The Girl with the Dragon Tattoo (2011)

Het karakter van Lisbeth is de grote trekpleister in het verhaal.Tegen de achtergrond van een hoop speurwerk is zij een verademing. Het tempo zit er goed in en wordt tegen het eind nog eens extra versneld, wat toch jammer is. Het is daarom goed opletten geblazen. Als thriller voldoet de film prima, maar ik had er iets meer van verwacht. Die Lisbeth zal me zeker bijblijven van deze film.

Denk omdat ze zich qua namen aan het boek wilden/moesten houden. Verder absoluut met je eens. Zweden, een land waar mensen Engels spreken.

Zonde als je eerst de film kijkt, boek is 100x beter

Boek vond ik best goed al duurde het wel even voor het op gang was, de eerste film was goed, deze vind ik minder dan de eerste. Van mij hoeft het niet altijd flashy te zijn, zeker niet bij dit soort films, integendeel. De personages in de eerste vind ik dan ook beter passen, zeker Lisbeth. Het is natuurlijk ook wat lastiger voor een film als je eerst het boek en dan de andere film hebt gezien, ik had moeite om deze nog een beetje te willen blijven kijken

Het probleem van deze film is eigenlijk dat het een letterlijke verfilming wordt van het origineel. Een origineel dat ik overigens nog niet gezien heb … en toch stoor ik me er aan! Hoe komt dat?

Je vraagt je af of men het verhaal niet beter had kunnen importeren naar Groot-Britanië? De film zou zich moeten afspelen in Zweden, maar nergens krijg je echt het gevoel dat de film zich daadwerkelijk in dat land af speelt.
Dat men Engels spreekt in plaats van Zweeds doet op dat vlak ook al veel. Maar los daarvan komt de film nooit echt ‘Zweeds’ over.

Een tweede minpunt zijn de overtollige scènes. De film komt net iets te traag op gang door het verhaal rond die man die Lisbeth verkracht. Wat natuurlijk allemaal heel leuk is, maar wat voor meerwaarde heeft dat aan de film te bieden? Op welke manier heeft dat iets met het verhaal te maken?
En wanneer de film eigenlijk gedaan is krijgen we nóg eens 20 minuten overbodige scéne’s te verwerken. En heel die tijd zit je eigenlijk te denken: “nu komt er nog iets”. Tevergeefs

De film had dus een goed half uur korter gekund.


Maar als je dat weg denkt, dan blijven nog zo’n 2 uren aan spannende cinema over. En die maken eigenlijk wel de meeste indruk.

Want alles zit eigenlijk wel snor. Om te beginnen is het verhaal interessant. (En daar draait het toch om in dit soort films).
De locatie is ideaal om het typische, donkere Fincher-sfeertje op te wekken, dat met momenten nogal beklijvend is.

Iets waar ik tevoren curieus om was: Valt bij Craig het bond-personage weg te denken? En ja hoor! Geen minuut heb je het gevoel dat je op ‘Mr. Bond’ zit te kijken. (Iets waar Brosnan meer last met had.)
En ook de keuzes voor de andere acteurs is uitstekend.


Conclusie. Kon best een topfilm zijn, maar het fundament zit verkeerd.

3,5*

Het fundament zit juist goed: rotsvast verankerd zelfs. Lisbeth (en haar relatie met Blomkvist) is de kern en het kloppend hart van dit hele verhaal. Alles klopt dus als een bus, niets is overbodig, en het geheel valt uiteindelijk allemaal op de juiste plaats.

Daar! Nu weet je het!

Helemaal niet. Een Zweedse film die totaal niet Zweeds lijkt, en een verhaal waar grote stukken op overbodig zijn. De setting, (het concept) en het verhaal zijn voor mij toch wel het fundament.

Walk in the park voor Fincher, die vanaf de start een strak tempo genereert en Stieg Larsson's boek op ijzige wijze verpakt. Weinig mis met de casting, Rooney Mara zet zelfs een onverbiddelijke rol neer. Verhaaltje kent natuurlijk zo z'n beperkingen, zeker als je er al mee bekend bent. Veel meer valt er per slot van rekening niet uit te persen. Het verliest z'n pit als de Nederlandse inbreng afneemt en is zo goed als gedoofd als er nog met Wennerström moet worden afgerekend. Niet onaardig, maar iemand als Fincher kan en mag wel wat hoger mikken.

