Sucker Punch (2011)

Sucker Punch maakt haar verwachtingen volledig waar. Visueel een ongekend genot om naar te kijken en Emily Browning is zooooooo ongelofelijk heet als hoofdrolspeelster. Haar looks zijn ongelofelijk lief en tegelijkertijd is ze ok een beetje stout. Heerlijk, kan wel uren naar haar kijken zonder mij te vervelen.

Verhaaltechnisch zijn er natuurlijk geen verrassingen, al valt het me nog reuze mee. Dit is niet een script dat je even in tien minuutjes neer pent. Vooral hoe de dubbele droom verweven is blijft erg vermakelijk ( en mensen Inception maar ingewikkeld noemen ). Op het moment dat Browning gaat dansen en de mannen naar haar laat staren beland ze in haar fantasiewereld.

Die zien er allemaal stuk voor stuk retegeil uit, met als toppunt de actie scene in de trein. Het ziet er waanzinnig vet uit en ik heb eigenlijk zelden van een actiescene als in Sucker Punch genoten.

De kritieken van Drs. Daja ben ik het dan ook niet mee eens gelukkig. Zit genoeg consistentie in de film.

Opvallend is ook hoe goed Snyder populaire songs op een ontzettend mooie manier in de film verwerkt, je merkt aan alles dat de beste man er echt gevoel voor heeft. De mash-ups zijn wat dat betreft erg geslaagd.

Enig puntje blijft overigens wel dat alle andere meisjes behalve Abbie Cornish volledig worden weggeblazen door de beeldschone Emily Browning, vond ze allemaal niet zo eigenlijk. Vooral Hudgens viel tegen met haar "Cousin It" kapsel. Hadden wel wat haar eraf mogen halen bij haar.

Tsjah, wat valt er verder over te zeggen. De film maakt waar wat het belooft: 2 uur lang topentertainment, lekkere chicks en fantastische CGI. Overigens niet aan te raden voor de mensen die teveel willen zeiken om een verhaal.

Heerlijke (blockbuster) pulp dit.

4*

Na afloop van de film viel het mij en de persoon met wie ik naar de bioscoop was geweest toch wel bijzonder op dat de film, in tegenstelling tot 300 en Watchmen, een stuk minder hard en expliciet was dan verwacht. De Snyder-trademark sex,- en bloederige scenes blijven compleet achterwege, in plaats daarvan zijn er wel een hoop schaarsgeklede vrouwen en robots die aan alle kanten in stukken gehakt worden. Vooral dit laatste is best leuk, maar het had van mij toch wel iets harder gemogen.

Sucker Punch is een slechte film. Ik bedoel hiermee niet dat het een onooglijk slechte film is, maar meer dat de film puur style over substance is. De actie is zeer spectaculair, de soundtrack overweldigend en de regie zeer sterk, maar het uiteindelijke script valt, zeker in vergelijking met Watchmen, gewoon behoorlijk tegen. Pseudo-feministische tintjes daargelaten, (of was ik de enige die de strijd van de meiden zag als een revolte tegen de patriarchie? Hoewel, als dit het geval was, was het behoorlijk dubieus neergezet door het overgeseksualiseerde uiterlijk van de meiden...) stellen zowel het verhaal als de dialogen niet zo gigantisch veel voor. Het acteerwerk is zeker niet verkeerd, al had ik voor een film waar de 5 hoofdpersonen worden neergezet door vrouwen die voldoen aan de fantasie van praktisch iedere middelbare (mannelijke) scholier, toch gehoopt dat het iets stoerder was geweest. Nu was het Babydoll personage vooral ongebalanceerd: het ene moment kwetsbaar en fragiel, dan ineens vastbesloten en bovenal vriendelijk en open naar de andere meiden zonder aanwijsbare reden, dat had toch echt beter uitgebeeld mogen worden.

Ik blijf echter toch een groot fan van Snyders werk als regisseur en ook nu stelt hij daarin niet teleur. Hij weet hoe hij slow-motion moet gebruiken, hoe beeld en geluid goed samen moeten vallen en hoe een actiescene met CGI geschoten moet worden. Watchmen was door het script vele malen beter, 300 was een stuk bloederiger en harder, maar Sucker Punch is een verhaal op zichzelf door de heerlijke actie. De eerste dans met de Japanse samurai krijgers begon nog wat twijfelachtig, maar vanaf de tweede dans met de Eerste Wereldoorlog/steampunk combinatie was ik verkocht. Ook zonder bloed bevalt het allemaal uitstekend, alleen hierom al zou ik een 0,5 sterren compleet ongerechtvaardigd vinden.

Zoeken naar karakterontwikkeling is zinloos, hetzelfde geldt voor het proberen te vinden van een samenhangend script of intelligente dialogen. Ik moet echter toch wel toegeven dat ik hier door de soundtrack, de overweldigende actie en de prachtige regie met alle plezier overheen wil kijken. Sucker Punch dient ook bekeken te worden als vermaak, diepere gedachtes dan dat zijn er toch moeilijk te vinden. En eerlijk is eerlijk: voor mij zijn de actie en de kunde die in het product gestopt zijn, toch echt goed genoeg om mijn cijfer te rechtvaardigen

Babes and action, what's more for a guy to like?

Genoeg dus. Want helaas valt er aan Suckerpunch genoeg toe te voegen en te verbeteren. De trailer beloofde een intens actie spektakel die in mijn ogen zelfs 300 zou kunnen overtreffen. Dit actiespektakel krijg je dan ook maar alles er omheen is echter onder het niveau van voorgaande films van Snyder die nét dat beetje meer hadden.

Nu is het sowieso moeilijk om de hooggespannen verwachtingen die deze film heeft opgeroepen bewaarheid te zien worden op het witte doek. Verscheidene redenen zijn hier dan ook de oorzaak van. Een film als deze moet bloederig en edgy zijn terwijl het zeer statisch en te computer gegenereerd overkomt allemaal. Er worden natuurlijk zoveel films voor een overgroot deel voor blue screen opgenomen maar hier is het te opzichtig. Ik had constant het idee naar cutscenes als zijnde die voor een videogame geproduceerd zouden kunnen zijn te zitten kijken.We worden als kijker naar deze wereld vervoerd als Baby Doll in haar fantasie wereld komt, wanneer ze gaat dansen voor het mannelijk publiek. In deze fantasie wereld wordt er steeds een briefing gegeven die niet misstaan zou hebben in een xbox 360 game. Het is moeilijk te verwoorden wat ik in deze zin bedoel, but you'll know it when you see it.

Niet dat dit perse een negatief punt hoeft te zijn; grootmeester Snyder zou hier wel raad mee moeten weten. Helaas grotendeels niet dus. Baby doll en haar vriendinnen (alleen in haar fantasie) komen in 4 werelden terecht waarbij de kenmerkende Snyder stijl voor een groot gedeelte achterwege blijft. Je kunt het zien als bepaalde settings waarbij de 1ste en met name de 4e setting Snyder ons weer een beetje dat oude gevoel weet terug te geven. Voor het overige gedeelte blijft dit afwezig. Dit komt doordat de vijandige linie, totaal geen charme heeft en geen dreiging heeft. Ze gaan allen bijzonder gemakkelijk tegen de vlakte waardoor het meer neermaaien als zijnde je een real life vertolking van een videogame voor je ogen ziet dan dat je naar een film zit te kijken.

En dit is gigantisch jammer. Het uitgangspunt is namelijk ontzettend sterk, alleen laat de uitvoering nog zoveel te wensen over. De setting ziet er goed uit, de dames zijn een waar genot om naar te kijken en de special effects en bepaalde slowmotionshots zijn op sommige punten werkelijk waar subliem. Dit weegt echter niet op tegen het totaal plaatje. De vele actie scene's zijn nergens heel slecht te noemen, maar toch bekruipt mij constant het gevoel dat er meer in de film had gezeten. Er is geen spanningsboog. Tevens wordt er de nodige geforceerde drama bij de film ingebracht, waarbij er onder de maat geacteerd wordt. Nu moet je geen hoogstaande acteer prestaties in een film als deze willen verwachten. Echter moeten deze scene's er dan ook niet ingestopt worden. Het is niet op zijn plaats.

Tevens hebben de studiobazen van Warner Bros Snyder de verplichting gegeven de film door een PG-13 rating te laten komen die het eindresultaat beslist niet ten goede moet zijn gekomen. Zo kan de film namelijk niet volledig worden gebracht op de manier zoals Snyder het voor ogen had. En dat was toch echt met een 16+ rating. Met pijn in het hart valt mijn beoordeling niet al te hoog uit, maanden heb ik naar de film uitgekeken wat aangeeft dat ik het project een warm hart toe draag. Hopelijk kan de film stijgen in zijn aanzien als hij tot zijn recht kan komen: Op dvd ongecensureerd op de manier zoals Snyder de film aanvankelijk uit wou brengen en had bedoeld. De tijd zal het leren!

3,0*

Worry about everything, be afraid of nothing

Dit was de hoofdgedachte van Snyder bij het maken van Sucker Punch. En dat is te zien. Eén enorme stijloefening en Snyder lijkt na Watchmen en nu met Sucker Punch heel filmland wakker te willen schudden met de boodschap dat de immersive cinema verre van verleden tijd is, en Snyder de man is wie het mastermind is van de herleving hiervan. Tuurlijk kan je Sucker Punch kritiek geven op verhaaltechnische facetten, want dat Snyder geen auteur is weten we. Veel belangrijker is dat hij een groot kunstenaar is die esthetiek als geen ander weet te vertalen naar film. Is hij de grootste kunstenaar die cinema nu kent en ook ooit had? Wat mij betreft wel.

