Yi Dai Zong Shi (2013)

Werkelijk fantastisch! Vanaf de eerste scene is het al helemaal raak. Dit is geen vechten meer, dit is ballet. Schitterend om te zien met alle slow-motion beelden, het water dat opspat enzovoorts. Tijdens de dialogen is het niet te vermijden dat er gas teruggenomen wordt, maar evengoed nog steeds prachtig camerawerk waarbij net zoals in In the Mood for Love op indirecte wijze wordt gefilmd, of waarbij de beelden worden gebroken en je alles dubbel ziet. Ook geweldig belicht, waardoor ook die scenes erg de moeite waard zijn.

Behalve de openingsscene zijn er nog twee momenten die ik net iets bijzonderder vond dan wat de rest al voor moois te bieden heeft. Dat zijn de stationsscene en het moment dat tijdens een gevecht de gezichten van Zhang en Leung langs elkaar bewegen. Geen woorden op dat moment, maar er wordt zoveel gezegd, en dat nota bene tijdens een vechtscene. Echt ontzettend goed gedaan.

Het plot was inderdaad niet al te coherent, maar toch prima te volgen. Wat mij betreft zijn ook wat verhaal betreft de vingerafdrukken van Wong Kar-wai waarneembaar, de sfeer is zowel melancholisch als broeierig, voor mijn gevoel typerend is voor hem. In vergelijking met de eerste twee Ip Man films die ik zag leek het erop alsof dit meer waarheidsgetrouw is, al weet ik te weinig van de echte geschiedenis van Ip Man om er mijn hand voor in het vuur te steken. Het kwam in ieder geval wel zo op mij over.

Eindconclusie: Eindelijk een film die op gelijke voet kan staan met Hero, mijn favoriete martial arts film, terwijl het nog steeds echt Wong Karwai is. Wellicht heeft Onderhond gelijk dat voor veel Wong Kar-wai fans het teveel martial arts is, terwijl het voor de Ip Man fans te kunstzinnig is. Voor mij was dit in ieder geval een meer dan interessante mix van genres en stijlen, en zeker de beste Ip Man film. Een dikke 4,5*.

Visueel schitterende, maar verder zoutloze vertelling over IP man. Ik weet niet wat het is tussen mij en Wong Kar-Wai. Zijn films zijn vaak bloedmooi en ik kan ook best trage films hebben, maar zijn films weten me zelden te raken. Vond dit een lange zit, de paar mooie gevechten en de van Once upon a time in America geleende muziek konden daar geen verandering in brengen..

3*

Kijk zelden een film met koptelefoon, maar voor deze film toch besloten te doen. Waaraan ik me vooral aan moest irriteren was die overkill muziek in de film. Vechtscene -> muziek -> dialoog -> muziek -> dialoog -> muziek -> wederom muziek -> vechtscene -> muziek en ga zo maar door. Toegegeven ik kon de film/ niet helemaal goed volgen. Er ontbraken wat ondertitels bij de chinese titels/tekst. Verhaal kon me weinig boeien. Inderdaad van de hak op tak.

Beelden in de film werden wel goed weergegeven en een paar vechtscenes waren een lust voor het oog.

De minste ip man tot nu toe. Al moet ik die andere nieuwe nog zien.

Deze week even bekijken....jullie maken mij benieuwd! ! ! !

Viel me tegen. Het ziet er wel mooi uit allemaal qua kostuums en decors, en ook de gevechten zien er goed uit. Toch vind ik het allemaal iets te veel drama en te weinig gevechten. Het verhaal boeide me niet zo en helaas is er ook geen spannend eindgevecht. Jammer. 2,5 ster

En bedankt ! ! ! ! !

Heel veel kritiek op de plot.. ik vind The Grandmaster juist een schitterende sfeerimpressie waarin Kar Wai losstaande, maar zeer kenmerkende fragmenten gebruikt die het gevoel van melancholie en vervlogen herinneringen perfect weten op te roepen. Qua structuur is de film briljant. Kar Wai zet het biopic genre naar zijn hand in een film die vooral over emotie draait en niet slechts een chronologische opsomming van gebeurtenissen wil zijn.

Dit is meer een recensie van iemand waar ik op kan vertrouwen. Niet lullig bedoeld maar mensen die zeggen 'de minste IP man...' etc. komen duidelijk om een ander soort film te zien.

