Schindler's List (1993)

Een film die van een regisseur als beste beschreven staat, betekent niet dat het gelijk de beste film is......GOH! Maar van Spielberg's Schindler's List had ik toch echt wat meer verwacht.

Schindler's List is een film die ik al heel lang wilde zien. ik vond dat ik dat gewoon moest. Nu eindelijk geheel gezien. Ik zeg eigenlijk nooit vaak dat ik een dubbel gevoel bij een film heb. Maar dit keer wel. Deze film heeft zeker iets krachtigs.

Disc I: hierin tracht men iets goeds te laten zien van meneer Schindler, maar vooral ook de walgelijkheden van de nazi's.

Ik kreeg alleen absoluut geen sympathie voor Schindler en misschien was het ook de bedoeling van Spielberg om pas in Disc II : de laatste scene enigszins gevoel voor Schindler te krijgen.

Gedurende de film was ik vaak bezig dingen te begrijpen omdat ze zo onduidelijk neer werden gezet. Ik vond dat storend en kon ik de film niet goed invoelen.

Jammer want daardoor werden de gruwelijkheden ook niet realistisch en dat zou toch zeker de bedoeling zijn geweest van Spielberg.

Het trage tempo vond ik hier niet helemaal zo erg. Soms zie ik het als een soort van trap die zo'n film dan opbouwt. Dus dit vind ik, zoals wel vaker bij films van Spielberg toch geslaagd. Wat mij betreft is dit een goeie film. Maar het meesterwerk ?. Die titel geef ik dan aan andere films van Spielberg. Eerst zat ik te denken aan een 4,0 maar ik kan deze film beter een 3,5 geven.

Prachtige film. Ik keek er wel tegen op om 195 minuten lang naar een film te kijken. Toch blij dat ik het gedaan heb. Vooral de laatste 45 minuten waren uiterst vermakelijk. De eerste 2 uur zit je wel zowat enkel naar het afslachten van joden en de gruweldaden van de Duitsers te kijken. Dit begon mij wel een beetje te irriteren, want dit zie je zo vaak in oorlogfilms en ik wil liever een verhaal volgen dan puur een bloedbad. Na verloop van tijd kwam ik erachter dat het een prima keuze is geweest. Je leert in deze 2 uur Schindler, Stern, de Duitsers, de joden beter kennen, maar er zit ook een zekere vorm van opbouw in te vinden. Of dit traag is, interpreteert iedereen verschillend, want in 2 uur ben je eigenlijk nog niet heel veel verder, maar dit zorgt wel voor een spectaculair laatste 3 kwartier. En daarbij, je ziet in die 2 uur ook nog eens genoeg gruweldaden om je nog enigszins mee te vermaken. Het zwart-wit gebeuren. Na Psycho gezien te hebben, vind ik zwart-wit totaal geen issue meer. Hoewel ik het bij Psycho er wel fantastisch bij vond passen, vond ik het in deze film geen echte toevoeging maar ook geen beperking. Dit zwart-wit gebeuren maakt de laatste scene trouwens wel uniek, betekenisvol en indrukwekkend!

Whoever saves one life, saves the world entire.

Prachtige klassieker die ik om de een of andere reden vaak langs mij had neergelegd, vakantie en (herstellende) griep boden mij een paar uur achter elkaar om deze film zonder stress of tijdsnood te bekijken. Hoewel de film vrij heftige scènes bevat, me niet onberoerd achter laat, kent het toch een romantische sfeer. Het is allemaal lekker sentimenteel, maar niet benadrukt of nadelig voor de periode waarin de film zich afspeelt (het moet natuurlijk wel respectvol gebracht worden). Enkel op het eind had ik even moeite met deze sentimentaliteit, maar gelukkig was dat maar een klein stukje van de film. Ik heb het niet zo op die lose-control-monologen, komt allemaal té geforceerd over. Halverwege de film voelde ik een tegenstrijdig gevoel opkomen, hoewel we allemaal de gruwelijkheden van WOII kennen, geeft de film hoop en is het op een hele rare manier, feel-good. Ik wist me niet echt een houding eraan te geven, ik liet alles maar gebeuren.

Naast het prachtige verhaal (en de sterke quotes!!!) kent de film ook een ijzersterke cast, vooral figuranten vind ik in WOII films altijd bijzonder sterk spelen, en de film kent een heel hoog audiovisueel niveau. Ten eerste is de soundtrack gewoon erg memorabel, en daarnaast vond ik het zwart witte werken, zeker doordat elk shot een schilderij leek door de mooie, duidelijk en vage contrasten. Erg sfeervol en goed te werk gegaan. Hieraan kan je ook echt wel merken dat je met een bijzondere regie te maken hebt, Spielberg weet wat hij doet.

Een film met hoop en verdriet, schoonheid qua verhaal en techniek, sentimenteel en hard. Schindler's List laat me voorlopig niet los. 4,5 ster

Een mooie film die een goed beeld brengt van hoe de ghetto was.

Het duurde wel lang teen dat ik in de film betrokken raakte. Maar de rest van de film is echt goed. Naarmate de film vordert, wordt het ook gruwelijker wat ze doen met de joden. De film is wel aan de lange kant. Had zeker een stuk korter gemogen. Spielberg heeft weer een mooie film gemaakt. Zo'n films moet hij terug beginnen maken. 3.5*.

Deze eens volledig bekeken ('k had er al stukken van gezien, maar nog nooit volledig) en dit is toch wel een straffe film.

Het verhaal is goed en ondanks de lange speelduur zitten er eigenlijk geen dode stukken (sorry voor m'n woordkeuze) in, behalve misschien op het laatste met die keien (dat heb 'k dan maar doorgespoeld).

Ook de cast was uitstekend, vooral de chemie tussen Liam Neeson en Ben Kingsley (erg goed) werkt goed, maar Ralph Fiennes was zeker ook niet van de minste.

De film oogt ook authentiek en zeker wanneer die trein in Auschwitz aankomt en de scène in de douche & dan die schoorsteen doen toch wel iets.

Dit is een film die iedereen zeker eens moet gezien hebben. Natuurlijk geen film waar je vrolijk van wordt, maar desondanks zeker een aanrader.

Het speelduur van deze film heeft me er altijd al van weerhouden, om de film te bekijken. Maar ik was er toch wel al eens benieuwd naar. Op TV heb ik wel eens stukjes gezien, die wel mijn interesse wekte. Eigenlijk had ik hem eergisteren- of gisteren willen zien, maar toen kwam ik er niet aan toe. Dus vanmiddag heb ik hem gezien.

