menu

Don't Bother to Knock (1952)

mijn stem
3,10 (66)
66 stemmen

Verenigde Staten
Drama / Thriller
76 minuten

geregisseerd door Roy Ward Baker
met Richard Widmark, Marilyn Monroe en Anne Bancroft

Nell Forbes is ontslagen uit een inrichting en krijgt via haar oom werk als babysitter in een hotel. Wanneer ze haar overbuurman Jed Towers ontmoet, krijgt ze het vreemde idee dat hij haar overleden ex-man is. Niets houdt haar tegen hem terug te winnen. Zelfs niet Bunny; het meisje op wie ze moet oppassen.

TRAILER

https://www.youtube.com/watch?v=7eaFrgobiUM

Wanneer je deze, als ook andere ingevoegde media op de site wilt zien, dan moet je hier even toestemming voor geven.

Met het tonen hiervan wordt er mogelijk door een andere partij cookies geplaatst en/of wordt je ip-adres geregistreerd, zonder dat MovieMeter hier invloed op heeft. Lees ons privacybeleid voor meer informatie over hoe MovieMeter met je privacy omgaat.

zoeken in:
avatar van matthijs_013
3,5
Redelijke film, maar er had meer uitgelegd moeten worden over haar verleden.

avatar van Floris22
2,5
Helaas speelt Monroe te overdreven, met een andere actrice was het stukken beter geweest. Widmark daarintegen doet het uitstekend. Toch niet meer dan 2.5*

avatar van Naomi Watts
2,5
Goede film.

Veel mensen zullen Marilyn Monroe altijd blijven zien als een dom blondje wat ze zeker niet was. In deze film speelt ze eindelijk een rol die dat beeld ook niet versterkt, hier speelt ze een serieuze rol en hoe.

Monroe laat hier zien nog veel meer talent te hebben en meer in zich te hebben dan iedereen dacht. Erg zonde dat ze vaak toch is blijven hangen in de 'domme' rollen maar wat mij betreft zal ik Monroe wel herinneren als intelligent en charmant persoon en een zeer getalenteerd actrice. Marilyn Monroe, gone but not forgotten.

4*

avatar van Rianneke_Dan
2,5
Wel een vermakelijk filmpje maar niet echt bijzonder.
Marilyn doet het goed, en ze laat zien dat ze ook andere rollen kan spelen.
Verhaal was wel te doen, maar komt bij mij toch net niet op een voldoende.

2,5*

avatar van serpico
1,5
Willekeurig een titel gekozen om de Marilyn Monroe-collectie mee te beginnen, en hopelijk niet de beste.

Echt een prutfilm. Het was wel grappig dat ik dacht dat dit een romkom zou zijn, maar toen begon Monroe's karakter toch wel erg vreemde trekjes te vertonen ... en dat was het. Veel meer behelst de film niet, en dat is maar goed ook want ik denk niet dat ik hem dan zou hebben afgezien. Monroe vond ik waardeloos; de pop van haar oppaskindje speelt haar nog van het scherm. Ze was dan ook de zwakste schakel in een toch al niet echt boeiende en zelfs saaie film met een mat script. Nergens ook maar een klein beetje memorabel, maar het kan nog slechter. Eddie vond ik soms wel lollig.

Toch hoop ik dat Monroe in andere films beter is, wat je gezien haar status wel mag verwachten. Hier is het allemaal veel te overdreven en ongeloofwaardig. Ze is zeker best een hottie om naar te kijken, maar heeft ze daaraan haar hele status te danken?

Hoe dan ook een half boeiend net-niks filmpje dat zonder Monroe en Widmark waarschijnlijk niet eens op MovieMeter zou staan en in feite vooral onderuitgaat doordat Monroe's karakter niet boeiend is.

1,5*

avatar van Metalfist
4,0
Don't Bother To Knock

Een geweldige film gezien waarin Marilyn zich niet als het stereotiepe blondje laat zien, waardoor veel mensen haar zullen herinneren, maar als de knappe actrice die ze altijd was.

Met haar chaotische blik en zachte stem neemt ze eigenlijk heel de film in beslag. Langzaamaan begint ze dan vreemde trekjes te vertonen Denk aan het aandoen van de kleren en de juwelen van de moeder, het verwarren van haar gestorven man met Jed. en dan zijn de poppen aan het dansen.

Al bij al is dit zeker een film die je als Marilyn Monroe fan moet hebben gezien, vooral omdat ze een niet stereotiepe rol vertoont zoals iedereen ze kent.

4*

avatar van Kuck-x
3,5
Denk je de zoveelste flauwe komedie te gaan zien met La Monroe als verleidelijk maar o zo tuttig blondje - zit je ineens op het puntje van je stoel. Ik wist vooraf niets over deze film, die inderdaad als komedie begint maar dan verandert in een heuse suspense movie. Dat Marilyn kon acteren hoeft geen betoog (de domme blondje-rollen waren wat mij betreft haar meest irritante) en hier geeft ze een knap staaltje van haar kunnen. De stemmingswisselingen zijn erg overtuigend en sterk. De bijrollen lijken rechtstreeks van Hitchcock afgekeken. Mooi gedaan.

avatar van WanderingStar
4,5
Ik heb de afgelopen weken heel wat films gezien met Marilyn erin..

