Transformers: Dark of the Moon (2011)

Rosie Huntington-Whiteley vat voor mij deze film perfect samen. Het is mooi, maar het is leeg. De personages zijn karikaturen, het verhaal gaat helemaal nergens over en alleen de aangename verschijning van Rosie Huntington-Whiteley maakt nog iets goed.

Bij mijn eerste kijkpoging ben ik naar drie kwartier in slaap gevallen en bij poging twee ging het al niet veel beter. Als je het geduld hebt om op de spectaculaire actie te wachten dan valt er nog wat te genieten maar voordat het zover is moet er nog flink geploeterd worden. Met name de toon die Bay aanslaat en de zwaar overacterende LaBeouf vergroten het kijkplezier niet bepaald.

Enig pluspuntje is de leuke bijrol van John Malkovitsch.

Verder was ik er wel een voorstander van geweest als LaBeouf plat was getrapt door een of andere Transformer en dat ze voor dit derde deel verder waren gegaan met Megan Fox. Zij had dan gerust een relatie mogen hebben met Rosie Huntington-Whiteley en dan hadden ze al deze onzin nog eens over kunnen doen met als aanvulling een paar aansprekende scenes natuurlijk.

Nee, ik wist dat ik niet veel moest verwachten maar dat deze film zo leeg en langdradig zou zijn had ik niet verwacht. Op naar deel 4 dan maar.................

Zeer matig.

Michael Bay heeft prostaatklachten. Sommige mannen gaan motorrijden of kopen een Porsche, Michael Bay lost dit op met een portie aan vuur, lawaai en een hoop onzin. Helaas levert dit een zelferotiserend gedrocht van wansmaak op.

Waar de eerste Transformers nog een onschuldige actieknaller was, niet al te best, maar vermakelijk en goed te pruimen, was de tweede al een stuk minder. Die dalende lijn wordt nu verder doorgezet naar de diepste krochten die je maar kan bedenken. De hypermontage is er nog (zij het iets minder), robots lijken allemaal op elkaar, in wapens, uitrusting en uiterlijk. Zo zijn de goede tegen de slechte in het geheel niet uit elkaar te houden, en de actie is niet meer dan wat ontploffingen bij elkaar. De personen zijn van bordkarton en stereotiep, Emma Stone voegt slechts twee dingen toe, maar die zijn inhoudelijk minder van belang (al is ze nog beter dan die plastieken pop van een Megan Fox), Shia LaBeouf slaapwandelt door de film en die kleine robots zijn gewoonweg irritant.

De actie is ver, veels te ver over the top; het boeit je niet meer. Personages blijven toch wel leven, al vallen ze van tig kilometer hoogte. Het trucje met transformerende robots die mensen opvangen is één keer leuk, maar na de derde keer wordt het gewoon vervelend, ook al omdat het steeds dezelfde oplossing is. Logica in gevechten zit er in het geheel niet. Als Michael Bay wil dat Optimus wint, dan wint hij en slacht hij gerust vijf Cybertrons af in één aanval, een andere keer kan hij er nog geen twee tegelijk aan. Het is Bays universum, en hij is de ster. Vanaf 1/3 van de film is de hele film slechts één orgie van zinloos en smakeloos geweld, vol ontploffingen, zonder ook maar één bijzonder of mooi shot. Hoe krijg je het voor elkaar. Dan is er nog de muziek, een weinig smaakvolle slijmerige soundtrack en kitscherige songs, perfect voor Bay, maar tenenkrommend voor enige film (tenzij je juist die kitsch wil gebruiken).

Op een gegeven moment hoop je ook gewoon dat de Cybertrons winnen, de mensheid tot slaaf maakt en heerst tot het eind der tijden. Al was het maar omdat geen persoon zijn sores je wat kan schelen en het dan in ieder geval wel een verrassend eind zou zijn. Daarnaast zou deel IV een heel andere wending krijgen. Maar helaas.