Ik moet zeggen dat ik het echt een mooie film vond. Het wordt ontzettend realistisch in beeld gebracht. Ik heb zelden fragmenten (de holocaust) uit de Tweede Wereldoorlog zo echt in beeld gezien. Eigenlijk nog nooit. Zowel het oppakken van de joden als de scenes in de kampen komen goed over. Verschrikkelijk wat in der tijd gebeurt is. Enkele indrukwekkende scenes vond ik waarbij die arbeider dreigt doodgeschoten te worden maar waarbij de kogels op zijn (vreselijk om je te verplaatsen in die persoon). Maar ook als de vrouwen in Auschwitz in die gaskamer terecht komen (de paniek werd echt overgebracht op me). En dit zijn slechts enkele voorbeelden. De hele film brengt een sfeer op me over, waardoor het net lijkt alsof je er haast bij bent. Vreselijk dat mensen dit echt hebben moeten meemaken. De film heeft een indrukwekkend einde, vooral als de mensen nog een steen leggen op het graf van Schindler.

De personages van de film zijn interessant en worden goed gespeeld. Ik heb het vooral over Oskar Schindler. Een erg interessant personage en echt een held in de film door 1100 joden te redden. Ook de rollen van Stern (Ben Kingsley) en Goeth (Ralph Fiennes) en de rest van de cast werden goed opgevuld.

Het gene waar ik bang voor was aan de film is juist iets wat erg meeviel: het speelduur. Hij duurt wel 190 minuten maar de film verveelde geen moment. Ook vind ik films die in zwart-wit zijn meestal een beetje vervelend om naar te kijken. Hier is dit totaal niet het geval, en zelfs gepast vind ik. Ook de muziek van John Williams, die wederom erg sterk is, is een groot pluspunt voor de film. Al met al kan ik zeggen dat ik dit een erg bijzondere film vond die diepe indruk op me heeft gemaakt. Alles komt realistisch over, het acteerwerk is goed en de film verveelt geen moment. Tot nu toe wel een van mijn favoriete geschiedenis films. Steven Spielberg is een geweldige regisseur, blijkt maar weer.

Ik kan niet anders dan hier 5 sterren geven voor deze ijzersterke film!

Een erg mooie film van Spielberg, die je in feite mee terugneemt naar de Tweede Wereld Oorlog en mij het gevoel gaf, dat ik zelf ook bij ben geweest.

Het is natuurlijk vreselijk wat er allemaal met de Joden is gebeurd. Spielberg slaagt er hier als geen ander in, om deze gruwelijkheden te laten zien en alleen daardoor krijg je al veel medeleven met die mensen. Het is niet niks wat ze allemaal te verduren krijgen, en Spielberg neemt er goed de tijd voor, om alles zo uitgebreid mogelijk te belichten. Op sommige momenten voelde en proefde je haast de angst, zo echt kwam het soms over.

Het acteerwerk is erg goed. Liam Neeson speelt een sterke Schindler. Hij wordt hier en daar misschien iets te positief neergezet, maar dat is gelukkig nooit storend en bij een verhaal als deze, valt dat op zich nog wel goed te begrijpen. Ben Kingsley is ook goed en weet zijn personage ook voldoende diepgang mee te geven. Toch maakte Ralph Fiennes op mij nog de meeste indruk. Erg knap, dat ik ondanks de slechtheid van hem op momenten toch zijn gedrag en handelingen kon begrijpen, al blijft het allemaal natuurlijk hartstikke fout wat hij gedaan heeft.

Visueel ziet het er allemaal erg mooi en verzorgd uit. Het zwart-wit gebruik is een erg goede keuze en maakt het geheel nog wat authentieker. Daarom is het wel jammer dat er voortdurend Engels werd gesproken. Niet dat het heel storend was, maar de “echte” talen hadden de film een nog sterkere authenticiteit gegeven. De muziek is overigens wel erg sterk en verschrikkelijk meeslepend. Vooral het nummer op het einde, waarbij de Schindler-Joden een steen op Schindler’s graf leggen is een geweldige keuze.

Schindler’s List is een krachtige film, die duidelijk behoort tot het beste werk van Spielberg en die zich terecht mag scharen in het rijtje filmklassiekers. De drie uur dat het duurt, vliegt voorbij en in zijn geheel maakt het uiteindelijk erg veel indruk.

4,5*

Indrukwekkend oorlogsdrama die eigenlijk iedereen eens gezien moet hebben. Het verhaal is boeiend, spannend en zeer zeker ook indrukwekkend. Ook zitten er regelmatig zeer aangrijpende scenes bij die je niet ongeroerd laten. De film duurt met meer dan drie uren behoorlijk lang maar omdat het verhaal je min of meer direct bij de strot pakt verveeld het nergens en ga je helemaal op in het verhaal. Ik moet wel zeggen dat ik na de film toe was aan een douche, hoe dat kwam wit ik eigenlijk niet

De cast deed het trouwens uitstekend. Liam Neeson speelde de rol van Oskar Schindler zeer goed en mooi maar de echte ster in deze film was in mijn ogen Ralph Fiennes die op een geweldige en zeer overtuigende manier de rol van sadistische en gevoelloze kampbeheerder Amon Goeth speelt. Ik heb echt genoten van hem en ondanks dat bepaalde scenes met hem zeer aangrijpend waren heb ik er ook bij moeten lachen. Maar dat heb ik wel vaker bij keiharde geweld scenes in films. Wat dat betreft heb ik een flinke laag eelt op mijn ziel. Visueel zag de film er overigens ook zeer fraai uit maar men had van mij gerust de film in kleur mogen schieten i.p.v. zwart/wit ook al is het laatste waarschijnlijk doeltreffender en passender.

Vond het een mooie, maar ook rakende film.

De enige film waarbij ik tranen in de ogen had.

vond Liam Neeson erg sterk spelen.

meesterwerk van spielberg

In werkelijk alle opzichten een indrukwekkende film over gitzwarte bladzijden uit onze recente geschiedenis. Een geweldig scenario, magnifiek camerawerk en dito regie. Veel aangrijpender kun je volgens mij een film niet maken.

Ik heb 'm nu voor de derde keer gezien en dat zal zeker niet voor het laatst zijn.

Een meesterwerk van grootmeester Spielberg.

Schindlers verhaal is zonder twijfel hartverscheurend. Alle respect voor Spielberg en alsmede de film om dit waargebeurde verhaal aan de wereld te tonen. Heroïek als deze toont menselijke schoonheid waarvan we wel eens zouden kunnen vergeten dat ze nog bestaat, zeker in smartelijke toestanden als deze.