IP Man's verhaal is wel mooi maar als het zwak is uitgewerkt met alleen hier en daar een visueel hoogte puntje en wat cliché matige vecht scenes dan blijft er vrij weinig over om van te genieten. De film zelf mist diepgang en dat maakt het allemaal vrij emotieloos en oppervlakkig.

De reden waarom ik de andere IP Man reeksen beter vind is dat het acteer werk veel beter was, de vecht scenes veel beter zijn en ook verschillende passages uit zijn leven worden verfilmt.

Dat is dus wat je hier mist. Ze hebben misschien wel het mooiste verhaal willen laten zien maar het is gewoon matig uitgewerkt.

Ik vind Kar Wai Wong ook niet echt de sterkste regisseur op het gebied van Aziatische films.

ik vermoed dat ik deze met Tony Leung toch wat beter geacteerd ga vinden. Verder vond ik die eerste IP Man film al zwak uitgewerkt, standaard heroisch verhaaltje met wat aardig in beeld gebrachte gevechten, maar dat was het dan ook. Daarbuiten echter visueel totaal niet boeiend, terwijl deze regisseur menig visueel hoogstandje heeft afgeleverd. Heb ik het verkeerd als ik zeg dat jij en de andere laagstemmers (die dit 'de minste IP man' vinden) nog geen eerdere film van Wong Kar Wai hebben gezien?

Ik heb nog nooit een IP man film gezien, omdat het Oosterse vechtsportgezeik me niet interesseert. Overgestileerd gemep en dat dan martial arts noemen. Het wekt bij mij alleen geeuwzucht op. Dus als ik lees dat dit de minste IP man is, en van Wong Kar Wai heb ik er juist heel veel zin in. Morgen in première dus. Zin an.

Niet mijn film.....

Grappig, want jouw omschrijving van martial arts-films is precies wat ik van deze vind.

Cliche-matige mooifilmerij. Dodelijk saai en scenes die je al honderd keer gezien hebt. Verhaal niet te volgen, zo saai.

Dan wordt het vanavond maar het terras

Als het ooit overgestilleerd gemep was, is het wel in deze film. Benieuwd naar je review.

Na amper 2 weken alweer uit de bios in België? Is goed, weet wel hoe ik er dan aankom. Zo'n beetje de laatste keer dat ik nog gewacht heb om een film in de bios te kijken, ook de release van Wolf Children hebben ze compleet verneukt in .be

Tja, waarschijnlijk te weinig bezoekers zeker voor deze prent?

Njah, niet iedereen kan de eerste week op commando naar de bioscoop. Maar mij geen zorg verder, hoef ik in het vervolg minder lang te wachten.

Voor mij is deze hele film chinees geen touw aan vast te knopen

Wong Kar Wai komt een paar jaar na Ip Man met The Grandmaster, een film die hetzelfde personage als middelpunt heeft. The Grandmaster draait echter meer om de vete en liefde tussen twee families, waar Wong Kar Wai op zijn geheel eigen manier invulling aan geeft.

De actieliefhebbers zullen misschien enigszins teleurgesteld worden, als je de vergelijking gaat maken met Lp Man, die meer actie bevat. Wong levert echter een geweldig sfeervolle film af, die niet zozeer draait om de actie, maar meer om de relatie en emoties tussen twee families. Overigens zien de gevechten en de actie die erin verwerkt zit, er geweldig uit. Het wordt allemaal erg stijlvol in beeld gebracht, met veel gevoel voor detail. De outfits, de waterdruppels en alles wat maar met het gevecht te maken heeft, ziet er fantastisch uit.

Verhaaltechnisch is het allemaal goed te volgen, al oogt het soms ietwat rommelig. Gelukkig is er Tony Leung Chiu Wai, die van Lp Man een charismatische man maakt met zeer veel uitstraling. De scènes met Ziyi Zhang zijn erg goed, omdat ook zij een prima rol neerzet. Samen zorgen ze ervoor, dat de emoties op een mooie en ingetogen wijze op de kijker worden overgebracht.

Wat mij betreft heeft Wong Kar Wai weer een prima film afgeleverd. Liefhebbers van zijn werk zullen in The Grandmaster veel van zijn stijl terugvinden. Ondanks de misschien wat lange tijdsduur heb ik niet veel kunnen ontdekken, dat er niet in thuishoort. The Grandmaster is een visueel plaatje, dat de flair daarvan weet te combineren met een stijlvol verhaal, met prima acteerwerk.