Eerlijk is eerlijk, het eerste halfuur, met de maanlanding, was nog best te doen. Maar de rest was zo abominabel en dat ik ook enige waardering er niet voor kan geven. Ongelooflijk dat een cool concept als Transformers tot zo’n zuigfilm kan worden omgevormd. 0,5*, uit protest.

Aardige film waarin voor de derde keer de strijd tussen de robots losbarst. De film heeft net wat meer plotontwikkeling dan de vorige en ook het begin met Apollo 11 is wel leuk gevonden. Verder komt het geheel ook net wat minder kinderachtig over. Uiteraard weer bomvol actie waarbij vooral de scenes in Chicago er bijzonder spectaculair uitzien.

Tijdens één van die zinloze wekelijkse internetsessies kwam ik deze film hoog in een lijst van grootste blockbusters aller tijden tegen. Nu zeggen die cijfers niet alles maar het feit dat anno 2011 enkel Avatar en Titanic meer geld in de kassa van de filmstudio's brachten maakte me toch nieuwsgierig.

Zodoende ben ik er voor gaan zitten en de film begon alleraardigst. De ruimtevaart met de maanvluchten in het bijzonder hebben mij toch altijd wel weten te fascineren. Dat de filmpjes met Armstrong en Kennedy de opmaat zouden gaan vormen voor een staaltje tenenkrommend patriottisme kwam nog niet bij mij op. Toen de hoofdpersonen eenmaal in beeld kwamen begon ik toch ongerust te raken. Shia LaBeouf was in Wall Street 2 al weinig overtuigend maar de acteer'prestaties' die hij neerzet zijn werkelijk ontluisterend.

Wat volgt is een lachwekkende serie conversaties tussen hyperactieve stereotypen. Bay krijgt het onmogelijke voor elkaar om het niveau stapsgewijs omlaag te brengen. Na de totaal ongeloofwaardige gesprekken tussen Sam en zijn ouders krijgt de kijker de meest irritante Japanner voorgeschoteld die het witte doek ooit heeft gekend. Om de ergernisfactor nog even op te krikken propt de regie ook nog eens twee stompzinnige minirobots in de film waarvan hun toegevoegde waarde mij totaal onduidelijk is.

Nu kijk je dergelijke films voor de actie dus het matige niveau moest in de loop van de film wel omhoog gaan. Toch? Niet dus. Vrijwel alle actiescènes zijn behalve totaal onlogisch totaal dood gemonteerd. De laatste kans om de film nog enigszins aantrekkelijk te maken wordt daarmee vakkundig de grond ingeboord. In een dikke twee uur is mij geen enkel fraai shot bijgebleven.

Waar Transformers: Dark of the Moon naast 1,3 miljard aan bioscoopkaarten zijn redelijke gemiddelde aan te danken heeft is opzienbarend te noemen. Enkel Rotten Tomatoes bleek, voor mij helaas achteraf, een representatieve beoordeling paraat te hebben. Zelden heb ik een grotere geld- en tijdverspilling mogen waarnemen dan tijdens de 154 minuten van deze draak. Het beginstuk, het 'knikkende gebouw' en de verschijning van Rosie weerhouden mij ervan om de eerste 0,5* te geven sinds mijn inschrijving.

1*

Nee, ik trek dit soort films niet echt meer, merk ik. Destijds gaf ik er nog een kleine voldoende (3*) voor, omdat de bioscoopervaring vrij imponerend was, maar eigenlijk kijk je 2,5 uur (focking hell, waarom toch altijd zo lang...) naar helemaal niks heb ik na herziening deze week gemerkt. Zelfs de grote veldslag in de stad wist me niet meer te vermaken. En dan heb je ook nog die tenenkrommend slechte Bay humor dat echt gewoonweg irritant valt te noemen. Dit is nou het typische voorbeeld van een visueel aardig gemaakte film zonder enige vorm van inhoud. Na de zoveelste explosie of vechtpartij ben je er immuun voor geworden en wil je alleen maar dat de film zo snel mogelijk voorbij is.