De cast vind ik echt briljant, een aardige mix tussen Snyder regulars, veelbelovende acteurs en een cast die je misschien wel kan zien als anti-cast, een perfect team. Het verhaal is simpel, maar de uitwerking is toch wel grandioos gedaan. Het is dan ook een zeer smakelijke vorm die als kapstok dient voor een heerlijke dosis geweld en cinematografische hoogstandjes. Wel duidelijk dat er flink geknipt is in de geweldscenes aangezien sommigen wel wat kort aanvoelen maar Snyder weet in die tijd het intensiteits niveau flink op te schroeven. Het is vooral twee uur genieten van zaken die je in geen enkele film tegen komt. Visueel zwaar overdonderend, die heerlijke Snyder kleurenfilter is terug, veel tracking shots, long takes, closeups, slow-mo, de camera is altijd in beweging en erg briljante kadreringen. Snyder verdient alle lof maar ook zijn vaste cinematograaf Larry Fong en Des Jardin en zijn visuals team verdient alle lof. Sucker Punch is visueel een genot, een waar spektakel en ik verwacht dat we over 10 jaar nog niets hebben gezien wat al een beetje in de buurt komt wat Snyder laat zien. Want zowel elke alternatieve wereld in Sucker Punch is mind blowing, zo sterk vormgegeven, zeer fantasievol en visueel oogstrelend. De hele 'feel' van de film is een perfect fit trouwens. De film voelt vanaf de opening credits al heel surreal aan.

De design is echt erg mooi. De creature design is top notch, de draak is indrukwekkend maar hetzelfde geldt voor de Androids, de Samurai titans, de German Zombies (en vooral die colonel ) en de orcs natuurlijk. De Meka was dan ook weer erg fijn gedesigned, een mooie ode aan de Big Daddy's van BioShock. Sterke architecture design ook zoals the Cathedral maar ook de Monastery en het gothische kasteel zag er overdonderend uit. Snyder weet zoveel wezens zo goed in beeld te brengen en deze enorme diversiteit aan schimmen zullen mij altijd bij blijven. Ook op dit gebied weet Snyder te laten zien dat hij het meest resourceful is. Ook erg tof hoe de alternatieve realiteit van The Brothel similariteiten vertoont met Lennox House, dat komt echt zo vaak terug in de film. Enorm sterk en toch wel één van de fijnste zaken in de film. Voor de rest ook erg te spreken over de manga en pulp invloeden, waar ik zelf net als Snyder een hele grote fan van ben. Dat hij een fan is zie je aan alles. Geweldige sexy kostuums, met een enorme dosis coolness (en skin!) en weet qua actie ook te overdonderen. Ook de soundtrack was heerlijk (Browning kan best aardig zingen trouwens ) en ook Snyder stopt er nog wat maatschappelijke kritieken in ook.

De 5 dames in de cast zijn geweldig, Browning is voor het eerst in haar leven een mooie verschijning, zelfs Cornish ziet er zeer smakelijk uit, Malone is vooral erg cool qua appearance, Chung is ook erg mooi en Hudgens is gewoon Hudgens, dé seksbom van haar generatie. Jammer dat haar rol iets te miniem was, maar doet wat met de tijd die ze krijgt.Al deze dames komen cooler over dan de mannen van The Expendables en dat bewijst maar weer hoeveel coolness Snyder de dames weet mee te geven. Ook erg fijne rollen van Isaac, Glenn, Gugino en Hamm. Vooral de hele karakteristieke aard van de personages is bijzonder aangenaam, neem bvb de kok of Blue als voorbeeld. Tuurlijk hebben we nog veel te goed, de dans scenes, de niet gecensureerde cussword scenes, de seks scene van Browning en bijna een half uur aan actie scenes, maar dat Sucker Punch nog steeds als een huis staat ondanks alle censuur is veelzeggend.

Ik kan wel uren doorgaan maar ik kan zoveel zeggen zonder iets te zeggen. Want dit is gewoon een film die je gezien moet hebben en erg lastig in woorden uit te drukken wat voor geweldigs je eigenlijk gezien hebt. Eigenlijk vraag ik mij nog steeds af wat ik werkelijk gezien heb. Cinematografisch werkelijk briljant, visueel echt uitmuntend, ingenieus camerawerk, sterke creature designs, magistrale environment designs, een erg sterke soundtrack en een cast die weet wat ze moeten doen en het dunne plot voldoet prima. Want dit is geen project voor een ingenieus geconstrueerd verhaal, dit is style over substance en Snyder laat zien dat er op dit moment geen grotere kunstenaar is als hij. En dan missen we nog veel footage dat gecut moest worden om deze theatrical version te creëren, veelbelovend. Van het weekend maar weer eens zien in IMAX. Maar met de BD release gaan we pas echt zien wat Sucker Punch had moeten zijn maar dit alleen is al zwaar indrukwekkend.

Ik had al beloofd te stoppen maar dat ga ik nu echt doen, het lijkt me duidelijk dat mijn enthousiasme nogal de overhand neemt en ik alleen warrig maar enthousiast kan formuleren. Dat is the state of mind na het zien van dit spektakelstuk. Wil je weggeblazen worden ga dit zien, wil je een sterk gelaagd verhaal met diepgang? Lees een boek. Zoals verwacht 5* en #3 in mijn top 10.

Ik geef het toe: ik heb nog nooit een film zoals Sucker Punch gezien. Alleen denk ik dat de reden daarvoor is dat er buiten Zack Snyder om iemand ooit zo achterlijk zou zijn om dit te bedenken. Sucker Punch is waarschijnlijk de slechtste film van 2011. Gelukkig maar, dan hebben we dat vast gehad.

Om maar meteen naar het belangrijkste punt volgens de fans te gaan: als een film die stijl boven inhoud verkiest is Sucker Punch niet geslaagd. Nou snap ik nooit goed waarom je vorm boven inhoud zou verkiezen als je gewoon een film met zowel mooie vorm als inhoud kan kiezen, maar dat terzijde (daarnaast bestaat er een theorie dat vorm en inhoud niet los te koppelen zijn, maar dat al helemaal terzijde). Zack Snyders film is spuug- en spuuglelijk. Aanvankelijk lijkt het nog mee te vallen, maar bij de actiescènes valt al snel op dat de man misschien een eigen stijl heeft, maar dat dit niet wil zeggen dat hij ook daadwerkelijk iets van schoonheid weet. Zijn films worden wel een van kitscherigheid beschuldigt en eigenlijk valt daar niets tegenin te brengen. Wat mij vooral zo stoort is dat hij overal zo'n punt van moet maken. Je moet bij hem al snel oppassen dat niet iedere kogel die afgeschoten wordt een eigen slow-motion, zoom en close-up krijgt alvorens het doel te raken. Maar ontzettend veel kleine, onbelangrijke gebaren moet Snyder eerst uitvergroten, waardoor het allemaal voor geen meter opschiet en de film al snel vermoeiend wordt door de stijl. Er worden ook andere lelijke keuzes gemaakt. Wat doet een shaky-cam in een film als deze? Kennelijk dacht Snyder dat die nodig was in de oorlogsscène. De futuristische wereld is het dieptepunt van CGI-lelijkheid en volgens mij is er niet eens geprobeert daar een fatsoenlijk ontwerp voor te schetsen, maar is er maar iets in elkaar geflanst. En dan heb je nog lelijke details zoals een druppel die op Baby Dolls wimpers valt of het water dat kennelijk moet opstijgen al ze haar eerste actiescène start. Het ziet er allemaal niet uit. Het meest onvergefelijke is echter dat het allemaal plastic lijkt, de actrices nog het meest van allen. ALs zelfs echte mensen uit de computer lijken te komen en niets het gevoel wekt dat het tastbaar is is het moeilijk om in de wereld te geloven.

Wellicht dat Snyder dit wilde compenseren door het gebruik van overdadige geluidseffecten. Nou ben ik niet iemand die snel zal klagen over lawaai in een blockbuster, want dat hoort erbij, maar ook lawaai kan slecht uitgevoerd worden. Net als bij zijn beelden moet Snyder alles benadrukken met een overdreven geluid en ook hier geldt dat het allemaal al snel vermoeiend wordt. Volgens mij zou Snyder nog het liefst een 'woesj'-geluid zetten achter iedere subtiele gezichtsbeweging en het geluid van een aardbeving bij ieder haartje dat beweegt. Het is misschien wel de meest verschikkelijke film waar ik ooit naar geluisterd heb.

De stijl is dus verschrikkelijk en dus kunnen we overstappen naar de inhoud. Zelfs de fans leken niet te verwachten dat dit ooit iets zou worden, maar zelfs dan nog zijn er genoeg kanttekeningen bij te plaatsen. Snyder zelf lijkt namelijk wel onder de indruk te verkeren dat de film ergens over gaat. Persoonlijk denk ik dat hij werkelijk gelooft dat het een soort feminstische film is, maar alleen de reacties van de fans hier maken al duidelijk dat dit niet het geval is. Anders zouden we geen bericht van de gebruiker Naomi Watts hebben die vol trots verkondigt dat de setting hier een echte Whorehouse is. Snyder zelf lijkt te denken dat hij kan aantonen hoeveel hij geeft om zijn vrouwelijke personages door hun verhaal zo serieus mogelijk te vertellen, ook al is dit juist het soort film dat humor écht nodig heeft. Sucker Punch is plechtiger dan de gemiddelde Bijbelverfilming van de jaren '50 en tijdens het kijken naar deze ondraagelijke pulp had ik er al mijn bezit voor over gehad als er ook maar ergens iets van een grapje of een vorm van luchtigheid te vinden was om de grafstemming te doorbreken. Helaas weet Snyder niets anders voor drama te verzinnen dan de vreselijke Emily Browning constant treurig te laten kijken. Daarnaast trekt de ontknoping ook op niets. Moeten we blij zijn dat Baby Doll haar leven opoffert voor Sweet Pea (afgrijselijke bijnaam overigens)? Had iemand het gevoel dat de film daar naartoe werkte? Snyder lijkt me echt zo iemand die denkt dat opoffering ontroerend is en het er daarom maar aan de mix toevoegd zelfs al past het niet in de film. Helaas lijkt Snyder ook de enige te zijn die niet weet dat deze film gewoon een verfilming is van een persoonlijke, seksuele fantasie. De film gaat over de dromen van een jonge vrouw, maar zoals ik in een eerder bericht al aangaf geloof ik niet dat dit het soort materiaal is waar vrouwen van dromen. Dit is echt Snyders droom.

