One Day (2011)

Een erg oneven film. De film begint sterk met de ontmoeting tussen Dexter en Emma en hun besluit om vrienden te blijven. De daarop volgende jaren zijn ook nog sterk uitgewerkt, maar daarna begint het allemaal een beetje in te zakken. Vooral het leven van Dexter is niet zo interessant, en Dexter zelf is onuitstaanbaar. Emma's leven is wat vlakker en wordt minder uitgediept, maar het personage is wel interessanter. Vanaf Parijs komt de film weer tot leven en het einde is echt schitterend.

Deze kwam goed binnen. Heb er doordat ik me liet meeslepen niet echt met kritische blik naar kunnen kijken. Hij was mooi.

Mooie romantische film, twee keer gezien, en de filmmuziek is zo meeslepend en romantisch. Goed gespeeld ook, ik voelde de romantiek. Aanrader als je van romantische films houdt, alleen einde kom beter vond ik..

Romantische film, Anne is goed op dreef, ik werd deze film echt ingetrokken.

One Day zorgt voor een blij gevoel. Een film vol schoonheid, vol waarheid, vol melancholie, vol hoop en vol verwachting naar dat moment van 'wanneer gaan ze nu eindelijk kussen'. 23jaar lang op de 15e juli. Toch slaat de spreekwoordelijke vonk nooit over, noch tussen de personages, noch tussen film en kijker. Ergens blijf je altijd maar met de kop tegen de muur lopen. Toch leuk om al die nineties-muziek nog eens terug te horen. 2*

De beschrijving hier op MM klonk me in de oren als het soort film waar ik altijd naar op zoek ben (in navolging van Before Sunrise). Jammergenoeg is het slechts 'wel leuk' en nergens heel meeslepend romantisch.

Het is best een leuk idee, op die manier spelen met de tijd, maar doordat het zo fragmentarisch is beklijft het ook allemaal niet zo. En dan gaat Emma ook nog dood, waardoor je op het eind denkt, tja, wat wil de film nu eigenlijk.

Kijk best oke weg voor een keertje, maar het is wat magertjes allemaal.

3*

Matige film over twee studenten die de nacht met elkaar doorbrengen wat het begin is van een lange vriendschap. De film is opgebouwd uit iedere keer één dag per jaar over een periode van twee decennia. Mede hierdoor is het nogal fragmentarisch en gaat het vooral op het begin nogal snel. Ook wat onevenwichtig, maar de aanwezigheid van Anne Hathaway maakt het nog wel het bekijken waard.

“If I can't talk to you, then what is the point of you? Of us?”

Mooie film die wel even binnenkomt maar ook genoeg gebreken kent. Het leven van Dexter en Emma oogt door het focussen op één dag per jaar wat fragmentarisch en ook de sprongen in carrières (vooral van Dexter) zorgt voor een wat bevreemdend gevoel.

Daarbij komt nog dat Dexter redelijk onuitstaanbaar is maar wel het best uitgewerkte personage. Emma is sympathieker maar haar leven is wat minder uitgediept en ze is wat vlakker. Sturgess en Hathaway zijn wel uitstekend en vooral Sturgess weet goed een onuitstaanbare vlerk te spelen waar je toch een beetje sympathie voor krijgt. Vanaf Parijs kunnen de traanbuizen open en wordt het één grote emotionele waterval. De personages hadden wat beter uitgewerkt kunnen worden waardoor het allemaal wat meer impact had gehad, maar het einde was wel erg mooi gedaan.

Een aardig idee : een rom-com die van de gebaande paden afwijkt doordat het lang onduidelijk blijft hoe het verhaal verder moet en hoe de twee hoofdpersonen ooit samen zouden kunnen komen, en als dat uiteindelijk tóch gebeurt krijgt de film daarna ook nog een apart slot. Alles prijzenswaardig en uitstekend gebracht, maar Jim Sturgess speelt hier wel zó'n onvoorstelbaar oppervlakkig, oninteressant en feitelijk totaal onsympathiek personage dat ik me niet kan voorstellen dat, waarom en hoe die lieve Anne Hathaway op hem zou kunnen vallen, en dat geeft mijn waardering van de film als geheel helaas toch wel een beetje een doodssteek. Natuurlijk, er staat nergens Dit is een rom-com, en dus hoeven de personages ook niet per se aantrekkelijk èn innemend te zijn, maar Sturgess is hier wel een héél erge lapzwans.

Wow!!! Zonder veel verwachtingen aan begonnen maar wat een film! Vooral Anne schittert in haar rol van Emma.

Films als deze staan of vallen met de chemie tussen de hoofdrolspelers. En wat mij betreft voelde ik de liefde tussen die twee van begin tot eind. Ik snap de negatieve kritiek niet goed. Dit is zveel beter dan de gemiddelde 'romantische film'. En Dexter onuitstaanbaar? Hij is de ster van de film, meer nog dan het personage van Anne Hathaway.

De film is grappig, niet in de zin van onder je stoel liggen van het lachen, maar leuke herkenbare ping-pong-dialogen. Hoe Dexter en Emma telkens weer bij elkaar terechtkomen...het is ontroerend.´

Het raakte me. Misschien komt het omdat ik net een kind kreeg en extra gevoelig ben, maar ik denk het niet

Meer van dat aub

Oh, en de twee topscènes van de film?

