Rocco e i Suoi Fratelli (1960)

Alain Delon is echt geweldig als Rocco.

Dit is wat mij betreft een verplichte film voor filmliefhebbers. Heel mooi.

Ik ben sprakeloos....1 van de meest indrukwekkende films die ik tot nu toe gezien heb. Een absoluut meesterwerk. Later meer......

Rocco e i Suoi Fratelli is een imponerend familiedrama van de hoogste orde!

In dit meesterwerk vertelt Visconti het verhaal van een moeder en haar vijf zoons die vanuit het plattelandse Zuiden van Italie naar het stedelijke Noorden vertrekken (Milaan) om daar hun geluk te beproeven.

De film bestaat uit 5 episodes( Vincenzo, Simone, Rocco, Ciro, Luca) die hun titel danken aan de namen van de vijf broeders Parondi. In elke episode wordt de nadruk gelegd op 1 van de broers zonder de andere karakters te verwaarlozen. Visconti vertelt hier een verhaal der verhalen, een ontroerend en tragisch sociaal drama dat weer vol zit me neo-realistische elementen. (ook al bestaat de cast niet louter uit amateurs)

Centraal staan in deze film de broeders Rocco en Simone. De goedaardige Simone (voortreffelijke rol van Renato Salvatori) past zich vrij snel aan in de stad en begint een bokscarriere. Tegelijkertijd wordt hij verliefd op een hoertje(Annie Girardot) genaamd Nadia. De problemen startenwanneer Simone zich laat verleiden door de geneugden van de stad; hij zit vaak in het cafe, rookt als een ketter en verzuimt te trainen. Hij komt in geldnood en steelt een broche. Nadia is het hier niet mee eens en verbreekt de relatie. Simone komt nu in een groot dal terecht en verandert in een grote klootzak.

Rocco(een briljante rol van Alain Delon) is in alle opzichten het tegenovergestelde van Simone. Hij is de goedheid zelver en droomt van een terugkeer naar het Zuiden. Familie komt voor hem in de eerste plaats. Hij laat zich niet verleiden door de geneugden van de stad. Maar hij maakt twee fouten:Ook Rocco begint een bokscarriere, een carriere die veel succesvoller verloopt dan die van zijn broer en hij wordt ook verliefd op het hoertje Nadia. Simone wordt gek van afgunst en verandert in een barbaar.

Dit is het keerpunt. Nu neemt het lot een tragische wending:

Simone slaat (mbv een paar trawanten) Rocco in elkaar en verkracht het hoertje Nadia onder zijn ogen. (Nadia en Rocco hebben inmiddels een geheime relatie) Deze scene is geweldig in beeld gebracht en is tegelijkertijd heel intens. Rocco maakt het uit met Nadia en Nadia keert uit wraak EN liefde voor Rocco terug naar Simone.....en uiteindelijk begaat Simone een vreselijke fout; hij vermoordt Nadia. Het leven van de familie is verwoest.

De kracht van deze film zit vooral in de personages Rocco en Simone(en dan met name hun tegenstellingen) Ik denk dat ik nog nooit zulke sterke personages in een film gezien heb. Simone maakt een ontwikkeling van een goedaardige jongen tot een egoistische krankzinnige bruut terwijl Rocco bijna een heilige is; hij cijfert zich totaal weg in het belang van de familie. Zijn zelfopoffering lijkt bijna onaanvaardbaar:

Rocco legt de door Simone gestolen broche terug, Rocco tekent tegen zijn zin in 10 jaar bij als bokser om een door Simone gestolen bedrag terug te betalen, Rocco maakt het uit met Nadia (NB na een verkrachting en een pak slaag)....hij vraagt haar zelfs om terug te keren naar zijn broer!!!? Dat laatste gaat natuurlijk te ver, maar Rocco gelooft zo heilig in de goedheid van Simone dat ie alles opoffert! (was het de bedoeling van Visconti om Rocco als een heilige neer te zetten?) Zelfs de moord op Nadia zou ie Simone vergeven hebben, maar gelukkig grijpt de nuchtere Ciro in en geeft Simone aan.

De acteerprestaties van de cast zijn uitmuntend:
Delon, Salvatori en Girardot in de hoofdrollen, maar ook Katina Paxinou als liefhebbende en dominante moeder en Max Cartier als de heldere Ciro acteren top. Claudia Cardinale heeft een kleine bijrol als de verloofde van de oudste broer.