Hoe dan ook, een actiefilm komt makkelijk weg met een matig plot. Het enige wat je nodig hebt is een situatie waarin de hoofdpersoon het uit kan vechten met de schurken, het liefst een situatie die de hoofdpersoon nobel laat lijken en die de schurken ook echt hatelijk maakt. Dit is niet zo heel moeilijk te doen en vijf onschudlige meisjes in een gekkenhuis of bordeel stoppen die geleid wordt door een enge gladjakker is genoeg excuus. Waarom besloot Snyder zich dan in de vingers te snijden door de actiescènes ineens van hun potentieel effectieve context te veroveren? Uiteindelijk komt het er op neer dat de actiescènes werkelijk verbeeldingen zijn van Baby Doll terwijl ze danst om de schurken af te leiden terwijl een van de andere meiden iets doen wat heldhaftig, maar niet spectaculair is. Dit is een acurate beschrijving van hoe de actiescènes werken, maar is het te volgen voor iemand die de film niet zag? Op zich is het nog wel leuk om een verbeelding los te laten op een werkelijke situatie, maar dan kun je beter de verbeelding symbolisch verband laten houden met de werkelijkheid. Hier staan Baby Dolls actiedromen echter bijna compleet los van haar realiteit (overigens is die realiteit ook weer een droom van een stervende Baby Doll, maar daar ga ik niet eens verder op door). Waarom wordt het stelen van een mes van een dikke kok in een keuken verbeeld met in een fantasiesequentie waarin de meiden een bom onschadelijk moeten maken op een trein die op weg is naar een futuristische stad en die bewaakt wordt door tientallen lelijk vormgegeven robots? Wat is in vredesnaam het verband tussen die twee dingen? Snyder maakt het sowieso absurd door het dansen als activatiemethode voor de actie te laten dienen. Want wat is Baby Dolls reactie als ze ziet dat Rocket haar leven opoffert? Ze gaat dansen! Dit omdat ze zo Rocket haar leven kan zien opofferen op een lelijkere manier. Het is allemaal zo gezocht en belachelijk dat het me enorm verbaasd dat er niemand was die Snyder op zijn schouders tikte en hem eerlijk vertelde dat het gewoon écht niet kon.

Nu zullen mensen mij terecht vragen waarom ik zoveel nadenk bij een film als deze. Het antwoord is dat ik niet veel anders te doen had dan nadenken over al dit soort dingen, omdat de film zelf mij niet meesleepte en ik me na een half uur ontzettend begon te vervelen. Want dat is ook een gevolg van de vreemde contructie van de actiescènes binnen het verhaal: ze staan zo los van het hoofdplot dat enige spanning of werkelijk conflict erin ontbreekt. Ook zullen sommigen mij wellicht vragen waarom ik, als ik de film zo vreselijk vind, de moeite neem om dit allemaal te typen. Het antwoord daarop is dat het internet soms gewoon een enorm fijne uitlaatklep is voor dit soort onmenselijke frustraties.

Toch komt er één milde ster uitrollen. Waarom niet de laagste score? Omdat er twee dingen waren die mij bevielen. Ten eerste een knap shot aan het begin dat ging via een sleutelgat, een oog binnendrong, daarin een reflectie zag van een deur en vervolgens die deur binnen gaat. Erg mooi gedaan. Ten tweede is er de vondst om White Rabbit van Jefferson Airplane te gebruiken als achtergrondmuziek bij een actiescène. Dat pakt erg goed uit, zelfs al was de actiescène niet sterk genoeg om er echt wat van te maken.

Een ramp van een film, kortom. Ren voor je leven!
1*

Snydersploitation

Een langdurig knagend gevoel van ongeduld ging aan deze avond vooraf. Het is als Snyder fan geen pretje om te wachten op z'n tofst ogende project so far, heb er een mooi potje voetbal voor opgeofferd omdat het wachten me de keel uit kwam. Kaartje laten scannen, trap op achter een mank lopende gothic aan, plaatsnemen in het midden van de zaal naast een lesbisch skater die een Justin Bieber opmerking maakt n.a.v de reclame op het scherm en vervolgens gespannen wachten op de felle lichten om te dimmen. Nadat een man met een fout groen overhemd heeft verteld bij welke film we ook alweer zitten, kan het beginnen... *fingers crossed*

En wat ik krijg is onmenselijk, onwerkelijk, ongekend, ongelooflijk, onovertroffen, een openingsscène die maar uit één brein kan komen: dat van Herr Snyder! Waarom? Omdat hij een tandje langzamer gaat dan z'n collega's...yup, z'n trademark, dé slow-mo Met die perfecte muzikale ondersteuning en schitterende details, als een god zweeft hij rond en pakt hij de essentiële momenten, altijd bewust van stijl, klasse...ongekende klasse. Wanneer mijn ogen vochtig worden van plezier, weet ik het... ja, dit is waar ik altijd al op heb gewacht..de perfecte film.

En dan loop ik een beetje vast. Nu ik deze alinea voor de 3e keer opnieuw type weet ik gewoon even niet waar ik moet beginnen. De cast? Verbluffend. De actie? Fenomenaal... m'n woordenboek draait overuren wanneer ik nieuwe lovende woorden wil gaan gebruiken voor alle andere aspecten. Sowieso kan ik niet genoeg kwijt over zijn touch, zijn feeling voor de locaties, hoe het in beeld komt, hoe hij er doorheen beweegt, hoe hij overgangen creeërt en uitermate dynamisch reageert op álles...hij heeft oog voor ALLES. Het is onvoorstelbaar knap.. Wanneer hij dan losgaat binnen de fantasieën is het helemaal raak, bizar cgi fest. Hete chicks met hete guns, een weg slaande door nazi zombies en blinkende robots, je mag me nergens voor wakker maken maar dit...

Het feest is niet compleet zonder goede muzikale ondersteuning, en die is... oef Die versie van Sweet Dreams aan het begin, de mash-up van Queen... jezus fucking christ wat dik . Hij verwerft dit perfect met de beeldenpracht, hij creeërt een totaal plaatje, een orgasme voor je oogballen en voor de gaten aan de zijkant van je hoofd. Het gaat erin, maakt indruk, en het blijft bij. Memorabel stukje cinema, het beste dat er ooit uit hollywood is komen rollen. Een god aan het werk, een visionair, iemand die cinema snapt en mij opnieuw overtuigd van zijn grootse kunnen. Niemand die aan hem kan tippen.

Z'n collega's zullen hem dankbaar zijn, de komende jaren gaat er NIKS meer in de buurt komen van deze Sucker Punch. Mits in de handen van de juiste mensen *ahum*, is dit........ik stik in m'n woorden en het wordt wat warrig, kappen maar. Beste film ooit, klaar.

Helaas heeft Sucker Punch mijn verwachtingen niet (helemaal) ingelost en blijft 'Legend of the Guardians' het beste werk van Snyder. Oké, 'Dawn of the Dead' is ook érg goed. Maar ik heb me prima vermaakt met dit visueel totaal over-the-top actiespektakel in ''alles is mogelijk wereld''.

Kwa verhaal / vertelling vind ik deze film het minst geslaagd. De dromen en het actiespektakel in de verschillende werelden staat zó los van het basisplot, dat dit me niet echt wist te grijpen. Helaas. Op visueel vlak gooit Snyder alle remmen los, helaas had dit kwa verhaal, dialogen, acteerwerk, quotes, etc. ook wel wat meer het geval kunnen zijn. Nu is een ''juiste'' balans soms nogal ver te zoeken.

Maar eerlijk is eerlijk; vermakelijk vond ik dit wel. Vooral het 1e deel dan, de 2e helft kakt het soms nogal in omdat het op een gegeven moment wel leuk is geweest allemaal. Had graag een iets betere opbouw kwa spektakel gezien, nu bombardeert Snyder me in het begin (midden) teveel met een aantal WTF-momenten, waardoor je de vele slo-mo's, etc. op een gegeven moment wel gezien hebt.

Toch een (makkelijke) voldoende, voor nu, na een nachtje slapen. Zat eerst wat op het randje, maar kijk nu toch terug op een strak audiovisueel stukje cinema dat best vermakelijk was en een paar bijzondere hoogtepunten kende. Een beetje jammer van de vele covers (soundtrack), maar oké.

DEZE FILM IS ZO ONTZETTEND GOED! Echt Uber goed.

Zoals jullie wellicht weten keek ik naar deze film uit. En vandaag was het zover. Kleine N23 mocht voor het eerst met zijn vader mee naar de bios, hij had er niet van kunnen slapen. Zijn vader kocht popcorn en naam hem op zijn schouders. Daar ging kleine N23.

Alleen was mijn vader der niet en ben ik niet klein. Maar wel vol hyperactiviteit liep ik naar binnen. Ging lekker zitten, knabbeltjes en drinken paraat. En actie.

Deze film omarmde me, al van het begin wist ik 'dit is een Goede film'. De muziek die gebruikt wordt, de sfeer die gemaakt wordt. En dan KABAM de actie de meiden en hun outfitjes ... HEERLIJK. Dit is een Snyder. Het verhaal doet zijn ding op de achtergrond. Knielt nederig neer voor de film. Doet zijn werk en doet het goed.