Haar 'vaste' rol van blondje met de bambi ogen vind ik fantastisch.. ik vraag me soms af of het een rol was.. en of ze buiten het scherm ook altijd zo 'onschuldig' keek... of ze dan ook die stem heeft, of dat ze ook normaal kan praten..

Gisteren keek ik The Misfits.. daar vond ik haar al anders dan in haar latere rollen..
Maar deze van vanavond vind ik helemaal prachtig. Ze heeft wel die blik in haar ogen.. maar net als iemand hier beneden schrijft, had ik ook geen benul van wat voor film ik zou gaan zien..
Hoewel ik bij The Misfits halverwege mijn aandacht verloor, heb ik hier tot het eind geboeid zitten kijken.

Het was misschien niet all the way heel sterk geacteerd, maar ik vond het toch een spannende film... misschien vooral omdat ze zo out of character speelde.. Ben idd blij dat ik deze gekeken heb..

3,5
Interessante psychologische thriller met Monroe en Widmark in de hoofdrollen. Monroe speelt een atypische rol en dat gaat haar behoorlijk goed af maar Widmark is de ster van de avond, ruwe bolster blanke pit maar met een soft randje. Dit soort rollen staan hem op het lijf geschreven. De spanning blijft er in deze claustrofobisch thriller in mede namens het goed script, de sterke dialogen en de goede acteerprestaties. Het zoetsappige einde is ietwat tenenkrommend maar het is en blijft Hollywood.

avatar van IcU
4,0
IcU
Met deze film wilde Monroe aan de recensenten zien dat ze wel kon acteren. Ze boft dan ook dat haar personage zich leent om onderhoudende acteer prestaties neer te zetten. De slim geschreven dialogen en een sterk verhaal als ondergrond maken dit tot een uiterst vermakelijk, spannend en intrigerend stuk wat nog wel even in je achterhoofd wilt rond dwalen. En Monroe kan wel degelijk acteren.

avatar van Metalfist
4,0
...a wicked sensation as the lonely girl in room 809!

Twee dagen geleden had ik nog eens zin in een ouderwetse Marilyn Monroe film. De films op zich behoren niet tot de meesterwerken van de cinema maar Monroe zorgt er altijd wel voor dat ze een hoog niveau bereiken. Ik had de film een lange tijd geleden al wel eens gezien, ik geloof toen ik hem juist op DVD had gekocht maar vond hem toen al erg goed. De tijd heeft overduidelijk geen effect op the Mmmm Girl.

Monroe bewees met Don't Bother to Knock dat ze effectief serieuze rollen aankon en niet altijd moest worden gecast als dom blondje. Degene die altijd zeggen dat ze zo'n blonde bimbo is, zouden beter eens wat meer opzoekwerk moeten verrichten want Marilyn is hier geweldig in. De rol van Nell is geen unicum, het is een rol die een andere actrice even goed had kunnen vertolken maar het is juist de manier waarop Marilyn zich inleeft waardoor haar vertolking naar een hoger niveau wordt gebracht. De zachte stem, de wartaal, de rare trekjes, ... Allemaal heerlijk om te zien en natuurlijk kun je als man nooit genoeg van haar performance krijgen. Uitermate charmant en beeldschoon. In haar glorieperiode kreeg ze de naam van mooiste actrice en nu, 48 jaar na haar dood, is zij de enige actrice die deze naam nog altijd waardig is. Ze lijkt zo onschuldig maar ze heeft tegelijkertijd toch zo'n seksuele, dierlijke uitstraling waardoor echt elke film een genot wordt om naar te kijken, zelfs al heeft ze een kleine rol of een beginnende hoofdrol zoals hier. Met zo iemand als Monroe in de film vergeet je nogal snel de rest van de cast. Gelukkig is haar tegenspeler, Richard Widmark, van een hoog niveau waardoor hij ook genoeg memorabels heeft te bieden. De combinatie en de chemie tussen beide is om je vingers en duimen van af te likken maar het wordt pas echt interessant wanneer een beginnende Anne Bancroft op de proppen komt. Erg leuke actrice, die hier compleet wordt weggespeeld door Monroe, maar toch nog een goede rol neerzet. Hetzelfde geldt voor Elisha Cook Jr. Ook hij heeft maar een klein rolletje maar zorgt, net als de rest van de cast, dat ze niet moeten onderdoen voor elkaar en geeft een mooie vertolking. Alleen Donna Corcoran als de kleine Bunny is vaak irritant maar ik heb het dan ook niet op kinderen in films, al zijn er uitzonderingen.