De fotografie is werkelijk subliem. Milaan ziet er in zon en sneeuw vervallen uit en vele scene's zijn uiterst sfeervol;het gevecht met op de achtergrond een vervallen wijk in Milaan, de energieke boksscene's, de gevoelige close-ups (vooral in Delon's gezicht kun je elke emotie lezen) etc

Verder komt elke menselijke emotie aan bod in deze prachtfilm: haat, liefde, verdriet, afgunst, radeloosheid, woede etc etc......echt een oerfilm!
zo is het gevecht tussen Rocco en Simone tergend, zo spreekt de koude blik in Nadia's ogen wanneer Simone met een mes op haar afkomt boekdelen (ze accepteert haar lot), zo lees je de haat en het verdriet in Rocco's ogen wanneer Nadia door Simone verkracht wordt....etc

De climax van de film is 1 van de meest intense scene's die ik ooit ervaard heb in mijn filmleventje:

Simone ligt op bed, Rocco luister naar zijn woorden.......Simone biecht de moord op en wat volgt is een ongelooflijk hartverscheurende stroom van pijn voor de gehele familie die zich nu in deze kamer bevindt.........tergend!!!! Alle opofferingen van Rocco zijn voor niets geweest, de haat/liefde grens was nog nooit zo nauw...

Ik kon het niet droog houden......gaat dit zien mensen!

Een absoluut meesterwerk van Visconti. Ik staak mijn lyrische woorden......

5 sterren

(ik wil trouwens niet zeiken maar ik zie in de stemlijst dat er mensen 3-en geven.....waarom???)

Mooi verhaal Ramon. Ik moet hem maar eens snel gaan herzien.

Originele poster

Zeer mooie poster ook!

DVD binnen, ben benieuwd.

Herzien, best wel onder de indruk, maar viel me door Theatraal-acteer-geweld tegen. Fantastische shots en een hoop emotie, maar toch zit Rocco in een fase die niet echt realistisch is, ik bedoel, zo onwerelds dat ik er met mijn pet niet bij kan dat iemand zoiets doet. Die mensen bestaan niet... hoezeer je er wel in wilt geloven.

Zat ik toch goed met mijn 4* want boeiend is de film zeker, en een meesterwerk naar mijn idee niet.

Ik heb bijna nooit zulk sterk acteerwerk gezien van een TOTALE cast. En wat is de definitie van theatraal acteerwerk en belangrijker nog.......is dat uberhaupt negatief? Zo meen ik me een discussie te herinneren die wij met kappeuter voerden bij Autumn Sonata van Bergman ook over datzelfde begrip in negatieve context.

Daar kan ik heel simpel in zijn: Zie de standpunten bij Happiness. Alle mensen bestaan.

Ben verder blij met je lovende kritiek, maar ik ben dus van mening dat dit een absoluut meesterwerk is. Al helemaal niet te missen voor de filmliefhebber die van ijzersterke familiedrama's houdt. Juweeltje dit!

Mijn kritiek was vrij overtrokken. Alain Delon speelt fantastisch !!

De film is wel een sluipmoordenaar, begint traag, wennen aan de karakters maar wordt steeds sterker, toch een halfje erbij. 4,5*

Ik weet me nog niet zo goed raad met deze film.

Na een begin dat ik erg boeiend vond, zakte het verhaal naar mijn gevoel een beetje weg. Afgezien van weer een flink aantal scenes die ik zeer kon waarderen, kon het verhaal mijn aandacht niet voor de volle 100% vasthouden. De extreme opoffering van Rocco aan zijn broer Simone ergerde me meer dan dat het me ontroerde.
Bovendien ergerde ik me regelmatig aan het overdreven spel van Annie Girardot (Nadia) en aan het vaak holle (studio ?) geluid in buiten-scenes.

Weer positief vind ik de prachtige muziek. Voorlopig houd ik het op 3*

Slaap er anders ook nog een nachtje over.

Dat had ik al gedaan, hielp niks...

Mijn eerste Visconti en die is me goed bevallen! Ik was even bang dat de film zich ieder half uur op een van de broers zou richten en de rest links zou laten liggen. Gelukkig richt de film zich toch vooral op Rocco en Simone. Er zitten een aantal prachtige scenes in de film: Vooral de verkrachtingsscene en de scene waarin Simone aan Rocco vertelt dat hij Nadia heeft vermoord waren schitterend! Minpunt aan de film vond ik dat hij zo ontzettend langdradig is, ik kon mijn gedachten er vooral het 1e uur soms moeilijk bijhouden. Van de muziek was ik ook niet zo onder de indruk. Ik heb lang nagedacht over wat ik deze film moet geven en ik heb het voorlopig toch maar op een ruime 3,5 ster gehouden.