Dat de film in zwart-wit getoond wordt vind ik een goeie keuze, fotografisch valt er weinig of niets te verwijten. Edoch vind ik iets in de uitvoering tekortschieten aan het verhaal; het einde van de film bracht mij totaal niet de ontroering die ik bij zulk een verhaal zou willen en eigenlijk verwachtte. Ik heb het gevoel dat de focus te weinig op de innerlijke dramatiek ligt, en te viel de richting in gaat van het sentimentele en flauw humoristische. Regelmatig vond ik zelfs dat er een soort 'Disney-gehalte' aanwezig was...

Een mooie film, maar net te veel van het commerciële meegkregen.

Na 6 jaar, op de 20ste verjaardag van het verschijnen van de film nog eens opnieuw bekeken, en dit keer in de blu-ray versie.

Onder toezicht van regisseur Steven Spielberg heeft de prent een schoonmaakbeurt gekregen als het ware. De beelden zijn op blu-ray werkelijk prachtig en het zwart-wit komt nog meer tot zijn recht.

Ook het geluid is stukken beter, alle lof dus voor de restaurateurs en Spielberg.

Het verhaal dan.. net zoals ik al eerder zei, het is indrukwekkend en dat is het nu nog steeds, het is en blijft een film die je moet gezien hebben alleen maar om niet te vergeten dat zulke dingen zich niet meer zouden mogen herhalen.. al vrees ik dat dat een utopie is...

Sommige beelden zullen velen onder ons choqueren, maar dat is ook de bedoeling, hoe goed en mooi de film ook is gemaakt, hij is er niet om ons te amuseren, maar om ons duidelijk te maken tot wat de mensheid in staat was, en is....

Elke keer ik de film opnieuw zie ontdek ik nieuwe dingen, zoals nu ook weer... de vioolsolo's die je in bepaalde muziekstukken hoort zijn uitgevoerd door een Schindler-Jood, namelijk Jitzak Perlman die ook in het verhaal aan bod komt.

En let op de personen die op het einde van de film een groet brengen aan Schindler's graf, het zijn de acteurs vergezeld (als ze nog in leven zijn) door hun echte personages.

Ik hoop dat deze film nog door veel mensen wordt gezien, vooral beleidsmensen... ze kunnen er nog steeds lessen uit trekken...

AANRADER !!!

Heb hem jaren uitgesteld, en blijkbaar heeft m'n intuitie me niet in de steek gelaten, want laaiend enthousiast ben ik niet. Vond het wat te droog, en dat voor een Spielberg. Ik kan best zien dat het objectief gezien een goede film is, maar persoonlijk vond ik lang niet alles even interessant.

Eigenlijk is het een drie uur lange afwisseling van gruwelijkheden en wat drogere scenes. Wellicht ben ik al wat gewend wat betreft oorlogsfilms, waardoor ik het allemaal wat gelaten aanzag (hoewel ik de gruwelijkheid uiteraard niet ontken).
Ik prijs de film voor zijn ambitie, en zijn grootse opzet. Veel shots en decors zijn natuurlijk subliem.
Toch heeft de film wat te weinig hart en karakter voor me. Ik zat nou nergens echt op het puntje van m'n stoel. Het einde was bovendien nog een fikse tegenvaller. Ineens heeft hij spijt, 'I could have had one more person'. Ik keek die scene toch wat met lede ogen aan, komt nogal uit de lucht vallen.

Mja. Goede film, voor mij persoonlijk niet echt een succes.

3,5*

Schindler's List is een erg indrukwekkende film over een van de donkerste bladzijdes in de geschiedenis.

Liam Neeson als Oskar Schindler speelt erg goed. Oskar Schindler is aan het begin van de film nog niet zo begaan met het lot van de Joden maar hij maakt een karakter verandering door en aan het eind van de film word Oskar Schindler emotioneel omdat hij biet meer Joden heeft gered Een erg goede acteer presentatie levert Liam Neeson.

Ook erg goed is Ralph Fiennes als Amon Göth. Amon Göth is kamp commandant die voor de lol willekeurig mensen afschiet. Ralph Fiennes zet hier een erg goede rol neer .

Ben Kingsley zet als Itzhak Stern ook een goede rol neer. John Williams componeert voor deze film een van de beste scores uit zijn carrière . Zijn muzikale bijdrage aan deze film is erg goed en geeft de film nog meer emotie.


Je krijgt in deze film een paar vervelende gebeurtenissen te zien zoals bijvoorbeeld de ontruiming van een getto., of een kamp commandant die voor de lol willekeurig een paar mensen doodschiet . Schindler's List geeft door die vervelende dingen te laten zien een goed beeld van de afschuwelijke dingen die de Joden in de tweede wereld oorlog moesten doormaken.


Steven Spielberg heeft met Schindler's List zijn beste en meest indrukwekkende film gemaakt en na het kijken van deze film heb je echt even een brok in je keel van de afschuwelijke gebeurtenissen die je in deze film te zien krijgt.

5 sterren voor deze film

Twee in één. Uiteraard iets waar docu en drama aan elkaar kleven, maar de scheidslijn is soms nadrukkelijk aanwezig. Ik geloof wel in de oprechte intenties van Spielberg, zoveel valse noten raakt het lange tijd ook niet, maar hij wil hier en daar te graag en te vaak vertellen dan wel informeren.

Dat loopt aanvankelijk niet altijd even soepel in elkaar over. Meest indrukwekkende scènes spelen zich ook af wanneer Schindler afwezig of hooguit toeschouwer is. Blijkbaar werkt de algemene geschiedenis van de holocaust toch iets beter dan het gedramatiseerde relaas van de hoofdrolspeler.

Dat neemt niet weg dat hij een interessante kapstok vormt met zijn arrogantie, levensstijl en pragmatische houding ten aanzien van de oorlog. Zijn draai gaat ook niet gepaard met wat je gebruikelijke toeters en bellen zou kunnen noemen. Het komt in eerste instantie nog redelijk subtiel over.

Wanneer macht ter sprake komt, gaat dat bij Goeth ineens heel wat minder. Met een uitgezakt lichaam en onverschillige houding zet Fiennes een huiveringwekkend beest neer, maar dat is een zwak en erg opzichtig geschreven segment. Ook een rol die bijna als een nachtkaars uitgaat, maar soit.

Ik kan me wel vinden in Spielbergs keuze om voor zwart-wit te gaan, ook met het oog op archiefbeelden en een gevoel van authenticiteit. Als de schimmen opdoemen en het getto wordt leeggehaald, pakt het zelfs angstaanjagend uit. Het meisje met de rode jas is me daarentegen te gemakkelijk.

Tot dan toe kleine manco's, maar in het laatste uur gaat Spielberg meer en meer z'n publiek bespelen en dan wordt het alsnog problematisch. In het slot waart er ook een vals en ongepast gevoel van voldoening of iets dergelijks rond. Dan is het drama kennelijk toch belangrijker dan de docu.

