Drive (2011)

Nou Glacius, hiermee zul je Filmanalyse wel gaan halen gok ik zo

De lift?Of ik weet niet wat 'zelfbeheersing' mag heten.

Hij kent inderdaad momenten van agressieve controle maar er zijn momenten waar dat niet het geval is. Dat vind ik bij zijn uitval in de diner en in de stripclub. Vooral die laatste vind ik toonaangevend.

Hij toont wel één keer een emotie, als hij in de stripclub naar Nino belt dan zie je toch duidelijk dat hij trilt en zenuwachtig is en niet goed weet wat hij moet doen.

Juist. Zijn stem slaat over, het huilen staat 'm nabij, trilt als een bezetene. Verre van onderkoeld. Kan ook komen omdat ie Andy San Dimas net gezien had, zij brengt wel meer mannen in een dergelijke staat .

Moet m herzien, kan me geen overslaande stem herinneren. Na de lift scene treurt hij omdat hij weet dat zij daar op af is geknapt. Zal m binnenkort eens herzien en een analyse neerpennen.

Lekker bezig weer NW!

Dat verzin je toch ook niet. 2919 berichten en ik ben de enige die Andy San Dimas gespot heeft .

Mwah, ik ben wel enigszins bekend met haar werk. Maar ik heb niet echt specifiek op haar gelet.

Ik kende haar niet, maar googelde haar net en het eerste wat ik zag was een lul in haar mond

En... hoe beviel de kennismaking?

Ik heb denk ik een andere film gezien. Ik heb er 1 woord voor.

Verschrikkelijke film.

Traag, geen emotie, simpel , kwalificatie B film

Ik heb m gister herzien. Zal kijken of ik dit weekend een uitgebreide stuk over mijn 'engel theorie' neer kan pennen. Film zit echt barstens vol clous in die richting.

Moet overigens wel toegeven dat er een moment is waarop hij zijn (zelf)beheersing verliest. In de lift daar draait hij inderdaad wat door. Maar of die doorsluipende natuurkracht, ingrijpen van bovenaf of gewoon het verlies van controle is, kom ik nog op terug. Verder is hij nooit niet in control.

Dat je nou net die scene kiest vind ik dan wel opmerkelijk, omdat dat juist de meest gecontroleerde geweldscene is. Hij zoent Irene bewust omdat ie ervan overtuigt is dat ze repulsed zou zijn van de daad en dit is dus zijn afscheid. Een gecontroleerde geweldsuitbarsting die hij gepland en gecontroleerd zal gaan voltrekken in de lift.

Klopt, maar na trap 5 had hij, als hij in controle was, moeten stoppen. Maar hij stampt nog 6 of 7 keer door. Waarom? Ik kan het niet anders verklaren dan een kortsluiting bij hem, al dan niet veroorzaakt door het Goddelijke of juist de bruutheid van de natuurkracht. Daar verliest hij toch echt zijn beheersing. Bij de andere killings stopt hij direct na de dodelijke actie.

Waardering (of een doordachte afkeuring) komt dan ook pas wanneer je enige ervaring hebt met een uitgebreid oeuvre aan films en genres, die tegelijkertijd een open instelling vereist jegens de afwijking van aangewende conventies

Komt die analyse nog Reinbo?

We wachten met smart.

Be druk bezig. Heel verhaal

Dat er zoveel verschillende analyses zijn bewijst eigenlijk al dat deze film pure (film)kunst is..

Is er eigenlijk een analyse van Refn bekend? Of van de auteur van het boek?

Van IMDB vond ik deze ook wel interessant:
Driver references the fable of The Scorpion and the Frog: the frog agrees to carry the scorpion across the river; the scorpion stings the frog, saying "it's my nature" and both drown. Driver can be seen as The Frog of the story - he drives/carries criminals (scorpions) around in his car, but is inevitably dragged into their destructive world (stung) leading to everybody's downfall. Driver's jacket has a scorpion on the back, just as the frog carried the scorpion on its back.

Ik denk niet dat Refn een analyse naar voren heeft gebracht. Dat zou ook eerlijk gezegd zijn werk teniet doen. Refn wordt dan een bepalende autoriteit waarna je je moet voegen. Elke andere interpretatie is dan nog maar weinig waard. De kracht zit juist in de mogelijkheid om zelf een beeld te vormen naar aanleiding van eigen referentiekader. Dan zegt de film niet alleen iets over zichzelf, maar ook iets óver de kijker náár de kijker als een spiegel die reflecteert. Het verklaren van de film is als het uitleggen van een grap die dan opeens niet meer grappig is.

