Drive (2011)

Ik probeer normaal gesproken reacties op een film niet mee te nemen als ik ga kijken, maar bij deze waren de ervaringen (en de score) zó uitgesproken positief dat ik wellicht met iets te hoge verwachtingen Drive heb gezien. Ik had de hele film het idee dat ik aan het wachten was op het punt waarop de film goed zou worden, maar bij de aftiteling moest ik het wachten opgeven.

Ondanks het goede acteerwerk van voornamelijk Gosling en Cranston was het tempo echt véél te laag om mijn aandacht erbij te kunnen houden en moest ik zelfs de neiging onderdrukken om af en toe scènes vooruit te spoelen. Gezien de reacties en score is het duidelijk dat mijn filmsmaak niet onder het 'gemiddelde' valt, als daar al sprake van kan zijn, maar ik kom niet hoger dan 2,5*.

Leek mij teveel op een lange jaren tachtig videoclip....

Ik had een beetje hetzelfde gevoel als jij toen ik 'm gezien had. Ik kon er weinig slechts over zeggen, maar het deed me gewoon niet zo heel veel. Als drama werd ik er ook niet echt door geraakt.

amen, perfect verwoord

Welnee joh, helemaal niet perfect verwoord.

Hij moet juist leren genieten van een "trage" film en eens de tijd nemen.

Deze film barst uit zijn voegen van de beeldenrijkdom.

Maak je eigen verhaal, neem rustig de tijd en geniet optimaal, want films als Drive

zijn schaars in deze (te) snelle tijden.

Film heeft me eerlijk gezegd een beetje teleurgesteld, en dan voornamelijk wat betreft de actie, ik had er toch wat anders van verwacht. Leuk om een keer te hebben gezien, maar niet snel voor herhaling vatbaar.

mooi die stiltes..

I wasn't disappointed. It's good. Love the pacing (felt like a '70s film), the silent moments, the pauses before and after the dialogue, everything feels quite precise and well thought out. The film makes good use of several famous talented TV actors like Christina Hendricks (Mad Men) and Bryan Cranson (Breaking Bad) but the biggest surprise has to be old-timer Albert Brooks. It's such an impressive performance that you wonder why we don't see more of him. Towards the end, Nicolas Winding Refn (best director Cannes) tends to be focussing a lot more on 'gore' and this is perhaps one of the reasons (together with the very clear and lucid storytelling) why Drive, even though it's a good and engaging film, is somehow also lacking depth and/or ambiguity.

4 sterren

De euforie rond Drive ontgaat me enigszins. In tegenstelling tot vele anderen zie ik er niet het verfrissende, moderne meesterwerk in en vind ik het zelfs nogal een ‘veilige’ film: een immer onderkoelde sfeer, veel videoclip esthetiek, maar weinig diepgang / inhoud. Ergens dus ook een stap terug voor Refn die zich met Pusher II als volwassen filmmaker bewees.

Het begint al bij Gosling’s personage: natuurlijk niets meer dan het archetype van de stoïcijnse held met zijn film noir voice-overs, tandenstoker, gouden vestje en James Dean maniertjes. Maar toch lijkt er verwacht te worden dat de kijker hem 100% au sérieux neemt door zijn dilemma’s / motieven en de kunstmatige, oppervlakkige intrige van de plot misplaatst als ongelofelijk tragisch en melancholisch voor te stellen. Een beetje zelfspot of relativering was absoluut op zijn plaats geweest.

Nochtans wordt er wel eens geopperd dat The Driver eigenlijk helemaal niet zo oppervlakkig is en dat hij zelfs een ambigue kantje krijgt vanwege zijn plotse geweldsuitbarstingen, vergelijkbaar met Mortensen’s personage in Cronenberg’s A History of Violence. Op mij kwam dit echter heel anders over: namelijk alsof het moest aantonen dat er ondanks zijn zachtaardige uiterlijk niet te sollen valt met The Driver.

Ook in uitspraken als ‘het Taxi Driver van deze generatie’ kan ik me helemaal niet vinden. Waar die film een anti-heroïsche, ontluisterende karakterstudie was, is deze film juist het omgekeerde. Hooguit het A Fistful of Dollars van deze generatie dus.

Diepgaand is Drive dus niet bepaald en ik ben het volmondig eens met degene die hier stelde dat de film (gezien de ietwat gelijkaardige thematiek) gebaat zou zijn met een meer existentiële inslag zoals bij het werk van Lodge Kerrigan. De romance tussen The Driver en Irene doet inhoudelijk trouwens veel denken aan Kerrigan’s Keane denken, maar is in plaats van subtiel en wrang eerder idyllisch en fake.