´Schaam´ me eigenlijk al een tijdje dat ik deze film nog niet bekeken had. Schindler´s List is een monument: niet alleen vanwege de kwaliteit van de film, maar ook vanwege het feit dat deze film gebaseerd is op werkelijke gebeurtenissen.

Nu heb ik dan eindelijk de tijd genomen om deze 3 uur durende film te bekijken, en daarvan heb ik geen moment spijt gekregen.

Bij vlagen was ik met tranen geroerd door het oprechte realisme van deze film: dit is echte emotie, en het idee dat deze levensecht geweest is, is doodeng.

Deze film zet aan het denken over een donkere periode uit de wereldgeschiedenis.

Schindler´s List is ontzettend aangrijpend. Het feit dat de beelden zwart-wit zijn maakt de film grauwer dan the Pianist, ook al zo´n heftige film over de Jodenvervolging.

Liam Neeson acteert ontzettend goed, maar in het laatste halfuur doet hij er nog een schepje bovenop. Zijn slotspeech, de daaropvolgende tranen... confronterend en geloofwaardig.

Fiennes is ook perfect gecast als onmenselijke SS´er, die tot het eind vasthoudt aan zijn bizarre principes.

Deze film grijpt zo aan dat je alles om je heen vergeet. Commentaar op deze film, dat hij te lang is oid, is bij mij niet aan de orde.

Dit zijn 5*, zonder enige discussie.

Een monument dat iedere filmkijker eens gezien moet hebben.

Gister deze film op Blu-ray voor het eerst gezien. Ik weet eigenlijk niet waarom ik hem nog niet gezien had misschien omdat ik dacht zwart wit en een wat oudere film dat ga ik niks vinden. Maar ik ben echt heel erg verrast. Echt een ongelofelijk goede film! Hij zet de sfeer heel goed neer en komt ook heel echt over. Ik ben echt zwaar onder de indruk.

Topper die iedereen gezien moet hebben.

Film die mijn hoge verwachtingen absoluut niet waarmaakt. Vrij standaard filmpje.

Ik ging er maar eens even goed voor zitten. Ik ging zoals ik net al zei, met hoge verwachtingen naar deze film kijken. Want tja: de nummer 7 in de top 250 van IMDB en de nummer 9 hier. Dat moet wel iets bijzonders zijn! Niet dus.

Een goede film moet indruk op mij maken, nou dat deed deze dus niet. Het had ook een documentaire kunnen zijn ofzo, want alles wat ik zag tijdens de film, is al bekend of al eens gedaan of gezien. De scenes in het kamp, al zo vaak gezien, maar dan in docu's. Ik kan het misschien beter verwoorden door gewoon te stellen dat deze film absoluut het bijzondere mist, wat andere hoogvliegers van de top 250 wel hebben. Het is bij vlagen saai, het verhaal matig, Neeson een totaal oncharismatische man. Nee echt, het is gewoon vrij standaard allemaal.

Er zijn ook zeker wel pluspunten in de film. Zoals de schurk genaamd Fiennes. De man speelt zijn bad guy rol wel erg sterk. Een gewetenloze bastard. De regie van Spielberg mocht er ook wel zijn. Met name de shots in Auschwitz van de rokende pijp en de trein die de binnenplaats op komt gedenderd waren erg goed. Ook het einde was mooi en sterk.

Helaas is Schindler's List voor mij absoluut niet het meesterwerk wat velen er wel in zien. Voor mij is het een raadsel waarom hij in beide lijsten zo hoog genoteerd staat. Maargoed. Misschien dat het met een andere hoofdrolspeler i.p.v. Neeson beter was geweest. Daarentegen valt het verhaal niet veel aan te passen omdat het waargebeurd is.

Er zijn sowiezo betere WO 2 films. Deze slaat bij mij de plank aardig mis. Slecht allerminst, goed ook weer niet.

Muah..

Eens in de zoveel tijd verschijnt er een film die zo indrukwekkend is dat het eigenlijk niet uitmaakt van wat ik vind of schrijf. De film spreekt voor zich.

Zag deze film toen ik een tiener was en nu 12 jaar later, zonder ooit weer te herzien, zit het nog steeds op mijn netvliezen. Ingebrand als het ware om nooit meer weg te gaan. Ik zal Schindler's List ook nooit voor een 2e keer bekijken, daarvoor is het te gruwelijk mooi en zijn impact te groot.

Op een persoonlijk vlak heeft het ten dele mijn karakter bepaald en gevormd tot de man die ik ben vandaag de dag. Meer historisch besef, maatschappij kritisch en alert op sociaal onrecht.

Als ik het merendeel van de recensies/commentaar lees dan is het hartverwarmend om te weten dat ik niet alleen sta.

Een ster geven als maatstaf is eigenlijk ongepast vanwege de Davidster die de Joden moesten dragen maar als eerbetoon rangschik ik Schindler's List met miljoenen sterren. Voor elk slachtoffer 1 ster voor hoop....

"Power is when we have every justification to kill, and we don't."

In de jaren '80 kreeg Steven Spielberg wat kritiek over zich heen van filmcritici. Hij zou namelijk alleen films maken voor het grote geld en om de massa tevreden te houden. Zijn antwoord op die kritiek is onder andere deze film. Ik vind dat hij zich niets van kritiek aan had moeten trekken en gewoon heerlijke films als Raiders of the Lost Ark had moeten blijven maken. Ik vind dat je Spielberg's bekende stijl nauwelijks terug ziet in deze film. Het is dat ik weet dat hij hem heeft geregisseerd, anders had ik eerder gedacht dat het een film van Coppola of Stone had kunnen zijn.

Het moest er dan toch een keer van komen. Het is immers een klassieker. En hier is hij dan. Liam Neeson is Oskar Schindler, een typische Duitse zakenman. Dure pakken, mooie auto's en een hoop vrouwen over de vloer. Ten minste in het begin. Dan breekt de oorlog uit en ziet hij wat er met de Joden gebeurt. Langzamerhand word hij steeds menselijker.

Als eerste wil ik even mijn grote kritiekpunt op deze film geven, ook meteen vrijwel het enige. Waarom spreken ze Engels met een accent en af en toe wat Duitse, Russische of Hebreeuwse woordjes tussendoor? Uiteraard, omdat Amerikanen luie donders zijn die te achterlijk zijn om net als de rest van de wereld ondertitels te lezen. Het stoort mij enorm en het maakt het moeilijk de film serieus te nemen. Er zijn zat goede Duitse acteurs en een paar woordjes kan een Amerikaan ook nog wel. Bij A Bridige Too Far van Richard Attenborough (mijn favoriete oorlogsfilm ooit) praten Britten Engels, Amerikanen Amerikaans Engels, Polen Pools en Engels met een Slavischaccent, Nederlanders Nederlands en belabberd Engels en Duitsers Duits en een klein beetje Moffen-Engels. Dat is perfect, dat is realistisch. Een paar Engelse acteurs hebben zelfs Nederlands of Pools geleerd voor hun rol. Maar ja, Ik snap het ook wel. De film was dan nooit zo'n succes geworden. Het is alleen dat ik het mooier zou vinden.