Enerzijds de korte scène met Dexter en zijn vader, helemaal op het eind

Anderzijds de dubbele scène van Dexter die eindelijk 'rust' vind na de dood van Emma. Namelijk de scène in zijn koffiezaak waar hij Calum ontmoet, en daarna de scène met zijn dochter wanneer hij de heuvel beklimt die hij ooit beklom met Emma.

Mooi mooi mooi

Een film die in se het nodige potentieel heeft, maar dat er helaas niet uithaalt. Zeer hak op de tak, waardoor de connectie met de personages uitblijft. Enkel op het einde wordt er wat tijd gemaakt voor wat binding, maar dan is kalf spijtig genoeg al verdronken.

Formulematig maar charismatisch, deze romantische tragikomedie van regisseur Lone Scherfig. Op conceptueel vlak erg leuk bedacht, want de kijker krijgt telkens op een enkele dag van het jaar een inkijk in de relatieontwikkeling tussen Anne Hathaway en Jim Sturgess. Zeker Sturgess speelt in One Day één van zijn betere rollen, vooral omdat de regie hem dwingt om niet in een karikaturale hoek te blijven zitten. Inhoudelijk loopt de film nogal snel van stapel en het feit dat elke dag zowat cruciaal is voor de voortgang van het verhaal is wel heel toevallig, maar uiteindelijk is het relatief eenvoudig om geïnvesteerd te raken in de wereld die Scherfig opbouwt. Qua sentiment soms ietwat opdringerig en op visueel vlak niet fris genoeg, maar ik werd verrast door de uiteindelijke wending en heb vermaakt gekeken naar de enthousiaste chemie. Wellicht iets te veel volgens het boekje om zo'n concept te rechtvaardigen, maar nog altijd een lieflijk gebeuren.

Gewoon een prima filmpje. Er is ook een serie met hetzelfde verhaal.

Koester wat je liefhebt

One Day heeft ook een gelijknamige serie op Netflix, maar soms is het ook weleens praktisch om een verhaal in ruim anderhalf uur te kunnen zien. Ik moet wel zeggen dat het verhaal aanvankelijk lastig in te komen is omdat Dexter onuitstaanbaar is, en sommige elementen te weinig diepgang hebben waardoor ze als goedkoop sentiment aanvoelen. Ik doel met dit laatste met name op de moeder van Dexter die ziek wordt, zonder dat dit verder veel lijkt toe te voegen.

Naarmate de speelduur vordert werd het verhaal echter steeds beter, en Dexter gelukkig ook steeds minder irritant. De film had wat langer mogen duren om naast een prima verhaal, wat meer diepgang aan de personages mee te geven. Het geheel had dan meer body gehad. Toch maakte de twist die richting het einde komt alsnog een behoorlijke indruk op mij en vond ik de afronding prachtig.

Ik was behoorlijk verbaast toen ik de negatieve beoordeling op Rotten Tomatoes zag, maar dit onderstreept ook maar weer dat dergelijke sites niet betrouwbaar zijn. Prima romantisch drama die gelukkig niet te zoetsappig is. Met dieper uitgewerkte personages was dit vermoedelijk een 4* of hoger geweest.

3,5*

Na hun afstuderen op 15 juli 1988 hebben Emma [Anne Hathaway] en Dexter [Jim Sturgess] een onenightstand die resulteert tot een levenslange vriendschap. In 100 minuten zijn we getuigen van de ontmoetingen en contacten die ze ieder jaar 15 juli hebben en ontdekken we hoe zij zich hebben ontwikkeld en wat dat betekent voor hun relatie. Een prima gegeven voor een boek waarin je alle ruimte hebt om iedere 15e juli zo uitgebreid te behandelen als je wil, maar 20 jaar persoonlijke geschiedenis terugbrengen tot 20 scènes van gemiddeld 5 minuten werkt niet in een film. Hathaway en Sturgess krijgen amper de gelegenheid om hun personages te voorzien van diepgang in dit gekunstelde romantische drama waarin we nauwelijks inzicht krijgen in de motivatie van de hoofdpersonen, laat staan dat we inzicht krijgen in de aard van hun relatie.

Qua idee wel aardig maar te episodisch om echt erin meegenomen te kunnen worden. Veel momentjes en scènes zijn ook net te kort om echt te beklijven. Elle Enchanted is wel leuk maar Sturgess te glad, zelfs voor die rol - ik geloofde niet dat Hathaway hem leuk vond. Verder qua sfeer en toon best oké en visueel ook wel aardig. 2,5*.

Mooie romantische film die makkelijk weg kijkt.

Ik heb eerst de serie hiervan gekeken, dat kan je beter andersom doen of deze film achterwege laten.

De serie geeft (logischerwijs) een veel meer omvattende verhaal met meer diepgang. Bovendien vond ik dat de acteurs daar meer chemie hadden.

Deze film is wel een hele snelle/korte samenvatting van het verhaal.

Maar, ik heb me wel vermaakt