorden anno nu zo zou verfilmen, zou dat lachwekkend zijn.

Ik ben bijvoorbeeld al 3x begonnen aan de Dead reeks van Romero. Ik kom er niet doorheen. Het tempo is zo laag, het visuele zo saai, het acteerwerk zo slecht. Wanneer ik het, hele einde van wereld en nog maar een klein groepje leeft, helemaal te gek vind.

Fanboy praat. Audiovisueel was het ook gewoon poep met peren.

Is wel deels wat ik stel dan. Hij wil dan kennelijk toch een beetje meegaan met zijn tijd. Maar leeft totaal niet meer in die moderne wereld. Bewijs daarvoor is natuurlijk dat je dan samenwerkt met 80s begin 90s metal band Anthrax bij een film anno 2001.

Probleem waar horror wel mee te maken heeft is het onorginele karakter. Deze heren hadden de ideeen en daar word door de jonge regisseurs nu op voortborduurt. Dus qua orginaliteit is het niet eens veel beter. Maar mensen zoals Aja, Wan, Plaza, Balagueró etc. verfijnen het genre nu. Maken het totaal plaatje compleet. Besteden meer aandacht aan het acteerwerk, belichting, soundtrack. En brengen hun tempo beter op hun plek.

Dit is toch iets wat een Carpenter eigenlijk ook al deed. The Thing is ook een remake maar hij bracht de film naar de next level. Haute Tension is Halloween the next level, 28 days later is de zombie film the next level etc.

Technieken veranderen, maar ik zie POV-moorden ook nu nog wel kunnen.

Ligt aan jou. Ik heb ze niet eens zo gek lang geleden voor het eerst gezien en kijk ze nog regelmatig. Ik ben dol op het camerawerk van met name Dawn. Ik zou dat graag weer meer terug zien.

Oneens. Ik ga niet zeggen dat het geniaal was, maar beter dan veel genremeuk dat ik niet ineens uitkijk.

`

Betere poster.

Wat een totale onzin overigens van Macmanus. Haute Tension de next level van Halloween? Technisch misschien, maar hoezo maakt dat het beter? Halloween kent bijvoorbeeld veel betere sfeer, score, script en heeft een iconische killer.

Nee hoor, technisch is het ook niet de next level van Halloween. Zo zit die verhaaltechnisch al veel beter in elkaar.

Welnee. Halloween heeft een veel te lange opbouw en traag einde. Dat is misschien wel het meeste next level van alles. Hoewel de score beter vinden...Maar dat is juist waar horrorfilms nu groeien. De overbekende genre opbouw/elementen verfrissen. Niks uurtje achter boompje staan. Bam hij komt binnen en gaan. Natuurlijk kun je dat achter boompje zitten beter vinden. Mag best, heb ook alle respect voor het origineel. Is mijn bedoeling ook niet om de klassiekers slecht te noemen. Maar het is wel een reden waarom deze oude meesters met hun nieuwe pogingen niet meer relevant zijn. En de Aja's, Wan's, Plaza's, Balagueró's van deze wereld wel. Op dit moment...

Laten we het anders over plot/script hebben bij films als Haute Tension en Halloween

Dat is dus totale onzin, alsof een hoger tempo the next level of suspense is. Het is een andere stijlkeuze net als dat je ook nu nog films ziet die volledig de tijd nemen voor hun spanningsopbouw. Sterker zelfs werkjes als Sinister, The Possession en House of the Devil zijn allemaal recenter dan wat jij noemt (alhoewel James Wan in Insidious ook alle tijd neemt). Zijn die films nu dan the next level?

Het verschil in tempo qua "spanning" is al snel het verschil tussen suspense en surprise en dat is nooit tijds gebonden. Ik vond het vlotte tempo in Haute Tension zeer effectief maar het trage tempo in Sinister nog minstens veel effectiever.

De oude meesters zijn niet meer relevant omdat hun stijlkeuze het ongeduldige publiek van nu niet meer aanspreekt. Of het goed of slecht is, is een subjectieve kwestie.

@ Dutchtuga: Toch vreemd dat ook best wat liefhebbers van deze regisseurs de nieuwe pogingen ook nimmer waarderen. Denk toch dat ze zelf ook met het moderne ogen kijken naar de nieuwe pogingen.

@Daja: Ik heb alleen House of the Devil gezien, lijkt me inderdaad niet the next level nee. Zelfde idee als Amer. Ode aan of terug grijpen op. Is zeker een publiek voor maar onder vernieuwend zou ik het niet scharen nee.

Het gaat om je tempo anders te bepalen. Ik zeg niet dat een film nu niet meer sloom mag beginnen ofzo. Maar je plaats het tempo anders. Je laat wat weg, je voegt wat toe, je draait wat om. Daardoor kan je een bestaand concept vernieuwen en imo dan beter maken. Het zit hem in de details. De rustige suspence haalt hij Aja weer terug in de zenuwslopende tankstation scene. Ook Wan kent zijn klassiekers maar zet ook script en timing wise de noten net wat anders. Waardoor het veel spannender en leuker was dan the Poltergeist imo.