De zwart-wit fotografie van Spielberg vind ik zeer geslaagd. Net als bij bijvoorbeeld The Elephant Man voegt het een hoop sfeer toe. Bovendien plaatst het je ook een beetje in de tijd (want toendertijd was er vrijwel alleen maar zwart-wit film). Ook een leuk effect om heel af en toe wat in kleur te doen en uiteraard dat mooie stukje aan het einde.

De acteerprestaties in deze film zijn ruim voldoende. Liam Neeson geeft misschien wel zijn beste rol ooit, aan het einde van de film lijkt hij oprecht geëmotioneerd. Verder vond ik Ben Kingsley (die wel erg vaak Joden speelt) ook erg goed als Itzhak Stern. Verder is er ook niet veel op aan te merken. Spielberg is altijd erg goed met kinderen, de 'Kamp-kinderen' in de film zijn dan ook best redelijk.

De muziek van John Williams is zoals verwacht weer meesterlijk. Vooral aan het eind kwamen de tranen me bijna in de ogen. Williams gebruikt hier vooral trieste muziek en niet echt 'slechteriken' muziek voor de gruweldaden.

Ik vond de film een beetje langzaam opgang komen. In het begin was in niet echt geboeid maar naar mate de film vordert wist hij toch steeds meer mijn interesse te wekken. Aan het eind was ik zelfs een beetje emotioneel. Hoe dan ook; Eentje die je gezien moet hebben.

Aanrader.

Voor mijzelf die in 1993 pas 7 jaar oud was is het niet zo gek meer, maar ik kan me indenken dat voor velen het een grote verrassing was dat uitgerekend Spielberg, de man van vermakelijke films met superieur in elkaar gezette actie, hiermee op de proppen kwam. Natuurlijk, hij had zich al eens gewaagd aan drama, maar dat was wel met de bekende Spielberg-dramatiek. Op één moment na blijft deze film daar volledig van weg en werd deze film zijn beste ooit.

Deze film zou ook voor Spielberg zelf een ommekeer betekenen. Datzelfde jaar kwam nog Jurassic Park uit, en ook later begaf de man zich nog wel eens op het actiepad, maar altijd met films die meer inhoud trachtten te hebben dan een film als Duel of Jaws. Ook zou vanaf nu elke volgende film worden gefilmd door Janusz Kaminski, al is deze Schindler's List de enige in zwart-wit. De stijl is echter wel hetzelfde, met vaak diepere schaduwen en opvallend veel binnenvallend licht. Dat geeft de films een mysterieuze sfeer mee, een bepaald cachet, en is ook gewoon heel mooi. Dat Schindler in zwart-wit werd gedraaid is dan dubbel genieten. Die keuze om zonder kleuren te werken is wel een goede. Het geeft een bepaalde authenticiteit mee, naast het feit dat Spielberg echt een historische parabel kan maken door het begin in kleur te filmen, dan het inktzwarte verleden in te duiken, en vervolgens weer kleur te gebruiken voor de epiloog en zo aan te geven dat het verleden geweest is en men nu in de kleurrijke, dus betere, toekomst in kan gaan. En dat is deze film ook, één van hoop.

Naast de mooie plaatjes zijn twee zaken die opvallen: de toon van de film en de montage. Om met dat laatste te beginnen, de Oscar daarvoor was volledig terecht. Je hebt niet alleen de soepel ogende montage die volledig naturel aanvoelt en een mooi ritme in scènes brengt, maar ook de beelden die achterelkaar geplakt zijn, zijn erg fijn. De dovende kaars richting de stoom van een locomotief, maar ook de scène dat Schindler en Goethe zich scheren zo achterelkaar geplakt, alsook vaak beeld en geluid van verschillende bronnen door elkaar heen. Het is allemaal niet per se vernieuwend, maar wel uitstekend in elkaar gezet. Hoogtepunt is overigens het shot na de razzia is de getto, waarin we direct alle kille emaillen pannen van Schindlers fabriek zien. Zo sterk dat beeld. En dan is er de toon van de film die precies goed is. Spielberg toont steeds genoeg om je afschuw om te wekken, maar niet teveel om er een exploitatiefilm van te maken. Je weet en voelt dat het erg is wat daar gebeurd is, maar Spielberg weet zich keurig in te houden. Ook de gesprekken tussen personen onderling gaan nergens de dramatische kant uit maar blijven precies goed onderkoeld of emotioneel, net hoe het moet. Extra pluspunt is de passende en prachtige muziek van Williams die nergens sentimenteel wordt (en waarop in 2014 in Sotsji de jonge kunstrijdster Joelia Lipnitskaja mij nog wist te betoveren).

Drie zaken die me echter van de volle score afhouden. Het is - ondanks het fantastische spel- jammer dat de film niet in het Duits is gedraaid. En het is helemaal gek, zij het minder geforceerd en dus minder irritant dan in The Book Thief, dat er soms op de achtergrond wel Duits wordt gesproken. Verder is de omslag van Schindler tegen het eind me net iets te snel. De hele film kent een juist tempo en zien we Schindler steeds meer aan het twijfelen worden gebracht, maar ineens is hij de redder van de Joden. Alsof ik een sleutelscène miste. En dat is jammer, want naast een film over de Shoah is dit ook een verder uitstekende karakterschets. Niet alleen van Schindler, die heerlijk wordt neergezet door Neeson met charme en flair, maar ook als opportunist. Je ziet hem langzaamaan richting de Joodse zaak (of eerder, de medemenselijke kant) uitgaan. Daarnaast is zijn relatie met Goeth ook mooi. Fiennes maakt er ook een bijster interessant figuur van, tegen het karikaturale aan, maar uiteindelijk is hij net zozeer een mens als Schindler maar net aan de verkeerde kant. Je ziet hem twijfelen, je ziet hem zich vervelen en vooral er maar het beste van maken, maar hij had absoluut liever ergens anders willen zijn. En die twee samen brengt een sterk spanningsveld.

Ten slotte is het einde (niet de epiloog, die wel de juiste toon raakt) me iets te cheesy met Schindler die ineens nog meer Joden had willen redden. Die ring die geschonken werd was goed, dat geneuzel daarna had weggelaten mogen worden. Daar kwam ineens de verkeerde Spielberg weer om de hoek en hoop je even dat hij het bij dino's en ontdekkingsreizigers houdt. Maar verder ben je meer dan blij dat hij dit aandurfde en aanpakte. 4,5*.