Voor een re-make is ie goed, maar de originele vind ik toch nog steeds het beste. Maar de film is vrijwel precies hetzelfde alleen andere acteurs. Maar als je een re-make wil maken dan moet je ook niet teveel veranderen, wat dat betreft hebben ze dat goed gedaan.

Goede thriller. Meer niet.

Lange tijd wist ik The Girl with the Dragon Tattoo te vermijden. Ik vond het hatelijk dat iedereen het had over deze film en over de boeken. Net alsof er niks beters was. En als er iets is waar ik een hekel aan heb, zijn het wel hypes. Nu is de hype rond de Millennium-trilogie al wat minder en keek ik toch de film. De Zweedse versie wilde ik niet zien omdat ik niet zo graag anderstalige films zie, dus keek ik maar de remake.

De film is op zich wel goed, maar heeft een te vlug tempo. Daardoor is het soms best moeilijk te volgen. Het verhaal valt erg goed mee. Nooit wist ik dat dit een soort mysteryfilm zou zijn. Nergens wordt de film erg saai en hij blijft boeien tot het einde. Een groot minpunt is wel de speelduur. 152 minuten zijn wel erg lang.

Het acteerwerk is erg goed en vooral Rooney Mara heeft een goed personage neergezet. Ook Daniel Craig speelt hier erg geloofwaardig. De film kent naar mijn mening erg veel personages en ik kon ze ook moeilijk uit elkaar houden. Het camerawerk en de setting vond ik ook opvallend goed. Normaal vermeld ik dit nooit, maar hier viel het wel op. De setting is lekker grimmig en donker. Ook de sfeer is erg goed.

3*

Dan word je geen enkele keer teleurgesteld

Eerst een zeer goede film en dan nog een beter boek.

Overbodige remake.

Na de originele trilogie een tijdje geleden gezien te hebben besloot ik gisteren dan eindelijk vol verwachting deze versie te bekijken. De opening credits waren apart maar hadden totaal geen enkele connectie met de rest van de film. Het verhaal ging in een razendsnel tempo waardoor niet alles altijd even duidelijk was. Er zijn te veel personages. Hierdoor was het moeilijk mensen uit elkaar te houden. Bovendien kwam ik maar moeilijk in de film. Het acteerwerk was in orde, maar zeker niet verbluffend. Na veel positiefs over Rooney Mara gehoord te hebben, waaronder haar Oscarnominatie voor deze rol, vond ik haar zeer teleurstellend. Ik vond haar totaal niet uitblinken. Ze kwam erg zwak over in tegenstelling tot Noomi Rapace. Zij stond echt haar mannetje! Craig deed het gelukkig wel wat beter. Verder was het grappig om iedereen Engels te horen spreken, terwijl ze Zweden moesten voorstellen en het verhaal zich ook afspeelt in Zweden. Dit kreeg, zoals anderen hier al schreven, een onbedoeld komisch effect. De film voelde totaal niet Zweeds aan. The Girl with the Dragon Tattoo bevat een paar mooie shots en een paar kleine veranderingen zoals de kat, Blomkvist's dochter en de brug scène. Deze veranderingen waren niet interessant en voegde weinig toe aan het verhaal. De speelduur mocht ook een stuk korter. Nadat het mysterie van Harriet was opgelost was de film vrijwel af.

Nee, deze versie deed me niet zoveel.

The Girl with the Dragon Tattoo krijgt veel te veel krediet als je het mij vraagt.

Ik prefereer het origineel, dat ik persoonlijk vele malen beter en duidelijker vind.

3*

Mijn eerste stem dit jaar...

David Fincher heeft de smaak te pakken. Eerst gaat hij door de hele 19de en 20ste eeuw met The Curious Case of Benjamin Button, duikt hij in de geschiedenis van Facebook in The Social Network, en nu neemt hij de Zweedse Millenium op zijn rekening om die te remaken.