Op visueel vlak tenslotte lijkt de film enigszins beïnvloed door Michael Mann en William Friedkin. Maar terwijl zij wisten dat een videoclipachtige regie best met mate gebruikt wordt om bepaalde scènes kracht bij te zetten, tracht Refn elke futiliteit visueel tot iets hoogdravend op te blazen (dat uitje naar het park bv.). Maar zelfs louter op esthetisch vlak wist de film me weinig te bekoren (m.u.v. de geniale openingsscène): te nadrukkelijk, overdreven elegant qua bewegingen, eindeloze slo-mo’s.. Het heeft soms veel weg van een veredelde reclamespot.

Ik ga volledig akkoord met je bevindingen, Yeyo, maar desondanks de algemene oppervlakkigheid kon de film op mijn onverdeelde aandacht rekenen en dat is tegenwoordig uitzonderlijk. De stijl is er, nu nog de inhoud. Misschien dat de regisseur moet leren om wat meer te 'suggereren' i.p.v. zo 'nadrukkelijk' alles voor te schotelen. Ik denk dat ik hetzelfde probleem had met Refn's Fear X, een film die ik al helemaal ben vergeten.

wat een slome film, er werd ook amper gesproken.

Zeer goede film!

Jammer dat je het niks vond yeyo, had toch wel iets kunnen zijn voor je gezien je voorliefde voor een aantal verwante jaren 80 films. Verder een heldere onderbouwing overigens.

Ik vind het juist vreemd dat yeyo de inhoud /diepgang niet ziet. Het is welliswaar geen sociaal commentaar of karakterstudie als Taxi Driver, maar het speelt op zeer sterke wijze met de genre kenmerken en over alles is zeer goed nagedacht. Toch zeker een hoge school variant van video esthetiek. Wellicht is het een telleurstelling naar aanleiding van te hoge verwachtingen. Kan me haast niet voorstellen dat de film m bij herziening beter gaat bevallen. En wellicht valt dan het sterk aan Taxi Driver doen denkende eind m meer op.. Film is absoluut gelaagder dan hij in zijn review schetst.

Dat de film artistieke pretenties heeft is wel degelijk voelbaar (Refn is natuurlijk niet de minste), maar diepte kon ik er niet in ontdekken en het spelen met genre kenmerken (voor zover dat gebeurt) vond ik weinig verheffend. De romance bv. is misschien niet klef en banaal zoals in gemiddelde Hollywood cinema, maar langs de andere kant wel onovertuigend en zelfs nogal een artificieel zootje van geforceerde stiltes. Hetzelfde geldt eigenlijk voor de misdaadintrige: niet zo conventioneel, een rustig tempo, maar tegelijkertijd ook kunstmatig en weinig meeslepend.

Het spijtigste vond ik echter de oninteressante uitwerking van de protagonist. Er wordt nauwelijks stilgestaan bij potentieel interessante thema's zoals de eenzaamheid van zijn bestaan of moraliteit.

Ik krijg sterk de indruk dat Refn hoofdzakelijk begaan was de flashy look van de film en de coolness van zijn hoofdpersonage. Ook het einde sluit daar perfect bij aan en ik zie de gelijkenis met Taxi Driver dan ook niet: de loner heeft zijn missie volbracht en verdwijnt Lucky Luke-gewijs aan de horizon.

Het is inderdaad zeer kunstmatig. En dat is nu exact op welk vlak de film zijn kracht en gelaagdheid toond. [Spolier]De film levert een commentaar/ode aan Los Angeles/Hollywood. het hint naar superhelden, engelen, je kunt de Driver zelfs als Jesus zien. Iemand die zich opoffert voor de zonden van anderen. En kijk het eind nog maar eens. Want naar mijn mening is hij (net als de geliefde theorie over Taxi Driver) overleden en gaat hij dus allerminst als een Lucky Luke de horizon tegemoet, maar als iemand (Jesus) die uit de dood herrezen is.....

Ik zelf zie de Driver het liefst als een beschermengel, dus thema's als eenzaamheid en moraliteit zijn daarom totaal niet relevant. Juist door die visie op het verhaal te hebben bleek bij herziening de kunstmatige wereld die Refn schetst veel gelaagder. Ook over dag redt hij (als stuntman) mensen. En qua vormgeving en thematiek is alles enorm strak doorgevoerd.