Ik verlaag naar 2*, ben ik nog gul mee.

Ondanks dat ik het hele idee van robots die transformeren in auto's vrij belachelijk vind, heb ik me best kunnen vermaken met deze Transformers film. Sterker nog, voor mij is het tot nu toe de beste uit de reeks. Voor mijn gevoel ligt hier meer de nadruk op actie, en is er in verhouding met de eerste twee films minder drama, zijn er minder irritante Pixar-achtige sidekicks, komen de ouders gelukkig ook minder voor, wat de film alleen maar ten goede komt.

De logische samenhang tussen de film en zijn voorganger is vrij ver te zoeken (wil de hoofdpersoon nu een normaal leven of wil hij de held uithangen? Hangt Bumblebee te veel of te weinig in zijn buurt? Verschilt per film). Ook van deze film afzonderlijk was het verhaaltje weer behoorlijk onzinnig. Op het einde was ik een beetje kwijt wat iedereen aan het doen was, maar ik zeggen: het knalde wel lekker. En dat is uiteindelijk het belangrijkste. 3*.

De enige Transformers film die ik heb gezien. Omdat ja, je moet toch weten hoe de reputatie en de naam (Bay) nou precies werken. En dit is toch something else, dat moet gezegd worden. Het script is zo'n gigantische rommel dat ik zou zeggen dat de continuïteitfouten hier als stijlmiddel worden ingezet. Datzelfde geldt ook voor personages, die ook allemaal niet helemaal lijken te snappen wat de situatie nou precies is, er worden meer misplaatste dan zinnige opmerkingen gemaakt. Dat levert een ronduit verwarrende film op waarin nauwelijks duidelijk wordt wat nou precies de spanningscurve zou moeten zijn ware het niet dat de soundtrack zo bombastisch is dat die je wel een gevoel opdringt ongeacht wat je nou precies ziet. Tel daar de bij vlagen afzichtelijke CGI bij op (zowel in design als in uitvoering), en dan is het lachen geblazen, behalve om de grappen uit de film, die opvallend genoeg dan weer niet grappig zijn. Er gaat eigenlijk in elke scene wel wat mis, en de explosies zijn een soort duct tape die de boel dan bij elkaar moeten houden. Er valt een boek te schrijven over wat er allemaal niet klopt in deze film en dat domineert helaas toch wel het popcorn vermaak.... Jammer.

De eerste Transformers film is erg goed. De tweede zoog. Ik verwachtte niet teveel van dit derde deel maar dit is me ontzettend meegevallen. De actie was uitstekend, het was vaak oprecht grappig (ik begrijp nooit goed waarom mensen een hekel hebben aan LaBeouf), lekker wijf met haar pijplippen en Tyrese die de boel nog wat leuker maakt. De lol is echt weer terug met dit deel. Alleen jammer van de waardeloze muziek tussendoor. Doodzonde.

Stiekem een klein haartje beter dan de eerder twee films, al is het alleen al omdat we ditmaal een stuk minder de ouders van LaBeouf krijgen. En ook die irritante tweeling is verdwenen. Daarvoor in de plaats zijn onder andere Alan Tudyk en John Malkovich als nieuwe comic relief erbij gekomen. Compleet misplaatst, maar zelfs op hun sloffen weten deze twee meer glimlachen te generen dan 1000 scènes met die ouders. Ook John Turturro houdt godzijdank dit deel zijn broek aan. Wel word je telkens als hij het scherm deelt met Frances McDormand herinnert aan de Coen broers, filmmakers die wel weten hoe je een verhaal werkt. Want daar weet Bay duidelijk nog steeds helemaal niets van.