En ik moet zeggen dat dit toch geen overbodige remake vond (wat ik eerst toen ook dacht) maar een keurig netjes werkje. Opmerkelijk is dat de film zich in Zweden plaatsvind maar echt alle Zweden spreken Engels, maar daar wen je wel snel aan. Het sfeertje is in ieder geval lekker duister neergezet en de sneeuwval der tussendoor maakt het plaatje compleet en Danial Craig zet hier weer een ijzersterke rol neer als Mikael Blomkvist, en weer een hoop aangename charisma uitstraalt. Rooney Mara is ook een superstoere chick die in de huid mag kruipen van Lisbeth Sallander en ik vond haar net zo overtuigend overkomen als in het origineel. Ze is hier ook weer lekker keihard en wat blijf ik die scene waarbij ze die verkrachter stigmatiseert toch heerlijk vinden. De rest van het verhaal is ook grotendeels hetzelfte als het origineel, misschien hier en daar nog wat dingetjes bijgeplakt, maar de uitwerking was in ieder geval goed. Stellan Skarsgard was ook erg sterk als psychopaat. En uiteraard: De muziek van Trent Reznor (die Fincher ook in The Social Network gebruikte) was weer supervet.

Nee, dit is een uitstekende remake en dat was denk ook niet gelukt zonder niemand minder dan David Fincher. Prima settings (al is het feit dat alle Zweden Engels spreken even wennen) gave muziek van Reznor en een sterke cast. Waarschijnlijk had hij al in gedachte ook de andere 2 delen te remaken, had ik vorig jaar gelezen. Hopelijk worden die ook net zo goed.

Klasse!

4,0*

Wat een draak van een film!

Afgezien dat het een compleet overbodige remake is, is het zó zonde dat ze het dan ook precies hebben geremaked. Zo voegt het al helemaal niets toe! Enige verschil is de gesproken taal, met een paar rare accenten waar ik me na 10 minuten al kapot aan ergerde. Waarom is de hele setting niet gewoon verplaatst naar Amerika? Totaal kansloos en het hoge gemiddelde dan m.i. dan alleen maar komen door mensen die de originele trilogie niet hebben gezien.

Noomi Rapace vond ik ook beter aan te zien dan Rooney Mara trouwens, waar Noomi nog iets aantrekkelijks had, heeft Rooney dat totáál niet.

Wat ik veel las en hoorde was dat in deze film de verkrachtingsscène zo heftig zou zijn, maar die (samen met de wraakscène) vond ik in het origineel echt vele malen heftiger. Wel raar om Yorrick (mijn achterneef) in een verkrachtingscène te zien, terwijl je weet dat een andere achterneef vast zit/heeft gezeten voor o.a. verkrachting...

Fincher neemt juist essentiele elementen over vanuit het boek die de tv film zelf negeerde.

Het is toch ook geen remake?

Aan die discussie waag ik me niet meer .

De dochter van Blomkvist die hem op het juiste spoor zet wat betreft zijn 'lijstje'. Zat volgens mij niet in het 'origineel', (correct me if i am wrong) en vond ik de Lisbeth van Rooney (en de focus op haar in deze versie) veel fijner.

Al begrijp ik je wel met kritiek, dat ik deze beter vindt heeft veel te maken met persoonlijke preferenties.

Dat lijstje was inderdaad het enige verschil dat ik gemerkt heb, in de Zweedse versie wordt dat door een vriendin van Lisbeth opgemerkt dacht ik, anders door Lisbeth zelf.

Alles wat met Lisbeth buiten het hoofdverhaal gebeurde vond ik in deze versie juist heel erg overbodig. het voelde aan alsof het er in zat omdat het in het boek staat, maar niet omdat het bij het verhaal hoort. Allemaal losse scènes die als ze er niet in zaten ook niet gemist zouden worden. Dat was in de Zweedse film niet, daar voelde het echt als geheel. Althans dat is mijn gevoel bij die scènes...

Ik snap wat je bedoelt. De overgangen van bepaalde scenes verlopen verre van vloeiend inderdaad en qua narratieve structuur is het origineel ook wat vaster.

Ik heb niet de boeken (triology) of het origineel gezien. Mij sprak de film zeker aan. Lisbeth was geweldig neergezet, en haar wraak in het midden van de film was zeker niet zoet.