Dankzij Zack Snyder is de film een nieuw hoogtepunt rijker.

Ieder die deze film download en hem Niet in de bios kijkt, tegen hun zeg ik; Schaam je, en prik je ogen uit. Dit is een Biosscoop Film. Een film liefhebber gaat naar de bios voor deze film, zoals een christen naar de kerk gaat voor God, en de moslim naar de moskee gaat voor zijn god. Je begrijpt me, neem ik aan?

6 (ja 6 ja) sterren van de 5.

Vandaag voor de tweede keer gezien en het werd eens tijd voor een review.

Deze tweede keer beviel de film veel beter dan de eerste keer. Mede doordat de positionering voor het scherm beter was, een groter scherm en ook qua comfort was het nu beter geregeld. De eerste keer kwam er veel te veel op mij af en bij deze herziening kon ik de informatie veel beter verwerken omdat ik wist wat er komen ging.


De openings scene vind ik toch wel het hoogtepunt van de film in combinatie met Emily Browning's Sweet Dreams van de Eurythmics en de slow-motion beelden vond ik dit erg indrukwekkend en kreeg er zowel de eerste als tweede keer kippenvel van . Ik vond de sfeer heel goed zowel die van de realiteit als die van de twee alternatieve realiteiten. Het kleurgebruik en special effects zagen er weer heel goed uit, weer typisch Snyder. De slow-motion shots hebben echt een toegevoegde waarde.


De muziek vond ik ook erg mooi en paste perfect binnen de context van de film. Nooit geweten dat Emily Browning zo'n engelen stem had. Ook de mash-up van Queen vond ik erg goed gedaan, al verwacht ik niet minder van de genie die ook achter de mash-ups zat van Moulin Rouge!


Ik vond dat de meiden erg veel chemistry hadden met elkaar waardoor hun band toch erg natuurlijk over kwam. Vooral Baby Doll sprong eruit met haar blonde haren, sexy benen en haar manga-achtige outfit. Heerlijk om naar te kijken . Cornish en Hudgens zagen er ook goed uit. Jammer dat Hudgens een beetje achter bleef qua screen time. Chung vond ik een beetje buiten de boot vallen qua uiterlijk en Malone mag dan haar uiterlijk niet echt mee hebben maar d.m.v. acteerwerk kon zij dat compenseren. Ik kon het cartooneske van personages als de kok en de burgemeester bij de herziening veel beter waarderen. Blue vond ik een erg overtuigende villain. Jammer dat Hamm niet veel screen time kreeg.


Ik vond de WW1 setting het mooist. De actie zag daar er goed uit en ook de omgeving vond ik ook erg indrukwekkend. Maar de Samurai reuzen vond ik qua design er het meest uit springen. De draak zag er ook goed uit, net als de robots al vond ik dat wel het minste segment van de film. Ik was wel erg verrast toen Amber en Blondie dood geschoten werden. Dat had de tweede keer veel meer impact omdat ik veel meer binding had met de personages.


Het einde vond ik dan wel weer mooi dat Sweet Pea weg komt en dat ze de boodschap van Rocket aan haar moeder kon gaan overbrengen. Leuk, dat the Wise Man dan op het einde ook terug komt in de echte realiteit en haar dan ook weer helpt. Ik kon de zelfopoffering van Baby Doll dan wel weer waarderen, dat paste erg goed bij het karakter van haar personage. Ik vond het moraal van het verhaal ook wel een kennisgeving waar ik wat mee kan.


Al met al heb ik erg genoten van de film en hij heeft al mijn verwachtingen waar gemaakt. 5* is dan ook geheel op zijn plaats. Snyder bewijst maar weer eens waarom hij één van mijn favoriete regisseurs is.


5* en een notering in mijn top 10 .

Fuck nuance!

Zoiets moet Snyder volgens mij gedacht hebben. Geen verhaal, geen karakteruitdieping, geen relativering, geen logica, simpelweg geen inhoud. Vanaf de eerste minuut belandt je in een rollercoaster vol met bullshit, die een kleine 2 uur door blijft razen. Ik geloof best dat veel mensen het niet zullen pruimen, maar ik heb van begin tot einde genoten. Natuurlijk is niet alles even origineel (die stoomnazi's bv), maar ik heb toch regelmatig moeten grijnzen om de complete en bizarre onzin die tentoongesteld werd. Van de briljante slow-mo's tot de Queen medley en van een high-tech robot in WW2 tot samourai's met bazooka's, deze film slaat nergens op. Het deed me even aan de film Rubber denken: Waarom zou je zulke fratsen erin gooien? No reason.

Jammer dat in het laatste kwartiertje de handrem er toch nog een beetje op ging, maar dat mag de pret verder niet drukken. 4*

Compleet weggeblazen gisteravond.

Heb hem dus gister gezien in de bios en was compleet weggeblazen door de special effects die in de film zaten. Wat het verhaal was? Geen idee eigenlijk Grafisch was de film zo mooi in elkaar gezet. Ook deden die vijanden met die rode ogen me heel erg denken aan de Helgast uit de game Killzone. Ook genoeg goede muziek tussen de film door, zo ook Where is my Mind van The Pixies Heb me heel goed vermaakt met deze Sucker Punch en een herziening zal dan ook snel komen.

4,5*

Zack Snyder's Suckerpunch

Zelden heb ik zo naar een film uitgekeken als naar deze nieuwe van Snyder. De poster als achtergrond op mijn telefoon en mijn bureauachtergrond, en steeds maar aftellen tot ik hem eindelijk bewonderen kon. En bewonderen heb ik zeker gedaan.

Net als bij Watchmen begint de film met een proloog die Baby Doll's voorgeschiedenis laat zien. En in de Inrichting begint de pret al erg snel, misschien wel te snel. Ik had het idee dat er enorme stukken uitgeknipt zijn om deze speelduur te verkrijgen. Maar goed, na die eerste conversatie met "the Wise man" zitten we binnen no time in de actiescenes met Nazi-zombies, draken en op holgeslagen treinen. En ik moet zeggen dat het er allemaal weer-ga-loos uitziet. Snyder knalt alle registers open een schotelt ons de een na de andere vingerllikkend lekkere actiescenes voor. Ik heb ook een vermoeden dat hij eigenlijkl een dikke middelvinger opsteekt naar zijn criticasters die hem altijd beschuldigen van het maken van films zonder verhaal. Want deze film heeft een piepkklein verhaallijntje die hem een minimum van excuus geeft om ons die actie te tonen. Alsof hij wil zeggen:' jongens, jullie hebben gelijk! Maar "who cares?"

Waar ik ook erg over te spreken ben is de cast. De zes vrouwelijke hoofdpersonen zijn stuk voor stuk toppers waar we nog wel meer van gaan zien. Emily browning met haar droeve ogen en die prachtige volle lippen, Abbie Cornish met haar boze blik, de pittige maar ook aandoenlijke Jena Malone, de uber schattige Vanessa Hudgens, de exotische Jamie Chung en de altijd aangename Carla Cuchino, eigenlijk is die cast al genoeg een bioscoopkaartje te kopen. Als ze dan ook nog eens in de meest fantastische actiescenes te zien zijn in sexy outfits, dan kan je er gewoon niet meer omheen. Scott Glen deed me heel erg denken aan David Carradine, hij had die rol ook makkelijk kunnen spelen als hij nog leefde.

Ondanks mijn enthousiasme vind ik het erg moeilijk om de juiste stem uit te brengen. Ik ben het ergens wel eens met de kritiek dat de eindjes wel erg losjes bij elkaar geknoopt worden op het eind. En die voice over die ons nog even een vage boodschap meegeeft. Ik verliet de bioscoop dan ook met gemixte gevoelens daarover. Ik ben van mening dat als je voor dat soort afloop kiest het ook wel enigzins moet pakken, en met mensen die zeggen dat het niet uitmaakt want het is allemaal onzin (style over substance) ben ik het niet mee eens. De rest van de film heeft zeker een boeiend, kloppend verhaal ook al is het allemaal fantasie. Maar ik ben hoopvol dat op de Bluray een langere versie staat die meer diepgang geeft over dat onderwerp en de achtergronden van Amber en Blondy want die miste ik ook in de film.

Ik hou de score voorlopig op een 4.5 met een grote kans op de hoogste score na de Ultimate cut. Zo is het uiteindelijk bij Watchmen ook gegaan!

4.5

F*cking Awesome!! Dat ging er door mijn hoofd bij en na Sucker Punch gezien te hebben. Van mij had de film nog wel wat langer mogen duren.

Toch best wel lang naar uitgekeken naar Sucker Punch, en vanavond was het dan zover. De trailers deden al een vette film vermoeden en dat is Snyder dan ook zeker gelukt. Met 300 en Watchmen heeft hij al bewezen dat hij audio/visueel fantastische films kan afleveren. In Sucker Punch lijkt dat alleen maar oefening te zijn geweest, en verbleken die films makkelijk bij deze film. Snyder leeft zich helemal uit en laat ons prachtige dingen zien en horen. De soundtrack is fantastisch. In Watchmen zijn de muziek keuzes niet altijd even goed gekozen, en voelen daarom wat vreemd aan bij de scènes. Hier doet hij het met verve. De muziek past precies bij de scène en vertelt dan ook het verhaal wat bij die desbetreffende stuk gebeurd. Vooral White Rabbit is een fantastische keuze, maar ook het moment op de trein, voor mij de beste scène uit de film. Een beste scène is moeilijk te kiezen, want als geheel is Sucker Punch een erg mooie ervaring die ook het beste te beleven valt in de bioscoop. De grootsheid druipt er vanaf. De actiescènes komen zo ook het best tot hun recht. De film is qua verhaal best basic, maar als geheel was het erg meeslepend.