Deze film en de film Conspiracy (over de Wannsee-conferentie) zouden eigenlijk verplichte kost moeten zijn op 4 mei. De kille, bureaucratische zakelijkheid waarmee de Nazi's te werk gingen, gaat het verstand nog steeds te boven. Schindler's List brengt dat pijnlijk nauwkeurig in beeld. De film is ook nauwelijks aangedikt of geromantiseerd. Topprestatie van Steven Spielberg om zo'n gevoelig thema op deze manier in beeld te brengen.

“It's Hebrew, it's from the Talmud. It says, "Whoever saves one life, saves the world entire."”

Soms kom je woorden te kort om een film te beschrijven. Schindler's List is een film waarbij een recensie of een beschrijving al snel banaal kan klinken en de film maakt nog steeds een verpletterende indruk. Het volgen van een select groep Joden (degene die uiteindelijk in de fabriek van Schindler komen te werken) in Polen en de verschrikkingen die zij moeten ondergaan is een briljante keuze van Spielberg omdat je zo ook echt de personages een gezicht geeft. Het meisje met die ronde brilglazen en haar moeder zijn hiervan misschien wel het beste voorbeeld.

Daarnaast zijn Schindler, Goeth en Stern sterk uitgewerkte personages en leggen Neeson, Fiennes en Kingsley hun ziel en zaligheid in hun rollen. Neeson en Fiennes hebben de "showy" rollen maar de ingetogen manier waarop Kingsley gestalte geeft aan Stern is ook indrukwekkend. Wat mij daarnaast echt kippenvel gaf was de muziek van John Williams. Die gaat door merg en been en laat je zelfs als de film allang is afgelopen niet los. De film heeft een lange aanloop en ik moest er zeker even inkomen maar uiteindelijk weet de film je toch te pakken. Het einde met de overlevenden die stenen leggen bij het graf van Schindler zou zelfs bij een slechte film de nodige emoties oproepen, laat staan bij een monument als Schindler's List. Een tijdloze film met een belangrijke en nog steeds urgente boodschap.

Schindler's List

Ik heb dan eindelijk deze oorlog’s klassieker gekeken met het waanzinnig verhaal over Oskar Schindler een Emailwaren fabrikant die werkt voor de Duitsers. Schindler had een fabriek staan in Karkau waar Amon Goeth (de commandant van het naziconcentratiekamp Płaszów) velen Joden liet werken (onder andere ook voor geld) en deze joden (op het graf word 1200 aangegeven) heeft weten te redden tegen een executie bij de Duitsers.

Dit drie uur en vijftien minuten lange meesterwerk had bij mij een moeilijke start. Ik werd nogal afgeschrikt door het Zwart / Wit gebruik van Steven Spielberg, waar af en toe ook een stukje kleur werd laten zien, wat iets symbolisch moest zijn. Zo had je bijvoorbeeld een meisje in een paarse jas. Dat meisje vluchtte (na een aanval van Goeth en zijn leger) onder het bed. Wanneer de Duitsers dit dorp binnen waren gevallen en mensen mee hadden genomen zijn ze daarna weer teruggekeerd. Want ja, de Duitsers waren ook niet dom. Wanneer iedereen tevoorschijn kwam gingen de Duitsers in de aanval. O.a. ook het meisje uit de piano, toen de Duitsers de piano af hoorden gaan renden ze naar binnen, je hoorde alleen vuurschoten en een piano, dan weet je gewoon dat deze meid gruwelijk te pakken was genomen. Ook zag je de Duitsers wijzen naar een plafond, waar waarschijnlijk dat meisje onder lach. Je zag namelijk op een andere scene een brandstapel waar dat meisje naar toe gebracht werd…. Twijfels.

Steven doet iets moois met de film. Ik heb nog niet alle films van Spielberg gezien, toch staat hij al in mijn top 10, ik weet gewoon (na wat ik al gezien heb) dat het een toppertje is, hij kan meesterwerken neerzetten. Ook Schindler's List zet hij uitstekend neer, ook al duurt het drie uur, bij de inval in het dorpje word de film prachtig neer gezet, met gruwel daden en noem zo maar op. Ik heb ook na de inval zitten kijken met een open mond, Spielberg neemt je serieus prachtig mee door de film heen, waardoor je net het gevoel hebt dat jij daar naast staat, of er zit om door je hoofd te worden geschoten.

Toch zie ik liever geen Liam Neesson in deze film en kent de film zeker ook zijn minpunten. Ik vond persoonlijk het dood zonde dat Duitsers, Oskar met Goeth en noem zo maar op Engels tegen elkaar praten. Duitsers praten Duits, en ik denk dat dit gelijk een andere kijk op de film zou geven, een ander gevoel en waarschijnlijk gewoon veel realistischer. Het gebruik van Zwart/Wit vond ik na een tijdje echt super fijn, het gaf zo’n fijne kijk dat je de angst en het verdriet gewoon voelde (toen de dames bijvoorbeeld naar een verkeerd kamp waren gestuurd (Auschwitz) en ze de douches in gingen, terwijl ze daarvoor juist gruwel verhalen aan elkaar vertelden).

Schindler’s List is zeker geen verkeerde film en voor de WW2 fans zeker een aanrader om te kijken. Het verhaal is niet echt ingewikkeld maar, het is erg uitgebreid. De kleinste details zijn door Spielberg er in verborgen en qua het gebruik van bloodheid is dit voor een Amerikaanse film aardig goed. We volgen uiteraard het leven van Oskar Schindler een Poolse man die een Emailwaren Fabriek runt in Krakau. Het is midden in de oorlog en Schindler word met zijn fabriek gebruikt als Joden werkplaats waar, Schindler zijn mens gevoelens begint te krijgen. Hij begint meer verdriet te voelen en zich meer te bekoren om de mensen die door de Duitsers gevangen zitten. Hij helpt een stel joden (1100) om de oorlog door te komen, dankzij het werken op zijn fabriek.

Ik was niet al te positief op de inbreng van Neesson in de film, hij deed het daarom heen echt uitstekend, heerlijke rol heeft die man neergezet. Ik had liever een Duitse acteur dat willen zien doen aangezien je dan ook de film door kan laten lopen in zijn Duits. Ik was het positiefste over de inbreng van Ralph Fiennes, hij mag dan wel een Brit zijn, zijn vieze blik en zijn uiterlijk laten hem gewoon een gruwelijk rol voor zich neerzetten met gruwelijke daden, daar vond ik het wel iemand voor.
Ralph Fiennes zette dan wel een rol neer, Amon Goeth was niet de liefste die er rond liep.Werk je niet, dan ging Goeth even met een sniper langs om je neer te schieten. Deed je, je werk niet goed? Zoals zijn eigenlijk loop jongen de bad niet goed schoon kreeg en hij zich toch weer bedacht, je werd even met een sniper beschoten. Te weinig scharnieren gemaakt? Executie , ook al heeft die man donders veel geluk gehad omdat Goeth zijn wapens weigerden. Het was gewoon een gewelddadige man, die eigenlijk moordde met plezier. En natuurlijk de scene des scenes, Goeth die buiten met zijn blote pens staat met de sniper in zijn hand, en Fiennes zo ook in de film.