Dat het niet tijdgebonden is deel ik niet. Het is in een creatief proces vrij logisch dat de eerste niet per se de beste is. Je borduurt altijd voort om andersmans ideeen. Deze nieuwe pogingen zijn zeker niet altijd beter, maar er staan altijd nieuwe talenten op die het wel naar een hoger niveau tillen.

Begrijp me nogmaals niet verkeerd. Ik kan me heel goed vinden in de respect voor de meesters hoor. Ook al kan het nu beter, een shot in Soy Cuba waar de camera omlaag gaat het water in, is prachtig om te zien, juist door die geschiedenis. De rijder in Metropolis kan ik elke dag zien. Alleen denk ik wel dat sommige filmmakers hun tijd hebben gehad. Dat dan goed praten door net te doen alsof hun ideeen op zijn, vind ik te makkelijk. Ze zijn gewoon niet meer relevant imo.

De maker is in deze wereld misschien niet meer relevant, maar hun oude films wel! Hoe kan het volgens jouw theorie dan zo zijn dat veel toplijsten bol zitten van de oude films? Je haalt jouw mening te ver naar voren in deze discussie. De eisen van vooral het bioscooppubliek is anders geworden, maar de filmliefhebber hecht nochtans meer waarde aan de stijl van klassiekers binnen het genre.

En dat is de enige van de drie titels die een ode is op een bepaald genre films in een bepaalde periode. Die andere twee zijn gewoon geslaagde moderne horrorwerkjes. Er wordt zelfs al gesproken over een nieuwe stroming low-budget Hollywoodwerkjes.

Ik las op een Italiaanse site een vrij aannemelijke constatering dat Argento met Mother of Tears, vervolgens met Giallo en nu met deze film zijn eigen oeuvre en het horrorgenre in het algemeen bewust lijkt te parodiëren.

Adembenemend , visionair en schitterend vormgegeven meesterwerk . Dit is kunst !

***** / *****

Kan dit amper geloven.

ik ook niet!!!!!

Oh wat een drama.

De hele film vol afschuwen naar de verschillende wanpogingen van Argento liggen kijken. Wat hij hier ook probeert, het mislukt. Zowat alles gaat fout, het lijkt soms wel een film van een seniele oude man.

Doet veelvuldig denken aan Coppola's Twixt, maar waar Coppola laat zien dat hij op oudere leeftijd toch nog relevant kan zijn valt Argento compleet door het ijs. Het enige waar deze film nog een beetje in slaagt is visueel een eigen sfeertje creëren. Dat levert een paar mooie cameraswoops en achtergrondjes op, verder is het geklooi met belichting pure horror. Ook de effecten trouwens, ongezien cheesy.

Wat dan net het slechtste is aan deze film is moeilijk te zeggen. Enerzijds is er het "acteerwerk" of wat daarvoor moet doorgaan. De ene acteur overtreft de andere in stroeve dialogen en klungelige lichaamstaal. Argento mag dan geen oog hebben voor acteurs, je zou toch verwachten dat ze dat zelf dan een beetje opvangen? Z'n dochter is een dieptepunt, net als Hauer.

Maar ook de soundtrack laat zich gelden. Het kan aan mij liggen, maar een verhaal als Dracula voorzien van een score die niet zo misstaan in een scifi film uit de jaren '60 (of een Scooby-Doo aflevering met van die knullige oude vliegende schotels) is niet het echt een bijster goed idee. Hilarisch was het wel, maar of dan nu het beoogde effect was?

Het verhaaltje zelf weet ook helemaal niet te boeien, maar dat is ondertussen dan ook al tot in den treure verteld. Deze films moeten het toch van uitwerking hebben, en die is gewoon ondermaats.

Ik wil nog een halfje geven omdat hij visueel in ieder geval nog iets poogde te doen (hoe slecht het er soms ook uitkwam), de rest is gewoon dramatisch en amateuristisch.

1.0*

Why ? Ik meen het echt , dit is pure cinema . Artistiek gezien is deze film van de buitencategorie . Bovendien vind ik deze film erg vermakelijk en visueel gezien is Dracula (2012) echt grandioos .

Natuurlijk ziet de CGI er nep en cartoonesk uit , maar ik ben van mening dat dit bewust gedaan is . Denk bijvoorbeeld ann Roy Lichtenstein . Net als Roy Lichtenstein is Argento hier met opzet clichés aan het accentueren , maar uiteindelijk lukt het hem toch om er zijn eigen draai aan te geven .

Vier redenen waarom ik Dracula (2012) visueel gezien een hoogstaande film acht :

a) De creatieve en expressionistische composities doen niet onder voor die van F.W. Murnau en Kenji Mizoguchi .

b). De digitale deep-focusfotografie is eindeloos fascinerend en is in dit meesterwerk veel effectiever en sfeervoller dan in de films van Orson Welles , Max Ophüls en Jean Renoir . Doet aan Michael Mann denken .

c) De dynamische en intieme ‘ vivid ‘ cinematografie is zeer avant-gardistisch van aard . Dikwijls zeer mobiel en ‘ zwevend ' , alsof camera’s gewichtloos zijn .

d) De montage is erg energiek ( met veel vaart ) , ritmisch en intuïtief .

Not sure if troll or not...