Rocco e i Suoi Fratelli (1960)

Een prachtig drama met een schitterende Alain Delon.
Rocco’s onvoorwaardelijke liefde voor zijn familie en zijn grenzeloze vergevingsgezindheid voor zijn broer is ontroerend. De scène waarin Simone zowel Nadia als Rocco verkracht vond ik erg aangrijpend.

Gezien de hoge waardering was ik bang voor een eventuele teleurstelling, maar niets is minder waar. Echt een prachtige film. Trouwens de score lijkt verdacht veel op The Godfather 5*

Heeft de NRC-dvd van deze film twee discs?

De hele reeks bestaat uit one-discs.

Dank u.

Ik denk dat je de Visocnti box beter kan bestellen dan heel die NRC reeks.

Scheelt toch veel geld.

ook eindelijk gezien (heb de film al een half jaar op dvd thuis liggen). ik moet eerlijk bekennen dat ik bij Visconti vaak wat moeite heb de aandacht er bij te houden (ondanks dat ik het een erg goede filmmaker vind).

hier viel dat mee. zijn beste film wat mij betreft. de film zou eigenlijk 'Rocco, Simone en hun broers' moeten heten. De rest speelt een beetje een ondergeschikte rol, maar dat geeft niets. de film geeft een goed beeld van het Milaan van die tijd, perfect uitgewerkte karakters en een prachtig eind. erg goede film. 4 sterren.

Uiterlijke erg mooie film die ondanks de lange speelduur nergens verveeld, maar pas op het einde echt overtuigend goed wordt

De regisseur geeft goed weer hoe moeilijk de familie het heeft in Milaan, maar ik vind dat hun leven buiten het werk en de moeilijkheden wat onderbelicht wordt. Van Simone zien we dat hij verliefd wordt op Nadia, maar waar zijn kroeggesprekken met vrienden, of voetbalwedstrijdjes in het park, ik zeg maar iets.

Ook wordt de kleine Luca een beetje onderbelicht, maar dat maakt voor de film op zich niet zoveel uit.

Verder kent de film enkele uitstekende scenes, zoals de verkrachtingsscene en wat daarop volgt, de scene waarin Simone als een charlatan in de kleermakerszaak rondloopt, de fatale ontmoeting tussen Nadia en Simone en het complete laatste deel van 10 minuten. Die laatste tien minuten maken voor mij echter ook duidelijk dat de eerste 160 van een mindere kwaliteit zijn. Nog steeds boeiend, maar minder emotioneel en overtuigend.

Al met al 3,5 ster van mij

Mensen die vinden dat sommige Nederlands films te lijden hebben onder overdreven theatraal acteerwerk en slechte nasinchronisatie moeten deze film eens kijken om te zien dat het best wel mee valt (Vooral de moeder was tennenkrommend).
Ook kan je vast stellen dat het niet dodelijk hoeft te zijn, want het was best een aardige film, maar Neo realisme is niet mijn ding
.
Het verhaal van de vijf broers weet zeker de aandacht vast te houden, maar groots en meeslepend wordt het nooit.
Eigenlijk gaat het vooral over goedzak Rocco en loser Simone.

Enkele goede scenes verkrachting, moord worden afgewisseld met saaie stukken over sociaal onrecht en 'moeilijk' hebben. Tja, dat krijg je al snel met Italianen. Allemaal erg melodramatisch en overdreven.

Ik twijfel tussen de 2,5 en 3*. Voorlopig 2,5 want die 4,27 gemiddeld is bespottelijk. Schijnbaar moet je dit goed vinden...

O Ja, nog wat geleerd, als je moeite met opstaan hebt loopt het slecht met je af.

Ik word echt schijtziek van dit soort reacties. Grootste onzin die er is.

Moet je de dokter bellen....

Zoiets wilde ik al tegen jou zeggen. Als je toch niet ziet dat dit goed is, zeg...

Waarmee je onderstreept wat Reinbo zei ... blijkbaar word je als ziek aanzien als je dit niet goed vindt.

Wat is er zo goed aan? Het is een eenvoudige vertelling over twee broers die een meisje delen met een duidelijke goodguy bad guy verdeling, het is vaak overdreven geacteerd, slecht nagesinchroniseerd en heeft niet de eigenschappen/onderdelen waar ik over het algemeen van hou. Te weten: surrealisme (ongeveer het tegenovergestelde van neo-realisme), geweld, zwarte humor, crossmontages, intelligent origineel concept, virtuositeit, etc.