In het begin is het toch wel even inkomen, maar na een tien minuten begint de film echt lekker te draaien, en vergeet je zo het wat zwakkere begin. Niet zo zeer visueel, maar meer in de vertelling. Dat is eigenlijk, zoals gezegd, een kleine tien minuten van de film voor ze in het gesticht beland. We worden wat op een bevreemende manier meegenomen het verhaal in. Je raakt het spoor echter niet bijster, want het is al vrij snel duidelijk wat er gaande is en hoe het verhaal verteld word. Dit soort structuur hebben we natuurlijk wel eens vaker gezien, maar nog nooit zoals in Sucker Punch. Op een fantastische en erg originele manier worden we meegenomen naar de fantasie wereld van Baby Doll. Daarbij treed dan ook die fantastische muziek in. Dan krijgen we de eerste actiescène. Erg tof gedaan. Bij momenten kreeg ik echt kippenvel. Ik was bang dat de effecten wat op een playstation manier waren gedaan, maar dat komt waarschijnlijk doordat ik de trailers op een klein schermpje zag. Visueel is het verbluffend. Goed gebruik ook van een van Snyders trademarks, de slowmotion. Die zagen er geweldig uit.

Verhaal gaat wel een beetje van hot naar her. De momenten tussen de actie is maar van korte duur, en voor je het weet zit je weer tussen de nazi's in een erg lange en vette actiescène die nog grootser is dan de eerste, en dan weer tussen de orcs. Dat was wel jammer. De wezens in die scène leken zo weggelopen uit Lord of the Rings. Maar voor de rest weer een prima scène. Dan komen we bij mijn favoriete scène, de treinscène. Erg mooi gedaan. Vooral dat erg lange shot is waanzinnig. Ook een erg belangrijk moment in de film, waarin voor het eerst in de film en in de scènes erna het acteerwerk erg goed was. Het "einde" was wel wat makkelijk, maar het slotstuk maakt dat weer ruimschoots goed.

Filmtechnisch is het geweldig. Camerawerk is erg mooi. We krijgen een aantal erg mooie shots voorgeschoteld. De editing is lekker, de muziek is erg goed. Buiten de soundtrack is ook de score goed verzorgd. De actie is verbluffend gechoreograffeerd, en de effecten zijn erg mooi. Daarnaast was de sounddesign erg goed, al waren de dialogen af en toe wel wat te hard afgemixt. Dat had wat genuanceerder gekunt.

De film heeft natuurlijk zo zijn minpunten. Het verhaal dient echt als kapstok en is verder niet echt hoogstaand. In wezen is het gewoon een ontsnappingsverhaal. , maar de manier waarop het verteld wordt geeft de film zijn charme. Die is gewoon erg plezierig, al zijn de opdrachten nog het leukst om te volgen. Ook het acteerwerk is op het slotstuk na niet echt hoogstaand. Er springt niet echt iemand uit. De actrices zijn een lust voor het oog en staan echt hun mannetje in al het geweld. Oscar Isaac speelde zijn rol wel fantastisch. Er is echter niet echt sprake van karakter uitdieping. Het geweld was wel wat braaf, en ook vuilbekkerij komt er niet voorbij. De actiescènes vertonen verder geen consistentie en lijken losse flarden. Maar het is nu eenmaal fantasie en speelt zich af in de gedachten van Baby Doll . Dat zijn echter minpunten die gecompenseerd worden door de vertelstructuur, en vervagen bij andere momenten in de film, die de balans intact houd. Daar kun je als kijker natuurlijk makkelijk doorheen prikken, als je meegesleept word.

Kom je totaal niet in de vibe van Sucker Punch dan zou dit ook makkelijk op een teleurstelling uit kunnen lopen, dus ik snap zowel de positieve als negatieve kritieken op de film en kan me dan ook in beide wel vinden. Voor mij was het echt een erg toffe beleving.

Audio/visueel overdonderend. Prachtig vormgegeven werelden, en een erg goede vertelstructuur. Sucker Punch maakte de verwachtingen meer dan waar. Een film die je echt in de bios moet beleven. De film wist mij helemaal mee te slepen en mij een prachtige ervaring te bezorgen en gaat dat in de toekomst nog vele malen doen.

Zoveel krijg je te zien, zo weinig blijft er hangen.

Na de meer dan lovende woorden van Jeroentjuhh en Naomi Watts ging ik stiekem toch hopen op een erg goede film. Zelden zie je zulk intens enthousiasme geuit worden in meer dan 2 alinea's. Ik kreeg er zin in.

Na de erg sterke openingsscène ging ik er zowaar ook in geloven. Bijzonder sterke ijsbreker, die op indrukwekkende wijze een aftrap geeft voor wat er komen gaat. Zelfs het gebruik van een cover vond ik geplaatst en zo zette ik mij schrap voor Sucker Punch.

Snyder heeft het in ieder geval goed aangepakt op het gebied van setting. De psychiatrische inrichting/bordeel is een fijne en sfeervolle plek, die een simpele basis is voor de fantasieën van Baby Doll. Beperkte ruimtes doen het vaak goed bij mij, omdat we hierdoor de tijd krijgen de sfeer goed op ons in te nemen, wanneer goed in beeld gebracht, en dit doet Snyder absoluut. De inrichting doet lekker donker aan en het bordeel deed me haast denken aan de dansacademie uit Dario Argento's Suspiria. Goed teken, dus. Ook fijn is het gebruik van dans bij Baby Doll om een platform te creëren voor haar fantasieën. Zo zette ik mij schrap voor elk moment dat zij zich klaar maakte op een nieuw avontuur.

Het eerste avontuur is meesterlijk. De drie samoerai zijn behoorlijk indrukwekkend en ook het wereldje dat Snyder creëert is mooi gestyleerd. Een overdaad aan CGI doet mij meestal pijn in de ogen, maar hier paste het goed binnen de context van de film. Ik vond het zowaar mooi en dat had ik absoluut niet verwacht na de misfire die 300 is. Binnen de fantasie van Baby Doll is het volledig gerechtvaardigd en ging ik er ook in geloven. Tof gebruik ook van het nummer van Björk. Ik heb genoten van deze scène en de lovende woorden in dit topic werden mij steeds logischer.

Maar dan gebeurt waar ik al voor vreesde: na een klein uur had ik het volledig gezien. Het ergste is nog dat dit absoluut niet had gehoeven, want Snyder had alles om hier een meesterlijk stukje kitsch van te maken. De ideeën leken op en Snyder lijkt de film verder in te vullen met de restjes aan ideeën die hij had nog over had. Elke vorm van dynamiek en 'coolness' is in het eerste uur van de film gestoken. De rest komt er vreselijk bekaaid vanaf. De nazi zombies zijn aardig bedacht, maar absoluut niets nieuws en vooral erg braafjes, helemaal in vergelijking met de drie samoerai's uit het begin. Het allerergste is het segment met de draak. Ik had het gevoel te kijken naar een stel outtakes van The Lord of the Rings en Dragonheart tezamen. Absoluut inspiratieloos stukje cinema. Bizar hoe ik in korte tijd mijn enthousiasme ben verloren, waar ik eerst nog ontzettend uitkeek naar de volgende droomsequentie.

Gelukkig zijn de scènes in het bordeel nog absoluut de moeite waard, maar werd dit op een gegeven moment wel flink verstoord door die vreselijke Queen-mix. Ik heb niet veel met Queen, maar wat Snyder hier doet gaat elke slechte smaak te boven. Vreselijk, en dat terwijl de scène op zich nog wel komisch was. Ik lees veel lyrische woorden ober Snyders gebruik van popmuziek, maar hier verknalt hij toch echt wel een potentieel sterke scène.

En zo ben ik mijn vertrouwen in een meer dan sterke film van Zack Snyder helemaal kwijt. Ik waardeer zijn über-kitscherige aanpak, maar deze man heeft gewoon niet genoeg interessante ideeën om er 110 minuten mee te vullen, helaas. Wat een dikke 4*, of misschien wel 4,5* had kunnen zijn, gebaseerd op het eerste deel, is nu maar een schamele 3*.

5 prachtige vrouwen in cosplay kleren in een fantasywereld verzonnen door Zack Snyder!!! Wat willen we nog meer!!!

Als dat geen goede mening is weet ik het ook niet!!!

Vet maar, over het algemeen niet geniaal.

Gezien in Imax, was echt een meerwaarde is! Heb nu al zin in de volgende Imax film.

Over de film: meisje komt in instituut waar ze moet dansen, tijdens het dansen ontsnapt ze in haar fantasie en probeert uit het instituut te komen. Heerlijke mix van actie, fantasy, sci-fi, chicks in sexy outfits, ridders, samoerai's, veel pistolen en nog meer actie. Eigenlijk allemaal dingen die ik geweldig vind in een film, maar het geheel is toch niet helemaal geniaal. De actie was van hoog niveau, daar zal ik 5* voor durven geven, wat een heerlijke mash-up van ontploffingen, CGI en een hoop onzin. Prachtig ook altijd die slo-motion effects. Mijn lievelingsdans was die met de robots.

Helaas staat tegenover de actie ook een hoop geneuzel, de scènes in het instituut waren niet allemaal even best, en het drama was toch erg saai. Verhaaltje leunt er wel een beetje naar maar had zich wat meer moeten overgeven aan de actie. Miste ook nog een tof eindgevecht van een half uur, in plaats van een kort moraaltje.

Maar over het algemeen genomen toch een dikke 4* en dan hoop ik toch dat Snyder voor z'n volgende film de drama wat meer achterwegen laat.

Moet nog kort even melden dat de soundtrack heerlijk was.

“Should I go see Sucker Punch or jerk off to Sailor Moon while reading Mein Kampf and save $15?”