Het zwart-wit werkt perfect in de film. Ik zat eerst nochtans in een tweestrijd toen de film startte. Normaal gezien ben ik altijd voor zwart-wit, ik vind het vaak mooier dan kleur en het geeft een zekere sfeer en karakter aan een film maar Monroe komt echt tot haar recht in kleurrijke foto's waar je niet naar haar vuurrode lippen en platinablonde kunt kijken. Toch weet Baker goed genoeg wat hij doet en zorgt voor een paar erg sfeervolle beelden.

Het verhaal achter Don't Bother to Knock is niet zo bijster speciaal. Heden ten dage hebben we al veel soortgelijke films gezien maar toch moet de film niet onderdoen voor de hedendaagse spannende film. Langzaamaan merk je dat er iets niet klopt met Nell, o.a. de littekens, maar het wordt pas echt spannend wanneer de film naar het einde toeloopt. Nell begint beetje bij beetje meer en meer gestoord te geraken en wanneer ze haar man begint te verwarren met Jed is het hek helemaal van dam. Erg leuk om te zien en de korte speelduur is hier een meerwaarde want mocht dit gerekt worden, dan zou het nogal snel redelijk saai worden. Hoewel, ik kan nooit genoeg krijgen van Monroe dus misschien had het ook gewerkt. Soit, ik snap in ieder geval niet waarom de film hier zo'n lage waardering krijgt. Het plot is niet vernieuwend of verfrissend, wat wil je voor een film van 58 jaar geleden maar ik heb het vermoeden dat er hier nogal vrij veel Monroe bashers zitten. Jammer want Don't Bother to Knock is de moeite waard, zowel voor de fan als voor de niet-fan.

Monroe bewijst wat ze kan en voor dit alleen verdient de film al een dikke voldoende. Tel daarbij nog eens het sfeervolle zwart-wit, de leuke muziek (al is een deel wel van Panic in the Streets overgenomen) en de uitmuntende cast op en je hebt een uitstekende film. Blijft toch een beeldmooie vrouw, die Marilyn.

4*

avatar van Zinema
3,0
Zinema (crew)
Marilyn is mooi.

En niet zo'n beetje ook. Als kijker wil je wel door het beeldscherm heen. Om haar te aaien. Behalve mooi zijn kan Monroe ook acteren, iets wat er eigenlijk niet toe doet. Nou ja, vooruit dan. Ze zet een heerlijk labiele femme fatale neer in deze broeierige thriller.

Het verhaal kent genoeg suspense, maar wanneer de echte spanning toeslaat gaat dit gepaard met een onnodig kluchtgehalte. Dit doet de film weinig goed, doch Marilyn blijft adembenemend.

Goed.

avatar van gauke
3,0
'n Beetje gekke, excentrieke filmnoir-achtige thriller die zich geheel ineen hotel in New York afspeelde. De conflicten werden te simpel en zonder diepgang neergezet en bovendien ontbrak het in het verhaal teveel aan spanning en emotie. Wel werd er overtuigend geacteerd.

avatar van Roger Thornhill
3,5
Ja, dat kom ik toch niet zo gek vaak tegen, een film waarbij ik geen flauw idee heb waar het verhaal naar toe zal gaan – het meest waarschijnlijk leek het me dat het personage van Richard Widmark –verbitterd door de afwijzing door Anne Bancroft– Monroe en het meisje zou gijzelen, maar dan neemt de film een paar onverwachte (dramatische èn psychologische) wendingen en wordt de spanning flink opgeschroefd. Kort genoeg om nergens saai of vervelend te worden, gefilmd in real-time met weinig gebruik van achtergrondmuziek, goed spel en minstens één prachtig schokeffect (het kleine meisje dat door Monroe gekneveld op bed ligt) maken hier een verrassende en verrassend sterke kleinschalige thriller van met een mooie serieuze Monroe die ondanks haar gebruikelijke "breathiness" toch een prima rol neerzet, en dan gelukkig absoluut niet als de "internationaal bekende seksgodin" ("une bombe sexuelle internationale") die de dwaze tekst op het DVD-hoesje belooft – net zoals bovenstaande filmposter trouwens.

4,5
De dvd had ik gekocht als onderdeel van mijn film noir collectie. De enige reden dat deze film nog vlot verkrijgbaar is, is uitsluitend te wijten aan Marilyn Monroe op de affiche. Ik had geen grootse verwachtingen, had Monroe verwacht in een femme fatale rol. De rol van psychopate had ik niet in haar gezien, en is dan ook bijzonder verrassend, bovendien zet ze de rol met verve neer. Ik vond het gevoelsmatig aangrijpend naar de ontknoping toe en had echt te doen met de vrouw die Monroe vertolkte. Zeker een geslaagde film. Het jazzy sfeertje in de hotellobby was een mooie opener van de film, met Anne Bancroft als jazzdiva. Het appeal van Monroe blijft overeind in deze film, maar krijgt een tragisch kantje omwille van de verwarring van het hoofdpersonage. Een klein groot filmpje.

Gast
geplaatst: vandaag om 23:18 uur

geplaatst: vandaag om 23:18 uur

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.