Dark of the Moon bewijst dat Bay, de studio en alle makers niet leren van hun fouten. Dit derde deel is in feite niets meer dan een (ellenlange) herhalingsoefening, met af en toe een iets betere actiescène, maar vooral toch weer een hoop chaos en poeha om niets. Ergens proberen ze een plot in te brengen, maar dat resulteert vooral in veel oninteressant geneuzel. Meest bespottelijke keuze is nog wel dat men een menselijke bad guy introduceert met die Grey's Anatomy- gast. Waar hadden we dat voor nodig? Verder bewijst die Britse etalagepop dat Bay vrouwen enkel cast voor één doeleinde. Ze mag vooral met haar open mond wat voor zich uit staren en voortdurend schreeuwend de kijker laten weten hoe het personage van LaBeouf heet. Terwijl hij haar naam terug krijst. Het lijkt Titanic wel. Uiteindelijk toch een knappe prestatie dat je Megan Fox gaat missen.

2 sterren.

Deze derde film is een verbetering ten opzichte van deel 2, maar kan nog altijd niet tippen aan het vermakelijke eerste deel.

Michael Bay concentreert zich in deze film gelukkig weer wat meer op de Transformers zelf en de flauwe humor uit deel 2 is gelukkig achterwege gelaten. Toch is ook deze film met ruim twee-en-een-half uur weer veel te lang.

Wat ben ik na drie films toch flauw van de familie Witwicky. Een flinke mispeer om in een Transformers-trilogie de hoofdrollen te geven aan mensen. De Transformers zijn etalagepoppen op de achtergrond om de irritante karakters in deze films te laten schitteren.

Stiekem zijn de Transformers zelf best cool. Het is alleen jammer dat ze geen enkele diepgang krijgen. De makers kiezen liever voor extra veel screentime van flauwe karakters. Die stomme kleine Transformers zijn ook weer zo tenenkrommend.

Deel vier, zonder de familie Witwicky geloof ik, leek me wel leuk. Na de eerste drie films weer te hebben gezien, vrees ik echter weer voor een draak van een blockbuster.

“Years from now they're going to ask us: where were you when they took over the planet? We're gonna say: we stood by and watched.”

Een hele verbetering ten opzichte van het tweede deel. Dark of the Moon is weer te lang en de humor wordt steeds kinderlijker, maar de acteurs doen het aardig en de actiescènes zien er goed uit. En er is dit keer iets van een verhaal bedacht. Vooral het begin is ijzersterk. LaBeouf is weer goed en Huntington-Whiteley is een adembenemende toevoeging. Transformers staat garant voor bombastisch, hersenloos en pretentieloos vermaak, en dat is ook precies wat je krijgt met dit derde deel. Ook wel eens lekker.

Blijf bij mijn eerste mening wat deze film betreft. De actie downtown Chicago blijft spectaculair !!

En dan mag uiteraard het laatste deel niet missen die ik nog moest zien in de franchise, en dan heb ik ook gelijk de eerste trilogie weer eens herzien en bestempeld met een mening. Toch raak ik steeds minder onder de indruk van het ‘transformers’ concept en dan baal ik als een stekker dat Bay ook nog eens besluit de film weer langer te maken. En met 154 minuten duurt de film ellendig lang, zo lang dat ik het eigenlijk na een tijdje oninteressant begon te vinden, je raakt er snel naar uitgekeken.

Er leek geen einde aan te komen. En met een leuke openingsscène wist ik zeker dat de film leuker ging worden dan zijn vorige deel maar niks is minder waar, ik heb me compleet geërgerd aan het feit dat de film maar niet te stoppen blijkt te zijn, en wanneer er een einde aan lijkt te komen maakt Bay er wel weer iets clichématige van dat de film toch nog weer langer kan duren. Bijvoorbeeld het moment dat de autobots weer terug de ruimte in worden geschoten maar, dit blijkt dan achteraf weer niet zo te zijn. Hier kon ik me echt wel aan irriteren en dat is altijd jammer als dat gebeurd tijdens het kijken van een film.