- Patton Oswalt

‘t Was achteraf gezien misschien een meer bevredigende ervaring geweest dan dit kitchen sink experiment van regisseur Zack Snyder. Heb zelden zoveel verscheidene elementen in één pan bij elkaar gegooid zien worden, met een ontzettend frustrerende product als eindresultaat.

Het plot, als ik zo gul mag zijn om het zo’n behoorlijke definitie te gunnen, is uitermate zwak. Enkele pagina’s geleden nog bracht ik op hoe slecht een scenario mag zijn tot het enkel nog dient als een kruk voor een parade van visuele plaatjes. De lovende vijf sterren die onderhand al zijn uitgedeeld spreken voor zichzelf: tot het punt van verwaarloosbaar.

Wat jonge talenten als Browning, Malone en Cornish zagen in het script is mij een raadsel, zelden zo’n schaamteloos, slecht samenhangend scenario van een verhaal gezien. Niets is logisch. Werkelijk niets, ongeacht of dit nou in de fantsierijke wereld van Babydoll’s hoofd ontvouwd of de 13-jarige jongen die carte blanche kreeg van de volwassen Snyder, het is het meest schaamteloze excuus van een verhaal ooit met een prijskaartje van $82 miljoen.

Ik zal maar gelijk met de deur in huis vallen betreffende de vier, aktievolle setstukken: deze zijn púúr voor show, niets meer en niets minder. Er had letterlijk een uur uitgeknipt kunnen worden en het pathos voor onze jonge heldin was voor geen meter afgewijkt. Het wordt al snel duidelijk dat elke setstuk een alternatieve weergave is voor de dansroutine die ze moet doen (wat eigenlijk ook niet echt is) maar het probleem is is dat dit elke vorm van gevaar wegneemt: ongeacht de uitkomst van haar mentale strijd, niets heeft gevolgen. Alles is fictief, wat elke vorm van dreiging elimineert in de vier, prominente setstukken waar de meiden ‘voor hun leven’ vechten. Gemiste kans.

En dan is er David Carradine, ahum, Scott Glenn, die Babydoll de opdracht geeft om vijf items te vinden de ze nodig heeft om te ontsnappen van de realiteit, of de burlesque (geen flauw idee onderhand meer) welnamelijk een 1) plattegrond, 2) aansteker, 3) mes, 4) sleutel en 5) haarzelf opofferen voor Sweet Pea.

In deze alinea hoort een uitgebreid stuk te komen over hoe onnodig en omslachtig de meiden te werken gaan om deze items te verkrijgen en uiteindelijk gebruiken in de praktijk, maar eraan terugdenken bezorgd alleen maar meer hoofdpijn. Maar toch, als de eerdergenoemde vijf items een lijst van vragen waren zijn dit de antwoorden: 1) een plattegrond om de receptie te vinden 2) een aansteker om een molotov cocktail aan te steken 3) geen flauw idee, 4) om de ingangsdeur te openen en 5) een afleidingsmanouevre.

Seriously, Snyder?

Kan achteraf haast niet meer rechtvaardigen waar mijn behoorlijke gulle beoordeling nog vandaan komt, misschien omdat er een aantal artistieke momenten waren die daadwerkelijk geinspireerd dan geforceerd aanvoelden? Cornish en Malone waren voor mij de hoogtepunten van de cast in ieder geval, wiens karakters nog enigzins verder dan de oppervlakte kwamen (ongetwijfeld door het zussen-element). Hudgens was de zwakste schakel en Gugino viel door de mand met haar Poolse (of was het Russische?) accent.

Nee, kan er niet meer dan 2 sterren van maken. Telkens als ik iets positiefs wil opnoemen keert het weer full circle terug naar iets negatiefs. Jammer.

Sucker Punch suckt....

Sucker Punch; niet meteen een titel waar ik nou maanden naar uit keek. Het leek me wel wat, zonder dat ik er echt op zat te wachten. Door alle verhalen en recensies heb ik Sucker Punch toch maar eens meegepikt.

Helaas is het een enorme teleurstelling geworden. Ik ben een liefhebber van de films van Zack Snyder. 300 en Legend of the Guardians waren goed, Watchmen en Dawn of the Dead zelfs bovengemiddeld goed. Sucker Punch is met afstand zijn slechtste werk.

Het grote probleem bij Sucker Punch is dat het gewoon allemaal niet boeit. Het hele verhaal over Baby Doll is enorm oninteressant en saai. De delen tussen de dromen in zijn gewoon zinloos. Je had die delen net zo goed uit de film kunnen halen en de dromen aan elkaar kunnen plakken. Dat had de film niet slechter gemaakt. Ondanks de speelduur niet eens 2 uur duurt voelde het wel als een lange zit. De dromen zouden de film naar een hoog niveau moeten brengen, maar dat doen ze niet. Ik hou van actie en sensatie in films, maar wel in combinatie met een interessant plot. Nu zijn het gewoon een aantal losse dromen met een onzinverhaaltje erbij om alles aan elkaar vast te plakken. Ik kon me niet inleven en dan is het al snel boring. Misschien had de film beter zich op 1 droom kunnen richten die dan vaker in meerdere vormen terug zou keren?

Gelukkig zijn de dromen visueel wel erg mooi, zodat het tenminste nog wel aardig om te kijken is. Zeker het deel met de Nazi's en de zappelin vond ik goed. Het deel met de draak viel weer tegen en het deel met de reuzen in de tempel was weer matig. Ik snap ook niet dat mensen dit nou echt bijzonder vinden. Ik bedoel, al die slomotions; ik werd er na een tijdje doodmoe van. Sinds The Matrix denkt bijna elke actiefilm dat slomotion de film daadwerkelijk beter maakt. En de camera's die om alles heen draaien? Ken ik ook al. Het ziet er allemaal behoorlijk uit en soms is het ook best spektaculair, maar bijzonder wordt het niet. Snyders vorige film Legend of the Guardians paste die effecten veel beter toe. In die film had het zin en was het een meerwaarde. Hier niet. Sucker Punch is grafisch niet onaantrekkelijk, maar het mist wel een eigen smoel. Verder miste ik ook een beetje het extreme geweld. Nou begrijp ik dat er de nodige stukken uitgeknipt zijn, dus ik wacht voor een eventuele herziening wel op de special edition. Wie weet valt de herziening dan wel mee.

Wat me verder wel beviel was Emily Browning als Baby Doll. Prachtige meid met een prettige uitstraling. En ze acteerde ook nog eens best aardig. Op acteergebied had ik sowieso niet zoveel te klagen. Iedereen deed het naar behoren, zonder iets echt bijzonders te doen. Het zijn geen van alles memorabele karakters geworden.

Alles bij elkaar valt Sucker Punch gewoon goed tegen. De film wist me soms enorm te vermaken en soms enorm te storen. Visueel best mooi, maar de film voelt verder erg leeg.

2*

Nogal onzinnige film, die eigenlijk helemaal nergens op slaat. Dit is de eerste film die ik zie van Snyder, maar wat dat betreft is het niet veelbelovend. Vergelijk dit maar eens met een Planet Terror bijvoorbeeld, dan zie je eigenlijk dat Snyder eigenlijk geen flauw idee heeft van waar hij mee bezig is.

Cast is op papier veelbelovend, maar Emily Browning kan de film niet dragen. Ergens nog wel onderhoudend, 2,5*.

Nou, daar gaan we dan. Sucker Punch is Zack Snyder's eerste film wat niet 100% op andermans werk gebaseerd is. En dat bedoel ik als volgt: Dawn of the Dead is een remake, 300 en Watchmen zijn oorspronkelijk een comic en Legend of the Guardians komt van een kinderboek. Maar Sucker Punch is volledig door Snyder bedacht en laten we in ieder geval 1 ding voorop stellen, Zack Snyder is erg ambitieus. Ja, het is inmiddels wel vrij lastig om nog echt origineel te zijn, maar Sucker Punch doet het voor mij erg netjes.

Jammer genoeg heb ik toch een beetje gemengde gevoelens bij deze film. Het stomme is dus dat de actiescènes zo fenomenaal zijn dat ik al het andere een beetje als loom ervaar. Alsof je van het ene uiterste naar het andere uiterste gaat. De balans is dus wat mij betreft niet helemaal lekker. Maar verdomme, wat heb ik intens genoten van de actiescènes zeg! Vooral de eerste keer dat Babydoll echt in actie komt tegen een stel reusachtige samurais. Gewoon perfect! Maar de rest is ook memorabel. Dat staat buiten kijf! Een soort Wereldoorlog 1 achtige actie met nazizombies. Vervolgens Lord of the Rings met machinegeweren en als laatste robots op een trein met een bom aan boord. En dat gevecht op de trein is naar mijn idee echt heel goed gefilmd en gemonteerd. Alle actiescènes gaan daarbij ook heerlijk gepaard met een lekker ondersteunend muziekje.

De actie is zonder enige twijfel 5 sterren waard, maar het verhaal er omheen vind ik helaas beduidend minder. Dus moet ik een gemiddelde nemen en kom ik op 3,5 ster. Ik heb de film gisteravond gezien en het enige wat ook echt is blijven hangen zijn de actiescènes en van de 110 min is denk bijna 60 min dikkevette actie. Verder ben ik verliefd op alle vrouwen in de film. Zo is 300 een film met alleen stoere mannen, terwijl in Sucker Punch het precies andersom is. Hier zijn het de dames die de klappen uitdelen. En hoe... Kan simpel gezegd gewoon niet beter. En Dr. Vera Gorski deed mij op de 1 of andere manier aan Victoria Koblenko denken. Maar we mogen Scott Glenn als Wiseman natuurlijk niet vergeten. Geweldige rol en een geweldige vent met een erg karakteristieke kop. Zijn uitspraken horen thuis in het memorable quotes topic. If you don't stand for something, you'll fall for anything. Don't ever write a check with your mouth you can't cash with your ass. Oh, and one more thing... don't wake the mother.

