Brestskaya Krepost (2010)

Pfff het eerste half uur was alleen maar bla bla. dan komt het bombardement en denk je eindelijk gaat het gebeuren. dan komen de man tegen man gevechten en gaat de camera heel snel van links naar rechts zodat het net buiten beeld word gebracht (wat heb ik daar toch een hekel aan) zodat je het niet meer kan volgen en er misselijk van word. waarschijnlijk is het goedkoper om het niet goed te laten zien. daarna word het langdradig , Nee wat een rotfilm is het. na 70 minuten heb ik hem op iets anders gezet want het is totale verspilling van tijd. 0,5 ster van mij omdat je minder niet kan geven want liever gaf ik helemaal niks..

verbaasd me dat mensen dit zo goed vinden. the longest day bv, dat is pas een oorlogsfilm. daar zie je tenminste rustig wat er gebeurd

maar tegenwoordig moeten er allemaal snelle beelden gemaakt worden alsof het een computer spelletje is. wat erg storend en film verpestend is.. om die reden kijk ik liever oudere films. daar krijg je tenminste nog iets te zien. en die benaderen kwa beeld veel meer de realiteit. bezitten ook geen animatie wat ik zo nep vind.

zoals bij veel films waarbij je de taal niet verstaat is t moeilijk volgen en blijft t lang rommelig. had ook geen idee wie nu waar zat in t fort wat ook niet hielp. het getoonde maakt dan wel weer indruk alhoewel niet zoals bijvoorbeeld in private ryan. goed mar niet geweldig.

Oorlog is hel en dat liet deze film goed zien maar je moet 'm natuurlijk wel helemaal afkijken alvorens je over deze zeer goede oorlogsfilm een oordeel gaat vellen. Neen, dit is geen lekker uitstapje zoals in The Longest Day waarbij de soldaten die sneuvelden tijdens de landing in Normandië er nog gaaf uitzagen dit i.t.t. de uiteengereten gesneuvelden in Saving Private Ryan.

Maar ik ga off-topic. Terug naar Brestskaya Krepost:

Deze film is op feiten gebaseerd en komt bij mij toch best wel geloofwaardig over. Het eerste half uur waar zogenaamd niets gebeurde vond ik zelfs zeer goed. Ja, zo gaat dat meestal bij het begin van een oorlog. De ene dag zit je nog lekker in het zonnetje te genieten, de andere dag zit je midden in het granaatvuur.

Wat een spektakel!! Zeer goede film en het ziet er allemaal fantastisch uit.

Oorlogsfilm die vooral overtuigt op visueel vlak en de gebrachte oorlog, iets minder wat betreft het verhaal en perspectief.

Rustige aanloop van het fort in vredestijd wat tevens een redelijk beeld geeft van de onverwachte aanval ondanks alle signalen. Het Russische leger had weinig overtuigend geacteerd in de winteroorlog tegen Finland, en Hitler zei dat het Russische leger als een oud gebouw was, zodra men de deur ingetrapt had zou de zaak instorten wat ook nog ten dele waar was. Er werd alleen niet stil gestaan bij de onuitputtelijke voorraden aan mensen en materiaal. Een quote die op dat vlak aansluit is dat het Duitse leger als een olifant in een mierennest was, het zou niet uitmaken hoeveel mieren men plat stampte want uiteindelijk zouden de mieren de olifant tot op het bot kaal vreten. Dat Stalin aan zijn eigen zuiveringen een chaos en een leger zonder degelijke leiding had overgehouden was duidelijk en komt subtiel in de film naar voren. Overigens ook een subtiele nuances is dat de gemiddeld politiek officier in Europese films als monster of wreed persoon neer wordt gezet lijkt een Fomin bijvoorbeeld hier vrij normaal en geaccepteerd terwijl dat toch veelal anders was. Politiek officieren werden gehaat en soms als een grotere vijand gezien als de echte vijand.

De behoorlijk voorspelbare en onvoorkomelijke invulling, zoals in zoveel Russische oorlogsfilms inmiddels, is weer daar. De Russen stuk voor stuk patriottische helden, stevige integere simpele boerenknapen, helden tegen wil en dank tegen de Duitse agressors met hun snauwerige valse koppen en laag bij de grond aanval. Overigens sterven ook al die Russen als helden, niet één huilt of roept om mama. Desondanks schetst de film een innemend beeld in de aanloop naar de slag en overtuigt de film vooral qua achtergrond, details en daadwerkelijke gevechten. Een aardige staaltje verouderde Russische tactiek komt voorbij en meer dan behoorlijke man tegen man gevechten, de rauwste en hardste die ik ooit gezien heb. En dit allen in een combinatie van een soort korrelige authenticiteit en mooie passende kleurenfilters. Verder zijn er nog een aantal mooie en overtuigende dingen zoals de zware bom en de korte 'schimmenwereld' die men daarna in beeld brengt, de ontmoeting tussen Anja en haar vader mag er zijn met zijn opbouw en de scene met de accordeon spelende Rus, hoewel kort, is beklijvend. De uitleg achteraf over de erkenning van het fort en haar verdedigers is typisch Russische en mosterd na de maaltijd.

Brestskaya Krepost blijft qua werkelijke nuances, binnen het Russische leger en onder Stalin, in de safe zone om het zomaar te zeggen, en tekent een beeld die verre van neutraal is. Desondanks overtuigt de film toch als kick ass oorlogsfilm met veel visueel gebracht spektakel en een realistisch beeld van oorlogsvoering en tactieken in die tijd en niet te vergeten de ontberingen van de belegerden. Vervelen doet de film bepaalt niet en in die zin is het een fijn avondje actie.

Prima oorlogsfilm, ziet er allemaal geweldig uit. Hier en daar soms wel wat grof.

Harde oorlogsfilm De gruwel toont nogmaals aan tot wat de mensheid in staat is. Aldaar ligt ook de focus; verhaallijnen van enkele soldaten worden 'magertjes' gevolgd en te weinig uitgewerkt. De Russische/Duitse talen bieden een meerwaarde aan het verhaal; het plot mocht meer informatie over het einde van deze veldslag meegegeven hebben...

Een hoop patriotisme en een boel ontploffingen maken dit nog geen goede film , jammer ook dat de choregrafie

en de gevechten en behoorlijk zwak en amateuristisch uitzien .

Het verhaal had op zich potentie maar de technische uitvoering laat toch te wensen over .