De cast was redelijk. Shia LaBeouf deed het wel weer leuk als Sam Witwicky en gelukkig blijft dit een terugkerende personage. Voor de rest kennen we nu Rosie Huntington-Whiteley nieuw in de films, de vriendin van Sam Witwicky (de nieuwe) maar, wat is er nou dan met Megan Fox gebeurd? Dit blijft me nog een compleet raadsel. Voor de rest kent de cast aardig wat terugkerende karakters en dat is leuk.

Het verhaal was ook redelijk. De aarde word wederom door de decepticons aangevallen, dit gebeurde nadat Optimus Prima de ruimte in word gestuurd om te zoeken naar een neergestort schip en hier vind hij ‘Sentinel Prime’. Hij brengt hem terug naar de aarde waar ze er achter komen dat Sentinel een dealtje heeft gesloten met de desepticons om hun planeet richting aarde te werken en van de mensheid een slavernij te beginnen. Nadat sentinel iedereen heeft verraden begint hij met de oproep naar de oude planeet en doet hier veel schade mee aan. De decepticons vallen de aarde weer aan en Sam moet er voor zorgen dat Optimus en de rest van de autobots de aanval kunnen tegen houden.

De CGI in deze film zag er prima uit, beter als in deel twee in ieder geval. Voor de rest vond ik de film niet meer zo héél spannend en was het maar gewoon weer een wegkijkertje. Ik had altijd hoge verwachtingen van deze franchise maar die is zo langzamerhand wel weer verdwenen.

2.5*

Die Bay.

Het is altijd wat goochelen met de beoordeling van zijn films. In deze film was ik enorm aan het twijfelen met de cijfers, maar uiteindelijk toch maar besloten er een nette 3,0* van te maken. Vooral omdat het als vermaak best goed is geslaagd.

Bay zet wederom opnieuw zijn actiescènes behoorlijk groots op, maar Bay weet zijn actie nooit echt vol met adrenaline te spuiten. Het vermaakt, maar die echte actiekick blijft uit. Het is allemaal CGI spektakel dat vermaakt en er knap uitziet, niet veel meer.

Acteerwerk is in zijn algemeen prima, maar de acteurs hebben niet echt iets om zichzelf te bewijzen. Karakters worden soms geïntroduceerd om 2 minuten later gelijk in de actie gesmeten te worden. Waarschijnlijk had ik ze moeten kennen van de vorige films, maar die waren al weer wat verzakt.

Vind Huntington-Whiteley en veel betere opkomst door Fox. Fox die naar mijn mening terecht was ontslagen uit de reeks wordt vervangen door een soortgelijk karakter maar die er naar mijn mening er gewoon veel leuker en sympathieker uitziet.

Middenstuk is wat saai, wat ik ondertussen wel gewend ben van de Transformers films. Bay weet nergens in het midden de tempo er goed in te houden. Enkele spectaculaire scenes, dat wel, maar het is niet genoeg om te blijven boeien daar. Je zit als kijker vooral te wachten wanneer de actie compleet losgaat.

Al dat Pro-Amerikaanse gedoe is ook niet helemaal mijn ding. Al dat overdreven geschreeuw is niks voor mij, en voegt niets toe in het begin en middenstuk. Maar wanneer Bay de remmen loslaat in de eindfase, leeft de film ook echt op.

Gave botdesigns, de grote vriend van Shockwave was erg gaaf. Visueel is het volledig in orde. Bay weet zijn budget ook echt te gebruiken, met heldere kleuren, veel explosies en knap in elkaar gestoken robots die elkaar de kop inslaan.

Het is dat deze eindfase de beste was van alle 3 tot nu toe, en ook lekker lang doorgaat in een fijne omgeving. Veel enorm spectaculaire scenes die enkele hoogtepunten kent de omvallende wolkenkrabber was erg gaaf. En dan maakt de lange speelduur je opeens niks meer uit.