Maar eigenlijk is het helemaal niet belangrijk wat ik van de film vind. Belangrijker is dat ik zo snel mogelijk Emily Browning ten huwelijk vraag!

3,5*

Sucker Punch, een ode aan Snyder's onkunde als regisseur.

Mijn verwachtingen voor deze film waren redelijk duidelijk. Eén uur verhaaltjesbullshit, 50 minuten aan coole net-niet actie. En hier en daar wat fijne designs, zoals op een aantal screenshots te zien was (de zeppelin en mecha, de samurai robots). Maar zelfs dat bleek te hoog gegrepen.

Het is echt al een half uur wachten tot de eerste actiescene, de enige scenes in de film waar Snyder iets durft te laten zien. De rest is nogal droog, vaak zelfs wat karig aangekleed (veel blurry visuele effecten in plaats van rijke, gedetailleerde decors) en overduidelijk blue screen. Leek wel op een oude 50s films soms, waar men ook zo overduidelijk voor een scherm stond te acteren.

Tweede pijnpunt is absoluut de soundtrack. Oorverdovend lelijke bewerkingen van oudere nummers die compleet misplaatst zijn. Nu lag dat wel binnen de verwachtingen, Snyder heeft zich al meermaals schuldig gemaakt aan vreselijke soundtracks, maar het was bij momenten echt té bedroevend. Muziek de geen zak te maken had met wat er op het scherm gebeurde en daarbij ook 0 impact had. Veredelde opgehipte gitaarbrol.

Het enige echt origineel coole element van de film waren de steam-nazi's, die kende ik nog niet. De samurai met bazookas en dergelijke zijn ondertussen oud nieuws voor wie al eens graag een animetje kijkt. Jammer ook dat gedoe met die draak (eeewww) en het futuristische stuk. Geef TOR groot gelijk dat dit één en al ongedesignde lelijkheid was. Spijtig, want het bevatte wel de enige poging tot een vlotte actiescene.

De actiescenes zelf zijn verder ook gewoon doodsaai. Het Kill-Bill syndroom, waar je een film hebt met tutjes die geen bal actietalent bezitten en een regisseur die volledig onmondig is om dit te verbloemen. Ze lopen er een beetje belachelijk bij en slaan vaak maar een idioot figuur.

Wat het verhaal betreft, vooraf was al gekend dat er een teveel aan verhaal zou zijn, het stelt verder ook echt helemaal niks voor. Eén ding begrijp ik ook nog steeds niet, de droom van Browning begint net voor de lobotomy als ik het goed begrijp, maar uiteindelijk blijkt ze de zaken uit haar droom wel al echt gedaan te hebben? Ik ben niet goed mee met wat dan het hele idee van de film is eigenlijk.

Style over substance, ik hou er van, maar in deze film miste ik vooral style. Het is een bijna-kinderfilm, waarvan de coole elementen ofwel gepikt zijn, ofwel erg belabberd en fetish-onwaardig in beeld gebracht worden. Daarbij ook nog eens erg lelijk, vol saaie actiescenes en nog saaiere opvulling.

Het is amper voor te stellen hoe je een film met al deze elementen nog zo hard kan laten mislukken, er zelfs een saaie sof van kan maken. Snyder mag van mij vooral nog een poging wagen, alleen moet er op het moment dat het filmen van start gaat wel een kundig regisseur Zackje uit z'n stoeltje schoppen.

1.0*

Nu al een weer ruim een week geleden dat ik Sucker Punch heb mogen zien in IMAX.

Visueel prachtig, maar bij vlagen is de soundtrack compleet misplaatst in mijn ogen.
Openingscene was geniaal. De shots die Snyder op het scherm tovert is echt schitterend. Het verhaal vind ik opzich nog best oke voor een film als dit. Welliswaar komt het bij mij wel erg over tot een aaneenschakkeling van aktiescenes en het onderliggende verhaal als een kapstok dient hiervoor. Daardoor voelen de verschillende aktie-scenes die worden gebruikt onder het mom van de dansjes die Babydoll voert als losse flarden.

Het bruutste vond ik toch wel het gedeelte met de nazi's Verder allemaal een beetje pover, ik had graag een 16+ rating gezien, waardoor het echt flink los kon gaan. Het is een film dat toch moeilijk te plaatsen is en een typisch gevalletje van hate it or love it. Naar mijn mening een film die dus het nodige geweld wel wat minder mocht schuwen.

Dan maar wachten op de directors cut

Keiharde pulp, daarvoor ging ik naar de bioscoop en dat is wat ik gekregen heb. Want soms kan troep heerlijk zijn.

De openingsscène viel wat tegen, doordat velen hier zo lovend zijn. Eigenlijk is het vooral de muziek die opzweept en de smaakpapillen doen openen. Visueel is het natuurlijk ook een behoorlijk lust voor het oog, maar toch is het tamelijk schraal dat een cover het verschil moet maken (ook al is het geen beroerde versie).

Daaropvolgend vind Snyder het nodig om liedjes er roekeloos in te gooien, alsof hij achter de jukebox staat, half beschonken, en telkens op het verkeerde nummertje drukt. Daardoor is het vrij lastig om direct in het verhaal te komen (als er al sprake mag zijn van een (goed) verhaal ).

De actiescènes bezitten over het algemeen genoeg kwaliteit, maar Snyder krijgt het - net als bij Watchmen - niet voor elkaar om aaneengesloten te overtuigen. Lelijke blue screen momenten wisselen het af met krachtige effecten. Eigenlijk, om heel eerlijk te zijn, had ik Baby Doll veel liever zien dansen. Wat een prachtige meid, met haar onschuldige blik en welgevormde lippen. Naarmate de film vorderde, werd ze maar mooier en mooier.

Gewoon goed M&M's-vermaak, maar het grootste probleem van Snyder is dat het hem niet lukt om enig ziel in zijn films te krijgen. Hij weet best goed te vermaken, maar het voelde bij Sucker Punch in zijn geheel niet goed aan. Al met al is Sucker Punch een tegenvaller geworden, ik had de actie scherper verwacht, meer wow-momenten ingecalculeerd.

Hilarisch en tenenkrommend tegelijk waren wat reacties van een aantal dames, tijdens het verlaten van de bioscoop. Ik citeer: 'Ik snapte er echt niks van' (x5) 'Nee, ik ook niet, man.' 'Ik denk wel dat de makers er iets van zullen begrijpen, hoor, maar ze zijn gewoon een scène vergeten in te stoppen, zodat wij het ook kunnen begrijpen.'

Ik geef maar vlug 3*, want hoe langer de film in mijn hoofd zit, des te groter is de kans dat 'ie sterren verliest.

Ik heb het moeilijk deze film een passende score te geven. Het heeft veel mooie dingen laten zien, maar jammer genoeg ook wat zwakke punten. Voor nu geef ik hem 3,5*. Want de magische grens van 4* heeft hij voor mij niet bereikt.

Uiteraard zag de actie er goed uit. De meiden ook in hun pakjes. Geloofwaardig voor een meisje die zichzelf eigenlijk liever zo zou zien, dan wie ze eigenlijk is. Al is ze niet echt een mietje. Niet iedereen zou zich namelijk zo gedragen als zij in de openings scene. Wel enigzins op de waarheid gebaseerd dus. Fijn dat de Duitsers Duits spraken. De LOTR scene sprak me het meeste aan, die met de robots het minste. Ik had wel gehoopt, al weet ik niet hoe, dat de animaties enigzins in de film verwerkt waren. Dat had het weer wat extra diepte gegeven. Beetje zonde dat die nu waarschijnlijk alleen als specials op de dvd komen te staan.

Het verhaal valt, zoals ik eerder al las, en dus verwachtte, tegen. Jammer als je net een paar weken geleden Black Swan hebt gezien. Ik was blij met de rustpunten tussen de actie. Maar ik vond ze niet sterk ingevuld. Ik had graag gewild dat Baby Doll meer energie had gestoken in het bedenken/fantaseren van/over hun karakers. Degene die er behalve Baby Doll nog het sterkste vanaf kwam was Sweet Pea. Die gelukkig ook iets volwassener klonk dan de rest.
Voor deze film heb ik eigenlijk het idee dat ik naar de onvolwassen, of puber versie heb zitten kijken. En daar gaan de sex scene en wat bloed niets aan veranderen. Ik had gewoon meer diepte gewild. Maar misschien komt dat ook omdat Baby Doll nog aan het begin staat/stond van het volwassen worden. En heel plat tegen iedereen aan keek. Dat is natuurlijk ook wel makkelijk, want dan hoef je niemand te verliezen van wie je houdt. Ik zou meteen willen weten waarom iedereen daar zit. Maar dat ben ik dan weer.
Juist omdat het verhaal zo plat was, kwam het, in principe goed geschreven, einde totaal niet over. Ik begrijp wat ze wilden vertellen, en ik denk dat het gewerkt zou hebben met meer investering in de karakters v.a. het begin. Wel prettig om het cirkeltje rond te maken met de Wise Man.

Het acteren was dus niet zo lastig voor iedereen. Als je iets of iemand af moet maken moet je er gewoon strijdlustig uitzien. De openings scene was qua acteren denk ik de lastigste, omdat daar het meeste echte gevoelens bij kwamen kijken. Die 'klopte' dus ook. Een compliment voor de 3 acteurs. De rest voelde niet echt. De Wise Man was in vergelijking met Bill een schatje. Bill is namelijk een stukje groffer. Maar ik begrijp de vergelijking. Ik was steeds wel blij met zijn aanwezigheid.

Verder begrijp ik de goede reviews over de muziek niet zo goed. Ze werken namelijk lang niet altijd. Niet dat het altijd moet kloppen, maar Tarantino was hier sterker in. En die past ze ook niet aan bij de scene. Denk bijvoorbeeld aan de Spaanse muziek bij de scene in de sneeuw in Japan. Nee, de adrenaline ging bij mij niet extra stromen door de muziek.