Ik vind het ook niet slecht hoor twijfelde immers tussen een 2,5 & een 3, maar al met al kabbelde het magere verhaaltje voort. Net als La Meglio Gioventu niets uitzonderlijks imo.

wat een onzin. ik leg alleen mijn mening naast de zijne. zo zijn er honderden films waarvan ik vind dat men wat mankeert, als ze de kwaliteit ervan niet zien.

Noem het maar mager Reinbo. De film neemt juist een hoop hooi op de vork. Niet alleen een portret van de stad Milaan, maar ook van de tijd waarin de film zich afspeelt.

Verder een van de meest schitterende familieschetsen die ik ooit in een film zag. Hoeveel diepgang wil je de karakters geven. Iedereen komt aan bod, met als centrum Rocco. Liefde, vriendschap, omgaan met veranderingen en vele andere thema's komen terug in de film.

Ik vind jouw opsomming wat een film goed maakt erg beperkt. Belachelijk dat je de film dan maar verwijt dat dit een film is die je goed moet vinden.

Het tempo is niet hoog, nee. Ik vond het juist een pluspunt, maar het verhaal mager? Kom zeg.

Jij vindt het acteren overdreven, ik vond het intens en oprecht overkomen.

En dat gezeik over nasynchronisatie bij Italiaanse klassiekers vind ik ook dubieus. Zo deden ze dat nu eenmaal. Dat weet je van te voren en het dan toch de film nog verwijten. Vreemd. Ik vind het een beetje hetzelfde als de film verwijten dat ie nog niet in kleur was.

En welk totaal beeld was dat dan, dat de arme sneeuw ruimen en gratis onderdak krijgen als ze uit hun huurhuis zijn gezet....dat noem ik dan ook maar mager. daarbij kon het niet mijn belangstelling wekken.

Vertel eens iets over Luca en die andere jonge broer Ciro, die zijn vrijwel niet aan bod geweest in de drie! uur.

Ik zeg niet dat dat een film goed maakt, ik zeg dat ddat onderdelen zijn die er vaak voor zorgen dat ik van een film geniet. Dat laaste heb ik nooit gezegd.

Ik verwijt het de film niet dat hij traag is, hoeft ook niet erg te zijn. Ik stel ook vast dat hij slecht is nagesinchroniseerd en plaats die opmerking in het licht van de opmerkingen die Nederlandse films daar vaak over te verduren hebben.

Maar iets in mij zegt me dat jij het niet kan hebben dat ik deze film niet zo meesterlijk vind als jij......en dan kom ik terug op mijn opmerking waar jij strontziek van wordt.

Blijkbaar moet men deze film goed vinden......

Nou beste mensen, je mag er van mij van vinden wat je wilt. Maar check het voor de zekerheid ook even met Mr. Blonde.

Je draait nu de boel om. Eerst stel je dat dit een film is die je goed moet vinden. Daarmee geef je aan dat een hoop mensen die de film goed vinden, misschien wel extra punten geven omdat dit zo hoort. Onzin dus. Wanneer ik vervolgens beargumenteer waarom dit een goede film is (op jouw verzoek), is dat volgens jou dus een reden om die belachelijke stelling kracht bij te zetten. Terwijl het er gewoon aan ligt (geef je zelf toe) dat de film geen eigenschappen heeft van wat jij wel graag in een film ziet. Daarmee ontwapen je dus jezelf.

Als je dat ene zinnetje niet had getypt, had ik niet eens gereageerd. Ik schijt er gewoon op dat mensen die dergelijke films goed vinden, worden afgedaan als meelopers (ben je op de koffie geweest bij Djelle en Onderhond?). That's it. Verder mag je ervan vinden wat je wilt. Maar niet om uitleg vragen waarom het een goede film is, als je het niet wilt horen.

Verder ben ik het met je eens dat mensen hier op MM eerst hun mening even moeten toetsen aan die van mij, maar zo ver is het helaas nog niet.

Dat eerste stelde ik niet, maar ik impliceerde wel je conclusie.