Eeuwig zonde dat alle onzin die daarvoor komt te lang duurt. Sowieso opmerkelijk dat je een 1 pagina verhaal kan uitrekken tot 150 minuten. Maar Bay doet het nog steeds. Ach, zo lang de eindspektakel scenes nog zo lekker doorgaan in de volgende 2 delen, vind ik het best.

En op voor nummertje drie met Dark Of The Moon. Gaat het er beter op worden na het best wel acceptabele eerste deel en het al iets mindere tweede? Vast niet, maar vooruit.

En zowaar flikt Dark Of The Moon het al om met het Paramount logo al subtiel, NOT, datgene te laten horen waarom ik de reeks zo lang vermeed. Als de sterren voorbij zweven is er namelijk zo'n aaneenschakeling van die waardeloze geluiden te horen die ook gemonteerd worden als de robots transformeren, nu had ik gedurende de vorige twee films die kritiek wat laten vallen maar verdorie heej, wat een irritant gedoe. En als we dan toch met de minpunten bezig zijn gaan we maar even door met die lijn. Opeens heeft Optimus een trailer die zich heel handig om vormt naar een wapenrekje met een enorm zwaard...? Serieus...? Dit wordt toch bedacht door volwassenen mensen hé, en niet door kleuters. Waarom moet dat nu weer zo blits en overdreven? En dat geld eigenlijk wel voor de hele film die zeker een half uur te lang duurt en wel ontzettend op het visuele leunt en verder niet zo veel anders heeft. De redelijke humor uit de eerste twee is er voor mijn gevoel ook behoorlijk uitgefilterd. En tenslotte Rosie Huntington alias mevrouw Statham die best een leuk snoetje heeft maar niet veel verder komt dan opvallen in een erg strakke spijkerbroek en vooral veel gillen. Niet dat ik zo van de Megan Fox ben maar had de indruk dat zij een toch iets pittiger en zelfstandiger karakter neerzette. Had Fox geen zin meer of kwam ze er niet uit met de producent...?

Is het dan allemaal kut? Nee, dat valt ook wel weer een beetje mee. Leuk is de cameo van Buzz Aldrin en Turturro en Malkovich zijn sowieso pluspunten. Hoewel kort is Tsernobyl altijd wel interessant, valt de soundtrack op als best mooi, ziet de lancering en onderschepping van de raket er filmisch erg mooi uit net als enkele shots van de springende Speciale Forces uit de neerstortende Osprey's, heeft Epps een mooie Chevelle en is het altijd goed om Linkin Park, Paramore en Byfo Clyro te horen.

Desalniettemin begint de kwaliteit en mix wel achteruit te gaan van behoorlijk naar redelijk en inmiddels nu naar eigenlijk niet bijzonder, en leunt de film steeds meer op het visuele en vooral op heel veel explosies en vernietiging. Vermakelijk is het allemaal nog wel enigszins te noemen maar ik mag hopen dat de kwaliteit wel weer een beetje gaat stijgen met de delen die nog gaan volgen. Ik vrees echter het ergste...

De alliantie tussen de Autobots en de mensheid komt (alweer) in het geding wanneer (alweer) een aantal Decepticons de Aarde bedreigt. Heeft allemaal te maken met Sentinel Prime [Leonard Nimoy], die sinds 1969 in het diepste geheim onderzocht is door NASA. Nieuwe personages en een blik karakteracteurs bieden geen compensatie voor een belabberd script met (alweer) slappe humor en (alweer) een hoop herrie en verwoesting. Rosie Huntington-Whiteley is het nieuwe liefje van Sam [Shia LaBeouf], maar net als Fox is ze er alleen om hitsige puberjongens tevreden te stellen. Een volstrekt overbodige sequel op Transformers: Revenge Of The Fallen, waarmee je ruim 150 minuten van je leven kunt verspillen. Wat een weelde! Vervolg: Transformers: Age Of Extinction.