Visconti's Bellissima vond ik wel leuk, maar deze film vind ik oneindig veel beter.

Ik zit enigszins in mijn Italiaanse periode en hoe meer Italiaanse films ik zie, hoe meer ik ze ga waarderen, maar dit is tot nu toe wel de beste. Wat een prachtig, ontroerend en emotioneel meesterwerk.

Na het moeizame begin met de schoonfamilie lijkt alles zo hoopvol als het begint te sneeuwen. Een trotse moeder met haar zoons die zich spoeden naar de eerste kleine buitenkans die ze hebben om het te maken in de stad. Vol hoop op een beter leven. Totdat de wereld de idylle verstoort.

Het afglijden van de ene broer versus de zelfopoffering van de ander is zo gruwelijk ontroerend in deze film. Stap voor stap zie je het misgaan tot de scene waarin het definitief in een sduikvlucht naar beneden lijkt te gaan. Rocco leeft met de illusie dat zo lang hij alles opgeeft het goedkomt, maar je weet dat hij fout zit. Enorme opofferingsgezindheid redt niet.

Iedereen, maar vooral Delon is hier zo'n beetje briljant bezig.

Ik had voor mijn eenjarig jubileum op de site bijna geen betere film kunnen zien en ik stem hem hiermee ook nog terecht de tip 100 in.

4.5*, maar dat laatste halfje komt er vast ook nog wel een keer bij.

Heb je net 3 uur film gezien moet je nog een lap tekst van ene Ramon K. doorspitten. Waaronder...

Maar goed...los daarvan...

De film was vooral interessant als historisch document van het Neo-realisme. Mooie zwart-wit portretten van Milaan in de sneeuw, de fonteinen, de Alfa Romeo fabriek, de parken ect. Daarnaast een piepjonge Delon en Cardinale.

De wat langdradige verhalen konden mij niet constant boeien. Emotioneel vond ik het al helemaal niet. Eerder oversentimenteel. Wel in filmhistorisch opzicht een fraai familie-epos. 3,5*

Volgens mij mis ik iets Redlop.

Waarom vetgedrukt?

Goedaardige als tegenovergestelde van 'de goedheid zelver' klinkt inderdaad een beetje vreemd (lees: dom), Ramon.

Ok. De stad vergiftigt Simone's goede aard, terwijl Rocco zich niet laat vergiftigen. Jullie wisten toch wel wat ik bedoelde? mafkezen!

Bietje jenne...

Prachtige film! Ik verwachtte er al heel veel van (Visconti is een van mijn favoriete regisseurs, ook al heb ik nog maar twee films van hem gezien ) maar het is niet tegengevallen: ik had het enkel soms moeilijk met het theatrale acteerwerk (soms iets te veel geroep, dat stoot mij een beetje af) Voor de rest een wondermooi verhaal met schitterende personages en dito acteurs en weeral prachtige muziek van de onovertroffen Nino Rota. Geen 5 sterren meesterwerk, maar toch zeker een 4.5 sterren fantastische film!

Alleen op VHS bij de Cinematheek

Nee op dvd verkrijgbaar bij homescreen.nl

Mja, maar dat is dus niet mijn videotheek

je kan eens proberen om bij dvd valley langs te gaan...

Nadja in te vertolking van Girardot is een van de beste vrouwelijke personage op de witte doek.

Vond eigenlijk toch Alain Delon de Show stelen, één van zijn beste performances, naast Le Samourai en La Piscine.

Whatever verder. Ik verhoog deze film naar 5*

Eindelijk FK!

Schitterende film. Ik wilde 'm in tweeen kijken, maar halverwege kon ik 'm onmogelijk uitzetten. De 5 broers worden zó knap neergezet, met elk een eigen karakter en toch is het volledig geloofwaardig dat het broers zijn. De moeder vond ik ook erg goed gespeeld.

Bij Simone komt alleen 'het slechte in de mens' boven, terwijl Rocco 'het goede', bijna heilige vertolkt. Ciro is de realist/de conformist en Luca vertolkt denk ik de hoop voor de toekomst.

Nr. 1 in de tip 150 zie ik en daar kan ik heel goed mee leven!

ITALIAANSE KLASSIEKER: ROCCO E I SUOI FRATELLI

Zondag 21 augustus 15.30, dinsdag 23 en woensdag 24 augustus 19.00

CINERAMA ROTTERDAM