Ik vond het persoonlijk een erg goeie film, op wat minpunten na. Zeker genoten en het was zijn drie uur wel waard. De film kent zoveel Details en mooie punten dat ik mezelf dwing dit niet allemaal op te noemen, anders typ ik zo nog een hele bladzijde vol op Word, dat is ook niet de bedoeling!

4.5*

Nadat ik dit weekend net Auschwitz en Krakau (inclusief de fabriek van Schindler) heb bezocht, was het een geschikt moment om na véle jaren Schindler's List weer eens te zien. Vooropgesteld blijft het bijzonder dat Spielberg één van de leukste spektakelfilms bijna tegelijkertijd kon neerzetten met één van de meest aangrijpende films over die gitzwarte bladzijde in de geschiedenis. Er zou kritiek zijn op Spielberg dat Schindler's List te geromantiseerd is en alles te dik is aangezet. Maar als je goed naar het andere werk van Spielberg kijkt, valt dat bij Schinder's List ontzettend mee. Het had allemaal veel zoetsappiger gekund, maar Spielberg kiest gelukkig voor deze toon, met sterke zwart-wit beelden en zo weinig mogelijk poespas. Soms oogt Schindler's List wellicht een tikkeltje gepolijst, maar meestal is de film juist rauw, hard en in your face en duidelijk gemaakt met een hele lading respect voor het onderwerp. Scènes rondom de ghetto en de kampen vergeet je niet snel. Verder spelen Neeson en Fiennes uitstekende rollen, maar vond vooral Kingsley in zijn ingetogen rol ijzersterk.

4 sterren.

Ooit één keer eerder gezien en dat moet ruim twintig jaar geleden geweest zijn, maar verder om diverse redenen altijd geprobeerd de herziening te ontlopen. Eén van de redenen is dat ik bang was een sentimentele draak (zoals wel vaker bij Spielberg) te zien. Dit komt onder andere door het muzikale hoofdthema, wat ik echt een verschrikkelijke tranentrekker vind. De andere reden is dat ik gewoon niet graag naar films over de Holocaust kijk. Het is te echt, en daar kan ik niet zo goed tegen. Maar naar aanleiding van Bevrijdingsdag toch opgezet; het is goed om juist rondom deze dag stil te staan bij wat er allemaal gebeurd is.

Eerste observatie is dat tegen de verwachting in de film af en toe visueel erg mooi is. Het komt met vlagen, maar sommige scènes zijn heel fraai verlicht, waardoor er mooie zwart/wit contrasten ontstaan. Tweede observatie is dat het muzikale thema weliswaar flink gebruikt wordt, maar vooral in doorgewerkte vorm, waardoor het minder sentimenteel werkt. Dit komt het drama allemaal ten goede.

Veel indrukwekkende en tegelijk afschrikwekkende momenten in de film. De koelbloedige moorden. Het moment dat je beseft dat de sneeuw in Auschwitz geen sneeuw is. Het meisje in het rode jasje, die zo erg de aandacht trekt dat je haast niet in de gaten hebt dat er tegelijkertijd mensen gefusilleerd worden. Het moment dat je haar onherkenbaar op de lijkwagen terugziet, alleen herkenbaar aan het jasje. Sowieso de scènes met contrasten in het plot, zoals het spelen van Mozart, terwijl ondertussen massaal Joden vermoord worden. Of de scène waarin Schindler meerdere vrouwen kust terwijl ondertussen Göth zijn dienstmeid aftuigt.

Toch ook momenten van melodrama zoals de douche scène, maar ook de scène aan het einde waarin Schindler breekt. Dit komt toch een beetje over als effectbejag. Niet de enige minpuntjes. De film is wel erg lang. Verder is het taalgebruik enigszins merkwaardig, met Duitsers die Engels spreken met een licht Duits accent (gelukkig niet zo'n Duits accent als Brad Pitt in Seven Years in Tibet), maar er wordt ook regelmatig echt Duits gesproken.

Een sterke hoofdrol tenslotte voor Neeson. De man heeft charisma, en dat komt het personage ten goede. Altijd leuk om karakters in films te zien die zich door het leven bluffen, zoals in de openingsscènes te zien is. Bewonderenswaardig wordt het zodra bluf en charisma ingezet worden om mensen te redden.

Niet helemaal vrij van sentiment, maar veel minder dan verwacht. Afgezien van onder andere het muzikale hoofdthema, wordt meestal de juiste snaar geraakt. 3*.

Eindelijk eens gezien. De lange speelduur en het zwart-witte hebben me heel lang weerhouden om Schindler's List eens op te zetten ondanks dat ik wel redelijk fan ben van oorlogsdrama's en zeker die van de Tweede Wereldoorlog. Ik ben heel blij dat ik gekeken heb want het is een geweldige film, boeiend van begin tot eind en het einde is heel erg mooi. Ik ben er nog niet over uit of ik hem in mijn top 10 ga zetten want wil liever minder bekende films erin laten staan dan een film met 7000+ stemmen. Moeilijk te zeggen of ik de film beter had gevonden in kleur. Ik vind zwart-wit wel iets hebben omdat het zo gemakkelijker is om de grauwheid van de oorlog in beeld te brengen. Het is sowieso allemaal kleurloos en het leven is voor vooral de Joden erg uitzichtloos, waardoor kleuren het teveel zouden opvrolijken. Enige minpuntje is de taal, dus 4.5*.

Voor mij is Schindler's list als film zowat dé referentie over het hele Holocaustgebeuren. Dit is een indrukwekkend ruim drie uur durend meesterwerk van Spielberg. Elke keer weer blijft het hallucinant wat mensen elkaar kunnen aandoen. De film is gedraaid in zwart-wit en dat is helemaal geen verkeerde keuze geweest. Alleen de eerste minuten en het slotgedeelte is in kleur waardoor de regisseur wou meegeven dat een gitzwarte pagina van de geschiedenis voorbij is. Een kleur geeft het symbool weer van hoop. Zwart-wit eerder van rouw en (plaatsvervangende) schaamte. De grijstinten kwamen ook mooi tot uiting in de film: bvb toen Stern het kamp van Plasnow terug binnenwandelde of wanneer de treinwagons Auschwitz binnen reden.