4,0* dik

Twee weken is inderdaad bizar. Vaak zijn dit soort films sleepers, ze starten slecht maar na een tijdje worden ze via mond op mond reclame goed bezocht.

Hier in Nijmegen startte A Late Quartet zeer matig, maar nu 6 weken verder is het de best bezochte film.

Maar bij deze film is de mond op mond niet echt goed (zo blijkt uit menig review), iets wat voor een sleeper wel essentieel is. Daarbij is Wong Kar Wai gewoon een bekende bij het arthouse publiek. Die twee weken heeft alles met de ontoegankelijkheid van dit werk te maken.

Wss ook gewoon omdat hij nu in NL draait. Beide markten delen vaak kopies geloof ik. Dom systeem.

Wat is daar dom aan? Lijkt me kosten efficient. Weet overigens niet wat een HD kost, maar in de tijd van celluloid kostte een print een klein fortuin. Verder heeft het weinig zin een slecht bezochte, want dat lijkt t mij in de bios te houden. Hadden de rijen tot om de hoek gestaan, dan hadden ze er heus wel een kopietje bij besteld.

Dat is onjuist. De film word op de server gezet van de bioscoop en dan zit er een tijdelijke code op waarmee je film kunt afspelen zonder de hd schijf nodig te hebben. Die is een poos geldig en kan bij succes verlengd worden. Maar de hd schijf kan gewoon weer door naar de volgende bios.

Itt het 35mm tijdperk waar helemaal arthouse films indd maar enkele kopieën hadden. Omdat die dingen geloof ik (afhankelijk de lengte van de film) rond de 10.000 euro konden kosten. Heb ik me laten vertellen.

Zou interessant zijn om die bestanden eens te kraken. Hoe groot zijn die files eigenlijk?

Kom je tegen de 75-100 GB aan heb ik me wel eens door een operateur laten vertellen.

Waar zit het verschil met blu ray. Is het de resolutie? 4k? Of zit 'm het ook in de compressie?

Het lijkt erop dat we nog een klein stapje verwijderd zijn van de echte thuisbioscoop ervaring.

In Nederland, in de Pathe en eigenlijk ook de meeste arthouse bioscopen staan 2k projectors. (afgezien Imax) Dus neem aan dat het 2k bestanden zijn. Heb het zelf nooit in het systeem gezet (waarschijnlijk uit angst van kraken ), wel gezien. Is gewoon ICT werk geworden. Maar het idee is haast hetzelfde als dat je bij je computer zou doen. Je hangt de HDschijf (volgens mij kloppen de getallen van Montorsi wel) eraan met een kabeltje en zet het met een programmatje erop. Blauwe balk loopt dan en bij 100 procent staat het erop Geloof dat je dan een USB stick erbij hebt waarmee je de code kunt invoeren. Soort dongle idee geloof ik. (weet niet elk detail) En dan zie je hoe lang die geldig is. Bij sneak previews liepen ze al na 24 uur af bijvoorbeeld.

Het idee van Pathe is uiteindelijk, toen ik er 2 jaar geleden weg ging was dit er nog niet, om alle projectoren te besturen vanuit 1 plek in Nederland. En dan elke week (misschien ooit wel elke dag) snel alles erin te gooien of eruit te gooien of lekker snel te verplaatsen van zaal. Dus de commerciele bioscopen zullen alleen maar harder worden met een film die niet loopt zoals ze willen. In het 35mm tijdperk liep de logistiek nog wel eens wat slomer waardoor een film bij gebrek aan een andere film nog wel eens langer liep. Maar dat is nu veel sneller en zal alleen maar sneller gaan.

Omdat enkel de écht grote producties in NL en BE tegelijkertijd gereleased kunnen worden. Het is 2013 ... internet enzo. Als ik zie dat een film bij jullie wel draait en hij valt ook al te downloaden, keuze snel gemaakt. Er is altijd één land dat in het zak gezet wordt, zie je met veel releases hoor.

Gewoon zo triest om te zien dat er weinig tot geen vooruitgang is in het releasen van films op globale schaal. Het is zowat de enige film dit jaar waar ik een beetje naar uitkeek om in de bios te zien en als je dan even een weekje of twee geen tijd hebt kan je weer een jaar op je honger zitten?