Kortom, ik zou hem graag volwassener herschreven willen hebben. Dan had het een 4* of meer kunnen zijn. Zonde dat hij mijn verwachtingen niet in heeft kunnen lossen. Maar ik heb me goed vermaakt. 3,5*

Gemengde gevoelens bij grootst opgezet spektakel.

Visueel kent het inderdaad wel zo zijn momenten, maar de enige scene waar ik echt van onder de indruk was, was met de trein en de robots, vond ik qua timing en ritme echt sterk. Voor de rest vond ik de actie teleurstellend, braaf en niks meer dan wat je normaal ziet in actiefilms.

Grootste probleem is echter wel het compleet belachelijk slecht geschreven script, echt een rommeltje, en ook echt compleet willekeurig qua overgangen. En verder is het idee wel geinig, maar de uitwerking niet erg denderend. Ass-kickende babes krijgen een beetje overkill tegenwoordig, en het was niet zo dat ze nou zo briljant bedreven waren in de vechtkunst. Choreografie was soms zo ontzettend lame. En ook vroeg ik me de hele film af waarom alle emotie zo klef en sentimenteel moest zijn.

Verder wat minpuntjes mbt de CGI die ik altijd wel heb, namelijk als alles uit de computer komt het er echt te fake uit begint te zien, vooral met veel beweging en diepte.

Leuke ideetjes, slecht uitgewerkt, heel erg slecht geschreven script, maar met vermakelijke fases zoals met de trein, beste stuk van de film. Ook vond ik een aantal designs van creaturen wel de moeite waard. Verder, tegenvallend.

2*

Leuke Snyder film

Een maand geleden ging ik naar de bioscoop en zag een gigantische poster van deze film en wat promotie materiaal. Het eerste waar ik op dat moment aan dacht: die moet ik zien! En voila vandaag was het zover, na een overheerlijk tarrasje en wat te genieten van de stad gingen ik en een kameraad eindelijk hem zien.

Toen de film begon viel het meteen op dat het visueel weer prachtig zou worden. En niet alleen visueel was het prachtig maar ook de cast zag er leuk uit. Met als favorieten: Baby Doll & Sweet Pea. Heerlijk om al die vrouwen in vette actie scénes te zien. Vooral die oorlogs scéne vond ik prachtig, echt spectaculair! Zeker de moeite voor op groot scherm te zien.

Het verhaaltje van deze film viel best wel goed mee. Niet zo bijzonder opzich maar vond het toch nog verrassend. Alleen zo jammer van een aantal clichés waar aan ik mij aan kan ergeren.

Wel ben ik blij met het einde van de film.

De muziek is ook nog een mooi pluspunt aan deze film. Mooi bijpassend in de film en geeft ook een mooie sfeer en leuk bij de slowmotion beelden.

Conclusie: erg leuk vermaak en zeker de moeite om eens te zien.

4*

Sterke film, typische Znyder. Het verhaal is een beetje ver gezocht, en ik denk dat als je het een beetje gaat analyseren er ook wel wat foutjes te vinden zullen zijn. Des ondanks vond ik het geen hinder voor de film. Het draait namelijk natuurlijk vooral om het visuele. En nou heb ik hem in I-Max gezien dus komt het nog beter tot zijn recht. Maar nondedju wat een spektakel zeg. Zag er echt geweldig uit, en in combinatie met de sterke muziek, ideale bioscoopfilm.

Acteerwerk is misschien niet altijd even sterk, vooral Vanessa Hudgens, maar het wordt geen moment slecht. En laten we eerlijk zijn, ze zien er ook wel erg goed uit.

4*

Deze afgelopen woensdag gaan zien.

Gemengde gevoelens bij deze film:
de actiescene's waren geweldig gemaakt en het zag er allemaal erg duur uit,
echter het verhaaltje er om heen was regelmatig tenenkrommend slecht.

Film begint sterk, terwijl ik die scene op de computer niet bijzonder vond, zoveelste bewijs dat je iig dit soort films niet op de computer dient te bekijken.

De film zelf is op zin minst typisch, zo niet erg vreemd te noemen.
Ik vond sowieso de coole, vlotte actiescene's niet echt passen bij de rest van de film, wat nog al naargeestig en depressieopwekkend was.

Er werd behoorlijk matig geacteerd, dat zou voor een actiespektakel niet hoeven uit te maken, als niet Snyder er voor koos tussen de actiescene's op de serieuze toer te gaan.
Zeker na de laatste actiescene was het genant slecht.

Misschien was Carla Gugino met haar fake Oost-Europees accent wel het allerbelabberst van allemaal (wat op zich al een prestatie is),
wat de vijf meiden betreft, die waren vooral erg lekker en met zware wapens in de knuistjes zeer sexy. Oef!

De actiescene's hadden voor mij wel nog meer en langer gemogen, het was spectaculair in beeld gebracht, maar er was wel een probleem:

het werd nooit echt spannend. Alles ging veel en veel te gemakkelijk, zonder kleerscheuren kwamen ze overal doorheen.
En dan plots in de laatste actiescene op de trein lijkt Snyder zich dit ook te realiseren en krijg je uit het niets dat iemand zich gaat opofferen, terwijl gezien het verloop tot dan toe van de andere scene's, ze heus nog wel had kunnen ontsnappen (iemand had een touw uit de heli kunnen gooien, ik noem maar wat...).

Wat ik niet snapte:
mensen worden in droom (want bordeelscene's waren niet echt) doodgeschoten, maar zijn dan kennelijk in het echt ook dood en hoofdpersonnage helpt in droom een van de zusjes ontsnappen en die is dan in werkelijkheid ook ontsnapt en komt dan ook nog jongetje uit Duitse loopgraven tegen. Huh? Is hij ook ontsnapt? Behalve in die droom zijn we hem dan ergens anders ook nog tegen gekomen? Of gewoon een geintje van Snyder?

Het blijft zonde dat Snyder niet gewoon een coole actiefilm heeft willen maken, maar in plaats daarvan met deze peperdure, zeer fragmentarische en gestoorde halve mislukking is aan komen zetten.
Laten we wel wezen: je moet toch wel compleet van de pot gerukt zijn (sommigen zullen beweren: geniaal) om een verhaal als dit te verzinnen en studiobazen zijn een stel idioten om hier groen licht aan te geven.

Op Sweet Dreams na vond ik trouwens de muziekkeuze vrij matig en in Antwerpen stond het geluid der mate hard dat het soms letterlijk zeer deed aan onze oren.

Een lichtpuntje:
tot nu toe vielen bij mij alle Snyderfilms aanvankelijk tegen en per kijkbeurt worden ze beter, dus er is ook voor deze Sucker Punch nog hoop!

Voor nu vanwege het actiespektakel, de mooie beelden en de leuke meiden:
een magere zeven, ofwel 3,5 ster.

Nou dat was een partij niet boeiende cinema.

Hier kan ik gewoon vrij weinig mee. Het meest mislukte is nog wel de muziek die eigenlijk veelal misplaatst is en ontzettend slecht uitgekozen.

De actie scenes waren nog wel ok maar ik werd er 100% niet in opgezogen en het is ook een tamme bedoeling. Het is wel duidelijk dat er geen bloed in mocht vloeien. Slow-motion kan wel erg tof zijn maar daar moet zeker geen overkill van zijn en het was in veel gevallen ook onnodig.

Het verhaal zelf is niet boeiend maar in het geval wanneer Baby Doll, de hoofdpersoon tijdens haar dansjes naar een fantasie wereld gaat, maar je haar liever ziet dansen dan die flauwe actie scenes te kijken dan is de film niet geslaagd.

Emotioneel was ik er ook totaal niet bij en na een half uur wou ik dat het allemaal zo snel mogelijk afgelopen was. Enigste pluspunt is Baby Doll zelf, wat een prachtige ogen had die meid.

Ik denk dat de goede tijden van Snyder met Dawn of the Dead en 300 voorbij zijn.

1

Deze discussie gaat iets verder dan alleen Sucker Punch? Misschien een idee om het voort te zetten op het forum?

Ben het deels met je eens. In mijn optiek bestaat een verhaal altijd uit basiselementen die terug blijven komen en waarin inderdaad veel gelijkenissen zijn te vinden met eerder verschenen werk. In principe hanteert een film anno 2011 regels die al sinds de Griekse tijd in zijn gevoerd op het gebied van dramatiek en theater. De invulling van deze elementen verschilt echter door het veranderende tijdsbeeld, nieuwe inzichten op wetenschappelijk gebied, de actualiteit op het wereldtoneel en een nieuw geopend perspectief door veranderde normen en waarden.

Vorig jaar verscheen er een film over Jesse Eisenberg en de oprichting van Facebook Het verhaal van een zakelijk genie die niet in contact staat met zijn medemensen is niet nieuw. De kunsten staan vol met verhalen over dit soort geïsoleerde karakters.Toch krijgt het verhaal in The Social Networkl een andere invulling omdat de ontwikkeling van Facebook onlosmakelijk verbonden is met onze tijdsgeest en hoe wij tegen bepaalde zaken aankijken vanuit onze veranderde maatschappij.

Daar komt bij dat een verhaal altijd moet bestaan uit een voor het publiek bekende elementen, wanneer er geen referentiekader zou zijn voor de kijker zou een film ook zijn doel missen. Clichés zijn nodig om een verhaal vorm te geven en de kijker mee te nemen in de nieuwe wereld die er geschapen wordt. In die zin zul je dus altijd een verhaal al ''kennen'' omdat het een uiteenzetting is van bestaand werk en gebruik maakt van bepaalde patronen en structuren die altijd terug blijven komen.