De film staat natuurlijk bol van de gruwelijkheden, maar Spielberg slaagde er toch in om de vele momenten niet té expliciet te exploiteren. Daarom ook dat ik de muziek van Williams best kon appreciëren: pakkend, maar niet te sentimenteel. Het acteerwerk, montage en het camerawerk is top. En ook de decoropbouw benaderde de perfectie: alles oogt realistisch en werd tot in de puntjes nagebouwd zoals bvb die joodse grafstenen die als toegangsweg voor Plasnow geplaveid waren. Liam Neeson, Ralph Fiennes en Ben Kingsley werden perfect gecast. Neeson had de rol van Schindler waarbij hij als Duits zakenman zo goedkoop mogelijke arbeidskrachten wou voor zijn emailfabriek. Polen waren nu eenmaal te duur. Hij had eveneens zijn gebreken en was een vrouwenversierder, maar hij behandelde steeds zijn werkvolk met respect. Amon Goeth was een sadist. De scènes waarbij hij in ontbloot bovenlijf vanuit zijn villa met een sniper mensen neerknalde, getuigt van psychopatische trekjes.

Ik blijf het toch markant vinden hoe Schindler zijn hele operatie voor elkaar heeft gekregen. Meer dan eens liet hij zijn menselijkheid merken bij joden. Vooral toen hij tijdens zijn verjaardagsfeest een joods meisje kuste deed (zowel) bij mij (als in de feestzaal) de wenkbrauwen fronsen. Maar daar bleef het niet bij: zijn enthousiasme met de brandslang moest toch vraagtekens opgeroepen hebben? Net als zijn steeds langere (reddings)lijst? Ook zijn invloed op Goeth was opmerkelijk om hem net als de Romeinse keizers genadevol te leren zijn. Zijn invloed was groot, enerzijds door zijn enorme uitstraling en charisma, maar uiteraard eveneens door zijn steekpenningen en cadeautjes.

Schindler's list kent talloze onvergetelijke scènes. Te veel om op te noemen. Als ik er toch nog eentje mag uitpikken dan is het wel de razzia in de wijken van Krakau. Oscar staat machteloos toe te kijken op een heuvel wanneer geweerschoten galmen door de straten en mensen als keurvee uiteen worden gedreven. De daaropvolgende huiszoekingen sneden door merg en been en mensen waren erg vindingrijk om zichzelf een sprankeltje hoop te geven om te overleven: denk maar aan de man die zichzelf vastbond aan de onderkant van het bed, het tapijt dat als camouflage diende, enz ... ook de sfeerschepping tijdens deze scènes was tot in de puntjes uitgewerkt: de weerkaatsing van het vuurlicht van de geweren op de muren liet niets tot de verbeelding over. De (letterlijk) ondersteunende pianomuziek evenzeer ...

Schindler's list is een topfilm in al zijn facetten die steeds een grote indruk op mij nalieten. De film heeft me niet gestimuleerd of "gevormd", de interesse in WOI en WOII is er steeds geweest. Maar het is wel een film die me steeds een brok in de keel geeft. Indrukwekkend! 5,0*, zonder twijfel.

Oja, na alle lof toch één groot minpunt, de taal ... maar laat dat me mijn mening niet veranderen over deze film.

Lastige film om te beoordelen.

Enerzijds bevat de film scènes waarbij je je ogen uitkijkt. Erg realistisch uitziende scènes ook. Maar anderzijds zitten er ook scènes in die bijzonder langdradig zijn. Er wordt wat afgelult, maar een uur later is de situatie nog nagenoeg hetzelfde. Het is daardoor ook niet een verhaal met plotontwikkeling maar in feite een schets van een man die in de Tweede Wereldoorlog een heldendaad heeft verricht.

Ook gevoelsmatig zit ik een beetje in dubio. Het is absoluut een bijzonder verhaal en Spielberg maakt er ook audiovisueel best wel wat moois van. Maar achteraf heb ik toch een beetje het gevoel van leegte. Want waar heb ik nou naar zitten kijken? Naar een zakenman die joden in zijn fabriek laat werken, en ze op deze manier redt van de gaskamer. That's it. Ik snap het portret wel, maar 195 minuten is mij veel te lang. Op een gegeven moment heb je het wel gezien. Ik tenminste wel.

Acteerwerk is verder wel degelijk, al is het Fiennes die er voor mij bovenuit steekt. Het rolletje van Kingsley vond ik wat lullig, weinig diepgang ook.

Voelt voor mij totaal niet als een meesterwerk. Eigenlijk kon ik elke score tussen 2 en 4 sterren wel verantwoorden, dus ik nestel mezelf maar in het midden.

3*

Na 25 jaar dan toch eindelijk eens een keer gezien. Dat de film geregisseerd is door Steven Spielberg is voor mij een hele grote pluspunt omdat de films van Spielberg mij nog nooit eerder teleurstelden. Qua genre ligt dit namelijk net even anders, omdat het drama genre totaal mijn ding niet is. Uiteraard is deze film niet alleen een dramafilm maar ook een oorlogsfilm, maar aangezien het niet het soort oorlogsfilm is waar ik juist wel van houd (zo vind ik die andere oorlogsfilm van Steven Spielberg, Saving Private Ryan de beste oorlogsfilm ooit gemaakt) , te weten de oorlogsfilms die draaien om het gevecht, heeft de naam Spielberg mij volledig weten te overtuigen om Schindler's List te kijken.

Hielp ook vooraf niet mee dat ik wist dat het mijn genre niet is, maar tegelijkertijd ook te weten dat de speelduur de 3 uur ruim zou overtreffen. Wonderlijk genoeg zijn die uren voorbij gevlogen.

Het verhaal van Oskar Schindler is sterk uitgewerkt zonder meer. Van zakenman tot een man die steeds meer menselijke emoties vertoonde en besloot de joden te helpen. Er wordt voor deze gebeurtenissen flink wat tijd genomen, maar het duurt nergens te lang. Lange tijd vond ik het een redelijke film welke ik sterker vond worden toen Schindler ging onderhandelen om de joden van Auschwitz te redden . De scene dat hij zich realiseerde dat hij nog meer joden had vrij kunnen krijgen als hij zijn auto en gouden speld had verkocht, terwijl hij omringd werd door mensen die hij had gered wat een moment.

Hoe dan ook Schindler's List is mij beter bevallen dan ik eigenlijk ooit had kunnen bedenken, ook al is het mijn genre niet, Spielberg weet dit verhaal op een ijzersterke en aangrijpende manier te verfilmen. Zo nu en dan zelfs zo aangrijpend dat de leeftijdsclassificatie best opvallend is als je ziet op welke wijze de joden de dood vinden.