Dat deed ik vooral om mensen, die deze film zien en hem niet zo geweldig vinden (zoals ik), aan te moedigen ook ongegeneerd een laag cijfer moeten toekennen. En niet denken: het zal el aan mij liggen en dan een half of heel puntje extra geven (meelopers gedrag, het bestaat echt, al wil ik zeker niet zeggen dat dat voor het meerendeel geldt)

Wat jij aangeeft dat er goed aan is, heb ik er niet ingezien. Vind de film daarin dan ook niet groots. Leg het eens naast een epos als Once upon a Time in America of 1900, daar wordt pas met succes veel hooi heen en weer geschept.

Als ik dezelfde thee had gedronken als OH had ik wel een 0,5* gegeven.

Beetje nuance mag wel zeker ? Da's Djelle zijn standpunt (en dan nog totaal verkeerd uitgedrukt, maar soit), hoef je mij niet meteen daarbij te betrekken.

Ik serveer enkel muntthee trouwens, voor de liefhebbers.

Ik vind Rocco e i Suoi Fratelli stukken beter en meeslepender dan de 2 (goede) films die je nu noemt.

Dan houd jij blijkbaar meer van Neo-realisme dan ik.

Al neigt deze film ook naar het epische van een 1900 en naar onvervalst melodrama. Rocco e i suoi Fratelli is Visconti's terugkeer naar het neo-realisme, maar het is niet DE neo-realistische film bij uitstek. Maar soit: jij kon er niets mee.

Ik zie net dat deze gewoon voor 12,- bij de FRS te koop is. Een eventuele 2e arthouse film krijg je dan voor de helft van de prijs.

geldt alleen in mei

Erg mooie film met een uitstekend verhaal en dito characters. Er zitten prachtige scenes in, maar eigenlijk is de hele film gewoon prachtig. De 5 broers worden goed en geloofwaardig neergezet, en ook de bijrollen worden prima vertolkt.

4.5*

Van de eerste tot de laatste minuut is dit grootse cinema. De klasse is eigenlijk niet onder woorden te brengen. Het zijn niet de prachtige zwart-wit opnames, de intense close-ups, de complexe personages of de adembenemende ontwikkelingen. Vanaf het begin voel je aan alles en tegelijk aan niets hoe goed deze film is, het is een ongrijpbare kwaliteit die ver uitstijgt boven de genoemde kenmerken. Maar aangezien dat niet onder woorden te brengen is moet ik me beperken tot het zichtbare.

Zoals gezegd bevat de film ongelofelijk echte personages. Rocco, de vergevende heilige die zo weggelopen is uit de romans van Dostojewski. (Visconti heeft zich voor deze film sterk laten inspireren door literatuur, ook onder andere van Thomas Mann.)

Of Nadia, een bont karakter, onlosmakelijk met het noodlot verbonden. Wat een triestheid achter alle schijn. (Daarom wordt ze ook onrecht aangedaan door de denigrerende benaming 'hoertje, zie Ramon K. Ze is een vrouw die het slechtste van het leven te verwerken krijgt en er op haar manier mee om probeert te gaan.)

Een minpuntje is het wat warrige script, met name in het begin van de film. Alsof Visconti nog niet genoeg tijd had om alles goed uit te werken.

De film bevat echter vele magnifieke scenes, op zich niet eens verwonderlijk bij zo'n speelduur. Vooral de dramatische ontwikkelingen zijn indrukwekkend, nog eens ondersteund door de cinematografie met de zachte contrasten en de uitmuntende kadrering. (Wat ziet Claudia Cardinale er toch mooi uit in zwart-wit.)

Dit is de eerste Visconti die ik zag en direct een meesterwerk. Daarom 4,5* en met volop gelegenheid tot herziening sluit ik de volle score in de toekomst niet uit.

Niks denigrerends aan. Ze doet toch aan betaalde sex? Ik refereer aan haar beroep, niet aan haar mens-zijn.

Maar een mens reduceren tot zijn/haar beroep, dat vind ik in dit geval denigrerend. Nadia is een ongelofelijk complex karakter. Beetje hetzelfde als Rocco een 'boksertje' noemen.

(Daarnaast is het woord 'hoer' niet bepaald netjes, het verkleinwoord 'hoertje' vind ik zelfs respectloos.)

Pff. Zelden zulke onzin gelezen.