Begin vond ik echt geweldig. Heerlijke muziek die je in een erg fijn sfeertje brengt. Later wordt dit wat minder. Maar de mystiek rondom de stoere vrij emotieloze loner blijft. Ik vroeg me de hele tijd af wie hij was en hoe het zat met zijn achtergrond. Topfilm! 4,5

Gisteren eindelijk herzien, nu wel met goede beeldkwaliteit. Dan komt de film toch duidelijk beter tot zijn recht. Erg sfeervol geschoten, met van die heerlijke stad-bij-nacht beelden. Erg mooi belicht ook vooral vaak. De muziek wist me ook wat meer te overtuigen deze keer. Sowieso was de soundtrack top en vrij uniek, waardoor er een dromerige sfeer ontstond die deze film echt onderscheid van andere, soortgelijke films.

Niettemin zit er niet echt een stemverhoging in. Het is een sfeervol filmpje zonder meer en ook vrij spannend, maar persoonlijk vind ik het nooit echt geweldig worden. Dat het verhaal wat standaard is vind ik dan nog niet zo erg, maar het had wel wat gedetailleerder gemogen of gewoon iets meer mee gedaan kunnen worden. Hetzelfde geldt voor de personages, die blijven net wat te simpel om te intrigeren. Ik heb ook wel wat moeite met Ryan Gosling hier. Vind hem doorgaans wel een goede acteur, maar hier weet hij paradoxaal genoeg ingetogenheid over te acteren. Kennelijk wist hij ook niet vanuit het magere script hoe de liefdesscènes gebracht moesten worden, dus zit hij daar de hele tijd met een lieve glimlach op zijn gezicht. Het werkte niet echt. Mulligan krijgt ook gewoon een rol die ze zonder script en regie-aanwijzing waarschijnlijk nog met gemak had kunnen spelen. De film heeft weinig kracht als het op verhaal en personages aankomt. Engeltheorieën voegen daar ook niets aan toe.

De film wordt daardoor extreem gefocust op stijl. Er valt iets voor te zeggen om een film te maken met een kaal verhaal en simpele personages om zo de genre-elementen te benadrukken en daar een unieke stijl op los te laten. Op die manier werkt Drive prima, zonder ooit echt indruk te maken. Drive heeft voor mij nog het meest weg van de films van Jean-Pierre Melville en dan vooral Le Samouraï (even tussendoor: door deze vergelijking link ik Drive ook meer aan de jaren '60 en '70 en snap ik niet zo waarom Refn het zelf aan de jaren '80 linkt). Maar waar Melville iedere scène uniek weet te maken zijn die van Drive redelijk standaard. Goed uitgevoerd absoluut, maar geen enkele scène springt er voor mij uit en het is afwachten op dat ene 'yes'-moment dat maar niet komt. Fijn dat Refn zich niet inhoudt als het op geweld aan komt, maar zelfs die scènes zijn niet echt uniek.

De unieke cinematografie en muziek trekken de film uiteindelijk boven de middenmoot uit, maar dat is niet reden genoeg om het geheel flink op te waarderen. Refn heeft namelijk al veel beter laten zien, in bijvoorbeeld de twee films die hieraan vooraf gingen: Bronson en Valhalla Rising. Beiden films die ik mooier, boeiender en unieker vind. Gek dat het dan toch Drive is die zijn naam definitief heeft gemaakt. Maar goed, ik ben hierin in de minderheid.

3,5* blijven, maar niet eens met volle overtuiging. Kan eerder omlaag dan omhoog momenteel. Blijft toch een lichte tegenvaller.

Lijkt me altijd wel het geval, maar nu wel erg benieuwd wat voor kwaliteit je 'm de eerste keer zag en de kwaliteit die je nu zag.

In mijn eerdere recensie melde ik al dat ik hem in de bioscoop zag met een niet compleet scherp gestelde projectie. Niet zo erg dat het onbekijkbaar werd, maar wel zo dat het duidelijk afdeed aan de filmervaring.

Duidelijk, bedankt. Verschil zal je dan wel duidelijk merken vooral bij zo'n visueel ingestelde film.

Was wel even onder de indruk van de film. Vond het een hele goeie film, spannend, ook al wordt het aan het einde wat langdradiger, hij blijft toch boeien. Gosling speelt heel goed de Driver, vind ik. Het geweld is naar mijn mening ook heel goed in beeld gebracht.

Kortom, een goeie film. Niks mis mee!

Aparte benadering voor een Amerikaanse actiefilm: in plaats van veel vaart en veel materiële vernielingenzie je nu een rustige en beheerste aanpak van de diverse situaties.

Boeiende film met helaas een open einde. Daar heb ik dus altijd de schurft aan. Daarom dat ik de film niet de volle 5 punten geef.