Maar zelfopoffering is toch eigen aan de archetypische held en daarom niet per se te linken aan een Jezus figuur? Dat zie ik toch meer als een poging om een personage dat simpelweg larger-than-life is in een ander daglicht te plaatsen. Een religieuze inslag zou verder toch ook niet moeten betekenen dat een thema als moraliteit er niet meer toe doet?

Over het einde heb je trouwens wellicht gelijk, ik stelde het te idyllisch voor.

Het gaat mij niet om het religieze aspect. De film is gewoon te uber-stylized om het over thema's als eenzaamheid en moraliteit te hebben. Gelukkig blijft Refn verre van dat soort menselijke flaws, past ook niet bij een echte super held. Batman is een mietje!

Is dit een paragraaf uit een andere, Engelse recensie of je eigen mening?

Dat laatste natuurlijk. Het eerste is toch verboden?

O ja, het beste shot (qua camerabeweging en hoe je als kijker er stil van wordt) van de film, IMO, is wanneer The Driver twee gure figuren ziet wandelen in de parkeergarage. Prachtig ook dat je op dat moment niet weet waar het over gaat. Het viel me trouwens op hoe onwaarschijnlijk stabiel het camerawerk in deze film is.

Waarom schreef je die review in het engels AC1?

Hij is afkomstig van mijn facebook wall.

Sterke film met een goed verhaal, maar vind hem net wat te hard. Zat hem met mijn vrouw te kijken en er zaten toch wel enkele (onverwacht) misselijkmakende scènes in. Het leek met vlagen wel een horrorfilm.

Verder is Drive wel een bijzondere film, met een typisch sfeertje (mede dankzij de soundtrack). Je zit als kijker af en toe toch raar naar de hoofdpersoon te kijken (wazige gast), wat mede wordt veroorzaakt door het feit dat zijn bedoelingen vaag zijn. Maar uiteindelijk wordt alles duidelijk en valt alles op zijn plaats.

Al met al een film die zeker de moeite waard is mits je wat rauwe scènes aankunt.

Dan is die andere 2011-topper ook niks voor jou: The Tree Of Life

Hier heb je wat aan, goede commentaar

Gelweldige cool-factor doorheen de film. Het deed me een beetje denken aan kill bill zelf. EN natuurlijk ook een leuk detail: de jas van Goslin die symbolisch is;

Camerawerk en muziek zijn prima. Cast aantrekkelijk. Maar het script...het verhaal...is niet bijster origineel en niet erg overtuigend.... Het zit in het genre van Leon en die vond ik beter. Maar de sfeer is prima: die mooie zwijgzaamheid tussen buurnman en buurvrouw. Beste film van 2011? Nee, er zijn voor mij betere... Ik heb het idee dat Mulholland Drive één van de inspiratiebronnen is geweest... ik benieuwd wat de extra docu bij de dvd te bieden heeft.

net 4*.

Vanavond is het eindelijk tot een herziening gekomen. Daar ik deze film de eerste keer op een laptop-schermpje zag was het dit keer beter voor mekaar. Blu-ray, groot scherm en het geluid lekker hard.

De eerste keer dat ik deze 'Drive' zag was ik al helemaal verkocht. De enorm goede sfeer die de film kent is fenomenaal. Vanavond kwam het nog beter tot z'n recht allemaal en ik heb ruim anderhalf uur enorm zitten te genieten. Audiovisueel ken ik ook weinig betere films dan deze 'Drive'.

Ryan Gosling speelt ook zeker weten de beste rol van z'n leven. Ik heb de hele discussie over de achtergrond van deze film en de boodschap en de intentie van de regisseur ook gevolgd en ben er vanavond een beetje op gaan letten. Helaas kwam ik er weinig aan toe, want ik zat zo te genieten van de sfeer en het audiovisuele dat ik zelden tot nadenken kwam.

Gelukkig heeft elk nadeel z'n voordeel. Nu heb ik weer een reden waarom ik de film ga herzien. Zie er eerlijk gezegd nu al ontzettend naar uit. Dat dit de beste film is van het afgelopen jaar is zeker weten waar, en ook ik ben van mening dat die gasten die films nomineren voor een Oscar niet meer serieus te nemen zijn.

Ik ga deze film in m'n top tien zetten want dat dit één van de beste filmervaringen in m'n leven is geweest mag duidelijk zijn!