Dat is logisch omdat Fincher andere zaken eruit pikt, meer zaken die er voor het verhaal toe doen. Het is moeilijk om te vergelijken maar het boek was te lang en te versnipperd, bevatte bovendien informatie die in de films (zeker in de Zweedse versie) uitgesmeerd konden worden.

Fincher maakt andere keuzes, waarschijnlijk ook omdat hij maar een deel verfilmt.

Ik vind zijn versie zonder de beste. Hij is veel spannender. Misschien wel vanwege dat spelen met de structuur en zijn beperking tot hoofdzaken.

Ik vond het origineel goed, maar deze 'remake' viel me zeker niet tegen. Het tempo zat er lekker in en een prima rol van Rooney Mara; ook een 3,5*

Zo kort na het uitbrengen van het origineel (twee jaar) is er wat mij betreft geen enkele behoefte aan een remake. Heb niet de hele film uitgekeken, omdat ik niet zit te wachten op deze typische Amerikaanse versie. Het Noorse origineel is uitstekend en de hoofdpersonen zeer overtuigend. Bovendien ben ik meer geporteerd van films die niet persé het Amerikaanse tempo moeten hebben.

Deze remake kan niet tippen aan het origineel, de Zweedse versie is veel beter uitgewerkt en ook spannender en beter te begrijpen ( als je het boek niet gelezen hebt ).......aardig:3,0

Doorsnee.

The Girl With The Dragon Tattoo neemt z'n tijd om de fundamenten te leggen: Mikael Blomkvist krijgt z'n opdracht, de achtergrond van Lisbeth Salander wordt geschetst, ... Dat eerste uur is veruit het sterkste gedeelte.
Nadien wisselt het niveau nogal. De hele zoektocht van Mikael en Lisbeth (inclusief 'romance' die uit de lucht komt gevallen) oogt nogal gemakkelijk en ook de uitkomst is niet wereldschokkend.
En om het sterke begin helemaal teniet te doen volgt nog een erg matig slotstuk waarin krampachtig de laatste horde afgehandeld wordt. Ik heb de Zweedse versie niet gezien/ het boek niet gelezen, maar mij lijkt dat dat beter voor een sequel gehouden had kunnen worden.

De cast doet het evenwel niet onaardig. Vooral Daniel Craig heeft mij kunnen overtuigen. Eén van zijn grootste troeven is dat hij zich niet aan een semi-Zweeds accent waagt. Onder meer Rooney Mara doet dat wel en dat komt haar geloofwaardigheid absoluut niet ten goede. Spijtig, want anders had ze Craig wellicht weggespeeld.
Stellan Skarsgård is een te voorspelbare casting, Robin Wright heeft hetzelfde probleem als Mara, Christopher Plummer is genietbaar.

David Fincher levert evenwel vakkundig werk af. The Girl With The Dragon Tattoo is een sfeerbom: grimmig, vijandig, toch gezellig bij momenten, ... Visueel oogt het allemaal erg mooi, met kleuren die voor een geslaagd contrast zorgen.
Ook een leuke verrassing is de openingsequence, die zowel visueel als muzikaal in de goede zin opvalt.

3

Uitstekende remake van de slechts twee jaar eerder verschenen Zweedse verfilming van het eerste deel van de Millennium-trilogie. En deze film doet in geen enkel opzicht onder voor het origineel. De relatie tussen de twee hoofdpersonages komt hier zelfs nog wat beter over. Ondanks de flinke lengte heeft de film een flink tempo en verveeld geen seconde door de slimme montage. Verder een uitstekende casting met een life-changing-rol van Rooney Mara.

Aardige film.

David Fincher weet weer een leuke film af te leveren die het goed heeft gedaan in de bioscoop. Leuk script, alleen moet ik de originele film nog kijken. Verder genoeg leuke scenes en dialogen. De film is wel wat lang, maar het laatste uurtje is spannend genoeg om te blijven zitten.

3.5*

Ongelooflijk, onnodige Hollywood-remake waarin een Zweeds literair en filmisch hoogstandje hartgrondig wordt verkracht. Het is inderdaad zo dat de woede bij mij mijn objectieve zicht op de film dramatisch verandert, maar dat boeit me eigenlijk geen reet. Amerikanen moeten gewoon met hun poten van Europese cinema afblijven.